Από τον Πετρούνια στον Κριστιάνο και στον Κάριους… – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Λίγες ώρες πριν φύγει το 2018 σκεφτόμουν τι να γράψω για να μοιραστούμε μαζί την πρωτοχρονιά.  Το σωστό και το φυσιολογικό θα ήταν να σχολιάσω τα εγκαίνια του Μετρό της Θεσσαλονίκης από τον Αλέξη Τσίπρα. Ενός Μετρό χωρίς … γραμμές και συρμούς!!! Μα όλοι πια γνωρίζουμε ότι εδώ και καιρό το υπερφίαλο έχει στήσει πάρτι με το γελοίο κι έχουν έρθει εις σάρκα μία…  Σκέφτηκα, ακόμη, ότι αν καταπιαστώ με το Μετρό της Θεσσαλονίκης και την ιλαρότητα που προκάλεσε (μέχρι κι εκδοτήρια fake είχαν στήσει) μπορεί να χαρακτηριστώ και πάλι αντιδραστικός, σκοταδιστής, αργυρώνητος πράκτορας του Μητσοτάκη κι εχθρός της ειρηνικής μας συνύπαρξης με τους Σκοπιανούς. Οπότε, άστο ημέρα που είναι…

Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Θ’ ασχοληθώ, λοιπόν, με το πιο αγαπημένο από τα δευτερεύοντα πράγματα της ζωής και της καθημερινότητάς μου. Τον αθλητισμό και μερικά πράγματα που άφησε αποτυπωμένα στη μνήμη το 2018.

Κορυφαία στιγμή που έμεινε χαραγμένη στην ψυχή μου είναι η προσπάθεια του Πετρούνια που τον κατέστησε για τέταρτη συνεχόμενη φορά παγκόσμιο πρωταθλητή στη Γυμναστική. Μια προσπάθεια με αφόρητους πόνους εξ αιτίας του τραυματισμού του. Αν ήταν άλλος στην θέση του δεν θα ήταν στους αγώνες αλλά σε κάποιο νοσοκομείο –χειρουργείο για να επουλώσει το τραύμα του. Όμως, ο Πετρούνιας δεν είναι ένας εκ των άλλων αθλητών, αλλά ο κορυφαίος αθλητής του κόσμου στους κρίκους. Δεν είναι ένας εκ του σωρού αλλά εκείνος που οδηγεί το άθλημά του  και κάνει εμάς τους απαίδευτους σ’ αυτό να προσπαθούμε να εντρυφήσουμε στη δυσκολία των ασκήσεών του, στην αρτιότητά τους, στην έξοδό και στην προσγείωσή του…  Κι ύστερα να υψώνουμε μαζί του τις γροθιές μας προς τον ουρανό ακούγοντας τον εθνικό μας ύμνο να φτάνει σε κάθε γωνιά της οικουμένης…

Άλλη κορυφαία στιγμή που αποτυπώθηκε στη μνήμη από το 2018, ήταν ο τερματισμός του Κενυάτη Κιπτσόγκε στον Μαραθώνιο του Βερολίνου. Κυρίως ο χρόνος του, αφού το χρονόμετρο έδειχνε δύο ώρες, ένα λεπτό και 39 δευτερόλεπτα. Θυμάμαι ότι μόλις είδα τον χρόνο σκέφτηκα ότι ο άνθρωπος δεν είναι μακριά από ένα ακόμη θαύμα. Δηλαδή, να κάνει χρόνο κάτω από 2 ώρες στον Μαραθώνιο! Πόσο κοντά ή πόσο μακριά βρισκόμαστε από το θαύμα; Κανένας δεν μπορεί να ξέρει. Όμως, όποιος το κάνει θα γραφεί στην ιστορία με ολόχρυσα γράμματα.

Τρίτη κορυφαία αθλητική στιγμή που αποτυπώθηκε στη μνήμη από το 2018, έρχεται από τον χώρο του τένις. Το παιγνίδι κι η νίκη του Στέφανου Τσιτσιπά επί του σπουδαίου και χαρισματικού Νόβακ Τζόκοβιτς, στον Καναδά. Νίκη που ισοδυναμούσε με παγκόσμια καταξίωση σε μια χρονιά που ο Τσιτσιπάς αναρριχήθηκε στο Νο15 της Παγκόσμιας κατάταξης, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο σε τουρνουά ATP (Στοκχόλμης), πήρε αήττητος το Next Gen Finals και βραβεύτηκε ως ο πιο βελτιωμένος νέος αθλητής!

Τέταρτη κορυφαία αθλητική στιγμή που αποτυπώθηκε στη μνήμη από το 2018, είναι το γκολ του Κριστιάνο Ρονάλτο επί της Γιουβέντους. Μ’ εκείνο το απίστευτο ανάποδο ψαλίδι στον ημιτελικό του Champions League. Γκολ που αποθέωσαν ακόμη κι οι οπαδοί της ομάδας που το δέχθηκε!

Πέμπτη κι έκτες κορυφαίες αθλητικές στιγμές που αποτυπώθηκαν στη μνήμη από το 2018, είναι από τον τελικό του Champions League. Ανάμεσα στη Ρεάλ και στη Λίβερπουλ. Τα γκολ του Μπέιλ και η γκάφα του Κάριους, τερματοφύλακα των Άγγλων. Ο Μπέιλ ήταν παγκίτης. Κι όταν ο Ζιντάν τον έβαλε στο παιγνίδι αυτό ήταν ισόπαλο 1-1.  Ήθελε μισή ώρα για να λήξει το παιγνίδι όταν ο Μαρτσέλο έκανε σέντρα από αριστερά, ο Μπέιλ απογεθώθηκε και με ψαλίδι έδωσε προβάδισμα στη Ρεάλ. Κι ύστερα από λίγο, μη έχοντας τι να κάνει τη μπάλα, της έδωσε μια να φύγει, πήγε προς την εστία, ο Κάριους είχε το νου του στα προσεχώς … κι η σεμνή τελετή τελείωσε… Ένα ψαλίδι και μια γκάφα κι η Ρεάλ έγραψε ιστορία με τρία συνεχή Champions League.

Έβδομη κορυφαία αθλητική στιγμή που αποτυπώθηκε στη μνήμη από το 2018  είναι μια φάση από το Μουντιάλ της Ρωσίας. Όταν στο παιγνίδι Γαλλίας – Αργεντινής, ο πιτσιρικάς Εμπαπέ,  παίρνε τη μπάλα από τη μεγάλη περιοχή της Γαλλίας, διασχίζει με ταχύτητα ανέμου το γήπεδο, μπαίνει στη μεγάλη περιοχή της Αργεντινής και κερδίζει το πέναλτι  που δίνει προβάδισμα στην ομάδα του. Κι ύστερα ματώνει δις το πλεκτό της Αργεντινής και καταγράφεται στις συνειδήσεις των φίλων του ποδοσφαίρου ως το νέο μεγάλο αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η Γαλλία με πρωταγωνιστή τον Εμπαπέ, πέταξε έξω Αργεντινή, Ουρουγουάη και Πορτογαλία κι έφτασε στον τελικό. Κι εκεί απέναντι στους Κροάτες, ο Εμπαπέ έβαλε άλλο ένα τεμάχιο από τα τέσσερα συνολικά.

Η έκτη κορυφαία αθλητική στιγμή που αποτυπώθηκε στη μνήμη από το 2018, αφορά την μπασκετική ΑΕΚ που επέστρεψε στα μεγάλα ευρωπαϊκά σαλόνια έστω και μέσω της … δευτεράντζας του Τσάμπιονς Λιγκ. Είχαν ήδη περάσει 50 χρόνια από το έπος του Παναθηναϊκού σταδίου απέναντι στη Σλάβια πράγας κι η ΑΕΚ έβγαλε τον κόσμο της πάλι στους δρόμους. Μπροστάρης ο Μάκης Αγγελόπουλος. Κι όχι μόνο με την προσφορά του στην ΑΕΚ αγωνιστικά. Αλλά και κοινωνικά, ιστορικά με τη χρηματοδότηση της ταινίας «1968» αλλά και την πληρωμή των εξόδων του φάιναλ φορ στην Αθήνα. Όπου η ΑΕΚ δεν μπορούσε να χάσει το τρόπαιο από την ισπανική Μούρθια και τη Μονακό στον τελικό. Κι ήταν συγκινητικές οι στιγμές να βλέπεις υπερήλικες οπαδούς της να «τρέχουν» στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας να «μεθύσουν» από χαρά κι ευτυχία.

Τέλος, η καθ’ ημάς ποδοσφαιρική στιγμή  που αποτυπώθηκε στη μνήμη από το 2018, ήταν από το παιγνίδι ΠΑΟΚ –ΑΕΚ στο πρωτάθλημα, στην Τούμπα. Γκολ/ πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ στο τελευταίο λεπτό, δείχνει σέντρα ο Κομίνης και ξαφνικά σταματά… Οφσάιντ έχει δείξει ο βοηθός του.  Το γκολ του Βαρέλα μέτρησε και μετά ακυρώθηκε, άσχετα αν ο Κομίνης στο φύλλο αγώνα έγραψε άλλα αντ’ άλλων. Όσα ακολούθησαν δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Η μπούκα του μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ στη γήπεδο με το πιστόλι, έκανε  τον γύρο του κόσμου…  Η ΑΕΚ πήγε στα αποδυτήρια, και ο αγώνας δεν τελείωσε ποτέ… Το πρωτάθλημα, βάση των κανονισμών, κατέληξε στις προθήκες της…

Στις στιγμές με τις μνήμες του 2018, φυσικά, δεν μπορούν να λείπει ο Γιάννης Αντετοκούμπο που κάνει μάγια στο ΝΒΑ, ούτε η Μαρία Σάκαρη που μπήκε μέσω του τένις σε κάθε σπίτι. Ούτε ο Μίλτος Τεντόγλου που από παρκούρ που έκανε στα Γρεβενά βρέθηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, στο μήκος, στους Ευρωπαϊκούς του στίβου. Ούτε η Κατερίνα Στεφανίδη που έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης (μετά από όλα τα άλλα) στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου.

Άντε και το χρόνου… Καλή χρονιά με υγεία κι ευχές να βρει ο καθείς ότι προσδοκά η ψυχή του…