Τον Κώστα Καραμανλή (Ραφήνα), τον πίστεψε κόσμος και κοσμάκης. Τον εμπιστεύθηκε, αφού το συλλογικό υποσυνείδητο λειτούργησε καταλυτικά. «Ο ανιψιός του μεγάλου», έλεγαν σε καφενεία και ρούγες σε όλη τη χώρα. Κι ο Κώστας Καραμανλής έγινε πρόεδρος της ΝΔ, με καταλυτική στήριξη από τον «Νέστορα» Ιωάννη Βαρβιτσιώτη κι από τη συντηρητική νομενκλατούρα του κόμματός του. Αργότερα έγινε και πρωθυπουργός.
Κι όταν πέρασαν οι Ολυμπιακοί αγώνες, παρέδωσε ουσιαστικά τη διακυβέρνηση του τόπου στον… Προκόπη Παυλόπουλο και στους προύχοντες της λάγνας με την εξουσία Λαϊκής Δεξιάς. Είδαμε υπουργούς πρόσωπα που είναι αμφίβολο αν τους εμπιστευόταν κάποιος να λειτουργήσουν ένα καφενείο… Είδαμε εναγκαλισμούς με τον Πούτιν, μαχόμενο συστηματικά τη Δύση. Είδαμε επιχείρηση αιφνιδιασμού των ΗΠΑ (Βουκουρέστι), είδαμε την Αθήνα να πυρπολείται από την Αριστερά, χωρίς καμιά αντίδραση της κυβέρνησης…
Είδαμε, τελικά, τη χώρα να χρεοκοπεί! Ήταν ΚΑΙ αποτέλεσμα της διεκπαιρεωτικής πρωθυπουργίας του. Περίοδος που έμοιαζε για αγγαρεία για τον ίδιο. Λες και του επέβαλλαν την πρωθυπουργία με το ζόρι.
Κι ύστερα. Η σιωπή του. Σιωπή χρόνων. Σιωπή ακόμη και στα χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ κι η Αριστερά έπαιζαν κορώνα γράμματα την Ελλάδα. Καμιά ανησυχία από τον Καραμανλή (Ραφήνα). Ούτε για τους θεσμούς που ξεφτίλιζε η Αριστερά, ούτε για τα εθνικά θέματα, ούτε από την παράδοση στους Σκοπιανούς γλώσσας κι εθνικότητας από τον Τσίπρα.
Κι ω του θαύματος, εκεί που δεν είχε μιλιά ως κοινοβουλευτικός, την απέκτησε ως εξωκοινοβουλευτικός, όταν ο Μητσοτάκης άρχισε να θωρακίζει την Ελλάδα, να αποκαθιστά το κύρος της στα διεθνή φόρα, να σχεδιάζει και να ενεργεί για το μέλλον. Απέκτησε μιλιά όταν ο Μητσοτάκης μείωσε δέκα-δώδεκα μονάδες την ανεργία, ανέκτησε για τη χώρα τις επενδυτικές βαθμίδες και γενικά κάνει πράγματα που δεν είχαν γίνει εδώ και δεκαετίες στη χώρα. Τότε, ο Καραμανλής (Ραφήνα), άρχισε ξαφνικά να …ανησυχεί για την πορεία της χώρας. Μέχρι και με τον υβριστή του Αντώνη Σαμαρά συμμάχησε, εναντίον του Μητσοτάκη. Μέχρι και με τον …Βενιζέλο! Το απόλυτο χθες, η παρακμή, η χρεοκοπία, η ανεμελιά… εναντίον της δουλειάς και της προκοπής της χώρας.
Ε, αυτό δεν είναι ούτε σωστό ούτε δίκαιο. Δεν γίνεται εν έτει 2026, να ασχολείται η χώρα με τις παραπολιτικές φαντασιώσεις μιας λευκής σελίδας…
Ο Καραμανλής, λένε, δεν θα πάει στο συνέδριο της ΝΔ.
Αλήθεια, ποιος από την ενεργή, παραγωγική και προκομένη Ελλάδα, νοιάζεται γι’ αυτό; Ούτε καν όσοι τον πίστεψαν και τον εμπιστεύθηκαν.
Ο Καραμανλής (Ραφήνα), μπορεί να ασχοληθεί πια με την προεδρία του στον όμιλο των εταιρειών της Συνεταιριστικής Ένωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδος (ΣΕΚΕ Α.Ε.).
Άλλωστε, μόλις προχθές, αντί στο συνέδριο της ΝΔ, πήγε στο συνέδριο της… Συνεταιριστικής Ενωσης Αμπελοοινικών Προϊόντων, στο Μουσείου του Οίνου!! Όπου… ανησύχησε για τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα και τις καθυστερήσεις των αποζημιώσεων, που δεν αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά!!!
Σοβαρά, αυτό έκανε. Μοιάζει με ανέκδοτο, αλλά είναι πραγματικότητα. Ο άνθρωπος που κυβέρνησε δια αντιπροσώπου και στηριζόμενος στο πελτατειακό σύστημα, μιλά εν έτει 2026 για τις παθογένειες που ΚΑΙ αυτός δημιούργησε.
Θα επιθυμούσε προφανώς να μοιράζονται καρποί από κάθε είδους λεφτόδεντρα, όπως εκείνα του υπουργού του Χατζγηγάκη, που τα πληρώσαμε όλοι μας… σχεδόν μισό δις ευρώ!! Μα αυτό πια δεν γίνεται.
Ο Καραμανλής (Ραφήνα), που δεν ανησυχούσε για τα εθνικά μας θέματα όταν έκανε κουμπαριές με τον Ερντογάν κι είχαν κι οι δυο φίλο τον Βλαδίμηρο, έχει καταφέρει σήμερα να τον θεωρούν κάποιοι ως …εθνικό κεφάλαιο! Στη χώρα των λωτοφάγων, συμβαίνει ΚΑΙ αυτό…
