Πριν από πολλά χρόνια, τότε που ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου τραγουδούσε με υψωμένη γροθιά … «Ελλάς – Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου μ’ εμάς», δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι κάποτε η χώρα θα γινόταν κόμμα του Τσίπρα και δη ένα λάμδα. Ούτε οι Ελασίτες που προκάλεσαν τον θλιβερό εμφύλιο, θα μπορούσαν να φανταστούν ότι μετά από 86 χρόνια, θα ερχόταν κάποιος και θα επανέφερε ως όνομα κόμματος, το όνομα του στρατού τους. Ούτε, ακόμη -ακόμη, στελέχη της ΕΛΑΣ (Ελληνική Αστυνομία) θα σκέφτονταν ποτέ, ότι κάτω από το όνομα κάποιου μέλους του κόμματος Τσίπρα, θα εμφανιζόταν ο υπότιτλος… στέλεχος ΕΛΑΣ!!
Κι όμως. Ο Τσίπρας το κατάφερε κι αυτό. Ακροβατεί πια ανάμεσα στους συμβολισμούς της Αριστεράς και τον επιζητούμενο από τον ίδιο πατριωτισμό! Με στόχο να μείνουν όλο και περισσότεροι ικανοποιημένοι και να εργαλειοποιηθεί ο θυμός παντοιοτρόπως. Άλλο ένα τεράστιο ψέμα, με …παπανδρεϊσμό, νοσταλγία και αρκετό … σοβάτισμα, δηλαδή πολιτικό make up.
Ο Αλέξης Τσίπρας, επέστρεψε με συνθήματα του χθες, με μιμητισμό προς τον Ανδρέα, με Αμερικανούς image makers και στελέχη από τον καιρό που τον απέρριψε η ελληνική κοινωνία. Το δε ερώτημα είναι ένα και δεν απαντήθηκε, ούτε απαντάται: Ποιος τον ζήτησε να γυρίσει πίσω; Ή βλέπει κάποιος ένα ισχυρό ρεύμα υπέρ του; Η επιστροφή του Τσίπρα έχει τα ίδια υλικά της παλιάς αποτυχίας. Εκτός αν θεωρείται νέο υλικό η … νέα Μελίνα – η Τουμαζάτου- όπως έγραψαν με αμετροέπεια κάποιοι στο διαδίκτυο…
Αλήθεια, πιστεύει σοβαρά κάποιος ότι ο ήδη δοκιμασμένος κι αποτυχών Τσίπρας, μπορεί να επανέρθει… ως ανανεωτής της πολιτικής ζωής; Πιστεύει κάποιος ότι ο άνθρωπος που προτίμησε να κόψει συντάξεις παρά να φορολογήσει τον υψηλό πλούτο, μπορεί να διαθέτει το παραμικρό έρεισμα λαϊκότητας; Μπορεί ο άνθρωπος που φορολόγησε ιδεοληπτικά και καταστροφικά τη Μεσαία τάξη, να εμφανίζεται υποστηρικτής της σήμερα; Μπορεί να είναι η νέα αρχή κι η νέα ελπίδα, ο υποστηριζόμενος από τα ΜΜΕ της ολιγαρχίας, σαν να μη πέρασε ως λίβας που καίει τα σπαρτά από την κυβέρνηση της χώρας;
Υπάρχει κι άλλο ερώτημα, ίσως ρητορικό μόνο: Πώς μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να μην έχει ενοχές για το παρελθόν του και κάνει κωλοτούμπα το παρελθόν, μετατρέποντάς το σε ελπίδα; Βεβαίως, στην Ελλάδα της αμετροέπειας, κάποιοι μιλάνε ήδη για την… πολιτική του …ωρίμανση; Ποια ωρίμανση; Πώς; Λέγοντας προσφάτως, ότι το μοναδικό του λάθος ήταν που δεν έκλεισε εκείνος τις τράπεζες;
Είναι κι άλλα. Πώς μπορεί να μιλά για «ραντεβού με την ιστορία», λεηλατώντας το θυμικό των παλιών πασόκων, χωρίς το ΠαΣοΚ να αντιδρά; Προφανώς στη Χαριλάου Τρικούπη είναι απασχολημένοι από το «παρών» στον Στουρνάρα και τις μηνύσεις Ανδρουλάκη στον Άδωνι…
Πώς μπορεί και οικειοποιείται την Οικολογία λες κι είναι μόνο δική του υπόθεση; Πώς μπορεί να λέει σήμερα, ότι «Είμαστε στο “εμείς” κι όχι στο “εγώ”», ο άνθρωπος που έχει εκστομίσει το χυδαίο… «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»; Μα είναι σαφές ότι ο λαϊκισμός αλλάζει λογότυπα, μα δεν αλλάζει περιεχόμενο.
Πώς, άραγε, μπορεί να μένει αναπάντητη από την κοινωνία η προχθεσινή φράση του… «Ερχόμαστε από μακριά, από μεγάλους αγώνες… Κουβαλάμε την κληρονομιά του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης». Σοβαρά τώρα; Μεγάλοι αγώνες η δια τής βίας επιχείρηση ένταξης της Ελλάδας στο Σοβιετικό στρατόπεδο της δυστυχίας , του ολοκληρωτισμού και της ανελευθερίας; Μεγάλοι αγώνες οι νεκροί του εμφυλίου; Ευτυχώς που η κοινωνία δεν παθαίνει ταυτοχρόνως αμνησία..
Αλήθεια, για ποιον πατριωτισμό μιλά σήμερα ο Τσίπρας; Αυτόν που παρέδωσε εθνικότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς; Για ποια ηθική επανάσταση μιλά σήμερα ο άνθρωπος που κρέμασε στα μανταλάκια τους πολιτικούς του αντιπάλους με κουκουλοφόρους ψευδομάρτυρες; Μπορεί κάποιος να μιλήσει και για…θράσος.
Πώς στα κομμάτια μιλά για τα funds που λεηλατούν την κοινωνία, όταν εκείνος τους άνοιξε την πόρτα, μαζί με τους συντρόφους του;
Το βέβαιο είναι ότι ο Τσίπρας έχει εισέλθει και πάλι στον αστερισμό μιας νέας αυταπάτης. Το πρόβλημα με τις αυταπάτες είναι ότι κάποτε έρχονται οι λογαριασμοί.
Κάτι τελευταίο: Τις ώρες που ο Τσίπρας γινόταν επισήμως κάτοχος της …ΕΛΑΣ, ολοκληρωνόταν η μεγαλύτερη άντληση κεφαλαίων που έγινε ποτέ στο ελληνικό χρηματιστήριο. Η ΔΕΗ άντλησε 4,25 δις ευρώ, ενώ οι προσφορές έφτασαν στα 18 δις ευρώ!!
Υπενθυμίζουμε, ότι το 2019 ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ -τότε του ΣΥΡΙΖΑ- παρέδωσε τη ΔΕΗ σχεδόν υπό κατάρρευση και χρεοκοπία, με συνολική αξία κάτω των 300 εκ. ευρώ. Σήμερα, η ΔΕΗ έχει καταστεί η κορυφαία εταιρεία ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο, κορυφαία στη Νότιο Ευρώπη, κοστίζει σχεδόν 8 δις ευρώ και μάλιστα χωρίς την αύξηση του Μετοχικού κεφαλαίου… Την οποία ΔΕΗ, θέλει να ξαναπάρει στα χέρια του και να …κρατικοποιήσει…
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, ο ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ξανασυστηθεί ως κάτι καινούργιο, κουβαλώντας ακριβώς τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες συνταγές και τις ίδιες αυταπάτες. Περιμένει μάλιστα στην ώρα τους και τους ίδιους βουλευτές…
Μόνο που η χώρα του 2026 δεν είναι η χώρα του 2014. Και κυρίως, η πραγματικότητα δεν σβήνει με rebranding, συνθήματα και λίγη σκονισμένη νοσταλγία. Διότι μπορεί στην πολιτική να επιστρέφουν όλοι. Δεν επιστρέφουν όμως πάντα κι οι πρόθυμοι να τους πιστέψουν.
