Τα μάθατε φαντάζομαι. Η κυβέρνηση ανανέωσε την θητεία του Γιάννη Στουρνάρα ως διοικητή στην Τράπεζα της Ελλάδας για τρίτη συνεχή φορά και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη και του Κώστα Τσουκαλά είπε… όχι! Ψήφισε … «παρών» για τον πιο επιτυχημένο διοικητή, που ήταν παρών στις πιο δύσκολες στιγμές της χώρας, εκείνη τη μαρτυρική περίοδο των Αλέξη Τσίπρα – Γιάνη Βαρουφάκη και λοιπών ιδεοληπτικών νεοκομμουνιστών!
Κι ύστερα απορούν γιατί η κοινωνία δεν τους παίρνει στα σοβαρά… Το ΠαΣοΚ ψήφισε «παρών» για τον τραπεζίτη με το κορυφαίο κύρος στα διεθνή οικονομικά φόρα, τον άνθρωπο που έβαλε τα στήθη του μπροστά για να κρατήσει τη χώρα στην Ευρωζώνη, όταν οι Αριστεροί κι οι Δεξιοί φλέρταραν με τη δραχμή κι έψαχναν πού θα τυπώσουν τα νέα νομίσματα…
Ψήφισε «παρών» για έναν άνθρωπο που δεν έκρυψε ποτέ ότι κατάγεται πολιτικά από το ΠΑΣΟΚ κι ήταν υπουργός Οικονομικών της χώρας, όταν το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου συγκυβέρνησε με τον Αντώνη Σαμαρά! Μήπως, λέω μήπως, αυτό το ακατανόητο «παρών», προσβάλλει και τον Βενιζέλο;
Μα αυτό είναι το μοναδικό ερώτημα. Όλα τα άλλα είναι πια βεβαιότητες.
Το ΠΑΣΟΚ με την κίνησή του αυτή, έδωσε σάρκα κι οστά, έδωσε υπόσταση στην άποψη που γίνεται όλο και περισσότερο πεποίθηση, ότι δηλαδή έχει γίνει ο «πράσινος» ΣΥΡΙΖΑ! Ότι αποχαιρέτησε οριστικά κι αμετάκλητα το Κέντρο και το παρέδωσε οριστικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ότι μεταβλήθηκε πια σε κόμμα του «όχι σε όλα». Κόμμα διαμαρτυρίας του Αριστερού περιθωρίου. Ένα κόμμα που μοιάζει να νοσταλγεί περισσότερο τις πλατείες της αγανάκτησης παρά τα έδρανα της ευθύνης. Κόμμα που κλείνει την πόρτα στον Γιάννη Στουρνάρα, μα την ανοίγει στον Φαραντούρη, στην Τζάκρη, στον Πελεγρίνη ή πρώην βουλευτές του Βαρουφάκη κι όσους είχαν πηδήξει από τη βάρκα για την… «πρώτη φορά Αριστερά»!
Ξέρετε κάτι; Ο ευπρεπής Κυριάκος Πιερρακάκης χαρακτήρισε την επιλογή Ανδρουλάκη – Τσουκαλά και των λοιπών της ομάδας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ως… αντανάκλαση της πολιτικής αμηχανίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μα αυτός είναι πολύ ήπιος και διακριτικός χαρακτηρισμός. Είναι σαφές ότι πρέπει να μιλάμε για σκηνή από τις …πύλες του ανεξήγητου αν και μάλλον πιο πολύ ταιριάζει για σκηνή από τα …παρατράγουδα…
Ναι, παρατράγουδα, που άλλα έλεγε για τον Στουρνάρα στη Βουλή ο Κουκουλόπουλος κι άλλα από τη Χαριλάου Τρικούπη ο πολύς Τσουκαλάς… Ο Κουκουλόπουλος ανέφερε όλα τα θετικά της προσωπικότητας και της διαδρομής του Στουρνάρα. Κι ο Τσουκαλάς ότι ουσιαστικά δεν κάνει ο Στουρνάρας, επειδή έδωσε συνέντευξη στην… ομάδα Αλήθειας!!! Κι ύστερα, αφού γελούσαν ακόμη και τα μάρμαρα του κτιρίου της Βουλής, το γύρισε κι ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ζήτημα με την παραμονή κάποιου για μεγάλο διάστημα σε μία θέση, γιατί … δημιουργούνται κατεστημένες αντιλήψεις… Μόνο που δεν θυμήθηκε ότι στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αποφάσισαν να προσφέρουν ισόβιο προνόμιο στον Ανδρουλάκη, για όσες θητείες επιθυμεί!! Παλινωδίες! Τελικά, φαίνεται πως οι «κατεστημένες αντιλήψεις», ενοχλούν μόνο όταν αφορούν τους άλλους.
Εν κατακλείδι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο πρόσωπο του Στουρνάρα, έκανε μια επιλογή που δείχνει ότι η σταθερότητα κι η σοβαρότητα αποτελούν κορυφαία κριτήρια, του πώς αντιλαμβάνεται την πολιτική. Συνάμα, έστειλε αυτό το μήνυμα στις αγορές, στην χρηματοοικονομική σκηνή και όλους τους μηχανισμούς σταθερότητας της Ευρώπης και της υφηλίου. Κι οι φωνακλάδες κι εσαεί θυμωμένοι, ουσιαστικά είπαν … όχι! Για ακόμη μία φορά, προτίμησαν να χειροκροτήσουν τον θόρυβο αντί να αναγνωρίσουν την αξία της συνέπειας και της σοβαρότητας.
Στην πολιτική, οι επιλογές δεν είναι ποτέ ουδέτερες. Και το «παρών» του ΠΑΣΟΚ απέναντι στον Γιάννη Στουρνάρα δεν ήταν μια απλή κοινοβουλευτική στάση. Ήταν πολιτικό μήνυμα. Μήνυμα σύγχυσης, εσωτερικής αμηχανίας και ιδεολογικής μετάλλαξης. Ένα κόμμα που οφείλει να εκφράζει τον ρεαλισμό, τη σοβαρότητα, τηνευθύνη και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, είναι εγκλωβισμένο κάτω από την προσωπικότητα και το πολιτικό κύρος του Μητσοτάκη, χωρίς πυξίδα κι αφήγημα. Εξ ου και χάνει συνεχώς τον δρόμο και σε λίγο θα δει και την πλάτη του Τσίπρα…
