Καλαμοκαβαλάρηδες, έρχονται από το παρελθόν, κινούνται στο παρόν και χάνονται στο μέλλον, ενώ ξανάρχονται μόλις κρίνουν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή…
Ο Φουντούκ και οι αναμένοντες τις εκλογές.
Θυμάμαι κάπου στα μέσα του 1980 ήταν ένας καλοκάγαθος σκύλος που τον έλεγαν φουντούκ. Καθημερινά τις απογευματινές ώρες λημέριαζε έξω από συγκεκριμένο κρεοπωλείο και εγκατέλειπε τη θέση του μόνο όταν έκλεινε το κατάστημα. Εμένα με είχε φάει η περιέργεια και γνωρίζοντας καλά τον κρεοπώλη τον ρώτησα: «Τι θέλει ο Φουντούκ και τη στήνει εδώ από έξω;» Για να λάβω την εξής απάντηση: «Μια φορά τον πέταξα ένα κόκκαλο και από τότε συνεχώς περιμένει. Να θυμάσαι τον σκύλο και τα παιδιά όπως τα μάθεις λειτουργούν.»
Σοφή απάντηση η οποία έχει εφαρμογή σε πολλές εκφάνσεις της ζωής. Για παράδειγμα εδώ στην Αλεξάνδρεια μερικοί βιάζονται να έρθουν οι εκλογές, όχι επειδή νοιάζονται για τα πολιτικά, αλλά επειδή πιστεύουν ότι η διαδικασία των εκλογών θα τους φέρει ανίδρωτα έσοδα. Τώρα ποιος ευθύνεται γι΄ αυτό; Μα φυσικά οι περισσότεροι υποψήφιοι που έκαναν το λάθος να πετάξουν το «κόκκαλο» στους σύγχρονους φουντούκ και τώρα άντε να δούμε πως θα μαζευτούν όλοι οι αναμένοντες τα ευρώ.
Τα χάλια της εφαρμογής του Νόμου Καλλικράτη
Η ύπαιθρος ερημώνει και άλλοτε βασικά κεφαλοχώρια συνεχώς μαραζώνουν με κύριο χαρακτηριστικό τη μείωση του πληθυσμού τους. Για παράδειγμα το Πλατύ το 1991 είχε πληθυσμό 2.498, το 2011 είχε 2.083 κάτοικους, ενώ το 2021 πληθυσμό 1.658 ψυχές. Το αυτό συνέβη και σε άλλα κεφαλοχώρια της περιοχής μας με εξαίρεση τη Μελίκη στην οποία η μείωση του πληθυσμού είναι ασήμαντη.
Κατάφερε λοιπόν ο νόμος Καλλικράτης να εντείνει το φαινόμενο της αστυφιλίας με άμεσο επακόλουθο την δημογραφική κατάρρευση. Συνετέλεσε στην απώλεια πόρων για τα κεφαλοχώρια και τα μικρά χωριά της υπαίθρου, αλλά και στην υποβάθμιση ή και κατάργηση υπηρεσιών. Όλα τα ανωτέρω αποτέλεσαν το έναυσμα για την ερήμωση των κεφαλωχωρίων και των περί αυτών χωριών.
Στην πραγματικότητα συντελέστηκε ένα είδος «δολοφονίας» της υπαίθρου όπου κυριαρχεί η απόγνωση και ο μαρασμός. Έτσι άρχισαν και ακούγονται φωνές που ζητούν την κατάργηση του Καλλικράτη για να σωθεί, ότι μπορεί να σωθεί στην Ελληνική ύπαιθρο.
Στην Αλεξάνδρεια τα αυτοκίνητα περισσότερα από τους ανθρώπους
Την τελευταία τριετία παρατηρώ ότι η πόλη της Αλεξάνδρειας τείνει να αποκτήσει σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα χειρότερο και από αυτό του Μανχάταν. Ήδη η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει και παρότι τα καύσιμα έφτασαν στα ύψη, εν τούτοις όμως το αυτοκίνητο κανείς δεν το αποχωρίζεται, ή έστω να το περιορίσει. Κάθομαι και σκέφτομαι ότι για μια τυρόπιτα, ένα φραπέ στο χέρι και 5 με10 ευρώ στο ρεζερβουάρ το αυτοκίνητο καλά κρατεί και μάλιστα δε γνωρίζει πτώση.
Έτσι στην πόλη της Αλεξάνδρειας σήμερα τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν μαζί με τα παρκαρισμένα είναι περισσότερα από τους ανθρώπους.
Αυτά τα ολίγα πάλι… Μη ξεχνάτε ότι οι καλαμοκαβαλάρηδες καλπάζουν συνεχώς, ενώ σπανίως αφιππεύουν και για πολύ λίγο τον κάλαμον. Σίγουρα όλοι σας τους συναντήσατε, αλλά και αν δεν τους ανταμώσατε, κάποια στιγμή, κάποια μέρα, κάποια ώρα θα τους δείτε να καλπάζουν στην Αλεξάνδρεια ή κάπου αλλού… Αναμείνατε λοιπόν.
