H απόφαση του Α. Τσίπρα να σπεύσει να εμφανιστεί πρώτος στην Θεσσαλονίκη πριν τον Πρωθυπουργό, αλλά και τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έστω στην επετειακή εκδήλωση μεγάλης συμβολικής σημασίας για το ΠΑΣΟΚ στις 3 του Σεπτέμβρη, ήταν αυτονόητα θεσμικά unfair κίνηση. Ασφαλώς κάθε πολιτικός αρχηγός μπορεί να μιλάει όποτε θέλει , να φέρεται όπως θέλει και αυτό να δημιουργεί μια εικόνα – θετική ή αρνητική – για τον ίδιο.
Δικαιολογημένα ωστόσο υπήρχαν έντονες αντιδράσεις από Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, αν και από ένα σημείο και μετά δεν έχει αξία η συνέχιση αυτής της συζήτησης . Στην αντίληψη της μεγάλης πλειοψηφία των πολιτών ο Α. Τσίπρας δεν εκπροσωπούσε ότι πιο θεσμικό και εντός κοινά παραδεκτών κανόνων από όλο το πολιτικό σύστημα έχει υπάρξει στην πολιτική ιστορία και δεν φαίνεται αυτό να έχει αλλάξει . Επιπλέον, αυτό που εν τέλει θα κριθεί είναι η ουσία όσων θα πει , γιατί από την ομιλία θα φανεί αν πράγματι έχει κάτι νέο να πει για την Οικονομία και την πορεία της χώρας ή θα ακούσουμε τετριμένα σχήματα του παρελθόντος, άντε πιο ραφιναρισμένα και όχι με το οργισμένο ύφος της περιόδου 2010-2014.
Το βασικό ερώτημα αυτή την στιγμή είναι γιατί ενώ προσπαθεί να φανεί ως κάτι νέο και έχοντας βγάλει συμπεράσματα από λάθη του, προχώρησε σ’ αυτή την, αν μη τι άλλο, αμφιλεγόμενη κίνηση. Είναι αρκετά έμπειρος για να πιστεύει ότι η ομιλία του και οι προτάσεις του θα συγκλονίσουν τόσο το πανελλήνιο με αποτέλεσμα να «σκεπάσει» όλους τους άλλους. Αντίθετα και ανάλογα με το τι θα πει, καταλαβαίνει ότι θα δεχτεί ισοπεδωτική κριτική από όλους, από την Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ μέχρι και την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και το πρώην κόμμα του.
Μήπως τελικά αυτή η επιλογή δείχνει περισσότερο άγχος και αγωνία για την καταγραφή του στις επόμενες δημοσκοπήσεις, απ’ ότι πιστεύουμε;
Και γιατί να έχει άγχος άραγε; Στις έρευνες του Ιουνίου και του Ιουλίου μια χαρά τα πήγε. Εμφανίστηκε κατά μέσο όρο στην εκτίμηση ψήφου στο 15%-15.5% με την ίδρυση της ΕΛΑΣ και εμφανίστηκε εκεί γύρω στο 17% στις έρευνες του Ιουλίου. Παρουσίασε δηλαδή μια ανοδική πορεία και εμφανίστηκε στην δεύτερη θέση και μάλιστα με διαφορά 5%-6% από το τρίτο ΠΑΣΟΚ. Ασφαλώς το 17% δεν είναι αμελητέα επίδοση , είναι μια καλή επίδοση σε κάθε περίπτωση κάπου στα επίπεδα του ποσοστού που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ επί ηγεσίας Α. Τσίπρα στις δεύτερες εκλογές του 2023, όταν ολοκληρώθηκε τότε η συντριβή του και άρχιζε η περιπέτειά του. Δεν δείχνει δηλαδή ούτε κάποια μεγάλη δυναμική, ούτε συνιστά την εμφάνιση κάποιου αντίπαλου δέους στον Κ. Μητσοτάκη.
Ο Α. Τσίπρας ακριβώς τώρα βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις και δυσκολίες για να ανέβει σε ποσοστά και να μην δει φαινόμενα απωλειών ή στασιμότητας στις δημοσκοπικές επιδόσεις. Μέχρι τώρα όλα ήρθαν σχετικά εύκολα και με την βοήθεια του ΠΑΣΟΚ που επί δύο χρόνια δεν κατάφερε να αποτελέσει ένα κόμμα που εμφανίζει δυναμική ή και του ΣΥΡΙΖΑ που ζούσε μοναδικές στιγμές διάλυσης on line.
Τώρα έχει θέματα να αντιμετωπίσει που δεν λύνονται μόνο επικοινωνιακά. Τον Αύγουστο για παράδειγμα προσπαθούσε και καλά έκανε να δίνει μόνιμα παρόν. Μία η τριήμερη συνέντευξη στο in.gr, μια με την τριλογία των τελευταίων βίντεο, τώρα με την κίνηση να εμφανιστεί πρώτος.
Τα προβλήματα όμως που έχει να λύσει είναι βασικά πολιτικά , χρειάζεται ουσία και όχι επικοινωνία. Άλλωστε το έζησε. Ενώ υπήρχε μια τεράστια προβολή του βιβλίου του, η δυνητική ψήφος τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο έπεφτε.
Ποια είναι τα βασικά προβλήματα του Α. Τσίπρα;
Να στοιχειοθετήσει το νέο που φέρνει το κόμμα με την παρουσίαση της Πολιτικής του και βέβαια δεν έχει εφευρεθεί εκείνη η Πολιτική που τους συσπειρώνει όλους ανεξάρτητα από κομματική προέλευση ή ιδεολογικό αυτοκαθορισμό.
Να δει τι θα κάνει με τον χώρο του χώρου του Κέντρου, που δεν δείχνει να συγκινείται ιδιαίτερα από το εγχείρημά του.
Να δει πως θα αντιμετωπίσει τυχόν δείγματα μιας σχετικής έστω ανόδου των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ ή και άλλων αριστερών σχημάτων, που δεν είναι και φιλικά προσκείμενα στο πως κινήθηκε και κινείται και δείχνοντας τάσεις απάντησης στην συμπεριφορά του που την θεωρούν αλαζονική.
Να διευρύνει την εκπροσώπηση της ΕΛΑΣ με έμπειρες δυνάμεις , αφού τα νέα πρόσωπα έδωσαν το πρώτο διάστημα ένα νέο άρωμα, αλλά δεν φαίνεται να μπορούν να στηρίξουν μια ισχυρή εκπροσώπηση όταν η αντιπαράθεση προς τις εκλογές θα ανεβαίνει.
Αυτά τα προβλήματα χρειάζονται απαντήσεις και γρήγορες, αφού αν η ΕΛΑΣ δείξει στους επόμενους δύο, τρεις μήνες ότι δεν ανεβαίνει ή και ότι πέφτει, τότε θα δημιουργούνται πρόσθετα ερωτήματα, αμφιβολίες και παρενέργειες. Θα χάνεται η πίστη για μεγάλες επιδόσεις ή πολύ περισσότερο για την δημιουργία προϋποθέσεων ανατροπής.
Έχει θεωρητικά περιθώρια να ανέβει η ΕΛΑΣ; Ασφαλώς. Είναι πολλά όμως αυτά που πρέπει να γίνουν και υπάρχουν καθυστερήσεις. Όπως υπάρχουν και όρια που θα φανούν.
Το αμέσως επόμενο διάστημα θα έχει ενδιαφέρον και για την ΕΛΑΣ. Για να δούμε.
* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
