Αρχική Απόψεις Ο πολιτικός καιροσκοπισμός σε επιστολόχαρτο – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ο πολιτικός καιροσκοπισμός σε επιστολόχαρτο – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στη δυσαρμονία σκέψης, άποψης, οραματισμού και ζώσας πολιτικής, ανάμεσα στον Μητσοτάκη και στον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στο Μοσχάτο, στις οργανώσεις της ΝΔ, στο σώμα των πολιτευτών, ακόμη και στους βουλευτές, υπάρχουν πρόσωπα που είναι αμφίβολη η πολιτική αναλυτική τους σκέψη, η πλήρης και σε βάθος ιδεολογική τους κατάρτιση κι εν γένει η ικανότητά τους να κόψουν ένα καρπούζι στη μέση…

Το έχουμε δει πολλές φορές. Κι η ΝΔ το έχει πληρώσει. Κι αν δεν ήταν ο Μητσοτάκης να τραβάει το κάρο και να το σταθμεύει έξω από το Μαξίμου, οι άνθρωποι αυτοί θα έβλεπαν την Ηρώδου Αττικού με κιάλια.

Τα σκεφτόμουν αυτά και μοιράζομαι αυτές τις σκέψεις μαζί σας, λόγω της ακατανόητης επιστολής που είδε το φως της δημοσιότητας, κάποιου Βασίλη Φεύγα, που είναι, λέει, γραμματέας στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας του κυβερνώντος κόμματος. Ο άνθρωπος αυτός έστειλε μια επιστολή στον Μητσοτάκη, με την οποία θέλησε να γίνει γνωστός στο πανελλήνιο. Αν δεν επιζητούσε αυτό, δεν θα την έδινε στη δημοσιότητα και θα εξέφραζε τις απόψεις του  μέσα σε κομματικά πλαίσια. Μα επιζητούσε τον θόρυβο.

Στην επιστολή του αυτή, λοιπόν, αναφέρει ότι πρέπει να καταργηθεί ο νόμος για τα ομόφυλα ζευγάρια. Αναφέρει επίσης, εκτός άλλων, ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία άρσης της διαγραφής του Αντώνη Σαμαρά.

Σοβαρά τώρα; Μπορεί να τα λέει αυτά ένας γραμματέας στρατηγικού σχεδιασμού και δη δημοσίως; Ή μήπως μπέρδεψε τον στρατηγικό σχεδιασμό του κόμματός του, με την προσωπική προεκλογική του εκστρατεία; Σε τελική ανάλυση, αν διαφωνούσε, με τον γάμο των ομοφύλων, θα μπορούσε να παραιτηθεί και να πάει σπίτι του. Τώρα το θυμήθηκε άλλωστε;

Ο Φεύγας, λοιπόν, υπέπεσε σε πρωτοφανή, άγαρμπη κι αδέξια γκάφα και μάλιστα με προσωπικά κριτήρια. Επιθυμώντας  να είναι υποψήφιος βουλευτής στην Αιτωλοακαρνανία, θύμωσε και διαφώνησε επειδή η ΝΔ έδωσε το «πράσινο» φως στον δήμαρχο Αγρινίου, Γιώργο Παπαναστασίου, να πολιτευθεί στην ίδια περιφέρεια. Κάτι που ο Φεύγας θεωρεί ότι του κλείνει τον δρόμο προς το …βουλευτιλίκι… κι είπε να διαφωνήσει… θορυβωδώς, αλληθωρίζοντας προς τον Σαμαρά, μη τυχόν κι εκλεγεί βουλευτής μαζί του…

Στην πολιτική, όμως, όταν ο προσωπικός λογαριασμός βαφτίζεται ιδεολογική αγωνία, συνήθως δεν πείθεται κανείς. Απλώς αποκαλύπτεται ο πραγματικός λογαριασμός. Εξ ου και στόχευσε στο υπερσυντηρητικό κοινό στο οποίο απευθύνεται ο Σαμαράς, αναφερόμενος στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών, για να τους πιάσει πόρτα για την επόμενη… Άνοιξη. Οι εποχές αλλάζουν, αλλά ορισμένοι εξακολουθούν να ψάχνουν … πολιτική άνοιξη…έστω και μαραμένη…

Ο άνθρωπος αυτός, στρατηγικός σχεδιασμός ων, ζήτησε την κατάργηση ενός νόμου που ψήφισε σχεδόν όλη η Βουλή κι αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα. Κι επιπλέον, πώς στα κομμάτια ζητά την επιστροφή του Σαμαρά, όταν εκείνος καταφέρεται συστηματικά με εκδικητική μανία κι εμμονές εναντίον του προέδρου του κόμματός του και συγχρόνως απεργάζεται συστηματικά το κακό της ΝΔ;

Το κακό με τον Φεύγα είναι ότι εξακολουθεί να είναι γραμματέας στρατηγικού σχεδιασμού της ΝΔ, παρ’ ότι η πράξη του αποδοκιμάστηκε από την κυβέρνηση και τη συντριπτική πλειοψηφία των κομματικών στελεχών της ΝΔ. Δεν κατάλαβε ότι δεν ψιχαλίζει… αλλά συμβαίνει κάτι άλλο που εκτοξεύεται από ανθρώπινα στόματα… Δεν κατάλαβε καν ότι η στρατηγική ενός κορυφαίου κόμματος δεν μπορούσε να ξεκινήσει από τον προσωπικό του εκλογικό χάρτη.

Είναι και κάτι ακόμη. Αν ο Φεύγας πιστεύει ότι υπάρχει ψηφοφόρος που ζυγίζει την ψήφο του ανάμεσα στον γάμο των ομοφύλων και τη σταθερότητα της χώρας, τις μεταρρυθμίσεις στο κράτος, την αμυντική της θωράκιση, τη συντριπτική μείωση της ανεργίας και γενικά τα βήματα προς το μέλλον, τότε λάθος κάθεται στην καρέκλα που κάθεται. Στερείται ακόμη και απλής λογικής, άρα σπίτι του… Άμεσα… Κι αν δεν πάει σπίτι του, ας πάει να ψαχτεί με τον Σαμαρά, βγαίνοντας από το μαντρί…

Η πολιτική, όταν κοιτάζει μόνο τον καθρέφτη της προσωπικής φιλοδοξίας, παύει να βλέπει τον ορίζοντα. Όμως, οι κοινωνίες προχωρούν πάντα προς τον ορίζοντα, ποτέ προς τον καθρέφτη.

Έλεος πια με τους… Καλοχαιρέτες… Έλεος!

Προηγούμενο άρθροΣπιτικό παγωτό παρφέ – Ένα παγωτό όνειρο…
Επόμενο άρθροΤάκης Θεοδωρικάκος: Συνεχείς παρεμβάσεις για τη στήριξη των πολιτών και των νοικοκυριών