Το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι κινήσεις της Τουρκίας γίνονται όλο και πιο προκλητικές κι όλο και μεγαλύτερος αριθμός στρατιωτικών και πολιτικών αναλυτών βλέπουν στον ορίζοντα του Αιγαίου μεγάλη κρίση. Οι Τούρκοι, πότε με τη «γαλάζια πατρίδα», πότε με την παρακώλυση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας -Κύπρου – Ισραήλ, πότε με την επανέναρξη της παραβίασης του ελληνικού εναέριου χώρου, επιχειρούν να ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα. Κι η χώρα μας σταθερά, αντιδρά στη βάση του διεθνούς δικαίου και της οικοδόμησης συμμαχιών.
Η ηλεκτρική διασύνδεση Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας, επί παραδείγματι, από πλευράς της χώρας μας, περνά μέσα από διεθνείς προσεγγίσεις. Και μια χώρα σαν τη δική μας, ΜΟΝΟ μέσω διεθνών πολιτικών και στρατηγικών συμμαχιών μπορεί να πορεύεται. Αφού πρώτα, φροντίσει η ίδια για τη θωράκισή της, όπως έχει γίνει σήμερα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αλλιώς, αν εισακουστούν και πρυτανεύσουν οι απόψεις των έξαλλων υπερπατριωτών, μπορεί να οδηγηθούμε σε νέο …1897…
Μεγάλο ενδιαφέρον σ’ αυτό που ήδη διαμορφώνεται και στην κρίση που κατά τα φαινόμενα δημιουργείται, έχει η στάση εκείνων που καπηλεύονται πατριωτικά αισθήματα. Να εξηγήσουμε τι εννοούμε:
Οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, πότε με τις πολιτικές των ζεϊμπέκικων και των κουμπαριών και πότε με τη συνεχή μετάθεση των προβλημάτων για το μέλλον, άφησαν την Τουρκία να θεωρεί πως οτιδήποτε συμβαίνει στο Αιγαίο πρέπει να τυγχάνει της έγκρισής της, αφού προσβάλλει τα συμφέροντά της. Το έπραξε ο Σημίτης, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Σαμαράς κι ο Τσίπρας.
Τώρα λοιπόν που απειλείται η χώρα τους, οι εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί, δεν πρέπει να σταθούν στο πλευρό της κυβέρνησής τους; Πολύ περισσότερο όταν αυτή η κυβέρνηση θωράκισε την Ελλάδα από τον Έβρο μέχρι Νότια της Κρήτης και μέχρι τη θάλασσα και τον αέρα; Δεν θα ήταν καλύτερο για τα εθνικά μας συμφέροντα να δείξουν κι αποδείξουν την εθνική ομοψυχία, αντί να …κατηγορούν τον Μητσοτάκη για… ενδοτισμό;
Ξαναλέμε, βρισκόμαστε μπροστά σε κρίση με απρόβλεπτες διαστάσεις και συνέπειες. Κι ο ελληνισμός δεν μπορεί παρά να βρεθεί ενωμένος. Με το χαρτί των συνόρων της Ευρώπης και της Δύσης.
Προσέξτε: Η Ελλάδα, εκτός από τις διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις με το Ισραήλ, έχει οικοδομήσει και επεκτείνει τη σχέση της με τη Γαλλία. Από το 2021 υπάρχει η στρατηγική συμφωνία άμυνας και ασφάλειας, της οποίας το άρθρο 2 προβλέπει αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης δύναμης, σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης που διαπιστώνεται από κοινού. Επιπλέον, μέσω της εταιρείας Meridiam, η Γαλλία συμμετέχει πλήρως στην «επιχείρηση καλώδιο». Κι όπως αναφέρονται σε διεθνή ΜΜΕ (Μonde, La Tribune, Les Echos), η συμμετοχή της γαλλικής εταιρείας, σημαίνει και γαλλική προστασία, άρα το γεωπολιτικό βάρος του έργου αυξάνεται.
Προσέξτε κι αυτό: Η Ευρώπη! Απειλούνται συστηματικά πια δυο μέλη της, με αδιανόητη επιθετικότητα. Μα με βάση την εμπειρία του παρελθόντος δεν πρόκειται να «χολοσκάσουν» και πολύ. Κι αυτό το ξέρουν οι πρώην πρωθυπουργοί που τους ανησυχεί ο… ενδοτισμός του Μητσοτάκη.
Αλήθεια, στους Κώστα Καραμανλή, Γιώργο Παπανδρέου και Αντώνη Σαμαρά, δεν ήταν που έλεγαν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι… «καθίστε σ’ ένα τραπέζι να τα βρείτε με την Τουρκία;». Τι έκαναν τότε; Ήταν ενδοτισμός η αδράνειά τους; Βούλιαξαν κάποιοι τουρκικό πλοίο Ή «κατέβασαν» κάποιο αεροπλάνο από εκείνα που έκαναν συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου; Ή, σε τελική ανάλυση έκαναν αστακό την Ελλάδα; Δεν θυμάται κάτι τέτοιο κάποιος Έλληνας.
Κάτι ακόμη: Ένας εκ των … υπερπατριωτών πρώην πρωθυπουργός, υπηρέτησε στρατιωτική θητεία … 3 μηνών!! Παρουσιάστηκε στο Πολεμικό Ναυτικό στις 9 Ιουλίου 1976 κι απολύθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1976!!! Προφανώς, χρονικό διάστημα ικανό για να γιγαντωθεί το εθνικό του φρόνημα. Όταν οι άλλοι χρειάζονταν τότε, 28 και 30 μήνες θητείας…
Εν κατακλείδι: Βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλη εθνική κρίση με απρόβλεπτες εξελίξεις. Κι η Ελλάδα, μόλις προχθές αγόρασε κι άλλες φρεγάτες από την Ιταλία.
Η δε κρίση, αν έρθει, δεν θα ρωτήσει ποιος ψήφισε Μητσοτάκη, ποιος ψήφισε Καραμανλή, ποιος ψήφισε Τσίπρα ή ποιος ψήφισε Σαμαρά. Θα αφορά την Ελλάδα. Και τότε δεν θα χρειαστούν ούτε υπερπατριωτικές κορώνες ούτε μικροκομματικοί υπολογισμοί. Θα χρειαστεί σοβαρότητα, αποτροπή, διπλωματία και, πάνω απ’ όλα, εθνική συνεννόηση.
Ε, ας ξεκινήσουν λοιπόν οι πρώην πρωθυπουργοί με μια καθαρή θέση τους υπέρ της κυβέρνησης που έχουν ψηφίσει οι Έλληνες. Κι ομοψυχία που θα φτάσει στο ακροτελεύτιο σημείο της χώρας και στα βάθη των ψυχών της κοινωνίας.
