Αρχική Απόψεις ΚΚΕ: Ο μεγάλος χορηγός του Άδωνι! – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

ΚΚΕ: Ο μεγάλος χορηγός του Άδωνι! – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Αν κάποιος παρακολουθεί τις περιοδείες του Άδωνι Γεωργιάδη στην ελληνική περιφέρεια, θα μπορούσε εύλογα να πιστέψει πως υπάρχει μια άτυπη συμφωνία συνεργασίας ανάμεσα στον υπουργό και το ΚΚΕ. Ο πρώτος ανακοινώνει επίσκεψη και οι δεύτεροι αναλαμβάνουν την επικοινωνιακή υποστήριξη.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Με αξιοθαύμαστη συνέπεια, όπου εμφανίζεται ο Άδωνις, εμφανίζονται και οι γνωστοί επαναστάτες υπηρεσίας. Σημαίες, ντουντούκες, συνθήματα, καταγγελίες και η απαραίτητη θεατρική αγανάκτηση. Μια παράσταση που παίζεται ξανά και ξανά, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, με το ίδιο σενάριο, τους ίδιους πρωταγωνιστές και το ίδιο προβλέψιμο φινάλε.

Οι τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ συμπεριφέρονται λες και έχουν αναλάβει την έκδοση πολιτικών θεωρήσεων εισόδου στις πόλεις της χώρας. Δεν αρκεί που η Ελλάδα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία. Για τους συντρόφους χρειάζεται και η έγκριση του τοπικού κομματικού πυρήνα. Αν δεν την έχεις, χαρακτηρίζεσαι ανεπιθύμητος!

Κάπως έτσι, κάθε επίσκεψη του Άδωνι μετατρέπεται σε μικρή ιδεολογική μάχη για τη σωτηρία του λαού από έναν υπουργό που, σύμφωνα με την κομματική μυθολογία, αποτελεί σχεδόν υπαρξιακή απειλή για την εργατική τάξη.

Βέβαια, υπάρχει μια μικρή ατυχία.

Όταν ο υπουργός μιλά για νέες πτέρυγες, για ανακαινίσεις, για εξοπλισμό, για έργα που ολοκληρώθηκαν ή για δομές που λειτουργούν καλύτερα από πριν, οι διαμαρτυρόμενοι μοιάζουν να παθαίνουν ξαφνική αλλεργία στο θέμα της εκδήλωσης. Η συζήτηση μεταφέρεται αμέσως αλλού. Στην Παλαιστίνη, στον ιμπεριαλισμό, στις πολυεθνικές, στον καπιταλισμό, στην ταξική πάλη, ακόμη και στην κλιματική αλλαγή αν χρειαστεί. Οτιδήποτε, αρκεί να μη συζητηθεί το συγκεκριμένο έργο.

Βλέπετε, ο Άδωνις είναι ένας εξαιρετικά ενοχλητικός αντίπαλος για όσους έχουν επενδύσει πολιτικά στη θεωρία, ότι τίποτε δεν λειτουργεί και τίποτε δεν πρέπει να βελτιώνεται.

Υπάρχει άλλωστε μια παλιά ιδεολογική παράδοση στην Αριστερά του Περισσού: όσο χειρότερα είναι τα πράγματα, τόσο πιο εύκολα χωρά το αφήγημα της επερχόμενης κατάρρευσης του συστήματος. Όταν όμως ανοίγουν εργοτάξια, λειτουργούν επιχειρήσεις, γίνονται επενδύσεις

(η Ελευσίνα και τα ναυπηγεία είναι σχεδόν αποκλειστικό έργο του Αδώνιδος που ήδη προσελκύσει διεθνές ενδιαφέρον με άμεση προοπτική 10 χιλιάδες θέσεις εργασίας) ή αναβαθμίζονται υποδομές, τότε η θεωρία αρχίζει να ζορίζεται.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο Άδωνις ως ο ιδανικός εχθρός. Είναι θορυβώδης. Είναι άφοβος. Απαντά. Συζητά. Ανταποδίδει την ένταση. Με λίγα λόγια, είναι ο τέλειος αντίπαλος για μια κομματική μηχανή σαν του ΚΚΕ, που έχει ανάγκη από διαρκή σύγκρουση ώστε να συντηρεί την πολιτική της ύπαρξη.

Το αστείο είναι ότι το αποτέλεσμα βγαίνει συχνά ανάποδα. Οι εικόνες των διαμαρτυριών καταλήγουν να προβάλλουν περισσότερο τον υπουργό παρά τους διαμαρτυρόμενους. Τα βίντεο κυκλοφορούν παντού. Οι αντιπαραθέσεις γίνονται πρωτοσέλιδα. Οι περιοδείες αποκτούν μεγαλύτερη δημοσιότητα από όση θα είχαν κανονικά.

Με άλλα λόγια, το ΚΚΕ κάνει για τον Άδωνι αυτό που θα χρέωνε ακριβά κάθε εταιρεία δημοσίων σχέσεων. Δωρεάν προβολή του ίδιου και του έργου του!

Ίσως γι’ αυτό οι κινητοποιήσεις έχουν αρχίσει να θυμίζουν περισσότερο εθιμοτυπική υποχρέωση παρά πολιτική δράση. Όπως οι εύζωνες αλλάζουν φρουρά στο Σύνταγμα, έτσι και οι κομματικοί μηχανισμοί αλλάζουν βάρδια έξω από τις εκδηλώσεις του υπουργού. Η διαφορά είναι ότι οι εύζωνες τουλάχιστον γνωρίζουν γιατί βρίσκονται εκεί…

Τελικά, αν το ΚΚΕ θέλει πραγματικά να πλήξει πολιτικά τον Άδωνι Γεωργιάδη, υπάρχει μια απλή λύση: να τον αγνοήσει. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Γιατί εδώ και καιρό ο Άδωνις δεν είναι απλώς πολιτικός αντίπαλος. Είναι αναγκαίο συστατικό της κομματικής καθημερινότητας. Όπως οι κινητοποιήσεις σε όποιο λιμάνι εμφανίζονται Ισραηλινοί τουρίστες…

Και έτσι το έργο θα συνεχιστεί. Ο υπουργός θα κόβει κορδέλες. Οι σύντροφοι θα κόβουν βόλτες γύρω από τις κορδέλες, ενίοτε παρέα με τους ΑΝΤΑΡΣΙΕΣ…  Και στο τέλος της ημέρας, ο μόνος που θα φεύγει με περισσότερη δημοσιότητα από αυτήν που είχε όταν έφτασε, θα είναι ο άνθρωπος που υποτίθεται πως πήγαν να πολεμήσουν. Ο μεγάλος νικητής μιας χορηγίας που δεν ζήτησε ποτέ, αλλά απολαμβάνει σε κάθε της επεισόδιο.

Προηγούμενο άρθροKαλαμάρια με το ρύζι – Νοστιμιά που χαρίζει αποτοξίνωση
Επόμενο άρθροΘ. Κοντογεώργης: Καθημερινή μας έννοια, το μέρισμα ανάπτυξης που δημιουργείται με τον κόπο του ελληνικού λαού να κατανέμεται δίκαια και αναλογικά