Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο νεοπολιτικός που άλλαξε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Ευτυχώς που το έκανε, αλλά όπως και να το κάνουμε δεν ήταν η πιο καθαρή κι έντιμη πολιτική στάση. Εκτός, βέβαια, αν πλέον η πολιτική εντιμότητα μετριέται με πολιτικές πιρουέτες.
Ο Αλέξης Τσίπρας εξαπάτησε τους συντρόφους του, με αποτέλεσμα να τον εγκαταλείψουν μετά την περίφημη «kolotouba» του. Μια λέξη που κατάφερε να γίνει σχεδόν διεθνής πολιτικός όρος.
Ο ίδιος εξαπάτησε τους Μεϊμαράκη και Γεννηματά, όταν τους υποσχέθηκε ότι δεν θα προκηρύξει εκλογές, αν ψηφίσουν όλοι το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο που έφερε. Το ψήφισαν κι εκείνος έκανε εκλογές! Τόσο κράτησε ο λόγος του…
Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ψέματα στον ελληνικό λαό, ότι θα σκίσει τα μνημόνια, μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο. Τελικά σκίστηκαν μόνο οι προεκλογικές αφίσες. Είπε ψέματα για την υπόθεση Novartis, που προσπάθησε να κλείσει φυλακή τους πολιτικούς του αντιπάλους με ψεύτικες μαρτυρίες κουκουλοφόρων μαρτύρων, που τελικά καταδικάστηκαν!
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ξεχάσει ότι έταξε αναδιανομές πλούτου, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και τελικά έφερε ύφεση, φυγή κεφαλαίων και επιστημόνων στο εξωτερικό και πρωτίστως έστειλε τους συνταξιούχους να κλαίνε και να λιποθυμάνε δίπλα στα ΑΤΜ…
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε στο στενό του περιβάλλον κατάδικο υπουργό! Παρακολουθούσε στενούς του συνεργάτες! Κάπνιζε το πούρο του στο εφοπλιστικό κότερο, λίγες στιγμές μετά τον θάνατο 104 ανθρώπων στο Μάτι. Σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Σαν η τραγωδία να ήταν μια μακρινή είδηση κι όχι εθνικό πένθος. Αριβισμός! Που δεν είναι ποτέ αθώος…
Ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε το κρατικό αεροπλάνο για να πάει τα παιδιά του στο Παρίσι, να επισκεφτούν τη Disneyland…
Ο Αλέξης Τσίπρας συγκάλυψε το μέγα σεξουαλικό σκάνδαλο που
συνέβη στην πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Αθήνα. Ένα σκάνδαλο που όταν αποκαλύφθηκε προκάλεσε πολιτικό σάλο διότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να καλύψει τον πρέσβη/έμπιστο του Μαδούρο, να το κρατήσει χαμηλά και τελικά να σβήσει, αφήνοντας πληγές μόνο στις ψυχές των τεσσάρων εργαζομένων γυναικών που απολύθηκαν κιόλας…
Ο Τσίπρας, φώναζε ότι θα υπερασπιστεί τον δημόσιο χαρακτήρα των περιφερειακών αεροδρομίων! Τελικά τα πούλησε όλα κι έκανε το ψέμα σημαία!
Ο ίδιος δεσμευόταν συνεχώς ότι θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ! Υποσχόταν ότι δεν θα γίνει καμία μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων. Τελικά έκοψε τρεις συντάξεις! Χώρια που έλεγε ότι «Η επαναφορά της 13ης σύνταξης είναι δέσμευσή μας» και τελικά κατάφερε η δέσμευση να γίνει παράφραση του γνωστού άσματος: Τον τενεκέ σου μην τον κλαις εκεί που πάει να σκύψει, κοπάνα τον – κοπάνα τον και κείνος θα βουίξει…
Και τόσα ακόμη που μπορούμε να αναφέρουμε. Ο κατάλογος, δυστυχώς, δεν είναι σύντομος.
Σήμερα λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός, καταθέτει ένα δίλημμα στην ελληνική κοινωνία: «Είστε με την εντιμότητα ή με τη διαφθορά»; Όπου, εντιμότητα εννοεί τον εαυτό του και διαφθορά τον πρωθυπουργό!
Και τότε προκύπτουν εύλογα ερωτήματα:
Πόσο έντιμος είναι εκείνος που έχει γεμίσει ψέματα την κοινωνία;
Πόσο έντιμος είναι εκείνος που έδωσε ένα σωρό υποσχέσεις και σήμερα αρνείται ότι τις έδωσε;
Με πόσο θράσος θεωρεί ότι η κοινωνία διαθέτει μνήμη χρυσόψαρου;
Και με πόση αυθάδεια κι αναίδεια επιχειρεί να πείσει όλη την κοινωνία, ότι εκείνη είναι που δεν θυμάται κι όχι εκείνος είναι ψεύτης κι ανακόλουθος;
Ξέρετε κάτι; Η παραδοχή των λαθών στην πολιτική -όπως και παντού- σημαίνει εντιμότητα από εκείνον που τα παραδέχεται και ζητά συγγνώμη. Κι αυτό δεν αποτελεί προσόν ή πλεονέκτημα του Αλέξη Τσίπρα. Εξ ου κι ο Στέφανος Μάνος είχε πει κάποτε με τη μοναδική διορατικότητά του, ότι το προσόν του Αλέξη Τσίπρα είναι πως μπορεί να λέει ψέματα χωρίς να ντρέπεται!
Επιπλέον, μπορεί κάποιος να μην έχει σε καμιά πολιτική υπόληψη τον Jean Luc Melenchon, ηγέτη της γαλλικής Αριστεράς, αλλά εκείνος είναι που είχε χαρακτηρίσει τον Τσίπρα, ως «μία από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής». Κι ο έχων ώτα ακουέτο…
Εν κατακλείδι: Ένας πολιτικός που αποδεδειγμένα έχει πει χιλιάδες ψέματα, που έχει κάνει το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο, που άλλα υποσχέθηκε κι άλλα εφάρμοσε, δεν μπορεί να κραδαίνει την εντιμότητα ως πολιτικό του λάβαρο.
Η εντιμότητα δεν είναι σύνθημα. Δεν είναι επικοινωνιακό εύρημα. Δεν είναι κοστούμι που φοριέται όταν βολεύει. Είναι τρόπος ζωής και πολιτικής διαδρομής. Και οι πολιτικές διαδρομές αφήνουν ίχνη. Όσο κι αν κάποιοι επιχειρούν να τα σβήσουν, η μνήμη της κοινωνίας δεν διαγράφεται με μία ακόμη… πολιτική κωλοτούμπα.
