Γράφει ο Δημήτρης Τσουφλίδης, Δημοσιογράφος – Μέλος της ΕΔΗΠΗΤ
Στην Κρύα Βρύση Πέλλας υπάρχει ένα ζήτημα που εδώ και δεκαετίες παραμένει ανοιχτό, εκτεθειμένο και αναπάντητο. Οι Λαϊκές Κατοικίες, που κατασκευάστηκαν για να στεγάσουν οικογένειες και να υπηρετήσουν έναν καθαρά κοινωνικό σκοπό, σήμερα στέκονται εγκαταλελειμμένες, φθαρμένες και αναξιοποίητες.
Από το 2003 μέχρι σήμερα πέρασαν 23 χρόνια. Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε βλέποντας αυτά τα κτίρια να μένουν κλειστά, άδεια και παρατημένα. Σπίτια που φτιάχτηκαν για να δώσουν στέγη, κατέληξαν να αποτελούν σύμβολο καθυστέρησης, αδράνειας και χαμένης δημόσιας περιουσίας.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή που η στεγαστική κρίση πιέζει χιλιάδες νοικοκυριά, ενώ η Πολιτεία ανακοινώνει προγράμματα και δράσεις για την κατοικία. Στην Κρύα Βρύση, όμως, υπάρχουν ήδη κτίρια, πληρωμένα με δημόσιο χρήμα, που θα μπορούσαν να υπηρετήσουν έναν κοινωνικό σκοπό, αλλά παραμένουν κλειστά.
Η ιστορία ξεκινά ακόμη παλαιότερα. Ήδη από το 1987 είχε γίνει λόγος για παραχώρηση έκτασης 41 στρεμμάτων στην περιοχή της Κρύας Βρύσης, με σκοπό την ανέγερση εργατικών κατοικιών. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια μέχρι να φτάσουμε στην κατασκευή τους, ενώ το έργο κόστισε περίπου 800.000 ευρώ. Υπήρξε, μάλιστα, και πρώτη λίστα δικαιούχων. Παρ’ όλα αυτά, οι κατοικίες δεν παραχωρήθηκαν ποτέ.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισε το πλιάτσικο. Ξηλώθηκαν πατώματα, καλοριφέρ, καλώδια και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Οι κατοικίες που προορίζονταν για οικογένειες μετατράπηκαν σε κουφάρια. Το 2012 εξετάστηκε η κατάσταση τόσο στις Λαϊκές Κατοικίες Αριδαίας όσο και σε αυτές της Κρύας Βρύσης. Στην Αριδαία οι κατοικίες αποδόθηκαν στους δικαιούχους. Στην Κρύα Βρύση, όμως, οι ζημιές ήταν εκτεταμένες και δεν υπήρχε χρηματοδοτικό εργαλείο για την επισκευή τους. Ο τότε προϋπολογισμός αποκατάστασης υπολογιζόταν περίπου στις 162.000 ευρώ, με τιμές του 2011.
Από τότε πέρασαν ακόμη περισσότερα χρόνια. Η φθορά μεγάλωσε, το κόστος αυξήθηκε και το πρόβλημα παρέμεινε. Μάλιστα, πολλές φορές χρειάστηκε να επέμβει η Πυροσβεστική Υπηρεσία Γιαννιτσών για πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν μέσα στα κτίρια. Άρα δεν μιλάμε μόνο για αναξιοποίητη περιουσία, αλλά και για εστία κινδύνου.
Σύμφωνα με πρόσφατη απάντηση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης, για το ακίνητο έχουν αποσταλεί στοιχεία (από το 2019) στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου να προχωρήσει αναγνωριστική αγωγή κυριότητας και διόρθωση ανακριβούς κτηματολογικής εγγραφής. Αναφέρεται επίσης ότι η κυριότητα αφορά το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και ότι ζητήθηκε από την αρμόδια Υπουργό να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση των κατοικιών, ώστε στη συνέχεια να παραχωρηθούν σε δικαιούχους ή να αποδοθούν στον Δήμο Πέλλας.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό:
θα υπάρξει επιτέλους λύση ή οι Λαϊκές Κατοικίες θα συνεχίσουν να θυμίζουν την αδυναμία του κράτους να αξιοποιήσει την ίδια του την περιουσία;
Πόσα ακόμη χρόνια πρέπει να περάσουν για να αποφασίσουν οι αρμόδιοι ποιος κάνει τι και πότε;
Η τοπική κοινωνία δικαιούται απαντήσεις, καθαρό χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και συγκεκριμένες ενέργειες. Αυτό που δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι η ακινησία. Είτε να αποκατασταθούν και να δοθούν εκεί όπου υπάρχει ανάγκη είτε να ληφθεί μια άλλη οριστική απόφαση. Όχι άλλη εγκατάλειψη.
Αναμένουμε ενέργειες από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχή και Οικογένειας, τους Βουλευτές Πέλλας, την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης, την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τον Δήμο Πέλλας, μέχρι τότε τα κουφάρια των Λαϊκών Κατοικιών μας υπενθυμίζουν ότι κανένας δεν ενδιαφέρεται για την Ελληνική Ύπαιθρό.
Καληνύχτα Ελλάδα μου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ το σχετικό έγγραφο με την απάντηση των αρμόδιων.

















