Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή του Action 24 «Πρωινή Ζώνη» με τους δημοσιογράφους Νίκο Υποφάντη και Αλεξάνδρα Καϋμένου
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Μαρινάκη, ξεκίνησε χτες, άνοιξε ουσιαστικά, με το μήνυμα του Πρωθυπουργού, ο διάλογος για τη συνταγματική αναθεώρηση. Με την Αντιπολίτευση, όμως, να λέει, ότι εμείς θα καταθέσουμε τις δικές μας προτάσεις. Ναι μεν ένα πρώτο «ναι» από το ΠΑΣΟΚ…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από το μισό ΠΑΣΟΚ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από το μισό ΠΑΣΟΚ, σωστά. Να είμαστε ακριβείς, σωστά. Και η Αριστερά λέει ότι θα καταθέσει τις δικές της προτάσεις. Ετοιμάζονται για μια μακρά μάχη στη Βουλή. Θα τις ακούσετε τις προτάσεις τους;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, προφανώς θα ακούσουμε τις προτάσεις και από μόνο του το Σύνταγμα και η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης είναι η κοινοβουλευτική διαδικασία που απαιτεί τις περισσότερες υπερβάσεις από όλους. Αν δεν υπάρχει μία ουσιαστική συναίνεση, δεν πρόκειται να έχουμε και μία επί της ουσίας αναθεώρηση του Συντάγματος και το κυριότερο: Να επιτευχθεί ο στόχος να έχουμε ένα Σύνταγμα, το οποίο να κοιτάει στο μέλλον και όχι να είναι κολλημένο στο παρελθόν. Υπάρχει προηγούμενο εκ των τεσσάρων συνταγματικών αναθεωρήσεων.
Η πιο πρόσφατη, όπου υπήρξε μια πολύ σημαντική συναίνεση και μια ουσιαστική αναθεώρηση πολλών άρθρων ήταν το 2001. Κορυφώθηκε το 2001. Τότε που ήταν κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και είχε προτείνει μια σειρά από άρθρα και σε ένα κλίμα συναίνεσης η τότε Αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας προχώρησε και αυτή στην αναθεώρηση σημαντικών άρθρων. Υπάρχει ένα αντι-παράδειγμα. Η επόμενη από αυτή τη συνταγματική αναθεώρηση, που τελείωσε το 2008 με την τότε -πολύ επιζήμια για τη χώρα- κυβίστηση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 16, όπου στην πραγματικότητα δεν έγιναν όλα όσα αρχικά είχαν σχεδιαστεί. Η ιστορία, λοιπόν, δείχνει το δρόμο. Θεωρώ ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο, όπου δεν έχουμε άλλη επιλογή συνολικά ως πολιτικό σύστημα. Πρέπει να κοιτάξουμε πολύ παραπάνω κάποια θέματα. Έβαλε κάποια ζητήματα ο Πρωθυπουργός. Είμαστε εδώ για να τα συζητήσουμε, για αυτό και ανοίγει έτσι ο διάλογος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μισό λεπτό, όμως, για να δούμε λιγάκι το χρονικό, το timing που λέμε τώρα εμείς οι νεολαίοι. Είμαστε σε έναν προεκλογικό χρόνο. Ήδη υπάρχει τοξικότητα και πόλωση πριν φτάσουμε στην κάλπη. Φοβάστε, ότι όλη αυτή η προσπάθεια μπορεί να ναυαγήσει πριν φτάσουμε εκεί λόγω της προεκλογικής χρονιάς; Δηλαδή, η Αντιπολίτευση μπορεί να το δυναμιτίσει όλο αυτό;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτό είναι στο χέρι όλων μας. Νομίζω ότι στο τέλος της ημέρας όλοι θα βγουν ζημιωμένοι και όπως φαίνεται και από τις εκλογικές διαδικασίες των τελευταίων ετών και από τις δημοσκοπήσεις, όλη αυτή η στρατηγική επιλογή της Αντιπολίτευσης, ανεξαρτήτως κομμάτων, που αντί να βγάλουν το δικό τους εναλλακτικό πρόγραμμα, καταγγέλλοντας προφανώς την Κυβέρνηση για τις πολιτικές που θεωρούν ότι δεν τις προχωράει σωστά, αλλά με συγκεκριμένες εναλλακτικές να πηγαίνουν σε μια λογική τοξικού λόγου, άρνησης των πάντων, προσπάθειας να αξιοποιηθεί με τον οποιονδήποτε πολιτικό τρόπο ακόμα και ένα τραγικό δυστύχημα ή ένα επόμενο τραγικό δυστύχημα, όλη αυτή η στρατηγική που μας αναγκάζει κι εμάς να ερχόμαστε να απαντήσουμε σημείο – σημείο για να μην δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις στους πολίτες, πάντως σίγουρα δεν έχουν «δώσει» πολιτικά στην Αντιπολίτευση.
Δηλαδή, το ένα κόμμα μετά το άλλο στην Αντιπολίτευση, που ακολούθησε αυτή την τακτική, με πρώτο και κυριότερο, πρώτο διδάξαντα τον ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον έχουν οδηγηθεί σε μονοψήφια ποσοστά, παρά έχουν οδηγηθεί σε ποσοστά που μπορεί να θεωρηθεί ότι μπορεί να διεκδικήσουν τη διακυβέρνηση του τόπου. Άρα, το πρώτο επιχείρημα, αν μπορούσα να στείλω ένα μήνυμα στην Αντιπολίτευση, είναι «παιδιά, αλλάξτε γιατί μέχρι τώρα, όσο ακολουθείτε αυτή την τακτική της άρνησης, της τοξικότητας και του μηδενισμού, πηγαίνετε σε όλο και χαμηλότερα ποσοστά».
Το δεύτερο επιχείρημα είναι «αν όχι τώρα, πότε;». Δηλαδή, η ευκαιρία για συνταγματική αναθεώρηση, κύριε Υποφάντη, κυρία Καϋμένου, δεν έρχεται κάθε χρόνο. Δεν είναι ότι αν δεν γίνει τώρα, θα γίνει σε ένα χρόνο, σε δυο χρόνια. Είναι η στιγμή. Η προτείνουσα Βουλή είναι αυτή και η αναθεωρητική Βουλή, δηλαδή η επόμενη κοινοβουλευτική σύνθεση είναι η επόμενη. Άρα, όλοι, όλοι μας μηδενός εξαιρουμένου, θα αναμετρηθούμε με την ιστορία. Εμείς ερχόμαστε και λέμε: Αυτά θέλουμε να αλλάξουμε. Και προβάλλουμε μια επιχειρηματολογία: αυτά τα άρθρα, για αυτούς τους λόγους. Εδώ, λοιπόν, είναι και το «πεδίο μάχης». Ούτε τα συνθήματα, ούτε τα τσιτάτα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα το πετύχετε πιστεύετε; Θα βρείτε την πολυπόθητη συναίνεση που επιδιώκετε να βρείτε;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κυρία Καϋμένου, εγώ δεν μπορώ να κάνω προβλέψεις για τους άλλους. Μπορώ να αναλύσω και να επιχειρηματολογήσω για αυτά, τα οποία είπε ο Πρωθυπουργός και κατ’ επέκταση η κυβερνητική πλειοψηφία. Θέλω να πιστεύω ότι, τουλάχιστον, το ΠΑΣΟΚ, για να μη μιλάμε αόριστα… Τώρα να περιμένω από την κυρία Κωνσταντοπούλου συναίνεση είναι σαν να περιμένω ότι τώρα που είναι Φεβρουάριος, ας πούμε, είναι καιρός για να πάμε στην παραλία μαζικά, όπως το καλοκαίρι ή οτιδήποτε ξέρω εγώ, ότι θα ανατείλει ο ήλιος από τη Δύση. Δεν μπορεί να περιμένουμε από την κυρία Κωνσταντοπούλου συναίνεση. Πιθανότατα και από τα περισσότερα από τα υπόλοιπα κόμματα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα πιστεύετε ότι αυτά τα μικρότερα κόμματα μπορεί να δυναμιτίσουν την κατάσταση;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Μα είναι το DNA τους αυτό. Μακάρι να δούμε κάτι διαφορετικό. Μακάρι να με διαψεύσουν. Γιατί θα είναι για το καλό όλων μας και για το καλό της χώρας. Γιατί αυτά τα άρθρα τα οποία πρέπει να αλλάξουν, για μένα θα φτάσουν την Ελλάδα σε μια άλλη εντελώς συζήτηση μοντέλου διακυβέρνησης που θα αλλάξει τη ζωή των πολιτών. Το Σύνταγμα αλλάζει, αν αναθεωρηθεί σωστά, είναι τα θεμέλια, γιατί χρειάζονται και οι εκτελεστικοί νόμοι σε συνέχεια, για να αλλάξει προς καλύτερο η ζωή των πολιτών, ο τρόπος διακυβέρνησης της χώρας. Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ, αν κοιτάξει λίγο στην ιστορία του, με τις πολύ μεγάλες πολιτικές διαφορές που έχουμε, μπορεί να έχει μια πιο συναινετική στάση και είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος για αυτό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μια που είπατε για το ΠΑΣΟΚ, αισιόδοξος είστε, αλλά ποιο ΠΑΣΟΚ, γιατί έχουμε δυο-τρεις διαφορετικές στάσεις τώρα μέσα στο ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ το οποίο δεν θέλει να σας βλέπει και δεν θέλει ούτε να συνεργαστεί, ούτε να ακούσει για Κυριάκο Μητσοτάκη για την επόμενη μέρα, είναι το ΠΑΣΟΚ ο αντίπαλός σας και ποιο ΠΑΣΟΚ είναι ή είναι ο αντισυστημισμός;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή είναι το ΠΑΣΟΚ που έχει πρόεδρο τον κύριο Ανδρουλάκη, αυτός έχει εκλεγεί από μια εσωκομματική διαδικασία, είναι η αξιωματική αντιπολίτευση, άρα αυτός είναι ο πολιτικός μας αντίπαλος. Το αν υπάρχουν εσωκομματικά, ούτε δική μου δουλειά είναι να τα αναλύσω, ούτε πολύ παραπάνω να τα επιλύσω ή εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος από εμάς. Άρα, εμείς αντιμετωπίζουμε πολιτικά ως κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το ΠΑΣΟΚ, με πρόεδρο τον κύριο Ανδρουλάκη και σε μια διαδικασία κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία που είναι η συνταγματική αναθεώρηση, πρωτίστως απευθυνόμαστε στο κόμμα αυτό, με το οποίο μας έχουν χωρίσει πολλά στο παρελθόν, έχουμε ξεκάθαρες ιδεολογικές διαφορές, όμως, έχουμε και ένα πάρα πολύ μεγάλο κοινό.
Πριν από περίπου δέκα χρόνια, δέκα χρόνια και κάτι παραπάνω, φτάσαμε στο 2026, μαζί με το ΠΑΣΟΚ κρατήσαμε, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, την Ελλάδα στην Ευρώπη. Δημιουργήσαμε δηλαδή τις προϋποθέσεις ούτως ώστε να μπορούμε μετά από κάποια χρόνια να μιλάμε και για στήριξη των πολιτών με εμβόλια, με χρήματα για την πανδημία, με Ταμείο Ανάκαμψης, όλα αυτά δεν θα μπορούσαμε καν να τα συζητάμε, εάν τότε τα δύο κόμματα αυτά δεν είχαν κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη. Άρα, έχουμε κάτι το οποίο δείχνει το δρόμο αυτό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα απευθυνθείτε στο ΠΑΣΟΚ εάν δεν καταφέρετε να αποκτήσετε την πολυπόθητη αυτοδυναμία, γιατί είπε μάλιστα ο Πρωθυπουργός εχθές ότι δεν πρόκειται να αλλάξει και τον εκλογικό νόμο. Έχουμε βέβαια ένα χρόνο μπροστά μας, με βάση τις δημοσιοποιήσεις όμως που παίρνουμε τώρα στα χέρια μας, την αυτοδυναμία δεν την πιάνετε. Θα απευθυνθείτε, λοιπόν, στο ΠΑΣΟΚ για να καταφέρετε να σχηματίσετε κυβέρνηση, εφόσον έχετε και τόσα κοινά;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, έχουμε μπροστά μας κάτι παραπάνω, κάτι λίγο παραπάνω από έναν χρόνο. Είναι, νομίζω και ο πολιτικός χρόνος, δεν το λέω για να αποφύγω την απάντηση, θα σας απαντήσω, όπου θα κρίνει ποιο θα είναι το σημείο εκκίνησης κάθε κόμματος, της Κυβέρνησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας και των υπόλοιπων κομμάτων, στις εκλογές. Στρατηγικός μας στόχος και θεωρώ εφικτός, που θέλει πάρα πολύ δουλειά και κυρίως να πείσουμε τον κόσμο ότι αυτό το οποίο έχουμε κάνει αξίζει ακόμα μία τετραετία.
Θεωρώ ότι έχουμε κάνει πάρα πολλά και σημαντικά στη χώρα, ειδικά όσα βγαίνουν από την πολιτική μας, την αύξηση των μισθών σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον ακρίβειας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε τη μεγαλύτερη ανεργία των νέων, είχε πάνω από 50% στα χρόνια της κρίσης και τώρα έχει φτάσει να προσεγγίζει και το 10%, να είναι δηλαδή στο 12%, να έχει τη χαμηλότερη ανεργία στην ιστορία, όλα αυτά είναι δείγματα ότι μια πολιτική αποδίδει και κυρίως η εξωτερική πολιτική και η ενεργειακή πολιτική. Τώρα, στο ερώτημά σας. Εμείς λοιπόν επιδιώκουμε αυτοδυναμία. Θεωρούμε ότι αυτό είναι το μόνο ρεαλιστικό σενάριο, ούτως ώστε να διατηρηθεί αυτή η κατάσταση σταθερότητας η οποία οδηγεί στην πρόοδο.
Όμως, εγώ δεν πιστεύω… το είπε πολύ χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός, ότι «Μητσοτάκης ή χάος», ότι αν δεν γίνει αυτό θα υπάρχει το χάος. Θεωρώ ότι είναι μη ρεαλιστικό οτιδήποτε άλλο αλλά σε περίπτωση που οι πολίτες αποφασίσουν κάτι διαφορετικό είναι συνταγματική μας υποχρέωση να επιδιώξουμε έναν άλλο τρόπο διακυβέρνησης, πέραν της αυτοδύναμης. Τώρα, μην κοροϊδευόμαστε, το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσαμε να κάνουμε μια τέτοια συζήτηση είναι το ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει κάποιο άλλο κόμμα με το οποίο θα μπορούσαμε να κάνουμε μια τέτοια συζήτηση. Το θέμα είναι ποιο ΠΑΣΟΚ;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα, είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, να δείτε, για μας δεν υπάρχει άλλος στόχος από την αυτοδυναμία. Το λέω και το τονίζω, αυτός είναι ο στόχος μας. Όμως όπως είπε χθες ο Πρωθυπουργός, δεν πρόκειται να αφήσουμε, να επιτρέψουμε, τουλάχιστον με δική μας ευθύνη, ο τόπος να μείνει ακυβέρνητος. Ήταν σαφής ο Πρωθυπουργός. Θα κάνει ό,τι επιτάσσει το Σύνταγμα. Αλλά, νομίζω, κυρία Καϋμένου, στην ερώτησή σας αυτή, τουλάχιστον προς το παρόν, έχει απαντήσει με κάθε τρόπο αρνητικά το ΠΑΣΟΚ.
Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αντί να διατυπώσει ένα πρόγραμμα, αντί να δει τα πέντε θετικά που γίνονται στη χώρα και να πάμε να χτίσουμε κάποια παραπάνω, έρχεται και λέει apriori, από πριν, όχι με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν το πειράζει το ΠΑΣΟΚ να συμπορευτεί σε διάφορους χρόνους, είτε με μια πρόταση δυσπιστίας, είτε με κοινή ρητορική στην εργαλειοποίηση των Τεμπών ακόμα και με το κόμμα της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Άρα, αν μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη, όπως καταλαβαίνετε αυτό από την άλλη πλευρά είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γι’ αυτό ακριβώς, για όλους αυτούς τους λόγους, θεωρώ ότι η αυτοδυναμία είναι μονόδρομος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λοιπόν, να αφήσουμε λίγο τα εσωτερικά γιατί δεν είμαστε μόνοι μας πάνω σε αυτό τον πλανήτη και πάνω σε αυτή τη γη. Βλέπουμε ότι γεωπολιτικά υπάρχει μια τεράστια αναταραχή. Το διαπιστώνουμε. Η Ελλάδα δεν ξέρω αν καταφέρνει να αποτελέσει ένα δείγμα μεταξύ, ξέρετε, είναι δύο οι βάρκες. Είναι από τη μία πλευρά του Ατλαντικού και η Ευρώπη, μια ισορροπία, προσπαθεί. Δεν ξέρω αν το καταφέρνει. Όμως υπάρχει ο πρόεδρος Τραμπ, που είναι ο παράγοντας ο ισχυρός, ο οποίος έχει έρθει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και λέει το εξής: να συναντηθούμε. Καταρχήν, πού θα γίνει αυτή η συνάντηση; Αν έχουμε προχωρήσει. Είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να γίνει εδώ; Είναι εκεί; Θα πάμε εμείς εκεί; Θα έρθει ο κύριος Τραμπ εδώ; Για πείτε μας λίγο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Νομίζω έκανε και την αποκάλυψη η κυρία Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν θα σας κάνω σοφότερους. Εγώ δεν γνωρίζω κάτι αυτή τη στιγμή προχωρημένο. Θεωρώ, ότι προφανώς κάποια στιγμή θα γίνει μία συνάντηση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι στρατηγικός σύμμαχος της χώρας. Πάνω σε αυτή τη στρατηγική συμμαχία επενδύουμε συνεχώς. Θεωρώ ότι όλα όσα έχουν γίνει, παράδειγμα σε ενεργειακό επίπεδο είναι κεφάλαιο όντως…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τον κάθετο άξονα λέμε, έτσι;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Και με τον κάθετο άξονα και με την έλευση της Chevron, η παρουσία της ExxonMobil, όπως είπε και ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο κύριος Παπασταύρου, όλα αυτά προχωράνε, δεν είναι δηλαδή σχέδια επί χάρτου. Όλα αυτά δεν είναι μόνο ζητήματα διμερών σχέσεων. Καθιστούν την Ελλάδα πύλη ενεργειακής εισόδου στην Ευρώπη. Καθιστούν την Ελλάδα έναν κεντρικό διαμορφωτή εξελίξεων σε μια περίοδο αναταραχών και, όπως αντιλαμβάνεστε, στέλνουν ένα μήνυμα σε πολλά επίπεδα, πέραν του γεγονότος ότι και σε εσωτερικό επίπεδο δημιουργούν θέσεις εργασίας και αλλάζουν εντελώς το «παιχνίδι» και συμβάλλουν σε όλη αυτή την πολιτική, τη βασική μας πολιτική «μεγαλώματος της πίτας».
Γιατί για να μεγαλώσεις την πίτα, να αυξήσεις τα έσοδα, έχεις δύο τρόπους: ή να αυξήσεις φόρους, εμείς μειώνουμε φόρους ή να δημιουργήσεις θέσεις εργασίας με την πολιτική σου, που αυτές οι θέσεις εργασίας θα φέρουν έσοδα στο κράτος και έτσι θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν τα υπόλοιπα μέτρα. Άρα, μόνο θετικά μπορεί να δώσει. Τώρα, το πότε θα γίνει αυτή η συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών δεν το γνωρίζω. Όταν έχουμε κάτι, προφανώς θα σας ενημερώσω.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όλα αυτά που είπατε για τις στρατηγικές κινήσεις που έχει κάνει η χώρα μας έχουν ενοχλήσει τους γείτονες, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα ανεβάζουν τους τόνους, προτείνουν λύση win‑win στο Αιγαίο. Εμείς έχουμε τις πάγιες θέσεις μας. Περιμένουμε το τετ‑α‑τετ Μητσοτάκη – Ερντογάν. Έχετε να μας πείτε κάποιο νεότερο για την ημερομηνία; Μας είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέχρι τις 15.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Την επόμενη εβδομάδα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Την επόμενη εβδομάδα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Μέχρι τις 15 είναι μέχρι την επόμενη Κυριακή. Είναι την επόμενη εβδομάδα, μία από τις ημέρες της επόμενης εβδομάδας. Θεωρώ ότι αυτήν την εβδομάδα, μέχρι να τελειώσει, θα ανακοινωθεί και από τις δύο πλευρές η ημερομηνία συνάντησης των δύο ηγετών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάποιοι λένε ότι δεν πρέπει να καθίσουμε στο τραπέζι του διαλόγου. Συμφωνείτε εσείς με αυτό;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Διαφωνώ κάθετα και η ίδια η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι η θέση αυτή που υποστηρίζουν κάποιοι δεν βοηθάει τη χώρα. Νομίζω ότι ακόμα και αυτοί, οι οποίοι δεν υποστηρίζουν την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό πολιτικά, έχουν ενστάσεις για διάφορες πτυχές της πολιτικής, δέχονται, εκτός από τους πολύ ακραίους, ότι σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, αμυντικής θωράκισης, τοποθέτησης της χώρας μας σε όλο αυτό το οποίο συμβαίνει σε έναν κόσμο που αλλάζει, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει καταφέρει όλα όσα δεν είχαν γίνει ολόκληρες δεκαετίες. Και τα έχει καταφέρει όχι με ψευτοπατριωτισμούς, όχι με μια λογική απομόνωσης, αλλά με μία στρατηγική διαλόγου, μέσα στον οποίον δεν υποχωρούμε, δεν συζητάμε καν ζητήματα κόκκινων γραμμών, αλλά διεκδικούμε.
Ξέρετε, το πιο εύκολο για έναν πρωθυπουργό, για έναν υπουργό, για έναν εκπρόσωπο της κυβέρνησης, για έναν βουλευτή της κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι να έχει αυτόν τον δρόμο που είπατε, κυρία Καϋμένου: «εμείς δεν πάμε στο διάλογο, εμείς είμαστε περήφανοι για αυτό που είμαστε και δεν συζητάμε με κανέναν και δεν υποχωρούμε σε τίποτα». Πράγματι, αυτό μπορεί να έχει πρόσκαιρα οφέλη σε κάποια εκλογικά κοινά. Στο τέλος της ημέρας όμως, δεν κερδίζεις τίποτα. Θα σας πω εγώ τι έχουμε κερδίσει χωρίς να έχουμε υποχωρήσει στο οτιδήποτε: Την ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, επί Μητσοτάκη την είδαμε. Τα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, επί Μητσοτάκη τα είδαμε. Τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, που τι είναι ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός;
Κατοχυρώνονται τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας, η κουβέντα που κάνουμε δηλαδή, με τη σφραγίδα της Ευρώπης, επί Μητσοτάκη το είδαμε. Πρώτη φορά ζήτημα άρσης του casus belli, επισήμως, του παράνομου και εκτός οποιασδήποτε λογικής casus belli, το είδαμε επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Chevron, ExxonMobil και τους κολοσσούς όλους αυτούς στην Ελλάδα τα είδαμε επί Μητσοτάκη. F‑16, F‑35, Rafale, Belharra δεν τα είχαμε δει τα προηγούμενα χρόνια. Άρα ρωτάω εγώ στο τέλος της ημέρας, απευθυνόμενος και σε κάποιους συμπατριώτες μας, οι οποίοι μπορεί να έχουν προσωρινά πειστεί ή εξαπατηθεί από κάποια ακροδεξιά κόμματα που παριστάνουν τα πατριωτικά και στην πραγματικότητα απομονώνουν τη χώρα…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όπως;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τι είναι πιο επωφελές; Όλα αυτά τα κόμματα δεξιά μας. Δεν είναι ένα και δύο, είναι διάφορα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι και η κυρία Καρυστιανού στα δεξιά σας;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η κυρία Καρυστιανού δεν αποτελεί κόμμα. Όταν κάνει κόμμα θα το συζητήσουμε …και τοποθετηθεί.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας ζητάει πάντως να ενημερώσετε για τη συνάντηση.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εγώ απευθύνομαι, λοιπόν, στους πολίτες και θα σας πω για την κυρία Καρυστιανού και ρωτώ: Τί είναι πιο επωφελές για τη χώρα; Να έχει έναν Πρωθυπουργό που σε μία κρίση σηκώνει το τηλέφωνο και βρίσκει λύσεις; Δίνει λύση στον Έβρο, όπως συνέβη με την υβριδική απειλή;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ακριβώς, το 2020…
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ακριβώς, το 2020.Προχωράει όλα αυτά τα οποία είπα πριν για να μην τα επαναλάβω; Ή απλά κάποιον που απομονώνει τη χώρα, δεν επιθυμεί τον διάλογο, μπορεί να είναι πιο αρεστός στην αρχή με τον λόγο του, τις αναφορές του, τις «κορώνες» του; Θεωρώ ότι ο δρόμος που μεγαλώνει τη χώρα είναι ο πρώτος. Τώρα, για την κυρία Καρυστιανού, για να μην αποφύγω να απαντήσω σ’ αυτό, έχω πει πάρα πολλές φορές ότι όταν κάνει κόμμα, διατυπώσει τις θέσεις του κόμματός της, θα αντιπαρατεθούμε όπως και με τα υπόλοιπα κόμματα πολιτικά. Προς το παρόν δεν αποτελεί πολιτικό μας αντίπαλο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπάρχει όμως και εσωτερικός πολιτικός αντίπαλος, από ότι καταλαβαίνουμε. Σίγουρα είναι ο πρώην πρωθυπουργός, ο κύριος Σαμαράςκαι ο κύριος Καραμανλής είπε χθες από την Καλαμάτα και να λέει: «να ακούτε τους παλιούς και να μην τους διαγράφετε.».
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε να δείτε, δεν νομίζω ότι αυτό που χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο κόσμος από εμάς είναι να μπαίνουμε σε μια λογική αντιπαράθεσης και ούτε νομίζω ότι υπάρχει κάποιο ζήτημα αντιπαράθεσης με ανθρώπους οι οποίοι έχουν ηγηθεί της παράταξης — στην οποία και εγώ προσωπικά, ανήκω από μικρό παιδί — και της χώρας ως Πρωθυπουργοί.Και αν θέλετε, επί της ουσίας, σε αυτό το οποίο μου είπατε…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το είδατε. Διαβάσατε και τις δύο τις δηλώσεις. Ξέρετε πάρα πολύ καλά, επειδή έχετε γεννηθεί μέσα στη Νέα Δημοκρατία, έτσι; Τους εμπειρότατους δεν τους διαγράφεις ούτε κυριολεκτικά ούτε μεταφορικά. Το λέει ο Κώστας Καραμανλής αυτό.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε να δείτε, αν και στο παρελθόν, δυστυχώς, έχουν γίνει επί των ημερών όλων των Προέδρων διαγραφές, γιατί πολλές φορές οι αρχηγοί των κομμάτων αναγκάζονται, δεν νομίζω ότι κάποιος διαγράφει ένα στέλεχος, πολλώ δε μάλλον, ένα κορυφαίο στέλεχος, με το συναίσθημα της χαράς. Και ο κύριος Καραμανλής, όταν ήταν πρόεδρος, και όλοι οι υπόλοιποι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας, υπάρχουν κάποιες κόκκινες γραμμές που, όταν ξεπεραστούν, δεν έχει άλλη επιλογή ο εκάστοτε πρόεδρος — εν προκειμένω ο Κυριάκος Μητσοτάκης, το έχει πει και ο ίδιος. Δεν ήταν για τον ίδιο, ούτε για κανέναν από εμάς, ευχάριστη εξέλιξη η διαγραφή ενός πρώην προέδρου μας και πρώην πρωθυπουργού, εν προκειμένω του κυρίου Σαμαρά.
Αλλά όταν θέτεις κάποια θέματα για την εξωτερική πολιτική με κάποιους χαρακτηρισμούς, οι οποίοι, νομίζω, απέχουν πάρα πολύ από την πραγματικότητα, δυστυχώς δεν αφήνεις άλλη επιλογή. Άρα κανείς δεν ήταν χαρούμενος με κάτι τέτοιο. Κανείς δεν επεδίωξε αυτή την εξέλιξη και δεν θέλω σε καμία περίπτωση να συμβάλλω και εγώ, εκπροσωπώντας τον Πρωθυπουργό, μάλιστα, την Κυβέρνηση που είναι μια Κυβέρνηση που προέκυψε από την ψήφο των ανθρώπων που στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία, ή των διαχρονικών υποστηρικτών ή των ανθρώπων που ψήφισαν για πρώτη φορά ενδεχομένως Νέα Δημοκρατία, να συμβάλω σε μια λογική εσωστρέφειας.
Δεν θεωρώ ότι υπάρχει και λόγος εσωστρέφειας, κανένας. Πραγματικά το λέω. Η Νέα Δημοκρατία πέρασε από «συμπληγάδες». Η Νέα Δημοκρατία κράτησε, με τα λάθη που έκανε και έπρεπε να διορθώσει και διόρθωσε, την Ελλάδα όρθια. Σε όλο αυτό συνέβαλε ο κάθε πρόεδρος και πρωθυπουργός ξεχωριστά με τον ρόλο του.Και έχει έρθει πλέον, σε μια στιγμή μετά τα πενήντα και κάτι χρόνια της μεταπολίτευσης, να ανοίξει μια πολύ σοβαρή κουβέντα, που όλοι μπορούν να συμβάλλουν ως πολιτικές προσωπικότητες, είτε είναι στο κοινοβούλιο είτε όχι, για να πάει παρακάτω η χώρα. Ε, νομίζω ότι για αυτό πρέπει να συζητάμε και χρειαζόμαστε τη γνώμη πραγματικά όλων.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα ήταν ανοιχτή η πόρτα της Νέας Δημοκρατίας για τον Αντώνη Σαμαρά;
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν το συζητώ. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν θέλει ιδιαίτερη ανάλυση. Το έχουμε απαντήσει πάρα πολλές φορές, το έχει απαντήσει και ο Πρωθυπουργός. Θεωρώ ότι εκεί είναι η θέση των ανθρώπων που ανήκουν σε αυτήν την παράταξη και, μάλιστα, τα ίδια τα μέλη στο παρελθόν τα έχουν εκλέξει και στο ανώτατο αξίωμα του προέδρου.Το επαναλαμβάνω, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, κανείς δεν χάρηκε με εκείνη την εξέλιξη. Δυστυχώς ήταν αναπόφευκτη.
Γιατί, το ξαναλέω, σας ανέλυσα, είναι άδικο. Άλλο να κάνεις κριτική, αυτό είναι θεμιτό, δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, άλλο να προτείνεις κάτι παραπάνω ενόψει και κρίσιμων συναντήσεων και άλλο να αποκαλείς, όπως είχε αποκαλέσει τότε τον κύριο Γεραπετρίτη και την εξωτερική μας πολιτική, που το ξαναλέω, πέραν απ΄ ότι δεν μπορεί να χωρέσει στη συζήτηση, θεωρώ εγώ, και είναι αναπόφευκτο αυτό το οποίο συνέβη, είναι και άδικο σε σχέση με τα πόσα έχουμε καταφέρει που δεν είχαν γίνει ολόκληρες δεκαετίες στην εξωτερική πολιτική.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ακούσαμε μία φράση από την κυρία Αλεξοπούλου, η οποία έχει προκαλέσει πάρα πολλές αντιδράσεις, κύριε Μαρινάκη: «Το τσάμπα πέθανε στη χώρα μας». Αναφερόταν, η ερώτηση που της έγινε, ήταν για έναν δάσκαλο ο οποίος έχει ένα πάρα πολύ μικρό μισθό και αναγκάζεται να φύγει για να πάει να διδάξει είτε στα νησιά είτε σε μια άλλη ακριτική περιοχή της χώρας μας και αναγκάζεται να πληρώσει ένα πολύ, πολύ μεγάλο ενοίκιο. Σας κάνουν κακό τέτοιες εκφράσεις, κύριε Μαρινάκη.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Προφανώς. Προφανώς κάνουν κακό αυτές οι εκφράσεις και είναι «βούτυρο στο ψωμί» των κομμάτων της αντιπολίτευσης, γιατί ακόμη και στη σημερινή συνέντευξη, αντί να συζητάμε για τα σημαντικά τα οποία προωθούμε, για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, αναγκαστικά, και καλά κάνετε, τη δουλειά σας κάνετε, καταναλώνουμε έναν χρόνο για να απαντάμε σε αυτές τις δηλώσεις.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι μέσα στην επικαιρότητα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: ….καταναλώνουμε ένα χρόνο για να απαντάμε σε αυτές τις δηλώσεις. Κοιτάξτε να δείτε, υπάρχουν δύο θέματα. Η δήλωση αυτή κάθε αυτή και το πώς χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια από την αντιπολίτευση. Ακόμα και η δική μου απάντηση. Η δήλωση αυτή καθαυτή προφανώς ήτανε μία άστοχη διατύπωση, το είπα και χθες, «δεν το διατύπωσε», είπα, «δεν το διατύπωσε όπως έπρεπε», δημιούργησε την εντύπωση, ότι αυτό στρεφόταν εναντίον της κοινωνίας. Δικαιολογημένα κάποιοι μπορεί να το παρερμήνευσαν, όμως όπως αντιλαμβάνεστε δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος, ο οποίος να είναι μάλιστα και βουλευτής και να θέλει να πει κάτι τέτοιο απευθυνόμενος στην κοινωνία.
Ήταν σε ένα έντονο διάλογο με τον συνάδελφο σας, τον κύριο Χατζή, η κυρία Αλεξοπούλου, για να εξηγήσουμε στον κόσμο τι έγινε, η κυρία Αλεξοπούλου έλεγε ότι η Κυβέρνηση δίνει πίσω 2 ενοίκια στους εκπαιδευτικούς και σε οποιονδήποτε άλλο υπηρετεί εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ο κ. Χατζής της εξηγούσε ότι αυτό δεν φτάνει και ότι μπορεί να χρειάζονται και παραπάνω. Και ποια είναι πραγματικότητα; Η πραγματικότητα είναι, για να δούμε λίγο την ουσία, δεν πάω να τη δικαιολογήσω, είπα, δεν διατυπώθηκε όπως έπρεπε και δημιούργησε πρόβλημα. Ούτε την επαίνεσα όπως είπε το ΠΑΣΟΚ με μία απαράδεκτη, εξωθεσμική, αντιθεσμική, λαθροχειρία που έκανε και δυστυχώς για αυτό βρίσκεται στα ποσοστά που βρίσκεται, κλείνω την παρένθεση.
Αυτός ο οποίος λέει δεν φτάνουν τα δύο ενοίκια, φαντάζομαι… προφανώς δεν αναφερόμαστε, για να το εξηγήσω, ποιος είναι αυτός; Αυτός είναι ένα άλλο κόμμα, ένας δημοσιογράφος που λέει, «ναι αλλά δεν φτάνουν τα δύο ενοίκια, θέλουμε τρία, τέσσερα, πέντε», πρέπει να πει από πού θα βρούμε τα λεφτά να τα δώσουμε σε αυτούς τους ανθρώπους να πάρουν και τα πέντε, εγώ να πω και τα 10 ενοίκια. Δεν υπάρχει κανείς που να μη θέλει να δώσει παραπάνω στον κόσμο.
Αυτή η λογική του «δώσε παραπάνω», την οποία την είδαμε στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες και έφτασε μέχρι σήμερα από την αντιπολίτευση και διάφορα κόμματα, με πρώτο και καλύτερο το ΠΑΣΟΚ του ’80, είναι λογική του «να δίνω τζάμπα» στον κόσμο χωρίς να έχω τα λεφτά. Το διατύπωσε όπως έπρεπε; Προφανώς για να κάνουμε κουβέντα τόσες μέρες δεν το διατύπωσε όπως έπρεπε, αλλά από το σημείο αυτό μέχρι το να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε στα βασικά και να υπάρχει και μία προσωπική στοχοποίηση, θεωρώ ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, το θέμα του ανασχηματισμού είναι ένα θέμα που απασχολεί καθαρά τον Πρωθυπουργό, ο οποίος βλέπει αν και εφόσον οι συνεργάτες του Υπουργοί μπορούν να τρέξουνε τα ζητήματα των Υπουργείων τους και των θεματικών ενοτήτων που έχουνε αναλάβει για τη διακυβέρνηση. Υπάρχει το Ταμείο Ανάκαμψης με πάρα πολλά έργα τα οποία κάποια από αυτά προχωρούν και γίνονται, κάποια έχουν βαλτώσει, όπως οι αλλαγές ας πούμε στη δικαιοσύνη, η ταχύτερη απονομή και η ψηφιοποίηση της δικαιοσύνης και πάνε πιο αργά. Πριν κλείσει ο χρόνος ο Πρωθυπουργός μάζεψε τους Υπουργούς και είπε θα τρέξουμε γρήγορα γιατί μετά θα κριθεί ο επόμενος ανασχηματισμός. Το καμπανάκι που έδωσε ήταν μέχρι το Φλεβάρη, αρχές ή τέλος ο ανασχηματισμός;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν γνωρίζω και δεν έχω και καμία εικόνα ότι αυτή την στιγμή υπάρχει θέμα ανασχηματισμού, δεν υπάρχει θέμα ανασχηματισμού. Όπως αντιλαμβάνεστε δεν υπάρχει και άλλη απάντηση να δώσω ως Εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, αλλά είναι και η αίσθηση που έχω ταυτόχρονα. Είναι αποκλειστικό προνόμιο του Πρωθυπουργού…δεν νομίζω ότι…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να μείνουμε στα έργα, να μείνουμε στη δουλειά που κάνει κάθε Υπουργός…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε… το Ταμείο Ανάκαμψης… εκεί και αν έχουν ακουστεί…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: …γιατί δεν τρέχουν όλοι το ίδιο, το βλέπουμε, δεν τρέχουν όλοι το ίδιο.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, αυτό ισχύει για όλα τα πράγματα στη ζωή, για όλα, τα πάντα. Είτε την πολιτική, είτε τον αθλητισμό, είτε τη δουλειά, που κάνει ο καθένας μας, προφανώς και όλοι αξιολογούμαστε, εν προκειμένω οι Υπουργοί αξιολογούνται από τον Πρωθυπουργό και στο τέλος της ημέρας ως πολιτικά πρόσωπα, από τους πολίτες.Έχουν ακουστεί «τέρατα», εντός εισαγωγικών, για το Ταμείο Ανάκαμψης κύριε Υποφάντη. Πράγματα απίστευτα. Η Ελλάδα είναι η χώρα που σταθερά είναι στις 5 πρώτες θέσεις απορροφητικότητας, καταφέρνει και περνάει φάση-φάση, δηλαδή την κάθε φάση αξιολόγησης πάντοτε σταθερά στις πρώτες θέσεις.
Έχει καταφέρει μέσα από το Ταμείο Ανάκαμψης και έχει υλοποιήσει σημαντικά έργα. Και να πω και κάτι. Όσα έργα δεν προλαβαίνουν να ολοκληρωθούν από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, για να πληρωθούν δηλαδή στα χρονοδιαγράμματα του Ταμείου Ανάκαμψης, δεν είναι ότι δεν θα γίνουν, είναι ότι περνάνε σε άλλα προγράμματα χρηματοδότησης και ολοκληρώνονται με άλλους πόρους. Τώρα, τι έχει αξία για μένα. Λέμε το Ταμείο Ανάκαμψης…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να μην χαθούν τα χρήματα όμως. Είναι αμαρτία να χαθούν αυτά.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Για αυτό ακριβώς κάποια έργα απεντάσσονται, εντάσσονται κάποια άλλα, για να τρέξουν ούτως ώστε να έχουμε την μέγιστη δυνατή απορροφητικότητα. Είναι ένας αγώνας δρόμου. Αυτό είναι το παιχνίδι του Ταμείου Ανάκαμψης πολιτικά. Δηλαδή το στοίχημα του Ταμείου Ανάκαμψης είναι αυτό, όχι αν θα γίνουν ή όχι τα έργα. Είναι τα έργα τα οποία προλαβαίνουν να ολοκληρωθούν να είναι όσο πιο σίγουρο αυτό, ούτως ώστε να μπορούν να πληρωθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης. Όμως μένω, πάντοτε εμένα με ενδιαφέρει όταν μας ακούνε κάποιοι να καταλαβαίνουν όλο αυτό που λέμε τι τους νοιάζει, που ακουμπάει στη ζωή τους. Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι οι προληπτικές εξετάσεις. Βγήκαν ακόμα δύο νέα προγράμματα προληπτικών εξετάσεων. Για την νεφρική δυσλειτουργία και για την παχυσαρκία των ενηλίκων.
Και όλα τα προηγούμενα τα οποία έχουν βγει και έχουν σώσει δεκάδες χιλιάδες ζωές. Τι είναι το Ταμείο Ανάκαμψης; Είναι όλο αυτό το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ». Ένα πολύ μεγάλο μέρος δηλαδή, μιας νέας λογικής πολιτικής προστασίας που πλέον μπορεί να εντοπίζει μια νέα πυρκαγιά στα τρία και στα τέσσερα και στα πέντε λεπτά. Τι είναι Ταμείο Ανάκαμψης; Είναι τα 150 Κέντρα Υγείας και 80 νοσοκομεία, τα οποία ανακαινίζονται και κάποια εκ των οποίων έχουν ήδη παραδοθεί στον κόσμο. Όλα αυτά και πολλά άλλα έργα, ψηφιακά για την παιδεία, οι διαδραστικοί πίνακες, όλα αυτά είναι στη ζωή μας. Είναι στη ζωή των πολιτών, είναι στα σχολεία των παιδιών μας, είναι στα νοσοκομεία. Και όλο αυτό κύριε Υποφάντη, κυρία Καϋμένου, δεν προέκυψε με έναν τρόπο τον οποίο δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε. Το Ταμείο Ανάκαμψης το διαπραγματεύτηκε ο Πρωθυπουργός, όπως και οι υπόλοιποι Πρωθυπουργοί των χωρών και κατάφερε και έφερε στη χώρα μας, τα περισσότερα χρήματα, συναρτήσει του ΑΕΠ μας από οποιονδήποτε άλλη χώρα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συμφωνούμε, συμφωνούμε… Κανέναν γιατρό να φέρουμε στα Κέντρα Υγείας που λέμε τώρα…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί πηγαίνουμε… είναι κάποια που είναι πανέμορφα, πολύ ωραίες υποδομές αλλά αν δεν υπάρχει έμψυχο δυναμικό…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θα σας πω γιατί το λέω… Γιατί αυτοί που φωνάζουν από την αντιπολίτευση… Κάποιοι από αυτούς που φωνάζουν από την αντιπολίτευση για την απορροφητικότητα του Ταμείου Ανάκαμψης, όπου η αλήθεια είναι αυτή που σας είπα, ξεχνάνε ότι όταν ήταν εκείνη η ώρα πολεμούσαν το Ταμείο Ανάκαμψης, αμφισβητούσαν το Ταμείο Ανάκαμψης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πέρασε, όμως, τελείωσε, έκλεισε…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τώρα είναι καλό το Ταμείο Ανάκαμψης. Αφού είναι, λοιπόν, καλό το Ταμείο Ανάκαμψης, να θυμηθούμε ποιος διαπραγματεύτηκε και έφερε τα περισσότερα λεφτά για τη χώρα, συναρτήσει του ΑΕΠ μας….
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι. Έμψυχο δυναμικό, για το έμψυχο δυναμικό λέμε. Γιατί καλά είναι τα νοσοκομεία, καλά είναι τα καινούργια κρεβάτια, καλοί είναι οι βαμμένοι τοίχοι, αλλά αν δεν υπάρχει προσωπικό καλοπληρωμένο για να δώσει την ψυχή του, γιατί δίνουν την ψυχή τους αυτοί οι άνθρωποι για να σώσουν τους δικούς μας ανθρώπους, γιατί όλοι έχουμε χρειαστεί το ΕΣΥ σε κακή στιγμή, αλλά… θα υπάρξει;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Το προσωπικό των νοσοκομείων έχει αυξηθεί…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα υπάρχουν νέες προσλήψεις και καλύτεροι μισθοί;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ναι. Πάμε στο προσωπικό ως αριθμό. Έχει αυξηθεί πάνω από 10% όσα χρόνια είμαστε στην εξουσία, στην Κυβέρνηση, και το τακτικό και το συνολικό προσωπικό. Ποιο είναι το πρόβλημα το μεγάλο; Το πρόβλημα το μεγάλο είναι ότι, ενώ προκηρύσσονται σε κάποιες περιπτώσεις οι θέσεις, δεν καλύπτονται, βγαίνουν άγονοι οι διαγωνισμοί, γιατί πολλοί υγειονομικοί και γιατροί και λοιπό προσωπικό θεωρούν, κυρίως αυτό αφορά τους γιατρούς, θεωρούν μη θελκτική, μη συμφέρουσα την επιλογή, μη θελκτική τη θέση στο ΕΣΥ. Προτιμούν, δηλαδή, να ιδιωτεύσουν ή να κάνουν κάποια άλλη, τέλος πάντων, επιλογή. Γι’ αυτό ποιος είναι ο στόχος; Πάω στην άλλη κουβέντα. Πρώτον, να δοθούν κίνητρα, όπως είναι το ιδιωτικό έργο. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, αν δείτε τα νούμερα των γιατρών, έχουν επιλέξει να έχουν παράλληλα και ιδιωτική δουλειά, πάντοτε στους κανόνες που έχουμε ορίσει, άρα αυτό σημαίνει ότι πετυχαίνει αυτή η επιλογή του Υπουργείου Υγείας. Και το δεύτερο είναι, όσο μπορούμε, να αυξήσουμε τους μισθούς.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Έχουμε αυξήσει τους μισθούς; Τους έχουμε αυξήσει κατά μέσο 20%, γιατί οι υγειονομικοί παίρνουν οριζόντια τις αυξήσεις των δημοσίων υπαλλήλων. Παράδειγμα, τώρα που μειώνονται οι φόροι, που έχουν μειωθεί οι φόροι, όλες αυτές οι φοροελαφρύνσεις, πολύ παραπάνω ειδικά για τους νέους και επειδή δύσκολο είναι κάποιος νέος στο Δημόσιο, για τις οικογένειες με παιδιά είναι παραπάνω… Και έχουν πάρει και στοχευμένες αυξήσεις και ειδικά οι ειδικότητες οι οποίες είναι στις Μ.Ε.Θ., οι παθολογικές ειδικότητες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Χρειάζεται, εγώ θα το πω, δεν κρύβω τα λόγια μου, χρειάζονται ακόμα παραπάνω ενίσχυση …
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έτσι είναι.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Γιατί για μένα ο άνθρωπος από τον οποίο εξαρτάται η ζωή σου, πρέπει να μην έχει το άγχος της επιβίωσης. Έχουμε κάνει βήματα, πρέπει να κάνουμε παραπάνω.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ξεκίνησε ο αγώνας σας στα βόρεια προάστια ή ξεκινάει επίσημα σε δύο εβδομάδες, την Τετάρτη στις 18 του μηνός, που έχετε και τα εγκαίνια του πολιτικού σας γραφείου;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε. Ο αγώνας στα βόρεια έχει ξεκινήσει μετά από την πολύ τιμητική, για εμένα, ανακοίνωση του Πρωθυπουργού από πέρυσι, έναν χρόνο πριν. Όμως, τώρα ήρθε η ώρα να υπάρχει και το πολιτικό γραφείο, όπως έχουν και όλοι οι υπόλοιποι συνυποψήφιοί μου και σε όλη την Ελλάδα, στο οποίο περιμένω όλο τον κόσμο. Σας περιμένω όλες και όλους.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε είναι;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Στις 18 Φεβρουαρίου, την μεθεπόμενη Τετάρτη, στο Νέο Ψυχικό, Σολωμού 4 -6, όπου ουσιαστικά είναι και μια άτυπη για εμένα εκκίνηση της δεύτερης φάσης και τελικής του τελευταίου χρόνου της προεκλογικής περιόδου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχετε να ανταγωνιστείτε δύο γενιές πίσω νεοδημοκρατών, που είναι και πρώτος ο Κωστής ο Χατζηδάκης, τον Άδωνι Γεωργιάδη, τη Νίκη Κεραμέως. Όλοι Υπουργοί είναι. Δηλαδή, όσους και να πιάσουμε στον βόρειο τομέα… Και είστε η νέα γενιά.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε. Δόξα τω Θεώ. Εγώ δεν πηγαίνω ανταγωνιστικά …
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αλλά;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Πηγαίνω συμπληρωματικά. Είμαι ένας νέος υποψήφιος, που έχω βέβαια κι εγώ μία διαδρομή…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχετε την εμπειρία της ΟΝΝΕΔ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ως Γραμματέας του κόμματος και Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ. Κυρίως, όμως, πηγαίνω ως ένας άνθρωπος ο οποίος, ενώ είναι από μικρό παιδί στη Νέα Δημοκρατία, δεν ζει από τη Νέα Δημοκρατία. Από τότε που πήρα το πτυχίο μου, όπως και όλοι οι υπόλοιποι της γενιάς μου, δουλεύω, ζω την οικογένειά μου. Εγώ στον βόρειο τομέα πηγαίνω γιατί είχα αυτή την προτίμηση, ήμουν τυχερός γιατί αυτό ήθελε και ο Πρωθυπουργός, γιατί είναι η εκλογική περιφέρεια που εκπροσωπεί, όπως και πολλές άλλες, τη μεσαία τάξη, τους ανθρώπους που βιώνουν όλες αυτές τις αγωνίες, για τις οποίες θέλω κι εγώ να αγωνιστώ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και ξέρει από εκλογές ο Παύλος Μαρινάκης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν έχεις περάσει από την ΟΝΝΕΔ, ξέρεις.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν ένας άνθρωπος γνωρίζει από εκλογές, είναι ο Παύλος Μαρινάκης. Ευχαριστούμε πολύ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ευχαριστώ πάρα πολύ. Να είστε καλά.
ΔΕΙΤΕ το σχετικό βίντεο.
