Η πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στην Σλοβακία, όπου και είχε συνάντηση με την πρόεδρο της χώρας, Σουζάνα Καπουτόβα. Σε αυτό το πλαίσιο, δύναται να αναφέρουμε πως μία τέτοια εθιμοτυπική, κατά πολλούς επίσκεψη της Προέδρου της Δημοκρατίας, θεωρείται δεν συγκεντρώνει μεγάλο πολιτικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Λόγω και του γεγονότος πως η Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν διαθέτει πολλές ή αλλιώς, εκτελεστικές αρμοδιότητες. Και όμως, αποκλίνοντας από τέτοιου τύπου απλοϊκές αντιλήψεις, θα επισημάνουμε πως η συγκεκριμένη επίσκεψη της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στην Σλοβακία, χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με νέα εδώ και λίγο καιρό πολιτική ηγεσία,[1] δεν είναι αποκομμένη από τις πρωτοβουλίες που αναπτύσσει εδώ και αρκετό καιρό η Πρόεδρος της Δημοκρατίας (επισκέψεις στο εξωτερικό, όσο γίνεται πιο στοχευμένες ομιλίες).
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου αφενός μεν αποδίδει μεγάλη έμφαση στην πραγματοποίηση εξωστρεφών κινήσεων, και, αφετέρου δε, ομνύει στη «διατήρηση και ενίσχυση της εθνικής ενότητας»,[2] για να παραπέμψουμε στην ρητορική του Κωνσταντίνου Καραμανλή την στιγμή όπου του γνωστοποιήθηκε πως θα είναι ο νέος Πρόεδρος της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η μέχρι στιγμής προεδρική θητεία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, ευθυγραμμίζεται απόλυτα (όσον αφορά το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής), με τις επιλογές της κυβέρνησης, στο εγκάρσιο σημείο όπου η ίδια φροντίζει πολύ συχνά να ενισχύει περαιτέρω την φιλο-δυτική, φιλο-ευρωπαϊκή ρητορική της.
Μη διστάζοντας να καταθέτει ανοιχτά τις απόψεις της,[3] κάτι που έπραξε και στη Σλοβακία, από όπου και αναφέρθηκε σε μία ευρεία γκάμα θεμάτων που άπτονται του πεδίου της διεθνούς πολιτικής.
Από τον πόλεμο στην Ουκρανία και στη Λωρίδα της Γάζας (μεταξύ του Ισραήλ[4] και της τρομοκρατικής οργάνωσης της ‘Χαμάς’), έως τις επιθέσεις των ‘Χούθι’ σε εμπορικά πλοία που επιχειρούν να διασχίσουν την Ερυθρά Θάλασσα.
Και όπως είναι γνωστό, στην εκεί ευρωπαϊκή στρατιωτική επιχείρηση συμμετέχει και η ελληνική φρεγάτα ‘Ύδρα’. Τι σημαίνει κάτι τέτοιο;
Πρώτον, πως το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής αποδεικνύεται το προνομιακό της πεδίο, και δεύτερον, πως έχει πολύ καλή γνώση επί αυτών των θεμάτων. Γνώση που προσεγγίζει την γνώση που έχει αποκομίσει ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, δια της προσωπικής του εμπλοκής.
Με τις ουσιώδεις επισημάνσεις της, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων της Ελλάδας[5] με την Σλοβακία, δίνοντας στην κυβέρνηση να καταλάβει πως σε περίπτωση όπου απαιτηθεί, υπάρχει στη Σλοβακία ένας φιλο-ευρωπαϊκός και φιλο-δυτικός ‘πόλος’ τον οποίο οφείλει να αξιοποιήσει: Η Σουζάνα Καπουτόβα.
Εάν ο πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος υιοθέτησε την «αρχή προσανατολισμού με βάση την μεταλλαγή»[6] ή την αλλαγή, σύμφωνα με την διατύπωση των Rusen & Αποστολόπουλου, προσπαθώντας να πείσει τον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Μπιλ Κλίντον πως προϋπόθεση για την ενίσχυση των διμερών σχέσεων είναι η αναγνώριση, από πλευράς ΗΠΑ, εσφαλμένων επιλογών (στήριξη στην στρατιωτική δικτατορία), τότε, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση, σπεύδοντας να υιοθετήσει την «αρχή προσανατολισμού με βάση την κανονικότητα».[7]
Και τι εννοούμε; Εννοούμε πως δεν φωνάζει για την όποια ‘αλλαγή’ ωσάν πολιτικός αντιπολιτευόμενου κόμματος. Την δείχνει με την στάση και με το παράδειγμα της. Πόσο μπορεί να επηρέασε τους ηγέτες άλλων χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να επιλέξει μία γυναίκα για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της Ελλάδας; Όχι πολύ, είναι η απάντηση μας.


















