Συνελήφθησαν 2 άτομα – σε διαφορετικές περιπτώσεις – για παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών
Στο πλαίσιο στοχευμένων αστυνομικών δράσεων για την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών, συνελήφθησαν χθες (3 Φεβρουαρίου 2025) 2 άτομα – σε διαφορετικές περιπτώσεις – για παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Στην πρώτη περίπτωση, μετά από συντονισμένες ενέργειες των αστυνομικών του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κιλκίς, εντοπίστηκε ένας ημεδαπός άνδρας σε περιοχή της Θεσσαλονίκης και διαπιστώθηκε να αποκρύπτει στην οικία του:
6 συσκευασίες με ακατέργαστη κάνναβη, συνολικού βάρους 2 κιλών και 739 γραμμαρίων και
2 ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας,
τα οποία και κατασχέθηκαν.
Στη δεύτερη περίπτωση, από αστυνομικούς της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Έδεσσας, εντοπίστηκε ένας ημεδαπός άνδρας και από την κατοχή του κατασχέθηκε μικροποσότητα κάνναβης.
Επίσης, στην οικία του σε περιοχή των Γρεβενών διαπιστώθηκε να αποκρύπτει:
«Επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες, όπου με τους Ευρωπαίους ομολόγους μου συζητήσαμε τρόπους ενίσχυσης της συλλογικής μας άμυνας, πληροφορήθηκα με ικανοποίηση τις δηλώσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: η πρόεδρος της Επιτροπής δήλωσε έτοιμη να διερευνήσει τρόπους δημοσιονομικής ευελιξίας, ώστε να αυξηθούν οι αμυντικές δαπάνες στο πλαίσιο του νέου Συμφώνου Σταθερότητας της Ένωσης», αναφέρει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε ανάρτησή του για τις εξελίξεις που αφορούν στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας.
«Ήμουν από τους πρώτους που υποστήριξα αυτήν την κατεύθυνση, πολύ πριν αυτή έρθει στο προσκήνιο. Θυμίζω ότι την έχω αναλύσει σε όλες τις ευρωπαϊκές συναντήσεις κορυφής. Και το ίδιο έπραξα με κείμενό μου στους Financial Times πριν από την άτυπη Σύνοδο της Δευτέρας, όπου υποστήριξα και πάλι ότι έφτασε η ώρα της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας», τονίζει.
Σημειώνει επίσης: «Με τον Πρόεδρο Τουσκ, μάλιστα, έχουμε υπογράψει ειδική επιστολή, ήδη από τον Μάιο του 2024, ζητώντας να χρηματοδοτηθεί η ενιαία αντιαεροπορική ασπίδα της ηπείρου μας.
Φαίνεται ότι στο εξής ο δρόμος ενίσχυσης της ευρωπαϊκής άμυνας ανοίγει, με όλο και περισσότερες δυνάμεις να αναγνωρίζουν την αναγκαιότητά του. Σε έναν κόσμο αβέβαιο και ασταθή, η Ευρώπη καλείται να διεκδικήσει τη θέση της με όρους ασφάλειας και προόδου.
Και για να συμβεί αυτό είναι απαραίτητος ένας ευρύτερος δημοσιονομικός χώρος, ο οποίος θα επιτρέπει στα κράτη-μέλη να δαπανούν για την προστασία τους χωρίς να αμφισβητείται η οικονομική προοπτική τους.
Θέλουμε μια ισχυρή Ελλάδα στην Ευρώπη και μια ισχυρή Ευρώπη για την Ελλάδα. Έχει έρθει η ώρα να δράσουμε», καταλήγει στην ανάρτησή του ο πρωθυπουργός.
Εγκρίθηκε η τρίτη δέσμη έκτακτων μέτρων από τον Δήμο Θήρας, λόγω των σεισμικών φαινομένων που συνεχίζουν να βρίσκονται σε εξέλιξη, προκαλώντας εύλογες ανησυχίες στους κατοίκους του νησιού και της ευρύτερης περιοχής.
Στην απόφαση που εκδόθηκε χθες από τον αντιδήμαρχο Πολιτικής Προστασίας κ. Ιάκωβο Λιγνό αναφέρονται συγκεκριμένα τα εξής:
«Επικαιροποιούμε τα μέτρα που ελήφθησαν με τις υπ΄ αριθμ. 27/2025 και 28/2025 Αποφάσεις Αντιδημάρχου Θήρας, για τη λήψη προληπτικών μέτρων πολιτικής προστασίας λόγω της τρέχουσας σεισμικής δραστηριότητας στην περιοχή της Θήρας ως εξής:
Α. Την αναστολή λειτουργίας των μονάδων εκπαίδευσης στον Δήμο Θήρας (παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) έως και την Παρασκευή 07/2/2025,
Β. Την ακύρωση των προγραμματισμένων εκδηλώσεων και συγκεντρώσεων σε κλειστούς χώρους του Δήμου Θήρας, έως και την Παρασκευή 07/2/2025,
Γ. Την αποφυγή πρόσβασης και παραμονής στο Αμμούδι, την Αρμένη, τον Κόρφο Θηρασίας και τον Παλαιό Λιμένα Φηρών,
Δ. Την ενημέρωση των πολιτών:
να αποφεύγουν την προσέγγιση σε εγκαταλελειμμένα κτίρια,
να επιλέγουν ασφαλείς διαδρομές κατά τη μετακίνησή τους μέσα στον αστικό ιστό και στο επαρχιακό οδικό δίκτυο, ιδιαίτερα στα σημεία που υπάρχουν έντονες μορφολογικές κλίσεις και είναι πιθανόν να εκδηλωθούν κατολισθητικά φαινόμενα,
να απομακρύνονται άμεσα από τις παράκτιες περιοχές, σε περίπτωση ισχυρής σεισμικής δόνησης,
να προχωρήσουν σε άρση επικίνδυνων στοιχείων μη δομικής τρωτότητας στα κτίριά τους (βαριά επικρεμάμενα αντικείμενα, ψευδοροφές κλπ),
Ε. Την άμεση κένωση των υδάτων στις κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες),
ΣΤ. Την αποφυγή πρόσβασης και παραμονής στο λιμένα του Αθηνιού, με εξαίρεση τις ώρες πρόσδεσης πλοίων,
Ζ. Την απαγόρευση των οικοδομικών εργασιών σε όλο τον Δήμο Θήρας και των πάσης φύσης εργασιών σε επικίνδυνα σημεία σε όλο τον Δήμο Θήρας έως και την Παρασκευή 9.2.2025,
ως μέτρα πολιτικής προστασίας λόγω της τρέχουσας σεισμικής δραστηριότητας στην περιοχή της Θήρας.
Ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Θήρας για την Πολιτική Προστασία
Η πρόταση του Έλληνα και Πολωνού πρωθυπουργού να υπάρξει αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα της Ευρώπης ήταν μεταξύ των θεμάτων στα οποία εστίασαν οι ευρωπαίοι ηγέτες στη συζήτησή τους για την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων, επισήμανε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα στη συνέντευξη Τύπου που παραχωρήθηκε μετά το πέρας της άτυπης Συνόδου Κορυφής χθες Δευτέρα.
Όπως εξήγησε ο Αντόνιο Κόστα μιλώντας στον Τύπο, οι συζητήσεις των 27 για την άμυνα επικεντρώθηκαν σε τρία κύρια θέματα: στις στρατιωτικές δυνατότητες, στη χρηματοδότηση και στις συνεργασίες.
«Σχετικά με τις αμυντικές δυνατότητες που πρέπει να αναπτυχθούν κατά προτεραιότητα, συμφωνούμε να επικεντρωθούμε στα πιο κρίσιμα κενά που εντόπισαν τα κράτη-μέλη μέσω του έργου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, σε πλήρη συνοχή με το ΝΑΤΟ. Να εστιάσουμε στις πιο πιεστικές ανάγκες ανάμεσά τους. Και να επικεντρωθούμε σε τομείς όπου υπάρχει σαφής προστιθέμενη αξία της ΕΕ», σημείωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Πρόσθεσε ότι στη χθεσινή συζήτηση υπήρξε. για παράδειγμα, σαφής εστίαση στην αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα, καθώς επίσης στους πυραύλους, στα πυρομαχικά και στην κινητικότητα.
Από την πλευρά της, η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είπε ότι υπήρξε «ισχυρή υποστήριξη» στην πρόταση του Πολωνού πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ και του Έλληνα ομολόγου του Κυριάκου Μητσοτάκη. «Όλοι γνωρίζουν ότι κανένα κράτος-μέλος δεν έχει μόνο του τη δυνατότητα να οικοδομήσει δική του αντιαεροπορική άμυνα», είπε η Φον ντερ Λάιεν, παρότι όλοι κατανοούν ότι «με τον πόλεμο στα σύνορά μας» αυτό «είναι κάτι απολύτως απαραίτητο».
Όπως είπε, οι λεπτομέρειες του εγχειρήματος δεν έχουν αποσαφηνιστεί ακόμη, αλλά η αντιαεροπορική ασπίδα είναι «κοινό ευρωπαϊκό σχέδιο» που πρέπει να συζητηθεί.
Για τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Κόστα, το μήνυμα που δόθηκε χθες ήταν πολύ σαφές: «η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας – πρέπει να παράγουμε περισσότερες από τις δυνατότητες που χρειαζόμαστε και να το κάνουμε ταχύτερα».
Σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση, ο Αντόνιο Κόστα σημείωσε ότι τα κράτη-μέλη έχουν καταβάλει μεγάλες προσπάθειες σε εθνικό επίπεδο και οι αμυντικές δαπάνες ήδη αυξήθηκαν κατά 30% μεταξύ του 2021 και του 2024. «Σήμερα, κατά μέσο όρο, τα 23 κράτη μέλη που είναι επίσης σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ δαπανούν περίπου το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα. Πρέπει να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση.», είπε ο Αντόνιο Κόστα.
Τόνισε ότι η Επιτροπή θα εξετάσει τις ευελιξίες στο πλαίσιο των νέων κανόνων οικονομικής διακυβέρνησης, ώστε να επιτραπούν περισσότερες εθνικές δαπάνες για την άμυνα. Είπε, επίσης, ότι πρέπει να κινητοποιηθούν ιδιωτικές και δημόσιες επενδύσεις και ότι για να βελτιώσει την πρόσβαση στην ιδιωτική χρηματοδότηση, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) έχει ήδη επεκτείνει τις δραστηριότητές της για την υποστήριξη της ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας.
Όσον αφορά τους δημόσιους πόρους, είπε ότι η άμυνα θα είναι ένα σημαντικό θέμα στις συζητήσεις για τον επόμενο κύκλο του προϋπολογισμού της ΕΕ, που ξεκινά το 2028. «Αλλά είναι σαφές σε όλους ότι πρέπει να δράσουμε ταχύτερα», συμπλήρωσε.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση σε εθνικό επίπεδο, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φον ντερ Λάιεν τόνισε ότι σε «εξαιρετικούς καιρούς, πρέπει να λάβουμε εξαιρετικά μέτρα», γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει πιθανή ελαστικοποίηση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης για τις επενδύσεις στην άμυνα. Αυτό θα δώσει περισσότερο δημοσιονομικό χώρο στα κράτη-μέλη προκειμένου να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους σε εθνικό επίπεδο, εξήγησε.
Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση για την ενίσχυση των αμυντικών συνεργασιών, ο Αντόνιο Κόστα είπε ότι «η εταιρική σχέση της ΕΕ με το ΝΑΤΟ είναι κλειδί για την εγγύηση της διατλαντικής ασφάλειας».
Όπως είπε, κατά τη διάρκεια του γεύματος με τον ΓΓ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, συμφωνήθηκε ότι η ισχυρότερη Ευρώπη ως προς την άμυνα ενισχύει επίσης τη διατλαντική εταιρική σχέση. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι φίλοι, σύμμαχοι και συνεργάτες μας. Είναι σχέση με βαθιές ρίζες που θα αντέξει στον χρόνο», διαβεβαίωσε ο Αντόνιο Κόστα, συμπληρώνοντας ότι προβλήματα και διαφορές απόψεων μπορεί να προκύπτουν μεταξύ φίλων, αλλά πρέπει «να τα αντιμετωπίσουμε, να μιλήσουμε, και να βρούμε λύσεις».
«Φυσικά, υπερασπιζόμενοι τις αξίες μας και τις αρχές μας, χωρίς να διακυβεύουμε τα δικά μας συμφέροντα», πρόσθεσε.
Για τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Κιρ Στάρμερ, ο Αντόνιο Κόστα τόνισε ότι «το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο φυσικός μας εταίρος» και σήμερα επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχει «νέα θετική ενέργεια» στη σχέση ΕΕ-Βρετανίας.
Ανακοίνωσε ότι τον Μάιο θα διεξαχθεί Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ και του ΗΒ.
Ακόμη, επισήμανε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν «παρών» καθ’ όλη τη διάρκεια της Συνόδου.
« Παραμένουμε σταθεροί στη δέσμευσή μας για την ασφάλεια της Ουκρανίας, για μια συνολική, δίκαιη και διαρκή ειρήνη», τόνισε ο Α. Κόστα, σημειώνοντας ότι οι ευρωπαίοι έχουν ήδη διαθέσει υποστήριξη στην Ουκρανία αξίας 134 δισεκατομμυρίων ευρώ και θα συνεχίσουν να στηρίζουν την Ουκρανία «για όσο χρειαστεί».
Ο κίνδυνος εμφάνισης καρδιακών παθήσεων στις μητέρες διδύμων είναι διπλάσιος τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννηση σε σύγκριση με τις μητέρες που γεννούν ένα βρέφος, όπως διαπιστώνει έρευνα που δημοσιεύθηκε στο «European Heart Journal». Ο κίνδυνος αυτός είναι ακόμα μεγαλύτερος για τις μητέρες διδύμων που είχαν υψηλή πίεση κατά την εγκυμοσύνη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Ιατρική Σχολή Rutgers Robert Wood Johnson, στο Νιου Τζέρσεϊ, μελέτησαν στοιχεία για 36 εκατομμύρια τοκετούς που ελήφθησαν από την βάση δεδομένων των αμερικανικών νοσοκομείων «Nationwide Readmissisons Database» από το 2010 ως το 2020. Στη συνέχεια χώρισαν τις εγκύους σε τέσσερις ομάδες: όσες είχαν δίδυμα αλλά φυσιολογική αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσες είχαν δίδυμα και υπερτασική νόσο κύησης, όσες είχαν μονήρη κύηση με φυσιολογική αρτηριακή πίεση και όσες είχαν μονήρη κύηση με υπερτασική νόσο κύησης. Η υπερτασική νόσος κύησης περιλαμβάνει την υπέρταση κατά την εγκυμοσύνη, την προεκλαμψία και την εκλαμψία. Για κάθε ομάδα, οι ερευνητές υπολόγισαν το ποσοστό των ασθενών που εισήχθησαν εκ νέου στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου μετά τον τοκετό με οποιονδήποτε τύπο καρδιαγγειακής νόσου, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής προσβολής, της καρδιακής ανεπάρκειας ή του εγκεφαλικού επεισοδίου.
Διαπίστωσαν ότι το ποσοστό των επανεισαγωγών για καρδιαγγειακά νοσήματα εντός ενός έτους από τον τοκετό ήταν συνολικά υψηλότερο για τις γυναίκες με δίδυμα (1.105,4 ανά 100.000 γεννήσεις) σε σχέση με τις μονήρεις κυήσεις (734,1 ανά 100.000 γεννήσεις). Οι μητέρες με δίδυμα και φυσιολογική αρτηριακή πίεση είχαν περίπου διπλάσιες πιθανότητες να νοσηλευτούν με καρδιαγγειακά νοσήματα σε σύγκριση με τις μονήρεις κυήσεις με φυσιολογική αρτηριακή πίεση. Ωστόσο, για τις μητέρες με δίδυμα και υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο κίνδυνος ήταν περισσότερο από οκτώ φορές υψηλότερος.
Αντίθετα, ένα έτος μετά τη γέννα οι θάνατοι από οποιαδήποτε αιτία, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής νόσου, ήταν υψηλότεροι μεταξύ των ασθενών με μονήρεις κυήσεις και υψηλή αρτηριακή πίεση σε σύγκριση με τους ασθενείς με δίδυμα και υψηλή αρτηριακή πίεση. Αυτό υποδηλώνει, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι ο κίνδυνος για τις μητέρες διδύμων μειώνεται μακροπρόθεσμα, ενώ οι μητέρες με μονήρεις κυήσεις μπορεί να έχουν άλλους προϋπάρχοντες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.
Ωστόσο, οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι δεν μπόρεσαν να εξετάσουν βασικούς παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα, όπως η φυλή και η εθνικότητα, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η χρήση ναρκωτικών, καθώς δεν καταγράφονταν με συνέπεια στη βάση δεδομένων.
Σε συνοδευτικό άρθρο, η δρ. Κάθριν Εκόνομι από το Νοσοκομείο Brigham and Women’s Hospital στη Βοστόνη επισημαίνει ότι περίπου το 33% των θανάτων που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη οφείλονται σε καρδιαγγειακά συμβάντα και κάνει λόγο για «κενό γνώσεων» σχετικά με την εγκυμοσύνη και την καρδιαγγειακή νόσο, όσον αφορά στις δίδυμες κυήσεις που είναι το 3,1%. «Για να αντιμετωπίσουν αυτό το κενό οι ερευνητές στη συγκεκριμένη δημοσίευση παρουσιάζουν νέα δεδομένα», συνεχίζει η ίδια και προσθέτει ότι «θα πρέπει να αγκαλιάσουμε το τέταρτο τρίμηνο, δηλαδή δώδεκα εβδομάδες μετά τον τοκετό, ως μια κρίσιμη χρονική περίοδο για την πραγματοποίηση σημαντικών αλλαγών που θα επηρεάσουν τη μακροπρόθεσμη καρδιαγγειακή υγεία. Η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρων, καρδιολόγων και άλλων ειδικών γιατρών είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση της μητρικής θνησιμότητας και τη μείωση των επιπλοκών μετά τον τοκετό».
Στη διαιτολογική μου πράξη, η δυσκολία στη διαχείριση βάρους δεν οφείλεται κυρίως στην αντίσταση στην ινσουλίνη. Θα συναντήσω πολλές φορές άτομα που δυσκολεύονται να μειώσουν το βάρος τους και τις περισσότερες φορές αυτό μπορεί να οφείλεται σε συνήθειες του τρόπου ζωής- σαμποτέρ που μέσα από τη διατροφική εκπαίδευση προσπαθούμε να τροποποιήσουμε.
Αν δεν φταίει ο Τρόπος Ζωή, τότε τι;
Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις που η δυσκολία μείωσης του βάρους μπορεί να οφείλεται σε άλλους παράγοντες και να απαιτείται περισσότερη διερεύνηση με τη διενέργεια εξετάσεων, ανακαλύπτοντας πιο συχνά ελλείψεις θρεπτικών συστατικών, παθήσεις του θυρεοειδούς ή αντίσταση στην ινσουλίνη, για την οποία θα σου μιλήσω σε αυτό το άρθρο.
Τι είναι όμως η αντίσταση στην ινσουλίνη και πως μπορεί να επηρεάσει το σωματικό σου βάρος και την υγεία σου; Αν έχεις διαγνωστεί με αντίσταση στην ινσουλίνη, αυτό το άρθρο θα σου δώσει όλες τις απαντήσεις που ψάχνεις.
Συνέχισε να διαβάζεις για να μάθεις περισσότερα.
Τι είναι η Αντίσταση στην Ινσουλίνη;
Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μια μεταβολική διαταραχή που επηρεάζει την ικανότητα του οργανισμού να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά την ινσουλίνη και μπορεί να συνδέεται με πολλά άλλα προβλήματα υγείας. Ορισμένες διατροφικές συνήθειες και συνήθειες του τρόπου ζωής μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της εμφάνισης αντίστασης στην ινσουλίνη.
Τι είναι η Ινσουλίνη;
Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας σου και επιτρέπει στα κύτταρα να απορροφούν γλυκόζη από την κυκλοφορία του αίματος για να παράγουν ενέργεια. Παράλληλα, επηρεάζει τον μεταβολισμό του λίπους και των πρωτεϊνών.
Ο ρόλος της Ινσουλίνης στον Οργανισμό
Μόλις φας ένα γεύμα που περιέχει υδατάνθρακες, τα επίπεδα του σακχάρου στην κυκλοφορία του αίματός σου αυξάνονται.
Τα κύτταρα του παγκρέατος αντιλαμβάνονται αυτή την αύξηση και απελευθερώνουν ινσουλίνη στο αίμα. Στη συνέχεια, η ινσουλίνη ταξιδεύει μέσω της κυκλοφορίας του αίματoς, δίνοντας σήμα στα κύτταρα να προσλάβουν σάκχαρο από το αίμα.
Αυτή η διαδικασία βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και στην πρόληψη της υπεργλυκαιμίας, η οποία μπορεί να έχει επιβλαβείς συνέπειες εάν δεν αντιμετωπιστεί.
Τι συμβαίνει στην Αντίσταση στην Ινσουλίνη;
Στην αντίσταση στην ινσουλίνη, τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται καλά στην ινσουλίνη και δεν μπορούν εύκολα να προσλάβουν γλυκόζη από το αίμα.
Ως αποτέλεσμα, το πάγκρεας παράγει περισσότερη ινσουλίνη για να βοηθήσει τη γλυκόζη να εισέλθει στα κύτταρα.
Το γεγονός αυτό οδηγεί σε υψηλά επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα, γνωστά ως υπερινσουλιναιμία.
Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και τελικά σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
To 15,5–46,5% των ενηλίκων παγκοσμίως εμφανίζει αντίσταση στην ινσουλίνη.
Ποια τα Αίτια Αντίστασης στην Ινσουλίνη;
Διάφοροι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση αντίστασης στην ινσουλίνη, όπως:
Γενετικοί παράγοντες: Ένα οικογενειακό ιστορικό διαβήτη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο.
Παχυσαρκία: Το υπερβάλλον σωματικό λίπος, ειδικά στην περιοχή της κοιλιάς, συνδέεται έντονα με την αντίσταση στην ινσουλίνη.
Καθιστική ζωή: Η έλλειψη άσκησης μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση στην ινσουλίνη.
Διαιτητικές συνήθειες: Μια δίαιτα υψηλή σε θερμίδες, σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες, τρόφιμα πλούσια σε ζάχαρη και κορεσμένα λιπαρά αποτελεί παράγοντα κινδύνου.
Υπερβολική κατανάλωση φρουκτόζης: Η υψηλή πρόσληψη φρουκτόζης (από πρόσθετα σάκχαρα και όχι από φρούτα) έχει συνδεθεί με αντίσταση στην ινσουλίνη
Χρόνιο στρες και φλεγμονή: Το οξειδωτικό στρες και τα αυξημένα επίπεδα ορμονών που σχετίζονται με αυτό, όπως η κορτιζόλη και η φλεγμονή μπορούν να επηρεάσουν τη δράση της ινσουλίνης.
Διαταραχές ύπνου: Η κακή ποιότητα και ποσότητα ύπνου μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ευαισθησία στην ινσουλίνη.
Πως γίνεται η Διάγνωση της Αντίστασης στην Ινσουλίνη;
Η αντίσταση στην ινσουλίνη δε προκαλεί συμπτώματα και μπορεί να υπάρχει σιωπηλά στον οργανισμό για αρκετό καιρό.
Συνήθως, όμως, υπάρχουν ενδείξεις που μπορούν να μας οδηγήσουν σε περισσότερη διερεύνηση και εν τέλει διάγνωση της διαταραχής. Αυτές είναι:
Παχυσαρκία, κυρίως κεντρικού τύπου
Οικογενειακό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Λιπώδης διήθηση του ήπατος
Μελανίζουσα ακάνθωση
Δυσλιπιδαιμία
Υπέρταση
Αυξημένα επίπεδα Ινσουλίνης νηστείας
Ο γιατρός σου μπορεί να διαγνώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη, μέσω εργαστηριακών εξετάσεων, όπως η γλυκόζη και η ινσουλίνη νηστείας, καθώς και η δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη.
Δείκτης Ινσουλινοαντίστασης
Ένας αξιόπιστος δείκτης ινσουλινοαντίστασης είναι ο δείκτης HOMA-IR, ο οποίος υπολογίζεται λαμβάνοντας υπόψη τα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης νηστείας και μπορεί να εκτιμήσει την παρουσία αντίστασης στην ινσουλίνη.
Υπολογίζεται με τον εξής τύπο: (Γλυκόζη x Ινσουλίνη/ 405)
Οι μονάδες μέτρησης της γλυκόζης είναι mg/dL και της ινσουλίνης μIU/mL, αντίστοιχα. Με βάση τα αποτελέσματα ερευνητικών μελετών τιμές του δείκτη > 2,5 είναι ενδεικτικές παρουσίας αντίστασης στην ινσουλίνη.
Γιατί σε ενδιαφέρει η Αντίσταση στην Ινσουλίνη;
Όσο υπάρχει αντίσταση στην ινσουλίνη, η ίδια δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η γλυκόζη να συσσωρεύεται στο αίμα (υπεργλυκαιμία), που όταν δεν διαχειριστεί σωστά, μπορεί να προκαλέσει προδιαβήτη ή διαβήτη τύπου 2.
Για να εξισορροπηθούν τα επίπεδα γλυκόζης το σώμα θα προσπαθήσει να εκκρίνει περισσότερη ινσουλίνη. Η υπερβολική ινσουλίνη ενισχύει την αποθήκευση λίπους στο σώμα, καθιστώντας πιο δύσκολη την απώλεια βάρους.
Παράδειγμα Πελάτισσας
Θυμάμαι μια πελάτισσα που είχα, την Ελένη, η οποία τα πήγαινε περίφημα, έχανε κιλά σε κάθε ραντεβού που είχαμε! Ξαφνικά, έμεινε στάσιμη στο βάρος αυτό για αρκετές συνεδρίες και ας ακολουθούσε πιστά το πλάνο διατροφής της με ταυτόχρονη άσκηση. Αναρωτιόμασταν και οι δύο τι μπορεί να φταίει για αυτό, της πρότεινα να κάνει εξετάσεις για την αντίσταση στην ινσουλίνη και βρήκε τελικά πως είχε αντίσταση στην ινσουλίνη. Για αυτό είναι σημαντική η αντιμετώπιση της.
Τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης αυξάνουν την εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή περιοχή.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη και Μεταβολικό Σύνδρομο
Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας πολύ κοινής κλινικής κατάστασης: του μεταβολικού συνδρόμου.
Το μεταβολικό σύνδρομο είναι μια ομάδα παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, καρδιαγγειακές παθήσεις, κ.ά. Μερικές φορές ονομάζεται σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη, καθώς συνδέεται στενά αυτή.
Συμπτώματα Μεταβολικού Συνδρόμου
Τα συμπτώματά του περιλαμβάνουν υψηλά τριγλυκερίδια στο αίμα, υψηλή αρτηριακή πίεση, υπερβάλλον λίπος στην περιοχή της κοιλιάς ή αλλιώς αυξημένη περιφέρεια μέσης, υψηλό σάκχαρο στο αίμα και χαμηλά επίπεδα HDL (καλή) χοληστερόλη, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιομεταβολικών παθήσεων.
Άλλες Παθήσεις και Ινσουλινοαντίσταση
Τέλος, πολλές άλλες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος (NAFLD), του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), της νόσου του Alzheimer και ορισμένων μορφών καρκίνου, μπορεί επίσης να συνδέονται με την αντίσταση στην ινσουλίνη.
Πως να αντιμετωπίσεις την Αντίσταση στην Ινσουλίνη
Αν δεν αντιμετωπιστεί η αντίσταση στην ινσουλίνη, μπορεί να οδηγήσει σε πρόσληψη βάρους και μακροχρόνια να αναπτυχθεί σε διαβήτη τύπου 2. Ο βασικός μας στόχος είναι να ρυθμίσουμε τα επίπεδα σακχάρου σου στο αίμα, ώστε να αποφύγουμε τις απότομες αυξήσεις, που θα αναγκάσουν το πάγκρεας να παράγει αρκετή ινσουλίνη για να αντεπεξέλθει. Συνοπτικά οι διατροφικές αλλαγές που μπορείς να κάνεις είναι:
Να δώσεις έμφαση σε Τρόφιμα πλούσια σε Φυτικές Ίνες
Να συμπεριλάβεις καλά Λιπαρά στη Διατροφή σου
Να έχεις εαρκή πρόσληψη Πρωτεΐνης
Να περιορίσεις τη Ζάχαρη και τους επεξεργασμένους Υδατάνθρακες
Πάμε να τις δούμε λίγο πιο αναλυτικά και να δούμε ποιά είναι τα κατάλληλα τρόφιμα απο κάθε κατηγορία.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη; Δώσε έμφαση σε Τρόφιμα πλούσια σε Φυτικές Ίνες
Η κατανάλωση άφθονων λαχανικών, φρούτων, οσπρίων και δημητριακών ολικής αλέσεως μπορεί να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη.
Στον παρακάτω πίνακα μπορείς να δεις τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη; Συμπεριέλαβε καλά Λιπαρά στη Διατροφή σου
Οι πηγές ακόρεστων λιπαρών όπως το ελαιόλαδο, οι ξηροί καρποί και το αβοκάντο φαίνεται να είναι ευεργετικές. Για να θεωρηθεί κάποιο τρόφιμο καλή πηγή λιπαρών θα πρέπει να περιέχει αρκετά ωμέγα-3 και ωμέγα-6 ενώ ταυτόχρονα να μην αποτελείται από πολλά κορεσμένα λίπη.
Παρακάτω παρουσιάζεται αντίστοιχος πίνακας με καλές πηγές λιπαρών στον οποίο φαίνεται η ολική περιεκτικότητα ανά 100 γραμμάρια σε λιπαρά (συνολικά), σε κορεσμένα λίπη, ωμέγα-3 και ωμέγα-6.
Τρόφιμο
Συνολικά Λίπη (ανά 100 g.)
Κορεσμένα Λίπη (ανά 100 g.)
Ωμέγα-3 (ανά 100 g.)
Ωμέγα-6 (ανά 100 g.)
Ξηροί Καρποί
Αμύγδαλα
49.4 g.
3.7 g.
0.0 g.
12.1 g.
Καρύδια
65.2 g.
6.1 g.
9.1 g.
38.1 g.
Καρύδια Βραζιλίας
66.4 g.
15.1 g.
0.0 g.
23.9 g.
Φουντούκια
60.8 g.
4.5 g.
0.1 g.
7.8 g.
Σπόροι
Λιναρόσπορος
42.2 g.
3.7 g.
22.8 g.
5.9 g.
Σπόροι Τσία
30.7 g.
3.3 g.
17.8 g.
5.8 g.
Σουσάμι
49.7 g.
6.7 g.
0.3 g.
21.8 g.
Ηλιόσποροι
51.5 g.
4.5 g.
0.1 g.
23.1 g.
Έλαια
Ελαιόλαδο
100 g.
14.0 g.
0.8 g.
9.8 g.
Λινέλαιο
100 g.
9.0 g.
53.3 g.
12.7 g.
Ψάρια και Θαλασσινά
Σολομός (άγριος)
13.4 g.
2.1 g.
2.3 g.
0.9 g.
Σαρδέλες
10.5 g.
1.5 g.
1.4 g.
0.4 g.
Σκουμπρί
13.9 g.
3.3 g.
2.6 g.
0.3 g.
Άλλα
Αβοκάντο
15.0 g.
2.1 g.
0.1 g.
1.7 g.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη; Πες ναι στην επαρκή πρόσληψη Πρωτεΐνης
Οι άπαχες πηγές πρωτεΐνης, όπως το κοτόπουλο, το ψάρι, το τόφου και τα όσπρια, υποστηρίζουν τη συνολική υγεία του οργανισμού.
Ακολουθεί πίνακας με ζωικές και φυτικές πηγές πρωτεΐνης:
Πηγές Πρωτεΐνης
Γραμμάρια Πρωτεΐνης / 100 g.
Ζωϊκές Πηγές Πρωτεΐνης
Κοτόπουλο
31 g.
Βοδινό κρέας
26 g.
Χοιρινό κρέας
27 g.
Αυγά
13 g.
Γάλα (αγελαδινό ή κατσικίσιο)
3-4 g.
Τυρί (Cheddar)
25 g.
Σολωμός
20 g.
Τόνος
30 g.
Κοτόσουπα
6-8 g.
Σκουμπρί
20 g.
Ελληνικό γιαούρτι
10 g.
Φυτικές Πηγές Πρωτεΐνης
Φασόλια (μαύρα, κοκκινούς, λευκά) (ωμά)
21-25 g.
Φακές (μαγειρεμένες)
9 g.
Αρακάς (μαγειρεμένος)
8 g.
Σόγια
36 g.
Κινόα
4 g.
Σπανάκι
3 g.
Αμύγδαλα
21 g.
Λιναρόσπορος
18 g.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη; Περιόρισε τη Ζάχαρη και τους επεξεργασμένους Υδατάνθρακες
Ο περιορισμός της προστιθέμενης ζάχαρης και των επεξεργασμένων υδατανθράκων μπορεί να αποτρέψει τις απότομες αυξήσεις του σακχάρου στο αίμα.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη; Κατανάλωσε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα
Αυτά τα λιπαρά μπορεί να μειώσουν την αντίσταση στην ινσουλίνη και να μειώσουν τα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα. Για πηγές ωμέγα-3 μπορείς να ανατρέξεις στον πίνακα πάνω.
Αντίσταση στην Ινσουλίνη; Κατανάλωσε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα
Αυτά τα λιπαρά μπορεί να μειώσουν την αντίσταση στην ινσουλίνη και να μειώσουν τα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα. Για πηγές ωμέγα-3 μπορείς να ανατρέξεις στον πίνακα πάνω.
Έχει σημασία απο που ξεκινάς
Εάν η διατροφή σου είναι σχετικά κακή και έχεις αντίσταση στην ινσουλίνη, τότε υπάρχει πολύς χώρος για βελτίωση και όσο καλυτερεύεις τη διατροφή σου τόσο θα μειώνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη.
Από την άλλη, εάν η διατροφή σου ήταν καλή πριν αποκτήσεις αλλά και κατά τη διάρκεια της αντίστασης στην ινσουλίνη, τότε πρέπει αρχικά να δοκιμάσεις να εντάξεις την άσκηση στην καθημερινότητα σου και εάν δεν υπάρξει βελτίωση να καταφύγεις σε φαρμακευτική αγωγή.
Τρόπος Ζωής και Ινσουλινοαντίσταση
Εφόσον καλύψαμε τις διατροφικές αλλαγές που μπορείς να κάνεις. Πάμε να δούμε πως μπορείς να βελτιώσεις την ευαισθησία σου στην ινσουλίνη μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής!
Αύξησε τη Σωματική σου Δραστηριότητα
Δραστηριότητες όπως το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο και το κολύμπι αυξάνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Επιπλέον, οι ασκήσεις με βάρη και η προπόνηση αντιστάσεων βοηθά στην αύξηση της μυϊκής μάζας και στη βελτίωση της πρόσληψης γλυκόζης από τους μύες.
Η τακτική άσκηση μέτριας έντασης είναι το κλειδί για τη διατήρηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη
Η επίτευξη και η διατήρηση ενός υγιούς βάρους μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Παράλληλα, η μείωση του κοιλιακού λίπους είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς το σπλαχνικό λίπος συνδέεται στενά με την αντίσταση στην ινσουλίνη.
Κοιμήσου καλά
Στόχευσε 7-9 ώρες ποιοτικού ύπνου τη νύχτα για να υποστηρίξεις τη μεταβολική σου υγεία. Διατήρησε ένα τακτικό πρόγραμμα ύπνου, δημιούργησε ένα ξεκούραστο περιβάλλον και απόφυγε τις οθόνες πριν τον ύπνο.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μια μεταβολική διαταραχή που μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ρύθμιση του βάρους και στη συνολική υγεία.
Αλλαγές του Tρόπου Zωής
Διατηρώντας ένα υγιές σωματικό βάρος και υιοθετώντας συνήθειες ενός υγιεινού τρόπου ζωής, όπως μια ισορροπημένη διατροφή, τακτική σωματική δραστηριότητα, επαρκή ύπνο και αποτελεσματική διαχείριση του στρες, μπορείς να βελτιώσεις την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να μειώσεις τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων, όπως τα καρδιομεταβολικά νοσήματα.
Μπορώ να σε βοηθήσω
Θα είναι χαρά μου να σε βοηθήσω να διαχειριστείς την αντίσταση στην ινσουλίνη και να βελτιώσεις τις διατροφικές σου συνήθειες, προγραμματίζοντας μια συνεδρία, είτε δια ζώσης στο Παγκράτι στο γραφείο μου είτε εξ αποστάσεως (online).
Εικοσιτετράωρη Γενική Απεργία στις 9 Απριλίου 2025 για το τρίπτυχο «ακρίβεια, στεγαστική κρίση/μισθοί, συλλογικές διαπραγματεύσεις», αποφάσισε η Εκτελεστική Επιτροπή της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ).
Όπως αναφέρει η ΓΣΕΕ σε ανακοίνωσή της, «η ακρίβεια εξακολουθεί να καταγράφεται στις έρευνες κοινής γνώμης ως το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα των πολιτών, που πλήττει κατά κύριο λόγο τους μισθωτούς, κατατρώγοντας τα εισοδήματά τους.
Η κυβέρνηση αρνείται να ακούσει τις προτάσεις μας για την κοινωνική κατοικία και για τη χρήση βέλτιστων πρακτικών άλλων χωρών για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, με αποτέλεσμα, όπως προκύπτει από την ενδιάμεση έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ) για την οικονομία, το 1/3 του πληθυσμού να καταβάλει άνω του 40% του εισοδήματός του, για να καλύψει στεγαστικές δαπάνες.
Η μη αποκατάσταση ενός δίκαιου πλαισίου συλλογικών διαπραγματεύσεων και η συνέχιση της διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού από ένα κράτος-πατερούλη, (πρακτική που υποχρέωσε τη ΓΣΕΕ να αποχωρήσει από τη σχετική διαδικασία του ΟΜΕΔ), έχει οδηγήσει στην κατακρήμνιση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.
Η κάλυψη των εργαζόμενων από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) βρίσκεται περίπου στο 24% έναντι του 80%, που απαιτεί η Οδηγία 2022/2041 της ΕΕ. Η αύξηση των μισθών περνά μόνο μέσα από την αποκατάσταση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων».
«Με το σκεπτικό ότι οι μεγαλειώδεις, αυθόρμητες κινητοποιήσεις των πολιτών για την τραγωδία των Τεμπών δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε σκοπιμότητα, πέραν αυτής της δικαίωσης του αγώνα των χαροκαμένων γονιών και της μνήμης των αδικοχαμένων θυμάτων, η Συνομοσπονδία βρίσκεται σε αναμονή των ενεργειών του Συλλόγου Γονέων και της δημοσιοποίησης των σχετικών πορισμάτων, προκειμένου να στηρίξει ό,τι αυτοί αποφασίσουν, μιας και αποδεδειγμένα έχουν και γνώση και κοινωνική αποδοχή στα αιτήματά τους, ακόμα και με απεργιακή δράση, εφόσον απαιτείται» σημειώνει η ΓΣΕΕ.
Η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, τον περασμένο Νοέμβριο, σηματοδότησε μια αλλαγή εποχής, και όλοι το κατάλαβαν αμέσως. Οι περισσότεροι Αμερικανοί την εισέπραξαν ως μια μορφή εσωτερικού 1989, με την πτώση ή εν πάση περιπτώσει την αποσταθεροποίηση αυτού που μάθαμε να ονομάζουμε «γουοκισμό». Η Αμερική ονειρεύεται έτσι να ξαναβρεί τη Δύση, αποκαθιστώντας ακόμη και τους πιονιέρους. Εδώ και μερικές εβδομάδες δεν είναι πια της μόδας να μιλάει κανείς άσχημα για την προέλευση της χώρας. Εξού και η βούληση του Τραμπ να προωθήσει έναν κατακτητικό καπιταλισμό που θα αποτυπώνει το αμερικανικό όνειρο. Η βαθιά Αμερική, άλλωστε, θεωρούσε πάντα τον σοσιαλισμό ξένο ιδεολογικό σώμα.
Ο λόγος του Τραμπ μετά την ορκωμοσία του και οι ημέρες που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν αυτή την επιθυμία για ρήξη: τα διατάγματα που υπεγράφησαν δεν μαρτυρούν τόσο μια αυταρχική στροφή όσο μια επιθυμία να αποκατασταθεί η πολιτική ισχύς της κάλπης. Η μέθοδος των διαταγμάτων ενσαρκώνει μια μορφή δημοκρατικού καισαρισμού που παραπέμπει σε έναν βοναπαρτισμό α-λα αμερικανικά. Η προεδρία του Τραμπ θα μεταμορφώσει τη χώρα.
Η Ευρώπη δεν δείχνει να ακολουθεί αυτό το κίνημα, λες και μετά τις δύο Γερμανίες του 20ού αιώνα αποκαλύπτονται σήμερα δύο Δύσεις: η αμερικανική και η ευρωπαϊκή. Η δυτική Ευρώπη μοιάζει λίγο με μια μετενσάρκωση της Ανατολικής Γερμανίας. Το δείχνει η προσπάθειά της να υψώσει ένα επικοινωνιακό τείχος, ώστε οι πολίτες της να μην έχουν πρόσβαση στον έξω κόσμο και στην «πέραν του Ατλαντικού προπαγάνδα». Η ΕΕ δείχνει να είναι το ύστατο καταφύγιο της παγκοσμιοποιημένης ουτοπίας. Οι ουτοπίες δυσκολεύονται να πεθάνουν: η σοσιαλδημοκρατία επιδιώκει περισσότερο από ποτέ να ελέγχει τη ζωή των κοινωνιών με ένα πακέτο νόμων, των οποίων το θεμέλιο είναι σήμερα το Green Deal.
Οι ουτοπίες όμως δεν επιβιώνουν στο κενό. Λειτουργούν σήμερα ως σύστημα νομιμοποίησης των συμφερόντων μιας κάστας, μιας νομενκλατούρας όπως λέγαμε παλιά. Μια τέτοια κάστα κυριαρχεί στη δυτική Ευρώπη, όπου οι εκλογές χρησιμεύουν περισσότερο για να εκδηλώνουν οι λαοί τη δυσαρέσκειά τους. Η φιλοευρωπαϊκή κάστα φοβάται σήμερα τη μεγάλη σκούπα και θα κάνει τα πάντα για να την εμποδίσει.
Προκύπτουν έτσι από αυτό το πορτρέτο δύο Δύσεις, η καθεμιά από τις οποίες θεωρεί ότι ενσαρκώνει την κατεύθυνση της Ιστορίας και την αλήθεια του πολιτισμού μας. Η τραμπική Αμερική επιδεικνύει μια ανησυχητική τάση κυριαρχίας στη βορειοαμερικανική ζώνη, ενώ η δυτική Ευρώπη εφευρίσκει εκ νέου το μπρεζνιεφικό δόγμα της περιορισμένης κυριαρχίας για να εμποδίσει τις χώρες που την αποτελούν να ακολουθήσουν τη δική τους πορεία.
(*) O Ματιέ Μποκ-Κοτέ είναι αρθρογράφος της Figaro
Οι εκλογές στην Ουκρανία είναι απαραίτητες για λόγους νομιμοποίησης, ανακοίνωσε σήμερα το Κρεμλίνο.
Οι ΗΠΑ θέλουν να διενεργήσει η Ουκρανία εκλογές, πιθανόν μέχρι το τέλος του χρόνου, ειδικά αν το Κίεβο συμφωνήσει σε εκεχειρία με τη Ρωσία μέσα στους επόμενους μήνες, όπως είπε στο Ρόιτερς ο ανώτατος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ αρμόδιος για την Ουκρανία.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, τον Ντμίτρι Πεσκόφ, μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει σοβαρές συνομιλίες για τα πρόσωπα που θα συμμετάσχουν στις συνομιλίες με στόχο τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Ερωτηθείς σχετικά με τα σχόλια του προέδρου Τραμπ ότι είναι προγραμματισμένες συνομιλίες και συναντήσεις με τη Ρωσία, ο Πεσκόφ απάντησε ότι “προφανώς έχουν προγραμματιστεί” επαφές και ότι η Μόσχα έχει μια διαδικασία σχεδιασμού.
Λίγες ημέρες πριν τελειώσει το 2024, πέθανε ο Τζίμυ Κάρτερ, 39ος πρόεδρος των ΗΠΑ, από το 1979 έως το 1981, σε ηλικία 100 ετών.
Γράφει ο Βαγγέλης Χωραφάς
Πολλά έχουν γραφτεί για τη προεδρία του Τζίμυ Κάρτερ και τις αλλαγές που επέφερε στις πολιτικές των ΗΠΑ. Ωστόσο, αυτό που είναι το πιο σημαντικό, είναι να προσδιοριστεί το στρατηγικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτούργησε ο Τζίμυ Κάρτερ. Μπορούμε να προσδιορίσουμε αυτό το πλαίσιο ως μια στρατηγική σύμπτυξη, έναν στρατηγικό εξορθολογισμό της πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ στο διεθνές σύστημα, η οποία είχε πληγεί από την υπερέκταση των περασμένων δεκαετιών.
Η εξέταση αυτής της στρατηγικής σύμπτυξης έχει ιδιαίτερη σημασία, στο βαθμό που και ο Ντόναλντ Τραμπ, μετά την δεύτερη εκλογή του στη προεδρία των ΗΠΑ, αναμένεται να κινηθεί σε μια ίδια κατεύθυνση. Προς μια στρατηγική σύμπτυξη, με διαφορετικά βέβαια χαρακτηριστικά, από εκείνη που διαμορφώθηκε μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, δίνοντας έμφαση πρωτίστως στην εσωτερική αναδιάρθρωση των ΗΠΑ, ό,τι και να σημαίνει αυτό.
Οι ΗΠΑ μόλις είχαν βγει από την ήττα στον πόλεμο του Βιετνάμ και ο Κάρτερ έπρεπε να διαχειριστεί τις συνέπειες, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Ο Κάρτερ ανέλαβε τα καθήκοντά του σε μια περίοδο «στασιμοπληθωρισμού», καθώς η οικονομία γνώριζε έναν συνδυασμό υψηλού πληθωρισμού και αργής οικονομικής ανάπτυξης. Οι δημοσιονομικές του πολιτικές επικεντρώθηκαν στη μείωση του πληθωρισμού με τη μείωση των ελλειμμάτων και των κρατικών δαπανών. Ανταποκρινόμενη στις ενεργειακές αναταράξεις που είχαν επιμείνει σε μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1970, η κυβέρνησή του θέσπισε μια εθνική ενεργειακή πολιτική σχεδιασμένη για τη μακροπρόθεσμη εξοικονόμηση ενέργειας και την ανάπτυξη εναλλακτικών ενεργειακών πόρων. Βραχυπρόθεσμα, η χώρα κατακλύστηκε από την ενεργειακή κρίση του 1979, την οποία ακολούθησε η ύφεση του 1980. Ο Κάρτερ επεδίωξε μεταρρυθμίσεις στα συστήματα πρόνοιας, υγειονομικής περίθαλψης και φορολογίας της χώρας, αλλά χωρίς να αποτελούν βαθιές τομές, ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχείς, εν μέρει λόγω των κακών σχέσεων που είχε ο Λευκός Οίκος με τους ίδιους τους Δημοκρατικούς στο Κογκρέσο.
Η στρατηγική σύμπτυξη γίνεται πιο ορατή στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής. Ο Κάρτερ θέλησε να προωθήσει μια εξωτερική πολιτική που θα κινούνταν σε τρεις άξονες: την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την υποστήριξη της δημοκρατίας και των δημοκρατικών καθεστώτων και τη μείωση των στρατιωτικών επεμβάσεων στο εξωτερικό. Μέσα στα πλαίσια αυτά, η Ουάσιγκτον σταμάτησε την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στα καθεστώτα της Νικαράγουα, της Βραζιλίας, της Αργεντινής και της Χιλής. Μέσα στα ίδια πλαίσια, υπογράφηκε το 1977 και η συμφωνία με τον Παναμά για επιστροφή του Καναλιού του Παναμά, το 1999.
Η Ουάσιγκτον, συνεχίζοντας τη πολιτική Νίξον-Κίσινγκερ, προώθησε τις πολιτικές επαφές με το Πεκίνο και το 1979 οι δύο χώρες απέκτησαν και τυπικές διπλωματικές σχέσεις. Ο κοινός στόχος του περιορισμού της ΕΣΣΔ εξακολουθούσε να υφίσταται.
Με την ΕΣΣΔ, μέσα στα πλαίσια της πολιτικής της ύφεσης, η οποία όμως βάδιζε προς το τέλος της, η κυβέρνηση Κάρτερ υπέγραψε το 1979 τη συνθήκη SALT II, η οποία έθετε ανώτατα όρια στον αριθμό των πυρηνικών όπλων που κατείχαν οι δύο υπερδυνάμεις. Ο Κάρτερ ήθελε να υπάρξει μείωση του αριθμού των πυρηνικών όπλων, αλλά η Μόσχα δεν ακολούθησε. Αλλά ακόμα και αυτή η συμφωνία, δεν εγκρίθηκε από το Κογκρέσο και τελικά εγκαταλείφθηκε, εν μέρει λόγω και της εισβολής της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν.
Η εισβολή της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν, δημιούργησε σοβαρά θέματα και στη προεδρία Κάρτερ. Από την αρχή, το βασικό πρόβλημα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Κάρτερ αντικατοπτρίστηκε στον διχασμό μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Σάιρους Βανς, ο οποίος επεδίωκε βελτιωμένες σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση και τον Τρίτο Κόσμο, και του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της αντιπαράθεσης με τη Σοβιετική Ένωση, σε πολλούς τομείς. Ο Μπρζεζίνσκι πίστευε ότι η εισβολή της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν θα αποτελούσε το «Βιετνάμ της ΕΣΣΔ» και η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να το εκμεταλλευθεί, όπως και έγινε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των Μουτζαχεντίν, η οποία συνεχίστηκε και επί προεδρίας Ρέηγκαν, με καταστροφικές συνέπειες, σε βάθος χρόνου, για τις ΗΠΑ. Για τις ΗΠΑ εκείνη τη περίοδο, η σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν αποτελούσε απειλή, στο βαθμό που έφερνε την ΕΣΣΔ πιο κοντά στις πετρελαιοπηγές του Περσικού Κόλπου, σε μια περίοδο που οι οικονομίες των χωρών της Δύσης ήταν εξαρτημένες από το πετρέλαιο της περιοχής. Παράλληλα, η Ουάσιγκτον εκτιμούσε ότι η σοβιετική επέμβαση που έφερνε για πρώτη φορά τον Κόκκινο Στρατό εκτός των ορίων του Συμφώνου της Βαρσοβίας, μπορεί να δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο.
Σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή, ο Κάρτερ διαμόρφωσε το πλαίσιο για τη Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ του 1979 και της Συμφωνίας της Ουάσιγκτον, όταν η Αίγυπτος και το Ισραήλ ομαλοποίησαν τις σχέσεις τους, παρά τις μεγάλες αντιδράσεις στο εσωτερικό των δύο χωρών, αλλά και στον αραβικό κόσμο. Σε άμεση σχέση με την ίδια περιοχή διατύπωσε το 1980 το «δόγμα Κάρτερ», το οποίο παραμένει μία από τις βασικές συνιστώσες της αμερικανικής στρατηγικής. Διατυπώθηκε στον απόηχο της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν και της Ισλαμικής Επανάστασης στο Ιράν και αποτυπώνει τη σημασία που διαχρονικά αποδίδει η Ουάσιγκτον στον έλεγχο των παγκόσμιων ενεργειακών ροών. Σύμφωνα με αυτό κάθε προσπάθεια από οποιαδήποτε εξωτερική δύναμη να αποκτήσει τον έλεγχο της περιοχής του Περσικού Κόλπου θα θεωρηθεί επίθεση στα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ και θα αποκρουσθεί με κάθε δυνατό μέσο, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής ισχύος. Ο έλεγχος των ενεργειακών ροών ήταν κρίσιμος για την Ουάσιγκτον, στο βαθμό που μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973 που προήλθε από τις ενέργειες των χωρών του Οργανισμού Αραβικών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών OAPEC, η πετρελαϊκή κρίση του 1979 προήλθε από τη πτώση της παραγωγής πετρελαίου στον απόηχο της Ιρανικής Επανάστασης.
Η προεδρία Κάρτερ δοκιμάστηκε από την Ιρανική Επανάσταση του 1979. Όχι μόνο από την αλλαγή των συσχετισμών στη Μέση Ανατολή, αλλά και από την Κρίση των Ομήρων της περιόδου 1979-1980. Η Ιρανική Επανάσταση, εκτός από τη θρησκευτική της διάσταση, σηματοδοτούσε και μια αλλαγή των γεωπολιτικών συσχετισμών στη περιοχή.
Με τα δεδομένα αυτά, το «δόγμα Κάρτερ» δεν αφορούσε μόνο τη ροή του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής. Αφορούσε και την υπεράσπιση ενός τμήματος του Rimland, αυτού της Μέσης Ανατολής, που είχαν διαμορφώσει οι ΗΠΑ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για την περικύκλωση του Heartland, δηλαδή της καρδιάς της Ευρασίας. Μετά την οριστική απώλεια της Ινδοκίνας με την ήττα στον πόλεμο του Βιετνάμ, η Ουάσιγκτον κατανοούσε ότι η προσέγγιση με το Πεκίνο για την αντιμετώπιση της ΕΣΣΔ, δηλαδή του μεγαλύτερου μέρους του Heartland, δεν θα μπορούσε να είναι μόνιμη, επομένως η μη απώλεια άλλων περιοχών του Rimland, όπως η Μέση Ανατολή, αποτελούσε βασική προτεραιότητα. Ήδη, η απώλεια του Ιράν αποτελούσε ένα σημαντικό πλήγμα και οι επιπτώσεις για την Ουάσιγκτον, έπρεπε να ανασχεθούν. Οι συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ και της Ουάσιγκτον που θα έθεταν τη βάση εξομάλυνσης των διαφορών του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο και την ειρηνική συνύπαρξη τους, αποτελούσαν μέρος αυτής της στρατηγικής μείωσης των απωλειών σε αυτή τη περιοχή του Rimland.
Παράλληλα με το «δόγμα Κάρτερ», οι ΗΠΑ ακολούθησαν μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ και μια πολιτική εσωτερικής εξισορρόπησης σε ό,τι αφορά το στρατιωτικό τομέα, για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων. Με την καθοδήγηση του στρατηγού Ντον Στάρι, υιοθετήθηκε το δόγμα AirLand Battle, για την αντιμετώπιση του συμφώνου της Βαρσοβίας στην Ευρώπη, μέρος του οποίου ήταν η απόκτηση τεχνολογικής υπεροχής, η οποία αναζητήθηκε μέσα από νέα οπλικά συστήματα, τα οποία εμφανίστηκαν τις επόμενες δεκαετίες και κυριάρχησαν στους στρατούς της Δύσης.
Ο Τζίμυ Κάρτερ έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης το 2002. Ήταν μια πολιτική κίνηση της επιτροπής απονομής του βραβείου, σε μια περίοδο που ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους ετοιμάζονταν για την εισβολή στο Ιράκ, όπως έγινε εμφανές και από τη σχετική ανακοίνωση. Οι περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές θεωρούσαν ότι ο Τζίμυ Κάρτερ θα έπρεπε να πάρει το Νόμπελ Ειρήνης το 1978, μαζί με τους Ανουάρ Σαντάτ και Μεναχέμ Μπέγκιν, για τη Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ και όχι το 2002, όπως συνέβη.
Αργότερα, ο Τζίμυ Κάρτερ στράφηκε κατά του Ισραήλ, το οποίο χαρακτήρισε ως κράτος-απαρτχάιντ, στο βιβλίο που εξέδωσε το 2006 με τίτλο «Palestine: Peace Not Apartheid», συγκρίνοντας το με το καθεστώς της Νότιας Αφρικής. Οι υποστηρικτές του Ισραήλ κατηγόρησαν τον Κάρτερ για αντισημιτισμό Τάχθηκε επίσης υπέρ της αυτοδιάθεσης των Παλαιστινίων, ενώ από το 2008 και μετά, πραγματοποίησε μια σειρά επαφών με τους ηγέτες της Χαμάς, για την εξεύρεση λύσεων για τη Γάζα. Μέσα στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών, ο Κάρτερ επέκρινε την κυβέρνηση Τραμπ το 2017 όταν αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και μετέφερε την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην πόλη, που οι περισσότερες χώρες θεωρούν μέρος των παλαιστινιακών εδαφών. Παρά τις προσπάθειες αυτές, υπήρξαν πολιτικές δυνάμεις στον αραβικό κόσμο που κατηγόρησαν τον Τζίμυ Κάρτερ ότι στη Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ, δεν διασφάλισε τα συμφέροντα των Παλαιστινίων και κυρίως, ότι η συμφωνία απέκοψε την Αίγυπτο από τη στήριξη της Παλαιστίνης.
Στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλές απόψεις για το αν ο Τζίμυ Κάρτερ ήταν ένας επιτυχημένος ή όχι πρόεδρος, ο οποίος έκανε μόνο μια θητεία, αλλά αυτή είναι μια εσωτερική συζήτηση. Ο Τζίμυ Κάρτερ ήταν ένας πρόεδρος ο οποίος προώθησε τα συμφέροντα των ΗΠΑ και τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας τους σε παγκόσμια κλίμακα, υλοποιώντας μια στρατηγική σύμπτυξης, γιατί αυτό επέβαλλαν τα συμφέροντα της χώρας του, εκείνη τη περίοδο.
Ο Τζίμυ Κάρτερ βρέθηκε στη προεδρία των ΗΠΑ το 1979, που από πολλούς θεωρείται ως ένα καθοριστικό έτος για τις εξελίξεις του μεταπολεμικού κόσμου και από άλλους, ως annus horibilis. Το 1979 ήταν η χρονιά που ξεκίνησαν να διαμορφώνονται μια σειρά από τάσεις που εξακολουθούν να αναπτύσσονται ακόμα και σήμερα.
Στις 4 Μαΐου 1979, η Μάργκαρετ Θάτσερ έγινε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Η άνοδος της στην εξουσία συμβολίζει την έλευση του νεοφιλελευθερισμού ως κυρίαρχης οικονομικής στρατηγικής, στην αρχή στη Δύση και μετά σε παγκόσμιο επίπεδο. Βέβαια το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είχε τη δυνατότητα να επιβάλλει τέτοιες πολιτικές και το 1980 ο Ρόναλντ Ρέιγκαν, νικώντας στις προεδρικές εκλογές τον Τζίμυ Κάρτερ, θα ήταν αυτός που μαζί με τη Θάτσερ θα επέβαλλαν αυτή τη στρατηγική.
Τον Φεβρουάριο 1979 ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ Κίνας και Βιετνάμ. Για πρώτη φορά στη παγκόσμια ιστορία, δύο σοσιαλιστικές χώρες οδηγήθηκαν σε πολεμική αναμέτρηση. Αυτή η εξέλιξη θεωρούνταν μέχρι τότε αδιανόητη, με βάση τις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού που πρέσβευαν οι δύο χώρες, αλλά τελικά επικράτησαν οι γεωπολιτικές αναγκαιότητες.
Τον Μάρτιο 1979, έγινε το ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο Three Mile Island. Ήταν το πρώτο μεγάλης κλίμακας πυρηνικό ατύχημα, το οποίο έθεσε σε αμφισβήτηση ‒θα ακολουθούσε αργότερα το Τσερνομπίλ‒ την ασφάλεια της παραγωγής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς.
Το 1979 θεωρείται η χρονιά που ξεκίνησε ο ισλαμικός τζιχαντισμός, με τη μορφή που τον γνωρίζουμε σήμερα. Τρία γεγονότα συνέβαλαν στη διαμόρφωση αυτής της τάσης. Το πρώτο ήταν η Ιρανική Επανάσταση του 1979, η οποία ανέτρεψε το φιλοδυτικό καθεστώς του Σάχη και επέβαλλε ένα θεοκρατικό σιιτικό καθεστώς. Το δεύτερο ήταν η κατάληψη του μεγάλου τζαμιού της Μέκκας από μια πολυεθνική ομάδα τζιχαντιστών, που είχαν ως στόχο να ανατρέψουν τη βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας και να εγκαθιδρύσουν ένα θεοκρατικό καθεστώς. Το τρίτο ήταν η εισβολή της ΕΣΣΔ στο Αφγανιστάν τον Δεκέμβριο 1979, από την οποία βγήκαν ενισχυμένοι οι Μουτζαχεντίν, ενώ ενισχύθηκε και ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός, όπως θα γίνονταν εμφανές τα επόμενα χρόνια.
Τον Ιούνιο 1979 έγιναν οι πρώτες ευρωεκλογές για την ανάδειξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι εκλογές αυτές δεν ενίσχυσαν την Ευρώπη έναντι των ΗΠΑ, στο βαθμό που οι δεσμοί εξάρτησης δεν χαλάρωσαν, αλλά αποτέλεσαν την απαρχή της δημιουργίας ενός υβριδικού ευρωπαϊκού συστήματος, γραφειοκρατικού και δημοκρατικά ελλειμματικού, το οποίο συνεχίζει να αναπαράγει τις ανισότητες και τις παθογένειες του, μέχρι σήμερα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
