Eίναι έμπειρος διακεκριμένος ιατρός, ερευνητής και αθλητής, και αποφάσισε να υλοποιήσει ένα μοναδικό και δύσκολο εγχείρημα, να διερευνήσει εμπειρικά τα όρια του ανθρώπου, διασχίζοντας την Ελλάδα από άκρη σε άκρη. Ο Γιώργος Τσιάνος, την Τετάρτη  θα επιχειρήσει να πραγματοποιήσει ένα όραμα ζωής, θα ξεκινήσει από το βορειότερο άκρο της Ελλάδας το Ορμένιο με σκοπό να καταλήξει στη Γαύδο, στο νοτιότερο σημείο της χώρας και της Ευρώπης, σε μια πρωτοφανής διαδρομή ανθρώπινης προσπάθειας, επιστήμης, τεχνολογίας και εξερεύνησης. 

Πρόκειται για μια προσπάθεια, που δεν έχει επιχειρηθεί ποτέ στην Ελλάδα καθώς ο Γιώργος Τσιάνος θα διασχίσει 13 περιφέρειες κάνοντας ποδηλασία, κολύμβηση, ορειβασία, τρέξιμο και ιστιοπλοΐα, με τη συμμετοχή σπουδαίων συναθλητών και διακεκριμένων ερευνητών, την υποστήριξη εξειδικευμένης ομάδας συνοδείας και τη συμβολή ενός ευρύτερου δικτύου καταρτισμένων συνεργατών.

Το συγκεκριμένο εγχείρημα AMPHIBIAN, είναι ένα αθλητικό, διεπιστημονικό και τεχνολογικό εγχείρημα, όπου ο αθλητισμός συναντά την ιατρική, την επιστήμη και την έρευνα της ανθρώπινης επιτέλεσης μέσα στις πραγματικές συνθήκες του πεδίου, για 12 επιχειρησιακές ημέρες. Σε αυτή τη διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα, το ίδιο το σώμα γίνεται το βασικό εργαστήριο έρευνας, παρατήρησης και μέτρησης, σε άμεση σχέση με το φυσικό περιβάλλον, την τεχνολογία, τα δεδομένα της ανθρώπινης φυσιολογίας και την επιστημονική τους ερμηνεία. Είναι το επιχειρησιακό πλαίσιο που επιτρέπει να μελετηθούν η φυσιολογία, η κόπωση, η προσαρμογή, η αποκατάσταση και η επίδραση του περιβάλλοντος, ενώ παράλληλα δοκιμάζονται φορετές συσκευές, τηλεμετρία και συστήματα συλλογής και οπτικοποίησης δεδομένων.

Ένα εγχείρημα όραμα ζωής

Η επιστημονική αξία του εγχειρήματος βρίσκεται στην ενοποίηση των βιολογικών, επιδοσιακών και περιβαλλοντικών σημάτων μέσα στο πραγματικό τους πλαίσιο, ενώ η τεχνολογική του αξία βρίσκεται στη δοκιμή ενός λειτουργικού μοντέλου τηλεμετρίας εκτός εργαστηρίου. Η ομάδα θα παρακολουθήσει και διερευνήσει την καρδιαγγειακή και αναπνευστική λειτουργία, τη θερμορύθμιση, τη οξυγόνωση, τη γλυκαιμική δυναμική, την κίνηση, το παραγόμενο έργο, την κόπωση και την αποκατάσταση και παράλληλα, θα δοκιμάζει αν αυτά τα δεδομένα μπορούν να μεταδοθούν, να αποθηκευτούν, να οπτικοποιηθούν και να ερμηνευθούν αξιόπιστα σε πραγματικό χρόνο, παρά τους περιορισμούς της κίνησης, του καιρού, του νερού, του εδάφους και της ασταθούς συνδεσιμότητας.

Γύρω από αυτόν τον ερευνητικό πυρήνα, έχει συγκροτηθεί ένα συλλογικό και διεπιστημονικό έργο, με τη συμμετοχή επιστημόνων, ιατρών, τεχνολόγων, σπουδαίων συναθλητών και εξειδικευμένων συνεργατών πεδίου. Η συμβολή τους είναι καθοριστική για την ασφάλεια, την επιχειρησιακή υλοποίηση και την επιστημονική αξιοπιστία του εγχειρήματος

Μέσα από το AMPHIBIAN, ο Γιώργος Τσιάνος και η διεπιστημονική του ομάδα έχουν ως στόχο να συλλέγουν, να αναλύουν και να  ερμηνεύουν δεδομένα πεδίου, διερευνώντας τη σχέση του ανθρώπινου σώματος με το περιβάλλον, την τεχνολογία, τον χρόνο και το απρόβλεπτο. Επιχειρούν τη βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο οργανισμός λειτουργεί, ανταποκρίνεται και προσαρμόζεται σε συνθήκες διαρκούς μεταβολής.

Αθλητής επιστήμονας με σημαντικές διακρίσεις

Ο Γεώργιος Τσιάνος γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τη Θεσσαλία. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Φλόριντα των ΗΠΑ. Σπούδασε ανθρώπινη φυσιολογία (BA) στο πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές (MSc) στην ανθρώπινη φυσιολογία σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες στο King’s College London στην Αγγλία. Τον διδακτορικό του τίτλο (PhD) απέκτησε στη Σκωτία από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και εξειδικεύτηκε στην ανθρώπινη φυσιολογία στο υψόμετρο και το ψύχος, έχοντας ολοκληρώσει ερευνητικό έργο στα βουνά της Σκωτίας, των Eυρωπαϊκών Άλπεων και των Ιμαλαΐων στην Ασία.

 Στην Ελλάδα, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ολοκλήρωσε σπουδές στην Ιατρική Σχολή (MD) και εκπαιδεύτηκε στους τομείς της γενικής ιατρικής, ιατρικής επειγόντων περιστατικών και χειρουργικής τραύματος, αποκτώντας εμπειρία στη Νότια Αφρική, τις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Σκωτία και την Ελλάδα. Έχει ειδικευτεί στη Γενική Ιατρική. Είναι πιστοποιημένος στην ιατρική αποστολών και την ταξιδιωτική ιατρική, και διατηρεί ενεργή συμμετοχή στον ερευνητικό τομέα. Δραστηριοποιείται επαγγελματικά στα Highlands της Σκωτίας σε απόμακρες και απομονωμένες περιοχές, και σε αποστολές σε όλον τον κόσμο. Είναι επίτιμος διδάσκων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Διδάσκει ανθρώπινη φυσιολογία σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Εφαρμοσμένη Κινησιολογία στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Αφιέρωσε τη ζωή του στον αθλητισμό

Ο Γεώργιος Τσιάνος εκκίνησε τον αθλητισμό από τον χώρο της κολύμβησης και διακρίθηκε στις πισίνες. Συμμετείχε με την εθνική ομάδα σε παγκόσμια και πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ενώ παράλληλα υπήρξε πανελληνιονίκης, κάτοχος πανελληνίων ρεκόρ και βαλκανιονίκης. Καθιερώθηκε στον χώρο της υπερμαραθώνιας κολύμβησης ανοιχτής θαλάσσης και είναι ο πρώτος Έλληνας που έλαβε μέρος σε παγκόσμιο πρωτάθλημα μαραθώνιας κολύμβησης ανοιχτής θαλάσσης. Έχει λάβει μέρος σε διοργανώσεις ανά την υφήλιο διασχίζοντας λίμνες, ποτάμια, θάλασσες και ωκεανούς.

Το έτος 2011 κολύμπησε ασταμάτητα από την Πελοπόννησο μέχρι τις ακτές των Χανίων στην Κρήτη, απόσταση 101 χλμ., σε 28 ώρες και 16 λεπτά. Έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που διέσχισε κολυμπώντας το ανοιχτό Αιγαίο πέλαγος.

Στον χώρο της ορειβασίας, οι πρώτες του αναβάσεις πραγματοποιήθηκαν στον Όλυμπο και στο όρος Φούτζι της Ιαπωνίας. Ακολούθησαν πολλές ακόμη στα Βραχώδη Όρη του Καναδά, στις Ευρωπαϊκές Άλπεις, στο Κιλιμάντζαρο της Τανζανίας, στα Ιμαλάια του Θιβέτ και του Νεπάλ, στα Όρη του Άτλαντα στο Μαρόκο και στα Highlands της Σκωτίας. Το 2004 συμμετείχε στην πρώτη επιτυχημένη ελληνική ορειβατική αποστολή στο Έβερεστ, «Hellas Everest 2004», ως επιστημονικός σύμβουλος, υπεύθυνος πρώτων βοηθειών και ορειβατικό μέλος. Κατόρθωσε να γίνει ο πρώτος Έλληνας ορειβάτης που έφτασε στην κορυφή του Έβερεστ, την υψηλότερη κορυφή του κόσμου (8.848 μ.), από τη βόρεια διαδρομή του Θιβέτ. Το έτος 2019, ως μέλος βρετανικής αποστολής και με τον παράλληλο ρόλο του γιατρού αποστολής, ανέβηκε στο Έβερεστ επιτυχώς για δεύτερη φορά.

Ορόσημο στην καριέρα του στη μαραθώνια κολύμβηση αποτελεί ο διάπλους της Μάγχης, απόσταση 34 χλμ. από την Αγγλία στη Γαλλία, το έτος 2000, σε 9 ώρες και 20 λεπτά, ο καλύτερος χρόνος παγκοσμίως εκείνη τη χρονιά και επίδοση για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Rolex από την κολυμβητική ομοσπονδία της Μάγχης.

Το έτος 2015 ολοκλήρωσε με επιτυχία τον υπερμαραθώνιο δρόμου Marathon des Sables, ο οποίος λαμβάνει χώρα στη Σαχάρα και έχει χαρακτηριστεί από το Discovery Channel ως ένας από τους δυσκολότερους υπερμαραθώνιους αγώνες στη Γη. Πρόκειται για έναν αυτοϋποστηριζόμενο αγώνα έξι ημερών και συνολικής απόστασης 250 χιλιομέτρων. Κάθε συμμετέχων πρέπει να μεταφέρει μόνος του, χωρίς υποστήριξη ή εξωτερική βοήθεια, τον απαραίτητο εξοπλισμό και την τροφή του από την αρχή έως το τέλος της διαδρομής.

Το 2023, στο πλαίσιο του ιατρικού του ρόλου σε αποστολή στην Ανταρκτική, κολύμπησε στα παγωμένα νερά του Νότιου Ωκεανού, καταγράφοντας παράλληλα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τις φυσιολογικές αποκρίσεις του οργανισμού στις ακραίες συνθήκες του υδάτινου περιβάλλοντος. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του Marathon des Sables, την ανάβαση στο Έβερεστ και την κολυμβητική διάσχιση της Μάγχης, ο Γεώργιος Τσιάνος έγινε ο πρώτος άνθρωπος παγκοσμίως που ολοκλήρωσε το εγχείρημα «Ice Water Fire», το οποίο αποτελείται από τρεις από τις πιο απαιτητικές προκλήσεις του πλανήτη σε διαφορετικά και ακραία περιβάλλοντα.

Η τεχνητή νοημοσύνη στις υπηρεσίες της έρευνας

Το AMPHIBIAN αποτελεί ένα πρωτοποριακό εγχείρημα αξιοποίησης της Τεχνητής Νοημοσύνης για την επιστημονική καταγραφή βιομετρικών δεδομένων. Υποστηρίζεται από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, μεταξύ άλλων και μέσω χρηματοδότησης προς το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, για την Πράξη «Ενσωμάτωση Τεχνητής Νοημοσύνης στο χώρο της Εικονικής και Επαυξημένης Πραγματικότητας, Β΄ Φάση» με στόχο την προώθηση και ολοκλήρωση ενός φιλόδοξου έργου υψηλής επιστημονικής και τεχνολογικής αξίας.

Το κοινό θα μπορεί να παρακολουθήσει διαδικτυακά στο https://amphibian.online την αθλητική διαδρομή από το βορειότερο στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας, αλλά ταυτόχρονα θα παρακολουθεί και τι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα κατά τη διάρκειά της, πώς επηρεάζονται η καρδιακή και αναπνευστική λειτουργία, η θερμορύθμιση, η γλυκαιμική δυναμική, η κόπωση, η αποκατάσταση και η ικανότητα συνέχισης υπό επαναλαμβανόμενο φορτίο.

Πηγή φωτογραφιών: Γιώργος Τσιάνος

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου

Μία γυναίκα, ένα ποδήλατο, 3.500 χιλιόμετρα, δέκα χώρες και ένας στόχος που επιτεύχθηκε. Η 34χρονη Μαριλένα Καραντινινή ξεκίνησε τον Ιούλιο, ολομόναχη, ένα ταξίδι με ποδήλατο από τη Δανία με προορισμό την Ελλάδα. Πενήντα δύο ημέρες αργότερα, έχοντας διασχίσει Δανία, Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Αλβανία και Ελλάδα, έφτασε στο Λιτόχωρο, ολοκληρώνοντας μια δύσκολη αλλά γεμάτη εμπειρίες διαδρομή. Σε όλο το ταξίδι δεν χρησιμοποίησε άλλο μέσο μετακίνησης, παρά μόνο τα πλοία στα αναγκαία περάσματα από τη Δανία στη Γερμανία και από την Αλβανία στην Κέρκυρα.

Η νεαρή γυναίκα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, κατάγεται από τα Τρίκαλα Ημαθίας και την Πτολεμαΐδα, όμως το μέρος που έζησε όλα της τα καλοκαίρια και θεωρεί «το χωριό της» είναι το Λιτόχωρο. Μεγάλωσε, ωστόσο, στο εξωτερικό, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ σήμερα έχει μόνιμη κατοικία στη Δανία.

Η ιδέα για το ταξίδι ξεκίνησε σχεδόν σαν αστείο. «Έλεγα “φέτος θα πάω στο Λιτόχωρο με το ποδήλατο”, επειδή είχα κάνει διάφορες ολιγοήμερες εκδρομές με αυτό. Ήθελα όμως κάτι που να διαρκεί περισσότερο. Κάποια στιγμή γνώρισα ανθρώπους που είχαν κάνει μεγάλα ταξίδια με ποδήλατο και άρχισα να πιστεύω ότι ίσως θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα», λέει η Μαριλένα Καραντινινή, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Το ταξίδι ήταν, όπως εξηγεί, ένα δώρο στον εαυτό της για την τελευταία της αποφοίτηση. «Έχω σπουδάσει διάφορα πράγματα. Μέχρι πριν από δύο χρόνια δούλευα σε μια εταιρεία μάρκετινγκ στο Λονδίνο, αλλά σταμάτησα να εργάζομαι για να σπουδάσω και να γίνω οδηγός και εκπαιδευτής φύσης. Είναι ουσιαστικά μια δουλειά που έχει να κάνει με το βουνό, τη θάλασσα, τα ποτάμια, τις λίμνες και γενικά με δραστηριότητες στη φύση», εξηγεί.

Η σχολή ήταν στη Δανία, αλλά η εκπαίδευση έγινε στη Σουηδία και τη Νορβηγία. Παράλληλα, εργαζόταν ως δασκάλα κολύμβησης, κάνοντας μαθήματα σε παιδιά από μηδέν έως οκτώ ετών. Η συγκεκριμένη δουλειά ήταν, μάλιστα, αυτή που της επέτρεψε να κυνηγήσει το όνειρό της, καθώς έλαβε τη διαβεβαίωση ότι η θέση της στην πισίνα και οι μικροί κολυμβητές της θα την περίμεναν, όταν θα επέστρεφε.

Γιατί όμως ένα τέτοιο ταξίδι; Η ίδια δυσκολεύεται να δώσει μια συγκεκριμένη απάντηση. «Απλώς ήθελα να το κάνω. Δεν υπήρχε κάτι πιο βαθύ. Και επιπλέον ίσως να μην υπήρχε ξανά το περιθώριο στη ζωή μου να λείψω τόσο μεγάλο διάστημα από τη δουλειά και να μπορέσω να επιστρέψω και πάλι εκεί», υπογραμμίζει. Η απόφαση αυτή εντάσσεται, όπως λέει, και σε μια ευρύτερη αλλαγή στη ζωή της. «Νομίζω ότι όταν ήμουν πιο μικρή, ήμουν πολύ πιο προσεκτική. Έκανα μια πολύ συντηρητική καριέρα. Πήγα στο πανεπιστήμιο, μετά ξεκίνησα να εργάζομαι, έβγαζα λεφτά, είχα το ενοίκιο για το σπίτι μου… Αυτά τα φυσιολογικά στάδια που ζει ένας άνθρωπος. Όμως όσο μεγάλωνα ήθελα κάτι άλλο. Γι’ αυτό άλλαξα και καριέρα, γι’ αυτό σταμάτησα να δουλεύω, γι’ αυτό ήρθα πρόπερσι στην Ελλάδα για έναν χρόνο, για να ανεβαίνω κάθε εβδομάδα στο βουνό. Νομίζω ότι είμαι πιο τολμηρή τώρα απ’ ό,τι ήμουν στα 25 μου», τονίζει.

Οι αντιδράσεις και η προετοιμασία

Λίγο καιρό αργότερα, η απόφαση ελήφθη και η Μαριλένα την ανακοίνωσε στους γονείς της. «Ο πατέρας μου είπε “τι ωραία ιδέα” και η μαμά μου “πω πω, γιατί μου το κάνεις αυτό!”. Δύο εντελώς διαφορετικές αντιδράσεις, αλλά στο βάθος ήξεραν ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Σίγουρα το έβρισκαν επικίνδυνο και ίσως δεν κοιμήθηκαν πολύ καλά αυτούς τους δύο μήνες. Πιστεύω όμως ότι το γεγονός πως η διαδρομή ήταν στην Ευρώπη το έκανε λίγο πιο εύκολο για εκείνους», αναφέρει.

Έτσι, ετοίμασε τα πράγματά της, συνολικού βάρους 40 κιλών: τέσσερις τσάντες με ρούχα, μπουκάλια με νερό, φαγητό, κατσαρολάκι και γκαζάκι, είδη πρώτων βοηθειών, εργαλεία για να επισκευάσει το ποδήλατό της αν χρειαστεί και, φυσικά, την… αιώρα της. «Κοιμόμουν σχεδόν σε όλο το ταξίδι σε αιώρα, την οποία έστηνα στο δάσος. Κάποιες φορές έκανα ελεύθερο κάμπινγκ και μερικές άλλες έμενα στις αυλές σπιτιών, τις οποίες έβρισκα μέσα από διάφορες εφαρμογές και σελίδες. Ο κόσμος ανεβάζει τη διεύθυνσή του και σου δίνει ουσιαστικά τη δυνατότητα να πας και να μείνεις στην αυλή του για μία νύχτα, ενώ συνήθως σου επιτρέπει να χρησιμοποιήσεις και το ντους. Αυτό το χρησιμοποίησα αρκετά στη Γερμανία και την Τσεχία. Γνώρισα υπέροχους και πολύ φιλόξενους ανθρώπους», λέει η ποδηλάτισσα. Στις μεγάλες πόλεις, πάντως, επέλεγε να μένει σε χόστελ, ώστε να κάνει ένα μικρό διάλειμμα, να απολαύσει ένα μπάνιο και να πλύνει τα ρούχα της.

Το εντυπωσιακό είναι πως το φιλόδοξο σχέδιό της δεν είχε αποτυπωθεί εκ των προτέρων σε έναν χάρτη. Με εξαίρεση μία συγκεκριμένη στάση στη Ριέκα της Κροατίας, όπου είχε προγραμματίσει να περάσει λίγες ημέρες με φίλους, δεν σχεδίαζε από πριν τις διαδρομές της, παρά μόνο κάθε πρωί, οπότε και αποφάσιζε πού θα ήταν η επόμενη στάση της. «Έκανα περίπου 80 με 120 χιλιόμετρα την ημέρα. Ξεκινούσα το πρωί και, πέρα από πεντάλεπτες στάσεις, σταματούσα το βράδυ. Οπότε κοιτούσα ένα σημείο που να είναι περίπου στα 100 χιλιόμετρα από εκεί που είχα ξυπνήσει και, φυσικά, προς την κατεύθυνση της Ελλάδας», εξηγεί.

Το ταξίδι και τα απρόοπτα

«Απλώς μία μέρα έφυγα από το σπίτι στη Δανία και άρχισα να κάνω ποδήλατο. Ήταν τόσο απλό», περιγράφει η κ. Καραντινινή το ξεκίνημα του ταξιδιού της. Με πλοηγό μία εφαρμογή σχεδιασμένη για ποδηλατικές διαδρομές, απέφευγε τους αυτοκινητοδρόμους. Αφού συνήθισε την αίσθηση ότι κάποιες φορές μπορεί να τύχει ένα λεωφορείο να περάσει ξυστά από δίπλα της, άρχισε να απολαμβάνει και τις αντιδράσεις των οδηγών, οι οποίοι, βλέποντάς την φορτωμένη, την εμψύχωναν και της έδιναν κουράγιο. «Πολλοί κατέβαζαν το παράθυρο για να μου πουν “το ‘χεις!”, “θα τα καταφέρεις!”. Άλλοι με ρωτούσαν αν χρειάζομαι κάτι, ενώ κάποιες φορές μου ζητούσαν το Instagram μου για να με ακολουθήσουν», λέει και θυμάται ότι δεν ήταν λίγες οι φορές που καλούνταν να απαντήσει ενώ ανέβαινε εξαντλητικές ανηφόρες.

Αν και σε χώρες όπως η Κροατία, το Μαυροβούνιο και η Αλβανία επέλεξε την παραλιακή διαδρομή για να αποφύγει τις μεγάλες ανηφόρες, όπως τονίζει, συνάντησε πολλές και απότομες κλίσεις. «Το Μαυροβούνιο είναι όλο βουνά, η Σλοβενία έχει πάρα πολλές ανηφόρες και κατηφόρες. Από την Αυστρία μπήκα στην Ουγγαρία για να αποφύγω κάποια βουνά», θυμάται.

Αξέχαστο θα της μείνει το γεγονός ότι στην Τσεχία, επειδή η κλίση του δρόμου ήταν πολύ μεγάλη, μία ημέρα έσπρωχνε το ποδήλατο για τρεις ώρες, ενώ κάτι ανάλογο συνέβη, για λίγο μικρότερο διάστημα, και μία άλλη ημέρα στο Μαυροβούνιο. «Το όμορφο με την ανηφόρα είναι ότι μετά συνήθως έχει κατηφόρα», λέει με αισιοδοξία.

Τα εργαλεία που είχε μαζί της χρειάστηκαν, καθώς έπαθε λάστιχο τουλάχιστον τρεις φορές. Η αλυσίδα της, αντίθετα, άντεξε σε όλο το ταξίδι. «Είχα και κάποια προβλήματα με τις ταχύτητες, αλλά δεν μπορούσα να τα φτιάξω μόνη μου, οπότε χρειάστηκε να πάω σε ποδηλατάδικο δύο φορές», σημειώνει.

Σχεδόν σε όλο το ταξίδι επικρατούσαν υψηλές θερμοκρασίες, στην Κροατία ωστόσο βίωσε ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο. «Ξέσπασε ξαφνικά μία πολύ τρομακτική καταιγίδα, με κεραυνούς που έπεφταν ακριβώς δίπλα μου και έπρεπε να σταματήσω αμέσως και να βρω κάπου να μείνω. Εκείνη την ημέρα έκανα ποδήλατο μόνο τη μισή μέρα. Το επόμενο πρωί, βέβαια, ήταν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Βγήκε ο ήλιος και συνέχισα», αναφέρει.

Από την Κροατία έχει να θυμάται ακόμη ένα δύσκολο περιστατικό. «Σύμφωνα με τον πλοηγό μου, ο δρόμος που επέλεξα ήταν χωματόδρομος. Στην πραγματικότητα, όμως, υπήρχαν κάτι βράχια και αναγκάστηκα να ξεφορτώσω το ποδήλατο και να το κουβαλήσω στα χέρια για δύο χιλιόμετρα. Μετά γύρισα πίσω και κουβάλησα ξεχωριστά τις τσάντες», λέει.

Στη Γερμανία, πάλι, έζησε μία στιγμή που τη σημάδεψε. «Κινούμουν σε ένα δάσος και ξαφνικά είδα ένα σήμα που έλεγε να μην βγούμε από το μονοπάτι, επειδή πιθανόν να υπάρχουν νάρκες έξω από αυτό. Και, καθώς συνέχιζα, ξαφνικά βρήκα ένα αγριογούρουνο, μία μαμά που θήλαζε τα μωρά της. Επειδή δεν μπορούσα να βγω από το μονοπάτι, δεν είχα πολλές επιλογές, οπότε απλά έκανα αρκετό θόρυβο και εκείνη έφυγε», επισημαίνει.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στο ίδιο μονοπάτι υπήρχαν πεσμένα δέντρα και χρειάστηκε να κουβαλήσει το ποδήλατο, με τα 40 κιλά φορτίου, πάνω από αυτά. Στη συνέχεια άρχισε να βρέχει, ενώ το αποκορύφωμα ήταν όταν γλίστρησε το ποδήλατο και έπεσε. «Τέτοια πράγματα δεν έγιναν πάρα πολλά, αλλά είναι ένα μέρος της περιπέτειας. Και σχεδόν πάντα, όταν συνέβαινε κάτι τέτοιο, είτε γνώριζα κάποιον που με βοηθούσε είτε, επειδή είχα αργήσει να φτάσω εκεί που είχα υπολογίσει, έφτανα κάπου αλλού και έβλεπα κάτι πάρα πολύ όμορφο. Οπότε σχεδόν πάντα το έβλεπα σαν καλή τύχη, ακόμα κι αν στην αρχή φαινόταν πολύ άσχημο», λέει με συγκίνηση.

Η ατρόμητη «φοβητσιάρα»

Με μοναδικό στόχο να φτάσει στο αγαπημένο της Λιτόχωρο ποδηλατώντας, η Μαριλένα Καραντινινή δεν ρίσκαρε να της κλέψουν το μεταφορικό της μέσο. Έτσι, τα σημεία όπου επέλεγε να στήσει την αιώρα της ήταν μακριά από κατοικημένες περιοχές, με το ποδήλατο πάντα καλά κλειδωμένο. «Γενικά είμαι πολύ φοβητσιάρα. Φοβάμαι όλη την ώρα, απλώς έχω πάρει την απόφαση να κάνω τα πράγματα, ακόμα κι αν φοβάμαι. Κάνα δυο φορές άκουσα θορύβους από ζώα και τρόμαξα. Είχα κάνει όμως την έρευνά μου και για παράδειγμα στη Σλοβενία, που έχει πάρα πολλές αρκούδες, δεν κοιμήθηκα καθόλου έξω. Σε άλλες χώρες, όμως, όπου ήξερα ότι μπορεί να υπάρχουν μόνο άλογα ή ελάφια, επέλεξα να κοιμηθώ μόνη μου στο δάσος και δεν έγινε τίποτα», αναφέρει.

Μία στιγμή απόγνωσης βίωσε στην Ουγγαρία, όταν και πάλι ο πλοηγός της την οδήγησε σε ένα χωριό, όπου υπολόγιζε να μείνει σε ένα κάμπινγκ. Μόνο που το κάμπινγκ είχε κλείσει οριστικά δύο χρόνια νωρίτερα. «Ήταν 11 το βράδυ και δεν είχα πού να στήσω. Ευτυχώς, βρήκα ένα ζευγάρι στον δρόμο που είχε βγει βόλτα με τον σκύλο του. Τους ρώτησα πού θα μπορούσα να μείνω και με φιλοξένησαν. Ήταν πάρα πολύ καλοί άνθρωποι και περάσαμε πολύ όμορφα μαζί», υπογραμμίζει.

Κάποιες στιγμές σαν κι αυτές, πάντως, η ποδηλάτισσα έβαζε τα κλάματα. Τις προσπερνούσε όμως γρήγορα και -όπως λέει, δεν μοιραζόταν εκείνη τη στιγμή όσα ζούσε με τους δικούς της ανθρώπους. «Συνήθως, όταν γίνονταν αυτά τα δραματικά, είτε δεν είχα σήμα είτε ήταν μία ώρα που δεν ήθελα να ανησυχήσω κανέναν. Οπότε πολύ συχνά απλά τα ζούσα μόνη μου. Μέσα στο άγχος μου δεν ήθελα να χρειάζεται να διαχειριστώ και τα συναισθήματα των άλλων, που θα αγχώνονταν με αυτό που ζούσα. Τους έπαιρνα συνήθως μετά και τους το έλεγα όταν ήμουν έτοιμη να γελάσω κι εγώ με αυτά που είχαν γίνει, ώστε να γελάσουμε μαζί», λέει χαρακτηριστικά.

Ο τερματισμός και ο νέος στόχος

Τα πιο σημαντικά δάκρυα, πάντως, τα έχυσε αφού μπήκε στην Ελλάδα και βρέθηκε στο αγαπημένο της βουνό. «Την τελευταία μέρα, ενώ έκανα ποδήλατο και περνούσα πάνω από τον Όλυμπο για να φτάσω στο Λιτόχωρο, μπορεί να έκλαψα πέντε-έξι φορές. Από χαρά, από συγκίνηση, από την ομορφιά, από το ότι ένιωθα πως έφτανα επιτέλους στον στόχο μου», τονίζει. «Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη που είχα φτάσει επιτέλους και αντικρίζοντας τον Όλυμπο γέμισα με καινούργια ενέργεια. Οι τελευταίες ώρες που έκανα ποδήλατο ήταν σαν ένα όνειρο. Δεν ένιωθα τίποτα. Ούτε πόνο ούτε κούραση. Ήταν απλώς σκέτη ευτυχία», συμπληρώνει.

Εκεί την περίμενε ο πατέρας της μαζί με την αντιδήμαρχο Λιτοχώρου, γεγονός που τη συγκίνησε ακόμη περισσότερο. Το πρώτο βράδυ σχεδόν δεν κοιμήθηκε από την ενέργεια που είχε, ενώ περιγράφει το αίσθημα σαν να επιπλέει ή να ίπταται πάνω σε ένα συννεφάκι.

Η Μαριλένα Καραντινινή ετοιμάζεται πλέον για το ταξίδι της επιστροφής στη Δανία την ερχόμενη Πέμπτη. Αυτή τη φορά, τόσο η ίδια όσο και το ποδήλατό της θα ταξιδέψουν με αεροπλάνο. Το ποδήλατο, όμως, δεν πρόκειται να μείνει για πολύ καιρό ανενεργό, αφού στα σχέδιά της είναι ήδη ένα νέο, μεγαλύτερο ταξίδι…

*Τις φωτογραφίες παραχώρησε η κ. Καραντινινή

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Βαρβάρα Καζαντζίδου

Με αφορμή δημόσιες αναφορές των τελευταίων ημερών σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τον έλεγχο του ιατρείου που συνδέεται με την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών προχωρά σε διευκρινίσεις, παραθέτοντας, όπως αναφέρει, τα πραγματικά περιστατικά για τη διαχείριση των σχετικών πληροφοριών και τη διενέργεια των ελέγχων.

Ειδικότερα ο ΙΣΑ αναφέρει:

1. Επίσημες καταγγελίες και αξιοποίηση πληροφοριών

Από το έλεγχο του ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου του ΙΣΑ, διαπιστώθηκε ότι από  4-7-2013 που αδειοδοτήθηκε το εν λόγω ιατρείο έως την 9-9-2026 δεν υπάρχει καμία καταγγελία για τη λειτουργία του ιατρείου και τα εγκαταστημένα σε αυτό μηχανήματα.

Ο ΙΣΑ, πέρα των δειγματοληπτικών ελέγχων που πραγματοποιεί, επιλαμβάνεται κάθε καταγγελίας που υποβάλλεται,  ενεργοποιώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.

Παράλληλα, αξιοποιεί κάθε πληροφορία που περιέρχεται σε γνώση του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται, τον Ιούλιο 2025 κατόπιν πληροφόρησης από ιατρό σε άτυπη, προσωπική επικοινωνία, δόθηκε εντολή για άμεσο, απροειδοποίητο και αυστηρό έλεγχο, με σαφείς οδηγίες για τη διερεύνηση των αναφερόμενων θεραπειών και της ύπαρξης των σχετικών μηχανημάτων. Επισημαίνεται  ότι ο εν λόγω ιατρός μέλος του ΙΣΑ, αρνήθηκε να κάνει έγγραφη καταγγελία του στον ΙΣΑ, παρά το γεγονός ότι του εζητήθη, προκειμένου να διευκολυνθεί περισσότερο ο έλεγχος με τη συνδρομή και άλλων αρχών (ΕΑΔ, Αστυνομίας κλπ).

Κατά τους τρεις απροειδοποίητους ελέγχους που εν συνεχεία πραγματοποιήθηκαν, δεν εντοπίστηκαν μηχάνηματα πλασμαφαίρεσης, στα οποία αναφέρετο η προφορική ενημέρωση. Η διαπίστωση αυτή αφορά στα ευρήματα κατά τον χρόνο των συγκεκριμένων εξονυχιστικών ελέγχων από την αρμόδια Επιτροπή Ελέγχου του ΙΣΑ.

Ειδικότερα,  την 23.7.2026, η Ιωάννα Γάκα, ιατρός άνευ ειδικότητας,  απηύθυνε στον ΙΣΑ την από 21.7.2026 επιστολή- Δήλωσή της,  με θέμα: «Δήλωση αναπληρωματικού προσαρτήματος μηχανήματος οζονοθεραπείας».

Και περαιτέρω ότι : «Με το παρόν σας γνωστοποιώ ότι προέβην στην προμήθεια αναπληρωματικού προσαρτήματος για το ήδη εγκατεστημένο στο ιατρείο μου μηχάνημα οζονοθεραπείας».

Λόγω της κατά τα άνω ρητής δηλώσεως της ιατρού και μέλους του ΙΣΑ επί δεκαετίες, ότι δηλαδή πρόκειται περί  αναπληρωματικού προσαρτήματος οζονοθεραπείας, η αρμόδια υπάλληλος των Διοικητικών υπηρεσιών του ΙΣΑ, έθεσε την ανωτέρω επιστολή- δήλωση μετά των συνημμένων σε αυτή εγγράφων και στοιχείων στο σχετικό φάκελο, προκειμένου ο φάκελος αυτός να τεθεί στη αρμόδια Επιτροπή Ελέγχου του ΙΣΑ ώστε η τελευταία να ενεργήσει σχετικό έλεγχο στο άνω συστεγαζόμενο ιατρείο, όπως και μεταξύ άλλων, διαπιστώσει  τη νομιμότητα κατοχής και χρήσης του.

Την 4.9.2026 η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη Διοικητικών Υπηρεσιών του ΙΣΑ, και κατά την επιστροφή της από την κανονική άδεια που είχε λάβει, προέβη σε επεξεργασία της άνω επιστολής- δηλώσεως και των συνημμένων σε αυτή εγγράφων και στοιχείων και διαπίστωσε ότι μεταξύ αυτών, ήταν και το από 5.6.2026 τιμολόγιο στην αγγλική γλώσσα (συνολικού ποσού ευρώ 29.509,98) και την αναφορά σε αυτό ότι επρόκειτο για αγορά μηχανήματος «inuspheresis double Filtration Device».

Για το λόγο αυτό αποφασίστηκε ο προγραμματισμός αιφνίδιου ελέγχου – αυτοψίας της αρμόδιας Επιτροπής Ελέγχου του ΙΣΑ, στα συστεγαζόμενα 2 ιατρεία, εντός των επομένων ημερών του Σεπτεμβρίου, προκειμένου να διαπιστώσει την ακριβή φύση του αναφερομένου στο άνω τιμολόγιο, μηχανήματος.

2. Χαρακτήρας των υπηρεσιακών εγγράφων

Οι Εκθέσεις Ελέγχου αποτελούν εσωτερικά έγγραφα της υπηρεσίας του ΙΣΑ. Αριθμός πρωτοκόλλου τίθεται σε πορίσματα ελέγχου, τα οποία εκδίδονται κατόπιν της ολοκλήρωσης της ελεγκτικής διαδικασίας.

Η δε τελευταία Έκθεση Ελέγχου, της 10ης Σεπτεμβρίου 2026, έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου, επειδή επρόκειτο να διαβιβαστεί και διαβιβάστηκε, στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές.

3. Τι ισχύει για την εισαγγελική έρευνα

Ο ΙΣΑ διαψεύδει κατηγορηματικά και απόλυτα, κάθε πληροφορία που έχει δημοσιοποιηθεί και σύμφωνα με την οποία υπήρξε, δήθεν,  εισαγγελική παρέμβαση στον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Μεταξύ των ανακριβειών που έχουν αναπαραχθεί, είναι και, δήθεν, ο ισχυρισμός ότι «μπήκε Εισαγγελέας» στον ΙΣΑ. Οι ως άνω πληροφορίες είναι αναληθέστατες και εκτός πραγματικότητας.

Ενώ το αληθές είναι ότι ο αρμόδιος Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών ζήτησε από τον ΙΣΑ πληροφορίες περί των ελέγχων στο συγκεκριμένο ιατρείο, οι οποίες και θα παρασχεθούν.

Ο ΙΣΑ καλεί όσους αναφέρονται δημόσια στην υπόθεση να διασταυρώνουν τις πληροφορίες τους με τις αρμόδιες Υπηρεσίες πριν από τη δημοσιοποίηση και την αναπαραγωγή τους. Ατεκμηρίωτες αναφορές δημιουργούν μόνο παραπλανητικές εντυπώσεις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια καλοστημένη βιομηχανία παραποίησης και επαναχρησιμοποίησης συσκευασιών καπνού αποκάλυψαν στην Θεσσαλονίκη οι ελεγκτές του ΔΕΟΣ της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

Κάνοντας αιφνιδιαστικό έλεγχο σε καφέ-μπαρ, σε κεντρικό σημείο της πόλης, οι ελεγκτές εντόπισαν και κατάσχεσαν:

• στο γραφείο της επιχείρησης: μέσα σε κλειδωμένο μεταλλικό μπαούλο, διαφανείς συσκευασίες με μείγματα καπνού για ναργιλέ, συνολικού βάρους 20 κιλών, οι οποίες δεν είχαν καμία προβλεπόμενη σήμανση, ενώ για την κατοχή τους δεν υπήρχε κανένα τιμολόγιο νόμιμης αγοράς ή εισαγωγής.
• στο ισόγειο της επιχείρησης: επώνυμα κουτιά καπνού, τα οποία παρουσίαζαν έντονη φθορά και είχαν πολλαπλές χειρόγραφες ετικέτες με διάφορες γεύσεις. Εκεί, είχε δημιουργηθεί χώρος προετοιμασίας ναργιλέδων, όπου το κύκλωμα επαναγέμιζε τα κουτιά αυτά, με τον λαθραίο καπνό από τα διάφανα σακουλάκια.
• παραποιημένα ένσημα ταινιών: για να προσδώσουν νομιμοφάνεια στα προϊόντα, οι δράστες είχαν αποκολλήσει τις ένσημες ταινίες φορολογίας από παλαιότερες νόμιμες συσκευασίες και τις είχαν επανατοποθετήσει τεχνηέντως με κολλητική ταινία (σελοτέιπ), ώστε να τις χρησιμοποιούν κατ’ επανάληψη. Στον ίδιο χώρο εντοπίστηκαν και άλλες κενές συσκευασίες, που προορίζονταν για την ίδια παράνομη χρήση.

Δείγματα των 20 κιλών λαθραίου καπνού απεστάλησαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους της ΑΑΔΕ για την εργαστηριακή εξέταση και τον ακριβή προσδιορισμό του περιεχομένου τους, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται ο καταλογισμός των αναλογούντων διαφυγόντων δασμών και φόρων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ