Πολλά γράφονται για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας από τις φυλακές Αδριανουπόλεως, όπου κρατούντο επί 167 ημέρες όμηροι.

Τα περισσότερα δημοσιεύματα εστιάζονται στις προσωπικές και οικογενειακές στιγμές ευτυχίας των ιδίων και των οικογενειών τους, ενώ άλλα άρθρα εξετάζουν τους πιθανούς λόγους που οδήγησαν την Τουρκία σε αυτήν την απόφαση. Οπωσδήποτε η απελευθέρωσή τους μας γέμισε όλους χαρά και ικανοποίηση. Η κράτησή τους ήταν χωρίς καμία αμφιβολία άδικη και απάνθρωπη. Η Άγκυρα μέσω των δύο στρατιωτικών σκόπευε αφενός να μας ταπεινώσει, διεξάγοντας ψυχολογικές επιχειρήσεις, αφετέρου να προσκομίσει ανταλλάγματα.

Πως όμως φτάσαμε στην πολυπόθητη απελευθέρωσή τους; Ήταν οι στοχευμένες ενέργειες του Υπουργείου Εξωτερικών και Αμύνης; Η πιθανή παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα; Μήπως αποτέλεσε μια πράξη καλής θελήσεως από την Άγκυρα; Προσδοκούσε η Τουρκία μια αλλαγή της στάσης της Δύσης απέναντί της; Ή τελικά ήταν ένα προϊόν συνδιαλλαγής των δύο χωρών, βασιζόμενο στη λογική του ανατολίτικου παζαριού του «πάρε – δώσε»;

 Πριν εξετάσουμε τα παραπάνω ερωτήματα θα ήθελα να επισημάνω ότι η διοργάνωση της όλης τελετής επαναπατρισμού των δύο στρατιωτικών περιείχε τουλάχιστον το στοιχείο της υπερβολής. Θύμιζε επίσκεψη αρχηγού κράτους, με τα παρατεταγμένα αγήματα των στρατονόμων δεξιά και αριστερά. Το μόνο που έλειπε ήταν η ρίψη βεγγαλικών και τα παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται περισσότερο σοβαρότητα και απλότητα. Βέβαια δικαιολογημένα η κυβέρνηση είδε το όλο γεγονός «ως μάνα εξ ουρανού» και προσπάθησε επικοινωνιακά να το εκμεταλλευτεί, μετά από τις συνεχείς αποτυχίες της στο εξωτερικό και εσωτερικό, σκοπιανό, ελληνορωσικές σχέσεις, εθνική τραγωδία στο Μάτι, οικονομικά προβλήματα κλπ.

Αλλά ας έλθουμε στο κύριο ερώτημα, γιατί οι Τούρκοι αποφάσισαν να στείλουν πίσω τους δύο. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ιστορικά η Τουρκία δεν είναι επιρρεπής σε πιέσεις και απειλές, σε αντίθεση με τη χώρα μας. Όσον αφορά μάλιστα στις πιθανές πιέσεις, που μπορεί να της ασκήθηκαν από την Ελλάδα ή από την Ευρώπη, είναι βέβαιο ότι η Τουρκία δεν τις λαμβάνει σε καμία περίπτωση υπόψη. Η χώρα μας είναι ανίσχυρη και η ΕΕ διχασμένη και άβουλη. Η μόνη που μπορεί να πιέσει την Άγκυρα και με αμφίβολα αποτελέσματα, είναι οι ΗΠΑ. Και αυτό το διακρίνουμε καθαρά στην περίπτωση του πάστορα Μπράνσον, όπου παρά τον οικονομικό πόλεμο που της ασκούν, ο Ερντογάν αντιστέκεται μέχρι στιγμής με επιτυχία (εξασφάλιση χρηματοδότησης από το Κατάρ, ενίσχυση των σχέσεων με Ρωσία και Ιράν κλπ).

Εφόσον όμως η Άγκυρα δεν υπέκυψε στις πιέσεις από οποιονδήποτε προερχόμενες, μήπως ήταν ενέργεια καλής θελήσεως; Η Τουρκία παραδοσιακά δεν φημίζεται για αυτού του είδους τις πολιτικές πράξεις. Δεν έχει ανάγκη να προβεί σε καμία πράξη καλής θελήσεως. Για ποιο λόγο άλλωστε. Την χώρα μας δεν την υπολογίζει καθόλου, μια και στην γεωστρατηγική σκακιέρα δεν μας θεωρεί ως αξιόπιστη απειλή,  ενώ έχει σχεδόν αποκλείσει κάθε πιθανότητα εισόδου της στου κόλπους της ΕΕ. Τα οικονομικά οφέλη της Τουρκίας από την ΕΕ στηρίζονται στις διμερείς σχέσεις που έχει με τις χώρες της Ευρώπης και κυρίως με την Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία.

Εφόσον αποκλείσουμε τα παραπάνω έρχεται στο μυαλό μας το χειρότερο σενάριο της συνδιαλλαγής της χώρας μας με την γείτονα. Τι δώσαμε για να πάρουμε πίσω τους δύο. Η Τουρκία ζητούσε επιτακτικά την παράδοση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών που εμπλεκόντουσαν στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. Για συγκεκριμένους λόγους αυτό δεν κατέστη δυνατό. Οπότε τι δώσαμε; Ότι χειρότερο μπορούσαμε. Τις δύο μουφτείες στην Θράκη. Την μουφτεία της Ξάνθης και της Κομοτηνής. Λίγες ημέρες πριν την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από την Βουλή η τροπολογία του νόμου για τις Μουφτείες στην Θράκη.  Με την τροπολογία η κυβέρνηση προχωράει στην «αποκαθήλωση» των νόμιμων μουφτήδων της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, ικανοποιώντας ουσιαστικά ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας.

Όπως αναφέρουν επίσημα δημοσιεύματα, με εντολή του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα, ο υπουργός Παιδείας κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου είχε ζητήσει επιτακτικά την παραίτηση των νόμιμων μουφτήδων Ξάνθης και Κομοτηνής, κ.κ. Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου και Μέτσο Τζεμαλή αντίστοιχα, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη διαδοχή τους. Από τον μουφτή της Ξάνθης μάλιστα, είχε ζητηθεί επιτακτικά να «διευκολύνει» τους κυβερνητικούς χειρισμούς, υποβάλλοντας γραπτώς την παραίτηση του. Αίτημα που τόσο ο κ. Σινίκογλου, όσο και ο μουφτής Κομοτηνής κ. Μέτσο Τζεμαλή, αρνήθηκαν υποστηρίζοντας πως η θητεία τους λήγει το 2021, και πως απόπειρα παύσης τους θα ισοδυναμούσε με νομικό πραξικόπημα. Τελικά η κυβέρνηση επέλεξε να τους παύσει μέσω της αναγκαστικής συνταξιοδότησης, ορίζοντας πλέον πως οι εκάστοτε επικεφαλής των τριών Μουφτειών Ξάνθης, Κομοτηνής και Διδυμότειχου αποχωρούν υποχρεωτικά από τη θέση τους, με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας τους.

 Η Τουρκία συστηματικά επιδιώκει να υποδεικνύει και να ελέγχει την πνευματική ηγεσία της μειονότητας, αν και ακόμη και στη δική της περίπτωση οι μουφτήδες στη γειτονική χώρα διορίζονται και δεν εκλέγονται. Στόχος βέβαια είναι η πλήρης υποταγή της μειονότητας αλλά και ο έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων των Βακουφίων στην Θράκη, που περιλαμβάνει πολλά «φιλέτα». Κύριος εκφραστής των τούρκικων επιδιώξεων στην Θράκη, είναι ο βουλευτής Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο οποίος συμπεριφέρεται ως «τοποτηρητής» με το «ΟΚ» του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής. Ο Ζεϊμπέκ φιλοδοξεί να νομιμοποιήσει τον «ψευδομουφτή» Αχμέτ Μέτε, που μετά από μία περίοδο στον «πάγο» από την Τουρκία –λόγω φερόμενων σχέσεων του με το δίκτυο Γκιουλέν- επανέκαμψε δριμύτερος και βασιλικότερος του Ερντογάν.

Δεν μας εκπλήσσει λοιπόν το γεγονός ότι αμέσως μετά την υπερψήφιση της συγκεκριμένης ευνοϊκότατης για την Άγκυρα τροπολογίας η γειτονική χώρα αποφάσισε την απελευθέρωση των δύο ομήρων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η απελευθέρωσή τους αιφνιδίασε και τους Τούρκους συνηγόρους τους, καθόσον έλαβε χώρα χωρίς καν να υποβάλουν εκ νέου αίτηση αποφυλάκισης. Το αντάλλαγμα του δώσαμε στην Άγκυρα για την αποφυλάκιση είναι εξαιρετικά πολύτιμο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Η μουσουλμανική μειονότητα θα ελέγχεται ακόμα περισσότερο από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, το οποίο μετατρέπεται, με την ελληνική σύμπραξη, σε ισχυρότατος παράγοντας της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας.

Ο επαναπατρισμός των Ελλήνων στρατιωτικών δημιούργησε μια γενική ικανοποίηση και συνέβαλε σε μια παροδική εκτόνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά το αντάλλαγμα που δώσαμε στην γειτονική χώρα ήταν δυσανάλογο και οι μελλοντικές επιπτώσεις του τεράστιες για το μέλλον της Δυτικής Θράκης. Το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής μετατρέπεται σε μια «δεύτερη – εσωτερική κυβέρνηση», που θα ελέγχει όχι μόνο την μειονότητα, αλλά και γενικά όλα τα τεκταινόμενα στην δοκιμαζόμενη Ελληνική Θράκη.

Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και στην αξιοπιστία του στην κοινωνία, σε συνδυασμό με την μοναδική φθορά που έχει υποστεί μέσα σε τρία χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας, έχουν σημάνει τα τύμπανα της αμφισβήτησης στο βασικό κυβερνών κόμμα. Η οποία μεγεθύνθηκε από την κυνική –επικοινωνιακή διαχείριση με την οποία ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του προσέγγισαν τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι.

Κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ καταλογίζουν –πλην άλλων – στον Αλέξη Τσίπρα ότι διαχειρίζεται τα πάντα με επικοινωνιακή λογική. Κι όπως έλεγε εξέχον κυβερνητικό στέλεχος – γνωστό για τις αντιρρήσεις του αναφορικά με την ποιότητα στελεχών που περιτριγυρίζουν τον πρωθυπουργό- «φτάσαμε στο σημείο να επιχειρήσουμε με non papers να οικειοποιηθούμε ακόμη και την απελευθέρωση των δυο Ελλήνων αξιωματικών, όταν είναι παγκοίνως γνωστό ότι άλλοι παράγοντες έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο σ’ αυτή».

Η πραγματικότητα είναι ότι για πρώτη φορά αμφισβητείται η κυριαρχία του Αλέξη Τσίπρα και στελέχη με φιλοδοξίες για την επόμενη ημέρα αρχίζουν να δημιουργούν συμμαχίες και υπόγεια ρεύματα. Πολύ περισσότερο αφού σχεδόν οι πάντες προεξοφλούν την ήττα στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν.

Πρόσωπα που γνωρίζουν άριστα την ανθρωπογεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ μετέφεραν στον «Έμβολο» ότι θα υπάρξει σοβαρό ζήτημα για τον Τσίπρα αν ο ΣΥΡΙΖΑ πέσει κάτω από το 20% ή η διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία αγγίξει διψήφιο ποσοστό.

Η ουσία είναι ότι εν όψει της επόμενης ημέρας οι ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζουν τις φορεσιές τους. Οι δε συζητήσεις έχουν τόσο ιδεολογικό όσο και προσωπικό περιεχόμενο. Αναφορικά, δηλαδή, με τα πρόσωπα που υπό προϋποθέσεις μπορούν να παίξουν ηγετικό ρόλο και τα πρόσωπα που είναι δημοφιλή στην κοινωνία.

Οι κινήσεις αυτές είναι σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου, εξ ου κι έχουν δοθεί εντολές να «τρέξουν» ποιοτικές έρευνες για συγκεκριμένα πρόσωπα. Όπως ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Νίκος Φίλης, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Νίκος Βούτσης  κι ο Γιάννης Δραγασάκης (ακόμη κι ως πιθανή μεταβατική λύση). Μαζί μ’ αυτούς «μετριούνται» κι οι πρωθυπουργικοί ευνοούμενοι Νίκος Παππάς και Δημήτρης Τζανακόπουλος.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σε όλες τις ποιοτικές έρευνες του Μεγάρου Μαξίμου, προηγείται ο «εχθρός» Ευκλείδης Τσακαλώτος και στις εσχατιές βρίσκονται οι Τζανακόπουλος και Παππάς. Κι είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τσακαλώτος περνά «ατσαλάκωτος» το γεγονός της υπογραφής του στο τρίτο και πιο αχρείαστο μνημόνιο. Ηγείται της ομάδας των «53», έχει ισχυρά ερείσματα στην Κοινοβουλευτική ομάδα, στην Κεντρική Επιτροπή και στις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Στη δε ομάδα του ανήκουν πρόσωπα όπως η Ράνια Σβίγκου, η Αννέτα Καββαδία, η Μερόπη Τζούφη, ο Γιώργος Κυρίτσης, ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος, ο Θοδωρής Δρίτσας κι η σύζυγός του Τασία Χριστοδουλοπούλου, η Θεανώ Φωτίου κλπ.

Από την άλλη πλευρά έχει ανασυσταθεί η παλιά τρόικα των χρόνων του «Συνασπισμού». Δηλαδή, Φίλης, Βούτσης, Σκουρλέτης, οι οποίοι συνδέονται με πολιτική φιλία, συμπόρευση χρόνων αλλά και κουμπαριές.

Ο Βούτσης, ως πρόεδρος της Βουλής,  είναι πιο προσεκτικός και θεσμικός,. Προσεκτικός εμφανίζεται κι ο Σκουρλέτης, ως μέλος της κυβέρνησης, ενώ ο Φίλης εκφράζει αυτόνομο και πλειστάκις «αντιπολιτευτικό» λόγο, χαρακτηριζόμενος «αρχηγός των ατάκτων». Εξ ου κι υπάρχουν πληροφορίες περί επανόδου του στην κυβέρνηση κατά τον επικείμενο ανασχηματισμό, ούτως ώστε να περιοριστεί η αυτονομία του.

Προσέξτε:

Η τρόικα του «Συνασπισμού» έχει στενούς δεσμούς με τον Δραγασάκη. Τον οποίο πολλοί «βλέπουν» ως μεταβατικό πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση αποχώρησης ή πτώσης του Τσίπρα μετά τις εκλογές.

Προσέξτε:

Από την τρόικα του «Συνασπισμού», Φίλης και Σκουρλέτης είναι στα εντός εκτός και επί τα αυτά με τους «53» στους οποίους ηγείται ο Τσακαλώτος. Ενώ δεν έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με τους «προεδρικούς», των οποίων ηγούνται οι άσπονδοι φίλοι Παππάς και Τζανακόπουλος κι έχουν μεγάλα ερείσματα στην Κοινοβουλευτική ομάδα και στην Κεντρική Επιτροπή. Οι οποίοι δεν κρύβουν τις φιλοδοξίες τους. Στην ίδια ομάδα με τις ίδιες φιλοδοξίες ανήκει κι η Ρένα Δούρου. Η οποία με 117 νεκρούς (σε Μάνδρα και Μάτι) στο πολιτικό της μητρώο, δεν μπορεί πλέον να παίξει κανένα ρόλο. Εξ ου και σκέφτεται πλέον το Ευρωκοινοβούλιο.

Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι κινήσεις κι οι διεργασίες (ειδικά σε ότι αφορά τους Παππά και Τζανακόπουλο) είναι συνδεδεμένες με τις αποφάσεις του Τσίπρα. Ο οποίος, όση φθορά κι αν έχει υποστεί, όσο αποδυναμωμένος κι αν είναι στην κοινωνία, εντός του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ισχυρότατος…

Η Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων  λειτουργεί στον Κατσικά Ιωαννίνων  και είναι η μοναδική σχολή τεχνιτών Τυροκομίας – Γαλακτοκομίας  της Ελλάδας. Από το 1934 έως σήμερα έχει εκπαιδεύσει περισσότερους από 2.000 τεχνίτες τυροκομίας, συμβάλλοντας καίρια στη μετεξέλιξη της ελληνικής γαλακτοκομίας από πρακτική σε σύγχρονη τυροκομία.

Το πρόγραμμα σπουδών είναι ιδιαίτερα πλούσιο,  με ολιστική γνώση και εξάσκηση και οι διετείς σπουδές παρέχονται εντελώς δωρεάν.

Κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους, στους μαθητές προσφέρονται αφενός θεωρητικά μαθήματα που καλύπτουν όλο το φάσμα του κλάδου της γαλακτοκομίας (και γενικότερα του κλάδου των τροφίμων) και αφετέρου διδάσκεται η διενέργεια όλων των απαραίτητων χημικών και μικροβιολογικών ελέγχων στο γάλα και τα παράγωγά του. Παράλληλα, εκπαιδεύονται στην παρασκευή όλων των τύπων τυριών και λοιπών γαλακτοκομικών προϊόντων (γιαούρτι, παγωτό, βούτυρο κ.λπ.).

Η σχολή βοηθάει πολύ τους σπουδαστές αφού παρέχει υψηλό επίπεδο σπουδών οπότε απορροφούνται άμεσα από τα τυροκομεία της χώρας και έτσι έχουν άμεσα εξασφαλισμένη εργασία. Κάποιοι σπουδαστές συνεχίζουν την μεταπτυχιακή εξειδίκευσή τους στο εξωτερικό.

Ο πρώτος χρόνος των σπουδών περιλαμβάνει κυρίως θεωρία και μάθημα στο χημείο, ενώ ο δεύτερος χρόνος συνδυάζει το χημείο με την πρακτική άσκηση στο τυροκομείο. Στα θετικά της σχολής είναι τα υπερσύγχρονα εργαστήρια και η εκμάθηση του τρόπου διενέργειας μικροβιολογικών και χημικών ελέγχων. Επίσης παρέχονται όλες οι γνώσεις που χρειάζονται για να στήσουν  την προσωπική τους επιχείρηση ή ακόμα και το δικό τους τυροκομείο.

 Ο σπουδαστής έχει άμεση επαφή με το επάγγελμα και από νωρίς μπορεί να διακρίνει τα θετικά σημεία και τις δυσκολίες ώστε να επιλέξει τον τομέα που τον ενδιαφέρει να ασχοληθεί. Η σχολή του δίνει όλες τις  απαραίτητες γνώσεις για το σχεδιασμό, την εγκατάσταση, την επιλογή εξοπλισμού και τη λειτουργία μιας σύγχρονης μονάδας επεξεργασίας γάλακτος, ανεξαρτήτως μεγέθους. Παράλληλα, αποκτούν γνώσεις σχετικές με τη σωστή συσκευασία, τη νομοθεσία, τους τρόπους και τα πιο σύγχρονα υλικά των τροφίμων, ιδιαιτέρως των γαλακτοκομικών, την υγιεινή παραγωγή ασφαλών τροφίμων, αλλά και την ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Παράλληλα, με τη θεωρητική εκπαίδευση των μαθητών, η Σχολή παραλαμβάνει καθημερινά, από τοπική βιομηχανία γάλακτος, 400-700 κιλά γάλα – αγελαδινό ή και πρόβειο ή γίδινο (περίπου 40-45 τόνους σε ετήσια βάση, αξίας περίπου 50.000 ευρώ), τα οποία χρησιμοποιούνται για πρακτική άσκηση των δευτεροετών μαθητών. Έτσι, οι μαθητές ασκούνται πρακτικά σε πραγματικές συνθήκες, από την παραλαβή και την παστερίωση του γάλακτος, μέχρι τη συσκευασία των τελικών προϊόντων. Επιπλέον, οι ίδιοι οι σπουδαστές  αναλαμβάνουν την παραγωγή προϊόντων των τόπων καταγωγής τους, συνήθως άγνωστων στην υπόλοιπη Ελλάδα, μετατρέποντας τη Σχολή από απλό χώρο εκμάθησης σε χώρο ανταλλαγής γνώσεων και πολιτισμού. Βασικό χαρακτηριστικό της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι η εκμάθηση της παρασκευής τοπικών τυριών και τυριών ΠΟΠ με την εφαρμογή της παραδοσιακής τεχνολογίας, τις παραδοσιακές συνταγές με σύγχρονο εξοπλισμό, προκειμένου να διασφαλιστεί η ταυτότητα και η ποιότητα των προϊόντων. Άλλωστε, η γαστρονομία μας αποτελεί μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς  και οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε.

Η εκπαίδευση συμπληρώνεται με ημερίδες – παρουσιάσεις που πραγματοποιούνται, εκτός ωραρίου διδασκαλίας, στη Σχολή από καταξιωμένους επαγγελματίες του κλάδου, με μονοήμερες ή πολυήμερες εκπαιδευτικές εκδρομές σε μονάδες επεξεργασίας γάλακτος ή εκθέσεις ελληνικές και διεθνείς.

Στους απόφοιτους μαθητές παρέχεται η δυνατότητα να απασχοληθούν στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα σε αντίστοιχες προς την ειδικότητά τους θέσεις ή να σταδιοδρομήσουν σαν ελεύθεροι επαγγελματίες.

Οι σπουδές είναι διάρκειας 2 ετών, η φοίτηση είναι δωρεάν και παρέχεται δωρεάν σίτιση και διαμονή στους σπουδαστές.

Η περίοδος υποβολής αιτήσεων για εγγραφή στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων ξεκίνησε από την 1η Ιούνη και διήρκησε  ως 30 Ιούνη και στη συνέχεια υπάρχει νέα προθεσμία από 1η ως 17 Σεπτέμβρη.

Για πληροφορίες και εγγραφές στο τηλ. 2651092219.

Φωτο: Από ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ

Την Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018, πραγματοποιήθηκε στην έδρα του Γενικού Επιτελείου Στρατού, τελετή βράβευσης προσωπικού, κατά την οποία ο Αρχηγός του ΓΕΣ, Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής:

– Απένειμε νέο ξίφος στον Ταγματάρχη (ΠΖ) Κοκολάκη Δημήτριο, του οποίου το ξίφος που του απονεμήθηκε στην τελετή ορκωμοσίας ως Ανθυπολοχαγού και αποτελεί σύμβολο τιμής του Έλληνα Αξιωματικού, κάηκε κατά την πυρκαγιά της 23 Ιουλίου 2018.

– Βράβευσε τον Εθελοντή Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) Αρχιλοχία Τεθωρακισμένων (ΤΘ) Σεφερλή Ευάγγελο, διότι την 23 Ιουλίου 2018, κατά την πυρκαγιά στο Κέντρο Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας (ΚΑΑΥ) Αγίου Ανδρέα, ο Αρχιλοχίας, προέβη στην εκκένωση των υπηρεσιακών οχημάτων, αδιαφορώντας για το προσωπικό του όχημα, το οποίο και καταστράφηκε από τη φωτιά. Ο εν λόγω Υπαξιωματικός απέδειξε με την συμπεριφορά του, ότι η αγάπη του για την Πατρίδα είναι υπεράνω οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος και για τον λόγο αυτό η Υπηρεσία, πέραν της ηθικής αμοιβής, προέβη σε ενέργειες για την αποκατάσταση της περιουσίας του.

– Απένειμε Εύφημο Μνεία στους Επαγγελματία Οπλίτη (ΕΠ.ΟΠ.) Λοχία Διαβιβάσεων (ΔΒ) και Δεκανέα Πεζοναυτών (ΠΖΝ) Χουρσανίδη Ελευθέριο, διότι την Τρίτη 24 Ιουλίου 2018, στην περιοχή του Βόλου, αψηφώντας τον κίνδυνο, απεγκλώβισαν 64χρονο ιδιώτη και την 8χρονη εγγονή του, οι οποίοι επέβαιναν σε όχημα που εξετράπη της πορείας του και κατέληξε στη θάλασσα.

Στην τελετή βράβευσης παρέστησαν μέλη των οικογενειών του προσωπικού μας. Με τις πράξεις τους αυτές, τα Στελέχη και Οπλίτες Θητείας του Στρατού Ξηράς, καταδεικνύουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ότι το ήθος, η υψηλή αίσθηση καθήκοντος και η αγάπη προς την Πατρίδα, αποτελούν αρετές που ναι μεν εκδηλώνονται καθημερινά, έρχονται όμως πρωτίστως στην επιφάνεια, όταν οι έκτακτες συνθήκες το απαιτήσουν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, μετά τη στήλη «Σταγόνες Ιστορίας» που θα δημοσιεύεται κάθε Κυριακή, εδώ στο «emvolos.gr», θα υπάρχει κι άλλη μια νέα στήλη με τίτλο «Μουσικές ιστορίες» και θα δημοσιεύεται κάθε Σάββατο.

Θα ασχολείται και θα περιγράφει ζητήματα γύρω από τα μουσικά μας δρώμενα. Με βιογραφίες συνθετών, τραγουδοποιών, στιχουργών, τραγουδιστών, θα περιγράφει πως γράφηκαν διάφορα τραγούδια που ψιθυρίσαμε, αγαπήσαμε ή διασκεδάσαμε μ’ αυτά.

Σήμερα, ως μικρή πρόγευση παρουσιάζουμε το τραγούδι του Γιώργου Μητσάκη, στης «Λαρίσης το ποτάμι».

Τραγούδι που γράφηκε στην… τουαλέτα! Και δη επάνω στο χαρτί υγείας!

Απίστευτο μα αληθινό.

Ο Μητσάκης, αρχές της δεκαετίας του ’60, είναι ήδη σημαντικός συνθέτης, έχει γράψει μερικά από τα ομορφότερα τραγούδια (ακούγονται και τραγουδιούνται ακόμη και σήμερα η «Βαλεντίνα», «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ», «Θέλω στα μπουζούκια απόψε να με πας», «Κατσιβέλα», «Νίτσα Ελενίτσα», «Ο Νικόλας ο ψαράς», «Όπου Γιώργος και μάλαμα», «Όταν καπνίζει ο λουλάς», «Το παιδί που μπήξε τώρα», «Το φανταράκι», «Ψιλή βροχούλα έπιασε») και δεκάδες άλλα.

Επιβλητικός, πάντα καλοντυμένος, όπου εμφανίζεται γίνεται χαμός.

Το συγκεκριμένο τραγούδι, το έγραψε όπως είπαμε στην… τουαλέτα. Του αεροδρομίου!

Είχε πάει εκεί με τη σύντροφό του Αθηνά, για να πιούνε καφέ στην καφετέρια. Συνήθεια πολλών, εκείνα τα χρόνια, αφού η συγκεκριμένη καφετέρια ήταν ένα από τα καλύτερα στέκια του λεκανοπεδίου.

Εκεί, στην καφετέρια, έπιασε την κουβέντα με την Αθηνά, αναφορικά με τη Λάρισα, στην οποία θα πήγαινε να εμφανιστεί σε λίγες ημέρες. Κάποια στιγμή, ζήτησε συγγνώμη και πήγε στην τουαλέτα. Η ώρα περνούσε κι η σύντροφός του άρχισε ν’ ανησυχεί. Δεν είχε ακόμη συνειδητοποιήσει ότι η έμπνευση έρχεται συνήθως στις πιο απρόβλεπτες στιγμές. Εκεί, λοιπόν, στην τουαλέτα του αεροδρομίου έκανε την εμφάνισή της για ένα τραγούδι ιστορία.

Ο Μητσάκης, πήρε το χαρτί υγείας, έβγαλε κι ένα μολύβι από το τσεπάκι του πουκαμίσου του και έγραψε για της «Λαρίσης το ποτάμι»…

Γυρίζοντας μετά από λίγη ώρα στο τραπέζι που καθόταν η Αθηνά, της το έδωσε.

Εκείνη γέλασε δυνατά. Όλη η καφετέρια γύρισε προς το τραπέζι τους.

«Χριστός και Παναγία, τι είναι ετούτο;», του είπε η σύντροφός του.

«Εκεί που ήμουν, μόνο αυτό το χαρτί υπήρχε»…

«Είναι αντάξιο του χώρου που το έγραψες», απάντησε εκείνη…

Ο Μητσάκης της είπε ότι ήδη έχει στο μυαλό του και τη μουσική κι ότι έτσι όπως το φαντάζεται θα γίνει μεγάλο σουξέ. Η Αθηνά γέλασε πάλι.

Μετά από καιρό κι ενώ το τραγούδι είχε κυκλοφορήσει αλλά δεν είχε επιτυχία, ο Μητσάκης κι η Αθηνά ξεκίνησαν για μια εκδρομή στα Τέμπη. Είχε ένα «Πεζό 403» κι όταν φτάσανε στα Τέμπη μπήκαν σε ένα καφενείο για να πιούνε καφέ.

Στο καφενείο έπαιζε στη διαπασών «της Λαρίσης το ποτάμι».

Κορδώθηκε ο Μητσάκης και της λέει:

– Τι έχεις να πεις τώρα κυρία Αθηνά;

–  Ε, καλά, έκανα ένα λάθος… Σπουδαίο είναι;

Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1963, αρχικά σε δίσκο 45 στροφών, με ερμηνευτή τον Θόδωρο Κανακάρη. Ένα χρόνο μετά, το 1964, ακούστηκε από τον Μητσάκη και τη Δούκισσα στην ταινία «Άλλος για το εκατομμύριο, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Τσιφόρου, με Μίμη Φωτόπουλο, Γιάννη Γκιωνάκη, Βασίλη Αυλωνίτη, Σταύρο Παράβα, Μπεάτα Ασημακοπούλου και Ελένη Ανουσάκη.

 Όμως, μεγάλο σουξέ έγινε όταν αργότερα, το 1968, το τραγούδησε με τη χαρακτηριστική φωνή του ο Σπύρος Ζαγοραίος.

@ Οι στίχοι

Στης Λαρίσης το ποτάμι
που το λένε Πηνειό,
αν τυχόν και δε με θέλεις,
κει θα πέσω να πνιγώ.

Ο καημός μου είναι μεγάλος,
το ποτάμι είναι ρηχό.
αν τυχόν και δε με πνίξει,
μοναχά που θα βραχώ,
στης Λαρίσης το ποτάμι
που το λένε Πηνειό.

Κίνησα από την Αθήνα
για τη Λάρισα να βγω.
Πιάνει λάστιχο στο δρόμο
κι άραξα να κοιμηθώ.

Το πρωί με τη δροσούλα
για τη Λάρισα κινώ
αν τυχόν και δε με θέλεις,
πέφτω μες στον ποταμό,
στης Λαρίσης το ποτάμι
που το λένε Πηνειό.

Φέρτε ούζο του Τυρνάβου
να καθίσω και να πιω
κι όλη η Λάρισα να μάθει
πως εγώ σε αγαπώ.

Στης Λαρίσης το ποτάμι
που το λένε Πηνειό.
αν τυχόν και δε με θέλεις,
κει θα πέσω να πνιγώ.
Στης Λαρίσης το ποτάμι
που το λένε Πηνειό.

Σε κλίμα συγκίνησης, η ελληνική κοινότητα Αλεξανδρείας υποδέχτηκε χθες το απόγευμα το ελληνικό πολεμικό πλοίο «Προμηθεύς», που κατέπλευσε και θα βρίσκεται μέχρι αύριο το πρωί στη Ναυτική Βάση της Αλεξάνδρειας, στο πλαίσιο του θερινού εκπαιδευτικού πλου της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων για το έτος 2018.

Νωρίτερα, τις μεσημεριανές ώρες, μία μεγάλη ομάδα από τους Ναυτικούς Δοκίμους επισκέφθηκε το Ελληνικό Τετράγωνο του Σάτμπι, όπου τους καλωσόρισε ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας, Εδμόνδος Κασιμάτης, ξεναγώντας τους στο ιστορικό Ελληνικό Τετράγωνο που βρίσκεται στο κέντρο της αιγυπτιακής παραθαλάσσιας μεγαλούπολης, και δείχνοντάς τους αυτά που οι Αιγυπτιώτες Έλληνες κληρονόμησαν από τους προγόνους τους: το επιβλητικό Αβερώφειο Σχολείο, το Θέατρο Ιουλίου Σαλβάγου, την Πρατσίκειο Σχολή, το μεγάλο αθλητικό Στάδιο, ενώ τούς παρουσίασε και τα σημερινά έργα στα οποία προχωρά η ελληνική κοινότητα, στην πόλη που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Αργά το βράδυ, μία μεγάλη ομάδα παροίκων, με επικεφαλής τον εκπρόσωπο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια, Τάσο Παπαδόπουλο και τον κ. Κασιμάτη, έγιναν θερμά δεκτοί πάνω στο ελληνικό πολεμικό πλοίο, από τον ίδιο τον πλοίαρχο Αθανάσιο Σπανό.

Από την πλευρά του, ο κ. Σπανός, συνοδευόμενος από τον ακόλουθο Άμυνας της ελληνικής πρεσβείας στο Κάιρο κ. Παρίση Κανούτο επισκέφθηκαν σε εξαιρετικό κλίμα στον Κυβερνήτη της Αλεξάνδρειας Μοχάμεντ Σουλτάν, καθώς επίσης και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, ανταλλάσσοντας αναμνηστικά δώρα.

Επίσης κατέθεσαν στέφανο στο Μνημείο του Αγνώστου Ναύτου και επισκέφθηκαν την έδρα του Δευτερόθρονου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, όπου τούς υποδέχτηκε ο πατριαρχικός επίτροπος Αλεξανδρείας Μητροπολίτης Άκκρας (Γκάνας) κ. Νάρκισσος, το Μουσείο Καβάφη και την περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

Συγκινητική ήταν και η παρουσία των Ελλήνων παροίκων πάνω στο πλοίο, όπου ο πλοίαρχος υποδέχτηκε με τη σειρά του τον διοικητή της Ναυτικής Βάσης της Αλεξάνδρειας και τον διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ευχαριστώντας όλους όσοι παραβρέθηκαν στην δεξίωση που παραχωρήθηκε στο κατάστρωμα του πλοίου, μία δεξίωση που ήταν τιμητική για όλους τους επισκέπτες, χωρίς όμως καμία εκδήλωση χορών ή μουσικής, σεβόμενο -τόσο το πλήρωμα όσο και οι Ναυτικοί Δόκιμοι- τις τραγικές μνήμες από τις πρόσφατες φονικές πυρκαγιές στην Αττική.

Ο πλοίαρχος ευχαρίστησε όλους τους παρισταμένους και στο τέλος αντήλλαξε αναμνηστικά δώρα με τον κ. Κασιμάτη, ευχαριστώντας για την επίσκεψη του ελληνικού πολεμικού πλοίου στο λιμένα της Αλεξάνδρειας αλλά και τη θερμή υποδοχή.

Να σημειωθεί ότι μεγάλη ομάδα από τους Ναυτικούς Δοκίμους (στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και Δόκιμοι άλλων κρατών, μεταξύ των οποίων και οκτώ από την Ιορδανία), επισκέφθηκαν και στρατιωτικές αιγυπτιακές εγκαταστάσεις στην Αλεξάνδρεια, όπου αντήλλαξαν απόψεις επί θεμάτων στρατιωτικού ενδιαφέροντος με τους Αιγυπτίους συναδέλφους τους, ενώ επισκέφθηκαν και την ίδια την πόλη.

Το «Προμηθεύς» με τους 150 Ναυτικούς Δοκίμους και το 130μελές πλήρωμα θα αναχωρήσει σήμερα  το πρωί για το λιμάνι της Χάιφας στο Ισραήλ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ