Με μεγάλη παρουσία κόσμου γιορτάστηκε η επέτειος της 25ης Μαρτίου στην Βέροια. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την δοξολογία που πραγματοποιήθηκε στον Παλαιό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Βέροιας Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος.
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο της πόλης στην πλατεία Ωρολογίου. Οι εκδηλώσεις ολοκληρωθήκαν με την καθιερωμένη παρέλαση της μαθητιώσας νεολαίας, πολιτιστικών συλλόγων και τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Άγγελος Τόλκας.
Δείτε ολόκληρη της παρέλαση στο βίντεο του έγκυρου verianet.gr
Με λαμπρότητα και σύμμαχο τον καλό καιρό γιορτάστηκε η επέτειος της 25ηςΜαρτίου στη Μελίκη. Οι Μελικιώτες γιόρτασαν την εξέγερση των Ελλήνων του 1821 εναντίον των Οθωμανών με σκοπό την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους, του ελληνικού κράτους που υπάρχει σήμερα.
Ρεπορτάζ: Στέλιος Νίκας
Το τελετουργικό της ημέρας περιελάμβανε την δοξολογία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής. Μετά το πέρας της δοξολογίας τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Γεώργιος Μαντζώλας. Στη συνέχεια ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των πεσόντων, ενώ τον κύκλο των εκδηλώσεων έκλεισε η μεγάλη παρέλαση που ξεκίνησε από το χώρο του Δημαρχείου και κατέληξε μπροστά στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής.
Στην παρέλαση συμμετείχαν μαθητές από τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και μέλη από τους συλλόγους, « Λαογραφικός Όμιλος Μελίκης και Περιχώρων», « Πολιτιστικός Σύλλογος Θρακιωτών Μελίκης το «Κωστί». Από πλευράς Δημοτικής Αρχής το παρόν έδωσαν ο Αντιδήμαρχος Νίκος Σαρακατσιάνος, ο πρόεδρος της Δημοτικής Ενότητας Μελίκης και συγγραφέας Αλέξανδρος Ακριτίδης, οι δημοτικοί σύμβουλοι Κώστας Βενιόπουλος, Ισαάκ Χαλκίδης ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Μελίκης Αποστόλης Λουκανόπουλος κ.α.
Δείτε την Δοξολογία και κατάθεση στεφάνων στο βίντεο:
Δείτε την παρέλαση στο βίντεο:
Δείτε φωτογραφίες στο βίντεο:
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Μετατρέψτε οποιοδήποτε βίντεο σε φωτογραφίες με το πρόγραμμα Free Video to JPG Converter το οποίο διατίθεται δωρεάν και στα Ελληνικά. Τα video του emvolos.gr κυκλοφορούν σε υψηλή ανάλυση και έτσι θα έχετε άριστης ποιότητας φωτογραφίες.
Το πρόγραμμα μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από τον παρακάτω σύνδεσμο:
Με επισημότητα εορτάστηκε και φέτος στο Πλατύ, η επέτειος της έναρξης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα κατά των Τούρκων της 25ης Μαρτίου του 1821 και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.
Ρεπορτάζ: Σίσσυ Νίκα και Γιώργης Λεωνίδας Γκιώνης
Οι εορταστικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την δοξολογία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου, όπου παραβρέθηκε πλήθος κόσμου, εκπρόσωποι της δημοτικής, αρχής, των Σωμάτων Ασφαλείας, των τοπικών Συλλόγων και των Σχολείων.
Στην συνέχεια η επιμνημόσυνη δέηση και η κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Ηρώων και ακολούθησε η καθιερωμένη παρέλαση των μαθητών, των πολιτιστικών και αθλητικών συλλόγων του Πλατέος.
Δείτε στιγμιότυπα από τον εορτασμό στο πλούσιο ρεπορτάζ που ακολουθεί:
Δείτε την Δοξολογία στο βίντεο:
Δείτε την κατάθεση στεφάνων στο βίντεο:
Δείτε την παρέλαση στο βίντεο:
Δείτε φωτογραφίες στο βίντεο:
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Μετατρέψτε οποιοδήποτε βίντεο σε φωτογραφίες με το πρόγραμμα Free Video to JPG Converter το οποίο διατίθεται δωρεάν και στα Ελληνικά. Τα video του emvolos.gr κυκλοφορούν σε υψηλή ανάλυση και έτσι θα έχετε άριστης ποιότητας φωτογραφίες.
Το πρόγραμμα μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από τον παρακάτω σύνδεσμο:
Με μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου από κάθε άλλη φορά, πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός της διπλής εορτής και επετείου της 25ης Μαρτίου στην πόλη της Αλεξάνδρειας.
Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος
Το πρωί τελέστηκε η πανηγυρική Θεία Λειτουργία της ημέρας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, που γέμισε ασφυκτικά από κόσμο. Μεταξύ αυτού βρέθηκαν αρκετοί επίσημοι της τοπικής αυτοδιοίκησης, του Στρατού Ξηράς των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς και εκπρόσωποι τοπικών συλλόγων και σχολείων.
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στην Πλατεία Ηρώων της Αλεξάνδρειας, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με τη μεγάλη παρέλαση σχολείων, συλλόγων και δύο ουλαμών στρατιωτών των ΣΑΣ και 3ου ΤΕΑΣ.
Δείτε την Δοξολογία και κατάθεση στεφάνων στο βίντεο:
Δείτε την παρέλαση στο βίντεο:
Δείτε Φωτογραφίες από την Δοξολογία και Κατάθεση στεφάνων:
Δείτε Φωτογραφίες από την παρέλαση:
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Μετατρέψτε οποιοδήποτε βίντεο σε φωτογραφίες με το πρόγραμμα Free Video to JPG Converter το οποίο διατίθεται δωρεάν και στα Ελληνικά. Τα video του emvolos.gr κυκλοφορούν σε υψηλή ανάλυση και έτσι θα έχετε άριστης ποιότητας φωτογραφίες.
Το πρόγραμμα μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από τον παρακάτω σύνδεσμο:
Το emvolos.gr μετέδωσε σε όλο τον πλανήτη ζωντανά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου από την πόλη της Αλεξάνδρειας. Πολλοί ομογενείς από ΗΠΑ, Γερμανία, Αυστραλία, Σουηδία, Μ. Βρετανία, Ρωσία κ.α. ευχαρίστησαν τον Έμβολο δηλώνοντας ότι αισθάνθηκαν σα να ήταν παρόντες.
Είχαμε την χαρά και ικανοποίηση να παρακολουθήσουμε την δυναμική αντίδραση του ελληνισμού της Αυστραλίας που εκδηλώθηκε κατά του εκπροσώπου της «ελληνικής κυβέρνηση» στην Μελβούρνη.
Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Σκυλάκης
Σχεδόν όλοι οι παριστάμενοι στην εκδήλωση, στο Μνημείο των Πεσόντων, αποδοκίμασαν τον περίφημο απεσταλμένο των Αθηνών. Βέβαια οι «σοφοί» της κυβέρνησης βρήκαν και τον κατάλληλο άνθρωπο, που το μόνο που μπορούσε να καταφέρει ήταν να εξοργίσει ακόμα περισσότερο τους παρισταμένους. Οι λεκτικές επιθέσεις και οι αποδοκιμασίες/γιουχαΐσματα κατά του πρωτοπαλίκαρου του Μαξίμου ήταν συνεχή και εντονότατα. Και πώς να μην ήταν αφού είναι γνωστά τα πατριωτικά αισθήματα των Ελλήνων της Αυστραλίας.
Ο ταλαίπωρος «εκπρόσωπος» δεν κατάφερε να αρθρώσει ούτε λέξη και αναγκάστηκε να φυγαδευτεί από τους σωματοφύλακές του και από τις δυνάμεις ασφαλείας. Η αντίδραση του Βαρεμένου ήταν η αναμενόμενη. Κατ΄ αυτόν, όλα τα προκάλεσαν οι φασίστες και οι ακροδεξιοί της Χρυσής Αυγής. Τελικά σύμφωνα με τα λεγόμενα της κυβέρνησης η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα πρέπει να είναι φασίστες, καθόσον το 73% των Ελλήνων είναι εναντίον της κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών. Κατά το Μαξίμου, όσοι είναι υπέρ της Μακεδονίας είναι φασίστες και όσοι είναι με τους άθεους και απάτριδες είναι προοδευτικοί και δημοκράτες. Απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί από μια απαράδεκτη κυβέρνηση, που σκέφτεται το συμφέρον των γειτονικών χωρών και φυσικά των ιμπεριαλιστικών μεγάλων δυνάμεων και όχι του ελληνικού λαού.
Η αντίδραση του ελληνισμού της Αυστραλίας ήταν αντίδραση κατά της βαρβαρότητας, κατά αυτών που μισούν τον ελληνισμό και την πατρίδα. Ο εκπρόσωπος πήρε αυτό που του άξιζε. Ίσως ήλπιζε να κάνει το δωρεάν ταξιδάκι του στην Αυστραλία, να διασκεδάσει, να κάνει τα ψώνια του και να λέει στους ομογενείς ανιστόρητες ασυναρτησίες. Ευτυχώς κανείς δεν τον άκουσε. Πήγε από εκεί που ήλθε. Αντίθετα με τον ελληνισμό της Αμερικής, που απαγόρευσε σε πολιτικούς να συμμετάσχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις της ομογένειας, οι ομογενείς της Αυστραλίας ήταν μετριοπαθέστεροι και το επέτρεψαν. Ίσως γιατί περίμεναν μια σοβαρότητα από την κυβέρνηση και όχι προκλητικές συμπεριφορές. Γιατί το να στέλνεις τον Βαρεμένο εκπρόσωπό σου, τη στιγμή που έχει κατά επανάληψη προβεί σε προκλητικές δηλώσεις κατά της ελληνικής Μακεδονίας είναι από μόνο του τουλάχιστον άστοχη ενέργεια. Εκτός και εάν το Μαξίμου δεν έχει καταλάβει που βρίσκεται.
Η Μακεδονία και ο Ελληνισμός αντιστέκεται και θα συνεχίσει να αγωνίζεται για τα δίκαιά του, παρά τις καταπιέσεις που υφίσταται από αυταρχικούς κυβερνώντες. Οι λεκτικές επιθέσεις, οι συλλήψεις και η καταστολή δεν θα σταματήσει τους αγώνες για την Μακεδονία μας. Οι κυβερνώντες χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να καταπνίξουν τις δημοκρατικές αντιδράσεις του ελληνικού λαού. Δεν θα το πετύχουν. Οι Έλληνες ξέρουν να αγωνίζονται και δεν ξεχνούν την προδοσία της Μακεδονίας. Οι ιδεοληψίες και η δουλικότητα της σημερινής κυβέρνησης προς τους ξένους οδηγεί τον Ελληνισμό σε αργή συρρίκνωση και απώλεια κυριαρχικών του δικαιωμάτων. Η 25η Μαρτίου θα εορταστεί από τον ελληνικό λαό έχοντας μια φιλοτουρκική κυβέρνηση να καθορίζει τις τύχες του. Ο Θεός να μας βοηθάει, εάν και με αυτή την κυβέρνηση των άθεων δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά.
Ο Γιάννης Καφάτος σχολιάζει την επικαιρότητα που μερικές φορές είναι από μόνη της επιθεωρησιακό νούμερο. (και όταν δεν είναι την κάνει!)
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Γιάννης Καφάτος
Από τους Τουρκοφάγους στους ανθρωποφάγους του διαδικτύου
Ζήτω το έθνος, (ζήτω!), Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 (ζήτω!), μ’ άλλα λόγια χρόνια πολλά για τη σημερινή μέρα.
Βλέπω δύο μέρες τώρα τα τρέιλερ των επετειακών ταινιών για την παλιγενεσία και θυμάμαι – αμυδρά – τα σχολικά χρόνια και βιβλία και τα προβοκατόρικα ρεπορτάζ που οι ρεπόρτερ ρωτάνε παιδιά «τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου» και τις άκυρες απαντήσεις που καταγράφονταν και την ανατριχίλα που προκαλούσαν όλα αυτά στους μεγαλύτερους.
Και τώρα είμαι εγώ ο μεγαλύτερος και νομίζω ότι οι πιτσιρικάδες κάνανε τις μεγαλύτερες πλάκες που μέσω των τηλεοράσεων γινόντουσαν viral πριν εφευρεθεί ο όρος.
Και θυμάμαι τις φωνές που αμφισβητούσαν τις εθνικές παραδοχές – κανείς στο σχολείο δεν μας είπε ποτέ ολόκληρη την ιστορία, μόνο κομμάτια της.
Σήμερα, σχεδόν 200 χρόνια μετά την επανάσταση, αισθάνομαι ότι περιστοιχίζομαι από διαφόρων ειδών «…-φάγους» που έχουν την ίδια οργή, μανία και ορμή και φυσικά την εσωτερική βεβαιότητα για το δίκαιο που πρεσβεύουν.
Θέλω να πω ότι μπορεί να καίγεται το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για το αν σήμερα στις παρελάσεις θα ακουστεί να παιανίζει το «Μακεδονία ξακουστή» αλλά προσωπικά με ενδιαφέρει ότι το έθνος που τότε ξεσηκώθηκε, έγινε κράτος και αλά τούρκα πορεύτηκε, σήμερα είναι ένα μωσαϊκό άγριων ανθρωποφάγων που προσπαθούν να επιβληθούν πάνω στον άλλον χωρίς έλεος.
Ζούμε μια «επαναστατική» εποχή που ο καθένας θεωρεί ότι η προσωπική του επανάσταση και η επικράτηση απέναντι στους «άλλους» είναι ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να συμβεί από την ώρα που θα ξημερώσει και θα …στρωθεί στο πληκτρολόγιο.
Ναι, λησμόνησα να πω ότι πλέον οι επαναστάσεις μας έχουν τη δύναμη που βάζουμε στα καημένα τα πλήκτρα του υπολογιστή.
Βαράμε γράμματα και φτιάχνουμε λέξεις για να διχάσουμε, να διαχωρίσουμε και να διαχωριστούμε. Μετά μετράμε τα «Like» και στο τέλος της μέρας κάνουμε λογαριασμό. Χωρίς να δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν.
Κατά μόνας ηδονές αν το δεις με έναν άλλο τρόπο. Τά ‘πες, έκραξες, και κάπου εκεί νομίζεις ότι έπραξες το άπαν!
Οι πολιτικοί μπαίνουν (άραγε τους βάλαμε ή μας έβαλαν) στο παιχνίδι και γεμίζουμε λόγια και κουβέντες που στο τέλος δεν ξέρεις ποιος πρωτόπε, τι εννοούσε, πού αποσκοπούσε και λοιπά βαρετά.
Η ανθρωποφάγοι του πληκτρολογίου είναι πολύ άγριοι πολεμιστές, που δεν έχουν πρόβλημα να τελειώσουν τα πυρομαχικά τους αρκεί να έχουν μπαταρία στο κινητό. Εύκολες κουβέντες, ατακαριστές. Να κάνουν εντύπωση, να φανατίσουν το ακροατήριο και μετά … μετά πάμε για το επόμενο θέμα, με το επόμενο θύμα που θα βρεθεί στο πληκτρολογικό τους δρόμο και η ζωή τραβάει την ανηφόρα με ατάκες, like και share!
Καλό είναι να σκεφτόμαστε τι διαβάζουμε, από ποιον, να το ψάχνουμε και μετά να συμπορευόμαστε με τους διάφορους «στρατηγούς» καταθέτοντας το like μας. Αν υποθέσουμε ότι τους δίνει δύναμη, ε! ας λογίσουμε τα Like μας ως τη δική μας δύναμη και ας την χειριστούμε αναλόγως.
Διάβασμα, ενημέρωση, μελέτη (μην τρομάζετε με τη λέξη), είναι τα μόνα που μπορούν να μας κάνουν πιο χρήσιμους στους εαυτούς μας και στους ανθρώπους που αγαπάμε. Διαφορετικά, αν απλώς μένουμε στις ατάκες, γινόμαστε στρατιωτάκια στη δύναμη που μετράνε οι διάφοροι ανθρωποφάγοι του διαδικτύου!
Αστροναύτες, μηχανικοί της NASA, περιβαλλοντολόγοι, ερευνητές του CERN, μαθηματικοί, φωτογράφοι, πιλότοι αεροσκαφών, καλλιεργητές μανιταριών, μπαίνουν στις σχολικές αίθουσες και συζητούν με μαθητές γυμνασίου και λυκείου σε όλα τα μέρη της Ελλάδας, από τα πιο απομακρυσμένα ορεινά χωριά της Ηπείρου, Μακεδονίας, Κρήτης μέχρι και πιο μικρά νησιά, όπως οι Οινούσσες.
Τις συναντήσεις αυτές τις οργανώνει εδώ και τρία χρόνια το Tipping Point, μια ΜΚΟ που «στόχο έχει να βοηθήσει τους μαθητές που βρίσκονται ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο χωριό της Ελλάδας στον επαγγελματικό τους προσανατολισμό» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η συνιδρύτρια του Tipping Point, Αμαλία Κωνσταντακοπούλου.
Όπως επισημαίνει «η ιδέα προέκυψε όταν διαπιστώσαμε ότι όλοι μεγαλώνουμε με πολύ συγκεκριμένα πρότυπα από το οικογενειακό ή σχολικό μας περιβάλλον με αποτέλεσμα να μειώνεται η δυνατότητα στα παιδιά να συναντήσουν περισσότερους επαγγελματίες μέσα σε ένα σχολικό έτος που θα τους βοηθήσει να καταλάβουν όσο το δυνατό πιο νωρίς ποιο είναι το πραγματικό τους ενδιαφέρον, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, να έχουν περισσότερα ερεθίσματα. Έτσι, εμείς δίνουμε την ευκαιρία στους μαθητές αντί για 2-3 ανθρώπους-πρότυπα, να “συναντούν” 50-100 επαγγελματίες με τους οποίους δε θα μπορούσαν να μιλήσουν διαφορετικά πριν πάρουν συνειδητοποιημένα αποφάσεις ζωής. Μέχρι στιγμής πάνω από 10.000 μαθητές από 174 σχολεία έχουν συνομιλήσει με περισσότερους 1000 μέντορες από όλον τον κόσμο. Είναι Έλληνες από διάφορους επαγγελματικούς κλάδους που διαπρέπουν στον χώρο τους, είτε εκτός Ελλάδας είτε στο διπλανό χωριό όπου ζούνε». Όσο για τις συνομιλίες και …συνεδρίες με τους μέντορες, αυτές γίνονται μέσω διαδικτύου, «μιας πλατφόρμας που έχουμε δημιουργήσει όπου μπορούν να συνδεθούν εύκολα στην σχολική τάξη. Οι μαθητές μπορούν να επιλέξουν πεδία ενδιαφερόντων, όπως για παράδειγμα, Φυσική, Aρχιτεκτονική, Tουρισμός κλπ, και ανάλογα με το πεδίο να επιλέξουν και τον αντίστοιχο μέντορα που θα εκπροσωπήσει τον κλάδο. Επιπλέον, πριν από κάθε συνεδρία, η οποία διαρκεί 20 λεπτά, δημιουργούν την ατζέντα της συζήτησης θέτοντας τις ερωτήσεις τους με βάση τα ενδιαφέροντά τους, όπως τις απορίες τους για τις συνθήκες εργασίας, την καθημερινότητά τους, το πώς τα κατάφεραν να φτάσουν μέχρι το σημείο αυτό, αλλά και για να μάθουν νέες τάσεις, νέα επαγγέλματα» υπογραμμίζει η κ. Κωνσταντακοπούλου.
Οι αντιδράσεις των μαθητών, όπως περιγράφει η κ. Κωνσταντακοπούλου, είναι συγκινητικές. «Τα παιδιά το περιμένουν, κι έχουν ενεργή συμμετοχή. Μια μαθήτρια έχει γράψει στα σχόλιά της ότι «είναι ό,τι καλύτερο της έχει συμβεί στα 12 χρόνια του σχολείου», ενώ ένας μαθητής από Κρήτη δήλωσε ότι τώρα έμαθε καλύτερα τη δουλειά του πατέρα του και θα μπορεί να τον βοηθήσει. Ιδιαίτερα συγκινητική όμως είναι κι η ανταπόκριση των μεντόρων, που είναι πρόθυμοι να αφιερώσουν τον χρόνο τους και τις γνώσεις τους για να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις των παιδιών».
(ΣΣ:Οι φωτογραφίες που επισυνάπτονται έχουν παραχωρηθεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από την Αμαλία Κωνσταντακοπούλου)
Μία από τις παραμέτρους εκείνες που τεκμηριώνουν περίτρανα την κοινωνική διάσταση του αγώνα του Ελληνικού Έθνους για να αποτινάξει τον ζυγό του κατακτητή και την καταδυνάστευση της άρχουσας τάξης της εποχής είναι και η διαπάλη για την καθιέρωση της γλώσσας.
*του Γιώργου-Βύρωνα Δάβου
Μία μάχη κοινωνική για την πολιτικο-ιδεολογική ηγεμονία και τον χαρακτήρα του νέου κράτους, που κατεξοχήν διεξάγεται—ήδη από τους προεπαναστατικούς καιρούς– στο πεδίο της γλώσσας, που πέρα από επικοινωνιακό όργανο των εκατέρωθεν ιδεών και πεποιθήσεων για τους στόχους και τα συμφέροντα της κάθε ομάδας για τον αγώνα, αναδεικνύεται είτε ως αποκρυστάλλωση της κρατούσας ιδεολογικής κυριαρχίας, των κοτζαμπάσηδων, της Εκκλησίας, των Φαναριωτών και των αυτοχθόνων, ή επήλυδων «καλαμαράδων», είτε ως σάλπισμα της σαρωτικής έξαρσης του επαναστατικού φρονήματος, από τη μεριά των παθιασμένων αγωνιστών, του καθημαγμένου λαού και των πραγματικά φωτισμένων λογίων.
Η μεγάλη κοινωνικο-πολιτική τούτη αντιπαλότητα για τον έλεγχο και την καθιέρωση του μελλοντικού πολιτεύματος και του χαρακτήρα του ελληνικού κράτους που θα προέκυπτε φάνηκε ήδη από την αρχή του Αγώνα. Με την κάθοδο των Φαναριωτών και το σταδιακό πέρασμα του ελέγχου του Αγώνα στα χέρια των προυχόντων και των εφοπλιστών, σχεδόν αμέσως καταδολιεύθηκε το πνεύμα και το γράμμα του πρώτου προσωρινού Συντάγματος του Έθνους. Eνός πραγματικού μνημείου δημοκρατικών διακηρύξεων σε σαφή γλώσσα, που ώριζε καθαρά την κατάργηση τίτλων, προνομίων, σε μία προσπάθεια να καταργηθούν οι παλιές φεουδαρχικές διακρίσεις, με γνώμονα πως ο μόνος τίτλος ευγενείας είναι η προσφορά στον αγώνα του έθνους.
Καθώς ο λογιοτατισμός κατεβαίνει στη μαχόμενη Ελλάδα, που έχει ανάγκη από «γραμματιζούμενους» για να συντάσσει τα δημόσια έγγραφα, τις προκηρύξεις και να γράφει στις εφημερίδες, κατορθώνει εν τέλει, τη συνεργεία της προεπαναστατικής άρχουσας τάξης των προυχόντων, εμπόρων κι εφοπλιστών, να επιβάλλει στη δημόσια κι ιδιωτική ζωή μία απολιθωμένη γλώσσα και να διατηρήσει τους «μπέικους» προεπαναστατικούς τίτλους και να εγκαταστήσει νέα «εκλαμπρότατα» και «πριγκιπικά» αξιώματα. Τέτοια ήταν η διαφθορά της γλωσσικής πραγματικότητας κι ανάγκης, που και οι ίδιοι οι αληθινοί, πλην όμως αγράμματοι, αγωνιστές αισθάνονταν μειονεκτικά και προσελάμβαναν «σοφολογιοτάτους» για να συντάσσουν τις διαταγές και τα απομνημονεύματά τους κατόπιν, σε ακραιφνώς αρχαΐζουσα καθαρεύουσα, που με τον στόμφο της ισοπεδώνει τη γλαφυρότητα και τη θυμοσοφία του λόγου τους.
Στους εμφυλίους πολέμους του 1824 άλλωστε κορυφώνονται οι διακρίσεις λόγω της έλλειψης παιδείας (ίδε καταγωγής) και το ξεστράτισμα από τα δημοκρατικά ιδεώδη και τα ανανεωτικά σαλπίσματα. Μεγαλώνει η γλωσσική και κοινωνική αποξένωση του λαού από μία διοικητική τάξη (που την άκουγε να μιλά, ή να διαβάζει τις προκηρύξεις και τα άρθρα της και δεν την καταλάβαινε) και η οποία συνέχιζε να καρπούται τους μόχθους της δουλειάς του στα χωράφια και να σφετερίζεται το αίμα που έχυνε στα πεδία των μαχών, ενώ αρνείτο να συμμετάσχει οικονομικά –όπως στην περίπτωση του Υδραίου Γ. Κουντουριώτη που ενώ δεν γνώριζε ιππασία δεν θέλησε να προσφέρει τα άλογά του, που ήταν άλλωστε λεία—κι ως τέτοια εθνικό κεφάλαιο—από κούρσεμα τουρκικού πλοίου—και παράλληλα ενθυλάκωνε και σπαταλούσε τα δάνεια για δικό της λογαριασμό.
Μπροστά στον ορμητικό προπαιδευτικό για το επαναστατικό αίσθημα ενθουσιασμό του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, που από την εποχή του Ανωνύμου του 1789, της Ελληνικής Νομαρχίας, του Κρίτωνος Στοχασμοί, και τις δημοτικιστικές εξαγγελίες του Ρήγα, του Βηλαρά, του Ψαλλίδα—ακόμη και μέσα από τη ‘Μέση οδό’ του Κοραή— προσέβλεπε στην λαϊκή γλώσσα και στην επιστήμη τα μόνα θεμέλια για την οικοδόμηση ενός νεωτερικού κράτους— στα πρότυπα των δυτικών κοινωνιών—και τον απογαλακτισμό του από την κοινωνική δουλοπρέπεια, η «τακτοποιημένη» μέσα στα όρια του Οθωμανικού κράτους άρχουσα τάξη των Φαναριωτών και του Κλήρου, αντέταξε μία τεχνητή αρχαιολατρία, μολευμένη με την αναγκαία βυζαντινή γλωσσική απόκλιση των εκκλησιαστικών ψαλμών, που φυσικά αποτελεί σαφή κοινωνικό φραγμό κι αποκλεισμό του αναλφάβητου, κατά κανόνα, κύριου όγκου του πληθυσμού.
Καθώς η παιδεία και συνακόλουθα η γλώσσα αποτελούν κατεξοχήν φορέα κοινωνικής (και πολιτικο-ιδεολογικής) συνειδητοποίησης, η Εκκλησία είχε εξασφαλίσει την αποκλειστική μέριμνα κι έλεγχο της παρεχόμενης παιδείας, φροντίζοντας να κρατά τιθασευμένο και φρονηματισμένο τον πληθυσμό στις υπάρχουσες δομές κοινωνικού κι οικονομικού ελέγχου: κοτζαμπάσηδες, δημογέροντες, κλήρος, ανώτατη διοίκηση –Φαναριώτες. Ο μύθος του ‘Κρυφού Σχολειού’ πιότερο αναδεικνύει την ευρύτητα του ελέγχου της παιδείας από την Εκκλησία, παρά τον υποτιθέμενο διωγμό της από τους κατά κανόνα αδιάφορους Οθωμανούς. Ήδη από τα πρώτα χρόνια του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, η Εκκλησία φρόντιζε μέσω αφορισμών, καταστροφές τυπογραφείων, εγκυκλίων και νουθεσιών του ποιμνίου από άμβωνος, να καταδικάζει τα «καινά δαιμόνια» της επιστήμης και των νέων τάσεων στην εκπαίδευση, επιτρέποντας μόνον το «Κτωήχι» και τα «κολυβογράμματα». Άλλωστε το να γίνεις ρασοφόρος και να φοιτήσεις σε μία από τις πλήθος εκκλησιαστικές σχολές της εποχής –Πόλη, Χίος, Δημητσάνα κλπ—ήταν η μόνη οδός για κάποιον να ακολουθήσει κάποιος την ανώτερη εκπαίδευση.
Αμέσως μετά τον ξεσηκωμό, όμως ξεκίνησαν οι πρώτες διαβρώσεις, που έμελλαν να καθορίσουν και τον χαρακτήρα του μετεπαναστατικού κράτους, που απεμπόλησε κάθε νεωτεριστικό και Διαφωτιστικό χαρακτηριστικό, προκρίνοντας τις οπισθοδρομικές ιδέες της αρχαιολατρίας, μίας μορφής σκοταδιστικού “παππαδισμού” που αφόριζε κάθε ελεύθερη έκφραση κι έναν ανεδαφικό μεγαλοϊδεατισμό. Στο νέο κράτος απλώς εξελληνίσθηκε η παλαιά άρχουσα τάξη που ήλεγχε τις κοινωνικές σχέσεις και επί Τουρκοκρατίας, φροντίζοντας να κρατήσει μακριά από τη Διοίκηση τον λαό, συμπαρασύροντας μέσα από την καλλιέργεια της φιλαυτίας και τη λαμπρότητα της ‘ανακτορικής και διοικητικής ετικέτας’ και μερίδα αγωνιστών, εις βάρος άλλων.
Η γλωσσική κι εκπαιδευτική ανάσχεση, που μαυλίζοντας τες ιδεολογικά και γλωσσικά διαστρέβλωσε και ακύρωσε τις ανακατατάξεις στις οποίες απέβλεπε το εθνικοαπελευθερωτικό ρεύμα, αλλά και δημιουργώντας αλλοιωμένους μύθους για τους πρωταγωνιστές και τ’ ανδραγαθήματα του Αγώνα, διαμόρφωσε επίσης και την αμφιλεγόμενη εικόνα που εξακολουθεί να έχει η πλειονότητα των Ελλήνων ίσαμε και σήμερα για το Εικοσιένα, διαιωνίζοντας φευ, τη ρήση του Παλαμά όταν στα εκατόχρονα από την Παλιγενεσία είχε τονίσει πως «ακόμη δεν έχουμε παρά τη μυθιστορία της».
*Γιώργης-Βύρων Δάβος, Δρ. Γλωσσολογίας και δημοσιογράφος
Ενδεικτικές Πηγές:
Α. Αγγέλου, Οι Λόγιοι και ο Αγώνας, ΣΔΩΦ,1971
-«- , Το Κρυφό Σχολιό: χρονικό ενός μύθου, Εστία, 1997
Γ-Β.Δάβος (Davos), “La Diglosia Griega: un problema milenario y su reaparicion”, Udad Vigo, 2009
Μεσεμβρινός (Αντώνης Μυστακίδης), Η προδωμένη γλώσσα, Κέδρος, 1974, (επ.) Εμμ. Μοσχονάς, Η Δημοτικιστική Αντίθεση στη Μέση Οδό, Οδυσσέας 1981
Κ. Σιμόπουλου, Η Γλώσσα και το Εικοσιένα, Πολιτιστικές Εκδόσεις 2004
Τ. Σταματόπουλος, Ανδρέας Λόντος, Κάλβος, 1985
Κ. Τρυπάνης, Ο Αττικισμός και το Γλωσσικό μας Ζήτημα, 1984
G.Thompson, Η Ελληνική Γλώσσα, Εστία, 1961
Γ. Χατζηδάκη, Σύντομος Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσης, 1915 (1974)
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Που γεννήθηκε σε μια σπηλιά από την καλόγρια μάνα του, το 1872. Εξ ου και το προσωνύμιο «ο γιος της καλογριάς» που τον ακολουθούσε μέχρι την ώρα που τον βρήκε το φονικό βόλι στον Πειραιά. Επαναστάτης κι αθυρόστομος δεν δίσταζε να διαλαλεί ότι «εμένα η μάνα μου έφαγε σαράντα χιλιάδες μπούτσους για να με γεννήσει»….
Από νεαρή ηλικία έδειξε την επαναστατική του διάθεση. Φυσικά, έγινε κλεφτόπουλο και η επανάσταση τον βρήκε καπετάνιο.
Ωστόσο, τον πρώτο καιρό της επανάστασης, δεν πήρε μέρος, γιατί πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν πως βρισκόταν σε συνεννόηση με τους Τούρκους, επειδή είχε θητεύσει στην αυλή του Αλή Πασά των Ιωαννίνων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος τον κατηγόρησε ότι είχε κάνει «μυστικήν ανταπόκρισην (καπάκια) με τους Ομέρ Βρυώνη και Κιουταχή για … να του παραδώσει Μεσολόγγι και Αιτωλικό.
Μελανό σημείο της επαναστατικής του δράσης η συμμετοχή του στον θλιβερό εμφύλιο, με το μέρος (σχηματικά το λέω) των προυχόντων εις βάρος του Κολοκοτρώνη και των στρατιωτικών. Ενός εμφυλίου που σκότωσε ανθρώπους, έκαψε χωριά στην Πελοπόννησο και τελικά εκφύλισε την επανάσταση.
Γρήγορα, όμως, ο Καραϊσκάκης συνειδητοποίησε την αλήθεια και κατέστη ένας εκ των κορυφαίων του απελευθερωτικού αγώνα.
Έγραψε, τότε, στον Κολοκοτρώνη: «Κατ’ αρχάς εξιπάσθην, ογλήγορα όμως εφιλιωθήκαμεν»….
Η ελληνική ιστοριογραφία έχει καταγράψει πάμπολλα περιστατικά σχετικά με τον Καραϊσκάκη για την απαράμιλλη γενναιότητα κι ανδρεία του. Σε συνδυασμό με την αθυροστομία του.
Ν’ ανατρέξουμε σε κάποια:
Το 1823, ο Μαχμούτ Πασάς, διοικητής της Σκόδρας (Νότιας Αλβανίας), ξεκίνησε εκστρατεία με 20 χιλιάδες επίλεκτους αρβανίτες, εναντίον της Στερεάς Ελλάδας. Για να καταπνίξει τους ένοπλους της Στερεάς Ελλάδας και των Αγράφων, όπου ήταν το αρματολίκι του Καραϊσκάκη. Προκειμένου μετά να κατέβει ανενόχλητος στο επαναστατημένο Μεσολόγγι. Κι έστειλε, την 1η Ιουλίου, επιστολή στον Καραϊσκάκη: «Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα,. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».
Κι ο Καραϊσκάκης απάντησε: «Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω
κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω».
Ο Καραϊσκάκης έπασχε από μικρός από φυματίωση. Κι όλο έψαχνε γιατρούς και μαντζούνια για να τη αντιμετωπίσει. Κάποια φορά που ο πυρετός τον έλιωνε, δέχθηκε την επίσκεψη ενός γιατρού. Για να δοκιμάσει τις ικανότητες του γιατρού, ο Καραϊσκάκης έκρυψε κάτω από τα σκεπάσματα έναν από τους άνδρες του. Ο γιατρός έπιασε το χέρι του παλικαριού αντί του Καραϊσκάκη και του είπε:
Στρατηγέ οι δυνάμεις σου έχουν πέσει πολύ…
Τότε ο Καραϊσκάκης τίναξε τα σκεπάσματα κι ο γιατρός έκπληκτος κατάλαβε ότι είχε εξετάσει… χέρι άλλου. Κι ακούστηκε η φωνή του Καραϊσκάκη:
Γιατρέ, ο μπούτζος μου έπεσε, όχι οι δυνάμεις μου….
Ο Καραϊσκάκης, μετά την μεταμέλειά του για τη συμμετοχή του στο πλευρό των προυχόντων/πολιτικών στον εμφύλιο, δεν δίσταζε να τους προσβάλλει συνεχώς.
Μετά την τραγελαφική εκστρατεία τους (με φυλακισμένο τον Κολοκοτρώνη στην Ύδρα) εναντίον του Ιμπραήμ, που κατέληξε στην οικτρή ήττα των Ελλήνων στο Κρεμμύδι, το 1825, έγραψε στον «πρωθυπουργό» Κουντουριώτη:
«Ώρε Κουντουριώτη, άκουγα και νόμιζα θα είναι γεμάτο μυαλό το κεφάλι σου. Εσύ όμως έχεις τόσο μυαλό, όσο εγώ έχω σπόρο στ’ αρχίδια μου»!!
Ο Θάνατος
Αναφορικά με τη στιγμή του θανατηφόρου τραυματισμού του Καραισκάκη στη μάχη του Φαλήρου, ο Κύπριος αγωνιστής Ιωάννη Σταυριανού, ο οποίος πολέμησε δίπλα του, διαβεβαιώνει ότι ο αρχιστράτηγος της Ρούμελης δολοφονήθηκε από ελληνικό χέρι και ότι ο ίδιος υπήρξε αυτόπτης μάρτυς του γεγονότος. Ο Σταυριανός δεν είναι ο μόνος ούτε ο πρώτος που αναφέρει ότι ο Καραϊσκάκης δολοφονήθηκε. Όμως είναι ο μόνος και ο πρώτος, που το αναφέρει σαν πραγματικό γεγονός και όχι σαν αόριστη φημολογία. Όλων των άλλων ιστορικών και βιογράφων του Καραϊσκάκη, οι απόψεις διίστανται. Από το ότι ήταν στόχος του Μαυροκορδάτου, μέχρι κι ότι τον σκότωσε ο Κίτσος Τζαβέλλας κατ’ εντολή Μαυρκορδάτου και Άγγλων. Κάποιοι αναφέρουν ότι όντως κτυπήθηκε από τουρκικό βόλι…
Όλοι, όμως, συμφωνούν στα λόγια που είπε όταν κτυπήθηκε:
«Αν ζήσω γνωρίζω ποιος με κτύπησε, ειδεμή κλάστε μου τον μπούτσον»!
Ο ήρωας μεταφέρθηκε από το Νέο Φάληρο στο στρατόπεδό του στο Κερατσίνι και αφού μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων, περίμενε καρτερικά κι εν μέσω φρικτών πόνων τον θάνατο….
Την επομένη, στις 23 Απριλίου 1827, ο αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του. Η σωρός του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα, σύμφωνα με την επιθυμία του, όπου ετάφη και θρηνήθηκε από το πανελλήνιο.
Ο δε Κολοκοτρώνης μόλις έμαθε τον θάνατό του, «κάθισε στο έδαφος σταυροπόδι και μοιρολογούσε σαν γυναίκα»…
Υστρ.
Πριν λίγα χρόνια, τα λόγια του Καραϊσκάκη προς τον Μαχμούτ Πασά, έγιναν ένα καταπληκτικό τραγούδι σε στίχους και μουσική του ηθοποιού Νίκου Καλογερόπουλου. Το ερμήνευσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
Ξέρετε ποια είναι η θλιβερή κατάληξη αυτού του τραγουδιού; Το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο απαγόρευσε τη μετάδοσή του από ραδιόφωνα και τηλεοπτικούς σταθμούς!!!
Ιδού οι στίχοι του, ιδού κι ο σύνδεσμος που μπορείτε να το ακούσετε!
Άκου ρε γιε της καλογριάς,
ο φίλος σου είμαι ο Πανουργιάς
και το δεξί σου χέρι
κι εκείνος που καλύτερα
απ’ ολουνούς σε ξέρει.
Λένε πως παίζεις με χανουμάκια,
με τουρκοπούλες και καλογριές
και σ’ αραδιάζουνε βρισιές.
Πως μπαινοβγαίνεις στους μαχαλάδες,
με ντερβισάδες στήνεις χορό
και με ρωτάν και τι να πω;
Λένε πως έχεις αλισβερίσι,
μ’ Αλή Πασάδες κάνεις χωριό
και σε ρωτάω τι να τους πω.
Πες τους ρε φίλε Πανουργιά,
(ορέ) έχω εις στον πούτσον μου βιολιά,
έχω και τουμπερλέκια
κι όπως γουστάρω τα βαρώ
και σπάω τα ζεμπερέκια.
Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω
και αν αργήσω δώσ’ τους κι αυτό,
είναι τ’ αρχίδια μου τα δυο.
Όπως στα λέω να τους τα γράψεις,
όπως στα λέω να τους τα πεις,
Καραϊσκάκης σεβνταλής,
Καραϊσκάκης μπεσαλής.
Καραϊσκάκης γεια χαρά,
γεια σου ρε γέρο του Μοριά
και γεια που σ’ αγαπάνε.
Γεια τους που δε λυγίζουνε
και που δεν προσκυνάνε.
Λένε για μένα τα καρακόλια,
άκου τι λένε να μη γαμεί,
μίλα κι εσύ ρε Θοδωρή.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Καραϊσκάκης, Θοδωρής.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Κολοκοτρώνης και Γιωργής,
Καραϊσκάκης, Θοδωρής.
Γεια σου ρε Ανδρούτσο, γεια χαρά,
γεια σας παιδιά μου αητόπουλα,
που ‘χετε αητό πατέρα
κι όποιος δε με κατάλαβε,
τότε ας μας κάνει αέρα.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής.
Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω,
έτσι μου είπαν λόγω τιμής,
Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής.
Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω,
έτσι μου είπαν λόγω τιμής,
μαζί τους είμαστε κι εμείς
μαζί σας είμαστε κι εμείς.»
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
