Γ Εθνική – 2ος όμιλος:
Σημείωση:
*Ο Άρης Παλαιοχωρίου αποχώρησε πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.
Το παιχνίδι για την 7η αγωνιστική του 2ου ομίλου Γ Εθνικής ξεκίνησε με τον φιλοξενούμενο Αλμωπό να δημιουργεί δύο επικίνδυνες καταστάσεις στο 4΄ και 14΄, αλλά τους γηπεδούχους λειτουργώντας σωστά αμυντικά να καθαρίζουν τις φάσεις με τον γκολκίπερ Αργυρόπουλο και το νεαρό στόπερ Χατζόπουλο. Στο 20΄ τα Τρίκαλα ζήτησαν πέναλτι που αρνήθηκε ο διαιτητής Αναστασόπουλος, σε πτώση του Λίτσι μέσα στην περιοχή από μαρκάρισμα του Σαϊνατούδη. Νέες διαμαρτυρίες των γηπεδούχων στο 34΄ όταν από φάουλ του Αβραμόπουλου ο προωθημένος Πέικος σκόραρε με κεφαλιά, με τον διαιτητή όμως να ακυρώνει το γκολ έπειτα από υπόδειξη του β΄ βοηθού. Το ημίχρονο βγήκε χωρίς κάποια σπουδαία φάση.
Στο δεύτερο ημίχρονο είχαμε επανάληψη σκηνικού με το πρώτο, με τον Αλμωπό να μπαίνει αποφασισμένος να σκοράρει δημιουργώντας τρεις κλασικές ευκαιρίες για γκολ με τους Μαγγίζη (52΄), Ασλαμπάλογλου (54΄) και Κωστούλα (56΄), με τον γκολκίπερ Αργυρόπουλο να πραγματοποιεί σωτήριες επεμβάσεις. Τα Τρίκαλα αντέδρασαν απειλώντας με την εξ επαφής κεφαλιά του Χατζόπουλου έπειτα από κόρνερ του Φουρτζίου να περνάει ψηλά άουτ. Στο 74΄ ο Κωστούλας έπεσε θεαματικά εντός περιοχής για να εκμαιεύσει πέναλτι, ακολούθησε ένταση μεταξύ των ποδοσφαιριστών των δύο ομάδων, με τον διαιτητή να αποβάλλει τους Τσιρίδη (Τρίκαλα) και Κωστούλα (Αλμωπό).
Τίποτα αξιόλογο μέχρι το τέλος, με το τελικό 0-0 να αφήνει ικανοποιημένους τους γηπεδούχους που χειροκροτήθηκαν από τον κόσμο για την εμφάνισή τους.
Διαιτητής ο κ. Αναστασόπουλος (Χαλκιδικής), βοηθοί οι κ.κ. Χατζηβασιλείου (Μακεδονίας) και Τέγος (Γρεβενών).
Μ. Αλέξανδρος Τρικάλων (Πρίντζιος): Αργυρόπουλος, Ατανάσοφ, Μπαντής (87΄ Κιρκιλιανίδης), Χατζόπουλος, Πέικος, Τσιρίδης, Σωτηράκης, Αβραμόπουλος, Πίκος (74΄ Καπετάνος), Φουρτζίου (84΄ Παρσόπουλος), Λίτσι (90΄ Αναδολού).
Αλμωπός Αριδαίας (Τυριακίδης): Μένιος, Κιουλτζόπουλος (64΄ Ντόγος), Σαϊνατούδης (79΄ Ξόμπλιος), Ναουμίδης (26΄ Μαγγίζης), Τζημογιάννης, Καζναφέρης, Μεντής, Ασλαμπάλογλου, Κωστούλας, Πέττας, Καραγιάννης (29΄ Στογιαννίδης).
Τα ζώα αυτά, τονίζει ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τον φτωχό σε μάζα αλλά πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία και βότανα ελληνικό βοσκότοπο. Επίσης ήταν προσαρμοσμένα στο κλίμα της περιοχής, που έχει πολύ ψυχρό χειμώνα και πολύ θερμό καλοκαίρι με μακρά περίοδο ξηρασίας. Σε αυτές τις συνθήκες τα ζώα αυτά, συνεχίζει, όχι μόνο επιβίωναν αλλά και με τις πρώτες βροχές ανέκαμπταν αμέσως με ελάχιστη βοήθεια. Κατόπιν, αγόρασε και έναν αριθμό από χοιρομητέρες του αυτόχθονου ελληνικού μαύρου χοίρου, προκειμένου τα μέλη της οικογένειάς του, όπως επισημαίνει, να τρέφονται με αγνό χοιρινό κρέας.
Όσο όμως περνούσαν τα χρόνια, τον ευαισθητοποίησε και ο κίνδυνος εξαφάνισης των ιππαρίων Σκύρου και των ίππων Θεσσαλίας και αποφάσισε να συμβάλει στη διάσωσή τους. Σήμερα στο κτήμα του διασώζονται κάποιες από τις πιο σπάνιες φυλές αγροτικών ζώων. Επιγραμματικά τα ζώα που εκτρέφονται, όπως ο κ. Δήμος λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είναι αγελάδες στεπικής φυλής τύπος Κατερίνης, ελληνικός αυτόχθον μαύρος χοίρος, πρόβατα καλαρρύτικης φυλής, πρόβατα σαρακατσάνικης φυλής, αίγες Καρύστου, αίγες ουλοκερατικές, αίγες αγίου Νικάνορα, αίγες Σκοπέλου, ελληνικός βούβαλος, ιππάρια Σκύρου και ίπποι φυλής Θεσσαλίας.
«Δεν θα μπορούσα να πω, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι κάποιο είδος είναι πιο σπάνιο αλλά μπορώ να αναφέρω τα εξής δεδομένα. Υπάρχουν μόλις 3 εκτροφές αγελάδας στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης που δεν αριθμούν πάνω από 500 ζώα. Ο μαύρος χοίρος στην εκτροφή μας αποτελεί τον μοναδικό πυρήνα μαύρου χοίρου με γενετική ομοιογένεια όπως αναφέρει σε έρευνά του ο ΕΚΕΤΑ το 2012. Εκτρέφεται αυτή τη στιγμή έναν από τους μεγαλύτερους πυρήνες καθαρόαιμου σκυριανού ιππαρίου. Η αίγα ουλοκερατικής φυλής και αγίου Νικάνορα θεωρούνται ήδη εξαφανισμένα και γίνεται σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα μια μεγάλη προσπάθεια αναβίωση της».
Μιλώντας αναλυτικά για τον ελληνικό μαύρο χοίρο, ο κ. Δήμος σημειώνει: «Ο ελληνικός μαύρος χοίρος είναι το ζώο που σε δύσκολους καιρούς έσωσε το ελληνικό έθνος. Με το λίπος του μαύρου χοίρου συντηρούσαν το κρέας για μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς επίσης ήταν και η μοναδική πηγή ενέργειας που μπορούσαν να εκμεταλλευτούν. Ας έρθουμε όμως στο σήμερα. Ο μαύρος χοίρος μπορεί και επιβιώνει στην ύπαιθρο χωρίς να τα κλείνουμε σε κλουβιά και χωρίς να τους παρέχουμε θερμότητα για να επιβιώσουν. Ακόμα και όταν χιονίζει αυτά παραμένουν έξω. Μόνο και μόνο από αυτό το χαρακτηριστικό τους μπορούμε να καταλάβουμε τις τεράστιες διαφορές που έχει με τα βελτιωμένα ζώα εντατικής εκτροφής. Είναι ένα ζώο μικρής παραγωγικότητας ωστόσο μας δίνει προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας καθώς όπως έχει αποδειχθεί από ειδικούς επιστήμονες, το κρέας τους περιέχει ω3 και ω6 λιπαρά οξέα και μάλιστα σε ιδανική αναλογία. Επίσης οι τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι κάποιες από τις πρωτεΐνες του κρέατος του μαύρου χοίρου έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες».
Ο κ. Δήμος επισημαίνει ότι τους τελευταίους μήνες ο ελληνικός μαύρος χοίρος είναι σε ένα κομβικό σημείο καθώς απειλείται άμεσα από την εμφάνιση σε γειτονικές χώρες της αφρικανικής πανώλης. Για να καταλήξει λέγοντας: «Γι’ αυτό το λόγο γίνονται σοβαρές προσπάθειες από όλους εμάς που ασχολούμαστε με τον μαύρο χοίρο για τη διασφάλιση του είδους. Σε αυτή μας την προσπάθεια ζητάμε την βοήθεια όλων. Από τον απλό εθελοντή, τους πολιτικούς, αλλά και τα μεγάλα ιδρύματα της χώρας».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ένα Ι.Χ. στο οποίο επέβαιναν ο οδηγός με την γυναίκα του και την πεθερά του και ένα τζιπ στο οποίο επέβαιναν ένα ζευγάρι με τα δύο του παιδιά συγκρούστηκαν πλαγιομετωπικά με αποτέλεσμα η ηλικιωμένη γυναίκα να χάσει την ζωή της, ενώ τραυματίστηκαν και οι υπόλοιποι επιβαίνοντες τόσο στο ΙΧ όσο και στο τζιπ.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες το ΙΧ αυτοκίνητο έβγαινε από τον δρόμο της Κρύας Βρύσης, ενώ το τζιπ είχε κατεύθυνση προς την Αλεξάνδρεια προερχόμενο από τα Γιαννιτσά. Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε την ηλικιωμένη και τους τραυματίες οι οποίοι διακομίστηκαν στο νοσοκομείο των Γιαννιτσών.

Ένα ακόμα θετικό στοιχείο είναι ότι είναι τροφή χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη που σημαίνει ότι δεν έχουν την τάση να ανεβάζουν το ζάχαρο του αίματος. Τα ρεβίθια αποτελούν την καλύτερη φυτική πηγή πρωτεΐνης μεγάλης βιολογικής αξίας είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και βασικά μέταλλα και βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού και τη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ.
Το ταχίνι είναι μία υπερτροφή για αυτό και οι μοναχοί το θεωρούν απαραίτητο στην διατροφή τους. Πρόκειται για ένα πλούσιο σουσαμοπολτό με γεύση ξεχωριστή και θρεπτικά στοιχεία ευεργετικά στον οργανισμό. Μάλιστα ο συνδυασμός των οσπρίων με το ταχίνι μας δίνει μία τροφή πολύ πλούσια, σε πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας. Επίσης πλημμυρίζει από βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία και είναι εξαιρετική πηγή χαλκού και καλή πηγή σιδήρου, ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου, ψευδαργύρου αλλά και φυτικών ινών.
Το κουκουνάρι δένει αρμονικά και ο χυμός λεμονιού βοηθά στην απορρόφηση όλων των ευεργετικών στοιχείων.
Η συνταγή δική σας.
Υλικά
250 γρ. ρεβίθια, καλά μουλιασμένα
200 γρ. ταχίνι
10 ντοματάκια, κομμένα στη μέση
2 σκελίδες σκόρδο, λιωμένο
χυμό από 2 λεμόνια
50 γρ. κουκουνάρι
Ελαιόλαδο εκλεκτό
αλάτι θαλασσινό
γλυκιά πάπρικα
Νερό χλιαρό μόνο εάν το μείγμα μας είναι πολύ σφιχτό
Tρόπος παρασκευής
Ξεπλένουμε τα ρεβίθια.
Σε μεγάλο μπολ μουσκεύουμε για 12 ώρες τουλάχιστον τα ρεβίθια σε 2 ½ λίτρα κρύο νερό, χωρίς αλάτι, χωρίς σόδα.
Την επόμενη μέρα στραγγίζουμε τα ρεβίθια.
Τα αλέθουμε στο multi προσθέτοντας το ταχίνι, το σκόρδο, το φρέσκο χυμό λεμονιού και το αλάτι μέχρι να γίνει το χούμους σαν βελούδινη κρέμα με στιβαρή υφή.
Σε τηγάνι σοτάρουμε ελαφρά τα ντοματάκια.
Σερβίρουμε το χούμους σε σαλατιέρα και το περιλούζουμε με τα ντοματάκια και το ελαιόλαδο.
Πασπαλίζουμε με καπνιστή πάπρικα και κουκουνάρι.
Μικρά μυστικά
Για να έχει το χούμους βελούδινη υφή μπορούμε να τρίψουμε ανάμεσα στα χέρια μας τα ρεβίθια να φύγει ο φλοιός τους.

Κατά συνέπεια μπορούμε να ηρεμήσουμε και μόνο αν συνειδητοποιήσουμε ότι το stress δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα! Ίσως μάλιστα μπορεί κάποιες φορές να είναι μία καλοδεχούμενη λειτουργία που “έρχεται” να βοηθήσει τον εαυτό μας σε στιγμές δυσκολίας (φαινόμενο κινητοποίησης-εγρήγορσης).
Τι γίνεται όμως όταν το αίσθημα αυτό δεν μπορεί να ερμηνευτεί; Όταν δεν μπορούμε να εξηγήσουμε ούτε από που προέρχεται ούτε τι εξυπηρετεί ; Τότε προφανώς το stress δεν είναι ωφέλιμο, ούτε χρήσιμο. Και πάλι όμως “για να συμβαίνει κάτι σημαίνει!” Και αυτή είναι η χρησιμότητα του: Αυτή τη φορά το stress είναι ένα σημάδι, ένας συναγερμός που προειδοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά…
Ψυχραιμία λοιπόν… γιατί αν κάτι δεν πάει καλά, αυτό που χρειάζεται είναι να το αντιμετωπίσουμε και να φέρουμε την πνευματική και ψυχική μας κατάσταση εκ νέου σε μία θέση ισορροπίας. Για παράδειγμα αν κάτι δεν πάει καλά στην σχέση μας, στην εργασία μας, αν δεν νοιώθουμε καλά σε μία παρέα, σε μία συνεργασία κλπ. (τότε το stress θα εκδηλωθεί συχνά ως ένα σφίξιμο στο στομάχι, είτε ως πονοκέφαλος…) θα χρειαστεί να αποκωδικοποιήσουμε το ¨μήνυμᨔ να μην μείνουμε μόνο στο σύμπτωμα, αλλά να αξιολογήσουμε την κατάσταση, τις δυνατότητες μας, τις επιλογές μας και να πράξουμε αναλόγως… Με απλά λόγια να κινητοποιηθούμε.
Σε κάθε περίπτωση αυτό που θα θέλαμε να επισημάνουμε είναι ότι αν το stress, που εκφράζεται κυρίως με ένα σωματικό σύμπτωμα, είναι η ένδειξη ενός βαθύτερου ψυχικού ή συναισθηματικού προβλήματος, τότε η μονομερής αντιμετώπιση του σωματικού συμπτώματος είναι σαν να κλείνουμε τα μάτια σε αυτό που μας δυσκολεύει, είναι σαν να χάνουμε μία ευκαιρία να “πάμε παρακάτω” τον εαυτό μας, τη ζωή μας και τις σχέσεις μας…
Έχουμε το δικαίωμα – παρότι δεν συνηθίζεται – να αναγάγουμε το stress και τα άγχη μας σε επίτιμους δημότες της ψυχής μας, να τους προσφέρουμε μία καλή κουβέντα κι “‘ένα ποτήρι νερό” και τότε αυτοί, οι απρόσκλητοι μουσαφίρηδες μπορούν να γίνουν από εφιάλτες ακόμα και φίλοι μας, σύμμαχοι μας!!!
Η ανακοίνωση της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Πολιομυελίτιδας σημαίνει ότι κυκλοφορεί ακόμη μόνο ο τύπος 1 του ιού της πολιομυελίτιδας, αφού η εξάλειψη του τύπου 2 έχει κυρηχθεί ήδη από το 2015 και του τύπου 3 αυτή την εβδομάδα.
Τα περιστατικά πολιομυελίτιδας παγκοσμίως έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 99% από το 1988, αλλά ο ιός πολιομυελίτιδας τύπου 1 εξακολουθεί να υπάρχει στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν, όπου προσέβαλε συνολικά 88 άτομα φέτος. Πρόκειται για μια αύξηση από το 2017 που είχαν παρατηρηθεί μόνο 22 περιπτώσεις πολιομυελίτιτιδας σε παγκόσμιο επίπεδο.
“Η εξάλειψη του ιού της πολιομυελίτιτδας τύπου 3 αποτελεί σημαντικό ορόσημο για έναν κόσμο χωρίς πολιομυελίτιδα, αλλά δεν μπορούμε να επαναπαυτούμε”, δήλωσε η Ματσίντισο Μοέτι, διευθύντρια του ΠΟΥ στην Αφρική.
Ο Σεθ Μπέρκλεϊ, διευθύνων σύμβουλος της GAVI, της διεθνούς οργάνωσης που αγωνίζεται για ίση πρόσβαση στα εμβόλια των παιδιών που ζουν στις φτωχότερες χώρες του κόσμου, δήλωσε ότι ήταν “μια τεράστια νίκη στον αγώνα κατά της πολιομυελίτιδας”.
Η πολιομυελίτιδα εισβάλλει στο νευρικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη παράλυση εντός ωρών. Δεν μπορεί να θεραπευθεί, αλλά η μόλυνση μπορεί να αποφευχθεί με εμβολιασμό – και μια σημαντική μείωση των περιπτώσεων παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες οφείλεται σε έντονες εθνικές και περιφερειακές εκστρατείες ανοσοποίησης σε μωρά και παιδιά.
Σε μη εμβολιασμένους πληθυσμούς, ωστόσο, οι ιοί πολιομυελίτιδας μπορούν να επανεμφανιστούν και να εξαπλωθούν γρήγορα. Κρούσματα πολιομυελίτιδας που προήλθαν από εμβόλιο μπορεί επίσης να παρατηρηθούν σε περιοχές όπου η ανοσία είναι χαμηλή και δεν είναι καλό το σύστημα αποχέτευσης, καθώς οι εμβολιασμένοι άνθρωποι μπορεί να εκκρίνουν τον ιό, θέτοντας τον μη εμβολιασμένο πληθυσμό σε κίνδυνο.
Οι Φιλιππίνες τον περασμένο μήνα ανακοίνωσαν ότι σχεδιάζουν εκστρατεία επείγοντος εμβολιασμού μετά την επανεμφάνιση της πολιομυελίτιδας και την καταγραφή των πρώτων δύο περιπτώσεων πολιομυελίτιδας εδώ και 20 χρόνια.
Η Μοέτι καλεί τις κυβερνήσεις να βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση, λέγοντας πως οι χώρες πρέπει διαρκώς να ενισχύουν τις προσπάθειες εμβολιασμού για να προστατεύσουν τον πληθυσμό και να εντείνουν τις επισκέψεις ρουτίνας στους γιατρούς προκειμένου να διασφαλίσουν ότι ακόμη και ο παραμικρός κίνδυνος επανεμφάνισης του ιού θα εντοπιστεί.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση “The BMJ”, επιχείρησε να εκτιμήσει αν και κατά πόσο οι σοβαρές ψυχιατρικές αντιδράσεις σε τραυματικά γεγονότα ζωής και άλλες αντιξοότητες συνδέονται με την προσβολή από απειλητικές λοιμώξεις.
Η ερευνητική ομάδα συνέκρινε τα ποσοστά λοιμώξεων μεταξύ 144.919 ασθενών που διαγνώστηκαν με κάποια αγχώδη διαταραχή (π.χ. διαταραχή μετατραυματικού στρες, οξεία αγχώδη αντίδραση, διαταραχή προσαρμογής κ.ά.) και 184.612 ατόμων με ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά, οι οποίοι όμως δεν έπασχαν και με 1.449.190 υγιή υποκείμενα από το γενικό πληθυσμό. Η μέση ηλικία διάγνωσης με κάποια αγχώδη διαταραχή ήταν τα 37 έτη και οι μελετητές παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες για περίπου οχτώ χρόνια. Οι λοιμώξεις που μελετήθηκαν ήταν ποικίλες, συμπεριλαμβανομένου της μηνιγγίτιδας, της ενδοκαρδίτιδας, της σήψης και άλλων ασθενειών του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Διαπιστώθηκε ότι κατά την περίοδο που διήρκησε η έρευνα σε καταγράφηκαν ανά 1.000 άτομα 2,9 περιστατικά νέων λοιμώξεων στους πάσχοντες από κάποια αγχώδη διαταραχή, ενώ τα αντίστοιχα περιστατικά ήταν 1,7/1.000 για τα υγιή ζεύγη των ασθενών και 1,3 για τα υγιή άτομα από τον γενικό πληθυσμό.
Μετά την εξέταση του οικογενειακού ιστορικού και άλλων σωματικών ή ψυχιατρικών νόσων, οι σχετιζόμενες με το άγχος διαταραχές φάνηκε να συνδέονται με όλες τις υπό μελέτη λοιμώξεις. Οι υψηλότεροι σχετικοί κίνδυνοι εντοπίστηκαν στη μηνιγγίτιδα (63% αυξημένος κίνδυνος) και την ενδοκαρδίτιδα (αυξημένος κίνδυνος κατά 57%) σε σύγκριση με τα υγιή ζεύγη ατόμων. Η μικρότερη ηλικία διάγνωσης και η παρουσία άλλων ψυχιατρικών καταστάσεων, ιδιαίτερα των διαταραχών χρήσης ουσιών, συνδέεται με επέκταση του κινδύνου, ενώ η χρήση ως αντικαταθλιπτικών, εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) κατά το πρώτο έτος μετά τη διάγνωση φάνηκε να έχει προστατευτική επίδραση.
Οι μελετητές υποστηρίζουν την ανάγκη διεξαγωγής νέων ερευνών για την καλύτερη κατανόηση του ρόλου που διαδραματίζουν οι παράγοντες του τρόπου ζωής και οι θεραπείες για το άγχος στη μείωση του κινδύνου προσβολής από απειλητικές λοιμώξεις.
Ο Τζόναθαν Μπίσον, από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ τόνισε ότι είναι δύσκολο να βρεθεί η πραγματική φύση της σχέσης μεταξύ σωματικής υγείας και αγχωδών διαταραχών, αλλά ποικίλοι βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες ενδέχεται να συμβάλουν με κάποιο τρόπο.
Αυτό που η συγκεκριμένη έρευνα προσθέτει στην μέχρι τώρα βιβλιογραφία είναι ορισμένα ‘μονοπάτια’ που συνδέουν την ψυχική και τη σωματική υγεία. Οι ερευνητές, επομένως, υποστηρίζουν ότι μια ολιστική προσέγγιση στην έρευνα και τη διαχείριση των αγχωδών διαταραχών με τη συνεργασία των ίδιων των ασθενών και των οικογενειών τους, ενδέχεται να είναι ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που βιώνουν αυτή την συνήθη αλλά εξουθενωτική κατάσταση.
Σύνδεσμος για την πρωτότυπη επιστημονική δημοσίευση: https://www.bmj.com/content/367/bmj.l5784
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Όπως ανακοίνωσε ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, Άγγελος Μπίνης: «Ο εθνικός στόχος για τη μείωση του καπνίσματος βρίσκει, όπως καταγράφεται σε σχετικές έρευνες, σύμφωνη τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, η οποία αναμένει απτά δείγματα της βούλησης της πολιτείας για την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων. Στο πλαίσιο αυτό, κλιμάκιο Επιθεωρητών-Ελεγκτών της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σε συνεργασία με στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας πραγματοποίησαν το βράδυ του Σαββάτου, 26.10.2019, και τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, 27.10.2019, έλεγχους συμμόρφωσης με τις κείμενες διατάξεις περί προστασίας από προϊόντα καπνού, σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος στο κέντρο της Αθήνας, προβαίνοντας σε συστάσεις για την ορθή εφαρμογή των απαιτήσεων του εν λόγω θεσμικού πλαισίου. Το επόμενο διάστημα θα εκπονηθεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ελέγχων που θα υλοποιηθεί από μικτά κλιμάκια των συναρμόδιων υπηρεσιών, ώστε να διασφαλιστεί η εφαρμογή του νόμου, η προστασία της δημόσιας υγείας και η ισότιμη λειτουργία των επιχειρήσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των σχετικών διατάξεων».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αφορμή για να έρθει στην επικαιρότητα το θέμα των στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους στο πόλεμο και δεν βρέθηκαν ποτέ οι σοροί τους, αποτέλεσε ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε το 2004 από έναν Βορειοηπειρώτη ο πρώην υπουργός και νυν πρόεδρος της Ένωσης Συγγενών Πεσόντων κατά το Έπος 1940 -41, Γεώργιος Σούρλας.
“Οργώνω το χωράφι μου, και το αλέτρι μου βγάζει οστά των μαχητών του ‘40, θρυμματίζει κρανία και διερωτώμαι εσείς εκεί στην Ελλάδα πού είστε; Γιατί τους εγκαταλείψατε στα βουνά και στα λαγκάδια; Γιατί δεν ενδιαφερθήκατε ποτέ γι’ αυτούς που έγραψαν την πιο λαμπρή ιστορία;” του είπε. Έτσι ξεκίνησε ένας μακροχρόνιος αγώνας του κ. Σούρλα, που κατέληξε στην τελική απόφαση της Διακρατικής Επιτροπής Ελλάδος-Αλβανίας, για την ανεύρεση, την περισυλλογή και τον ενταφιασμό των οστών των πεσόντων, η οποία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2018. Στη μνήμη των πεσόντων στρατιωτών ο κ. Σούρλας έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο “Δεν ξεχάσαμε τους ήρωες του έπους του 1940-41”.
Σήμερα, 79 χρόνια μετά τον πόλεμο του ΄40, συγγενείς των άταφων πεσόντων μιλούν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τους προγόνους τους που χάθηκαν στα βουνά της Αλβανίας και δεν μπόρεσαν να ενταφιαστούν με τις τιμές που του έπρεπαν.
Επολέμησεν ως παληκάρι
“Κύριε Ιντζίρη,
Την 9ην Δεκεμβρίου 1940 ο λόχος μου έλαβεν μέρος εις τινά μάχην κατά τη διάρκεια της οποίας ο υιός σας επολέμησεν ως παληκάρι, αγωνίσθη ως αληθινός πατριώτης εναντίον του απαισίου εχθρού μας. Μετά το πέρας αυτής διεπίστωσα την απουσίαν του, έκτοτε και μέχρι σήμερον ουδέν ίχνος τους ανεύρομεν. Αναγνωρίζω ότι η λύπη σας θα είναι μεγάλη, πλήν όμως ελπίζω να είναι εν τη ζωή και εύχομαι να επανέλθει εις τους κόλπους της οικογενείας σας”.
Με αυτή την επιστολή που έστειλε στις 21/1/1941 ο αξιωματικός Κωνσταντίνος Ζήκος, ο πατέρας του στρατιώτη του 67ου Συντάγματος Πεζικού Σάββα Ιντζίρη, Νικόλαος, πληροφορείται τον χαμό του γιού του. Περηφάνια και συγκίνηση για τον παππού του που έχασε τη ζωή του μαχόμενος αισθάνεται ο Σάββας Ιντζίρης ο οποίος μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ λέει: «Η καταγωγή της οικογένειάς του παππού μου ήταν από τη Σινώπη. Ο παππούς μου πήγε εθελοντικά να πολεμήσει. Ο πατέρας μου ήταν τόσο μικρός τότε και δεν τον θυμόταν. Δεν βρέθηκε όμως ποτέ το πτώμα του, ούτε και τα κόκκαλά του. Ο δήμος Κορδελιού -Ευόσμου για να τον τιμήσει έδωσε πριν πολλά χρόνια το όνομά του σε ένα πάρκο και πρόσφατα τον τίμησε με πλακέτα στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του κ. Σούρλα. Αισθάνομαι περήφανος και συγκινημένος για τον παππού μου».
Ο στρατιώτης του 50ου Συντάγματος Πεζικού Αλέξανδρος Μαξούρας είχε έρθει στην Ελλάδα το 1922 από τη Σμύρνη. «Ηταν πρώτος ξάδελφος τους πατέρα μου. Ήταν 20 χρονών όταν πήγε να πολεμήσει, δεν είχε προλάβει να κάνει οικογένεια. Είχε έναν αδελφό που πέθανε. Υπήρχε πάντα μια βαθειά θλίψη και γιατί σκοτώθηκε και γιατί δεν τάφηκε όπως θα έπρεπε. Τα κόκαλά του δεν βρέθηκαν ποτέ. Ίσως να είναι θαμμένος μαζί με άλλους κάπου στην Αλβανία. Στην οικογένεια νιώθουμε θλίψη αλλά και περηφάνια», λέει ο Γιώργος Μαξούρας μιλώντας για τον θείο του, τη μνήμη του οποίου επίσης τίμησε ο δήμος Κορδελιού-Ευόσμου με την επίδοση πλακετας.
Ο στρατιώτης Κωνσταντίνος Κοντός του Σωτηρίου, από τον Νέο Κουκλουτζά της Θεσσαλονίκης, ο οποίος υπηρετούσε στο 4ο Τάγμα Πολυβολικού Κινήσεως, είναι ένας από τους ντόπιους στρατιώτες που έπεσαν στο πεδίο της μάχης και δεν βρέθηκαν ποτέ. «Επεσεν υπέρ Πατρίδος επί του πεδίου της Μάχης Τσιροταπε (αερ. Επιδρ) στην 20 Δεκεμβρίου 1940» έγραφε το “δελτίο φονευθέντος”, με αριθμό πρωτοκόλλου 89955, που έστειλε το Γενικό Επιτελείο Στρατού στις 2 Φεβρουαρίου 1941 στην οικογένεια του στρατιώτη Κωνσταντίνου Κοντού.
«Ο παππούς μου έχασε τη ζωή του στον πόλεμο σε ηλικία 25 ετών. Ο πατέρας μου τότε ήταν ενός ή δύο ετών, δεν τον θυμόταν καν. Ήταν ντόπιοι. Πριν περίπου δέκα χρόνια δόθηκε προς τιμήν του το όνομά του σε μία οδό πάνω από τον περιφερειακό και τώρα τον τίμησε με πλακέτα ο δήμος Κορδελιού-Ευόσμου», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εγγονός του Γιάννης Κοντός.
ΑΠΕ-ΜΠΕ