Πριν από λίγες ημέρες άκουσα κάποιον πανελίστα δημοσιογράφο, που δε γνωρίζω τ’ όνομά του, να απαγγέλλει διθυραμβικά την παρακάτω φράση: “Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι το πιο τοξικό πρόσωπο της χώρας”. Μάλιστα, κύριοι, πολύ καλά ακούσατε.
Επειδή τυχαίνει να γνωρίζω κάποια ελάχιστα πράγματα για την τοξικότητα, θα σας αναφέρω μερικά παραδείγματα κόσμιας και ευγενέστατης συμπεριφοράς, που έχουμε παρακολουθήσει όλοι μας.
Ο μακαρίτης Μένιος Κουτσόγιωργας, όπως γνωρίζετε, ήταν ευγενικός, προσηνής και πάντα γλυκομίλητος. Στόμα είχε και μιλιά δεν είχε, που λένε και κάποια βιβλία.
Οι αυριανιστές συντάκτες εκείνου του ευγενέστατου φύλλου εφημερίδας , που κυκλοφορούσε σε χιλιάδες αντίτυπα για πολλά χρόνια, φημίζονταν για την άρτια έκφραση των κειμένων τους, για τη λεπτότητα των χαρακτηρισμών τους και για την ήπια πολιτική αντιπαράθεση, που ασκούσαν κυρίως απέναντι στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, όταν ήταν Πρωθυπουργός. Πολλοί έπαινοι γράφονταν τότε σ’ αυτό το φύλλο. Τι να θυμηθεί κανείς;
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος διακρινόταν για την ευχέρεια που είχε να αναλύει όλα τα φαινόμενα της κοινωνίας, με κάτι λέξεις που δεν καταλάβαινε κανείς και για το λόγο αυτό δεχόταν δυνατά χειροκροτήματα σε κάθε του εμφάνιση. Ήταν όμως ειδικός σε κάτι άλλο. Ας μην το αναφέρουμε τώρα και χαλάσουμε τη σούπα.
Η κυρία Κατερίνα Ακριβοπούλου, με την μπάσα φωνή της, μας ενημέρωνε πάντα με ακρίβεια, για όλα τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα κι ήταν τόσο ήρεμη, τόσο γλυκομίλητη, που νόμιζες πως είχε φοιτήσει στο Αρσάκειο κι είχε αποκτήσει τους ευγενείς τρόπους συμπεριφοράς, που όλοι θαύμαζαν στο γυαλί. Ο συνάδελφός της κ. Σωτήρης Καψώχας διακρινόταν για το μειλίχιο ύφος του και για τη διακριτικότητα, με την οποία εξέφραζε τις απόψεις του, προσπαθώντας να μη θίξει κανέναν από τους πολιτικούς αντιπάλους του Σύριζα, στον οποίο είχε στρατευθεί. Η αντικειμενικότητά του ήταν υποδειγματική.
Ο κ. Παύλος Πολάκης, σημαντικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, όντας υφυπουργός υγείας στην αρχή και στη συνέχεια βουλευτής της αντιπολίτευσης, είναι πασίγνωστος για την ευγένεια, με την οποία συνομιλεί στη βουλή και για τον άψογο τρόπο, που αντιμετωπίζει τις τοξικότητες του Αδώνιδος Γεωργιάδη. Εντελώς ατοξικός ο σφακιανός.
Η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας, έχει σπάσει κάθε ρεκόρ ευγενούς συμπεριφοράς στη Βουλή των Ελλήνων, με τις ήπιες εκφράσεις της, με το γεγονός ότι δε διακόπτει κανέναν ομιλητή, με τον καλό λόγο στο στόμα της και την κατανόηση που δείχνει, όταν κάποιοι κυβερνητικοί βουλευτές, της επιτίθενται με ανοίκειες εκφράσεις. Η τοξικότητα της είναι παντελώς άγνωστη.
Κάποιοι τραγουδιστές, στρατευμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν γράψει τραγούδια, που υμνούν την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Κούλη δηλαδή, και κάνουν τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας, να συγκινούνται από τους υπέροχους στίχους, που ακούγονται στα ερτζιανά κύματα χωρίς ίχνος τοξικότητας και ύβρεων.
Κάποιοι δημοσιογράφοι και κάποιοι ξεπεσμένοι τώρα ηθοποιοί, με μπόλικη διάθεση συγκαταβατικότητας στις εκπομπές τους, όταν μιλούν για την Κυβέρνηση, κυριολεκτικά στάζει μέλι το στόμα τους και εξυμνούν το έργο της Κυβέρνησης με τον καλύτερο τρόπο. Αν αντέξετε να παρακολουθήσετε τις εκπομπές αυτές, θα καταλάβετε όλοι, ότι οι δημοσιογράφοι αυτοί και οι ηθοποιοί δεν ξέρουν τι θα πει τοξικός λόγος.
Οπότε ένα είναι το συμπέρασμα και πρέπει να το αποδεχτούμε όλοι. Αφού όλοι οι παραπάνω παράγοντες της πολιτικής μας ζωής είναι άψογοι, ευγενέστατοι και ευπροσήγοροι, δίκαια χαρακτηρίζουν τον κ. Αδώνιδα Γεωργιάδη σαν τον κορυφαίο τοξικό της πολιτικής μας ζωής.
Μια μικρή διαφορά υπάρχει μόνο. Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης ψηφίζεται και εκλέγεται με 100.000 ψήφους περίπου και βρίσκεται στη Βουλή είκοσι χρόνια τώρα. Μάλλον αρέσει σε πολλούς η τοξικότητά του. Καταλάβατε;
Δημήτριος Π. Τοπάλης
