Χωρίς εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια το επίδομα στους συνταξιούχους τον Νοέμβριο

Ποιοι θα λάβουν 150 ευρώ και ποιοι 400 ευρώ περισσότερα από πέρυσι.

Αυξάνεται στα 400 ευρώ, αντί 250 ευρώ που έλαβαν πέρυσι, η ετήσια οικονομική ενίσχυση που θα δοθεί στις 30 Νοεμβρίου 2026 σε συνταξιούχους, στα άτομα με αναπηρία και στους ανασφάλιστους υπερήλικες.

Επιπλέον διευρύνεται σημαντικά και ο αριθμός των δικαιούχων σε σχέση με πέρυσι, καθώς η ενίσχυση επεκτείνεται στο σύνολο των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, χωρίς κανένα άλλο εισοδηματικό ή περιουσιακό κριτήριο.

Το ίδιο ποσό θα λάβουν επίσης στις 30 Νοεμβρίου και οι συνταξιούχοι άνω των 60 ετών που λαμβάνουν μόνο σύνταξη θανάτου (χηρείας), τα άτομα με αναπηρία ανεξαρτήτως ηλικίας, καθώς και οι ανασφάλιστοι υπερήλικες του ΟΠΕΚΑ.

400 ευρώ αφορολόγητα για 2,2 εκατ. δικαιούχους

Με τη νέα ρύθμιση την οποία εξήγγειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από την ΔΕΘ, οι συνολικοί δικαιούχοι ανέρχονται σε 2.196.751 πολίτες, δηλαδή περίπου 2,2 εκατομμύρια, έναντι περίπου 1,4 εκατομμυρίων το 2025, δηλαδή πάνω από 50% περισσότεροι. Οι παλαιοί δικαιούχοι θα δουν 60% αύξηση ή 150 ευρώ περισσότερα σε σχέση με τα 250 ευρώ που είχαν λάβει. Ενώ οι νέοι δικαιούχοι θα έχουν δουν για πρώτη φορά από εφέτος μια μόνιμη αύξηση εισοδήματος 400 ευρώ.

Τα 400 ευρώ θα είναι «καθαρά» και αφορολόγητα για όλους. Το συνολικό ετήσιο δημοσιονομικό κόστος της ενίσχυσης ανέρχεται σε 879 εκατ. ευρώ. Από αυτό, τα 712 εκατ. ευρώ αφορούν τους 1.779.112 συνταξιούχους άνω των 65 ετών, πλην των δικαιούχων αναπηρικών συντάξεων και αναπηρικών επιδομάτων. Για τους 19.753 συνταξιούχους ηλικίας 61 έως 65 ετών που λαμβάνουν σύνταξη θανάτου, το κόστος ανέρχεται σε 8 εκατ. ευρώ.

Στους δικαιούχους αναπηρικών συντάξεων και αναπηρικών επιδομάτων που καταβάλλονται από τον e-ΕΦΚΑ περιλαμβάνονται 176.578 πολίτες, με το σχετικό κόστος να διαμορφώνεται σε 71 εκατ. ευρώ. ‘Αλλοι 171.738 δικαιούχοι αναπηρικών επιδομάτων του ΟΠΕΚΑ θα λάβουν συνολικά 69 εκατ. ευρώ, ενώ 49.570 δικαιούχοι επιδομάτων ανασφάλιστων υπερηλίκων αντιστοιχούν σε κόστος 20 εκατ. ευρώ.

Το όφελος στην τσέπη

Η διεύρυνση της ενίσχυσης αποτυπώνει τη διαφορά σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Τον Νοέμβριο του 2025 είχαν λάβει την οικονομική ενίσχυση 1.452.246 πολίτες, με το ποσό να ανέρχεται σε 250 ευρώ και το συνολικό κόστος να φτάνει τα 363 εκατ. ευρώ. Τον Απρίλιο του 2026 το επίδομα διευρύνθηκε, οι δικαιούχοι ανέρχονταν σε 1.925.361 και το ποσό είχε αυξηθεί στα 300 ευρώ, με δημοσιονομικό κόστος 578 εκατ. ευρώ.

Αντί για 300 ευρώ όμως, το επίδομα αυξάνεται σε 400 ευρώ και σε 744.500 δικαιούχους περισσότερους. Οι νέοι ωφελούμενοι ανήκουν κυρίως στην κατηγορία των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, οι οποίοι αυξάνονται από 1.507.722 σε 1.779.112 δικαιούχους. Η συγκεκριμένη κατηγορία θα λάβει συνολικά 712 εκατ. ευρώ.

Έρχονται αυξήσεις από Δεκέμβριο

Ωστόσο η οικονομική ενίσχυση του Νοεμβρίου συνδέεται με ένα ευρύτερο πλαίσιο αυξήσεων στις συντάξεις. Με τη σύνταξη Ιανουαρίου 2027 την οποία θα εισπράξουν κοντά στα Χριστούγεννα, οι συνταξιούχοι θα λάβουν αύξηση με βάση τον μέσο όρο του πληθωρισμού και του ΑΕΠ, χωρίς συμψηφισμό της προσωπικής διαφοράς. Συνεπώς αύξηση θα λάβει το σύνολο των συνταξιούχων..

Με βάση τις εκτιμήσεις του Απριλίου 2026, οι οποίες ενσωματώθηκαν στην ετήσια έκθεση προόδου του Μεσοπρόθεσμου, η αύξηση υπολογίζεται σε 2,6%, ενώ το αντίστοιχο δημοσιονομικό κόστος εκτιμάται σε 750 εκατ. ευρώ. Το οριστικό ποσοστό, όμως, μπορεί να είναι υψηλότερο και θα καθοριστεί από τις μακροοικονομικές εκτιμήσεις του τελικού σχεδίου του Προϋπολογισμού, το οποίο θα παρουσιαστεί τον Νοέμβριο του 2026.

Οι συντάξεις έχουν ήδη αυξηθεί βάσει του ΑΕΠ και του πληθωρισμού κατά 7,75% το 2023, 3% το 2024, 2,4% το 2025 και 2,4% το 2026. Η σωρευτική αύξηση για την περίοδο 2023-2026 ανέρχεται σε 16,4%, με συνολικό ετήσιο κόστος 2,5 δισ. ευρώ. Με την αύξηση του Ιανουαρίου του 2027, η σωρευτική αύξηση από το 2023 αναμένεται να φτάσει το 19%, με ετήσιο δημοσιονομικό κόστος περίπου 3,25 δισ. ευρώ.

Στο ίδιο πλαίσιο, προβλέπεται ότι οι συντάξεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται και κάθε επόμενο χρόνο, με βάση τα δεδομένα της οικονομίας, χωρίς συμψηφισμό της προσωπικής διαφοράς. Το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος για αυξήσεις που θα δοθούν στις συντάξεις εκτιμάται να φτάσει περίπου στα 2,7 δισ. ευρώ το 2030, σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα του 2026.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Ομάδες Πρόληψης και Διαμεσολάβησης της ΕΛΑΣ, αλλάζουν τον «χάρτη εγκληματικότητας» μέσα στους οικισμούς υψηλής παραβατικότητας

περιπολικό

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την εφαρμογή του επιχειρησιακού σχεδίου που κλήθηκαν να εφαρμόσουν οι Ομάδες Πρόληψης και Διαμεσολάβησης (Ο.Π.ΔΙ.) της Αστυνομίας μέσα στους οικισμούς που έχουν χαρτογραφηθεί ως υψηλής παραβατικότητας όπου διαμένουν κυρίως Ρομά σε ολόκληρη τη χώρα και το αποτέλεσμα φαίνεται να έχει θετικό πρόσημο, σύμφωνα με τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα.

Σε λίγες μέρες στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ πρόκειται να γίνει η πρώτη μεγάλη αξιολόγηση, η οποία και θα καθορίσει τα επόμενα βήματα για το επιχειρησιακό σχέδιο. Όπως, πάντως, επισημαίνουν αρμόδιοι Αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ, στην αξιολόγηση θα καταγραφούν και τα λάθη και οι τυχόν παραλείψεις, ώστε να διορθωθούν άμεσα και στα επόμενα βήματα οι δυνάμεις να λειτουργούν αποτελεσματικότερα, πιο δυναμικά και πιο στοχευμένα προς όφελος πάντα του υγιούς κομματιού αυτών των κοινοτήτων.

Το σημαντικό συμπέρασμα, στο οποίο έχουν καταλήξει οι αρμόδιοι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ είναι ότι επιτεύχθηκε ο βασικός σκοπός των Ο.Π.ΔΙ. που ήταν η πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας και η ασφάλεια όλων των κατοίκων και όχι, όπως επισημαίνουν, η στοχοποίηση συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, όπως έχουν αρκετές φορές κατηγορηθεί. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εξάλλου έχει τονίσει σχετικά με το θέμα ότι το μεγάλο ζητούμενο είναι η ασφάλεια για όλους τους πολίτες όπου κι αν βρίσκονται, χωρίς ζητούμενα και αστερίσκους. Η επιχειρησιακή δράση των ΟΠΔΙ όπως έχει σημειώσει σε συνεντεύξεις του, κατέδειξε πως, πλέον, δεν υπάρχουν άβατα και η αστυνομία μπορεί να επιχειρήσει παντού, σε όλη τη διάρκεια της ημέρας, ακόμη και τις άλλοτε «δύσκολες» νυχτερινές ώρες.

Οι Ομάδες Πρόληψης και Διαμεσολάβησης (Ο.Π.ΔΙ.) δημιουργήθηκαν και άρχισαν να λειτουργούν τον Νοέμβριο του 2025, με βασικό σκοπό την ενίσχυση της αστυνόμευσης και της πρόληψης της παραβατικότητας σε περιοχές, όπου υπάρχουν οικισμοί και καταυλισμοί ΡΟΜΑ, σε συνδυασμό με τη διαμεσολάβηση, την ανάπτυξη συνεργασίας με τις τοπικές κοινωνίες και αρχές και την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας. Η δημιουργία τους προέκυψε από τα αιτήματα των ίδιων των πολιτών, που ζουν και εργάζονται στα όρια των οικισμών αυτών, που τα παιδιά τους πηγαίνουν σχολείο και αποτελούν το λεγόμενο «υγιές κομμάτι» αυτών των κοινωνικών ευάλωτων ομάδων, να μπορούν να απολαμβάνουν κοινωνική ειρήνη, τάξη και ασφάλεια.

«Χαρτογράφηση» των περιοχών που δρουν οι ΟΠΔΙ

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με όσα τονίζουν οι αρμόδιοι Αξιωματικοί, όπου η παρουσία των Ομάδων είναι σταθερή, οι έλεγχοι συστηματικοί και υπάρχει συνεργασία με τις τοπικές και αυτοδιοικητικές αρχές, καταγράφεται ομαλοποίηση της καθημερινότητας, εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών και της νομιμότητας.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται από στελέχη της ΕΛ.ΑΣ, στην Αττική:

Θετικά αποτελέσματα έχουν αναφερθεί  σε περιοχές όπως, ο Βληχός Μεγάρων, η Αγία Βαρβάρα, το Νομισματοκοπείο, ο Γέρακας και το Κορωπί.

Ικανοποιητικά κρίνονται τα αποτελέσματα στους Δήμους Αχαρνών και Φυλής, λόγω, κυρίως, της θέσης ορισμένων ευάλωτων οικισμών μέσα στον αστικό ιστό.

Οι δυσκολίες που αφορούν στη μεγάλη γεωγραφική έκταση, την υψηλή συγκέντρωση πληθυσμού, τους αυξημένους δείκτες παραβατικότητας, έχουν αναφερθεί στα Μέγαρα, στον Ασπρόπυργο, στο Μενίδι, στα Άνω Λιόσια και στη Φυλή.

Σε ο,τι αφορά τη Βόρεια Ελλάδα:

Θετική είναι η εικόνα για τις ΟΠΔΙ που επιχειρούν σε Αγία Σοφία και Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, στο Δροσερό Ξάνθης, σε περιοχές της Ημαθίας και των Σερρών, στον Τύρναβο Λάρισας και στους Σοφάδες Καρδίτσας.

Σχετικά με τη Γαστούνη, όπου, πρόσφατα, καταγράφηκαν περιστατικά σε βάρος αστυνομικών δυνάμεων των ΟΠΔΙ, αξιωματικοί σημειώνουν πως πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά που συνέβησαν εκτός οικισμών-καταυλισμών και για όλα ανεξαιρέτως έχει σχηματιστεί δικογραφία, οπότε δεν μπορεί να κριθεί αρνητικά η αποτελεσματικότητα του μέτρου στην περιοχή. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, το σχέδιο εκεί σίγουρα χρειάζεται αναπροσαρμογή και γιατί όχι και επιχειρησιακή βελτίωση.

Αλλαγή στον «χάρτη» και τις μορφές εγκληματικότητας

Με την παρουσία των ΟΠΔΙ στους καταυλισμούς άρχισε να παρατηρείται και σταδιακή διαφοροποίηση στους δείκτες και τις μορφές παραβατικότητας, αλλά, ακόμη και «μετανάστευση» εγκληματικών ομάδων.

Αναλυτικότερα, η συστηματικότερη, οργανωμένη και εμφανής αστυνομική παρουσία από τη μία περιόρισε, όπως δείχνουν τα απολογιστικά στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι ανώτεροι αξιωματικοί, σε ικανοποιητικό βαθμό την παραβατικότητα σε αρκετούς ευάλωτους οικισμούς και από την άλλη, έχει ενισχύσει τον έλεγχο και την ταχύτερη αντιμετώπιση περιστατικών.

Οι συχνοί και στοχευμένοι έλεγχοι λειτούργησαν προληπτικά, καθώς αύξησαν την πιθανότητα εντοπισμού παραβατικών ενεργειών και περιόρισαν την αίσθηση ότι κάποιες περιοχές αποτελούν «άβατα» και η αστυνομία δεν μπορεί να πατάει.

Πλέον, καταγράφεται εμφανής μείωση δραστηριότητας σε συγκεκριμένες μορφές εγκληματικότητας, ιδίως στη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και στις κλοπές και διαρρήξεις.

Αναλυτικότερα, από τις 8 Νοεμβρίου 2025, οπότε και ξεκίνησε η λειτουργία των ΟΠΔΙ, έως και τις 15 Αυγούστου 2026, σε ολόκληρη την επικράτεια έχουν ελεγχθεί 231.140 άτομα, εκ των οποίων οι 215.278 ήταν ημεδαποί και οι 15.862 αλλοδαποί, κυρίως από Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία κλπ.

Μάλιστα συνελήφθησαν 3.329 άτομα, εκ των οποίων οι 686 ήταν ανήλικοι.

Τα κυριότερα αδικήματα στα οποία εμπλέκονται ήταν κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, παραβιάσεις του ΚΟΚ (καθώς πολλοί οδηγούν χωρίς δίπλωμα), κατοχή, χρήση και διακίνηση όπλων, περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ρευματοκλοπές κ.α

Στα βασικά συμπεράσματα που έχουν καταλήξει οι αρμόδιοι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ είναι ότι το έγκλημα με δράστες μέσα από τους καταυλισμούς έχει μεταλλαχθεί, καθώς αντιμετωπίστηκε η μικροεγκληματικότητα π.χ οι κλοπές – διαρρήξεις (-23% το 2025 σε σχέση με το 2023) και η διακίνηση ναρκωτικών,  ωστόσο καταγράφεται αύξηση σε απάτες, (+51% το 2025 σε σχέση με το 2023), όπως και η «μετακόμιση» των… εγκληματικών δικτύων εκτός καταυλισμών και οικισμών, ώστε να μην βρίσκονται υπό διαρκή επιχειρησιακή παρακολούθηση.

Επιπλέον, καταγράφεται σημαντική βελτίωση σε πολλά, χρόνια, προβλήματα που ταλάνιζαν τους κατοίκους  των περιοχών αυτών, όπως είναι οι άσκοποι πυροβολισμοί, οι συμπλοκές μεταξύ οικογενειών και μια σειρά από άλλα αδικήματα, όπως η έντονη τροχαία παραβατικότητα, αλλά και οι διαταράξεις – ηχορυπάνσεις που προερχόταν από μουσική είτε από σπίτια, είτε από αυτοκίνητα. Χαρακτηριστικά ήταν τα «smartάκια», που στα πορτμπαγκάζ τους έκρυβαν μικρές… ντίσκο ξεσηκώνοντας ολόκληρες γειτονιές, από όπου περνούσαν. Από τις περιοχές που «υπέφεραν» από αυτό το φαινόμενο είναι στη Δυτική Αττική, όπου και η αστυνομία εφάρμοσε εξειδικευμένο σχέδιο με αυξημένους ελέγχους. Ενδεικτικά, το πρώτο επτάμηνο του 2026 βεβαιώθηκαν 40 παραβάσεις για διατάραξη κοινής ησυχίας σε οχήματα και έγιναν 36 συλλήψεις, ενώ κατασχέθηκαν 19 οχήματα, 61ηχεία, 11 ενισχυτές, ενώ βεβαιώθηκαν και 138 παραβάσεις για διατάραξη κοινής ησυχίας σε οικίες και συνελήφθησαν 45 άτομα. Από τα σπίτια κατασχέθηκαν 18 ηχεία και δύο ενισχυτές.

Είναι αξιοσημείωτο ότι πέραν των αρχικών επιφυλάξεων, κάποιων μεμονωμένων αντιδράσεων και περιστατικών σε βάρος των αστυνομικών των ΟΠΔΙ η πλειοψηφία των κατοίκων των καταυλισμών συνεργάστηκαν μαζί τους και σε αρκετές περιπτώσεις, ζήτησαν τη συνδρομή τους, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες ζωής στις γειτονιές τους και περισσότερη ευταξία και ασφάλεια.

«Απ’ όταν ξεκίνησαν οι αστυνομικές επιχειρήσεις στα σημεία που καταγραφόταν υψηλή παραβατικότητα, έχουμε καλυτέρευση της κατάστασης κατά 70-80% και σε πολύ μεγάλο βαθμό έχουμε ησυχάσει», αναφέρει χαρακτηριστικά στο ΑΠΕ- ΜΠΕ, ο αντιδήμαρχος  του Δήμου Μεγαρέων Δημήτριος Βόρδος. Όπως τονίζει, «στην περιοχή μας έχει μειωθεί σε πολύ σημαντικό βαθμό η εγκληματικότητα, τόσο σε συχνότητα περιστατικών, όσο και σε βιαιότητα. Μεγάλη προσπάθεια έχει γίνει και στον τομέα του  περιορισμού των ρευματοκλοπών, όπου δεκάδες χιλιόμετρα καλωδίων έχουν συλλεχθεί, όμως η αλήθεια είναι πως  με το που γίνεται μια επιχείρηση και τελειώνει και  φεύγουν οι αστυνομικές δυνάμεις, οι παραβατικοί μέσα στις επόμενες ημέρες προβαίνουν σε αντικατάσταση των καλωδίων. Νομίζω όμως, ότι η συχνή  περιοδικότητα των επεμβάσεων θα έχει όλο και καλύτερα αποτελέσματα». Τέλος, σημειώνει ότι  «έχουμε δει σημαντική βελτίωση στο κομμάτι των κλοπών και διαρρήξεων, έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, τόσο στην περιοχή των Μεγάρων , όσο και της Νέας Περάμου κι αυτό έχει σοβαρή απήχηση στο  κοινωνικό αίσθημα ασφάλειας.  Πάντα βέβαια μια κλοπή που γίνεται γνωστή , δημιουργεί κοινωνική “αναταραχή”, όμως το πρόσημο γενικά είναι θετικό. Σημαντικό ρόλο, έχουν παίξει και οι συνεχείς έλεγχοι και οι βραδινές περιπολίες των ομάδων ΟΠΚΕ και ΔΙΑΣ κυρίως σε σημεία πέριξ της περιοχής του Βλυχού, καθώς και σε στοχευμένα σημεία στην περιοχή της Νέας Περάμου. Τα αποτελέσματα από το καθημερινό ενημερωτικό της αστυνομίας μιλούν από μόνα τους και νομίζω πως η εντατικοποίηση αυτών των ελέγχων και των περιπολιών πέριξ αυτών των περιοχών , μόνο θετικό αντίκτυπο και αποτέλεσμα θα έχει», καταλήγει.

Η δράση του ελληνικού FBI στους καταυλισμούς

Όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ, οι οικισμοί υψηλής παραβατικότητας- καταυλισμοί έπαψαν να αποτελούν καταφύγια εγκληματιών και απόκρυψης προϊόντων εγκλήματος, αλλά και ορμητήρια εγκληματικών ομάδων, όπως παλαιότερα, διαρρηκτών που λυμαίνονταν γειτνιάζουσες περιοχές της Βορειοανατολικής ή και Νοτιοανατολικής Αττικής ή και του Πειραιά, μέσω βασικών οδικών αξόνων. Παραμένει, μεν μια εγκληματική δραστηριότητα προερχόμενη από οικισμούς της Δυτικής Αττικής, όπως καταδεικνύουν  οι 3 έως 4 καταδιώξεις ύποπτων οχημάτων, ανά 24ωρο, κυρίως τις νυχτερινές ώρες, όπως και οι συλλήψεις δραστών.

Την ίδια ώρα, η παραβατική δραστηριότητα έχει στραφεί προς τις απάτες, που εμπεριέχουν μικρότερο ρίσκο για τους εμπλεκόμενους και αποτελούν τη νέα πρόκληση για την Ελληνική Αστυνομία, όπως και σε πιο «σύνθετες» μορφές εγκληματικής δραστηριότητας που εμπίπτουν στο οργανωμένο έγκλημα και χρειάζονται μεγαλύτερη διείσδυση.

Στο πλαίσιο αυτό, ειδικότερα για την Αττική, οι ομάδες ΟΠΔΙ που υπάγονται στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, και πραγματοποιούν πιο εξειδικευμένους ελέγχους και έρευνες, από τις 18 Νοεμβρίου 2025 έως και τις 15 Αυγούστου 2026, ήλεγξαν 18.061 άτομα εκ των οποίων 8.332 Ρομά, προσήγαγαν 916, εκ των οποίων οι 416 ήταν Ρομά και προχώρησαν σε 183 συλλήψεις, εκ των οποίων Ρομά ήταν οι 49.

Επιπλέον, οι ΟΠΔΙ του ελληνικού FBI επιλήφθηκαν σε 97 υποθέσεις σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, εξάρθρωσαν 29 εγκληματικές οργανώσεις για συμμετοχή στις οποίες κατηγορήθηκαν 746 άτομα, ενώ συνελήφθησαν 289 άτομα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Χούθι της Υεμένης επιτέθηκαν με drones και πυραύλους στρατιωτική βάση στη Σαουδική Αραβία

Το υεμενίτικο κίνημα ανταρτών Ανσαραλά, γνωστό επίσης με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών του, των Χούθι, προσκείμενο στο Ιράν, ανακοίνωσε σήμερα ότι διεξήγαγε επίθεση με μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και πυραύλους εναντίον στρατιωτικής βάσης στο νότιο τμήμα της Σαουδικής Αραβίας, βασιλείου που αποτελεί τον κυριότερο υποστηρικτή της αντίπαλής του διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.

  Μάχες ευρείας κλίμακας αυτή την εβδομάδα στη δυτική Υεμένη άφησαν πίσω εκατοντάδες νεκρούς και στις δυο πλευρές και είχαν συνέπεια να εκτοπιστούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, φαινόμενο που ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) φοβάται πως θα επιδεινωθεί άμεσα.

   Αντιμέτωπες με την προέλαση των ανταρτών, οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης ανακοίνωσαν χθες Σάββατο και σήμερα το πρωί κύματα πληγμάτων σε περιοχές κατά μήκος των ακτών στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι Χούθι, από την πλευρά τους, έκαναν λόγο για πολλούς βομβαρδισμούς της Σαουδικής Αραβίας. Σήμερα, ανακοίνωσαν πως τους ανταπέδωσαν, προχωρώντας σε επίθεση με drones και πυραύλους εναντίον στρατιωτικής βάσης στο νότιο τμήμα του βασιλείου.

   Η επίθεση είχε στόχο «αποθήκες όπλων και κέντρα διοίκησης και ελέγχου από όπου διευθύνεται η επίθεση εναντίον του έθνους και του λαού μας, στη στρατιωτική βάση στη Σαρούρα», κοντά στα σύνορα με την Υεμένη, ανέφερει μέσω X ο εκπρόσωπος του κινήματος για τις στρατιωτικές υποθέσεις Γιαχία Σάρια.

   Νωρίτερα, η σαουδαραβική πολιτική προστασία έκανε λόγο για δυο τραυματίες εξαιτίας της συντριβής βλήματος που εκτόξευσαν οι Χούθι στην Τζαζάν, επίσης στα σύνορα.

   Η Ανσαραλά, που ανακοίνωσε τον Ιούλιο την επιβολή θαλάσσιου αποκλεισμού στη Σαουδική Αραβία, βάζοντας στο στόχαστρο πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια του βασιλείου, είχε ήδη ανακοινώσει πως εξαπέλυσε επίθεση ευρείας κλίμακας αυτή την εβδομάδα εναντίον της γειτονικής χώρας, επικεφαλής στρατιωτικής συμμαχίας που υποστηρίζει τις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης, που έχουν υποστεί όμως βαριές ήττες τις τελευταίες ημέρες.

   Στενό στρατηγικής σημασίας

   Οι μαχητές που πρόσκεινται στο Ιράν και ως τώρα έλεγχαν το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου τμήματος της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένων της πρωτεύουσας Σανάα και της Χοντάιντα (δυτικά), προωθήθηκαν προς τον νότο μέσα σε μερικά 24ωρα και την Πέμπτη κατέλαβε την πόλη Μόκα, όπου βρίσκεται σημαντικό λιμάνι.

   Κατόπιν το κίνημα πήρε προχθές Παρασκευή τον έλεγχο των ακτών της χώρας στην Ερυθρά θάλασσα και των νησιών στο στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, έπειτα από την αστραπιαία προέλαση που εδραίωσε την κυριαρχία του σε αυτή τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό, η οποία συνδέει την Ευρώπη με την Ασία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.

   Από την πλευρά τους, οι κυβερνητικές δυνάμεις ανέφεραν πως επιτέθηκαν εναντίον των Χούθι κοντά στη Μόκα και σε δρόμο που οδηγεί στην Νταμπάμπ, νοτιότερα, προσθέτοντας πως τις πρώτες πρωινές ώρες διεξήγαγαν τρεις αεροπορικές επιδρομές στην επαρχία Τάιζ.

   Έπειτα από χρόνια συγκριτικής ηρεμίας –χάρη στην τήρηση κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Ανσαραλά, παρότι τυπικά είχε λήξει– η Υεμένη βυθίστηκε ξανά στον πόλεμο από τον Ιούλιο, με φόντο τον ευρύτερο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που ξέσπασε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου.

   Η σύγκρουση έθεσε σε κλοιό τη Σαουδική Αραβία, που υπέστη εξάλλου επανειλημμένα επιθέσεις από το Ιράν τους τελευταίους μήνες, όπως και άλλα κράτη-σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Κόλπο

   Σύμφωνα με ρεπορτάζ του αμερικανικού ειδησεογραφικού ιστότοπου Axios, που επικαλέστηκε πηγές του στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ αρνήθηκε να διατάξει βομβαρδισμούς εναντίον των Χούθι, όπως του ζήτησε ο σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν σε δυο τηλεφωνικές συνδιαλέξεις τους την Πέμπτη.

   Ο αμερικανός πρόεδρος είπε χθες ότι το κίνημα, που είχε μπει στο στόχαστρο αεροπορικών βομβαρδισμών των ΗΠΑ το 2025, έπειτα από σειρά επιθέσεών του εναντίον εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά θάλασσα και στο στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ σε υποστήριξη της Χαμάς στον πόλεμο με το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, του ζήτησαν να μην επέμβει στον πόλεμο στην Υεμένη.

   «Τα αποθέματα έχουν εξαντληθεί»

   Η κλιμάκωση των εχθροπραξιών είχε συνέπεια μεγάλης κλίμακας εκτοπίσεις πληθυσμών, κυρίως με κατεύθυνση την Άντεν, τη μεγάλη πόλη της νότιας Υεμένης όπου έχει μεταφερθεί η έδρα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης.

   Σχεδόν 76.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν εξαναγκαστικά, πετάχτηκαν στους δρόμους αφότου αναζωπυρώθηκε ο πόλεμος τον Ιούλιο, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΗΕ που δημοσιοποιήθηκαν χθες Σάββατο.

   «Μας είπαν ‘Φύγετε (…) Έχετε μισή ώρα’, αφηγήθηκε ο Αμπντουλαλίμ Αρ Ρατζίχι, κάνοντας λόγο για «σκηνές φρίκης» καθώς τρεπόταν σε φυγή από τη Μόκα. «Τι μπορείς να κάνεις μέσα σε μισή ώρα;», εξεγέρθηκε. «Φύγαμε μόνο με τα ρούχα που φορούσαμε. Και με τα παιδιά μας».

   Πάνω από 70.000 άνθρωποι τράπηκαν σε φυγή μόνο μέσα στον Σεπτέμβριο, σύμφωνα με εκπρόσωπο του ΔΟΜ, ο οποίος έκανε λόγο για νέα «κρίση εκτοπισμού» πληθυσμού.

   «Τα αποθέματα για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων έχουν πλέον εξαντληθεί, έπειτα από τις επεμβάσεις που έγιναν πρόσφατα για την αντιμετώπιση πλημμυρών», προειδοποίησε, τονίζοντας την επείγουσα ανάγκη για στέγαση, τρόφιμα, νερό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

   Οι αρχές στο Τζιμπουτί ανακοίνωσαν χθες Σάββατο ότι μέσα σε 24 ώρες κάπου 1.400 άνθρωποι εγκατέλειψαν την Υεμένη κι έφτασαν διά θαλάσσης στη μικρή χώρα στο Κέρας της Αφρικής, στην άλλη πλευρά του Μπαμπ ελ Μάντεμπ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψυχολογία: Δεν χρειάζεται να λύνουμε όλα τα προβλήματα των παιδιών μας – Γράφει ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα για έναν γονιό είναι να βλέπει το παιδί του να δυσκολεύεται και να μην παρεμβαίνει αμέσως. Το ένστικτο λέει να βοηθήσουμε, να βρούμε τη λύση, να απομακρύνουμε το εμπόδιο, να προλάβουμε την απογοήτευση.

  • Αν ένα άλλο παιδί το αδίκησε, θέλουμε να παρέμβουμε.
  • Αν δυσκολεύεται με μια εργασία, καθόμαστε δίπλα του μέχρι να τελειώσει.
  • Αν ξέχασε κάτι που χρειαζόταν στο σχολείο, μπορεί να μπούμε στον πειρασμό να τρέξουμε να του το πάμε.
  • Αν ένας έφηβος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα με τους φίλους του, συχνά έχουμε έτοιμη τη συμβουλή πριν ακόμη ολοκληρώσει την ιστορία.
Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Όλα αυτά ξεκινούν από ένα πολύ φυσικό σημείο: την επιθυμία μας να προστατεύσουμε τα παιδιά μας. Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο «είμαι εδώ για σένα» και στο «θα το κάνω εγώ για σένα». Όσο περισσότερο μεγαλώνει ένα παιδί, τόσο σημαντικότερο γίνεται να μπορούμε να διακρίνουμε πότε πραγματικά μας χρειάζεται και πότε η δική μας αγωνία μάς κάνει να παρεμβαίνουμε περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται.

Γιατί κάθε δυσκολία που εμφανίζεται στη ζωή ενός παιδιού δεν είναι απαραίτητα κάτι από το οποίο πρέπει να το προστατεύσουμε – μπορεί να είναι και μια μικρή ευκαιρία να ανακαλύψει τις δικές του δυνάμεις. Σκεφτείτε ένα παιδί που προσπαθεί να φτιάξει κάτι και δεν τα καταφέρνει. Εκνευρίζεται, ξαναπροσπαθεί, απογοητεύεται. Ο ενήλικας δίπλα του γνωρίζει πιθανότατα πώς να το κάνει και θα μπορούσε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να λύσει το πρόβλημα. Αν το κάνει, το παιδί πράγματι θα ανακουφιστεί. Αν όμως μπορέσει να περιμένει λίγο, ίσως του δώσει κάτι περισσότερο από τη λύση: την εμπειρία της προσπάθειας.

Αυτή η εμπειρία είναι πολύτιμη γιατί η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται μόνο μέσα από τα ενθαρρυντικά λόγια των γονιών. Χτίζεται κυρίως μέσα από τη μνήμη όσων καταφέραμε μόνοι μας. Το παιδί που δυσκολεύτηκε, σκέφτηκε, δοκίμασε ξανά και τελικά βρήκε έναν τρόπο, κρατά μέσα του μια πληροφορία πολύ σημαντικότερη από το «οι γονείς μου πιστεύουν σε μένα»: αρχίζει να πιστεύει το ίδιο στον εαυτό του.

Αυτό προϋποθέτει βέβαια ότι θα του επιτρέψουμε να συναντήσει και λίγη απογοήτευση – κάτι που για τους γονείς δεν είναι καθόλου εύκολο… Η αλήθεια είναι ότι συχνά δυσκολευόμαστε περισσότερο εμείς να αντέξουμε τη στενοχώρια του παιδιού απ’ όσο δυσκολεύεται το ίδιο. Θέλουμε να αισθανθεί γρήγορα καλύτερα και, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπορεί να σπεύδουμε να εξαφανίσουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα. Μόνο που η ζωή αναπόφευκτα θα περιλαμβάνει απογοητεύσεις, αποτυχίες, ανθρώπους που θα πουν «όχι», προσπάθειες που δεν θα πετύχουν με την πρώτη.

Το ερώτημα επομένως δεν είναι πώς θα φροντίσουμε να μη συναντήσει ποτέ αυτές τις εμπειρίες, αλλά να μας ενδιαφέρει περισσότερο τι θα έχει μάθει να κάνει όταν τις συναντήσει. Η παρουσία του γονιού παραμένει εξαιρετικά σημαντική, απλώς μπορεί να πάρει μια διαφορετική μορφή.

  • Αντί να δώσουμε αμέσως τη λύση, μπορούμε να ρωτήσουμε «εσύ τι σκέφτεσαι να κάνεις;».
  • Αντί να αναλάβουμε μια δύσκολη κατάσταση, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να σκεφτεί δύο ή τρεις πιθανές επιλογές.
  • Μερικές φορές αρκεί να ακούσουμε τη στενοχώρια του χωρίς να προσπαθήσουμε να τη διορθώσουμε.

Ένα παιδί που επιστρέφει σπίτι επειδή τσακώθηκε με τον καλύτερό του φίλο μπορεί εκείνη τη στιγμή να χρειάζεται περισσότερο έναν άνθρωπο που θα ακούσει πόσο το πείραξε παρά έναν ενήλικα που θα του εξηγήσει ποιος είχε δίκιο και τι πρέπει να κάνει αύριο στο σχολείο.

Το ίδιο αλλάζει μορφή όσο τα παιδιά μεγαλώνουν. Στην εφηβεία, για παράδειγμα, η ανάγκη να λύσουμε εμείς τα προβλήματά τους μπορεί εύκολα να βιωθεί ως έλλειψη εμπιστοσύνης. Ο έφηβος χρειάζεται ακόμη τον γονιό του, αλλά με διαφορετικό τρόπο: ως ένα σταθερό σημείο στο οποίο μπορεί να επιστρέψει, να συζητήσει, να ζητήσει γνώμη όταν τη χρειάζεται και να ξέρει ότι υπάρχει βοήθεια διαθέσιμη αν τα πράγματα γίνουν πραγματικά δύσκολα.

Φυσικά, επειδή όλες οι καταστάσεις δεν είναι ίδιες, υπάρχουν και εκείνες στις οποίες η παρέμβασή μας είναι απαραίτητη. Η ηλικία του παιδιού, η σοβαρότητα του προβλήματος και οι κίνδυνοι που μπορεί να υπάρχουν καθορίζουν κάθε φορά πόσο πίσω μπορούμε να σταθούμε. Το να δίνουμε χώρο δεν σημαίνει ότι αφήνουμε ένα παιδί μόνο του απέναντι σε κάτι που ξεπερνά τις δυνατότητές του. Αυτό που μπορούμε σταδιακά να μάθουμε είναι να μην μπερδεύουμε τη φροντίδα με τη διαρκή διάσωση. Ίσως ένας χρήσιμος τρόπος να το σκεφτόμαστε είναι να αναρωτιόμαστε, πριν παρέμβουμε: «Με χρειάζεται πραγματικά αυτή τη στιγμή ή δυσκολεύομαι εγώ να το βλέπω να δυσκολεύεται;».

Η απάντηση δεν θα είναι πάντοτε ξεκάθαρη. Η ίδια η ερώτηση, όμως, μπορεί να αλλάξει λίγο τη θέση μας. Γιατί μεγαλώνοντας ένα παιδί, ο στόχος μας δεν είναι μόνο να αισθάνεται ασφαλές όσο βρίσκεται κοντά μας. Σιγά σιγά θέλουμε να δημιουργηθεί μέσα του και μια δική του αίσθηση ασφάλειας, εκείνη η εσωτερική βεβαιότητα ότι μπορεί να συναντήσει ένα πρόβλημα, να μην ξέρει αμέσως τι να κάνει, να δοκιμάσει, ακόμη και να αποτύχει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα τα καταφέρει.

Κάποτε θα χρειαστεί να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του χωρίς εμάς δίπλα του.Μέχρι τότε έχουμε μια πολύτιμη ευκαιρία: να είμαστε αρκετά κοντά ώστε να ξέρει ότι μπορεί να στηριχθεί πάνω μας και ταυτόχρονα να του αφήνουμε αρκετό χώρο ώστε να ανακαλύπτει, κάθε τόσο, ότι μπορεί να στηριχθεί και στα δικά του πόδια.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Υγεία: Η αντιπηκτική αγωγή και η απαραίτητη γνώση των ασθενών – Γράφει ο Γιάννης Τρικοίλης

Η από του στόματος αντιπηκτική θεραπεία η οποία χρησιμοποιείται για την πρόληψη των θρομβοεμβολικών επεισοδίων σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή, προσθετικές βαλβίδες της καρδιάς, φλεβικής θρομβοεμβολής και στεφανιαίας νόσου, αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια.

Γιάννης Τρικοίλης
Γράφει ο Γιάννης Τρικοίλης

Ο σκοπός της αντιπηκτικής θεραπείας είναι να διατηρήσει τα επίπεδα της πηκτικότητας του αίματος έτσι ώστε να μπορεί να αποτρέπει θρομβοεμβολικά επεισόδια χωρίς να αυξάνεται ο κίνδυνος αιμορραγικών επιπλοκών.

Ο κίνδυνος των επιπλοκών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το χρόνο κατά τον οποίο οι ασθενείς βρίσκονται εκτός του θεραπευτικού εύρους του χρόνου προθρομβίνης.

Είναι απαραίτητο οι ασθενείς να κάνουν ένα περιοδικό εργαστηριακό και κλινικό έλεγχο της πηκτικότητας του αίματος, πράγμα αναγκαίο για να τους αποτρέψει από αιμορραγικές επιπλοκές. Επιπλέον, η κακή συμμόρφωση με τις προβλεπόμενες στρατηγικές θεραπείας και οι ανεπαρκείς ιατρικές συμβουλές έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικοί παράγοντες για τον ασταθή έλεγχο της αντιπηκτικής θεραπείας.

Πολλοί είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό των αντιπηκτικών και μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Ο βαθμός στον οποίο οι ασθενείς κατανοούν τους παράγοντες που επηρεάζουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των αντιπηκτικών είναι ασαφής. Οι διατροφικές

συνήθειες, το αλκοόλ, οι αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα, τα βότανα κλπ, είναι μερικοί από τους προαναφερθέντες παράγοντες.

Σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία αρκετές είναι οι μελέτες που αναφέρονται στο επίπεδο γνώσης των ασθενών για τους παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό των αντιπηκτικών.

Μια αμερικανική μελέτη διαπίστωσε πως το 94% των ιατρών γνώριζαν πως είχαν επίγνωση ότι η βιταμίνης Κ οδηγεί στην μείωση της αποτελεσματικότητας της αντιπηκτικής θεραπείας με βαρφαρίνη, αλλά μόνο το 43% γνώριζε ότι στο μπρόκολο περιέχονται υψηλά επίπεδα βιταμίνης Κ.

Τα τρόφιμα που περιέχουν μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Κ προκαλούν το αντίθετο αποτέλεσμα και συνίσταται ενδεχομένη σοβαρή ρύθμιση της αντιπηκτικής αγωγής.

Άλλες μελέτες αναφέρουν πως το αλκοόλ είναι μια τοξική ουσία για τον οργανισμό μας που αποβάλλεται από το συκώτι μέσω διαφόρων συστημάτων, τα οποία είναι υπεύθυνα και για την αποβολή των αντιπηκτικών φαρμάκων. Η κατανάλωση αλκοόλ επιβραδύνει την αποβολή της από του στόματος αντιπηκτικής θεραπείας, ενισχύοντας τη δράση της. Επιπλέον, η παρατεταμένη και υπερβολική κατανάλωση

αλκοόλ οδηγεί σε βλάβη των ηπατικών κυττάρων καθώς επίσης και στην λειτουργία σύνθεσης των παραγόντων πήξης. Ως εκ τούτου, υπάρχουν καλοί λόγοι για να περιορισθεί η χορήγηση όλων των αλκοολούχων ποτών. Η λήψη του αλκοόλ με μέτρο δεν είναι επιβλαβής. Η λήψη εξαιρετικά μεγάλων ποσοτήτων του, μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη.

Η χρήση των φυτικών προϊόντων δεν συνιστάται σε ασθενείς με χρόνια

αντιπηκτική θεραπεία, διότι συνδέεται συχνά με απρόβλεπτες μεταβολές στο INR.

Τα προϊόντα αυτά στην πραγματικότητα έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη Κ καθώς και σε άλλες ουσίες που μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά την τιμή του INR.

Τέλος, μελέτες σχετικά με τον εμβολιασμό ασθενών με μακροχρόνια αντιπηκτική θεραπεία, υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει κίνδυνος για την εκτέλεση του ετήσιου εμβολιασμού κατά της γρίπης.

Ο Γιάννης Τρικοίλης είναι  INSTRUCTOR BLS/AED ERC.

Περιπέτεια στην «Αποικία των ψυχοπαθών» – Πώς άλλαξε μετά το 1990 στη Λέρο και στην Ελλάδα η ιστορία της ψυχιατρικής

Η Λέρος έρχεται να σφραγίσει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το ελληνικό σύστημα ψυχικής υγείας.

Με τον τερματισμό του Εμφυλίου, η Ελλάδα είχε να αντιμετωπίσει υπερπλήρη ψυχιατρεία, ελάχιστους πόρους, καθώς και μια νοοτροπία ασύλου για την ξερίζωση της οποίας χρειάστηκε να μεσολαβήσουν πολλά χρόνια. Σήμερα έχουμε στα χέρια μας μια ζωντανή μαρτυρία για το πώς ξεκίνησε και για το πώς προχώρησε η κρίσιμη αλλαγή από τη δεκαετία του 1990 και εφεξής. Πρόκειται για το βιβλίο «Γράμματα από τη Λέρο και Συν οδηγοί» του Piet Van Der Klis, που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε επιμέλεια Γιάννη Κακούλα και Δημήτρη Πλουμπίδη και σε μετάφραση του πρώτου από τις εκδόσεις Periplaneta.

Βασισμένος στον ζωντανό, άμεσο λόγο της επιστολικής επικοινωνίας, ο Van Der Klis, που εκπροσωπούσε την ολλανδική αποστολή στο εγχείρημα ψυχιατρικής μεταμόρφωσης της Λέρου, ενημερώνει τακτικά με επιστολές τις αρμόδιες αρχές στην Ολλανδία, μιλώντας για τη σχέση του με τον ξένο τόπο και με την ψυχιατρική νοοτροπία στην Ελλάδα, εξηγώντας τον καθημερινό μόχθο και τα άπειρα προβλήματα που έπρεπε να λύσει το νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και μπαίνοντας βαθιά (όσο μπορεί να επιχειρήσει και να πετύχει κάτι τέτοιο η ψυχιατρική) μέσα στον κόσμο των χαμένων ψυχών του Κρατικού Θεραπευτηρίου Λέρου. Ασθενείς (γυναίκες κυρίως) βυθισμένοι, πέρα από τη διανοητική σύγχυση, στη βρόμα, στις ακαθαρσίες, στην απλυσιά, στην έλλειψη ρουχισμού και υπόδησης, στην απουσία του οιουδήποτε αλληλέγγυου πνεύματος και στην ολοκληρωτική αβουλία.

Ο Van Der Klis δοκιμάζει μέσω της κατάθεσης τής επαγγελματικής του εμπειρίας να απευθυνθεί ταυτοχρόνως, στον εαυτό του. Η Λέρος, με το φορτίο της ιστορικής μνήμης (από τα στρατόπεδα και τα ψυχιατρικά ιδρύματα μέχρι τις μεταπολεμικές μετακινήσεις πληθυσμών), λειτουργεί ως τοπίο που αναγκάζει τον ήρωα-αφηγητή να αναμετρηθεί με την έννοια της ευθύνης. Κάθε γράμμα αποκαλύπτει μια λεπτομέρεια (ένα πρόσωπο, μια χειρονομία, μια διαδρομή) που διεκδικεί και σπεύδει να αποκτήσει αμέσως ξεχωριστό ηθικό βάρος.

Η γλώσσα του Van Der Klis είναι λιτή, καθαρή, χωρίς την παραμικρή ρητορική επιτήδευση. Η ευκολία της συγκινησιακής υπερβολής δεν έχει καμία θέση στις επιστολές ενώ στον δεύτερο άξονα του βιβλίου –τους «Συν οδηγούς» – ο Van Der Klis στρέφεται προς τους ανθρώπους που συναντά: κατοίκους, εργάτες, μετανάστες. Δεν πρόκειται για αφηγηματικούς χαρακτήρες, αλλά για συμμέτοχους σε μια κοινή διαδρομή, όπου ο συγγραφέας θα περιοριστεί σκοπίμως στον ρόλο του συνοδοιπόρου. Και να, που η ηθική επιστρέφει ως πράξη ηθικής αναγνώρισης. Με ανάλογο τρόπο θα διαμορφωθεί στο βιβλίο ο σχηματισμός του χώρου και του τόπου της Λέρου, που θα μετατραπεί σε ένα είδος σιωπηλού συνομιλητή, ο οποίος επηρεάζει τους πάντες – γιατρούς, νοσηλευτές, διοίκηση, υπαλλήλους.

Το 1957, ιδρύεται επίσημα η Αποικία Ψυχοπαθών Λέρου, με στόχο την «αποσυμφόρηση» των μεγάλων ψυχιατρείων της χώρας. Στο νησί μεταφέρονται μαζικά ασθενείς από Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, συχνά με μεταγωγές που θυμίζουν ποινικό σύστημα. Η Αποικία λειτουργεί ως χώρος μακροχρόνιας παραμονής και όχι θεραπείας. Υπερπληθυσμός, προβληματική υγειονομική φροντίδα, ελάχιστη ψυχοκοινωνική υποστήριξη.

Το 1984, η Ευρώπη διαθέτει κονδύλια για βελτίωση των συνθηκών, αλλά η ουσιαστική αλλαγή ξεκινά το 1989 με την επίσημη έναρξη της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και με το Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου (για την ιστορία των αλλαγών βλ. την πυκνά εμπεριστατωμένη εισαγωγή του Δημήτρη Πλουμπίδη).

Τα προγράμματα ΛΕΡΟΣ Ι και ΙΙ (1989–1995), χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ, στοχεύουν στην αποασυλοποίηση με δημιουργία μικρών προστατευμένων διαμερισμάτων, ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, εκπαίδευση προσωπικού και σταδιακή απομάκρυνση από το μοντέλο του εγκλεισμού. Η δράση της Ομάδας της Λέρου –μιας διεπιστημονικής ομάδας επαγγελματιών ψυχικής υγείας– θεωρείται καθοριστική για την επιτυχία της μεταρρύθμισης. Η περίοδος αυτή σηματοδοτεί τη μετάβαση από το άσυλο σε ένα κοινοτικό μοντέλο ψυχικής υγείας, με έμφαση στην εργασία, στην αυτονομία και στην αξιοπρέπεια. Εδώ και καιρό, η Λέρος δεν συνιστά πλέον «πρόβλημα», αλλά παράδειγμα μετασχηματισμού ενός ιδρύματος σε σύγχρονη υπηρεσία ψυχικής υγείας.

«Η φυλακή είναι η ψυχή του σώματος», έλεγε ο Μισέλ Φουκώ στο βιβλίο του Επιτήρηση και Τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής. Τη λύτρωση από μια τέτοια φυλακή ή εν πάση περιπτώσει το πώς περιορίστηκαν δραστικά οι κοινωνικοί και οι θεσμικοί περιορισμοί της δείχνει με τις επιστολές του ο Van Der Klis, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της ελληνικής ψυχιατρικής.

Β. Χατζηβασιλείου /ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ρωσία: Η ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία ισοδυναμεί με πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, λέει ο πρόεδρος Πούτιν

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία θα ισοδυναμούσε με «πόλεμο εναντίον της Ρωσίας», σημειώνοντας παράλληλα ότι η Μόσχα δεν «απειλεί» τις ευρωπαϊκές χώρες.

«Αυτή τη στιγμή, αυτοί (σ.σ. οι Ευρωπαίοι ηγέτες) δηλώνουν ότι εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο θα στείλουν στρατεύματα στο ουκρανικό έδαφος. Αυτό σημαίνει πόλεμος εναντίον της Ρωσίας», δήλωσε ο κ. Πούτιν, σύμφωνα με ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.

«Δεν απειλούμε και δεν σκοπεύουμε να απειλήσουμε τις ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί να το κάνουμε; Κανείς δεν αντιλαμβάνεται καν ότι δεν έχουμε κανέναν λόγο να συγκρουστούμε με την Ευρώπη», πρόσθεσε, από το Νέο Δελχί όπου βρίσκεται για τη σύνοδο των BRICS.

Ο Πούτιν εκτίμησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες «τρομοκρατούν τον πληθυσμό (τους) με μια φανταστική απειλή προερχόμενη από τη Ρωσία», υπογραμμίζοντας ότι «αυτή η απειλή δεν υπάρχει και ποτέ δεν υπήρξε».

Η Ρωσία ανέκαθεν θεωρούσε την αποστολή δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία ως κόκκινη γραμμή που δεν πρέπει να ξεπεραστεί. Η ιδέα αυτή συζητείται εδώ και πολλά χρόνια από τους Ευρωπαίους ηγέτες, αλλά ποτέ δεν πήρε συγκεκριμένη μορφή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Άκης Σκέρτσος: Καλοκαίρι 2026: Η Ελλάδα άντεξε καλύτερα από τον ευρωπαϊκό Νότο

Τον απολογισμό των φετινών πυρκαγιών παραθέτει, σε ανάρτησή του, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, κάνει δε, και τη σύγκριση με τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Αναλυτικά, η ανάρτηση του υπουργού Επικρατείας έχει ως εξής:

«Το φετινό καλοκαίρι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη. Οι υψηλές θερμοκρασίες, η ξηρασία και οι ακραίες συνθήκες δοκίμασαν τις αντοχές όλων των χωρών της Μεσογείου στο πεδίο της αντιπυρικής προστασίας.

Με βάση τα στοιχεία του ευρωπαϊκού συστήματος Copernicus/EFFIS, έως τις 9 Σεπτεμβρίου 2026, η Ελλάδα καταγράφει τη μικρότερη καμένη έκταση μεταξύ των πέντε χωρών του ευρωπαϊκού Νότου που εξετάζουμε:

*Ισπανία: 2.965.020 στρ. | +246,6% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Ιταλία: 1.075.970 στρ. | +104,3% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Γαλλία: 969.310 στρ. | +599,5% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Πορτογαλία: 654.380 στρ. | -13,9% έναντι Μ.Ο. 20ετίας
*Ελλάδα: 335.230 στρ. | -30,1% έναντι Μ.Ο. 20ετίας

Η Ελλάδα βρίσκεται δηλαδή 30,1% κάτω από τον μέσο όρο καμένων εκτάσεων της τελευταίας 20ετίας, ενώ είναι και η χώρα με τη μικρότερη απόλυτη καμένη έκταση μεταξύ των πέντε».

Ο υπουργός Επικρατείας διευκρινίζει ότι «δεν υπάρχει λόγος για πανηγυρισμούς. Η αντιπυρική περίοδος δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και κάθε δασική πυρκαγιά μετράει απώλειες που μας αφορούν όλους.

Γι’ αυτό και η σωστή αποτίμηση δεν μπορεί να στηρίζεται ούτε στη θριαμβολογία ούτε όμως και στην ισοπέδωση.

Παρά μόνο στη σύγκριση με τον εαυτό μας τα προηγούμενα χρόνια και με τις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου».

Ακολούθως, «η συστηματική επένδυση που κάνουμε τα τελευταία χρόνια στην πρόληψη, στην έγκαιρη ανίχνευση και στην επιχειρησιακή αντιμετώπιση των πυρκαγιών, μέσα από το πρόγραμμα ‘ΑΙΓΙΣ’ των περίπου 2 δισ. ευρώ, αρχίζει να δημιουργεί μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.

Νέα εναέρια και επίγεια μέσα, δορυφορικά δεδομένα, drones και σύγχρονες τεχνολογίες έγκαιρου εντοπισμού, το πρόγραμμα δασικών καθαρισμών anti-Nero, οι ειδικά εκπαιδευμένοι πυροσβέστες – δασοκομάντος ενισχύουν την ικανότητά μας να αντιμετωπίζουμε τις φωτιές πριν αυτές πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Και αυτό φαίνεται στα δεδομένα: για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, η απώλεια αμιγούς δάσους στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ το 2025 η χώρα μας κατέγραψε την καλύτερη επίδοση στη Μεσόγειο στην προστασία αμιγούς δάσους, με μόλις 3,9 στρέμματα ανά 100.000 στρέμματα, έναντι 13,6 στην Πορτογαλία.

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι “κερδίσαμε την κλιματική κρίση”. Πρόκειται για μια άνιση μάχη που δεν την κερδίζεις ποτέ οριστικά.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι πίσω από κάθε πυρκαγιά υπάρχουν άνθρωποι, περιουσίες, δάση και οικοσυστήματα. Φέτος στην Ελλάδα χάθηκαν 5 πυροσβέστες και 4 πολίτες. Στην Ισπανία, η τραγική πυρκαγιά στην Αλμερία κόστισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους.

Η εικόνα μιας δύσκολης αντιπυρικής περιόδου αποτυπώνεται χαρακτηριστικά και στη μεγάλη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό. Η πυρκαγιά ξέφυγε και έκαψε τον πολύτιμο δασικό πόρο της περιοχής σε συνθήκες πολύ ισχυρών ανέμων που περιόρισαν καθοριστικά τη δυνατότητα ασφαλούς επιχειρησιακής δράσης των εναέριων μέσων τις πρώτες κρίσιμες ώρες.

Το συμπέρασμα, επομένως, είναι ότι η επένδυση στην πρόληψη, στην τεχνολογία, σε ανθρώπους και σε μέσα Πολιτικής Προστασίας μπορεί να κάνει μια χώρα πιο ανθεκτική απέναντι σε ένα ολοένα δυσκολότερο κλιματικό περιβάλλον. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν και δύσκολες πυρκαγιές που δοκιμάζουν κάθε χρόνο και τα πλέον σύγχρονα και ισχυρά συστήματα πολιτικής προστασίας και δασοπυρόσβεσης.

Τα φετινά δεδομένα, μέχρι σήμερα, δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερη θέση τόσο σε σχέση με τον ιστορικό της μέσο όρο όσο και σε σχέση με τις περισσότερες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Και αυτό είναι μια κατάκτηση πάνω στην οποία πρέπει να χτίσουμε και στο μέλλον», καταλήγει ο Ά. Σκέρτσος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αντώνης Πυλιαρός: Η φωνή των παρελάσεων & των γηπέδων – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Συνεχίζοντας τα κυριακάτικα αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της δημοσιογραφίας, παίρνει σκυτάλη ο Αντώνης Πυλιαρός.  Ο άνθρωπος που συνέδεσε τη φωνή του με τις μεταδόσεις των παρελάσεων, σπέρνοντας ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού στους Έλληνες. Ο άνθρωπος, επίσης, που έβαζε «ζωντανές» στα σπίτια μας από το ραδιόφωνο, τις μεγάλες στιγμές του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το ηχόχρωμα που συνέπαιρνε

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που τους θυμάσαι για όσα έγραψαν. Άλλους για τις εκπομπές που παρουσίασαν, για τις αποκαλύψεις που έκαναν, για τα πρόσωπα που ανέκριναν ή για τις ειδήσεις που μετέδωσαν.

Μα, υπάρχουν κι εκείνοι που ξεπερνούν το επάγγελμα και γίνονται, σχεδόν χωρίς να το επιδιώξουν, ήχος μιας ολόκληρης εποχής.

Ο Αντώνης Πυλιαρός ανήκει σε αυτή την τελευταία, σπάνια κατηγορία.

Για πολλές δεκαετίες δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος πίσω από ένα μικρόφωνο. Ήταν η φωνή που έμπαινε στο σπίτι. Η φωνή του γηπέδου, η φωνή της μεγάλης αθλητικής στιγμής, η φωνή της είδησης, αλλά και — πάνω απ’ όλα — η φωνή της εθνικής επετείου.

Μια βαθιά, μεταλλική, καθαρή φωνή, με ιδιαίτερο ηχόχρωμα, που δεν χρειαζόταν να συστηθεί. Την αναγνώριζες από τις πρώτες λέξεις. Και κάποια στιγμή η φωνή αυτή έπαψε να ανήκει μόνο στον ίδιο τον Πυλιαρό. Έγινε μνήμη.

αρνικ σα 4 2

Από τη Χίο στο μικρόφωνο

Ο Αντώνης Πυλιαρός γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1944 στη Χίο. Η σχέση του με τη δημοσιογραφία άρχισε πολύ νωρίς, όταν ακόμη ήταν μαθητής και δημοσίευε κείμενα στον «Χιακό Λαό». Ήταν, δηλαδή, από εκείνους τους ανθρώπους που δεν «αποφασίζουν» κάποια στιγμή να γίνουν δημοσιογράφοι, αλλά το ανακαλύπτουν. Η δημοσιογραφία υπήρχε ήδη μέσα του.

Αργότερα μπήκε στην ΑΣΟΕΕ, αλλά δεν έμελλε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Το ραδιόφωνο είχε ήδη κερδίσει τη μάχη. Το μικρόφωνο τον είχε τραβήξει.

42 χρόνια στον αέρα

Ο Πυλιαρός υπηρέτησε το ελληνικό ραδιόφωνο επί 42 χρόνια, ξεκινώντας από το ΕΙΡ και συνεχίζοντας στις μετέπειτα μορφές της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, ΕΙΡΤ και ΕΡΤ.

Δελτία ειδήσεων, Αθλητικές μεταδόσεις, Ποδόσφαιρο, Στίβος, Παρελάσεις.

Και όλα αυτά σε μια εποχή που το μικρόφωνο δεν είχε τη σημερινή τεχνολογική προστασία. Ο εκφωνητής ήταν μόνος απέναντι στη στιγμή.

Δεν υπήρχε η δυνατότητα να ξαναγίνει η φράση. Δεν υπήρχε μοντάζ για να διορθώσει το λάθος. Δεν υπήρχε η σημερινή πληθώρα εικόνων και πληροφοριών.

Υπήρχε ο άνθρωπος, η φωνή του, η γνώση του και η ικανότητά του να μετατρέψει αυτό που έβλεπε σε εικόνα για εκείνον που άκουγε. Και αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα χαρίσματα του Πυλιαρού. Να κάνει τον ακροατή να βλέπει.

Ο Πυλιαρός των γηπέδων

Πριν γίνει στη συνείδηση του κόσμου η εθνική φωνή,  «η φωνή των παρελάσεων», ο Αντώνης Πυλιαρός ήταν ένας σημαντικός άνθρωπος των αθλητικών μεταδόσεων.

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ανήκε στο αθλητικό δυναμικό της ΕΡΤ και πραγματοποίησε εκατοντάδες μεταδόσεις. Κι εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της διαδρομής του.

Η συλλογική μνήμη τον έχει ταυτίσει τόσο έντονα με τις παρελάσεις, ώστε κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε ότι η μεγάλη του αγάπη ήταν το ποδόσφαιρο.

Το ποδόσφαιρο ήταν το πάθος. Η περιγραφή ήταν η τέχνη. Κι η φωνή ήταν το όργανο.

αρνικ σα 3 2

Όταν η φωνή γίνεται γκολ

Υπάρχουν ποδοσφαιρικές μεταδόσεις που δεν καταγράφονται μόνο στα πρακτικά των αγώνων. Καταγράφονται στη μνήμη των ανθρώπων.

Μια τέτοια στιγμή ήταν η περίφημη νίκη της Ελλάδας επί της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία έδωσε στην Εθνική την πρόκριση στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1980.

Ο Πυλιαρός ήταν πίσω από το μικρόφωνο. Και η περιγραφή του γκολ του Νικολούδη έμεινε ως μία από τις χαρακτηριστικές στιγμές της ραδιοφωνικής αθλητικής περιγραφής. Ο ίδιος, χρόνια αργότερα, θυμόταν πως πολλοί τού έλεγαν ότι ο τρόπος με τον οποίο είχε μεταδώσει και πανηγυρίσει εκείνο το γκολ παρέπεμπε σε έναν παλαιότερο, αυθεντικό τρόπο περιγραφής μεγάλων ελληνικών αθλητικών επιτυχιών.

Και δεν ήταν η μόνη. Ήταν επίσης η φωνή πίσω από το ιστορικό γκολ του Αναστόπουλου απέναντι στον Άγιαξ στο ΟΑΚΑ, το οποίο έστειλε τον Ολυμπιακό στον επόμενο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών τη σεζόν 1983-84.

Αυτές οι στιγμές εξηγούν πολλά για τον Πυλιαρό. Δεν ήταν απλώς εκφωνητής. Ήξερε ότι το γκολ στο ραδιόφωνο δεν είναι η εικόνα του γκολ. Είναι η φωνή που πρέπει να δημιουργήσει την εικόνα.

 

Η «φωνή» των παρελάσεων

Αν το ποδόσφαιρο ήταν το πάθος του, οι παρελάσεις ήταν το μεγάλο αποτύπωμά του στη συλλογική μνήμη.

Για περίπου 35 χρόνια, ο Αντώνης Πυλιαρός μετέδιδε ραδιοτηλεοπτικά τις στρατιωτικές παρελάσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου. Η ίδια γνώριμη διαδικασία.

Οι επίσημοι. Οι ένοπλες δυνάμεις. Τα αγήματα. Οι σημαίες. Τα αεροσκάφη. Τα εμβατήρια.

Και πάνω από όλα αυτά, μια φωνή που έδινε συνέχεια, ρυθμό και κύρος στην εικόνα.

Ξέρετε κάτι; Η περιγραφή μιας παρέλασης είναι, κατά μία έννοια, πιο δύσκολη από όσο φαίνεται. Δεν υπάρχει η προσμονή ενός γκολ. Δεν υπάρχει το απρόβλεπτο μιας φάσης.

Υπάρχει όμως κάτι άλλο: η τελετουργία.

Ο εκφωνητής πρέπει να γνωρίζει τι βλέπει, ποιος περνά, ποια είναι η σημασία κάθε τμήματος, πότε πρέπει να μιλήσει και — κυρίως — πότε πρέπει να αφήσει την εικόνα και τη μουσική να λειτουργήσουν.

Ο Πυλιαρός είχε μάθει αυτή τη δύσκολη ισορροπία.

Η φωνή του δεν έπρεπε να ανταγωνιστεί την παρέλαση. Έπρεπε να τη συνοδεύσει. Να της δώσει υπόσταση. Να την κάνει κατανοητή σε εκείνον που παρακολουθούσε από το σπίτι.

Και γι’ αυτό η φωνή του απέκτησε έναν σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα.

Γέφυρα με την πατρίδα

Από την ΕΡΤ μέχρι το «Γράμμα από την πατρίδα» Η διαδρομή του δεν περιορίστηκε στην ΕΡΤ.

Πέρασε από τον ΣΠΟΡ FM, την ΕΡΑ ΣΠΟΡ, το Κανάλι 1 του Πειραιά, το Magic και τον ΣΚΑΪ.

Ιδιαίτερη θέση κατείχε και η εκπομπή «Γράμμα από την πατρίδα», η οποία μεταδιδόταν μέσω ελληνόφωνων ραδιοφωνικών σταθμών της Αμερικής για δέκα χρόνια. Και αυτό έχει μια ξεχωριστή σημασία.

Γιατί εκεί ο Πυλιαρός δεν μιλούσε πλέον μόνο σε έναν ακροατή που καθόταν απέναντι από ένα ραδιόφωνο στην Αθήνα ή στον Πειραιά.

Μιλούσε σε Έλληνες μακριά από την Ελλάδα. Σε ανθρώπους για τους οποίους η ελληνική φωνή από το ραδιόφωνο δεν ήταν απλώς ενημέρωση.

Ήταν γέφυρα με την πατρίδα.

 Ολυμπιακός

Υπήρχε, βέβαια, και μια ακόμη μεγάλη αγάπη. Ο Ολυμπιακός!

Ο γράφων ενεπλάκη μαζί του σε μεγάλες στιγμές ανείπωτων στιγμών με αστεία και χιούμορ, στη συνύπαρξή μας στο «Κανάλι 1».  Οι …Παναθηναϊκοί κι οι Εθνικοί του ραδιοφώνου, δεν τον αφήναμε σε χλωρό κλαρί με αφορμή τα φανατικά ερυθρόλευκα αισθήματά του. Ιστορίες και πλάκες που συχνά κατέληγαν σε γραφικά ταβερνάκια του Προφήτη Ηλία και της Φρεαττύδας, στον Πειραιά. Με τον Δημήτρη Καπράνο, τον Νάσο Πουλακίδα, τον Μίμη Κωνσταντινίδη και άλλους φίλους…

Ο Αντώνης ήταν παθιασμένος με τον Ολυμπιακό. Μα ήταν κι υποδειγματικός ο επαγγελματισμός του. Η επαγγελματική πειθαρχία και η προσωπική αγάπη συνυπήρχαν.

Κι αυτό τον καθιστούσε γοητευτικό! Ξέρετε τι είναι να δέχεται η ομάδα σου γκολ κι εσύ να είσαι υποχρεωμένος να εκφράζεις την αντικειμενικότητα σου και να πνίγεις τον πόνο σου; Ειδικά, στα πέτρινα ερυθρόλευκα χρόνια; Μα αυτός ήταν ο Αντώνης.

Το τέλος μιας εποχής

Ο Αντώνης Πυλιαρός έφυγε από τη ζωή στις 26 Δεκεμβρίου 2019, σε ηλικία 75 ετών. Με τον θάνατό του δεν έφυγε απλώς ένας παλιός δημοσιογράφος. Έκλεισε ένας κύκλος του ελληνικού ραδιοφώνου.

Ο κύκλος των μεγάλων εκφωνητών που μπορούσαν να πάρουν ένα μικρόφωνο, να σταθούν απέναντι σε μια ιστορική στιγμή και να την κάνουν να φτάσει στον ακροατή ζωντανή, άμεση και ανθρώπινη.

αρνικ σα 2 2

Όταν η φωνή γίνεται ιστορία

Κάθε εποχή έχει τις φωνές της. Φωνές που δεν τις επιλέγεις.

Τις κληρονομείς. Τις ακούς από μικρός. Τις συνδέεις με Κυριακές, γιορτές, γήπεδα, εθνικές επετείους, αγωνίες και χαρές.

Κάποια στιγμή, χωρίς να το καταλάβεις, η φωνή του εκφωνητή γίνεται μέρος της δικής σου βιογραφίας.

Ο Αντώνης Πυλιαρός υπήρξε ακριβώς αυτό.

Για άλλους ήταν ο άνθρωπος που τους μετέφερε το γκολ του Νικολούδη. Για άλλους ο εκφωνητής της μεγάλης νίκης του Ολυμπιακού επί του Άγιαξ. Για τους φίλους του στίβου, η φωνή μεγάλων ελληνικών επιτυχιών. Για τους Έλληνες της Αμερικής, μια φωνή που έφερνε την πατρίδα πιο κοντά. Και για ολόκληρες γενιές Ελλήνων, ήταν ο άνθρωπος πίσω από το μικρόφωνο της παρέλασης.

Την ώρα που περνούσαν οι σημαίες, τα αγήματα, οι εύζωνοι και τα στρατιωτικά τμήματα, εκείνος έδινε λέξεις στην εικόνα.

Και κάπως έτσι, επί 35 ολόκληρα χρόνια, η φωνή του έγινε μέρος της ίδιας της τελετουργίας.

Δεν είναι μικρό πράγμα να σε θυμούνται για τη φωνή σου.

Είναι, ίσως, από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορεί να αφήσει ένας άνθρωπος του ραδιοφώνου.

Γιατί η εικόνα κάποτε ξεθωριάζει. Τα χαρτιά κιτρινίζουν. Οι εφημερίδες παλιώνουν. Οι εκπομπές χάνονται. Η φωνή όμως μένει.

Και όταν είναι μια φωνή σαν του Αντώνη Πυλιαρού, αρκούν λίγες λέξεις για να ανοίξει ξανά ολόκληρο το παρελθόν.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο μεγάλη δικαίωση ενός ανθρώπου που πέρασε τη ζωή του μπροστά σε ένα μικρόφωνο: να σιγήσει κάποτε το μικρόφωνό του,  αλλά να μη σιγήσει ποτέ η φωνή μέσα στη μνήμη των ανθρώπων.

Πρωτοσέλιδοι βασικοί τίτλοι εφημερίδων της Κυριακής 13 Σεπτεμβρίου 2026

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 13/9/2026

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Αλλάζουν όλα σε διαθήκες Κληρονομιές ΤΙ ΦΕΡΝΕΙ Η ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ – Τα 3 ορόσημα του φθινοπώρου στα Ελληνοτουρκικά –  Τα κόλπα και οι απάτες στη βιομηχανία της «ευεξίας»» «»

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: «ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ Πώς έσβησε ο Μαζωνάκης πάνω σε ένα μηχάνημα που κρατούσαν στο μπαλκόνι ΙΑΤΡΕΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ με κομπογιαννίτες που… γοητεύουν την καλή Αθήνα και βγάζουν εκατομμύρια – Αμάλ Κλούνεϊ Οταν το ΑΙ θα αποφασίζει τι θα θυμόμαστε και τι θα πιστεύουμε «ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΝΑ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ»»

REAL NEWS: «ΠΟΙΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΠΕΔΟ Ο εφιάλτης της ενέργειας επέστρεψε! – Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ Η Αθήνα δεν υποχωρεί! – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ Ο θάνατος που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου»

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: «ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ, ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ Η ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ Το σχέδιο του Μαξίμου για Τσίπρα, Ανδρουλάκη, Σαμαρά – ΦΑΚΕΛΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Από το σοκ στο «κύμα»; – «Β» – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΦΡΕΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ Παρεμβάσεις και εξοπλισμοί για τις «νέες μορφές πολέμου»»

ΕΣΤΙΑ: «Σέ «μητρική» Α.Ε. τῆς SingularLogic ἡ Ἀκρόπολις καί ἡ Κνωσσός! – Μητσοτάκης πρός Σακελλαροπούλου: «Μήν πάς στό Καστελλόριζο»»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «ΟΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Με γαλλική σημαία το καλώδιο – ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΟΚ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ο εφιάλτης του Μαγδεβούργου στοιχειώνει την Ευρώπη»

DOCUMENTO: «ΣΚΑΝΔΑΛΑ, ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ IRON DOME Το Predator κάτω από την «Ασπίδα του Αχιλλέα» – Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ «Αξιοπρεπή ζωή δεν δίνουν τα ψίχουλα του κατώτατου»»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΥΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ φέρνει ο Σαμαράς – Έρχεται «έμφραγμα» στα καύσιμα: Στα 2,5 ευρώ το λίτρο η βενζίνη και άλμα 50% στο πετρέλαιο θέρμανσης»

ΜΠΑΜ ΣΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: «ΟΛΗ Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ ΕΠΙ ΜΙΑΜΙΣΗ ΩΡΑ ΕΜΕΙΝΕ ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΑΡΝΕΑΔΟΥ 11 ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΜΑΖΩ»! Όσα πραγματικά συνέβησαν με το λατρεμένο «παιδί της νύχτας» στο ιδιωτικό ιατρείο των Ηλία Θεοδωρόπουλου και Ιωάννας Γάκα στο Κολωνάκι – GREEK MAFIA ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΗ ΣΤΑ… ΣΥΡΤΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗΣ – ΣΤΟ 15%, ΑΠΟ ΤΟ 3% ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ! Επενδυτικό… μπουρλότο βάζει η αύξηση-φωτιά στην Golden Visa»

KONTRA NEWS: «Ο πρωθυπουργός εργαλειοποιεί τα εθνικά θέματα για εκλογική εκμετάλλευση Πατριωτικές κορώνες Μητσοτάκη για να συσπειρώσει τη σκληρή Δεξιά – ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΓΙΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ «Φλερτάρει» ακόμη και τα 2 ευρώ το λίτρο – ΤΑ ΗΧΗΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΣΙΠΡΑ Πολιτική αλλαγή και προϋποθέσεις για μετεκλογικές συνεργασίες»

Ο ΛΟΓΟΣ: «ΨΗΦΙΑΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ Έρχεται το «myKataggelies» – Με το νέο έτος η έναρξη του προγράμματος «Σπίτι μου 3» – ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΚΛΟΙΟΣ ΚΟΣΤΟΥΣ SOS από ΜΜΕ και εστίαση»

Η ΑΥΓΗ: «ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Αυτόνομη πορεία, αριστερό πρόγραμμα – Novartis με άρωμα Predator»

ΤΟ ΑΡΘΡΟ: «Σχολεία για παιδιά που δεν γεννήθηκαν»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Ο θάνατος Μαζωνάκη φέρνει στην επιφάνεια ένοχα μυστικά ΟΙ ΧΡΥΣΕΣ ΜΠΙΖΝΕΣ Της «ευεξίας» με… οδηγό τη σύζυγο του Κ. Χατζηδάκη – Ισχυροί μετασεισμοί σε όλη την Ευρώπη μετά τον θρίαμβο του AfD»

FINANCE AND MARKETS VOICE: «Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ Ο INFLUENCER ΜΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΦΕΡΕΤΡΟ ΤΩΝ 750.000 ΔΟΛΑΡΙΩΝ Ο κόσμος «που τρώει» τις ανοησίες όλων αυτών των τύπων, τους κάνει πλούσιους  – ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ «θηλιά» 412 εκατ. ευρώ στον λαιμό της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας Την ώρα που η κερδοφορία της έπεσε 15,6%»

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «Τριπλό μπόνους στις συντάξεις Πώς διαμορφώνονται οι αποδοχές το 2027 ανά Ταμείο – Τον Νοέμβριο 2,2 εκατομμύρια δικαιούχοι άνω των 65 ετών θα λάβουν το ενισχυμένο επίδομα των 400 ευρώ – Η «Σπασμένη φλέβα» στα Όσκαρ «Με κώδικες αρχαίου δράματος…» – Γιατροί άνευ ειδικότητας και θεραπείες χωρίς έλεγχο στη μοίρα του «Μαζω»»