Καλαμοκαβαλάρηδες, έρχονται από το παρελθόν, κινούνται στο παρόν και χάνονται στο μέλλον…
Επιτέλους μύρισε χειμώνας η καλύτερη εποχή του χρόνου
Σιγά – σιγά μπαίνει ο χειμώνας που μετά από τα βρασίματα του καλοκαιριού πολλοί τον περιμένουν με αγωνία. Κάποτε οι περισσότεροι λέγανε ότι το καλοκαίρι ήταν η καλύτερη εποχή του χρόνου, για να έρθουν οι ολέθριες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και οι λογικοί άνθρωποι να καταλάβουν ότι το καλοκαίρι πλέον είναι η χειρότερη εποχή του χρόνου.
Τώρα με το χειμώνα θα κάνουν πέρα οι σιχαμεροί καύσωνες, τα κουνούπια με τον ιό του Δυτικού Νείλου, διάφορες δερματικές και άλλες πολλές ασθένειες μαζί με ένα σωρό άλλα προβλήματα που προξενεί η ανυπόφορη ζέστη και η έντονη ηλιακή ακτινοβολία.
Πιστεύω ότι οι κοινωνίες θα πρέπει να διοργανώσουν διάφορες γιορτές για την υποδοχή του χειμώνα, ενώ οι πιστοί να παρακαλούνε με τις προσευχές τους να κρατάει όσο το δυνατόν περισσότερο.
Έρχεται η μόδα του μέλλοντος
Και μια που αναφερθήκαμε ανωτέρω για το καλοκαίρι, εκείνο που θα λείψει είναι η ελαφριά έως σχεδόν ανύπαρκτη καλοκαιρινή ενδυμασία, οι βουτιές σε ζεστά θαλασσινά νερά με την ψευδαίσθηση της δροσιάς και το κρύψιμο από τη χειμερινή ενδυμασία των δερματοστίξεων (τατουάζ).
Αλλά για τους λάτρεις και τις λάτρισσες του τσιτσιδισμου έχω ευχάριστα νέα. Σύντομα έρχεται η μόδα των υφασμάτινων φύλλων συκής και αναμένεται να κάνουν θραύση σα νέα μόδα. Έτσι με τη φορεσιά τους, εκτός της ευωχίας, θα αισθάνονται κάπως δροσερά και το πιο σημαντικό θα φαίνονται και τα τατουάζ.
Υπομονή μέχρι να έρθει το καλοκαίρι…
Οι πρόσκαιρες αυταπάτες της ομορφιάς κρύβουν κινδύνους
Η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη έφερε στην επιφάνεια ένα μεγάλο πρόβλημα που σχετίζεται με την ανθρώπινη ματαιοδοξία.
Πολλοί άνθρωποι ελαυνόμενοι από την καινότητα της ύπαρξής τους πιστεύουν ότι θα φρενάρουν το βιολογικό τους ρολόι και έτσι θα καταφέρουν να απολαύσουν το όνειρο της παρατεταμένης νεότητας. Δεν έχουν διαβάσει για τον βασιλιά των Σουμερίων Γκιλγκαμές που είπε ότι «η ανθρώπινη μοίρα έχει στόχο τη θνητότητά της», ούτε άκουσαν ποτέ για το σύνδρομο του Ντόριαν Γκρέι, αλλά και ούτε δύνανται να αντιληφθούν ότι είναι και θα είναι αδύνατον να καθυστερήσουν έστω και ένα κλάσμα του δευτερολέπτου το βιολογικό τους ρολόι.
Με την αλόγιστη δαπάνη υπέρογκων χρηματικών ποσών πιστεύουν ότι θα καταφέρουν να αντισταθούν στη φυσική φθορά. Θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους προστρέχοντας σε πολυδιαφημηζόμενες και μάλιστα επεμβατικές παρεμβάσεις ομορφιάς, χωρίς να υπολογίζουν τις οδυνηρές συνέπειες.
Τελευταία είναι και της μόδας το πρήξιμο των χειλιών που θυμίζουν περισσότερο κατακόκκινα πρησμένα οπίσθια μαϊμούς σε οίστρο.
Καλό είναι να θυμούνται ότι δεν ξεγελούν τον χρόνο, παρά μόνο τον εαυτό τους και ότι η φθορά και εν τέλει ο θάνατος είναι μέρη της ζωής μας.
Μαθητές ενός άλλου κόσμου
Καθημερινά έξω από τα σχολεία και κατά την ώρα του σχολάσματος παππούδες, γιαγιάδες, μητέρες και πατέρες περιμένουν το σχόλασμα για να παραλάβουν τα παιδιά τους. Θυμάμαι όταν εμείς πηγαίναμε σχολείο, από το νηπιαγωγείο ακόμη, κανείς δεν ερχόταν να μας παραλάβει. Χιόνιζε και το χιόνι περνούσε το μπόι μας, το σχολείο δεν έκλεινε. Πηγαίναμε και γυρνούσαμε μόνοι στο σπίτι. Στη σημερινή εποχή με ένα χιλιοστό χιόνι το σχολείο κλείνει. Αν κάποιος δεν έρθει να παραλάβει το παιδί εκείνο περιμένει…
Τυχαία είδα ένα ντοκιμαντέρ για το ορεινό Νεπάλ όπου μικροί μαθητές με ισχυρή βροχή, σκεπασμένα με μια νάιλον σακούλα μέσα από ορεινά μονοπάτια γυρνούσαν από το σχολείο στο σπίτι τους χωρίς τη συνοδεία ενός μεγαλύτερου.
Τι να κάνουμε υπάρχουν και παιδιά ενός άλλου κόσμου…
Αυτά τα ολίγα πάλι… Μη ξεχνάτε ότι οι καλαμοκαβαλάρηδες καλπάζουν συνεχώς, ενώ σπανίως αφιππεύουν και για πολύ λίγο τον κάλαμον. Σίγουρα όλοι σας τους συναντήσατε, αλλά και αν δεν τους ανταμώσατε, κάποια στιγμή, κάποια μέρα, κάποια ώρα θα τους δείτε να καλπάζουν στην Αλεξάνδρεια ή κάπου αλλού… Αναμείνατε λοιπόν.
