
Αξίζουν έπαινοι στον Αμερικανό φρουρό του μνημείου των πεσόντων , στο Άρλιγκτον. Ο νεαρός στρατιώτης, επέπληξε, στεντορεία τη φωνή, τον υπουργό Πολέμου των ΗΠΑ (ασφαλώς προϊστάμενό του) και τους γύρω του πολιτικούς, επειδή συζητούσαν μεγαλοφώνως, αμέσως μετά την κατάθεση στεφάνου στο μνημείο.

«Όλοι, οφείλουν να επιδεικνύουν τον δέοντα σεβασμό» τους είπε, σε τόνο οξύτατο, ο φρουρός. Και εκείνοι, φυσικά, «λούφαξαν» κι ουδείς τόλμησε να πει κουβέντα!
Μοιραία, έρχεται στο μυαλό η εικόνα του δικού μας «Άρλιγκτον», στην πλατεία Συντάγματος, εκεί που ουδείς σέβεται, ουδείς υπολογίζει, ουδείς λογαριάζει, εκεί που η εικόνα είναι «για κλάματα», με παρεμβάσεις ανεπίτρεπτες για έναν ιερό χώρο, εκεί που στήνονται τσαντίρια και ξαπλάρουν διάφοροι διαμαρτυρόμενοι, εκεί που κάποιοι επένδυσαν στην ευαισθησία των πολιτών και ενέγραψαν υποθήκη για πολιτικό μέλλον.
«Δεν πα’ να’ στε όποιοι είστε: Εδώ είναι χώρος ιερός και οφείλετε να τον σέβεστε», είπε, σχεδόν ουρλιάζοντας ο φρουρός στον υπουργό Αμύνης (Πολέμου τον λένε τώρα).
Και εκείνος, όπως και οι γύρω του, δεν έκαναν «ούτε κιχ» που έλεγε η μάνα μου! Έβαλαν την ουρά στα σκέλη και αποσύρθηκαν ησύχως. Και, είναι βέβαιον, ουδείς θα τολμήσει έστω και να σκεφθεί να μάθει «ποιός ειναι αυτός» και να πει «στείλτε τον αύριο στον…Μισισιπή», όπως λέμε εμείς «στον Έβρο»!
Πώς να το κάνουμε, αγαπητοί; Μερικά σημεία (πρέπει να) είναι άβατα! Πρέπει να απαγορεύεται αυστηρώς να τα βεβηλώνει οποιοσδήποτε, για οποιονδήποτε λόγο.
Όσο και αν ειναι «άγιος» ο σκοπός για τον οποίο κάποιος επιχειρεί να αλλοιώσει έναν ιερό χώρο, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, που να επιτρέπει την βεβήλωση!
Ο φρουρός του Άρλιγκτον, αγαπητέ υπουργέ Εθνικής Αμύνης, κάτι μας είπε, κάποιον-σωστό-δρόμο μας υπέδειξε!
Πώς το είχε πει ο χωροφύλακας, στην μεγάλη μας τραγωδό, στην οποία απαγόρευσε την είσοδο στο θέατρο της Επιδαύρου πριν την καθορισμένη ώρα; «Μα, είμαι η Κατίνα Παξινού», του λέει η μεγίστη. «Βρε, δεν πα’ νά’ σαι και η Μάγια Μελάγια! Εγώ έχω εντολή να μην μπει κανένας!»… .
‘Όποιος, λοιπόν κι αν είσαι, όποια και όσο «άγια» είναι τα κίνητρά σου, δεν έχεις το δικαίωμα να αλλοιώνεις τον ιερό χώρο των πεσόντων. Ούτε να στήνεις αντίσκηνα και να κάνεις εκεί την απεργία πείνας σου, ούτε να στήνεις «κενοτάφια», όσο μεγάλος κι αν είναι ο πόνος σου.
Και, για να λέμε την πάσα αλήθεια, η Πολιτεία, το κράτος, ο αρμόδιος για το μνημείο φορεύς, όφειλε να το έχει διατηρήσει καθαρό, ανέπαφο και αβεβήλωτο.
Για να δούμε τώρα, που έχει ήδη εγκριθεί η αλλαγή του όλου σκηνικού γύρω από το μνημείο των πεσόντων υπερ πατρίδος.
Θα αλλάξει αυτή η λανθασμένη νοοτροπία; Διότι ούτε «δημοκρατικό» ούτε «πολιτισμένο» είναι το να μην υπάρχει ο απαιτούμενος σεβασμός «στα ιερά και τα όσια».
Πώς να το κάνουμε, δηλαδή; Κάποια πράγματα, είναι υπεράνω, κάποια πράγματα είναι «χωρίς δεύτερη κουβέντα».
Ο εξαιρετικός Αμερικανός φρουρός του Άρλιγκτον, έδειξε τον δρόμο. Αρκετά δεν έχει τραβήξει ο ένδοξος δικός μας «Άγνωστος»;











