Κάποιος ή κάποια έγραψε στο διαδίκτυο την εξής φράση: «Στην Ελλάδα δεν ψηφίζουμε αυτόν που θα μας σώσει, αλλά αυτόν που θα μας καταστρέψει πιο διασκεδαστικά.»
Δυστυχώς πέραν της πλάκας και των χαμόγελων που ήθελε να προκαλέσει ο συγγραφέας η παραπάνω φράση κρύβει μια σκληρή αλήθεια για την πολιτική ζωή του τόπου.
Ζούμε στη χώρα με τους πολιτικούς που από τετραετία σε τετραετία αυγατίζουν τις περιουσίες τους και δεν τρέχει κάστανο. Πώς δεν τρέχει τίποτα, το πρωί στους πηγμένους δρόμους της Αθήνας; Ε, έτσι. Ακινησία. Δεν κουνιέται φύλλο, δεν τρέχει τίποτα, κάστανο, βερίκοκο ή κεράσι.
Ζούμε στη χώρα που όλο και περισσότεροι αράζουν στον καναπέ απογοητευμένοι αφού δεν έχουν κάποιον να τους εκφράσει και να τους δώσει το όραμα για ένα καλύτερο αύριο. Αν συνεχίσουμε έτσι στο τέλος η εκάστοτε κυβερνησάρα θα προκύπτει από το 20-30% των πολιτών που θα πηγαίνουν να ψηφίσουν. Κι αυτό μόνο κακό κάνει στη Δημοκρατία (μας)!
Έτσι φέτος την άνοιξη «μπουμπουκιάζουν» κόμμα Καρυστιανού, Τσίπρα και όπως όλοι λένε και Αντώνη Σαμαρά. (αυτό που ο κύριος Σαμαράς, δεύτερη φορά μόλις νευριάσει με το κόμμα του κάνει ένα δικό του πρέπει να το δει αλλά δεν είναι της παρούσης το θέμα αυτό).
Την ώρα της «ανθοφορίας» των νέων κομμάτων, μαραζώνουν ο ΣΥΡΙΖΑ κυρίως και βεβαίως ΠΑΣΟΚ, Πλεύση, κλπ είναι σε αγωνία για το αν θα αντέξουν την πίεση των νέων και θα κρατήσουν τις δημοσκοπικές τους δυνάμεις – αν και θα ήθελαν πολύ να τις αυξήσουν.
Και κάπου εκεί ανάμεσα βρίσκεται και ο πολίτης. Εσύ, κι εγώ. Με τους λογαριασμούς πάνω στο τραπέζι να περιμένουν να πληρωθούν, πριν τις 20 του μήνα που τελειώνουν τα λεφτά των περισσότερων.
Παρ’ όλα αυτά το να σηκωθούν από τους καναπέδες και τα πληκτρολόγια όσοι δεν ψηφίζουν, είναι το μεγάλο στοίχημα αλλά και ο X factor που θα ανατρέψει πολιτικές που βολεύουν φίλους και όχι πολίτες!
Γιάννης Καφάτος
