Παρατηρούμε στη χώρα μας τη δράση κάποιων ομάδων, που χαρακτηρίζονται με το γενικό και αόριστο όνομα “ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ” και διαπιστώνουμε ότι πολύ συχνά η δράση τους, καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι στο πρόγραμμα ειδήσεων κάποιων ραδιοφωνικών σταθμών, κάποιων τηλεοπτικών καναλιών και, κυρίως, κάποιων ιστοσελίδων μικρής ή μεγαλύτερης εμβέλειας.
Είναι τόσες πολλές οι συλλογικότητες και τόσο έντονες οι δράσεις και οι υποδείξεις τους, που δημιουργείται πολύ συχνά μια σύγχυση για τους σκοπούς και τις επιδιώξεις τους. Μερικές μάλιστα έχουν πολύ έντονο πολιτικό ή μάλλον κομματικό προφίλ. Στην πραγματικότητα αυτές δρουν πολύ συχνά σαν παρακρατικές οργανώσεις και έχουμε δει πολλές βίαιες επιθέσεις εναντίον προσώπων, που, όπως φαίνεται, ενοχλούν κάποιους με τις θέσεις και τις τοποθετήσεις τους.
Πάρα πολύ συχνά διαβάζουμε κατεβατά ολόκληρα, που χαρακτηρίζονται σαν δελτία τύπου, όπου διατυπώνονται, μερικές φορές και κάποιες ακραίες κομματικές θέσεις, που ή πλειοψηφία των Ελλήνων τις απορρίπτει χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Υπάρχουν και κάποιες “συλλογικότητες”, που έχουν οργανωθεί με καθαρά στρατιωτική πειθαρχία, διαθέτουν διάφορα πρόχειρα αλλά επικίνδυνα όπλα, όπως ρόπαλα, βόμβες Μολότωφ, και προπάντων κουτιά με διάφορα χρώματα. Η αδυναμία τους είναι το κόκκινο ή το ροζ χρώμα, με το οποίο μπορούν και λερώνουν τοίχους ακόμη και στη Βουλή. Δρουν πολύ συνωμοτικά, έχουν καλή πληροφόρηση για τους τόπους κατοικίας των αντιπάλων τους και επιτίθενται με πολύ ακαριαίο και βάρβαρο τρόπο, θέλοντας να δείξουν, ότι κάτι αξίζουν κι ότι οι αντιφρονούντες θα υποστούν τα χειρότερα , αν δε συμμορφωθούν.
Η τάση αυτή, όσο περνάει ο καιρός, έχει αυξητικό ρυθμό. Τέτοιες συλλογικότητες, που πολλές φορές επινοούν για τίτλους κάποιες πομπώδεις φράσεις, για να συγκινήσουν κάποιους ευαίσθητους πολίτες, εμφανίζονται πολύ συχνότερα τώρα τελευταία. Προσπαθούν να υποκαταστήσουν κάποιες αρχές, Δημοτικές, Περιφερειακές, Κυβερνητικές και προβαίνουν πολύ συχνά σε υποδείξεις και παράλογες απαιτήσεις, που όλοι καταλαβαίνουν ότι προέρχονται από το οπλοστάσιο κάποιων κομμάτων και προσπαθούν να χαράξουν την περιβόητη “γραμμή” που επιδιώκουν με πολλούς τρόπους. Ουσιαστικά κάποιοι ανεύθυνοι ασχολούνται με κομματικό έργο, χωρίς να έχουν τέτοιο δικαίωμα.
Τονίζουμε προκαταβολικά ότι άλλο πράγμα είναι ένας ΣΥΛΛΟΓΟΣ και εντελώς διαφορετικό πράγμα πρεσβεύει μια ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ. Ο Σύλλογος έχει καταστατικό εγκεκριμένο από το αρμόδιο Πρωτοδικείο, έχει σκοπούς και δράσεις, που έχουν καταγραφεί με ευκρίνεια και ακολουθεί μια πορεία γεμάτη εντιμότητα μέσα στο φως της δημοσιότητας. Ο Σύλλογος εκπροσωπεί καθορισμένες ομάδες ανθρώπων που έχουν μια κοινή δράση ώστε να πετύχουν κάτι πολύ ωφέλιμο στην κοινωνία.
Μια ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ αντίθετα στερείται νομιμοποίησης, δε διαθέτει καταστατικό, δεν έχει υποστεί τη βάσανο της έγκρισης από το Πρωτοδικείο, δε διαθέτει πρακτικά Συνεδριάσεων και Συνελεύσεων, δεν έχει Διοικητικό Συμβούλιο και, γενικά, λειτουργεί εντελώς αυθαίρετα.
Πιστεύω, πως οι συλλογικότητες αυτές ξεφεύγουν από το δημοκρατικό πολίτευμα, αντιστρατεύονται τους θεσμούς και ακολουθούν έναν δρόμο ανορθόδοξο, που σκοπό έχει απλώς να χαϊδέψει τα αυτιά κάποιων, να κοινοποιήσει ότι προσπαθεί να κάνει κάποιο έργο και στην ουσία προσπαθεί τελικά να δημιουργήσει προβλήματα στις δημοκρατικά εκλεγμένες Διοικήσεις των Δήμων, των Περιφερειών και της Κυβέρνησης.
Ας προσέξουν όλοι οι πολίτες, οι δικαστικές και αστυνομικές αρχές αυτές τις συλλογικότητες, ας ερευνήσουν για τη νομιμότητα της ύπαρξής τους και, τέλος, ας απαγορεύσουν τη δράση τους. Χωρίς καταστατικό εγκεκριμένο από το Πρωτοδικείο, κανένα δημοκρατικό δικαίωμα δεν παρέχεται σε κανένα.
Δημήτριος Π. Τοπάλης
