Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Παρεμβάσεις» του Blue Sky και τον δημοσιογράφο Αντώνη Λιάρο
Σχετικά με τη δίκη των Τεμπών και τη στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου
Ξεκινάω από τη δίκη των Τεμπών. Δουλειά της Κυβέρνησης, της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, είναι να εξασφαλίζει τις συνθήκες, ούτως ώστε να γίνονται το συντομότερο δυνατό- όχι βιαστικά- και να ξεκινούν δηλαδή δίκες. Από εκεί και πέρα, η αντιπολίτευση, η οποία αφού προσπάθησε πέρυσι, περίπου πριν από έναν χρόνο, να παίξει ένα παιχνίδι εργαλειοποίησης και εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου, αφού συνέχισε μετά να «παίζει καθυστερήσεις» για να μη ξεκινήσει ποτέ η δίκη, αυτή τη στιγμή ξεκίνησε μια δίκη με 36 κατηγορούμενους, 33 εκ των οποίων για κακούργημα, δύο πρώην υπουργοί, υπουργός και ένας υφυπουργός έχουν παραπεμφθεί.
Νομίζω ότι οι απαντήσεις που παίρνει η κ. Κωνσταντοπούλου από την ίδια τη Δικαιοσύνη, από τους δικηγόρους -και εγώ θεωρώ ότι οι απαντήσεις αυτές είναι οι απαντήσεις που απηχούν τις απόψεις κάθε δημοκρατικού πολίτη- είναι η καλύτερη δικαίωση για την παράταξή μας και την Κυβέρνηση που φώναζε και έλεγε και ήταν φωνή βοώντος εν τη ερήμω πριν από έναν χρόνο- και μάλιστα και λίγοι θαρραλέοι από τη δική μας παράταξη -στην υπόλοιπη αντιπολίτευση και ειδικά ας πούμε στο ΠΑΣΟΚ- ότι η συμπόρευση με την κ. Κωνσταντοπούλου και τη λογική της, η συνυπογραφή προτάσεων δυσπιστίας το ότι ψήφισαν «παρών» για παραπομπή βουλευτών, είναι κάτι, αυτό που λέμε, που θα τη βρουν μπροστά τους. Η κ. Κωνσταντοπούλου συμπεριφέρεται, το λέω και το εννοώ, ως πρόεδρος κόμματος στο δικαστήριο και ως δικαστής στη Βουλή.
Και η συμπεριφορά της αυτή θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι γραφική η κυρία Κωνσταντοπούλου. Άκουσα σήμερα την κ. Λατινοπούλου να την παρομοιάζει με την κ. Λουκά, που εμφανιζόταν σε διάφορα σημεία, φώναζε και τα λοιπά. Υπάρχει ένα κοινό: ο γραφικός τρόπος που συμπεριφέρεται κάποιες φορές. Υπάρχουν όμως τρεις πολύ μεγάλες διαφορές. Η πρώτη διαφορά είναι ότι η κ. Λουκά δεν βρισκόταν εντός Κοινοβουλίου, δεν είχε εκλεγεί. Να μου πείτε, την εξέλεξαν οι πολίτες την κ. Κωνσταντοπούλου, άρα είναι γι’ αυτόν το λόγο μέσα στη βουλή. Όμως, η κυρία Λουκά ποτέ δεν εκμεταλλεύτηκε τον ανθρώπινο πόνο. Δεν πήγε να κάνει καριέρα πάνω στον πόνο συγγενών που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους.
Και το τρίτο, δεν επέδειξε μια συμπεριφορά η οποία θεωρώ, είναι βλαπτική πριν και πάνω από όλα για τα συμφέροντα των συνηγόρων και των διαδίκων, όχι δεν αναφέρομαι στους συνηγόρους υπεράσπισης, αναφέρομαι στους συγγενείς. Αυτό που κάνει δεν βοηθάει. Η απάντηση σε όλα αυτά είναι η ίδια η Δικαιοσύνη, οι θεσμοί. Έχουμε πολύ ανθεκτικούς θεσμούς. Ναι, έχουν δεχτεί κριτική κατά καιρούς, αλλά μια Δημοκρατία στέρεη όπως είναι η δική μας Δημοκρατία, θα κερδίσει τέτοιες πρακτικές.
Σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν θέλω να πω πάρα πολλά, θα σας πω μόνο κάτι: Κάποιοι και πάλι «ανακάλυψαν τον τροχό» και «ανακάλυψαν» τη διαπλοκή, το ρουσφέτι, τη διαφθορά το 2026 στην Ελλάδα. Εγώ δεν πάω να κάνω συμψηφισμό, να πω δηλαδή ότι είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο, άρα γι’ αυτόν τον λόγο φταίμε λιγότερο. Φταίμε και εμείς ως παράταξη. Αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί κανείς να τα αμφισβητήσει. Πολύ απλά θα σας πω.
Σε 30 χρόνια η Ελλάδα, άρα ο Έλληνας φορολογούμενος που μας βλέπει, πλήρωσε για παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, όχι αόριστα, μόνο για αυτό, 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Άρα να συμφωνήσουμε ότι πολύ πριν την έλευση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας- η οποία λειτουργεί από το 2020 στην πραγματικότητα, γι’ αυτό και δεν υπήρχε τέτοια δικογραφία πριν- φαντάζομαι, όταν έχεις πληρώσει 3 δισ., η Ελλάδα πλήρωνε αυτόν τον τρόπο που έδινε επιδοτήσεις, που ήταν προβληματικός και παράνομος σε κάποια ποσά, σε κάποιες περιπτώσεις. Όχι τις περισσότερες, σε κάποιες.
Σχετικά με τα μέτρα που έχει λάβει η Κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της διαφθοράς και της διαπλοκής
Πώς αντιμετωπίζεις τη διαφθορά; Πώς αντιμετωπίζεις τη διαπλοκή; Με δύο τρόπους: Πρώτον, να στέλνεις στη Δικαιοσύνη τις ποινικά ελεγχόμενες υποθέσεις. Αυτές δηλαδή που πρέπει να αξιολογήσει η Δικαιοσύνη, και να σταματάς εκεί, να μην κάνεις το δικαστή. Και το δεύτερο: με μεταρρυθμίσεις. Εδώ θέλω να σταθώ, αυτή είναι η απάντηση στα ερωτήματά σας, οι οποίες μειώνουν, ελαχιστοποιούν, ακόμα και εκμηδενίζουν τις πιθανότητες για παρεμβάσεις. Γιατί είναι άλλο πράγμα να μεταφέρεις ένα αίτημα ενός πολίτη, αυτό δεν θεωρώ ότι είναι κάτι κακό και άλλο πράγμα να ζητάς κάτι παράνομο. Λοιπόν, ποιες ήταν αυτές οι παρεμβάσεις; Γρήγορα θα σας πω.
Ξεκινάω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ που ήταν καθυστερημένη παρέμβαση και εκεί αναλάβαμε και την ευθύνη. Πήγε στην ΑΑΔΕ, και δεν το ψήφισε η αντιπολίτευση. Γιατί αυτή είναι η απάντηση πέραν της Δικαιοσύνης; Έχετε ακούσει ποτέ άνθρωπο να ζητάει από την εφορία, την ΑΑΔΕ, να πληρώσει λιγότερο πρόστιμο; Έχετε ακούσει ποτέ κάποιον να μπορεί να πάρει μεγαλύτερη επιστροφή φόρου; Μπορεί να το πετύχει; Όχι. Από τη στιγμή λοιπόν που ο ΟΠΕΚΕΠΕ πήγε στην ΑΑΔΕ και να ξαναπάρουν τον όποιον βουλευτή τηλέφωνο, ο οποιοσδήποτε, θα πέσει στο κενό. Κλήσεις αστυνομίας. Πόσες φορές έχετε ακούσει να ζητάνε να σβηστούν κλήσεις κλπ; Ηλεκτρονικά οι κλήσεις. Πάει και αυτό.
Ψηφιακό κράτος. Το ψηφιακό κράτος, γιατί το ψηφιακό κράτος εκτός από εξυπηρέτηση στον πολίτη, μια ελάχιστη υποχρέωση που είχαμε σε πολίτες που άκουγαν κράτος και έτρεμαν πολλές φορές από τα νεύρα τους για το αν θα βγάλουν άκρη, γιατί μειώνεται η πιθανότητα οποιασδήποτε συναλλαγής, γιατί μειώνεται η επαφή πολίτη με υπάλληλο. Έτσι; Και το κυριότερο, οι υπάλληλοι μπορούν να εκμεταλλεύονται πλέον τον χρόνο τους να κάνουν άλλες παραγωγικές εργασίες και όχι μόνο την εξυπηρέτηση των πολιτών. Μια σειρά από μεταρρυθμίσεις. Είναι πολλές, είναι και άλλες μεταρρυθμίσεις. Είναι η απάντηση στη διαφθορά. Τη διαφθορά δεν πατάς ένα κουμπί και την εξαφανίζεις.
Για την πρόταση του Πρωθυπουργού για το ασυμβίβαστο υπουργού- βουλευτή
Καταρχάς μιλάμε για κάτι το οποίο μπαίνει στο τραπέζι, εγώ το θεωρώ πολύ σημαντικό. Δεν ήταν πρόχειρη εξαγγελία, δεν ήταν με αφορμή τη δεύτερη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, ήταν σε μια τοποθέτηση που ο Πρωθυπουργός είπε όσα έπρεπε να πει χωρίς να κρύψει τα λόγια του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μεθαύριο στη Βουλή θα μιλήσουμε συνολικά και για το κράτος δικαίου κι εδώ θέλω να πω ότι το κράτος δικαίου σε κάθε χώρα «μετριέται» απ’ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον ΟΟΣΑ, τον Economist, νομίζω ότι όλοι αυτοί ξέρουν καλύτερα από διάφορες ατεκμηρίωτες εκθέσεις ή από κόμματα τα οποία «δίδαξαν» τι σημαίνει διαπλοκή στο παρελθόν. Αφού λοιπόν είπε όλα αυτά, ο Πρωθυπουργός έχει μάθει κάτι από το 2016 που εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ.
Την εμπιστοσύνη των πολιτών δεν την κερδίζεις καταγγέλλοντας ή μιλώντας μόνο, απαντώντας σε καταγγελίες. Την εμπιστοσύνη των πολιτών την κερδίζεις, όταν εσύ οριοθετείς ποια είναι η ατζέντα σου, τι θες να κάνεις για τον τόπο και από κει και πέρα, στο πλαίσιο της δημοκρατικής λειτουργίας, κάποιοι σε επιλέγουν και κάποιοι όχι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μάθει, αφού απαντάει, να βάζει ατζέντα, να μιλάει θετικά, να λέει στον κόσμο τι θέλει να κάνει. Επίκειται συνταγματική αναθεώρηση, η οποία θα ξεκινήσει πολύ σύντομα. Είναι εκτός χρονικού ορίζοντα τέτοιες προτάσεις; Εγώ λέω ότι είναι μια πρόταση η οποία έχει πολλά επιχειρήματα που κανείς μπορεί να βάλει και να την υποστηρίξει. Το ζούμε. Βλέπουμε πολλές φορές βουλευτές οι οποίοι γίνονται υπουργοί και η βουλευτική τους ιδιότητα έρχεται σε δεύτερη και τρίτη μοίρα.
Εκεί που πήγαιναν στην εκλογική τους περιφέρεια κάθε μέρα, λόγω των αυξημένων τους καθηκόντων, πηγαίνουν πολύ λιγότερο. Λογικό είναι. Και τι έρχεται και λέει ο Πρωθυπουργός; Να συζητήσουμε ένα σύστημα όπου θα μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών για να μην έχουμε 300, συν 50, να έχουμε περίπου συνολικά 300. Άρα ή περίπου ο αριθμός ενός υπουργικού συμβουλίου να μειώσει αντίστοιχα και τον αριθμό των εδρών, μετά τις εκλογές, για τις επόμενες δηλαδή εκλογές. Αν συμφωνήσει η Βουλή και αν γίνουν όλα αυτά. Γιατί με ειρωνεύτηκε το ΠΑΣΟΚ μου λέει «πολλά «αν» έβαλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος». «Συγγνώμη» στο ΠΑΣΟΚ που δεν ορίζω την ψήφο μιας αυξημένης πλειοψηφίας στη Βουλή. Όχι καν εκατόν πενήντα ενός… Βάζω «αν» γιατί σέβομαι τη Δημοκρατία και το Κοινοβούλιο.
Λοιπόν, αυτή η πρόταση έχει αυτό ως βασικό επιχείρημα. Να μην είναι βουλευτές «δύο ταχυτήτων». Και γιατί θεωρώ ότι πρέπει να το συζητήσουμε; Γιατί αν μειωθεί και ο αριθμός των βουλευτών, τότε ναι, οι όσοι βουλευτές, οι 240, οι 250, όσοι είναι τέλος πάντων και όσο ψηφιστεί και αν γίνει αυτό το πράγμα, δεν προδικάζω την ψήφο των βουλευτών, θα είναι αφοσιωμένοι μόνο στα βουλευτικά τους καθήκοντα. Αυτό το οποίο για εμένα είναι πάρα πολύ σημαντικό, είναι θέση δική μου αυτή, γιατί δεν έχει ειπωθεί, είναι γιατί υπάρχουν και εισηγήσεις μετά να μην μπορεί να ξανακατέβει. Εγώ θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό ένας υπουργός ή υφυπουργός στο τέλος της ημέρας, μπορεί να μην ήταν πριν κοινοβουλευτικός, στο τέλος της ημέρας να κρίνεται με σταυρό.
Για την κριτική περί «ρουσφετιών» και την συζήτηση για πιθανότητα κατάργησης του σταυρού
Το θεωρώ «τσουβάλιασμα» και να λέμε ότι όσοι είναι στη μάχη του σταυρού κάνουν ρουσφέτια και από την άλλη «τσουβάλιασμα» να λέμε ότι όσοι δεν είναι δεν κάνουν. Τα ρουσφέτια τα αντιμετωπίζεις με την όποια θέση ευθύνης, με τα νομοσχέδια που εισάγεις στη Βουλή και ψηφίζονται αν ψηφιστούν από τη Βουλή και με τις πολιτικές που εφαρμόζεις. Εγώ θεωρώ ότι ο σταυρός, η επαφή με τους πολίτες, η επικοινωνία μαζί τους, τα αρνητικά που ακούω κι εγώ αυτόν τον περίπου 1,5 χρόνο που είμαι υποψήφιος στον Βόρειο Τομέα και θέλω να εκλεγώ, υπό τον όρο να το θέλουν και οι πολίτες του Βόρειου Τομέα, αυτή η επαφή είναι μια καθημερινή προσγείωση στην πραγματικότητα, τη μόνη πραγματικότητα που είναι η κοινωνία.
Αν θέλουμε πολιτικούς αποκομμένους από την κοινωνία, τότε θα δημιουργήσουμε μία Βουλή ελίτ. Όσοι μιλάνε για παράδειγμα για περισσότερες ή πολλές έδρες Επικρατείας, ακούω και διάφορα περί κατάργησης σταυρού, τα οποία από πουθενά δεν προκύπτουν, τότε στην πραγματικότητα θέλουν να αλλοιώσουν τη λαϊκή βούληση, να μειώσουν την επίδραση των πολιτών. Αλλά όλες αυτές οι συζητήσεις έχουν πολύ μεγάλη αξία, μιλάμε για την περίοδο μετά τις εκλογές. Πρέπει να δούμε καταρχάς ποια Βουλή θα προκύψει σε ένα χρόνο που θα έχουμε εκλογές περίπου, την άνοιξη του 2027, να δούμε τους συσχετισμούς και αφού τα δούμε όλα αυτά, εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είμαστε ξανά Κυβέρνηση, αλλά το να το λέμε εμείς δεν έχει τόση αξία όσο αυτό που θα πουν οι πολίτες και πρέπει να δούμε, αυτή η Βουλή τι θα αποφασίσει.
Αλλά είναι καλό να βάζουμε πράγματα στο τραπέζι. Ο Πρωθυπουργός είναι ο μόνος που το κάνει αυτό. Και ναι, το κάνει πρώτος. Ορίζει για τον ίδιο ποια θεωρεί ότι είναι η ατζέντα και από κει και πέρα ας βάλει ατζέντα και η αντιπολίτευση επιτέλους. Είδαμε συνέδριο κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, το οποίο έγινε για να μας πούνε με ποιον δεν θα κυβερνήσουν. Δεν μας είπαν ούτε πως θα κυβερνήσουν, ποιο είναι το πρόγραμμά τους δηλαδή και μάλιστα να το κοστολογήσουν, ούτε με ποιους θα κυβερνήσουν.
Για ενδεχόμενες συνεργασίες
Εμείς ζητάμε αυτοδυναμία. Εμείς θα ζητήσουμε στις εκλογές του 2027 εκ νέου αυτοδυναμία. Και γιατί αυτό που λέω προκύπτει ότι είναι ένας ρεαλιστικός, όχι εύκολος, αλλά ρεαλιστικός στόχος; Γιατί με το ίδιο περίπου ποσοστό που είμαστε τώρα σε επίπεδο εκτίμησης ψήφου, είχαμε ξεκινήσει και την προεκλογική περίοδο το 2023 και μάλιστα τώρα είμαστε ένα χρόνο πριν τις εκλογές του 2027. Αυτός είναι ο στόχος μας και θέλουμε να τον επιδιώξουμε. Γιατί; Όχι γιατί είναι ένας αυτοσκοπός η αυτοδυναμία ή χωρίς εμάς δεν μπορεί να γίνει κάτι καλό. Αυτά όλα είναι εντελώς αλαζονικά να λέγονται και δεν τα πιστεύει ούτε ο Πρωθυπουργός, ούτε κανένας από εμάς, αλλά γιατί έχουμε δει τη στάση των υπολοίπων κομμάτων σε πολύ σημαντικά θέματα.
Όλες αυτές οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις κατά και της διαφθοράς και της διαπλοκής, δεν στηρίχτηκαν σχεδόν από κανένα άλλο κόμμα. Τώρα, εάν την επόμενη των εκλογών ο κόσμος δεν πει ναι σε αυτό το οποίο λέμε εμείς, δεν απαντήσει θετικά, δεν μας δώσει αυτοδυναμία, η δική μας επιδίωξη είναι ο τόπος… Εγώ θεωρώ ότι ο τόπος πρέπει να έχει Κυβέρνηση. Από κει και πέρα όμως αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δηλαδή αν πρέπει να υπάρξει μία συνεργασία, αυτό είναι μία άσκηση για δύο. Το «ταγκό θέλει δύο»… Εμείς δεν έχουμε κάνει τέτοια πρόταση στο ΠΑΣΟΚ γιατί ζητάμε αυτοδυναμία και βλέπουμε και τη στάση του ΠΑΣΟΚ. Είναι άλλο το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη, άλλο το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Βενιζέλου, άλλο το ΠΑΣΟΚ της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά.
Δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση, το κόμμα που «κρεμάστηκε στα μανταλάκια», τα στελέχη του «κρεμάστηκαν στα μανταλάκια», από τα παρα-υπουργεία Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα, να δεχόταν να συνυπογράψει πρόταση δυσπιστίας ή να βρεθεί στην ίδια πλευρά, πολλές φορές, με τα κόμματα αυτά, να ψηφίσει «παρών» στη Βουλή και να έχει την ίδια ρητορική. Δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ τον κύριο Βενιζέλο να μιλάει για «χαμένα βαγόνια», που έχουν μιλήσει βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Αλλά προσέξτε τώρα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, εάν κόσμος… Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλούσε για ξυλόλια και για παράνομα φορτία και έλεγε τον Πρωθυπουργό…
Ο Πρωθυπουργός είπε, να τα θυμηθούμε όλα, ότι δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτα, μέχρι να το αποφασίσει η Δικαιοσύνη, έτσι όπως πρέπει να απαντάνε οι πρωθυπουργοί… Για να κλείσω λοιπόν, εμείς τι λέμε; Εάν δεν έχουμε αυτοδυναμία, θα πρέπει ο τόπος να έχει κυβέρνηση. Το εντελώς αντίθετο από αυτό που λέει το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ τι είπε; Ήταν η θέση του κύριου Δούκα, που είναι και θέση κεντρική του ΠΑΣΟΚ. «Καλύτερα ακυβερνησία παρά η κυβέρνηση αυτή, ή η συγκυβέρνηση αυτή». Αυτό λοιπόν είναι άλλος ένας λόγος που θεωρώ ότι είναι μονόδρομος-δική μας θέση είναι αυτή, ο κόσμος θα αποφασίσει- η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας.
Για το πτυχίο του κ. Μ. Λαζαρίδη
Η πολιτική ουσία είναι ότι έχουμε την αντιπολίτευση της απελπισίας, γιατί πιάνουν ένα θέμα το οποίο έχει την αξία που έχει, εγώ δεν υποτιμώ κανένα θέμα, βγάζουν 5 6, 7, 8 ανακοινώσεις για το θέμα αυτό και κάνουν μονότονα και μονοθεματικά αντιπολίτευση για κάτι για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Γιατί; Γιατί δεν μπορούν να παράξουν οι ίδιοι πολιτική. Όταν δεν έχεις θέσεις, όταν δεν έχεις κοστολογημένο πρόγραμμα, όταν δεν έχεις τι να πεις στον κόσμο που σε βλέπει, προσπαθείς απλά να «ξηλώσεις το πουλόβερ» του πολιτικού σου αντιπάλου.
Για να καταλάβετε γιατί το λέω αυτό, είδα μια σειρά από αναρτήσεις από κόμματα της αριστεράς και της κεντροαριστεράς, από υποστηρικτές τους, από ακόμα και από τον κ. Δούκα, που είναι δήμαρχος Αθηναίων και υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο, όπου πανηγύριζαν για την εκλογή του Πέτερ Μάγιαρ στην Ουγγαρία και μάλιστα είναι και ένα μήνυμα λέει, κάποιοι είπαν ότι ήταν και ένα μήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Καταρχάς, ο Πέτερ Μάγιαρ είναι κεντροδεξιός πολιτικός. Ήταν στο κόμμα του Όρμπαν. Έφυγε. Είναι στο ΕΛΚ. Το τι πολιτική θα ακολουθήσει και αν η πολιτική αυτή είναι συμβατή με την πολιτική που θεωρούμε εμείς σωστή, θα το κρίνουν οι πολίτες της Ουγγαρίας… Θα σας πω γιατί πάω, θα σας πω γιατί πάω εκεί.
Πήγαν να εργαλειοποιήσουν δηλαδή και να κερδίσουν πολιτικά ακόμα και από την εκλογή ενός πολιτικού που δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτικό τους χώρο, τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον Μάρτιο του 2019 -έχει αξία να τα ξέρει αυτά ο κόσμος- ήταν ο πρώτος πολιτικός αρχηγός, τότε ακόμα πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που είχε ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα να αποπεμφθεί το κόμμα του Όρμπαν και ο ίδιος ο Όρμπαν. Και ήρθε και ένα χρόνο μετά και έστειλε αντίστοιχη επιστολή μαζί με τη Νορβηγία στον κ. Τουσκ. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί είτε είναι η Ουγγαρία, είτε είναι το θέμα του Λαζαρίδη, προσπαθούν να πιαστούν από ένα θέμα… Όταν ήμασταν εμείς στην αντιπολίτευση φτιάξαμε ένα πρόγραμμα, καταγγέλλαμε τότε την κυβέρνηση για αυτά τα οποία έκανε, αλλά δεν πήγαμε στις εκλογές ως «αντι-ΣΥΡΙΖΑ».
Πήγαμε στις εκλογές με ένα πρόγραμμα το οποίο ήταν η συμφωνία αλήθειας με τους πολίτες. Πάμε τώρα στο θέμα του κυρίου Λαζαρίδη. Γιατί αυτό είναι το μοτίβο. Απλά αλλάζει το θέμα. Την άλλη εβδομάδα μπορεί να είναι κάτι άλλο, τώρα είναι αυτές τις πέντε μέρες, είναι μονότονα Λαζαρίδης. Πώς ξεκίνησαν; Ξεκίνησαν με το να λένε «δεν έχει πτυχίο ο Μακάριος Λαζαρίδης. Δεν έχει πτυχίο, δεν υπάρχει πτυχίο». Τελικά έβγαλε ο άνθρωπος τη βεβαίωση τη συγκεκριμένη. Γιατί δεν είχε πει ψέματα, δεν είπε ότι ήταν από κάποιο άλλο πανεπιστήμιο και ήταν τελικά ένα άλλο, αυτό το οποίο έγραφε το βιογραφικό του ως πτυχίο. Αυτόν τον τίτλο σπουδών για την ακρίβεια, αυτόν τον τίτλο σπουδών εμφάνισε. Γιατί το έλεγαν αυτό; Γιατί είχε γίνει υφυπουργός.
Ο υφυπουργός, ο υπουργός και ο βουλευτής και πολύ σωστά θα πω εγώ, για να μπορεί να γίνει όποιος επιθυμεί ο κόσμος βουλευτής αρκεί να έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι και στα έτη τα οποία προβλέπει το Σύνταγμα, στα 25. Αφού είδαν ότι αυτό «δεν περπατάει»… «Επικαλείται έναν τίτλο σπουδών που δεν έχει». Τον είχε τελικά τον τίτλο σπουδών. Κάποια στιγμή λοιπόν, αυτό, «δεν περπάτησε», πήγαν στο 2007. Για το 2007, απάντησε σήμερα ο κύριος Λαζαρίδης. Καταρχάς μιλάμε για 19 χρόνια πίσω. Δηλαδή, για να καταλάβουμε δεν θα μπορεί να γίνει ούτε νομική διερεύνηση ποινικά, γιατί είναι παραγεγραμμένο αν υπάρχει… Μισό λεπτό πάμε στο πολιτικό. Αλλά δεν μπορεί να γίνει νομική διερεύνηση για το αν για παράδειγμα… γιατί τι ισχυρίζονται από την αντιπολίτευση, ότι υπάρχει ψευδής βεβαίωση ή οτιδήποτε τέτοιο. Άρα δεν μπορεί και ο ίδιος αν θεωρούσε κανείς ότι υπάρχει θέμα ποινικό, δεν λέω ότι υπάρχει, να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Πάμε τώρα στην πολιτική ουσία.
Το 2007 λοιπόν, προσλαμβάνεται συνεργάτης της αείμνηστης Μαριέττας Γιαννάκου, ο Μακάριος Λαζαρίδης. Μπορούσε τότε να προσληφθεί μετακλητός συνεργάτης χωρίς πτυχίο; Ναι, όντως μπορούσε να πάει. Λοιπόν… προσκόμισε κάποια έγγραφα ο κ. Λαζαρίδης. Προσκόμισε κάτι πλαστό; Όχι, το πτυχίο που έδειξε, αυτό προσκόμισε… εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει κάποιος ισχυρισμός…δεν είμαι ο υπηρεσιακός που τα έλεγξε… δεν υπάρχει ούτε από την αντιπολίτευση ισχυρισμός ότι πλαστογράφησε κάτι ή έφερε τίτλους σπουδών που δεν είχε. Προφανώς κατά τη διαδικασία αυτή, μπορούσε να προσληφθεί. Τώρα το αν υπηρεσιακά ο τρόπος της πρόσληψης, από τους υπηρεσιακούς, γιατί φαντάζομαι δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς ότι είχε τον οποιονδήποτε δόλο τότε το υπουργείο, ειδικά μια πολιτικός όπως η Μαριέττα Γιαννάκου, που ήταν υπόδειγμα πολιτικού και σε ζητήματα ηθικής, φαντάζομαι ότι δεν το λέει κανείς αυτό.
Το αν οι υπηρεσιακοί του υπουργείου Παιδείας το 2007 ακολούθησαν τη διαδικασία που έπρεπε να ακολουθήσουν είναι κάτι το οποίο εγώ αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να το γνωρίζω. Αυτό που μπορώ να πω σίγουρα είναι ότι ο Μακάριος Λαζαρίδης, αυτό το πτυχίο το οποίο έλεγε στο βιογραφικό, το είχε. Στο υπουργείο το οποίο πήγε να δουλέψει αυτά τα περίπου δύο χρόνια, ενώ είχε δουλέψει πόσα χρόνια αποδεδειγμένα στον ιδιωτικό τομέα, μπορούσε να πάει να δουλέψει και ως πολιτικός, γιατί μιλάμε για το 2007, εξελέγη από τους πολίτες το 2019, δεν εμφανίστηκε ουρανοκατέβατος και επί τη βάσει αυτής του της κοινοβουλευτικής παρουσίας και δραστηριότητας, επελέγη από τον Πρωθυπουργό για ένα συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο.
Εγώ τι λέω; Εντάξει, την ακούσαμε την αντιπολίτευση, ακούσαμε τον κύριο Λαζαρίδη, οι απόψεις του υπάρχουν, αξιολογούνται από την κοινωνία και από τους πολίτες. Να σταματήσει αυτή η ανθρωποφαγία και ας αξιολογηθεί και ο κύριος Λαζαρίδης και όποιος άλλος είναι στο κυβερνητικό σχήμα και προφανώς και οι βουλευτές για τη δράση τους, για το έργο τους και για τη δουλειά την οποία κάνουν ή δεν κάνουν για τον κόσμο. Ας κρίνει η κοινωνία τον κύριο Λαζαρίδη και τον κάθε κύριο Λαζαρίδη.
Για το εάν δημιουργείται ζήτημα για την Κυβέρνηση σχετικά τον τότε διορισμό του κ. Λαζαρίδη
Για τον κύριο Λαζαρίδη αυτό το οποίο μπορώ να σας πω εγώ είναι ότι δεν υπάρχει θέμα. Και αυτό που γνωρίζω, αυτό λέω. Από κει και πέρα… δεν υπάρχει ζήτημα παραμονής… αυτό γνωρίζω, αυτό σας λέω. Άρα οφείλω να μεταφέρω την εικόνα την οποία έχω. Το αν, το ξαναλέω και προσέχω και κάθε μου λέξη, το αν υπηρεσιακά έγινε σωστά η διαδικασία της πρόσληψης είναι κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή εγώ δεν μπορώ να το γνωρίζω, τι έγινε το 2007 υπηρεσιακά… Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι ο άνθρωπος αυτός δεν προσκόμισε κάποιο ψευδή τίτλο ή πλαστό ή παραποιημένο τίτλο σπουδών.
Αυτό προκύπτει από αυτό το οποίο έδειξε σήμερα και αυτό το οποίο ήταν και στο βιογραφικό του και ότι μπορούσε να είναι συνεργάτης της τότε υπουργού με βάση ακόμα και αυτόν τον τίτλο ή χωρίς και αυτόν τον τίτλο σπουδών, θα μπορούσε δηλαδή να είναι και ως απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το αν υπηρεσιακά έγινε η σωστή, δηλαδή είναι η σωστή διαδικασία, είναι κάτι το οποίο είναι ένα υπηρεσιακό ζήτημα. (Για το εάν είναι πολιτικό το θέμα) Προφανώς είναι πολιτικό.
Εγώ δεν υποτιμώ κανένα θέμα, αλλά το να λέμε ότι ένας άνθρωπος που δεν είναι ότι κορόιδεψε, δεν είναι ότι, το ξαναλέω, πλαστογράφησε, προσκόμισε ένα πτυχίο το οποίο δεν είχε, πήγε σε μια δουλειά στην οποία δεν είχε δικαίωμα να πάει, το 2007 αυτός είναι λόγος 19 χρόνια μετά να τον «λιθοβολούμε» πολιτικά, να τον «πυροβολούμε» πολιτικά, να υπάρχει μια ανθρωποφαγία και μάλιστα από κόμματα τα οποία… δηλαδή μισό λεπτό…τώρα αυτή τη στιγμή μιλάει το ΠΑΣΟΚ για το πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη το 2007; Το ΠΑΣΟΚ που έχει δώσει δείγματα γραφής χωρίς να μηδενίζω συνολικά ένα κόμμα και όλα του τα στελέχη, για ζητήματα τα οποία οδήγησαν σε βαρύτατα κακουργήματα και φυλακίσεις, «κουνάει το δάχτυλο» ο ΣΥΡΙΖΑ…
Ο ΣΥΡΙΖΑ του φωτογραφικού ποινικού κώδικα, έφτιαξε ποινικό κώδικα tailor made, κομμένο και ραμμένο για να αποφυλακιστούν όσοι αποφυλακίστηκαν, των παρά-υπουργείων Δικαιοσύνης, που παρενέβαιναν δηλαδή στη Δικαιοσύνη και έχουν βάλει στη γωνία έναν άνθρωπο ο οποίος έδωσε τις απαντήσεις του. Αξιολογούνται οι απαντήσεις αυτές. Η ενημέρωση που έχω εγώ και τη μεταφέρω ξεκάθαρα είναι ότι δεν υπάρχει θέμα. Και από εκεί και πέρα τι λέω; Δεν υποτιμώ το θέμα, αλλά να ασχοληθούν και με κάνα άλλο θέμα; Γίνονται τόσα πράγματα στον κόσμο και στη χώρα.
Για την υπόθεση των υποκλοπών
Είμαστε ένα κράτος που ευτυχώς έχει διάκριση εξουσιών. Η Κυβέρνηση μέχρι την υπόθεση να την αναλάβει η Δικαιοσύνη, είχε δώσει τις απαντήσεις τις οποίες είχε δώσει και δεν είχε κρυφτεί. Η Κυβέρνηση, μόλις ξέσπασε το θέμα ανέλαβε πρωτοβουλίες. Έγιναν οι παραιτήσεις οι οποίες έγιναν. Έγιναν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες οι οποίες αναγνωρίστηκαν. Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες, τις οποίες έλαβε προσωπικά ο Πρωθυπουργός για τα ζητήματα αυτά, αναγνωρίστηκαν, αναγνωρίζονται συνεχώς κάθε χρόνο από τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μάλιστα και πριν από ένα μήνα στο Ευρωκοινοβούλιο από τον εκπρόσωπο της Κομισιόν και από τον προεδρεύοντα την συνεδρίαση.
Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες δηλαδή που μπορεί να πάρει η Κυβέρνηση, έδωσε τις απαντήσεις της τότε κοινοβουλευτικά, η Κυβέρνηση, απάντησε τότε ο Πρωθυπουργός για όλα αυτά τα οποία με ρωτάτε. Ήταν σαφής. Αντίστοιχα είχε απαντήσει η Κυβέρνηση δια του προκατόχου μου. Και η υπόθεση πήγε στη Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη, η οποία όταν αναλαμβάνει κάτι, εκείνη έχει τον ρόλο του κριτή, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία αυτό, από τη στιγμή που κάτι πηγαίνει στη Δικαιοσύνη, δεν είναι δική μας δουλειά να απαντάμε εμείς για την Δικαιοσύνη.
Η Δικαιοσύνη έβγαλε μια διάταξη, απάντησε στα περί εμπλοκής αρνητικά, είπε δηλαδή ότι δεν υπάρχει εμπλοκή κρατικού λειτουργού και όχι αόριστα η Δικαιοσύνη, σε ανώτατο επίπεδο, παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες να δικαστούν, δικάστηκαν, καταδικάστηκαν, άσκησαν έφεση και θα δικαστούν εκ νέου. Και παράλληλα, αυτή η «κακιά» Δικαιοσύνη, η οποία δεν λειτουργεί κατά κάποιους, οι οποίοι τη «λιθοβολούν» συνεχώς, θα ξεκινήσει και μία νέα έρευνα. Γιατί βιάζονται κάποιοι; Αυτό είναι κάτι το οποίο θα γίνει είτε η προκαταρκτική είτε ο δεύτερος βαθμός στη Βουλή; Το φυσιολογικό, το λειτουργικά σωστό, το θεσμικά σοβαρό δεν είναι να γίνουν όλα αυτά, η προκαταρκτική, με βάση αυτόν που θα την αναλάβει, τον δικαστικό λειτουργό που θα την αναλάβει και το δικαστήριο σε δεύτερο βαθμό από τους δικαστές που θα κληρωθούν. Γιατί να κάνουμε τη Βουλή δικαστήριο;
Η κυβέρνηση δεν είναι ούτε ένα σύνολο εισαγγελέων, ούτε ένα σύνολο ανακριτών. Θα σας πω γιατί. (Για το εάν έχει τα εργαλεία να το κάνει) Τα εργαλεία αυτά τα έχει η Δικαιοσύνη. Δεν τα έχει η Κυβέρνηση. Θα σας πω πώς και γιατί βασικά το λέω αυτό. Όλοι αυτοί οι οποίοι ήταν υποψήφια θύματα, απόπειρας δηλαδή παραβίασης με παράνομο λογισμικό, δέχτηκαν ένα έγγραφο από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή που τους ενημέρωναν οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες ότι υπήρξε απόπειρα παραβίασης από παράνομο λογισμικό. Τα έγγραφα αυτά όλα είχαν μια πολύ σαφή κοινοποίηση στη Δικαιοσύνη.
Άρα όλα αυτά βρίσκονται, βρίσκονταν και συνεχίζουν να βρίσκονται στις δικογραφίες, δηλαδή στη δικογραφία, η οποία οδήγησε στη διάταξη η οποία εξεδόθη στη συνέχεια, την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου και πάει λέγοντας. Άρα, από τη στιγμή που ένα έγγραφο διαβιβάζεται στη Δικαιοσύνη, αυτός ο οποίος είναι αρμόδιος να κάνει έρευνα είναι η Δικαιοσύνη. Πώς το φαντάζονται στην αντιπολίτευση να κάνει έρευνα η Κυβέρνηση για κάτι το οποίο συνιστά… Το τι κάνουν οι μυστικές υπηρεσίες δεν είναι κάτι το οποίο το γνωρίζω, ούτε μπορώ να το απαντήσω.
Σχετικά με το εάν είναι υπόθεση κατασκοπείας
Εδώ βάζουμε μια γραμμή κυκλική από εκεί που ξεκινήσαμε τη συζήτησή μας. Προσέξτε. Αυτό το φοβερό και τρομερό «καθεστώς Μητσοτάκη», έτσι όπως το λέει η αντιπολίτευση, που είναι ό, τι πιο αστείο και εκτός πραγματικότητας έχω ακούσει ως κατηγορία, ήταν αυτό το φοβερό «καθεστώς» που παρακολουθούσε υπηρεσιακούς παράγοντες του ΟΠΕΚΕΠΕ, γιατί το Εσωτερικών Υποθέσεων έκανε τις επισυνδέσεις, όχι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και σε αυτές τις επισυνδέσεις βρέθηκαν και βουλευτές του κόμματος αυτού του υποτιθέμενου «καθεστώτος», οι οποίοι παραπέμφθηκαν στη Δικαιοσύνη, ασχέτως εάν «περπατάνε» αυτές οι υποθέσεις. Δεν είναι δική μου δουλειά να το κρίνω. Αλλά ας δούμε τελικά γιατί άλλα ακούγαμε ότι θα έρθουν, άλλα ήρθαν τελικά σε πάρα πολλές υποθέσεις και όλα τα υπόλοιπα τα οποία έχουν γίνει.
Δηλαδή έχει δώσει λιγότερες έδρες στον εαυτό του αυτό το υποτιθέμενο «καθεστώς» να κυβερνήσει με τον εκλογικό νόμο που ψήφισε. Έχει δώσει και πολύ καλά τα κάναμε αυτά, δεν τα λέω… αλλά απαντάω στις αιτιάσεις περί «καθεστώτος». Έχει δώσει τη δυνατότητα στην αντιπολίτευση να κάνει εξεταστική επιτροπή, έχει καταργήσει την αποσβεστική προθεσμία και τώρα προφανώς ετοιμάζεται και πολύ σωστά ετοιμαζόμαστε να το κάνουμε, αρκεί να βρούμε τις απαιτούμενες πλειοψηφίες, να αλλάξουμε και το άρθρο 86. Ενώ, δύο υπουργοί μας έχουν παραπεμφθεί να δικαστούν για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και αντίστοιχα.. Να δούμε τι θα έρθει και τι δεν θα έρθει, και θα δούμε τις αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τα στοιχεία της δικογραφίας.
Σχετικά με το αν θα τεθεί ζήτημα κομματικής πειθαρχία
Αυτό το οποίο γνωρίζω προς το παρόν είναι ότι στα ζητήματα της ασυλίας δεν υπάρχει κομματική πειθαρχία. Από εκεί και πέρα, όταν έρθει η ώρα της επόμενης συζήτησης, τότε θα μπορώ να σας δώσω μια εικόνα. Γενικά σε αυτές τις ψηφοφορίες δεν μπαίνει κομματική πειθαρχία. Υπάρχει ψήφος κατά συνείδηση και σε περιπτώσεις υπουργών επειδή είναι άλλη περίπτωση από την άρση ασυλίας, εκεί την αξιολόγηση την κάνει στην πραγματικότητα η Βουλή. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις, όπως ας πούμε ο κύριος Τριαντόπουλος, όπου οι ίδιοι ζητάνε να κριθούν από το φυσικό δικαστή και από κει και πέρα ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπει ο νόμος.
Σχετικά με το ρόλο του κυβερνητικού εκπροσώπου
Είμαι σε αυτή τη θέση σε μια περίοδο που έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα. Πολλές εισαγόμενες κρίσεις, πολύ δύσκολες καταστάσεις. Και θεωρώ ότι αυτό που έχεις να κάνεις είναι να μιλάς όπως μιλάς και με έναν συνομιλητή σου εκτός τηλεόρασης ή εκτός ενημέρωσης. Κάτσαμε και κάναμε προ ημερών, αυτό έχει αξία, δεν το έχω πει, έναν απολογισμό των ενημερώσεων πολιτικών συντακτών. Επειδή είναι και αυτή η «καραμέλα» την οποία ακούμε πολύ από την αντιπολίτευση για «φίμωση του Τύπου», «περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου», αν και οι επίσημες εκθέσεις λένε τα αντίθετα. Μέχρι να αναλάβω, η μεγαλύτερη σε διάρκεια ενημέρωση πολιτικών συντακτών ήταν περίπου 47 λεπτά, 48… κάτω από 50 λεπτά.
Δεν είχε κρατήσει καμία παραπάνω, από το 2015 τουλάχιστον, το κοιτάξαμε μια δεκαετία, δωδεκαετία πίσω, δηλαδή από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά. Είμαι τρία χρόνια σε αυτή τη θέση. Οι ενημερώσεις πολιτικών συντακτών που έχουν ξεπεράσει τη μία ώρα είναι 47. Δηλαδή, 47 φορές έχει ξεπεράσει τη μία ώρα. Αυτό δεν το λέω για να πανηγυρίσω, ούτε το λέω για να πω να μου πει κάποιος «ευχαριστώ». Θεωρώ ότι αυτό το οποίο συμβαίνει και στις ενημερώσεις και στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα, είναι η καλύτερη απάντηση σε αυτούς οι οποίοι θεωρούν ότι υπάρχει ζήτημα ελευθερίας του Τύπου στη χώρα και πολλά άλλα, όχι μόνο αυτό. Οι νομοθετήσεις που έχουμε κάνει, οι εκθέσεις που έχουμε.
Όποιος έρχεται και έχει διαπίστευση, δηλαδή απλά είναι δημοσιογράφος και δουλεύει σε ένα μέσο, μπορεί να ρωτήσει όσα θέλει, ό,τι θέλει. Και για μένα αυτή είναι η απάντηση, η δημοκρατική απάντηση, σε διάφορες «φωνές». Από εκεί και πέρα, ο κόσμος αξιολογεί. Έχουμε δημοκρατία, δεν μπορεί να αρέσουν οι απαντήσεις σε όλους. Αυτό είναι για μένα οδηγός. Είμαστε υποχρεωμένοι να υπηρετούμε τους πάντες, αλλά δεν μπορούμε να αρέσουμε και στους πάντες. Υπάρχει κόσμος που συμφωνεί, κόσμος που διαφωνεί και πρέπει στο τέλος της ημέρας να ξέρεις ότι το μεγαλύτερο που πρέπει να προσέχεις είναι και το ύφος σου.
ΔΕΙΤΕ το σχετικό βίντεο.
