Αρχική Blog Σελίδα 8

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ παρατείνει, μέχρι νεοτέρας διαταγής, την κατάπαυση του πυρός με το Ιράν

Από
Έμβολος
-

Μερικές ώρες προτού η αντίστροφη μέτρηση φτάσει στο τέλος της, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι παρατείνει, μέχρι νεοτέρας διαταγής, την ανακωχή στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο εναντίον του Ιράν, ωστόσο πρόσθεσε ότι ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών θα συνεχίσει να επιβάλλεται.

Δυο εβδομάδες αφού άρχισε να εφαρμόζεται η κατάπαυση του πυρός την 8η Απριλίου, το Ιράν έλεγε πως η ανακωχή θα τερματιζόταν τα μεσάνυχτα της Τρίτης προς Τετάρτη, ενώ ο αμερικανός πρόεδρος έλεγε πως θα τερματιζόταν το βράδυ της Τετάρτης ώρα Ουάσιγκτον (τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης ώρα Τεχεράνης).

Πάντως δεν αναφέρθηκε κανένα σοβαρό συμβάν κατά τη διάρκεια της νύχτας στην περιοχή.

Επικαλούμενος τον διχασμό που επικρατεί κατ’ αυτόν στην ηγεσία του Ιράν, ο ρεπουμπλικάνος δισεκατομμυριούχος ανακοίνωσε μέσω Truth Social ότι παρατείνει την εκεχειρία μέχρι νεοτέρας κατόπιν αιτήματος του Πακιστάν, που έχει αναλάβει μεσολαβητικό ρόλο. Θα περιμένει ωσότου το Ιράν «παρουσιάσει πρόταση» για τον τερματισμό του πολέμου, έγραψε.

Μόλις μια ημέρα νωρίτερα δήλωνε πως έβρισκε «πολύ απίθανο» το ενδεχόμενο να παραταθεί η κατάπαυση του πυρός.

Ωστόσο, εν αναμονή, ο αποκλεισμός των λιμανιών του Ιράν συνεχίζεται, υπογράμμισε χθες.

Ο πακιστανός πρωθυπουργός Σαμπάζ Σαρίφ εξήρε την παράταση της ανακωχής.

«Ελπίζω ειλικρινά ότι και οι δυο πλευρές θα συνεχίσουν να τηρούν την κατάπαυση του πυρός και ότι θα μπορέσουν να καταλήξουν σε ολοκληρωμένη ‘Συμφωνία Ειρήνης’ κατά τον δεύτερο κύκλο των συνομιλιών ο οποίος προγραμματίζεται να διεξαχθεί στο Ισλαμαμπάντ, ώστε να υπάρξει οριστικό τέλος της ένοπλης σύρραξης», ανέφερε ο κ. Σαρίφ μέσω X.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες εξήρε επίσης την ανακοίνωση και αναφέρθηκε σε «σημαντικό βήμα προς την αποκλιμάκωση», σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου που δημοσιοποιήθηκε από τον εκπρόσωπό του Στεφάν Ντουζαρίκ.

«Αποχαιρετισμός» στο πετρέλαιο;

Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, που αναμένεται να τεθεί ξανά επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας που θα διαπραγματευτεί με ιρανική, δεν αναχώρησε για το Πακιστάν όπως αναμενόταν χθες, σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο. Αν δεν αλλάξουν τα πράγματα, η Τεχεράνη δεν έχει σκοπό να στείλει αντιπροσωπεία στην πακιστανική πρωτεύουσα Ισλαμαμπάντ.

Πριν από την ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ, η Τεχεράνη απείλησε πως αν οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις ξανάρχιζαν, θα άρχιζε σε αντίποινα να πλήττει ακόμη πιο σκληρά τις γειτονικές μοναρχίες του Κόλπου, θέτοντας σε κίνδυνο τον παγκόσμιο εφοδιασμό με πετρέλαιο.

«Οι νότιοι γείτονές μας πρέπει να ξέρουν ότι αν το έδαφός τους και οι εγκαταστάσεις τους χρησιμοποιηθούν από τους εχθρούς για να επιτεθούν εναντίον του ιρανικού έθνους, μπορούν να αποχαιρετίσουν την παραγωγή πετρελαίου στη Μέση Ανατολή», διεμήνυσαν οι Φρουροί της Επανάστασης.

Πριν από τις απειλές αυτές, οι τιμές του πετρελαίου, ήδη ωθούμενες προς τα πάνω εξαιτίας του αδιεξόδου γύρω από το κλείσιμο του στενού του Χορμούζ, από όπου διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται σε παγκόσμια κλίμακα, ανέβαιναν περίπου 3%.

Το Ιράν ξέρει πως «αντιστέκεται στους εκφοβισμούς», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Αμπάς Αραγτσί, καταγγέλλοντας ξανά τον αποκλεισμό των λιμανιών της Ισλαμικής Δημοκρατίας από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, «πράξη πολέμου» και άρα «παραβίαση της κατάπαυσης του πυρός».

Ιρανές στην αγχόνη;

Πριν ανακοινώσει την παράταση της ανακωχής, ο Ντόναλντ Τραμπ απαίτησε η Τεχεράνη να προχωρήσει στην «απελευθέρωση» οκτώ γυναικών που απειλούνται κατ’ αυτόν να εκτελεστούν δι’ απαγχονισμού. Αυτό θα ήταν «σπουδαία αρχή για τις διαπραγματεύσεις», πρόσθεσε.

Το AFP σημειώνει πως δεν ήταν σε θέση να επαληθεύσει ούτε αν απειλούνται με εκτέλεση, ούτε ποιες είναι οι γυναίκες των οποίων ο αμερικανός πρόεδρος αναπαρήγαγε φωτογραφίες όταν διατύπωσε την αξίωσή του. Το Ιράν διέψευσε πως πρόκειται να εκτελεστούν γυναίκες.

Στην Τεχεράνη, όπου τα κυριότερα αεροδρόμια λειτούργησαν ξανά προχθές Δευτέρα, για πρώτη φορά έπειτα από εβδομάδες, η ζωή μοιάζει να έχει επιστρέψει σε κάπως πιο φυσιολογικούς ρυθμούς.

Η Μομπίνα Ρασουλιάν, 19χρονη φοιτήτρια, ανασαίνει πιο ελεύθερα χάρη στην ανάπαυλα του πολέμου. «Βγαίνω έξω χωρίς άγχος (…) πάω σε καφέ, σε εστιατόρια, εδώ κι εκεί», είπε η νεαρή σε δρόμο της Τεχεράνης.

Αλλά για την 39χρονη Σαγάρ, που μίλησε στο Γαλλικό Πρακτορείο, «δεν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ», καθώς «η οικονομική κατάσταση είναι φρικτή και «αυτοί (σ.σ. οι αρχές) συλλαμβάνουν κόσμο για το τίποτα. Οι εκτελέσεις πολλαπλασιάζονται».

Στο άλλο μέτωπο του πολέμου, αναμένεται να διεξαχθούν νέες απευθείας συνομιλίες ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο αύριο Πέμπτη στην Ουάσιγκτον, όπως ανακοίνωσε η αμερικανική διπλωματία. Όπως και οι πρώτες, τη 14η Απριλίου, θα γίνουν σε επίπεδο πρεσβευτών.

Εύθραυστη κατάπαυση του πυρός για 10 ημέρες τέθηκε σε ισχύ την Παρασκευή ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και το κίνημα Χεζμπολά, ωστόσο τα μέρη αλληλοκατηγορούνται για συνεχείς παραβιάσεις της από την πρώτη στιγμή.

Ο στρατός του Ισραήλ ανακοίνωσε χθες ότι έπληξε θέση στον νότιο Λίβανο σε ανταπόδοση για εκτοξεύσεις ρουκετών εναντίον στοιχείων του ανεπτυγμένων εκεί.

Το σιιτικό κίνημα που πρόσκειται στο Ιράν ανέφερε από την πλευρά του ότι διεξήγαγε επίθεση εναντίον του βόρειου Ισραήλ σε ανταπόδοση για τις ισραηλινές «κατάφωρες» παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός.

Σύμφωνα με το ανακοινωθέν του ισραηλινού στρατού, ήχησαν σειρήνες σε δυο κοινότητες στο βόρειο τμήμα της χώρας που πιθανόν οφείλονταν σε «εσφαλμένο» συναγερμό, αφού μη επανδρωμένο εναέριο όχημα εφόρμησης που εξαπολύθηκε από τον Λίβανο αναχαιτίστηκε «προτού» περάσει τα σύνορα.

Κατά νεότερο επίσημο απολογισμό, τουλάχιστον 2.454 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στον Λίβανο τις έξι εβδομάδες του πολέμου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Ένας στους δέκα θα εμφανίσει κάποια μορφή κήλης στη ζωή του-Νέες τεχνικές στη χειρουργική

Από
Έμβολος
-

Οι κήλες είναι από τις πιο συχνές χειρουργικές παθήσεις, καθώς εκτιμάται ότι αφορούν το 5% έως 8% του πληθυσμού, ενώ σχεδόν ένας στους δέκα ανθρώπους θα εμφανίσει κάποια μορφή κήλης στη διάρκεια της ζωής του.

Η βουβωνοκήλη αποτελεί τη συχνότερη μορφή, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 75% των περιπτώσεων, ενώ ακολουθούν οι ομφαλοκήλες, οι επιγαστρικές κήλες και οι μηροκήλες. Παράλληλα, σημαντικό ποσοστό καταλαμβάνουν οι μετεγχειρητικές κήλες, οι οποίες μπορεί να εμφανιστούν σε έως και 20% των ασθενών μετά από ανοιχτές χειρουργικές επεμβάσεις. Τα παραπάνω επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο καθηγητής Χειρουργικής του ΑΠΘ Γρηγόρης Χατζημαυρουδής, με αφορμή το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κήλης (Hellenic Hernia Days 2026), που θα διεξαχθεί στη Θεσσαλονίκη από τις 24 έως τις 26 Απριλίου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο ΚΕΔΕΑ.

«Με τον όρο “κήλη” εννοούμε ότι υπάρχει ένα χάσμα στα κοιλιακά τοιχώματα, μια “τρύπα” δηλαδή, μέσα από την οποία προπίπτει κάποιο σπλάχνο της περιτοναϊκής κοιλότητας. Γίνεται αντιληπτή από τους ασθενείς ως μια διόγκωση σε περιοχή όπου φυσικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να μην είναι εμφανής η διόγκωση, αλλά να υπάρχουν συμπτώματα όπως πόνος ή αίσθημα καύσου στην περιοχή. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο ασθενής προσέρχεται στον χειρουργό, γίνεται κλινική εξέταση και τίθεται η διάγνωση», εξηγεί. Όπως αναφέρει, η αποκατάσταση της βουβωνοκήλης, μαζί με τη χολοκυστεκτομή, συγκαταλέγονται στις συχνότερες επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής.

«Η γενικότερη τάση στη χειρουργική των κοιλιακών τοιχωμάτων, όπου αυτό είναι εφικτό και το επιτρέπουν οι συνθήκες και η κατάσταση του ασθενούς, είναι να προτιμώνται οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, δηλαδή η λαπαροσκόπηση και πλέον η ρομποτική χειρουργική. Παρ’ όλα αυτά, ένα σημαντικό ποσοστό επεμβάσεων εξακολουθεί να γίνεται με ανοιχτή μέθοδο, ιδιαίτερα σε μικρότερα νοσοκομεία. Οι λόγοι δεν είναι τόσο ο εξοπλισμός, ο οποίος πλέον υπάρχει στα περισσότερα νοσοκομεία, αλλά κυρίως η εκπαίδευση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η έλλειψη υποστήριξης από άλλες ειδικότητες, όπως οι αναισθησιολόγοι», αναφέρει ο κ. Χατζημαυρουδής.

roboticsurgicalsystem 1

Παράλληλα, εξηγεί ότι η ρομποτική χειρουργική αποτελεί ουσιαστικά μια εξέλιξη της λαπαροσκοπικής, δίνοντας τη δυνατότητα για πιο σύνθετες επεμβάσεις μέσα από μικρές τομές, ενώ ο χειρουργός παραμένει ο απόλυτος χειριστής της διαδικασίας, μέσω ειδικής κονσόλας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα βασικά πλεονεκτήματα της ρομποτικής τεχνικής είναι η τρισδιάστατη εικόνα υψηλής ανάλυσης, η μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου και η εξαιρετική ακρίβεια κινήσεων, στοιχεία που συμβάλλουν σε μεγαλύτερη ασφάλεια, λιγότερες επιπλοκές και καλύτερα αποτελέσματα. Σε ό,τι αφορά την ανάρρωση των ασθενών, οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές μειώνουν σημαντικά τον χρόνο νοσηλείας, ο οποίος μπορεί να περιοριστεί σε μία έως δύο ημέρες, ενώ ταυτόχρονα περιορίζονται ο μετεγχειρητικός πόνος και οι επιπλοκές.

Όπως αναφέρει, προς το παρόν η ρομποτική χειρουργική εφαρμόζεται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει ακόμη δημόσιο νοσοκομείο με ρομποτικό σύστημα, ενώ στην Αθήνα υπάρχουν ορισμένα. Ωστόσο, γίνονται προσπάθειες ώστε να αποκτηθεί αντίστοιχος εξοπλισμός και στα δημόσια νοσοκομεία, ώστε τα οφέλη της ρομποτικής να είναι προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες.

«Το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κήλης (Hellenic Hernia Days 2026) φέρνει στο προσκήνιο τη νέα εποχή της χειρουργικής του κοιλιακού τοιχώματος, όπου οι σύγχρονες τεχνολογίες μετασχηματίζουν την καθημερινή χειρουργική πρακτική. Με αιχμή τη ρομποτική χειρουργική και καινοτόμες τεχνικές, αναδεικνύονται σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις που αλλάζουν τα δεδομένα στη θεραπεία των ασθενών, προσφέροντας μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια, ταχύτερη ανάρρωση και καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση της νέας γενιάς χειρουργών, μέσα από διαδραστικά workshops που γεφυρώνουν τη γνώση με την καθημερινή κλινική πράξη, με στόχο τη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών», αναφέρει ο κ. Χατζημαυρουδής με την ιδιότητά του ως προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του συνεδρίου.

Κεντρικός στόχος της διοργάνωσης είναι η ενίσχυση της επιστημονικής γνώσης και η ουσιαστική ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ χειρουργών, ερευνητών και επαγγελματιών υγείας, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της καθημερινής κλινικής πρακτικής και την αναβάθμιση της φροντίδας των ασθενών.

* Τις συνημμένες φωτογραφίες παραχώρησε προς δημοσίευση ο καθηγητής Γρηγόρης Χατζημαυρουδής.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αγγέλα Φωτοπούλου

Δήμος Μετεώρων: Στρατηγικός σχεδιασμός αλλάζει τα Χάσια – Μονοπάτια και Via Ferrata βάζουν τα «Μικρά Μετέωρα» στον χάρτη του εναλλακτικού τουρισμού

Από
Έμβολος
-

Στα άγνωστα «Μικρά Μετέωρα», εκεί όπου η φύση εξακολουθεί να κρατά αναλλοίωτη την αυθεντικότητά της και το τοπίο διατηρεί σχεδόν ανέγγιχτη τη σιωπηλή του δύναμη, ο Δήμος Μετεώρων επιχειρεί μια βαθιά τομή στον αναπτυξιακό χάρτη της περιοχής. Με έναν ολοκληρωμένο στρατηγικό σχεδιασμό, η Δημοτική Αρχή του Λευτέρη Αβραμόπουλου αλλάζει ουσιαστικά τον ρου της ιστορίας των Χασίων, μετατρέποντας έναν μέχρι πρότινος «αόρατο» τόπο σε αναδυόμενο πυρήνα εναλλακτικού τουρισμού και εμπειριών φύσης.

Μέσα από δύο εμβληματικά έργα, ο Δήμος Μετεώρων επιχειρεί να επανασυστήσει την περιοχή στον σύγχρονο επισκέπτη και να την εντάξει δυναμικά στον τουριστικό χάρτη της χώρας. Το νέο δίκτυο πιστοποιημένων και σηματοδοτημένων μονοπατιών συνολικού μήκους 17,5 χιλιομέτρων, καθώς και η αναρριχητική διαδρομή Via Ferrata στον Γάβρο, αποτελούν τους δύο βασικούς πυλώνες αυτής της νέας ταυτότητας που οικοδομείται σταδιακά αλλά σταθερά.

Όπως τονίζει ο δήμαρχος Μετεώρων, πρόκειται για παρεμβάσεις που υπερβαίνουν τον χαρακτήρα των απλών έργων υποδομής και συνιστούν στρατηγικές επιλογές με βαθύ αναπτυξιακό αποτύπωμα. «Ο στρατηγικός σχεδιασμός αλλάζει τα δεδομένα στον Δήμο Μετεώρων και στη Δημοτική Ενότητα Χασίων, δημιουργώντας ένα τουριστικό προϊόν που ενισχύει συνολικά τον σχεδιασμό μας και υπηρετεί τον στόχο για ζωντανά χωριά», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Τα δύο έργα έχουν ήδη ολοκληρωθεί και παραδοθεί από τον Δήμο Μετεώρων, ενώ αναμένεται να εγκαινιαστούν επίσημα το καλοκαίρι, σηματοδοτώντας και θεσμικά την έναρξη μιας νέας τουριστικής εποχής για την περιοχή. Παράλληλα, υλοποιήθηκαν με συνολική χρηματοδότηση ύψους 429.967 ευρώ από το πρόγραμμα CLLD/LEADER, αποτελώντας κρίσιμες επενδύσεις στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, βιώσιμου και βιωματικού τουριστικού προϊόντος.

Σε μια περιοχή που μέχρι πρόσφατα παρέμενε εκτός τουριστικού ραντάρ, τα άγνωστα «Μικρά Μετέωρα» μετατρέπονται πλέον σε σημείο αναφοράς για τον εναλλακτικό τουρισμό, σηματοδοτώντας μια νέα αναπτυξιακή αφήγηση για τα Χάσια και συνολικά τον Δήμο Μετεώρων.

ΝΕΟ ΔΙΚΤΥΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ «ΜΙΚΡΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ» (17,5 km)

Το έργο περιλαμβάνει τις εξής διαδρομές:

*              Γάβρος – Άγιος Δημήτριος (6,3 χλμ.)

*              Άγιος Δημήτριος – Γαϊτάνασα (1,16 χλμ.)

*              Γύρος Γαϊτάνασας (2,12 χλμ.)

*              Παράκαμψη Γαϊτάνασας (0,3 χλμ.)

*              Τσούγκουρο – Αγία Κυριακή (0,84 χλμ.)

*              Τσούγκουρο – Τσουκλέρια (0,6 χλμ.)

*              Γάβρος – Άγιος Νικόλαος (2,37 χλμ.)

*              Γάβρος – Αντή – Γαλάζιος – Βρύση (1,79 χλμ.)

*              Γάβρος – Τσουτσουλόπετρα – Κουτσουλιάρικο (2,05 χλμ.)

Παράλληλα έχουν ολοκληρωθεί εργασίες διαμόρφωσης και αναβάθμισης, όπως καθαρισμοί βλάστησης, κατασκευή ξύλινων σκαλοπατιών, ξύλινη γέφυρα, πινακίδες σήμανσης και ενημέρωσης, τραπεζοκαθίσματα, κιόσκια, καλαθάκια απορριμμάτων, φαρμακεία πρώτων βοηθειών, πέτρινες βρύσες και υποδομές υπαίθριας αναψυχής.

IMG 20260416 WA0044002

VIA FERRATA Χασίων

Η Via Ferrata αποτελεί ένα τεχνικό έργο αναρρίχησης και περιήγησης που φέρνει τη δραστηριότητα της ορειβασίας πιο κοντά στο ευρύ κοινό.

Κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του EN 16869/2017 και την Οδηγία ΔΣΑΔΠ-VF της ΕΟΟΑ. Έχει μήκος περίπου 1.100 μέτρα συρματόσχοινου, ενώ το συνολικό της ανάπτυγμα ξεπερνά τα 3 χιλιόμετρα. Αποτελείται από 6 τομείς (Α’, Β’, Γ’, Δ’, Ε’ και Στ’) και η διάσχισή της διαρκεί περίπου 3 έως 5 ώρες, ανάλογα με την εμπειρία των ομάδων.

Η διαδρομή μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στο σύνολό της είτε τμηματικά, ενώ ο γενικός βαθμός δυσκολίας της είναι 2/3 (D) στην ιταλική κλίμακα, με επιμέρους διαφοροποιήσεις ανά τομέα. Για την ασφαλή διέλευση απαιτείται εξειδικευμένος εξοπλισμός, όπως αναρριχητική ζώνη (μποντριέ), κράνος, κιτ απόσβεσης πτώσης (EAS), σχοινί, καραμπίνερ ασφαλείας, κατάλληλα υποδήματα και δερμάτινα γάντια.

 «Ο στρατηγικός σχεδιασμός που υλοποιούμε στον Δήμο Μετεώρων αλλάζει ουσιαστικά τα δεδομένα στην περιοχή των Χασίων και συνολικά στον δήμο, βγάζοντας την περιοχή μπροστά και δημιουργώντας πραγματικές αναπτυξιακές προοπτικές για το μέλλον», τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο δήμαρχος Μετεώρων Λευτέρης Αβραμόπουλος.

Όπως υπογράμμισε, μέσα από την υλοποίηση και ολοκλήρωση δύο εμβληματικών έργων εναλλακτικού τουρισμού — του δικτύου πιστοποιημένων και σηματοδοτημένων μονοπατιών συνολικού μήκους 17,5 χιλιομέτρων και της Via Ferrata στον Γάβρο — η περιοχή αποκτά για πρώτη φορά οργανωμένη τουριστική ταυτότητα και μπαίνει δυναμικά στον χάρτη των προορισμών εμπειρίας.

«Πρόκειται για έργα που δεν είναι απλώς υποδομές, αλλά εργαλεία ανάπτυξης. Έργα που αναβαθμίζουν συνολικά το τουριστικό προϊόν, δημιουργούν νέες δυνατότητες για την τοπική οικονομία και ενισχύουν την εξωστρέφεια της περιοχής», σημείωσε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, ο δήμαρχος τόνισε ότι τα έργα αυτά έχουν ήδη αρχίσει να αποδίδουν χειροπιαστά αποτελέσματα, καθώς καταγράφεται σημαντική αύξηση επισκεψιμότητας σε χωριά που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν καμία τουριστική δραστηριότητα.

«Για πρώτη φορά χωριά, όπως ο Γάβρος και ο Άγιος Δημήτριος, αποκτούν σταθερή τουριστική κίνηση, με 100 έως 200 επισκέπτες κάθε Σαββατοκύριακο μέσα στον τελευταίο χρόνο, όταν στο παρελθόν δεν υπήρχε ουσιαστικά καμία επισκεψιμότητα. Αυτό από μόνο του δείχνει τη δυναμική που δημιουργείται και επιβεβαιώνει ότι τα έργα αυτά αλλάζουν την πορεία της περιοχής», ανέφερε.

Κλείνοντας, ο κ. Αβραμόπουλος υπογράμμισε ότι η προσπάθεια αυτή αποτελεί μόνο την αρχή ενός ευρύτερου σχεδίου: «Συνεχίζουμε με σχέδιο, συνέπεια και πίστη στη δυναμική του τόπου μας, ώστε τα Χάσια να αποτελέσουν έναν ισχυρό και αναγνωρίσιμο προορισμό εναλλακτικού τουρισμού, με ζωντανά χωριά, ενεργή οικονομία και πραγματικές προοπτικές ανάπτυξης».

*Επισυνάπτονται φωτογραφίες- Πηγή: Δήμος Μετεώρων

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αποστόλης Ζώης

Η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει στα εργοστάσια και δημιουργεί νέα δεδομένα

Από
Έμβολος
-

Το 2026 διαμορφώνεται ως χρονιά καμπής για τη βιομηχανική τεχνητή νοημοσύνη, καθώς οι επιχειρήσεις μετακινούνται από τα πιλοτικά έργα σε πλήρως παραγωγικές εφαρμογές. Η εικόνα αυτή προκύπτει από τη νέα έκθεση της Cisco για τη Βιομηχανική Τεχνητή Νοημοσύνη στην περιοχή EMEA (Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Αφρική).

Όπως επισημαίνει ο Ανώτερος Αντιπρόεδρος της Cisco, Vikas Butaney, η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται σε καθοριστικό παράγοντα για τον μετασχηματισμό της βιομηχανίας, με τις επιχειρήσεις να τη φέρνουν ήδη στην πράξη μέσα από συγκεκριμένες εφαρμογές. Παράλληλα, τονίζει ότι τα δίκτυα αποτελούν την κρίσιμη υποδομή της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης, ενώ η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη αποκτά κομβικό ρόλο και στην κυβερνοασφάλεια, λόγω της πολυπλοκότητας των δεδομένων που ξεπερνά τις ανθρώπινες δυνατότητες. Σε έρευνα, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 500 στελέχη λήψης αποφάσεων από μεγάλες επιχειρήσεις στην περιοχή EMEA, αναδεικνύονται τρεις βασικοί άξονες:

Δίκτυα: η βάση για την τεχνητή νοημοσύνη

– Το 47% των επιχειρήσεων αναμένει αυξημένες ανάγκες σε συνδεσιμότητα και αξιοπιστία

– Το 94% θεωρεί τα αξιόπιστα ασύρματα δίκτυα κρίσιμα για την τεχνητή νοημοσύνη

– Δημιουργούνται κρίσιμες απαιτήσεις όπως μεγαλύτερο εύρος ζώνης, περισσότερη υπολογιστική ισχύς στην περιφέρεια (40%) και υψηλότερη αξιοπιστία (47%)

– Η ετοιμότητα των δικτύων καθορίζει άμεσα την επιτυχία και την κλιμάκωση των έργων τεχνητής νοημοσύνης.

Κυβερνοασφάλεια: εμπόδιο και ευκαιρία

– Το 35% τη θεωρεί το βασικό εμπόδιο στην υιοθέτηση τεχνητής νοημοσύνης

– Το 46% τη βλέπει ως τη μεγαλύτερη δικτυακή πρόκληση

– Το 81% αναμένει βελτίωση της ασφάλειας μέσω τεχνητής νοημοσύνης

– Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται ήδη για ανίχνευση απειλών, παρακολούθηση και ενίσχυση ανθεκτικότητας.

Συνεργασία Πληροφορικής και Λειτουργικής Τεχνολογίας: ο καθοριστικός παράγοντας

– Το 41% των επιχειρήσεων λειτουργεί με περιορισμένη ή μηδενική συνεργασία

– Το 96% εμπιστοσύνη στην κλιμάκωση της τεχνητής νοημοσύνης όταν υπάρχει ευθυγράμμιση (έναντι 88% χωρίς)

-Το 98% εμπιστοσύνη στη συμμόρφωση με συνεργασία (έναντι 80% χωρίς)

– Η σύγκλιση Πληροφορικής και Λειτουργικής Τεχνολογίας επιταχύνει την υλοποίηση, μειώνει τον λειτουργικό κίνδυνο και ενισχύει τη σταθερότητα και την ασφάλεια.

Στην πράξη, η Βιομηχανική Τεχνητή Νοημοσύνη εφαρμόζεται ήδη σε κρίσιμες λειτουργίες όπως οπτική αναγνώριση για έλεγχο ποιότητας, αυτόνομα οχήματα, ρομποτικά συστήματα εφοδιαστικής αλυσίδας και αυτοματοποίηση διαδικασιών με βάση δεδομένα. Η συνολική εικόνα είναι σαφής: η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον μελλοντική υπόσχεση, αλλά παρούσα πραγματικότητα.

Όπως σημειώνει και ο Vikas Butaney, στόχος είναι να δοθούν στις επιχειρήσεις τα εργαλεία για να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης και να ξεκλειδώσουν νέα επιχειρηματικά αποτελέσματα. Το 2026 δεν είναι απλώς μια χρονιά τεχνολογικής εξέλιξης αλλά το σημείο όπου η τεχνητή νοημοσύνη περνά στην καρδιά της παραγωγής και αρχίζει να καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού στη βιομηχανία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΙΕΛΚΑ: Τα ελληνικά νοικοκυριά σε φάση συγκράτησης δαπανών και ενισχυμένης οικονομικής επιφυλακής, με σαφή προτεραιότητα τη διαχείριση βασικών αναγκών

Από
Έμβολος
-

Τις αντιλήψεις, τα συναισθήματα και τις προσαρμοστικές συμπεριφορές των καταναλωτών απέναντι στις τρέχουσες γεωπολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, ειδικά σε σχέση με τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, καταγράφει έρευνα του ΙΕΛΚΑ (Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών), που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2026, με δείγμα 800 καταναλωτές από όλη την Ελλάδα.

Αναλυτικά, τα διεθνή γεγονότα (πόλεμοι και περιβαλλοντική κρίση) προκαλούν έντονη συναισθηματική επιβάρυνση στους καταναλωτές. Ο θυμός και ο φόβος αποτελούν τα κυρίαρχα συναισθήματα, ιδιαίτερα σε σχέση με τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο. Η ανησυχία και το άγχος εμφανίζονται, επίσης, σε υψηλά επίπεδα σε όλα τα ζητήματα. Αξιοσημείωτο είναι, σύμφωνα με την έρευνα, ότι η περιβαλλοντική κρίση, ενώ θα ήταν αναμενόμενο να μην έχει τόσο μεγάλη επίδραση στην ψυχοσύνθεση του καταναλωτικού κοινού, προκαλεί πιο έντονη συναισθηματική αντίδραση, σε σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έχει τα μεγαλύτερα επίπεδα αρνητικών συναισθημάτων από τις κρίσεις που ζητήθηκε στο κοινό να αξιολογήσουν. Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη συσσωρευμένη ψυχολογική πίεση των νοικοκυριών λόγω πολλαπλών κρίσεων.

Τα τρόφιμα παραμένουν σημαντική πηγή οικονομικής πίεσης παρά τις πιέσεις των τιμών στα καύσιμα. Οι καταναλωτές εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη επιβάρυνση σήμερα είναι από τις τιμές καυσίμων-ενέργειας (αθροιστικά) και τις τιμές τροφίμων. Η σημαντικότερη επιβάρυνση είναι 40% τρόφιμα, 34% ενέργεια, 21% καύσιμα. Το επόμενο εξάμηνο η σημαντικότερη επιβάρυνση θα είναι 39% τρόφιμα (παραμένουν πρώτη ανησυχία), 35% καύσιμα (σημαντική αύξηση προσδοκώμενης πίεσης), 21% ενέργεια (σχετική αποκλιμάκωση ανησυχίας).

Παρότι οι τιμές τροφίμων καταγράφουν σχετικά σταθερή πορεία τιμών πριν και μετά την έναρξη του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, σε αντίθεση με τις τιμές καυσίμων που έχουν αυξηθεί σημαντικά, οι καταναλωτές εξακολουθούν να αντιλαμβάνονται μεγαλύτερη επίδραση από τις τιμές τροφίμων. Αυτό αποδίδεται, σύμφωνα με την έρευνα του ΙΕΛΚΑ, στη μεγαλύτερη δαπάνη για τρόφιμα και στη συσσωρευμένη κόπωση της τελευταίας τετραετίας. Ως προς την εκτίμηση του μέλλοντος, η εξέλιξη δείχνει ότι οι καταναλωτές αναμένουν μετατόπιση της πίεσης προς τις μεταφορές, καθώς υποχωρεί η ανάγκη για θέρμανση λόγω του καλοκαιριού και αυξάνεται η ανάγκη για μετακινήσεις, διατηρώντας όμως τα τρόφιμα ως βασικό σημείο κόστους.

Οι καταναλωτές προχωρούν σε άμεσες προσαρμογές της καθημερινής συμπεριφοράς τους με κύριες κατευθύνσεις την αναβολή δαπανών και τη μείωση δαπανών. Συγκεκριμένα, για την αναβολή δαπανών, 60% δηλώνει ότι έχει αναβάλει αγορές ένδυσης και προσωπικών ειδών, 54% αναβάλει δαπάνες διασκέδασης (εστίαση, διακοπές). Αναφορικά με τη μείωση δαπανών, 42% αναζητά περισσότερο προσφορές και εκπτώσεις, 40% στρέφεται σε φθηνότερα προϊόντα, 36% περιορίζει αγορές βασικών αγαθών (τρόφιμα, παντοπωλείο), 30% μειώνει την κατανάλωση καυσίμων και 29% μειώνει την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.

Σε ό,τι αφορά τις ανάγκες οικονομικής ενίσχυσης για το επόμενο εξάμηνο, ποσοστό 81% των καταναλωτών θεωρεί ότι θα χρειαστεί σημαντική βοήθεια για το ηλεκτρικό ρεύμα, 77% για τα καύσιμα, 67% για τρόφιμα και βασικά είδη, 51% για φορολογικές υποχρεώσεις και 38% για ενοίκια και κατοικία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μεταπασχαλινός πρωθυπουργικός μποναμάς – Γράφει ο Γιάννης Καφάτος

Από
Έμβολος
-

Έτσι είναι όταν είσαι τακτικό μυρμηγκάκι και όχι πάρτι άνιμαλ τζίτζικας.

Φροντίζεις, κάνεις τα κουμάντα σου και στα δύσκολα τη βγάζεις καθαρή.

Γιάννης Καφάτος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Γιάννης Καφάτος

Έτσι και ο πρωθυπουργός της αριστείας. Μην κοιτάς που κάποιοι εκ των αρίστων με τα χρόνια βγήκαν τζούφιοι. Εκείνος σταθερά στιβαρός, εργατικός και συνεπής με την ανάγκη να κυβερνάει με το σινάφι του, είναι πάντα προετοιμασμένος για το χειρότερο.

Να τώρα έχουμε τον πόλεμο για μια καλή δικαιολογία αλλά έχουμε και τον Μακάριο που πρέπει να τον ξεχάσουν τα τυπάκια που πάνε και ψηφίζουν.

Γιατί όσο θυμούνται τον Μακάριο, με τα «Μι» και τα «Νι» και το «Γιατί είμ’ ωραίος»  τόσο θα θυμούνται ότι είναι εκ των στενότερων συνεργατών του Κυριάκου, Πρωθυπουργού, Μητσοτάκη χρόνια πολλά (να τον χαιρόμαστε!)

Έτσι μετά την πρώτη δημοσκόπηση μετά τα χαμπέρια και τις παραιτήσεις, ο άοκνος εργάτης περί πάτρης Πρωθυπουργός (αν είσαι πολύ δεικτικός  μπορείς να βάλεις ανάποδα τα Τ και τα Ρ – εδώ ο άλλος μπέρδεψε τα Μ με τα Ν…) θα μοιράσει 500 μύρια εκ των τεραστίων υπερπλεονασμάτων που έχει για τις δύσκολες μέρες.

Τα δικά μας λεφτά που τα απομυζά ένα διεφθαρμένο κράτος, τα μοιράζει τώρα για βουλώσει όσα στόματα φτάσει να βουλώσει μπας και γλυτώσει την κατρακύλα που προβλέπουν οι δημοσκόποι.

Μπορεί ο μποναμάς να είναι χριστουγεννιάτικη συνήθεια, όταν χρειάζεται όμως γίνεται και μεταπασχαλινό δωράκι – μπούκωμα.

Γιατί τα μπουκωμένα στόματα δε μιλάνε. Τα νηστικά συνήθως, φωνάζουν!

Ό,τι πάντως και να μοιράσει, ο Βασιλιάς είναι γυμνός που θα έλεγε κι ένα πιτσιρίκι που βλέπει καθαρά!

Και μέσα στην πολιτική βρωμιά που κυκλοφορεί καλό είναι να βλέπουμε καθαρά!

Γιάννης Καφάτος

Οι ΗΠΑ και το Ιράν ανταλλάσσουν απειλές, καθώς πλησιάζει το τέλος της κατάπαυσης του πυρός

Από
Έμβολος
-

Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ιράν εξακόντισαν απειλές η μια εναντίον της άλλης χθες Δευτέρα, προπαραμονή του τέλους της κατάπαυσης του πυρός δυο εβδομάδων που κήρυξαν, καθώς συνεχίζει να περιβάλλει αβεβαιότητα την ενδεχόμενη επανέναρξη των διαπραγματεύσεων ανάμεσά τους στην πρωτεύουσα Πακιστάν.

Πηγή ενήμερη σχετικά στην Ουάσιγκτον διαβεβαίωσε το Γαλλικό Πρακτορείο ότι αμερικανική αντιπροσωπεία θα αναχωρήσει «σύντομα» για να διεξαγάγει συνομιλίες με αντιπροσώπους της Ισλαμικής Δημοκρατίας· δεν έδωσε συγκεκριμένη ημερομηνία. Στην Ουάσιγκτον δεν κυκλοφορούσε καμιά επίσημη πληροφορία για τις πιθανές συνομιλίες αργά χθες το βράδυ, ενώ πλέον πλησιάζει στον ορίζοντα ο τερματισμός της κατάπαυσης του πυρός από την 8η Απριλίου ανάμεσα στα δυο κράτη, ορκισμένους εχθρούς, έπειτα από έναν και πλέον πολέμου που έβαλε φωτιά στη Μέση Ανατολή και κλόνισε την παγκόσμια οικονομία.

Το τελεσίγραφο εκπνέει «το βράδυ της Τετάρτης ώρα Ουάσιγκτον», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ στο πρακτορείο ειδήσεων Bloomberg, χαρακτηρίζοντας «πολύ απίθανη» την παράταση της ανακωχής. Θα τερματιστεί, στη θεωρία, τη νύχτα της Τετάρτης προς Πέμπτη ώρα Τεχεράνης. «Δεν δεχόμαστε να διαπραγματευτούμε απειλούμενοι και, κατά τη διάρκεια των δυο τελευταίων εβδομάδων, προετοιμαστήκαμε να αποκαλύψουμε νέα χαρτιά στο πεδίο της μάχης», αντέταξε ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, μέσω X.

Το Ιράν δεν έχει «σε αυτό το στάδιο» προγραμματίσει τίποτε «για τον επόμενο κύκλο διαπραγματεύσεων», «δεν έχει ληφθεί καμιά απόφαση για το ζήτημα αυτό», δήλωνε νωρίτερα ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ σε δημοσιογράφους στην Τεχεράνη, εκφράζοντας τις αμφιβολίες της κυβέρνησής του για τη «σοβαρότητα» της Ουάσιγκτον. Αν οι αμερικανικές απαιτήσεις δεν έχουν ικανοποιηθεί προτού εκπνεύσει η ισχύς της κατάπαυσης του πυρός, «θα αρχίσουν να εκρήγνυνται πολλές βόμβες», απείλησε ο Ντόναλντ Τραμπ, στο PBS αυτή τη φορά, αφού νωρίτερα αυτόν τον μήνα διεμήνυσε πως θα αφανιστεί «ένας πολιτισμός ολόκληρος» στο Ιράν.

Ο αμερικανός πρόεδρος επιμένει πως θα συνεχιστεί ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών, «όσο δεν υπάρχει ‘ντιλ’», όπως το έθεσε μέσω Truth Social, διαβεβαιώνοντας πως το Ιράν έχει διαφυγόντα έσοδα «500 εκατομμυρίων δολαρίων την ημέρα», ποσού που «δεν αντέχει», ούτε καν «βραχυπρόθεσμα». «Τουλάχιστον 26 πλοία του ιρανικού σκιώδους στόλου παρέκαμψαν τον αποκλεισμό των ΗΠΑ» αφότου επιβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα, τόνισε πάντως χθες ο εξειδικευμένος στις ναυτιλιακές υποθέσεις ιστότοπος Lloyd’s List Intelligence.

«Δεν υπάρχει φως»

Στην Τεχεράνη, όπου τα κυριότερα αεροδρόμια λειτούργησαν ξανά χθες, για πρώτη φορά έπειτα από εβδομάδες, η ζωή έμοιαζε να έχει επιστρέψει σε φυσιολογικούς ρυθμούς, μεταξύ γεμάτων καφέ, αθλούμενων και περιπατητών σε πάρκα. Όμως πολλοί εξέφραζαν μοιρολατρία και εξάντληση. «Ό,τι κι αν γίνει, χαμένος θα είναι ο ιρανικός λαός», είπε μια βιολόγος, που μίλησε υπό τον όρο να μην κατονομαστεί για την ασφάλειά της.

Η Σαγάρ, 39 ετών, βλέπει «φρικτό» πίνακα να παίρνει μορφή στη χώρα, που μετρά χιλιάδες νεκρούς και σακατεμένους στους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ από την 28η Φεβρουαρίου. «Δεν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Η οικονομική κατάσταση είναι φρικτή. Αυτοί (σ.σ. οι αρχές) συλλαμβάνουν κόσμο για το τίποτα. Οι εκτελέσεις πολλαπλασιάζονται. Όπως και οι άσχημες ειδήσεις», απαρίθμησε.

Οι τιμές του πετρελαίου υποχωρούν ελαφρά σήμερα, αφού ανέβηκαν ξανά την προηγουμένη, εξαιτίας της αναζωπύρωσης των εντάσεων για το στενό του Χορμούζ, θαλάσσια οδό στρατηγικής σημασίας για τον παγκόσμιο εφοδιασμό με υδρογονάνθρακες. Πρέπει «να παραμείνει ανοικτό», υπογράμμισε ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνδιάλεξής του με τον σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.

Νέες συνομιλίες Ισραήλ-Λιβάνου

Αντιμέτωπο με τη συνέχιση του αμερικανικού αποκλεισμού, το Ιράν ανακοίνωσε το Σάββατο πως επαναφέρει τον «αυστηρό έλεγχο» του στενού, ανακαλώντας την απόφαση της προηγουμένης να το ανοίξει. Ακόμη, η Τεχεράνη διεμήνυσε πως «θα ανταποδώσει σύντομα» τη σύλληψη από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις του φορτηγού πλοίου Touska, υπό ιρανική σημαία, στον κόλπο του Ομάν προχθές Κυριακή.

«Πιθανόν δεν θα κινηθούμε προς συμφωνία. Καθεμιά πλευρά επιβάλλει αποκλεισμό σε διαφορετικές τοποθεσίες, οι Ιρανοί στη στροφή του στενού, οι ΗΠΑ στον κόλπο του Ομάν και στην έξοδο», συνόψισε στο AFP ο ερευνητής Πιερ Ραζού. Επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας αναμένεται να τεθεί ξανά ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, όπως και την 11η Απριλίου στο Ισλαμαμπάντ, στις πρώτες συνομιλίες αυτού του επιπέδου εδώ και δεκαετίες.

Πέρα από το Χορμούζ, το χάσμα ανάμεσα στις δυο πλευρές παραμένει επίσης αγεφύρωτο όσον αφορά το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, το Ιράν «δέχτηκε» να παραδώσει στις ΗΠΑ τις ποσότητες ουρανίου εμπλουτισμένου κατά υψηλό ποσοστό που διαθέτει. Η Ισλαμική Δημοκρατία το διέψευσε ξανά χθες. Η Τεχεράνη, που αρνείται εδώ και δεκαετίες πως έχει πρόθεση να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο, τονίζει πως είναι κυριαρχικό δικαίωμά της να έχει πολιτικό πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας.

Για το άλλο μέτωπο του πολέμου, τον Λίβανο, αναμένεται να διεξαχθούν μεθαύριο Πέμπτη συνομιλίες ανάμεσα στην ισραηλινή και τη λιβανική κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον, επιβεβαίωσε χθες εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας. Όπως και στην πρώτη συνάντηση, τη 14η Απριλίου, θα γίνουν σε επίπεδο πρεσβευτών. Την Παρασκευή τέθηκε σε εφαρμογή εύθραυστη κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στον στρατό του Ισραήλ και το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά, που πρόσκειται στο Ιράν. Τα μέρη αλληλοκατηγορούνται από την πρώτη ημέρα για παραβιάσεις της.

Τα δεκαπέντε κράτη μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασαν χθες την επίθεση που είχε αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του δυο ημέρες νωρίτερα γάλλος υπαξιωματικός ο οποίος υπηρετούσε στη δύναμη των κυανόκρανων στον Λίβανο και να τραυματιστούν άλλα τρία μέλη της αποστολής, αξιώνοντας οι δράστες «να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης χωρίς καθυστέρηση». Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν κατηγορεί τη Χεζμπολά για την επίθεση. Ο πιο πρόσφατος απολογισμός του λιβανικού υπουργείου Υγείας κάνει λόγο για 2.387 νεκρούς τις έξι εβδομάδες του πολέμου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δ. Αβραμόπουλος: Ευρωπαϊκή Άμυνα – Γαλλική πρωτοβουλία, ελληνική στρατηγική αξία

Από
Έμβολος
-

Γράφει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος

Η ευρωπαϊκή άμυνα δεν είναι μια νέα ιδέα που γεννήθηκε υπό την πίεση των σημερινών κρίσεων. Αντιθέτως, αποτελεί ένα διαχρονικό ζητούμενο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, το οποίο επανέρχεται με διαφορετική ένταση σε κάθε ιστορική καμπή.

Ήδη από το 1954, η Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα επιχείρησε να θέσει τα θεμέλια ενός κοινού ευρωπαϊκού στρατού. Το εγχείρημα κατέρρευσε, κυρίως λόγω της γαλλικής άρνησης, αποκαλύπτοντας τους βαθιούς φόβους απώλειας κυριαρχίας που χαρακτήριζαν την Ευρώπη της εποχής.

Επτά δεκαετίες μετά, η ιστορία επιστρέφει με έναν σχεδόν ειρωνικό τρόπο. Η Γαλλία, που τότε ανέκοψε την προοπτική της κοινής άμυνας, σήμερα πρωτοστατεί στην αναζήτηση μιας ισχυρότερης ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας. Η μεταστροφή αυτή δεν είναι τυχαία. Αντανακλά μια βαθύτερη μεταβολή στο διεθνές σύστημα, όπου η Ευρώπη καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της. Όχι ως θεατής των εξελίξεων, αλλά ως δρώντας με στρατηγική βούληση και επιχειρησιακή ικανότητα.

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με ένα πολυσύνθετο περιβάλλον ασφάλειας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, η αστάθεια στη Βόρεια Αφρική, η όξυνση των ανταγωνισμών μεγάλων δυνάμεων και η επανεμφάνιση της ισχύος ως καθοριστικού παράγοντα στη διεθνή πολιτική δημιουργούν ένα πλαίσιο αυξημένης αβεβαιότητας. Παράλληλα, οι υβριδικές απειλές, η κυβερνοασφάλεια, η εργαλειοποίηση της ενέργειας και των μεταναστευτικών ροών αναδιαμορφώνουν την έννοια της ασφάλειας, η οποία πλέον υπερβαίνει τα παραδοσιακά στρατιωτικά όρια.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί αποκλειστικά ως οικονομική ένωση. Η πραγματικότητα επιβάλλει τη μετάβαση σε μια ένωση που διαθέτει και στρατηγική υπόσταση. Η έννοια της στρατηγικής αυτονομίας δεν αφορά την απομάκρυνση από τις διατλαντικές σχέσεις, αλλά την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ικανότητας δράσης. Το ΝΑΤΟ παραμένει ο βασικός πυλώνας συλλογικής άμυνας, αλλά η Ευρώπη οφείλει να αποκτήσει την ικανότητα να ενεργεί όταν οι συνθήκες το απαιτούν.

Η απόφαση για τη διάθεση περίπου 850 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών. Δεν πρόκειται απλώς για αύξηση των αμυντικών δαπανών. Πρόκειται για μια έμπρακτη αναγνώριση ότι η ασφάλεια έχει κόστος και ότι η Ευρώπη οφείλει να το αναλάβει. Ωστόσο, το ύψος των κονδυλίων δεν αποτελεί από μόνο του εγγύηση επιτυχίας.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι ο τρόπος αξιοποίησης αυτών των πόρων. Η Ευρώπη διαχρονικά χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό στον τομέα της άμυνας. Πολλαπλά εθνικά προγράμματα, διαφορετικά οπλικά συστήματα, περιορισμένη διαλειτουργικότητα και απουσία κοινής βιομηχανικής στρατηγικής δημιουργούν ένα σύστημα λιγότερο αποδοτικό και περισσότερο δαπανηρό. Εάν η νέα αυτή επένδυση δεν συνοδευτεί από ουσιαστική ενοποίηση, υπάρχει ο κίνδυνος να αναπαραχθούν τα ίδια προβλήματα σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Εδώ αναδεικνύεται η σημασία της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Η Ευρώπη δεν μπορεί να παραμείνει εξαρτημένη από εξωτερικούς προμηθευτές σε κρίσιμους τομείς ασφάλειας. Η ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας, η ενίσχυση της παραγωγικής βάσης και η επένδυση στην καινοτομία αποτελούν προϋποθέσεις για την οικοδόμηση πραγματικής στρατηγικής αυτονομίας. Η άμυνα συνδέεται άμεσα με την οικονομία, την τεχνολογία και την ανταγωνιστικότητα. Η διάσταση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνισμού.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να παραμένει καταναλωτής ασφάλειας σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογική υπεροχή καθορίζει την ισχύ. Η αμυντική καινοτομία, από τα μη επανδρωμένα συστήματα έως τις διαστημικές εφαρμογές και την κυβερνοάμυνα, αποτελεί πλέον βασικό πεδίο στρατηγικής υπεροχής.

Η δημιουργία οικονομιών κλίμακας, η ενοποίηση της αγοράς αμυντικού υλικού και η ενίσχυση των ευρωπαϊκών αλυσίδων αξίας μπορούν να μετατρέψουν την άμυνα σε μοχλό συνολικής ευρωπαϊκής ισχύος. Με αυτόν τον τρόπο, η επένδυση στην άμυνα παύει να είναι απλώς δαπάνη και μετατρέπεται σε στρατηγική επένδυση για το μέλλον της Ευρώπης.

Η συζήτηση, επομένως, δεν είναι τεχνική. Είναι βαθιά πολιτική. Το ερώτημα δεν είναι πόσα θα δαπανήσει η Ευρώπη, αλλά αν είναι διατεθειμένη να λειτουργήσει ως ενιαία στρατηγική οντότητα. Και εδώ εντοπίζεται η βασική πρόκληση: η υπέρβαση των εθνικών επιφυλάξεων προς όφελος μιας κοινής ευρωπαϊκής προοπτικής.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνογαλλική στρατηγική σχέση αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η επικείμενη επίσκεψη του Emmanuel Macron στην Αθήνα δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη διμερές γεγονός. Αποτελεί ένδειξη ότι η σχέση αυτή εντάσσεται πλέον σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπου οι διμερείς συνεργασίες λειτουργούν ως καταλύτες για τη διαμόρφωση κοινών πολιτικών.

Η σημασία της επίσκεψης υπερβαίνει το διμερές επίπεδο. Υποδηλώνει ότι η Ευρώπη αναζητεί αξιόπιστους εταίρους σε κρίσιμες γεωγραφικές περιοχές. Η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί μία από αυτές. Σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται ενεργειακά συμφέροντα, γεωπολιτικές εντάσεις και θαλάσσιες διαδρομές στρατηγικής σημασίας, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε παράγοντα σταθερότητας.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να παρουσιάζεται ούτε να αυτοαντιλαμβάνεται ως χώρα εγκλωβισμένη στις περιοδικές εξάρσεις της έντασης με την Τουρκία. Μια τέτοια ανάγνωση θα περιόριζε στρατηγικά τον ρόλο της και θα τη φυλάκιζε σε μια αμυντική αφήγηση.

Η έμφαση, συνεπώς, δεν βρίσκεται στην αντιπαράθεση, αλλά στη μετατόπιση της οπτικής: από τη διαχείριση ενός προβλήματος στην ανάδειξη του στρατηγικού ρόλου της Ελλάδας ως παράγοντα σταθερότητας, συνέπειας και θεσμικής αξιοπιστίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η πραγματική αξία της Ελλάδας για την Ευρώπη είναι ευρύτερη και βαθύτερη. Εδράζεται στη γεωγραφική της θέση, στη συμμετοχή της σε κρίσιμους ενεργειακούς και διαμετακομιστικούς άξονες, στη ναυτική της ισχύ, στη δημοκρατική της σταθερότητα και στην ιδιότητά της ως αξιόπιστου κράτους-μέλους σε μια περιοχή υψηλών αναταράξεων.

Ακριβώς γι’ αυτό η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως ήπια δύναμη. Όχι με την έννοια της αδυναμίας, αλλά με την έννοια της ώριμης επιρροής. Ως χώρα που εκπέμπει νομιμότητα, στηρίζει το διεθνές δίκαιο, οικοδομεί γέφυρες συνεργασίας και προσφέρει σταθερότητα αντί για θόρυβο. Η ήπια ισχύς δεν αναιρεί την ανάγκη αποτροπής. Τη συμπληρώνει και της προσδίδει βάθος και αξιοπιστία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία λειτουργεί όχι μόνο ως εργαλείο εθνικής αποτροπής, αλλά και ως πρότυπο για τη σταδιακή συγκρότηση μιας ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής. Δεν συνιστά ένα ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ. Δείχνει, όμως, πώς επιμέρους στρατηγικές συμπράξεις μπορούν να συγκροτήσουν έναν πυρήνα κοινής άμυνας με πολιτική συνοχή και επιχειρησιακή αξιοπιστία.

Στο ίδιο πνεύμα, η συμφωνία αυτή δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως στραμμένη κατά της Τουρκίας. Μια τέτοια προσέγγιση θα ήταν πολιτικά απλουστευτική και στρατηγικά εσφαλμένη. Δεν συγκροτήθηκε για να τροφοδοτήσει λογικές αντιπαράθεσης, αλλά για να ενισχύσει την αποτρεπτική αξιοπιστία, να εδραιώσει ένα πλαίσιο ασφάλειας και να αναδείξει ένα πρότυπο συνεργασίας που στηρίζεται στη σταθερότητα, στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και στην ισορροπία ισχύος.

Η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ενισχύει την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας και ταυτόχρονα προσδίδει ευρωπαϊκή διάσταση στην έννοια της ασφάλειας. Δεν αντικαθιστά το ΝΑΤΟ, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά, ενισχύοντας την πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη.

Στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Η ισορροπία ισχύος αποτελεί προϋπόθεση για ουσιαστικό διάλογο. Η αποτροπή δεν αντιστρατεύεται τη διπλωματία. Την καθιστά πιο αποτελεσματική και πιο αξιόπιστη. Σε ένα περιβάλλον όπου οι προκλήσεις είναι σύνθετες, η ύπαρξη σαφών συμμαχιών και σταθερών κανόνων λειτουργεί ως παράγοντας αποτροπής της αστάθειας.

Για τη Γαλλία, η συνεργασία με την Ελλάδα ενισχύει την παρουσία της στη Μεσόγειο και επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως βασικού παράγοντα στη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα. Για την Ελλάδα, η σχέση αυτή αποτελεί μοχλό αναβάθμισης του γεωπολιτικού της ρόλου και ενίσχυσης της διεθνούς της παρουσίας.

Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: μπορεί η Ευρώπη να μετατρέψει αυτή τη συγκυριακή κινητοποίηση σε μια μόνιμη στρατηγική επιλογή; Η ιστορία δείχνει ότι οι κρίσεις συχνά λειτουργούν ως καταλύτες αλλαγής, αλλά η διατήρηση της δυναμικής απαιτεί πολιτική βούληση και συνέπεια.

Σήμερα, οι συνθήκες είναι διαφορετικές από το 1954. Οι απειλές είναι πιο σύνθετες, η ανάγκη για συνεργασία πιο επιτακτική και τα διαθέσιμα μέσα πολύ περισσότερα. Αυτό που εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση είναι η πολιτική ενοποίηση στον τομέα της άμυνας.

Για την Ελλάδα, η συγκυρία αυτή αποτελεί ευκαιρία αλλά και ευθύνη. Οφείλει να είναι ενεργός συμμετέχων στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής. Όχι ως χώρα που αναζητεί προστασία, αλλά ως χώρα που συνδιαμορφώνει πολιτικές και παράγει στρατηγική αξία.

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική επιλογή: είτε θα παραμείνει μια ένωση οικονομικής ισχύος με περιορισμένη γεωπολιτική επιρροή, είτε θα εξελιχθεί σε πραγματικό στρατηγικό δρώντα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι προδιαγεγραμμένη. Θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που θα ληφθούν σήμερα.

Τα 850 δισεκατομμύρια ευρώ αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο. Δεν είναι, όμως, ο στόχος. Ο στόχος είναι η δημιουργία μιας Ευρώπης που μπορεί να προστατεύει τα συμφέροντά της, να διασφαλίζει την ασφάλειά της και να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στο διεθνές σύστημα.

Η πολιτική βούληση θα καθορίσει αν αυτή η ευκαιρία θα μετατραπεί σε πραγματική ευρωπαϊκή ισχύ.

Κυριάκος Πιερρακάκης:  «Το πλεόνασμα θα είναι πάνω από τον στόχο. Ο επιπλέον δημοσιονομικός χώρος θα επιστρέψει στους πολίτες»

Από
Έμβολος
-

Την πεποίθηση ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα υπερβεί τον στόχο, εξέφρασε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, σε ομιλία του στη συνάντηση με τους αρχηγούς των Διπλωματικών Αποστολών της ΕΕ στην πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα.

Και επεσήμανε ότι «αυτό δημιουργεί, στο πλαίσιο πάντα των νέων δημοσιονομικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο, τον οποίο σκοπεύουμε να κατευθύνουμε προς τους πολίτες, ιδιαίτερα προς εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, με στοχευμένο τρόπο».

Παράλληλα, αναφερόμενος στην κρίση στη Μέση Ανατολή, ο υπουργός ανέφερε ότι το βάθος της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ θα εξαρτηθεί από τρεις βασικούς παράγοντες: Ο πρώτος είναι η διάρκεια. Ο δεύτερος παράγοντας είναι το επίπεδο των ζημιών στις ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Και ο τρίτος παράγοντας είναι το ποιο θα είναι το καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ μετά το τέλος της κρίσης.

Προσθέτοντας, ότι λόγω της κρίσης, αναμένεται και στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες, αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για την ανάπτυξη το 2026, καθώς και ανοδική αναθεώρηση των εκτιμήσεων για τον πληθωρισμό.

Αναλυτικά, ο υπουργός είπε τα εξής:

«Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και για την ευγενική πρόσκληση, κύριε πρέσβη. Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι ξανά μαζί σας σε αυτή τη συζήτηση, προκειμένου να μιλήσουμε ανοιχτά για ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήθελα να ξεκινήσω με ορισμένες εισαγωγικές παρατηρήσεις σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση, τόσο για την Ελλάδα όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Υπό το πρίσμα των πρόσφατων γεωπολιτικών εξελίξεων, παρατηρούμε μια εξαιρετικά πυκνή αλληλουχία γεγονότων τους τελευταίους μήνες. Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στις συζητήσεις του Eurogroup και του ECOFIN. Συχνά μοιάζει σαν κάθε μήνας να φέρνει ένα νέο θέμα, με τις δικές του προκλήσεις και τους δικούς του κινδύνους. Σε μεγάλο βαθμό λειτουργούμε σε καθεστώς διαρκούς διαχείρισης κρίσεων, κάτι που έγινε ιδιαίτερα εμφανές και κατά την πρόσφατη Εαρινή Σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον, όπου πολλά από αυτά τα ζητήματα συζητήθηκαν εκτενώς.

Ξεκινώντας από την Ελλάδα, θα ήθελα να σημειώσω ότι αύριο θα ανακοινώσουμε τα τελικά δημοσιονομικά αποτελέσματα για το 2025. Όλα δείχνουν ότι η επίδοση θα είναι καλύτερη του αναμενομένου, με σημαντικά ισχυρότερη θέση, ιδίως όσον αφορά στο πλεόνασμα. Αυτό δημιουργεί, στο πλαίσιο πάντα των νέων δημοσιονομικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο, τον οποίο σκοπεύουμε να κατευθύνουμε προς τους πολίτες, ιδιαίτερα προς εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, με στοχευμένο τρόπο. Παράλληλα, η προσέγγιση αυτή αντανακλά και την πορεία της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, η οποία είναι ξεκάθαρα αναπτυξιακή.

Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κινείται περίπου στο διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Προσπαθούμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος μετά από μια υπαρξιακή κρίση την προηγούμενη δεκαετία, κατά την οποία χάθηκε περίπου το 25% του ΑΕΠ. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχουμε επιτύχει βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης.

Βρισκόμαστε, θα έλεγα, σε έναν θετικό κύκλο ανατροφοδότησης. Έχουμε καταφέρει να επιτύχουμε βιώσιμα δημοσιονομικά πλεονάσματα, τη μεγαλύτερη και ταχύτερη αποκλιμάκωση του χρέους στην Ευρώπη, και ταυτόχρονα θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Όλα αυτά βασίζονται σε μια βασική προϋπόθεση: τη σταθερότητα, τόσο δημοσιονομική όσο και πολιτική και, κυρίως, στις μεταρρυθμίσεις. Θα επαναλάμβανα τη λέξη «μεταρρυθμίσεις» πολλές φορές: μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις. Είναι ο μόνος μηχανισμός που μπορεί να διασφαλίσει διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Ταυτόχρονα, πλησιάζουμε σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά ανεργίας. Εφόσον συνεχιστεί η παρούσα τάση, εκτιμούμε ότι θα το επιτύχουμε σύντομα. Ο τραπεζικός τομέας παρουσιάζει συνεχή βελτίωση, ενώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια μειώνονται σημαντικά. Σε ό,τι αφορά στις προβλέψεις για την οικονομία, αναμένουμε και στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες, αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για την ανάπτυξη το 2026, καθώς και ανοδική αναθεώρηση των εκτιμήσεων για τον πληθωρισμό.

Αυτό αποτελεί συνέπεια της κρίσης που έχουμε μπροστά μας, ιδίως σε ό,τι αφορά τα Στενά του Ορμούζ και τη συνολική κρίση στη Μέση Ανατολή. Επιτρέψτε μου να σταθώ λίγο σε αυτό, περνώντας παράλληλα και στη ευρύτερη ευρωπαϊκή εικόνα.

Η αίσθηση είναι ότι το βάθος της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ θα εξαρτηθεί από τρεις βασικούς παράγοντες:

Ο πρώτος είναι η διάρκεια. Θα έλεγα ότι η διάρκεια είναι η λέξη-κλειδί. Για πόσο χρονικό διάστημα θα παραμείνουν τα Στενά σε κατάσταση αβεβαιότητας ή ακόμη και κλειστά;

Ο δεύτερος παράγοντας είναι το επίπεδο των ζημιών στις ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Τις προηγούμενες εβδομάδες, τα διαθέσιμα στοιχεία κατέγραφαν περίπου 80 ενεργειακές εγκαταστάσεις που αντιμετωπίζουν προβλήματα, εκ των οποίων οι 30 είναι σε σοβαρή κατάσταση.

Και ο τρίτος παράγοντας είναι το ποιο θα είναι το καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ μετά το τέλος της κρίσης. Διότι αυτό το καθεστώς θα αποτιμηθεί και θα ενσωματωθεί στις αγορές.

Οι τρεις αυτοί παράγοντες, συνολικά, καθορίζουν το εύρος των πιθανών εκβάσεων της τρέχουσας κρίσης στη Μέση Ανατολή. Θα πρόσθετα ότι πρέπει να έχουμε πλήρη επίγνωση ότι οι πολιτικές που λαμβάνονται σε περιόδους κρίσης τείνουν να έχουν διάρκεια στον χρόνο. Αν ανατρέξει κανείς στη δεκαετία του 1970 και στην τότε ενεργειακή κρίση, θα δει μια σειρά από συνέπειες, ορισμένες θετικές, άλλες αρνητικές.

Για παράδειγμα, τότε ιδρύθηκε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA), κάτι που σήμερα αποδεικνύεται εξαιρετικά σημαντικό. Η ύπαρξη του IEA διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση της τρέχουσας κρίσης. Ακόμη και η πρόσφατη δυνατότητα απελευθέρωσης 400 εκατομμυρίων βαρελιών από τα στρατηγικά αποθέματα αποτέλεσε μια ιδιαίτερα σημαντική παρέμβαση.

Μετά την κρίση της δεκαετίας του ’70 υπήρξε επίσης στροφή προς την πυρηνική ενέργεια. Περίπου το 40% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος αναπτύχθηκε μετά την πετρελαϊκή κρίση. Την ίδια περίοδο ενισχύθηκε σημαντικά το ενδιαφέρον για τους ενεργειακούς πόρους της Σοβιετικής Ένωσης, δηλαδή της σημερινής Ρωσίας, ενώ επιταχύνθηκε και η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα.

Αναφέρω αυτά τα παραδείγματα για να υπογραμμίσω ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε περιόδους κρίσης μπορούν να έχουν επιπτώσεις που διαρκούν δεκαετίες. Για τον λόγο αυτό, είναι κρίσιμο σήμερα να έχουμε επίγνωση ότι κάθε απόφαση που λαμβάνουμε, είτε ως κράτη- μέλη, είτε συλλογικά ως Ευρώπη, μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες, οι οποίες δεν είναι πάντοτε προβλέψιμες.

Έχουμε συχνά την τάση να υπερεκλογικεύουμε το παρελθόν, να δραματοποιούμε το παρόν και να υποτιμούμε το μέλλον. Και σε αυτή τη συγκυρία, δεν πρέπει να υποτιμήσουμε το μέλλον.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συζητούμε, προφανώς, τις πολιτικές που θα μπορέσουν να ανταποκριθούν με τον βέλτιστο τρόπο στις ανησυχίες πολιτών και επιχειρήσεων. Το πλαίσιο πολιτικής που έχει διαμορφωθεί δίνει έμφαση σε μέτρα προσωρινά, στοχευμένα και προσαρμοσμένα.

Και τα μέτρα που έχουμε λάβει σε εθνικό επίπεδο, τα οποία ανακοινώσαμε πριν από λίγες εβδομάδες, κινούνται σε αυτή τη λογική. Να αναφέρω ενδεικτικά ένα από αυτά: το Fuel Pass, ένα ενεργειακό επίδομα που έχει ως στόχο να διευκολύνει τους πολίτες που πλήττονται περισσότερο από την κρίση.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαμορφώνει και παρουσιάζει ένα πλαίσιο πολιτικών, το οποίο λειτουργεί ως κατευθυντήρια γραμμή για τα κράτη- μέλη, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις ανάγκες πολιτών και επιχειρήσεων. Προφανώς, η εξέλιξη των παρεμβάσεων θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση το επόμενο διάστημα.

Θα ήθελα, τέλος, να επισημάνω έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα: η δημοσιονομική και η νομισματική πολιτική πρέπει να κινούνται σε συντονισμό. Δεν θα πρέπει να λαμβάνονται δημοσιονομικά μέτρα που έρχονται σε αντίθεση με τη νομισματική πολιτική που ασκεί ανεξάρτητα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Ιδανικά, θα πρέπει να αποφύγουμε την εξέλιξη της ενεργειακής κρίσης σε δημοσιονομική κρίση. Αυτό σημαίνει ότι οι παρεμβάσεις μας πρέπει να είναι απολύτως στοχευμένες, «χειρουργικές», και να κινούνται εντός του πλαισίου πολιτικής που έχει διαμορφώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Κλείνοντας αυτό το σκέλος, και απαντώντας και στο ερώτημά σας, κύριε πρέσβη, να πω ότι αυτό ήταν το βασικό θέμα που κυριάρχησε και κατά την εβδομάδα της Συνόδου του ΔΝΤ. Πρόκειται, αναμφίβολα, για μια πολύ μεγάλη κρίση. Κανείς μας δεν το εύχεται, ούτε το θεωρώ πιθανό, να επικρατήσει το δυσμενέστερο σενάριο. Ωστόσο, αν εξετάσουμε τις πιθανότητες, αξίζει να επαναλάβω κάτι που έχω ήδη αναφέρει δημόσια, επικαλούμενος τα λόγια του Fatih Birol, εκτελεστικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας: η κρίση αυτή έχει τη δυναμική να αποδειχθεί πιο σοβαρή από τις τρεις προηγούμενες ενεργειακές κρίσεις μαζί.

Αν δει κανείς τις απώλειες σε όρους εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως το 1973 και το 1979, το σύνολο ήταν περίπου 10 εκ. βαρέλια ημερησίως. Σήμερα βρισκόμαστε σε επίπεδα της τάξης των μείον 13 εκ. βαρελιών. Αντίστοιχα, στο φυσικό αέριο, σε σύγκριση με το 2022, η ετήσια απώλεια παραγωγής, αν την προσεγγίσουμε σε ετήσια βάση, είναι σήμερα μεγαλύτερη. Τότε είχαμε μείωση περίπου 75 δισ. κυβικών μέτρων (από 155 σε 80), ενώ σήμερα η εκτίμηση αγγίζει τα 110.

Προφανώς, οι ενεργειακοί πόροι που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ κατευθύνονται κυρίως προς την Ασία, τόσο σε ό,τι αφορά το φυσικό αέριο όσο και το πετρέλαιο. Ωστόσο, ο αντίκτυπος της κρίσης είναι παγκόσμιος. Και δεν περιορίζεται μόνο στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αλλά επεκτείνεται στα λιπάσματα, στα πετροχημικά, ακόμη και στο ήλιο. Πρόκειται για μια κρίση με ευρύτερες, συστημικές διαστάσεις. Ιδανικά, θα πρέπει να λάβει τέλος το συντομότερο δυνατόν. Και γι’ αυτό, όπως ανέφερα, η διάρκεια είναι η λέξη- κλειδί. Αυτό ήταν και το βασικό μας σημείο ανησυχίας.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω ένα ακόμη θέμα, πριν περάσω σε πιο αυστηρώς ευρωπαϊκά ζητήματα πολιτικής: την τεχνητή νοημοσύνη.

Έχετε δει τις πρόσφατες εξελίξεις, με την πρόοδο που σημειώνεται σε ολοένα και πιο ισχυρά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και μεγάλα γλωσσικά μοντέλα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, και σίγουρα σε ευρωπαϊκό, έχει ήδη ξεκινήσει μια σοβαρή συζήτηση για τη διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης. Πρόκειται για ένα ζήτημα που σκοπεύω να θέσω και στο Eurogroup.

Δεδομένου και του προσωπικού μου υπόβαθρου στον ψηφιακό τομέα, υπάρχει μια σαφής πεποίθηση ότι η διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά εθνική, ούτε αμερικανική, ούτε κινεζική, ούτε καν ευρωπαϊκή από μόνη της. Απαιτείται μια παγκόσμια προσέγγιση.

Το ζήτημα είναι εξαιρετικά μεγάλο. Η ανάπτυξη και η ευρεία χρήση τέτοιων αλγορίθμων μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο, και γι’ αυτό χρειάζεται να αναπτύξουμε τα κατάλληλα θεσμικά εργαλεία για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε την κατάσταση αποτελεσματικά.

Η ταχύτητα με την οποία εξελίσσονται τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης είναι εκθετική, σε βαθμό που πολλές φορές είναι δύσκολο ακόμη και να την αντιληφθούμε πλήρως. Ο ανθρώπινος νους αντιλαμβάνεται τον κόσμο γραμμικά, ενώ η εξέλιξη εδώ είναι εκθετική. Την ίδια στιγμή, τα πολιτικά συστήματα και οι πολιτικές αντιδράσεις τείνουν να κινούνται με ρυθμούς «υπο-γραμμικούς», ούτε καν γραμμικούς. ‘Αρα, πρέπει να είμαστε σε θέση να κινηθούμε με μεγάλη ταχύτητα σε έναν τομέα του οποίου τις συνέπειες δεν έχουμε ακόμη πλήρως κατανοήσει.

Τελευταίο σημείο: ποια θα πρέπει να είναι η ευρωπαϊκή απάντηση σε αυτές τις προκλήσεις;

Σε μεγάλο βαθμό, πρόκειται για ζητήματα που τέθηκαν και στις συζητήσεις μεταξύ των Ευρωπαίων υπουργών στο πλαίσιο των συναντήσεων του ΔΝΤ. Χρειαζόμαστε περαιτέρω ενίσχυση της «οικονομικής μας αρχιτεκτονικής», να ενισχύσουμε το κοινό μας οικοδόμημα, ακόμη περισσότερο και ακόμη καλύτερα.

Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων αποτελεί το μεγάλο εγχείρημα πολιτικής της γενιάς μας. Είναι ένα σύνθετο έργο, δύσκολο να αποτυπωθεί επικοινωνιακά, καθώς περιλαμβάνει πολλαπλά επιμέρους πεδία: την ενοποίηση και ενίσχυση του τραπεζικού τομέα, την άρση των εμποδίων μεταξύ των ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών, την ενοποίηση των χρηματιστηριακών αγορών, και πολλά ακόμη.

Το κόστος ευκαιρίας από τη μη υλοποίηση της SIU είναι τεράστιο. Και είναι τεράστιο για κάθε χώρα ξεχωριστά. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όλοι κατ’ αρχήν συμφωνούμε με την κατεύθυνση αυτή, αλλά συχνά συνοδεύουμε τη θέση μας με «εθνικούς αστερίσκους». Ωστόσο, αυτή η στάση φαίνεται πλέον να υποχωρεί σταδιακά. Υπάρχει μια αυξανόμενη κατανόηση ότι το κόστος της αδράνειας είναι πολύ υψηλό.

Οι εκθέσεις Ντράγκι και Λέττα αποτυπώνουν με σαφήνεια αυτό το κόστος. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι το επίπεδο του ΑΕΠ στην Ευρώπη θα μπορούσε να είναι κατά 5% έως 7% υψηλότερο με την πλήρη υλοποίηση της SIU. Αυτό θα αποτυπωνόταν στην ανάπτυξη κάθε χώρας, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στο επίπεδο των μισθών. Η επίδραση θα ήταν οριζόντια, σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία. Και για να μπορούμε να έχουμε πραγματική επιρροή σε συζητήσεις όπως αυτές που αναφέραμε, είτε πρόκειται για την ενεργειακή κρίση της περιόδου αυτής, είτε για τη διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης, είμαστε όλοι ισχυρότεροι όταν δρούμε ως ένα.

Χρειαζόμαστε μια πραγματικά ενιαία αγορά, ώστε να μπορούμε να αξιοποιήσουμε το μέγεθος και τη δυναμική μιας οικονομικής υπερδύναμης σε αυτές τις συζητήσεις. Σκοπεύουμε να προχωρήσουμε, και αυτό είναι και το πλαίσιο εντολής που έχουμε λάβει ως υπουργοί Οικονομικών από τους ηγέτες, στην προώθηση της υλοποίησης της SIU. Δεν πρόκειται για ένα ενιαίο μέτρο, αλλά για ένα σύνολο πολιτικών παρεμβάσεων, όπως ήδη ανέφερα.

Η Κυπριακή προεδρία έχει επιταχύνει αυτή τη συζήτηση και, από όσο γνωρίζω, και η Ιρλανδική προεδρία θα συνεχίσει προς την ίδια κατεύθυνση. Πρέπει να κινηθούμε με ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα για να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των ηγετών. Ωστόσο, είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε.

Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ στο ψηφιακό ευρώ, το οποίο αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα που συζητείται αυτή τη στιγμή σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με ορίζοντα υλοποίησης το 2029.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν επιλέξει την ανάπτυξη ψηφιακού δολαρίου, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην ιδιωτική καινοτομία στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ιδίως στα stablecoins. Στις ΗΠΑ υπάρχει ήδη σχετικό ρυθμιστικό πλαίσιο, το λεγόμενο Genius Act, το οποίο λειτουργεί ως αντίστοιχο του ευρωπαϊκού κανονισμού MiCA. Ομοίως, στην Ευρώπη επιτρέπουμε την ανάπτυξη ιδιωτικής καινοτομίας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ωστόσο, ο πυρήνας της στρατηγικής μας είναι το ψηφιακό ευρώ.

Οφείλουμε να κινηθούμε ταχύτερα, διότι η τεχνολογική εξέλιξη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι εξίσου έντονη και εκθετική. Κάθε μήνας καθυστέρησης μετρά. Πρέπει να ενισχύσουμε το αποτύπωμα του ευρώ διεθνώς. Οι χώρες της Ευρωζώνης αναγνωρίζουν την ανάγκη να ενισχυθεί η διεθνής παρουσία του νομίσματος, και το βασικό εργαλείο για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι το ψηφιακό ευρώ.

Συνοψίζοντας, αυτά είναι τα βασικά ζητήματα που συζητήσαμε, τόσο στο πλαίσιο των συναντήσεων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας όσο και στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τουρκία – Ισραήλ & ελληνική …πατριωτική Δεξιά – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Από
Έμβολος
-

Η ακραία ρητορική Ερντογάν για το Ισραήλ, η στήριξη της Τουρκίας στις Μουσουλμανικές Αδελφότητες, η στήριξη στο Ιράν, οι διευκολύνσεις σε Χαμάς και Χεζμπολάχ, είναι σύμφυτες με την τουρκική εξωτερική πολιτική. Σαν ένα νήμα που υφαίνεται επίμονα στον χρόνο, δένοντας επιλογές με ιδεολογίες και στρατηγικές εμμονές. Δυστυχώς, όλα αυτά έχουν διαποτίσει την τουρκική γνώμη εδώ και χρόνια, με αποτέλεσμα τη δαιμονοποίηση του Ισραήλ από το 93% των Τούρκων — το μεγαλύτερο ποσοστό στον πλανήτη!

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το αντίθετο, σε γενικές γραμμές, συμβαίνει στο Ισραήλ. Σε δημοσκόπηση του περασμένου Δεκεμβρίου, μόλις το 12% των Ισραηλινών θεώρησε ότι η Τουρκία μπορεί να είναι αξιόπιστος φίλος κι εταίρος. Οι Ισραηλινοί, σε συντριπτική πλειοψηφία, θεωρούν την Τουρκία ως τη χώρα που τους απειλεί περισσότερο, μετά το Ιράν.

Επιπλέον, στην Τουρκία, σχεδόν το σύνολο των πολιτικών αναλυτών θεωρεί ότι το Ισραήλ, μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο, τους περικυκλώνουν και τους απειλούν. Κι αυτό περνά στο DNA της τουρκικής κοινωνίας, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται πλέον με την πλάτη στον τοίχο, αφού δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί που την επισκέπτονταν τουριστικά έχουν στραφεί προς την Κύπρο και κυρίως την Ελλάδα. Το ίδιο συμβαίνει και με ισραηλινά επιχειρηματικά κεφάλαια που ήταν «παρκαρισμένα» στην Τουρκία και κατευθύνονται με ταχείς ρυθμούς προς την Ελλάδα.

Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, στη χώρα μας η Αριστερά και η λεγόμενη «πατριωτική Δεξιά» εκφράζουν έναν ακραίο αντισημιτισμό.

Α-δια-νό-η-το!! Σαν να φυσά ένας άνεμος παράλογου μέσα σε έναν κόσμο που απαιτεί καθαρή σκέψη και ψυχραιμία.

Υποστηρίζουν κι επιδιώκουν να διακοπεί η συνεργασία της χώρας με το Ισραήλ, ως στρατηγική επιλογή άμυνας. Δηλαδή, τη μόνη χώρα στην περιοχή μας που είναι εχθρός του εχθρού μας. Μια επιλογή που μοιάζει να αγνοεί τη γεωπολιτική πραγματικότητα, σαν να βαδίζεις στο σκοτάδι ενώ έχεις φως στα χέρια σου.

Κι άντε, οι Αριστεροί μπορεί να νομίζουν ότι ζει ακόμη ο Αραφάτ. Κι ότι αφού το Ισραήλ υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ —που δεν θέλουν να βλέπουν— είναι ο «εχθρός» τους…
Όμως, οι Δεξιοί πατριώτες; Αυτοί που θέλουν να …«μπουκάρουμε» στην Τουρκία για να πάρουμε την Πόλη; Πώς είναι δυνατόν να τάσσονται εναντίον του Ισραήλ και να συμπλέουν με την Τουρκία; Τόσο πολύ τους τυφλώνει το μίσος τους για τον Μητσοτάκη, που βάζουν την πατρίδα πίσω από αυτό; Δεν βλέπουν ότι ο Ερντογάν είναι όλο και πιο απομονωμένος κι από την ΕΕ μόνο ο σοσιαλιστής Σάντσεθ είναι τόσο στενός φίλος του; Δεν βλέπουν ότι ταυτιζόμενοι με τον Πούτιν σε αντισημιτισμό, ευνοούν την Τουρκία; Είναι πατριωτισμός αυτό;

Σε μια εποχή που οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται με ταχύτητα, ο πατριωτισμός δεν μπορεί να είναι σύνθημα ούτε εργαλείο εσωτερικής αντιπαράθεσης. Είναι ευθύνη, είναι γνώση, είναι η ικανότητα να βλέπεις πέρα από το θυμικό της στιγμής. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοεί τους φυσικούς της συμμάχους ούτε να παρασύρεται από ιδεοληψίες που εξυπηρετούν άλλους. Γιατί στο τέλος, η Ιστορία δεν συγχωρεί τις εύκολες αυταπάτες—μόνο τις δύσκολες, συνειδητές επιλογές.

«Οι άξονες στην Ανατολική Μεσόγειο αλλάζουν — το ερώτημα είναι ποιος τους διαβάζει σωστά.

1...789...17.564Σελίδα 8 από 17.564