Ο βραζιλιάνος πρόεδρος Λούλα δήλωσε χθες Τετάρτη πως η διεθνής κοινότητα πρέπει να «βοηθήσει να προστατευτεί ο Αμαζόνιος», ενώ μένει χρονικό διάστημα μικρότερο της εβδομάδας ως τη σύνοδο των κρατών στο έδαφος των οποίων εκτείνεται το μεγαλύτερο τροπικό δάσος του κόσμου στην Μπελέμ (βόρεια).
«Έχουμε συναίσθηση της ευθύνης μας να πείσουμε τον κόσμο ότι η επένδυση στην προστασία του δάσους είναι αποδοτική», δήλωσε ο Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα σε ανταποκριτές του ξένου Τύπου στην Μπραζίλια.
«Ο κόσμος πρέπει να μας βοηθήσει να προστατεύσουμε και να αναπτύξουμε τον Αμαζόνιο», είπε ο πρόεδρος της Βραζιλίας απαντώντας σε ερώτηση του Γαλλικού Πρακτορείου για τη σημασία της βιώσιμης ανάπτυξης στην περιοχή.
Αντιπρόσωποι των οκτώ κρατών μελών του Οργανισμού της Συνθήκης Συνεργασίας για τον Αμαζόνιο (Organización del Tratado de Cooperación Amazónica, OTCA) θα συναντηθούν για πρώτη φορά από το 2009 την επόμενη εβδομάδα, προκειμένου να συντονίσουν τις πολιτικές για την προστασία του τροπικού δάσους.
Ο Λούλα επέμεινε χθες πως η κυβέρνησή του θα είναι «πολύ σκληρή» στον αγώνα εναντίον της αποψίλωσης του δάσους, που μειώθηκε κατά 33,6% από τον Ιανουάριο ως τον Ιούνιο, το πρώτο εξάμηνο της προεδρίας του, σε σύγκριση με την περασμένη χρονιά.
Στη συνάντησή του με τους ανταποκριτές του ξένου Τύπου ο Λούλα αναφέρθηκε επίσης στο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία, στον οποίο θέλει να αναλάβει ρόλο μεσολαβητή, διαβεβαιώνοντας πως η Βραζιλία θα «συνεχίσει να προσπαθεί να εργαστεί για την ειρήνη».
Ακόμη, αναφέρθηκε με ενθουσιασμό στη σύνοδο της BRICS (22η-24η Αυγούστου) στη Νότια Αφρική. Κατά την άποψή του, η ομάδα αυτή αναπτυσσόμενων οικονομιών (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) έχει «εξαιρετικό ρόλο» να διαδραματίσει στη διεθνή σκηνή.
Ο βραζιλιάνος πρόεδρος δήλωσε πως θα συζητηθεί στη σύνοδο η ενδεχόμενη διεύρυνση της ομάδας, η ένταξη σε αυτή και άλλων κρατών, μεταξύ άλλων της Αργεντινής, της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Μια εκατοστή ιατρικές επιθεωρήσεις σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων οι εγκυρότερες, απηύθυναν σήμερα μια σπάνια κοινή έκκληση για κατεπείγουσα δράση ώστε να εξαλειφθούν τα πυρηνικά όπλα, καθώς θεωρούν πως η απειλή μιας πυρηνικής καταστροφής είναι «σημαντική και αυξανόμενη».
Η έκκληση αυτή πραγματοποιείται έπειτα από τις ελάχιστα συγκαλυμμένες απειλές του ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν για ενδεχόμενη χρήση πυρηνικών όπλων στην Ουκρανία, τις επανειλημμένες βορειοκορεατικές πυραυλικές δοικιμές και την παρεμπόδιση πρωτοβουλιών για τη μη διάδοση των πυρηνικών.
«Ο κίνδυνος είναι σημαντικός και αυξανόμενος», γράφουν από κοινού σε ένα κύριο άρθρο οι διευθυντές ένδεκα ιατρικών επιθεωρήσεων πρώτης γραμμής, μεταξύ των οποίων οι BMJ, Lancet, JAMA και New England Journal of Medicine.
«Τα κράτη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα οφείλουν να εξαλείψουν τα πυρηνικά οπλοστάσιά τους πριν αυτά τα τελευταία εξαλείψουν εμάς», υπογραμμίζεται στο άρθρο.
«Το γεγονός ότι όλες αυτές οι πρώτης γραμμής επιθεωρήσεις συμφώνησαν να δημοσιεύσουν το ίδιο κύριο άρθρο υπογραμμίζει την ακραία κατάσταση έκτακτης ανάγκης που δημιουργεί η σημερινή πυρηνική κρίση», δήλωσε ο Κρις Ζιελίνσκι της Παγκόσμιας Ένωσης Εκδοτών Ιατρικού Τύπου.
Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται την ίδια εβδομάδα που συνεδριάζει στη Βιέννη η προπαρασκευαστική επιτροπή για την επανεξέταση της Συνθήκης του ΟΗΕ για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (TNP), που τέθηκε σε ισχύ το 1970.
Μια νέα εξέταση -η 10η- αυτής της σημαντικής συνθήκης το 2022 δεν είχε καταλήξει σε κοινή δήλωση και οι ΗΠΑ είχαν αποδώσει αυτή την αποτυχία στην «κυνική κωλυσιεργία» της Ρωσίας.
Την Κυριακή είναι επίσης η 68η επέτειος της πρώτης χρήσης πυρηνικού όπλου εναντίον αμάχων, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες έριξαν στις 6 Αυγούστου 1945 μια ατομική βόμβα στην ιαπωνική πόλη Χιροσίμα.
Οποιαδήποτε χρήση πυρηνικού όπλου «θα ήταν καταστροφική για την ανθρωπότητα», υπογραμμίζεται στο άρθρο.
«Ακόμη κι ένας ‘περιορισμένος’ πυρηνικός πόλεμος με μόνο 250 από τα 13.000 πυρηνικά όπλα που υπάρχουν στον κόσμο θα μπορούσε να σκοτώσει 120 εκατομμύρια ανθρώπους και να προκαλέσει μια παγκόσμια κλιματική διαταραχή που θα οδηγούσε σε πυρηνικό λιμό και θα έθετε σε κίνδυνο δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους», σύμφωνα με τους συντάκτες του άρθρου.
Επίσκεψη στην Αίγυπτο, την πρώτη μετά την επανεκλογή του, πραγματοποιεί σήμερα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος θα συναντηθεί με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ Ελ-Σίσι στο Ελ Αλαμέιν.
Κύριος στόχος είναι η επισκόπηση των διμερών σχέσεων, τη στιγμή που Αθήνα και Κάιρο αποτελούν πυλώνες σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και κομβικούς παίκτες στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής. Οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν παράλληλα αρκετές κοινές περιφερειακές προκλήσεις.
Στην ατζέντα των δύο ηγετών θα βρεθούν επίσης οι δυνατότητες εμβάθυνσης της οικονομικής και εμπορικής διμερούς συνεργασίας, οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, η ενεργειακή συνεργασία και οι μεταναστευτικές πιέσεις που απορρέουν από κρίσεις στην υποσαχάρια Αφρική και την αστάθεια στη Λιβύη.
Υπενθυμίζεται ότι η τελευταία επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Αίγυπτο έγινε τον Ιούνιο 2021, όταν συναντήθηκε με τον πρόεδρο Ελ-Σίσι στο Κάιρο, ενώ στη συνέχεια είχε επαφές με μέλη της ελληνικής κοινότητας τόσο στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα όσο και στην Αλεξάνδρεια.
Επιστήμονες του «City of Hope», ενός από τους μεγαλύτερους οργανισμούς έρευνας και θεραπείας του καρκίνου στις ΗΠΑ, ανέπτυξαν στοχευμένη χημειοθεραπεία ικανή να σκοτώσει όλους τους συμπαγείς καρκινικούς όγκους.
Οι ερευνητές στη δημοσίευσή τους στο περιοδικό «Cell Chemical Biology» εξηγούν πώς πήραν μια πρωτεΐνη, το πυρηνικό αντιγόνο πολλαπλασιαζόμενων κυττάρων (PCNA) , που κάποτε θεωρούνταν πολύ δύσκολη για στοχευμένη θεραπεία, και ανέπτυξαν σε προκλινική έρευνα μια στοχευμένη χημειοθεραπεία που φαίνεται να εξοντώνει όλους τους συμπαγείς όγκους.
Το ερευνητικό μικρό μόριο που αναπτύχθηκε προκάλεσε το θάνατο των καρκινικών κυττάρων, αλλά δεν διέκοψε τον αναπαραγωγικό κύκλο των υγιών βλαστικών κυττάρων.
Οι επιστήμονες συνεχίζουν να διερευνούν τους θεμελιώδεις μηχανισμούς οι οποίοι κάνουν αυτή τη θεραπεία που σταματά τον καρκίνο να λειτουργεί σε ζώα και σημειώνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη κλινική δοκιμή φάσης 1 που δοκιμάζει τη θεραπεία σε ανθρώπους.
Ο πάπας Φραγκίσκος προέτρεψε σήμερα τους Πορτογάλους ιερείς «να ακούν την κραυγή οδύνης των θυμάτων» σεξουαλικής κακοποίησης εντός των κόλπων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, κατά την πρώτη ημέρα της επίσκεψής του στη Λισαβόνα και έξι μήνες μετά τη δημοσιοποίηση μιας έκθεσης για το θέμα αυτό που σόκαρε τη χώρα.
Ενώπιον ιερέων και επισκόπων που είχαν συγκεντρωθεί στο Μοναστήρι των Ιερωνυμιτών, ο Χόρχε Μπεργκόλιο μίλησε για την «απογοήτευση» και τον «θυμό» που αισθάνονται ορισμένοι άνθρωποι απέναντι στην Εκκλησία «κάποιες φορές εξαιτίας της δικής μας κακής μαρτυρίας και των σκανδάλων που αμαύρωσαν το πρόσωπό της». Τα σκάνδαλα, πρόσθεσε, απαιτούν «ταπεινή και συνεχή κάθαρση, αρχής γενομένης από την κραυγή οδύνης των θυμάτων, που πρέπει πάντα να εισακούεται».
Τον Φεβρουάριο, μια έρευνα που είχε ζητηθεί από τη Σύνοδο των Πορτογάλων Επισκόπων αλλά υλοποιήθηκε από μια ανεξάρτητη επιτροπή ειδικών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον 4.815 ανήλικοι έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας στους κόλπους της Εκκλησίας από το 1950 και μετά. Η ιεραρχία της Εκκλησίας απέκρυπτε «συστηματικά» τα γεγονότα αυτά, είπαν οι ειδικοί αφού άκουσαν περισσότερες από 500 μαρτυρίες.
Στην Πορτογαλία, μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων, οκτώ στους δέκα δηλώνουν «καθολικοί» στο θρήσκευμα.
Η Εκκλησία ζήτησε συγγνώμη από τα θύματα και παραδέχτηκε ότι θα έπρεπε «να αλλάξει η κουλτούρα της» αλλά, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση, το 68% των Πορτογάλων πιστεύει ότι η εικόνα της έγινε χειρότερη.
Πριν από την άφιξη του πάπα στη Λισαβόνα, μια ομάδα υποστήριξης των θυμάτων τοποθέτησε στην πόλη τρεις μεγάλες αφίσες όπου αναφέρεται ότι «περισσότερα από 4.800 παιδιά κακοποιήθηκαν από την Καθολική Εκκλησία στην Πορτογαλία».
Σύμφωνα με τη Σύνοδο των Επισκόπων, ο πάπας Φραγκίσκος σκοπεύει να συναντηθεί, ιδιωτικά, με θύματα σεξουαλικής κακοποίησης όμως αυτό το «ραντεβού» δεν αναφέρεται στο επίσημο πρόγραμμά του.
Η πλειονότης των ιστορικών και γενικώς αρθρογράφων στην χώρα μας όχι μόνο επικρίνει, αλλά και κατακρίνει την περίοδο της βασιλείας. Θεωρεί ότι ήταν ξενοκίνητη, αυταρχική, παρεμβατική και βλαπτική για την Ελλάδα. Ορισμένοι διαπνεόμενοι και από αισθήματα ρεβανσισμού, λόγω ιδεολογικών αγκυλώσεων, χαρακτηρίζουν αρκετούς βασιλείς ως άτομα μειωμένης πνευματικής ικανότητος ή και πράκτορες-εντολοδόχους ξένων δυνάμεων. Μια προσεκτικότερη και αντικειμενικότερη μελέτη της ιστορίας, μας επιτρέπει να εξετάσουμε τα γεγονότα και τους θεσμούς αντικειμενικότερα.
Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Σκυλάκης
Το παρόν άρθρο αναφέρεται σε δύο περιστατικά στα οποία ο θεσμός της βασιλείας υπήρξε, αν όχι σωτήριος, τουλάχιστον σημαντικός για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων της χώρας μας. Και τα δύο, που δεν συμπίπτουν χρονικά, σχετίζονται με τις σχέσεις των βασιλικών οίκων της Ευρώπης, τις αλληλοεπιδράσεις και την αλληλοϋποστήριξη μεταξύ τους. Βέβαια πρωταρχικό στοιχείο στις σχέσεις μεταξύ των κρατών και των συνασπισμών αποτελούν τα συμφέροντα και οι κρατικές επιδιώξεις, αλλά και οι προσωπικοί και συγγενικοί δεσμοί δεν παύουν να επηρεάζουν καταστάσεις, μερικές φορές καθοριστικές.
Η πρώτη παρέμβαση αφορά στον “ατυχή” ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Ως γνωστό η χώρα μας ενεπλάκη σε μια στρατιωτική σύγκρουση παντελώς απροετοίμαστη διπλωματικά, οικονομικά και φυσικά στρατιωτικά. Κατόπιν των αλλεπαλλήλων ηττών του ελληνικού στρατού και ιδίως μετά την Μάχη του Δομοκού, τα οθωμανικά στρατεύματα προέλαυναν ακάθεκτα προς την Αθήνα. Επρόκειτο για την μετά το 1821 κρισιμότερη στιγμή της υπάρξεως του ελληνικού κράτους, το οποίο παρ΄ ολίγον θα έπαυε να υφίσταται και ως οντότητα.
Την τραγική κατάσταση διέσωσε ο “Αυτοκράτορας Πασών των Ρωσιών” Νικόλαος Β’, συγγενής της βασίλισσας Όλγας (1851-1926), μεγάλης Δούκισσας της Ρωσίας και συζύγου του βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου του Α΄. Ο τσάρος κατόπιν προσωπικής και εντόνου παρεμβάσεως προς τον Σουλτάνο Αβδούλ-Χαμίτ Β’ (1876-1909) ανάγκασε τα οθωμανικά στρατεύματα να παύσουν την προέλασή τους και να υπογράψουν ανακωχή της Ταράτσας στις 20 Μαΐου 1897. Εκτιμάται ότι τα κίνητρα της σωτηρίου παρεμβάσεως του Νικολάου ήταν περισσότερο προσωπικά, παρά πολιτικά, καθόσον την εποχή εκείνη, όπως και σήμερα, η χώρα μας είχε προσδεθεί ασφυκτικά στο δυτικό άρμα (τότε Αγγλία). Την ανακωχή ακολούθησε η ελληνοτουρκική συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως (1897) που περιελάμβανε ελαφρές συνοριακές διευθετήσεις εις βάρος ημών και καταβολή πολεμικής αποζημιώσεως 4 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών. Για την είσπραξη του ποσού η Ελλάδα ετέθη υπό καθεστώς “Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου”. Απόδειξη ότι η Ιστορία είναι μια ζώσα κατάσταση που επαναλαμβάνεται.
Η δεύτερη παρέμβαση αφορά στην καθοριστική υπέρ της χώρας μας ανάμειξη του Γερμανού Αυτοκράτορα (Kaiser) Γουλιέλμου Β΄ κατά τις διαβουλεύσεις συνομολόγησης στην Συνθήκη του Βουκουρεστίου, που υπογράφηκε στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1913. Με την παραπάνω συνθήκη τερματίζονται οι δύο νικηφόροι Βαλκανικοί Πόλεμοι και διπλασιάζεται η πατρίδα μας εδαφικά και πληθυσμιακά (Από 63.211 τ. χιλ. σε 120.308 και από 2.631.952 κατοίκους σε 4.718.221). Ένα από τα θέματα προς διευθέτηση αποτέλεσε η τύχη της Καβάλας και της Ανατολικής Μακεδονίας. Η Ρωσία και η Αυστροουγγαρία επιθυμούσαν η περιοχή να αποδοθεί στην Βουλγαρία, ενώ η Αγγλία ήταν αδιάφορη. Η επίμονη και προσωπική παρέμβαση του Γουλιέλμου Β΄ υπέρ της Ελλάδος συνετέλεσε ώστε αφενός να αποσυρθούν οι αντιδράσεις της αυστριακής διπλωματίας και αφετέρου να αναγκαστεί να υποχωρήσει η αντίστοιχη ρωσική στις ελληνικές απαιτήσεις.
Το αποτέλεσμα ήταν να παραχωρηθεί η Καβάλα και η ευρύτερη περιοχή στο ελληνικό βασίλειο. Κατά την άποψη του γράφοντος τα μέγιστα συνετέλεσε η συγγενική σχέση του Γερμανού Αυτοκράτορα με τον βασιλέα των Ελλήνων Κωνσταντίνο Α’, καθόσον η σύζυγος του τελευταίου ήταν και αδελφή του πρώτου. Βέβαια, η βασίλισσα Σοφία (1870-1932) αποτέλεσε ένα αμφιλεγόμενο ιστορικό πρόσωπο, λόγω της γενικότερης στάσης της κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και στην περίοδο του “Εθνικού Διχασμού”. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας εμποδίζει να βλέπουμε όλη την “ιστορική αλήθεια” και όχι μέρος της.
Οι παρεμβάσεις των λεγομένων Μεγάλων Δυνάμεων στα “ελληνικά πράγματα” αποτέλεσε διαχρονικά ένα σύνηθες φαινόμενο, το οποίο παρουσίασε και παρουσιάζει ιδιαίτερη συχνότητα στην χώρα μας λόγω της γεωγραφικής της θέσεως και των πολλών γεωπολιτικών δρώντων στην περιοχή. Το φαινόμενο, εάν και όχι αποκλειστικά ελληνικό, επιδεινώνεται ανάλογα με την μείωση της γεωπολιτικής ισχύος της πατρίδας μας. Σε αυτό το πλαίσιο οι προσωπικότητες των δρώντων, οι διαπροσωπικές σχέσεις και διασυνδέσεις τους διαδραμάτισαν και αυτές το ρόλο τους, που πολλές φορές ήταν και είναι σημαντικός.
Ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό και η σύζυγός του Σοφί ανακοίνωσαν αιφνιδιαστικά σήμερα ότι χωρίζουν, έπειτα από 18 χρόνια γάμου.
Ο Τριντό, 51 ετών και η Σοφί Γκρεγκουάρ-Τριντό, 48 ετών, παντρεύτηκαν στα τέλη Μαΐου 2005 και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.
«Η Σοφί και εγώ θέλουμε να μοιραστούμε το γεγονός ότι έπειτα από πολλές ουσιαστικές και δύσκολες συζητήσεις, αποφασίσαμε να χωρίσουμε» ανέφερε ο Τριντό στο Instagram. Η σύζυγός του ανήρτησε ένα σχεδόν πανομοιότυπο μήνυμα στον δικό της λογαριασμό στην ίδια πλατφόρμα.
Το γραφείο του Καναδού πρωθυπουργού ανακοίνωσε ότι οι δυο τους έχουν ήδη υπογράψει μια νομική συμφωνία. «Εργάστηκαν για να διασφαλίσουν ότι έχουν γίνει όλα τα νομικά και ηθικά βήματα σε ό,τι αφορά την απόφασή τους να χωρίσουν και θα συνεχίσουν να το κάνουν και στο μέλλον», προστίθεται σε αυτήν την ανακοίνωση.
Αφότου ανέλαβε την πρωθυπουργία, στα τέλη του 2015, ο Τριντό εμφανιζόταν πολύ συχνά με τη Σοφί σε κοινωνικές εκδηλώσεις και σε ταξίδια στο εξωτερικό. Τα τελευταία χρόνια όμως εκείνη περιόρισε τις κοινές εμφανίσεις τους. Πάντως, ταξίδεψαν στο Λονδίνο τον Μάιο για τη στέψη του βασιλιά Καρόλου και εμφανίστηκαν μαζί κατά την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν στον Καναδά, στα τέλη Μαρτίου.
Ο Τριντό παραχώρησε συνέντευξη Τύπου την Δευτέρα και θεάθηκε την ίδια νύχτα στο μετρό του Τορόντο, όμως δεν είχε καμία άλλη προγραμματισμένη δημόσια εμφάνιση τις δύο τελευταίες ημέρες.
«Παραμένουν μια δεμένη οικογένεια και η Σοφί και ο πρωθυπουργός επικεντρώνονται στην ανατροφή των παιδιών τους σε ένα ασφαλές, στοργικό περιβάλλον. Η οικογένεια θα κάνει μαζί διακοπές, από την επόμενη εβδομάδα», προστίθεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του Τριντό, ζητώντας να προστατευθεί η ιδιωτική ζωή τους.
Σήμερα Πέμπτη (3 Αυγούστου), ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Αίγυπτο.
Στις 11:00 ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι, στο προεδρικό μέγαρο στο Ελ Αλαμέιν. Θα ακολουθήσουν διευρυμένες συνομιλίες.Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός θα επισκεφτεί το Μνημείο Ελλήνων Πεσόντων στη Μάχη του Ελ Αλαμέιν.
Το απόγευμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραστεί και θα μιλήσει στην εκδήλωση για την παρουσίαση της υποψηφιότητας του Δημήτρη Πτωχού για τη θέση του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου, στο δημαρχείο Μεσσήνης.
Πριν ακριβώς από μια εβδομάδα, πρωινό Πέμπτης, ήμουν ήδη στο γραφείο όταν η κόρη μου τηλεφώνησε και σχεδόν κλαίγοντας μου ζήτησε συγγνώμη που μπήκε στο Πανεπιστήμιο, της Πάτρας, αντί της Αθήνας, που το είχε σίγουρο. Έχασε την Αθήνα για 5 μόρια και της ήρθε κεραμίδα.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Το ίδιο κι εμένα. Από τη μια χάρηκα! Αφενός επειδή έκανε πράξη το όνειρό της κι αφετέρου επειδή θ’ αρχίσει ο απογαλακτισμός της από την οικογένεια και θα βρει τις δικές της περπατησιές στη ζωή.
Από την άλλη πλευρά, σχεδόν πανικοβλήθηκα. Ήξερα από φίλους και οικογενειακό περίγυρο, ότι οι σπουδές στην επαρχία αποτελούν έναν οικονομικό Γολγοθά. Ο αδελφός μου σπούδασε δυο παιδιά στην Πάτρα κι «έλιωσε». Ένας φίλος πληρώνει 350 ευρώ ενοίκιο για μια τρώγλη 16 τετραγωνικών μέτρων, που μένει η κόρη του.
Ξέρετε, πολλές φορές ακούμε ή μαθαίνουμε πράγματα και δεν τους δίνουμε σημασία, μέχρι να τα αντιμετωπίσουμε οι ίδιοι; Κάπως έτσι έγινε και μ’ εμένα.
«Τρέχα να βρεις σπίτι τώρα», μου είπαν όσοι είχαν περάσει τη δοκιμασία. «Τώρα που είναι νωρίς και υπάρχουν κάποια σπίτια αξιοπρεπή».
Αξιοπρεπή, ε; Μα από τιμές; «Ο Θεός βοηθός», μου είπαν.
Πράγματι, 7.30 πρωί Σαββάτου ήμουν με την Αφροδίτη στην Πάτρα. Πρώτος και καλύτερος έξω από το μεσιτικό γραφείο που διέθετε τα περισσότερα σπίτια που υπήρχαν στις αγγελίες. TZELI REAL ESTATE.
Με την είσοδο στο γραφείο, μας υποδέχτηκαν δυο υπέροχα μάτια κι αμέσως συνειδητοποίησα την αιτία που ο φίλος μου Σαράντης Αλιβιζάτος έγραψε κάποτε τον στίχο «θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες…». Μετά τα τυπικά, ξεκίνησε η διαδικασία ανεύρεσης σπιτιού, με τον συνεργάτη του γραφείου Λεωνίδα Τσούτση. Έναν νεαρό που αποτελεί την προσωποποίηση της ευγένειας και του ανθρώπου που έχει διάθεση να επιτύχει στη ζωή του. Εν τω μεταξύ μέσα στο γραφείο είχαν ήδη ακολουθήσει δεκάδες άνθρωποι που εξυπηρετούνταν από άλλα στελέχη. Έξω από αυτό; Μια ουρά δεκάδων μέτρων, που αν ήσουν περαστικός και δεν ήξερες θα νόμιζες ότι μοιράζουν κάτι πολύτιμο… Το ίδιος συνέβαινε κι όπου υπήρχε μεσιτικό γραφείο, ενώ ήξερες ότι σε κάποια πολυκατοικία νοικιάζεται σπίτι, από την υπερσυγκέντρωση παιδιών και γονιών στην είσοδο, περιμένοντας το ραντεβού τους.
Να μη τα πολυλογώ. Με την καθοδήγηση του Λεωνίδα, βρέθηκε το αξιοπρεπές σπίτι που θα στεγάσει την Αφροδίτη. Η τιμή του; Πέραν κάθε λογικής.
Στη δε Πάτρα η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αύξηση από τις φοιτητουπόλεις. Είτε επειδή υπάρχει τεράστια ζήτηση, είτε επειδή κάποιοι «βγάζουν» τα ακίνητά τους από την αγορά και τα ενοικιάζουν με βραχυχρόνια μίσθωση.
Στην αχαϊκή πρωτεύουσα, επί παραδείγματι, το σπίτι ενός φοιτητή, με ενοίκιο και λογαριασμούς, φτάνει τα 600 ευρώ, πέριξ του κέντρου. Αν νοικιάσει κάποιος εκτός κέντρου, θα κοστίσει γύρω στα 400 ευρώ, άρα με τις μετακινήσεις θα φτάσει το ποσό του κέντρου.
Ταυτοχρόνως, οι γονείς της περιφέρειας που πέρασαν τα παιδιά τους σε σχολές της Αθήνας, θα πρέπει να υπολογίσουν ακόμη περισσότερα χρήματα, είτε νοικιάσουν στο κέντρο (αν βρουν) είτε στις συνοικίες. Τα ίδια στη Θεσσαλονίκη. Χειρότερα ακόμη στην Κρήτη. Μόλις ακούσουν τιμές οι γονείς σε Χανιά, Ρέθυμνο κι Ηράκλειο, αρχίζουν να χορεύουν πεντοζάλη.
Γράφω αυτές τις σκέψεις για να υπερτονίσω ότι η υπόθεση της φοιτητικής στέγης αποτελεί κορυφαίο ζήτημα για τις οικογένειες που σπουδάζουν παιδιά εκτός του τόπου κατοικίας τους. Όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, τα φοιτητικά σπίτια πληρώνονται με γονεϊκό αίμα κι υπάρχουν γονείς που με το άκουσμα της εισαγωγής των παιδιών τους στην επαρχία, αντί να χαίρονται με την επιτυχία του, σκέφτονται τι έρχεται…. Ένας φοιτητής σε Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, σημαίνει οικογενειακή οικονομική επιβάρυνση 12 με 14 χιλιάδες ευρώ ετησίως! Τεράστιο ποσό.
Μια φίλη, μου έλεγε ότι δεν θ’ αργήσει η στιγμή που τα παιδιά κι οι οικογένειές τους δεν θα επιλέγουν συγκεκριμένες σχολές προτίμησης, αλλά παραπλήσιες σε πόλεις με σχετικά πιο φτηνά ενοίκια. Κοζάνη, Λαμία, Τρίπολη, Καβάλα… Μα εκεί δεν υπάρχουν οι λεγόμενες πρώτες σχολές…
Μου λένε κάποιοι για κτίσιμο φοιτητικών εστιών. Ναι, εξαιρετική λύση. Μα πόσες να κτίσεις; Εδώ χρειάζονται εκατοντάδες χιλιάδες…
Τι να πω; Κάποιοι άλλοι επαναφέρουν την σκέψη να σπουδάζουν τα παιδιά σε πανεπιστήμια των περιφερειών ή των πόλεών τους. Ναι, σωστό! Μα είναι εφικτό; Τι θα γίνει όταν ένα παιδί θέλει να σπουδάσει Ιατρική και μένει στην Κομοτηνή; Πάλι δεν θα χρειαστεί να μετακινηθεί και να νοικιάσει σπίτι;
Το ζήτημα είναι τεράστιο και δεν έχει λάβει τη διάσταση που έχει πραγματικά έχει. Πολύ περισσότερο όταν ολόκληρες πόλεις ζουν από φοιτητές και στρατιώτες. Έτσι θεωρήσαμε πριν από δεκαετίες ότι θα αναπτυχθεί η επαρχία κι έτσι δομήσαμε την Παιδεία και την Οικονομία μας. Κάθε πόλη και Σχολή. Κι να τα ενοίκια, να οι καφετέριες, να τα σουβλατζίδικα…
Ας ανοίξουμε μια μεγάλη και συζήτηση γι αυτό το θέμα. Απαιτείται και μάλιστα άμεσα.
