25η Μαρτίου 1821, ημέρα εθνικής μνήμης και υπερηφάνειας.

Με απέραντο σεβασμό, τιμούμε και γιορτάζουμε τη διπλή γιορτή του Έθνους, για την Πατρίδα και τον Ελληνισμό, για την Παναγιά και την Ορθοδοξία.

Η Ελληνική Επανάσταση αποτελεί ένα διαχρονικό σύμβολο και ορόσημο ηρωισμού, αγώνων ελευθερίας και εθνικής ανεξαρτησίας που δεν παύει να εμπνέει τις προσπάθειες όλων μας απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις.

Συγχρόνως, για την Ορθοδοξία, η 25η Μαρτίου συνδέεται με το ελπιδοφόρο και χαρμόσυνο μήνυμα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Μας υπενθυμίζει τις αρετές και τις δυνατότητες του Ελληνισμού και το μοναδικό διαχρονικό μήνυμα «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος».

Οι πολεμικές συρράξεις που εξελίσσονται στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Ευρώπη, διαταράσσουν την ειρήνη και φέρνουν τον κόσμο στα πρόθυρα μιας γενικευμένης σύρραξης, ξυπνώντας τις θλιβερές μνήμες των Παγκοσμίων Πολέμων, όπου η ανθρωπότητα πλήρωσε με εκατομμύρια θύματα. Ευχόμαστε να επικρατήσει ψυχραιμία και λογική.

Η αλληλεγγύη, ο σεβασμός της ελευθερίας και της δημοκρατίας, η αγάπη για το συνάνθρωπο, η πίστη στο Θεό και στη δύναμη της προσπάθειας, αποτελούν σπουδαία εφόδια για όλους μας, είναι η ιερή παρακαταθήκη των ηρώων – αγωνιστών του 1821, που σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Χρόνια Πολλά Ημαθία, χρόνια πολλά Ελλάδα!

Κωνσταντίνος Καλαϊτζίδης

Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας

Τα ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑΤΑ είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα του Μαρτίου, η συνήθεια δηλαδή να γυρίζουν  τα παιδιά της σχολικής ηλικίας στα σπίτια, κρατώντας ένα ομοίωμα χελιδονιού και να τραγουδούν για τον ερχομό της άνοιξης και την επιστροφή των χελιδονιών.

Κρατώντας λοιπόν αυτό το έθιμο οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄ & Β΄τάξης, σήμερα 21 Μαρτίου , ημέρα της εαρινής ισημερίας, συνοδεία των εκπαιδευτικών Καραμούσα Τζένης, Μοσχοπούλου Γεωργίας, Κουικόγλου Άννας και της Διευθύντριας Διαμαντοπούλου Μαρίας αλλά και μαμάδων μελών της σχολικής μας οικογένειας, επισκεφθήκαμε και τραγουδήσαμε τα κάλαντα της άνοιξης. Περάσαμε από την πλατεία του χωριού και τα κεντρικά καταστήματα :

τον φούρνο του Τριανταφυλλόπουλου Άκη

το περίπτερο του Διακόπουλου Σάκη

το φαρμακείο του Μουρατίδη Φώτη

το σούπερ μάρκετ της κυρίας Στεργιοπούλου Κυριακής

το παντοπωλείο του Κωστόπουλου Θωμά

το καφέ του Καραγκούνη Ντίνου(escape)

το σούπερ μάρκετ της κυρίας Παπαδοπούλου Τατιάνας

το κατάστημα τυχερών παιχνιδιών της κυρίας Πετικοπούλου Έφης

το καφέ του κυρίου Αργιαντόπουλου Γεώργιου (sport café)

το σούπερ μάρκετ του Παπαδόπουλου Θωμά

το καφέ – ουζερί του Αδαμόπουλου Γιώτη

καθώς και το κρεοπωλείο του Διβόπουλου Σωτήρη

Οι προαναφερθέντες καταστηματάρχες κέρασαν γλυκά τα παιδιά, γλειφιτζούρια, σοκολάτες, καραμέλες και χρήματα για το ταμείο του σχολείου.

Η άνοιξη ανοίγει τις καρδιές των ανθρώπων και τους γεμίζει με φως και αγάπη, όπως και τα χαμόγελα των μαθητών και μαθητριών μας.

Ευχαριστούμε την τοπική κοινωνία για την εγκάρδια υποδοχή, τους μαθητές και τις μαθήτριες που με ζωντάνια και γνώση έψαλαν τα κάλαντα της άνοιξης, αλλά και τις μαμάδες για τη συνοδεία και την συμπαράσταση.

Ο ΑΝΑΠΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΗΜΑΘΙΑΣ

Α. Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του άρθρου 52§2 Ν.2696 «Περί κυρώσεως Κ.Ο.Κ.», όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.
2. Την υπ’ αριθ. 4843/24/580404 από 20-03-2024 αναφορά του Α.Τ. Νάουσας με την οποία
συνηγορεί για την έκδοση της παρούσας,
και
Β. Αποβλέποντας στην ομαλή και ασφαλή διεξαγωγή της οδικής κυκλοφορίας, στην πρόληψη
των τροχαίων ατυχημάτων, στην εξυπηρέτηση και ασφάλεια του κοινού κατά τη διάρκεια
διεξαγωγής των εορταστικών εκδηλώσεων και της παρέλασης στην πόλη της Νάουσας,

Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε
Άρθρο 1ο

Α. Την απαγόρευση της κυκλοφορίας, στάσης και στάθμευσης όπου αυτή επιτρέπεται,
παντός είδους οχημάτων, τη Δευτέρα 25-03-2024 και κατά τις ώρες 08:00΄ έως 11:30΄
στην οδό Μεταμορφώσεως και στην οδό Κ. Δημητριάδη, από τη συμβολή της με την οδό Ρ.
Φεραίου έως τη συμβολή της με την οδό Μεταμορφώσεως.
Β. Την απαγόρευση της στάσης και στάθμευσης, παντός είδους οχημάτων, όπου αυτή
επιτρέπεται, τη Δευτέρα 25-03-2024 και κατά τις ώρες 08:00΄ έως 14:00΄, στις κάτωθι
οδούς:
1. Μ. Αλεξάνδρου, από τη συμβολή της με την οδό Βύρωνος έως τη συμβολή της με την οδό
Θ. Μπιγκάνου,
2. Νοσοκομείου, από τη συμβολή της με την οδό Βύρωνος έως τη συμβολή της με την οδό
Αναδολή,
3. Βενιζέλου,
4. Χρ. Πετρίδη, από τη συμβολή της με την οδό Ζαφειράκη έως τη συμβολή της με την οδό
Θ.Μπιγκάνου.
– Επίσης την απαγόρευση της κυκλοφορίας, στις ανωτέρω οδούς την Δευτέρα 25-03-
2024 και κατά τις ώρες 10:30΄ έως 14:00΄.

Διαβάστε ολόκληρη την απόφαση: ΑΠΟΦΑΣΗ__Ψ6Η646ΜΤΛΒ-30Υ

Ένας από τους πιο μεγάλους θη­σαυρούς που έχουμε ως Ορθόδοξος λαός: τα χαριτόβρυτα Ιερά Λείψανα των Αγίων και Θαυματουργών Νεομαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης από τη Μυτιλήνη, τα οποία ευλαβείται τα μέγιστα ο χριστεπώνυμος λαός της πατρίδας μας και που θα έχει την ευλογία να φιλοξενήσει ο ναός της Ενορίας Πλατέος!!! Και που θα λάβει  χώρα στις 22 Μαρτίου το απόγευμα στις 18.30.

Δεν υπάρχει επαρχία, πόλη, νησί, χωριό, ναός  ή μοναστήρι χωρίς Ιερά Λείψανα. Σε κάθε Αγία Τράπεζα τοποθετούνται λείψανα αγίων Μαρτύρων κατά τον εγκαινιασμό, αφού δεν υπάρχει τίποτε πιο συγγενικό στα μυστήρια του Χριστού όσο τα άγια λείψανα των Μαρτύρων!

Και  τα Λείψανα των Αγίων Ραφαήλ Νικόλαου & Ειρήνης, θα «διασχίσουν» γη! αέρα! και θάλασσα! για να απονέμουμε τιμητική προσκύνηση, στη δική μας Ενορία!

Όπως η θεότητα του Χριστού, δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο σώμα κατά την τριήμερη ταφή και Ανάστασή του, έτσι και η Χάρη του Θεού δεν εγκατέλειψε  τα σώματα των αγίων μετά το βιολογικό τους θάνατο!

Η ύπαρξη των ιερών λειψάνων  βεβαιώνει την ελπίδα της αναστάσεως και της αιωνίου ζωής, την αλήθεια του Ευαγγελίου και την εμπειρία της θεώσεως!

Όταν  κανείς επισκεφθεί  τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, ή αλλού, θα διαπιστώσει ότι η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που θα του γίνει από τους μοναχούς, είναι, να του προσφέρουν να ασπαστεί τα ιερά λεί­ψανα…!

Επειδή η Εκκλησία μας τα θεωρεί «δοχεία» θείας χάριτος, προτρέπει τους πιστούς χριστιανούς της να απονέμουν σεβασμό και τιμητική προσκύνηση.

Η παρουσία της Χάριτος του Θεού στα ιερά λείψανα εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως. Άλλοτε με το άφθαρ­το, άλλοτε με την ευωδία, άλλοτε με τη θαυματουργία και την αισθάνο­νται εκείνοι που διαθέτουν πίστη και καθαρές πνευματικές αισθήσεις!

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γρά­φει ότι τα Σώματα των αγίων με την έλευση της άκτιστου Χάριτος γίνο­νται μέλη του Σώματος του Χριστού και ναός του Παναγίου Πνεύματος. Μετά την κοίμησή τους, παρά το χω­ρισμό της ψυχής από το σώμα, δεν χωρίστηκε η χάρη του Θεού, αλλά παρέμεινε στα σώματά τους και έτσι έχουν εμφανή τα δείγματα της ενοικούσης ενεργείας του Θεού. Ο ιερός Χρυσόστομος λέγει ότι οι δαίμονες, που είναι αληθινοί λήσταρχοι, όταν βλέπουν τα σώματα των μαρτύρων, αμέσως δραπετεύουν και φεύγουν.

Όλος ο χώρος αγιάζεται, όπου παραμέ­νουν τα λείψανα των αγίων. Ο άγιος Βασίλειος τονίζει ότι τα λείψανα των αγίων «αγιάζουν μεν τον τόπον, αγιά­ζουν δε και τους εις αυτόν συνιόντας».

Αυτά τα ιερά λείψανα είναι ασυγκρίτως πολυτιμότερα απ’ όλους τους θησαυρούς του κόσμου. Πολύ ωραία ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί: «Οσα γαρ ουκ ισχύει πλούτος και χρυσίον, τοσαύτα ισχύει μαρτύρων λείψανα. Χρυσίον μεν γαρ ούτε νόσον απήλασε πώποτε, ούτε βάνατον εφυγάδευσε, μαρτύρων δε οστά αμφοτέρα ταύτα ειργάσατο».

Όπου λοιπόν φυλάσσονται ιερά λείψανα, υπάρχει ιδιαίτερη ευλογία του Θεού. Συχνά οι ευλαβείς προ­σκυνητές αντιλαμβάνονται ότι από τα ιερά λείψανα εκπέμπεται κάποια ιδιόμορφη και εξαιρετικά λεπτή και αισθητή σε όλους ευωδία. Είναι μία ένδειξη ότι ο άγιος ευαρέστησε το Θεό και ο Θεός τον τιμά, ότι ακούει τη δέησή του και τη μεσιτεία του.

Ο πιστός πλησιάζοντας τα λείψανα των αγίων, έχει τη γεύση του παραδεί­σου. Κατανύσσεται και παροτρύνε­ται να γνωρίσει καλύτερα τον άγιο, να μελετήσει το βίο του, να παρα­δειγματιστεί και να τον δέσει πρότυ­πο στη ζωή του.

Τα ιερά λείψανα των αγίων δεν είναι άψυχα σώματα και γυμνά οστά χωρίς ψυχική ενέργεια, αλλά πευματοφόρα δοχεία στα οποία παραβρίσκεται κάποια άλλη δύναμη, μεγαλύτερη από αυτή της ψυχής. Αυτή η δύναμη είναι η χάρη του Αγίου Πνεύματος, που μέσω των θαυμάτων, μαρτυρά υπέρ της Αναστάσεως!

Είναι  η με­γαλύτερη απόδειξη της νέας ζωής που έφερε στον κόσμο ο Χριστός.

Γι’ αυτό πρέπει να τα προσκυνούμε ευ­λαβικά, να τα ασπαζόμαστε προσευχητικά, να ζητούμε τη βοήθεια των Αγίων μας, να αγωνιζόμαστε στην πνευματική μας ζωή, γιατί η άκτιστη χάρη του Θεού ενεργεί και διά των λειψάνων των Αγίων  και να φροντίζουμε, με όλους τους τρόπους που έχει η εκκλησία μας, να γίνουμε και εμείς άγιοι, δηλαδή να κάνουμε το σώμα μας ιερό λείψανο, με τη χάρη του Θεού.

Πρέπει πρωτίστως να θεωρούμε µεγάλη ευλογία τού Θεού που έρχονται τα λείψανα στην Ενορία µας, επειδή αγιάζουν τον τόπο, ειρηνεύουν τον λαό, εκδιώκουν τα δαιμόνια, γίνονται σωτήριες πηγές.

Διότι, όταν πεθάνει ο πνευματικός άνθρωπος, το σώμα του, κι αν είναι  νεκρό, κρύβει μέσα του σπινθήρα ζωής! τον αρραβώνα του Πνεύματος! την εγγύηση ότι θα αναστηθεί για να κληρονομήσει ενωμένο με την ψυχή Βασιλεία ουρανών!

Ο Θεός δια πρεσβειών τής Παναγίας και των Αγίων Ραφαήλ Νικόλαου & Ειρήνης,  να φωτίζει τον νου µας, ώστε να συμπεριφερόμαστε ορθόδοξα και εκκλησιαστικά.

Με θερμές πατρικές ευχές και ευλογίες

π. Χρήστος  Μιχαηλίδης

Την Κυριακή 17 Μαρτίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε το Κάιρο της Αιγύπτου, όπου και είχε συνομιλίες με τον πρόεδρο της χώρας, Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι.

Μαζί με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ήσαν και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν, η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι και ο πρωθυπουργός του Βελγίου, Αλεξάντερ Ντε Κρο. Σε αυτό το πλαίσιο, δύναται να αναφέρουμε πως η επίσκεψη του πρωθυπουργού έχει δύο επίπεδα.

Ένα διμερές, σχετικό με τις επαφές που είχε ο ίδιος με τον Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι, με στόχο την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Και δεύτερον,   ένα πολυμερές.

Όσον αφορά το πολυμερές επίπεδο ή αλλιώς, πλαίσιο, ο πρωθυπουργός υπήρξε μέλος μίας διπλωματικής αντιπροσωπείας που αφενός μεν είχε στόχο την υπογραφή συμφωνιών συνεργασίας σε διάφορους κρίσιμους τομείς, και, δεύτερον, την ανακοίνωση προσωπικά στον Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι πως η χώρα του θα λάβει ένα ποσό της τάξεως των 7,4 δισεκατομμυρίων ευρώ για την στήριξη της ασθμαίνουσας οικονομίας της και για την συγκράτηση των μεταναστευτικών ροών προς Ελλάδα και Ευρώπη.[1]

 Θεωρητικώ τω τρόπω, θα επισημάνουμε πως επίσημα πλέον, η Αίγυπτος έχει ενταχθεί στην κατηγορία των πιο σημαντικών τρίτων χωρών για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καταλαμβάνοντας μία θέση δίπλα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και στην Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ποιο είναι το κοινό σημείο των τριών χωρών;

Το ό,τι επρόκειτο περί αυταρχικών (Κίνα) και ημι-αυταρχικών καθεστώτων,[2] ή αλλιώς, περί ουσιωδώς αντι-φιλελεύθερων καθεστώτων, με τα οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό ο κατεξοχήν φιλελεύθερος ‘τόπος,’ καλείται να συνεργαστεί σε διάφορους τομείς.

Εν είδει υποθέσεως εργασίας, θα υποστηρίξουμε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πολύ πιο ανταγωνιστική απέναντι πρωτίστως στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και δευτερευόντως απέναντι στην Τουρκία[3] (στην περίπτωση της δεύτερης βέβαια, ο ανταγωνισμός έχει υποχωρήσει χάριν της επίτευξης συνεργασίας σε πολύ κρίσιμους τομείς και για τα δύο μέρη όπως είναι το προσφυγικό-μεταναστευτικό), εν αντιθέσει με ό,τι συμβαίνει με την Αίγυπτο. Εκεί όπου, η έλλειψη ανταγωνισμού με την Ευρωπαϊκή Ένωση που τήρησε προσεκτική στάση απέναντι στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτή την χώρα, συνετέλεσε ώστε να προκύψει σταδιακά ένα κλίμα συναντίληψης και αμοιβαίας κατανόησης.

‘Καρπός’ αυτής της κατανόησης του ενός για τις ‘ανάγκες’ του άλλου, ήσαν η μετάβαση των τεσσάρων ευρωπαίων ηγετών στο Κάιρο, και η υπογραφή πολύ σημαντικών συμφωνιών μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αιγύπτου, σε τομείς όπως η ενέργεια, η ασφάλεια, το μεταναστευτικό.[4]

Κατ ‘ αυτόν τον τρόπο, εκτιμούμε πως η επιχειρούμενη εμβάθυνση των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αιγύπτου, θα ήσαν δύσκολο να επιτευχθεί, εάν προηγουμένως δύο χώρες-μέλη (Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία), δεν είχαν καλλιεργήσει το έδαφος με την επιλογή της στρατηγικής προσκόλλησης στην Αίγυπτο, προκειμένου να κινηθεί ή να δράσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η εξέλιξη αυτή (επιχειρούμενη εμβάθυνση), θέτει εμπόδια στις προσπάθειες της Ρωσίας και της Κίνας[5] να ενισχύσουν τις σχέσεις τους με το Αιγυπτιακό καθεστώς. Στους ήδη ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αιγύπτου προστίθενται και άλλοι.

[1] Για των συμφωνιών που υπεγράφησαν μεταξύ Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν και Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι, βλέπε και, ‘Μητσοτάκης από Κάιρο: Σημαντική συνεργασία με την Αίγυπτο για την αποφυγή της παράνομης μετανάστευσης,’ Διαδικτυακή έκδοση εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα,’ 17/03/2024, Μητσοτάκης από Κάιρο: Σημαντική συνεργασία με την Αίγυπτο για την αποφυγή της παράνομης μετανάστευσης (protothema.gr) Πολύ ορθά οι ευρωπαίοι ηγέτες που βρέθηκαν στη χώρα της Βόρειας Αφρικής, απέφυγαν ρητά να κάνουν χρήση της έννοιας της  «απειλής», για να παραπέμψουμε στην ανάλυση του Αλέξη Ηρακλείδη. Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε πιθανότατα οι συζητήσεις και οι συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών θα κατέληγαν σε αδιέξοδο, με αποτέλεσμα οι ευρωπαίοι ηγέτες να εγκαταλείψουν το Κάιρο. Οι τέσσερις ηγέτες (εν συνεχεία προστέθηκε στο μπλοκ των ηγετών και ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης), πρώτον, αναγνώρισαν τον κρίσιμο διαμεσολαβητικό ρόλο που διαδραματίζει η Αίγυπτος στις διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ισραήλ και της ‘Χαμάς’ με στόχο την επίτευξη μίας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας. Ανοίγοντας μία μικρή παρένθεση εδώ, θα σημειώσουμε πως η Αίγυπτος διαθέτει μικρότερες δυνατότητες απευθείας παρέμβασης στην ηγετική ομάδα της τρομοκρατικής οργάνωσης της ‘Χαμάς’ συγκριτικά με το Κατάρ, που εν προκειμένω ήσαν ένας εκ των μεγαλύτερων χρηματοδοτών της συγκεκριμένης εξτρεμιστικής και αντι-Εβραϊκής οργάνωσης, που έχει δεχθεί πολλά και ισχυρά πλήγματα από τις Ισραηλινές ‘αμυντικές δυνάμεις’. Το Αιγυπτιακό καθεστώς τήρησε και τηρεί εμφανείς αποστάσεις από την ’Χαμάς’ και τις βίαιες πρακτικές της, φοβούμενη τυχόν αναθέρμανση της συμμαχίας της με την οργάνωση της ‘Μουσουλμανικής Αδελφότητας’. Δεύτερον, οι ευρωπαίοι ηγέτες αναγνώρισαν πως η Αίγυπτος συνιστά την ισχυρότερη χώρα της Βόρειας Αφρικής (σε γεω-πολιτικό επίπεδο), διατρανώνοντας την επιθυμία τους να ενισχύσουν ποικιλοτρόπως τις σχέσεις της Ένωση μαζί της. Και σε αυτή την περίπτωση, απέφυγαν κοινότοπες και απλοϊκές αναφορές στην Αίγυπτο ως ‘την σημαντικότερη χώρα του Αραβικού κόσμου,’ έχοντας βαθιά επίγνωση πως υπάρχουν και άλλοι περιφερειακοί δρώντες (Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), που διεκδικούν τα πρωτεία. Το μέγεθος δεν καθιστά μία χώρα και αυτομάτως ‘ισχυρή.’ Τρίτον, αναγνώρισαν πως το ημι-αυταρχικό (ας μην το ξεχνάμε αυτό), στρατιωτικό καθεστώς του προέδρου Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι, έχει συμβάλλει καθοριστικά στην επίτευξη της κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας, αποφασίζοντας να το ‘επιβραβεύσουν’ μέσω της εκταμίευσης ενός πολύ μεγάλου ποσού. Βλέπε σχετικά, Ηρακλείδης, Αλέξης., ‘Η Διεθνής Κοινωνία και οι Θεωρίες των Διεθνών Σχέσεων. Μια κριτική περιδιάβαση,’ Εκδόσεις Σιδέρης Ι., Αθήνα, 2005. Με την προσθήκη του καγκελαρίου της Αυστρίας Καρλ Νεχάμερ και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, οι ηγέτες που μετέβησαν στο Κάιρο, είναι έξι.

[2] Εάν επιχειρήσουμε μία σύγκριση μεταξύ των δύο αυταρχισμών, του Τουρκικού και του Αιγυπτιακού, τότε θα πούμε πως ο δεύτερος καθίσταται πιο ‘σκληρός’ από τον πρώτο. Στρεφόμενοι αρχικά στην ανάλυση του King περί «λαϊκιστικού αυταρχισμού», θα τονίσουμε τυπολογικά, το Ερντογανικό καθεστώς εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, με τον λαϊκισμό ή τις λαϊκιστικές αφηγήσεις να έχουν εμποτίσει τόσο την ηγεσία του κόμματος ‘Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης’, όσο και την ηγετική ομάδα που έχει συγκροτηθεί με σημείο αναφοράς το πρόσωπο του Τούρκου πρόεδρου. Το δε Αιγυπτιακό ημι-αυταρχικό καθεστώς είναι πολύ περισσότερο μυστικοπαθές, στο εγκάρσιο σημείο όπου ο Αιγύπτιος πρόεδρος ασκεί εξουσία δια της επιβολής και της επίδειξης ισχύος και όχι και δια της ‘γοητείας’ και της ‘αποπλάνησης’, όπως πράττει ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ποιο είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό του Αιγυπτιακού καθεστώτος; Το ό,τι έχει καταφέρει να εδραιώσει συνθήκες ενός ‘μετα-εξεγερσιακού’ «μονοκομματισμού», για να παραφράσουμε πολύ ελαφριά τον Μάνο Τσατσάνη. Και τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Πως μετά την ‘εξέγερση’ του 2010-2012 και σε ένα δεύτερο επίπεδο, μετά από το πραξικόπημα εναντίον του εκλεγμένου προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, στελέχους της ‘Μουσουλμανικής Αδελφότητας’, ο Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι εγκαθίδρυσε ένα καθεστώς εντός του οποίου πρακτικά δεν υφίσταται πολιτική και κοινοβουλευτική δραστηριότητα άλλων κομμάτων,  θυμίζοντας, ως προς αυτό, το προηγούμενο καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ. Και αυτό είναι ένα σημείο που το διαφοροποιεί αισθητά από το Ερντογανικό καθεστώς, εντός του οποίου εκδηλώνεται ο κομματικός και πολιτικός ανταγωνισμός, δίχως αυτό να σημαίνει πως δεν τίθεται εμπόδια, και δη πολλά, σε συγκεκριμένες αντιπολιτευτικές ομάδες και οργανώσεις (βλέπε τους Κούρδους). Ένα άλλο σημείο διαφοροποίησης έγκειται στο ό,τι στην Τουρκία, παρά τις λογοκριτικές πρακτικές που ενίοτε επικρατούν και την ύπαρξη πλειάδας φιλο-κυβερνητικών μέσων ενημέρωσης, εξακολουθούν να υφίστανται μέσα που ασκούν κριτική είτε διακριτική είτε έντονη, στο καθεστώς και στον Τούρκο πρόεδρο. Εν αντιθέσει με ό,τι συμβαίνει στην Αίγυπτο, εκεί όπου δεν υπάρχει δημοσιογραφικός πλουραλισμός ή πολυφωνία, με το καθεστώς να έχει θέσει υπό τον έλεγχο του τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Επίσης, ο Αιγύπτιος πρόεδρος είναι ένας «ηγέτης-πάτρωνας» (και στις δύο χώρες συναντάμε πολιτικούς κρατούμενους), κατά την ανάλυση του Μάνου Τσατσάνη, που «εγγυάται προστασία και παραχωρεί υλικά αγαθά, υπηρεσίες ή αξιώματα προς πελάτες με αντάλλαγμα τη στήριξη και την αφοσίωσή τους». Μετά από πάνω από είκοσι χρόνια στην εξουσία, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν χρειάζεται πλέον να λειτουργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο. Βλέπε και, King, S., ‘The New Authoritarianism in the Middle East and North Africa,’ Indianapolis, IN: Indiana University Press, 2009. Eπίσης, Τσατσάνης, Μάνος., ‘Τα κύματα των θεωριών εκδημοκρατισμού και τα αραβικά καθεστώτα: Μεταξύ μεταβασιολογίας και αραβικού εξαιρετισμού,’ Επιστήμη και Κοινωνία. Επιθεώρηση Πολιτικής και Ηθικής Θεωρίας, Τόμος 29, 2012, The waves of democratization theories and Arab regimes.pdf (iscte-iul.pt)

[3] Η βελτίωση των διμερών ελληνο-τουρκικών σχέσεων συμπαρασύρει με θετικό τρόπο και τις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Εμβαθύνοντας περαιτέρω, θα υπογραμμίσουμε πως η καμπύλη των ευρω-τουρκικών σχέσεων, ουσιαστικά ακολουθεί την αντίστοιχη των ελληνο-τουρκικών. Και τι εννοούμε λέγοντας κάτι τέτοιο; Εννοούμε πως η έλλειψη έντασης που επικρατεί στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις, παρατηρείται και στις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας.

[4] Η Ελλάδα, σε αυτή την συγκυρία, ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για τον έλεγχο των προσφυγικών ροών από την Αίγυπτο συγκριτικά με χώρες όπως η Ιταλία και το Βέλγιο. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, καθίσταται η ηγέτης εκείνη που κατόρθωσε να ενισχύσει την παρουσία και την επιρροή της Ιταλίας στην Βόρεια Αφρική (Αίγυπτος & χώρες του Μαγκρέμπ), κάτι που γνωρίζει πολύ καλά η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάϊεν. Μάλιστα, η Ιταλική διείσδυση στην Αίγυπτο διευκολύνεται από την απροθυμία της Μεγάλης Βρετανίας να ενισχύσει την θέση της εντός  της χώρας, εκμεταλλευόμενη το γεγονός πως ήσαν παλαιότερα αποικιακή δύναμη. Το σκέλος της ενέργειας, ενδιαφέρει εξίσου και τις τρεις χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Βέλγιο). Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαχωρίζει ρητά μεταξύ παράνομης και νόμιμης (κατόπιν διμερούς συμφωνίας) μετανάστευσης από την Αίγυπτο.

[5] Η διχοτομημένη πολιτική Λιβύη, μετά την ανατροπή του Μουάμαρ Καντάφι από την εξουσία, βιώνει μία «αλλαγή καθεστώτος» τόσο Δυτικά όσο και Ανατολικά, δίχως να έχει προηγηθεί η διαδικασία του «εκδημοκρατισμού», κατά τους Albrecht & Schlumberger. Βλέπε σχετικά, Albrecht, H., & Schlumberger, O., ‘‘Waiting for “Godot”: Regime change without democratization in the Middle East’, International Political Science Review, 25, 4, 2004, σελ. 371-392. Η Αίγυπτος δεν διαθέτει την δυνατότητα να εμποδίσει την Τουρκία από το να επιχειρήσει να επεκτείνει την επιρροή της στην Αφρική, πράγμα που ήδη κάνει.