Δύσκολη αναμένεται να είναι η εφετινή χρονιά για την ελληνική μελισσοκομία, μιας και ο κλάδος είναι άμεσα πληττόμενος από την κλιματική αλλαγή.

Παράλληλα, τα φαινόμενα ελληνοποιήσεων μελιού από χώρες όπως η Κίνα και η Ουκρανία, που διατίθενται προς πώληση σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή από τα ελληνικά, έχουν κάνει πολλούς μελισσοκόμους να «σηκώσουν τα χέρια ψηλά», ζητώντας από την πολιτεία να αντιμετωπίσει τα ζητήματα.

«Η ελληνική αγορά έχει “βουλιάξει” από τα “ελληνοποιημένα” μέλια, με αποτέλεσμα τα ελληνικά μέλια να έχουν υποτιμηθεί» δήλωσε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας (ΟΜΣΕ), Κώστας Λεονταράκης.

Προβλήματα έχουν προκαλέσει και οι εισαγωγές ουκρανικού μελιού σύμφωνα με τον ίδιο, το οποίο εισέρχεται στην ευρωπαϊκή αγορά χωρίς δασμούς.

Τα ελληνικά μέλια, αν και ποιοτικά, συνήθως έρχονται σε δεύτερη μοίρα με τον ίδιο να σημειώνει ότι «υπάρχουν νομοθετικά κενά. Υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμού αλλά πρέπει να ενεργοποιηθούν και να “ρίξουν” πρόστιμα εκεί που πρέπει».

Πάντως το φαινόμενων των παράνομων τυποποιήσεων μελιού δεν αποτελεί μόνο ελληνικό φαινόμενο. Αντίστοιχα προβλήματα έχουν και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προς την αναζήτηση λύσεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε στη δημιουργία μιας νέας πλατφόρμας για το μέλι. Σε αυτή εμπειρογνώμονες από όλη την Ε.Ε. θα μπορούν να υποβάλλουν τις απόψεις τους για την γνησιότητα και την ιχνηλασιμότητα του προϊόντος, ώστε να αντιμετωπιστεί η «μάστιγα» της νόθευσης του μελιού.

Η κλιματική αλλαγή

Τα τελευταία χρόνια η κλιματική αλλαγή γίνεται ολοένα και πιο εμφανής σε πολλές περιοχές της χώρας. Οι απασχολούμενοι στον πρωτογενή τομέα είναι αυτοί που έχουν βιώσει από «πρώτο χέρι» τα αποτελέσματα της, όπως φάνηκε και από τις καταστροφικές φωτιές του περασμένου καλοκαιριού αλλά και από τις πλημμύρες που έπληξαν τη Θεσσαλία.

«Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή. Δεν μπορεί ένας ζωντανός οργανισμός όπως είναι η μέλισσα, μιας και η ίδια δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις μεγάλες και απότομες αλλαγές του κλίματος και των θερμοκρασιών» σημείωσε ο Πρόεδρος της ΟΜΣΕ.

Αντίστοιχη είναι και η κατάσταση για τον μελισσοκόμο. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη για τους επαγγελματίες του κλάδου στη νησιωτική χώρα. «Το φαινόμενο είναι πιο εμφανές σε όλα τα νησιά της χώρας όπου υπάρχει μελισσοκομία αλλά και στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Πρόκειται για περιοχές όπου είναι κυρίως θυμαρότοποι, το οποίο θυμάρι πλέον δεν υπάρχει» σημείωσε.

Επιπλέον, οι μελισσοκόμοι των νησιών δεν έχουν το πλεονέκτημα να «βοσκήσουν» τα μελίσσια τους σε άλλες περιοχές, μιας και η πρόσβαση σε νέους τόπους, είναι πιο δύσκολη έως αδύνατη.

Σύμφωνα με τον κ. Λεονταράκη οι υψηλές θερμοκρασίες εκτός από τα παραπάνω προβλήματα, προκαλούν στις μέλισσες «λιμοκτονία». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα εκτός από χαμηλή συγκομιδή μελιού, να υπάρχει και απώλεια ζωικού κεφαλαίου. «Θα ξεκινήσουμε την πιστοποίηση αυτών των καταστροφών πανελλαδικά. Θέλουμε η πολιτεία να μας ακούσει και να μας βοηθήσει με κάποια έκτακτη στήριξη» ανέφερε.

Μειωμένο έως και 60% το εισόδημα

Οι καταστροφικές φωτιές και πλημμύρες του περασμένου έτους, είχαν ως αποτέλεσμα το εισόδημα των μελισσοκόμων να υποστεί μείωση έως και 60%» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της ΟΜΣΕ.

Και πρόσθεσε «με τη ξηρασία που επικρατεί ήδη, υπολογίζουμε ότι το εισόδημα μπορεί να μειωθεί έως και 80%». Τέλος, σύμφωνα με τον κ. Λεονταράκη τη φετινή χρονιά αναμένεται να εκλείψει το θυμαρίσιο μέλι από την αγορά, ενώ ίδιος κίνδυνος υπάρχει και για το πευκόμελο. «Θυμαρίσιο μέλι δε θα υπάρχει. Η περίοδος αυτή με τον καύσωνα είναι κρίσιμο, ενώ υπάρχει ρίσκο να μην εμφανιστεί και πευκόμελο» είπε χαρακτηριστικά.

Στις αρχές Μαΐου 2024, οι ηγέτες της Αλγερίας, της Λιβύης και της Τυνησίας συναντήθηκαν για να υπογράψουν μια συμφωνία που ενεργοποιεί εκ νέου τον κοινό μηχανισμό διαχείρισης των υπόγειων υδάτων στη βόρεια Σαχάρα.

Η Αλγερία, η Τυνησία και η Λιβύη μοιράζονται έναν από τους μεγαλύτερους υδροφόρους ορίζοντες στον κόσμο: τον Άλβιο υδροφόρο ορίζοντα. Εκτείνεται σε μια περιοχή διπλάσια από την Ισπανία, που βρίσκεται μεταξύ της νοτιοανατολικής Αλγερίας, της δυτικής Λιβύης και της νότιας Τυνησίας. Το 70% αυτού του υδροφόρου ορίζοντα βρίσκεται στην Αλγερία, το 20% στη Λιβύη και το 10% στην Τυνησία. Αυτή η υπόγεια θάλασσα περιέχει από 40.000 έως 50.000 εκατομμύρια κυβικά μέτρα υπόγειων υδάτων.

Στα βόρεια της Σαχάρας υπάρχουν περίπου 4.000 χιλιόμετρα υπόγειων στοών, τις οποίες στην Αλγερία αποκαλούν «foggaras», για τη μεταφορά νερού. Μερικές φορές αυτά τα νερά έχουν βάθος 2.000 μέτρων, γεγονός που καθιστά την εκμετάλλευσή τους πιο ακριβή.

Ένας από τους υδροφόρους ορίζοντες διατηρεί το νερό σε θερμοκρασίες που μπορούν να φτάσουν τους 80 βαθμούς, οπότε εκτός από τις συνήθεις χρήσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως πηγή γεωθερμικής ενέργειας.

Ο όρος «Άλβιος» αναφέρεται σε μια υποδιαίρεση της γεωλογικής κλίμακας, που αντιστοιχεί στην τελευταία περίοδο του Κάτω Κρητιδικού, περίπου εκατό εκατομμύρια χρόνια πριν, γι’ αυτό και μέχρι το 2013 πίστευαν ότι ήταν «απολιθωμένο νερό», δηλαδή μη -ανανεώσιμο. Ωστόσο, πρόσφατα επιστημονικά άρθρα, δείχνουν ότι τα στρώματα της βόρειας Σαχάρας ανανεώνονται, καθιστώντας τα ακόμη πιο πολύτιμα.

Η δημιουργία συντονισμένης διαχείρισης των υπόγειων υδάτων μεταξύ των τριών χωρών χρονολογείται από το 2005, στο πλαίσιο του έργου του Παρατηρητηρίου Σαχάρας και Σαχέλ. Στη συνέχεια αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό για τη συντονισμένη διαχείριση των υδροφόρων στρωμάτων.

Το έγγραφο υπογράφεται από τον υπουργό Υδραυλικής της Αλγερίας, Taha Derbal, τον Τυνήσιο Υπουργό Γεωργίας, Υδάτινων Πόρων και Αλιείας, Abdelmonem Belati και τον υφυπουργό Υδάτινων Πόρων της Λιβύης, Mohammed Faraj Qunidi.

Ο Αλγερινός υπουργός έκρινε ότι η συμφωνία «ανοίγει μια πολλά υποσχόμενη νέα σελίδα όσον αφορά τον συντονισμό και τη συνεργασία μεταξύ των χωρών μας σε έναν ζωτικό τομέα που αποτελεί τη βάση κάθε αναπτυξιακής διαδικασίας, δηλαδή τους υδάτινους πόρους».

Η υπογραφή αυτής της συμφωνίας πραγματοποιείται δύο ημέρες μετά την πρώτη τριμερή σύνοδο κορυφής μεταξύ Αλγερίας, Τυνησίας και Λιβύης. Αντικατοπτρίζει «τη σταθερή βούληση να τονώσει τις οικονομίες των τριών χωρών και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που επιβάλλει η τρέχουσα κατάσταση στην περιοχή μας».

Ο Taha Derbal δήλωσε ότι «αυτή η συμφωνία θα επιτρέψει στις υπογράφουσες χώρες να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους για τους κοινούς τους υδάτινους πόρους στο βόρειο τμήμα της Σαχάρας και να εντείνουν την ανταλλαγή πληροφοριών σε αυτό το πλαίσιο».

Για τον Τυνήσιο Υπουργό Γεωργίας, Υδάτινων Πόρων και Αλιείας, η συμφωνία «ανοίγει μεγάλες προοπτικές για περιφερειακή συνεργασία και συμβάλλει στην ενίσχυση της ασφάλειας των τροφίμων και του νερού και, ως εκ τούτου, της εθνικής ασφάλειας των υπογραφουσών χωρών, έτσι ώστε η λεκάνη της Σαχάρας στον Βορρά να συνεχίσει να είναι πηγή ζωής και ευημερίας».

Ο Λίβυος Υφυπουργός Υδάτινων Πόρων τόνισε «τις πολυάριθμες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η περιοχή» που απαιτούν, είπε, ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ των τριών χωρών σε διάφορους τομείς, και αυτό επιτεύχθηκε στην τελευταία συνάντηση στην Τυνησία.

Προέλευση: https://www.geoeurope.org/2024/06/10/xores-tou-magkremp-i-diaxeirisi-ton-ydaton/

Τo geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Στ. Κασσελάκη

Στο σύνολο, το 28.2% θεωρεί θετικό το αποτέλεσμα για ΣΥΡΙΖΑ και Στ.

Κασσελάκη έναντι του 65% που έχει αντίθετη άποψη. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους

του ΣΥΡΙΖΑ , η εικόνα είναι εντελώς αντίθετη. Το 65.8% το θεωρεί, ενώ το 30.7% έχει αντίθετη άποψη.

Το 66.5% στο σύνολο θεωρεί ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα εσωστρέφειας και

αμφισβήτησης με το 19.7% να πιστεύει ότι θα μπορέσει να κάνει τις αλλαγές που έχει

πει. Ωστόσο στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το 54% πιστεύει ότι θα κάνει τις

αλλαγές ενώ το 39.8% θεωρεί ότι θα αντιμετωπίσει φαινόμενα αμφισβήτησης και

εσωστρέφειας.

Στο σύνολο, το 41% θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το

28.8%, ότι θα πρέπει να μείνει σταθερός στην παραδοσιακή ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ , το 55.8% κρίνει ότι πρέπει να τα αλλάξει

όλα εκ βάθρων, με το 23.6% να θεωρεί ότι πρέπει να μείνει σταθερός στην

παραδοσιακή ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Για το ΠΑΣΟΚ και τον Ν. Ανδρουλάκη

Στο σύνολο, το 26.6% θεωρούν ότι βγαίνουν ενισχυμένοι από την εκλογική μάχη με το 68.8% να έχει αντίθετη άποψη. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, το

49.5% θεωρεί ότι βγήκαν ενισχυμένοι , με το 50.5% να έχει αντίθετη άποψη.

Εμφανίζεται δηλαδή μια εικόνα κόμματος που οι απόψεις ισομοιράζονται στα δύο.

Στο σύνολο, το 20.9% θεωρεί ότι ότι ο Ν. Ανδρουλάκης θα προχωρήσει στην

προώθηση αλλαγών και πρωτοβουλιών αδιαμφισβήτητος, με το 68% να έχει άποψη

ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα αμφισβήτησης. Στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το

39.2% θεωρεί ότι θα προχωρήσει αδιαμφισβήτητος , με το 49.5% να έχει αντίθετη

άποψη.

Πάντως στο σύνολο, το 71.9% πιστεύει ότι κανένα κόμμα της Κεντροαριστεράς

με τον σημερινό του ηγέτη από μόνο του και αν δεν γίνουν αλλαγές δεν μπορεί

στην προοπτική των Βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να νικήσει τον Κ.

Μητσοτάκη. Μόνο το 23.1% έχει αντίθετη άποψη. Στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει υψηλότερο

ποσοστό πεποίθησης της τάξης του 47.4% ότι μπορεί να νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη,

ενώ στο ΠΑΣΟΚ αυτή την άποψη την έχει το 25.5%.

Για τις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς

Το 57.5% της κοινής γνώμης θεωρεί ότι θα ήταν θετική εξέλιξη για την πολιτική

ζωή του τόπου η σύγκλιση και συμπόρευση των δυνάμεων της

Κεντροαριστεράς και ότι θα την καθιστούσαν υπολογίσιμο αντίπαλο. Αντίθετη

άποψη έχει το 38.6%. Θετική ανταπόκριση με υψηλά ποσοστά υπάρχει ανάμεσα

στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ με 79.8% , αλλά και του ΠΑΣΟΚ με 73.5%.Είναι

φανερό ότι η ανάγκη δημιουργίας ενός υπολογίσιμου αντίπαλου πόλου στην Ν.Δ «

σπρώχνει» προς αυτή την κατεύθυνση , με πολύ χαρακτηριστικό, ότι και το 38.6%

των ψηφοφόρων της Ν.Δ να βλέπουν θετικά μια τέτοια εξέλιξη.

Το 51.8% δεν θεωρεί ρεαλιστικό ότι μπορεί να γίνουν βήματα σ΄αυτή την κατεύθυνση, ενώ το 42.5% έχει αντίθετη άποψη. Πάντως ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ υπάρχει μεγαλύτερη αισιοδοξία η οποία είναι οριακά και

 κάπως πιο συγκρατημένη στο ΠΑΣΟΚ. Το 64.7% του ΣΥΡΙΖΑ έναντι 31.6% και το

50.5% του ΠΑΣΟΚ έναντι 45.4% θεωρεί ότι είναι ρεαλιστικό.

Στο ερώτημα ποια κόμματα της Κ/Α πρέπει να συνεργαστούν σε ένα τέτοιο μέτωπο κατά της Ν.Δ και του Κ. Μητσοτάκη στο σύνολο, επιλέγονται: ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 26.8%, ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ 20.5%, ΠΑΣΟΚ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 12.7%, ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 8.8%.

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές είναι: ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ

39.5%, ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 29.8%, ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

12.3%, ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 2.6%.

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ως « εταίροι» επιλέγονται : ΣΥΡΙΖΑ-

ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 35.7%, ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ 26.5%, ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 25.5%, ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 2%.

Σε μια τέτοια σύγκλιση το 26.6% θεωρεί ότι θα πρέπει να ηγηθεί ο Πρόεδρος

του μεγαλύτερου Κόμματος, το 5.7% ο Πρόεδρος κάποιου άλλου από αυτά που

θα συμμετέχουν και το 54.4% ένα τρίτο πρόσωπο. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους

του ΣΥΡΙΖΑ , το 56.1% επιλέγει τον Πρόεδρο του μεγαλύτερου, το5.3% άλλου

κόμματος και το 29.8% κάποιο τρίο πρόσωπο. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του

ΠΑΣΟΚ το 24.5% απαντά τον Πρόεδρο του μεγαλύτερου, το 2% άλλου κόμματος από αυτά που θα συμμετέχουν και το 64.3% ένα τρίτο πρόσωπο.

Το 48.2% θεωρεί ότι ο Α. Τσίπρας έχει ρόλο να διαδραματίσει έναντι ενός 43.2% που έχει αντίθετη άποψη. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΑ το 69.3% θεωρεί ότι έχει ρόλο σ΄αυτές τις διεργασίες και στο ΠΑΣΟΚ αυτή την άποψη έχει το 46.9%.

Το 45.6% βλέπει θετικά όχι απλά μια συνεργασία των δυνάμεων της

Κεντροαριστεράς αλλά και την ίδρυση ενός νέου Κεντροαριστερού κόμματος.

Αντίθετη άποψη έχει το 45.7%. Στον ΣΥΡΙΖΑ θετικά το βλέπουν το 47.8% έναντι

46% και στο ΠΑΣΟΚ το 44.9% έναντι 48%.

Το 36.6% κρίνει ότι υπάρχουν οι πολιτικές, προγραμματικές, κοινωνικές

προϋποθέσεις για μια τέτοια ίδρυση , με το 56.1% να έχει αντίθετη άποψη. Το 42.1%

του ΣΥΡΙΖΑ και το 44.9% του ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις , με το

53.5% και το 48% αντίστοιχα να έχουν αντίθετη άποψη.

Για το ποιος μπορεί να ηγηθεί ενός τέτοιου νέου κόμματος , το 16.4% επιλέγει

τον Α. Τσίπρα, το 9.4% τον Σ. Κασσελάκη , το 6.7% τον Ν. Ανδρουλάκη και το

54.1% ένα άλλο στέλεχος από τον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο. Ανάμεσα

στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές είναι: Α. Τσίπρας 40.4%, Σ. Κασσελάκης 36.8%, άλλο στέλεχος 17.5% και ο Ν. Ανδρουλάκης 0.9% . Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ οι επιλογές με σειρά κατάταξης είναι: Άλλο στέλεχος 58.8%, Ν. Ανδρουλάκης 21.6%, Α. Τσίπρας 9.3%, Σ. Κασσελάκης 2.1%.

Ο Ζαχαρίας Ζούπης είναι διευθυντής ερευνών της ΟΡΙΝΙΟΝ