Είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος τις θέσεις κι απόψεις του ΠαΣοΚ, που μετά την περίοδο της εσωκομματικής διαδικασίας, κατρακυλά και πάλι δημοσκοπικά. Κυρίως όμως, κατρακυλά στις συνειδήσεις των σκεπτόμενων πολιτών, πότε με τις παλινωδίες του και πότε με την μηδενική αίσθηση κυβερνησιμότητας που αποπνέει. Οι τελευταίες δυο δημοσκοπήσεις δείχνουν πεντακάθαρα τον λάθος δρόμο που έχει λάβει η Χαριλάου Τρικούπη, με τον Ανδρουλάκη να μη μπορεί να κατανοήσει ότι δεν μπορεί να πορεύεται με πολιτική κουλτούρα φοιτητικής παράταξης επαρχιακού πανεπιστημίου.
Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν μπορούν να κατανοήσουν και κάτι ακόμη. Ότι ο τρόπος που διαχειρίζονται το ζήτημα των Τεμπών, τους κατατρώει.
Προσέξτε: Συμφώνως με την ALCO, το τελευταίο διάστημα, σχεδόν το 4% των ψηφοφόρων του κατευθύνθηκε στη ΝΔ!! Ταυτοχρόνως, οι πιο αντισυστημικοί ψηφοφόροι του, περνούν την πόρτα της έξαλλης Κωνσταντοπούλου.
Κι όμως, στο ΠαΣοΚ κωφεύουν. Ακόμη κι η εσωκομματική του αντιπολίτευση (Γερουλάνος – Δούκας) εκφράζει ακόμη πιο ακραίο λόγο. Άλλωστε δεν έχει περάσει πολύς καιρός που ο πολύς Γερουλάνος ζητούσε συνεργασία ακόμη και με τη Ζωή και τον Βαρουφάκη!!
Είναι κατανοητά πλέον τα αδιέξοδα. Όπως είναι κατανοητό ότι ο πολιτικός λόγος του ΠαΣοΚ είναι πεπαλαιωμένος και διόλου ελκυστικός. Είναι λόγος ξεπερασμένος από την εποχή. Ορισμένες φορές αναδύει τις ίδιες οσμές μούχλας με αυτόν της Αριστεράς. Χώρια οι ισχυρές δόσεις τοξικότητας. Υπερθεμάτιζαν επί εβδομάδες υπέρ του επιχειρήματος των… λαθρεμπόρων και δη χωρίς το παραμικρό στοιχείο κι ο Ανδρουλάκης διαλαλούσε ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη!! Ανεπίτρεπτο για αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης και -θεωρητικά- υποψήφιο πρωθυπουργό. Νόμισαν ότι τα Τέμπη θα τους δώσουν πρωτοκαθεδρία και τελικά εξομοιωθήκαν με τον αντισυστημισμό. Ταυτίστηκε με τις ακραίες φωνές και το πεζοδρόμιο! Μοιραία ρευστοποιείται το όποιο πολιτικό κεφάλαιο διέθετε ο Ανδρουλάκης, αλλά και του ΠαΣοΚ εν συνόλω. Με τέτοιες πολιτικές και τακτικές, ίσως να μην αργήσει η στιγμή που το ΠαΣοΚ θα κονταροχτυπιέται στήθος με στήθος με το προσωπικό κόμμα της μαινόμενης Κωνσταντοπούλου.
Να πούμε κι αυτό: Παρά τα όσα διατυμπάνιζε ο Ανδρουλάκης, ότι δεν θα δεχτεί βουλευτές και στελέχη από τον ΣΥΡΙΖΑ, τελικά άνοιξε τις πόρτες της Χαριλάου Τρικούπη κι υποδέχτηκε τη Θρασκιά!! Μια πολιτικό που πριν λίγο καιρό δήλωνε ότι σαγηνεύτηκε από τον Τσίπρα, αργότερα πήγε με τον Κασσελάκη προφανώς σαγηνευμένη από εκείνον, για να καταλήξει τώρα στο ΠαΣοΚ, «ερωτοχτυπημένη» με τον Ανδρουλάκη. Τρία κόμματα σε ένα -ενάμιση χρόνο!!
Κι αναρωτιέται κάποιος σκεπτόμενος: Δηλαδή ο Ανδρουλάκης έδιωξε τον Λοβέρδο για να πάρει τη Θρασκιά; Κι αύριο τον Πέτρο Παππά; Μήπως όποιος πει ότι, ζητείται σοβαρότης, θα έχει όλα τα δίκια του κόσμου; Τι μπορεί να ελπίζει ο Ανδρουλάκης με μεταγραφές τύπου Θρασκιά; Ότι θα νικήσει τον Μητσοτάκη; Και πού είναι η ζητούμενη ηθική πλευρά αυτού του ζητήματος;
Να πούμε κι αυτό: Ο Ανδρουλάκης -μα κι η εσωκομματική του αντιπολίτευση- μάλλον αδυνατούν να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν πια να λάβουν άλλους εν δυνάμει ψηφοφόρους από τον εν διαλύσει ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούν να λάβουν καν ψήφους από αντισυστημικούς Δεξιούς . Άρα, χωρίς πρόγραμμα ουσίας προσαρμοσμένο στην εποχή και μόνο με φτηνές ανοησίες ή ιδεολογήματα, δεν μπορεί να συγκινεί κανέναν. Όσο, μάλιστα, ασχολούνται συστηματικά και ΜΟΝΟ με ζητήματα …παρακολούθησης του Ανδρουλάκη (ας μας πει επιτέλους γιατί τον παρακολουθούσαν, αφού γνωρίζει) και ΜΟΝΟ με την ντροπιαστική εκμετάλλευση του δυστυχήματος στα Τέμπη, γίνονται ουρά της Ζωής!
