Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από την κυκλοφορία του «Economist», που είχε εξώφυλλο τον Τραμπ, κάνοντας λόγο για μαφιόζικο πόλεμο που ξεκινά, προκειμένου να καταστήσει πραγματικότητα την κυριαρχία του. Τον εικονογράφησε μάλιστα ως… αρχιγκάγκστερ που ηγείται μιας συμμορίας με μέλη τον Πούτιν, τον Σι Τζιπίνγκ και τον Μπιν Σαλμάν! Προφητικό τεύχος.
Ο πορτοκαλής διάβολος, κατά τρόπο μαφιόζικο κι αλήτικο -σε παγκόσμια σύνδεση- επιχείρησε να ξευτιλίσει τον Ουκρανό πρόεδρο, επειδή ο τελευταίος κράτησε ψηλά τη σημαία της αξιοπρέπειας της χώρας του και τη δική του. Κι αυτό αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ο κόσμος που έφτιαξαν με σύνεση οι ηγέτες της μεταπολεμικής Δύσης, καταρρέει από τον Τραμπ και τον δικτάτορα Πούτιν! Δημιουργείται ένας νέος κόσμος που πετάει στα σκουπίδια το διεθνές δίκαιο και προκρίνει το δίκαιο του ισχυρού! Με Τραμπ -Πούτιν και άλλους φαύλους αυταρχικούς ηγέτες να εκφοβίζουν τις μικρότερες χώρες και να τους αρπάζουν τα καλούδια τους!
Προσέξτε: Οι ΗΠΑ έφτασαν στο σημείο να συμπορευθούν με τον Πούτιν στον ΟΗΕ! Που συμπορεύεται με τον Κιμ και τη Βόρεια Κορέα! Τραγωδία για τον ελεύθερο κόσμο! Μια τραγωδία που σύντομα θα συμπληρωθεί και με την πιθανότατη κατάρρευση του ΝΑΤΟ και τον οικονομικό πόλεμο εναντίον της Ευρώπης.
Ακόμη κι αν είχε πληρώσει τον μισό προϋπολογισμό της Ρωσίας ο Πούτιν στον Τραμπ για να τα επιτύχει αυτά, δεν θα μπορούσε να ελπίζει πολλά…. Μα ο ανεκδιήγητος κι επικίνδυνος πορτοκαλής Ντον Κορλεόνε, δεν ορρωδεί προ ουδενός και ως μαφιόζος δεν ακούει το παραμικρό από κανέναν. Εδάφη και πλούτος των χωρών ο μόνος στόχος κι ήδη έχουν γίνει ήδη αντικείμενο συναλλαγών δια της βίας και των απειλών, ενώ συνεργάτες του Τραμπ γυρίζουν την υφήλιο (όπως ο διαπραγματευτής επιχειρηματίας Γουίτκοφ) και καλλιεργούν/ επιβάλλουν τη νέα ιεραρχία του πλανήτη: Επικεφαλής ο Τραμπ και πίσω του ο Πούτιν που φαίνεται να έλαβε την υπόσχεση ότι θα αφεθεί να αποκαταστήσει τη Ρωσία ως αυτοκρατορία, αλλά κι ο Κινέζος καπιταλιστής- κομμουνιστής Σι Τζινπίγκ, με τον Σαουδάραβα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, που φαίνεται να έχει αναλάβει τον περιορισμό του Ιράν και τον εκσυγχρονισμό του Αραβικού κόσμου. Άλλωστε, αν η Σαουδική Αραβία εξομαλύνει τη σχέση της με το Ισραήλ, θα λάβει αμερικανική υπόσχεση για αμυντική προστασία από τους φανατικούς του Ιράν!
Κάπως έτσι ο Τραμπ θέλει να κάνει τη Γάζα μεσογειακό θέρετρο, κάπως έτσι είναι άγνωστά πια τα ουσιαστικά σύνορα Ισραήλ – Συρίας και Λιβάνου, κάπως έτσι είναι στο τραπέζι οι βλέψεις του στην Γροιλανδία. Όπου, εκτός από τις σπάνιες γαίες του υπεδάφους της, βρίσκεται σε κομβική γεωγραφική θέση…. Ο δε κομμουνιστής Σι, ζεσταμένος τόσα χρόνια από το άνοιγμα των συνόρων και τα δις δολάρια που εισρέουν στη Κίνα, μάλλον είναι έτοιμος να διεκδικήσει κι εκείνος εδάφη, με αντάλλαγμα τον περιορισμό τον εξαγωγών της χώρας του!
Η αλήθεια λοιπόν είναι, ότι ο κόσμος που δημιουργήθηκε από τους μεταπολεμικούς ηγέτες, βρίσκεται σε αποσύνθεση και τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Η δε διπλωματία βρίσκεται πολλές φορές σε πλήρη αδιέξοδα, ειδικά στην Ευρώπη, όπου οι ηγέτες της τα τελευταία 30-40 χρόνια την αποδυνάμωσαν και την κατέστησαν ένα δυσκίνητο γραφειοκρατικό κι ανήμπορο τέρας. Με βασική ευθύνη των Γερμανών!
Το βέβαιο είναι ότι ο «πορτοκαλής» ασκεί προσωπική πολιτική/εξουσία, πέραν από τα ειωθότα. Καταργεί αξιακά συστήματα, πολιτική ηθική, λειτουργεί «αλήτικα», χωρίς κανόνες. Κι όλο και περισσότεροι αναλυτές, πολιτικοί και διπλωμάτες εκφράζουν πιο «φωναχτά» πια την άποψη, ότι ΗΠΑ και Ευρώπη θα «σπάσουν» τους δεσμούς τους κι οι πόλεμοι θα γίνονται πιο πολύ στον κυβερνοχώρο παρά στα φυσικά πεδία που συνήθως γίνονται. Είμαστε στο κατώφλι ενός νέου κόσμου, των ισχυρών οικονομικά χωρών που διαθέτουν αυταρχικούς ηγέτες. Κι αυτό, πέραν των δεινών που μπορεί να προκαλέσει, ίσως να αποτελεί τεράστια ευκαιρία για εμάς τους Ευρωπαίους, για να ασκήσουμε κοινές με όχημα την ασφάλεια των εδαφών και την οικονομική αυτοτέλεια.
Κάτι ακόμη αναφορικά με τη χώρα μας: Σε παλαιότερη συνάντηση Τραμπ και Μητσοτάκη στο Οβάλ γραφείο, ο Μητσοτάκης είχε κάνει λόγο για την επιθετικότητα της Τουρκίας κι είχε τονίσει με έμφαση ότι η Ελλάδα θα αντιδράσει αν θιγούν τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Τότε, ο Τραμπ τον είχε ρωτήσει: «Κι αν χάσετε;»; «Δεν θα χάσουμε, κ. πρόεδρε», ήταν η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη! Όμως, είναι άγνωστο πώς το εισέπραξε ο Τραμπ, που τότε φλερτάριζε μετά μανίας με τον Ερντογάν. Λέει κάτι αυτός ο διάλογος; Ποιος ξέρει;
Όσο για τους συμπατριώτες μας που πανηγύριζαν προχθές το βράδυ σε ΜΜΕ και social media για την επιχείρηση ταπείνωσης του Ζελένσκι από τον Τραμπ, να δούμε τι θα λένε/κάνουν, αν ο «πορτοκαλής» φωνάξει τον πρόεδρο της Κύπρου στο Οβάλ γραφείο και του ζητήσει λύσεις που εξεγείρουν κάθε Έλληνα πατριώτη. Ή, να απαιτήσει λύσεις στο Αιγαίο που ακόμη κι ως σκέψη δημιουργούν… εγκεφαλικά επεισόδια…
