Κατ’ αρχάς κι επειδή οι καιροί είναι πονηροί, θα τονίσω και πάλι ότι σέβομαι απολύτως την ΕΛΑΣ και την τιμώ, όπως ακριβώς και την συντριπτική πλειοψηφία των οργάνων της. Ειδικά αυτών των αγοριών και κοριτσιών που βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους, απέναντι σε κάθε αλητήριο ή εγκληματία. Είναι γνωστό ότι η οικογένειά μου θρηνεί ακόμη -μετά από τόσα χρόνια- την απώλεια του νεαρού μέλους της, που οι δολοφόνοι της 17Ν του έκοψαν το νήμα της ζωής.
Ναι όλοι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, τιμούμε κι υποκλινόμαστε στην ΕΛΑΣ. Όμως, κάποιες πράξεις και συμπεριφορές λίγων στελεχών της, αμαυρώνουν την εικόνα και τις προσπάθειες των πολλών και τι συνεχείς προσπάθειες για φιλικές συμπεριφορές στους πολίτες. Κι αυτές δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές.
Εικόνα 1η:Σταθμός υπεραστικών λεωφορείων στον Κηφισό. Οδηγός νταλίκας, έχει σταματήσει το θηρίο του μπροστά στην έξοδο του σταθμού και διαπληκτίζεται με έναν οδηγό ΙΧ. Βρίζει Θεούς και δαίμονες κι απειλεί όποιους είναι κοντά κι ανασαίνουν. Λεωφορεία και ταξί δεν μπορούν να βγουν από τον σταθμό και δημιουργείται πανδαιμόνιο. Νεαρός αστυνομικός περιφέρεται σχεδόν αδιάφορος κι όταν πολίτης του συνιστά/ζητά να παρέμβει, αντιμετωπίζεται περίπου ως παρίας! Κι όταν προσβεβλημένος προσπαθεί να σημειώσει τον υπηρεσιακό του αριθμό, ακούει τον νεαρό αστυνομικό να τον απειλεί: «Δηλαδή, θέλεις να πας αυτόφωρο για απείθεια;». Τα σχόλια που ακούστηκαν για την ΕΛΑΣ και τον Χρυσοχοΐδη, δεν γράφονται. Απλά κρατώ την ερώτηση παριστάμενου προς τη συνοδό του: «Αυτός είναι αστυνομικός ή μπάτσος;»…
Εικόνα 2η: Στην Κρήτη, στην Ιεράπετρα, διεξήχθη το 1ο Πανελλήνιο Μαθητικό Φεστιβάλ Θεάτρου, στην αίθουσα εκδηλώσεων κάποιου σχολείου της περιοχής. Την ώρα, λοιπόν, μιας παράστασης σηκώθηκε μέγας αχός. Αστυνομικοί εισέβαλλαν στον χώρο, ως να κυνηγούσαν κάποιο μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης ή κάποιον ληστή.
Κι όμως, τίποτα απ’ αυτά. Οι αστυνομικοί είχαν, λέει, καταγγελία Τι τους είπαν; Ότι οι μαθητές κάπνιζαν ναρκωτικά; Ότι έκαναν κάτι επιλήψιμο που δικαιολογούσε τη…μπούκα; Τι στα κομμάτια μπορεί να τους κατήγγειλαν, ούτως ώστε να κάνουν τον Σαίξπηρ να σηκωθεί από τον τάφο του οργισμένος;
Προσέξτε: Όταν τα ερωτηματικά κορυφώθηκαν, άρχισαν ν’ ανοίγουν στόματα. Κάποιος κατήγγειλε ότι παιζόταν η παράσταση «Ο Εχθρός της Τάξης» του Νάιτζελ Γουίλιαμς! ‘Ένα έργο που αφηγείται τις ιστορίες έξι μαθητών σε ένα σχολείο του Νοτίου Λονδίνου στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ως δραματουργικό καμβά πάνω στον οποίο ζωντανεύουν οι ιστορίες των εφήβων της εποχής μας.
Προσέξτε κι αυτό: Το έργο έχει παιχτεί επανειλημμένως στο Εθνικό θέατρο κι έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές.
Στη συγκεκριμένη λοιπόν παράσταση που επέλεξε το 1ο ΕΠΑΛ Ρεθύμνου, υπήρχε μια σκηνή, όπου μαθητές υποδυόμενοι άλλους μαθητές έχουν έναν διάλογο μέσα στην τάξη τους. Μια μαθήτρια/ηθοποιός της παράστασης, υποδυόμενη το κλασσικό οργισμένο νιάτο, τα κάνει λίμπα και ανάμεσα στα άλλα…. τραβά και πετά στο πάτωμα μια γιρλάντα με ελληνικές σημαίες.
Τότε, ο μικρόμυαλος σπιούνος, ο «Αρτέμης Μάτσας» της εποχής μας, ειδοποίησε την Αστυνομία με ανώνυμο τηλεφώνημα. Κι η ΕΛΑΣ …έστειλε αστυνομικούς να…ελέγξουν!!! Χωρίς ντροπή, χωρίς σύνεση, χωρίς αστυνομική λογική. Μόνο σκέτη μπατσίλα!! Ανοησία, κουταμάρα, βλακεία.
Πήγαν κι έκαναν αισθητή την παρουσία τους με το στυλ ….ελέγχουμε τι κάνετε… Συνομίλησαν μάλιστα με τους εκπαιδευτικούς. Ομολογώ ότι έχω απορία τι είπαν και κυρίως με ποια γνώση μπορούσαν να …διαπιστώσουν όσα τους κατήγγειλε ο…σημερινός Αρτέμης.
Καταλαβαίνετε; Μπήκαν οπλισμένοι αστυνομικοί σε μια θεατρική/ μαθητική παράσταση κι έκαναν έλεγχο για να διαπιστώσουν μια ανώνυμη καταγγελία. Κι αυτό είναι ύβρις στον Πολιτισμό, στη Τέχνη, στην Παιδεία μας, στη δημοκρατία μας. Είναι θλιβερός σκοταδισμός! Δηλαδή σε τι διέφερε η ΕΛΑΣ στην Ιεράπετρα, από εκείνους που τρέχουν έξω από θέατρα ή παρουσιάσεις βιβλίων για να τραμπουκίσουν όσους κι όσα δεν τους είναι αρεστά;
Ναι, δεν είναι συμπεριφορά αστυνομικών αυτή. Κι αν οι αστυνομικοί που εισέβαλλαν στην αίθουσα της παράστασης εκτελούσαν διαταγές, είναι απορίας άξιο ποιος έδωσε αυτές τις διαταγές;
Το δε ερώτημα που προκύπτει, δεν είναι άλλο, αν αυτός που έδωσε τις συγκεκριμένες διαταγές μπορεί να χαρακτηρίζεται αστυνομικός; Είναι άραγε ακόμη στο Σώμα; Αυτό το τελευταίο ας το απαντήσει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης…
Όχι τίποτα άλλο, αλλά με κάποιους και τη θλιβερή νοοτροπία τους, δεν θέλει και πολύ να θυμηθούμε εποχές του… «εωράκαμεν τους ληστάς….λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης, κράζων δε σταθείτε, ρε πουστηδες γαμώ τον σταυρό σας και απαντησάντων κλάστε μας τ’ αρχίδια, απέδρασαν»….(αναφορά μπάτσου 7 Απριλίου 1923)…
