Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Την ώρα που στην Ελλάδα οι γνωστοί λαϊκιστές υπερπατριώτες ασκούν διαρκή και έντονη κριτική σε όσους διαμορφώνουν και ασκούν την εξωτερική πολιτική της χώρας, κατηγορώντας την κυβέρνηση για πολιτική ανεπάρκεια, υποχωρητικότητα, κατευνασμό, έλλειψη εθνικής στρατηγικής και ανεπαρκή πατριωτική στάση απέναντι στην αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Τούρκοι αναλυτές και τουρκικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν την εμβάθυνση της ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας, ως μια εξέλιξη που μεταβάλλει τους συσχετισμούς ισχύος και τα δεδομένα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ειδικότερα, η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» έχει βρεθεί στο επίκεντρο της τουρκικής δημόσιας συζήτησης, με αναλυτές να υποστηρίζουν ότι το σύστημα έχει ως πραγματικό στόχο την Τουρκία, καθώς και ότι η αμυντική συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για την προμήθειά της, είναι μια «ύπουλη» συμφωνία.

Παράλληλα, αναπτύσσεται ένα ευρύτερο τουρκικό αφήγημα που επιχειρεί να παρουσιάσει γενικότερα την ελληνοϊσραηλινή συνεργασία, ως μέρος μιας γεωπολιτικής αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο με κεντρικό στόχο την Τουρκία.

Συγκεκριμένα, η τουρκική πολιτική ηγεσία, μέσω της ιδιαίτερα σκληρής ρητορικής που έχουν αναπτύξει ο Πρόεδρος κ. Ερντογάν και ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Χακάν Φιντάν απέναντι στο Ισραήλ, επιχειρεί να εντάξει τις νέες περιφερειακές συνεργασίες σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αντιπαράθεσης με το Τελ Αβίβ.

Έτσι, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν παρουσιάζεται απλώς ως ένα ελληνικό αμυντικό πρόγραμμα, αλλά επιχειρείται να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο τουρκικό αφήγημα περί διαμόρφωσης ενός εχθρικού γεωπολιτικού άξονα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αξιολογώντας τα ανωτέρω δεδομένα, το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό και ξεκάθαρο.

Αν πράγματι η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας,  όπως υποστηρίζουν οι επικριτές της, με την πολιτική των «ήρεμων νερών» υπονομεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αποδυναμώνει την εθνική άμυνα και ασφάλεια και ακυρώνει την ελληνική αποτροπή, τότε γιατί η Τουρκία αντιδρά με τέτοια ένταση σε μια στρατηγική επιλογή του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και της ελληνικής κυβέρνησης;

Το αμέσως επόμενο ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν όσοι επίμονα επενδύουν πολιτικά στο αφήγημα της «ανίσχυρης Ελλάδας», είναι ακόμη πιο συγκεκριμένο.

Αν η Ελλάδα είναι πράγματι, όπως υποστηρίζουν οι γνωστοί λαϊκιστές υπερπατριώτες, μια χώρα απομονωμένη, χωρίς ισχυρές συμμαχίες, με ανεπαρκή αποτρεπτική ισχύ και εγκλωβισμένη σε φοβικά σύνδρομα απέναντι στην Τουρκία, γιατί η εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ προκαλεί τόσο έντονη συζήτηση, ανησυχία και προσπάθεια πολιτικής απονομιμοποίησης στην απέναντι πλευρά;

Η απάντηση δεν βρίσκεται στις κραυγές, ούτε στις λαϊκιστικές και εθνικιστικές κορώνες για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.

Βρίσκεται στα γεγονότα. Και τα γεγονότα δείχνουν ότι η πραγματική αποτροπή οικοδομείται με σύνεση, σοβαρότητα,  στρατηγικό σχεδιασμό, πραγματικές αμυντικές δυνατότητες, τεχνολογία, διεθνή αξιοπιστία και συμμαχίες με στρατηγικό βάθος.

Αλλά υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα, το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί από όσους επιμένουν να παρουσιάζουν την Ελλάδα ως «ανίσχυρη» και «απομονωμένη».

Μήπως τελικά, η εικόνα της Ελλάδας που συστηματικά καλλιεργείται στο δημόσιο διάλογο από κάποιους πολιτικούς και δημοσιολογούντες, αλλά και από ορισμένα μέσα ενημέρωσης, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική εικόνα που αξιολογεί η ίδια η Τουρκία;

Γιατί υπάρχει μια κρίσιμη αντίφαση που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Αν η Ελλάδα είναι πράγματι τόσο αδύναμη, τόσο απομονωμένη και τόσο φοβισμένη απέναντι στην Τουρκία όσο υποστηρίζουν ορισμένοι στο εσωτερικό της χώρας, τότε γιατί η Άγκυρα αντιδρά έντονα στην ενίσχυση των ελληνικών αμυντικών δυνατοτήτων και στην εμβάθυνση των στρατηγικών συνεργασιών της Αθήνας;

Η Τουρκία δεν μπορεί να αντιδρά σε μια Ελλάδα που παραμένει στάσιμη, αδύναμη, φοβική και της επιβάλει συνεχώς την πολιτική της μέσω τετελεσμένων.

Αντιδρά σε μια Ελλάδα που αλλάζει.

Αντιδρά, σε μια Ελλάδα που ενισχύει συνεχώς τις Ένοπλές Δυνάμεις της και αναβαθμίζει την αποτρεπτική της ικανότητα.

Αντιδρά σε μια Ελλάδα που εμβαθύνει τις στρατηγικές της συνεργασίες, δημιουργεί δίκτυα περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας και διευρύνει το γεωπολιτικό της αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αντιδρά σε μια υπολογίσιμη δύναμη που δεν περιορίζεται απλά στην αγορά κάποιων οπλικών συστημάτων, αλλά επιδιώκει τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου και πολυεπίπεδου αμυντικού οικοσυστήματος.

Τέλος, αντιδρά σε μια Ελλάδα που αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε απόπειρας αμφισβήτησης της ασφάλειας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Και αυτά είναι ίσως τα σημαντικότερα στοιχεία που πρέπει να αξιολογήσουμε.

Γιατί η πραγματική αξιολόγηση της ελληνικής ισχύος δεν μπορεί να γίνεται μέσα από εθνικιστικές κορώνες και διαγωνισμούς υπερπατριωτισμού στο εσωτερικό της χώρας.

Αξιολογείται πρωτίστως από τις πραγματικές δυνατότητες που αποκτά η Ελλάδα, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο αυτές αξιολογούνται και κυρίως, γίνονται αντιληπτές από την τουρκική πλευρά.

Γιατί στην αποτροπή δεν έχει σημασία μόνο η ισχύς που διαθέτεις. Έχει σημασία και η ισχύς που ο αντίπαλος αντιλαμβάνεται ότι διαθέτεις, η αξιοπιστία με την οποία την αποτυπώνεις και το κόστος που εκτιμά ότι θα κληθεί να καταβάλει εάν επιχειρήσει να την αμφισβητήσει.

Και υπό αυτή την έννοια, η ένταση της τουρκικής αντίδρασης στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» και στη στρατηγική εμβάθυνση της συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ αποτελεί ένα δεδομένο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διάσταση της τουρκικής αντίδρασης, η οποία δεν πρέπει να αγνοηθεί από την ελληνική πολιτική ηγεσία. Η διάσταση αυτή, αφορά την προσπάθεια της Άγκυρας να διαμορφώσει ένα αφήγημα που θα απονομιμοποιήσει τις ελληνικές αμυντικές επιλογές, παρουσιάζοντάς τες όχι ως μέτρα ενίσχυσης της εθνικής ασφάλειας και αποτροπής, αλλά ως επιθετικές και αποσταθεροποιητικές κινήσεις που εντάσσονται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό εναντίον της Τουρκίας.

Το αφήγημα αυτό, δεν πρέπει απλώς να καταγραφεί από την ελληνική πλευρά, αλλά και να αναλυθεί, να αποδομηθεί και να αντιμετωπιστεί στρατηγικά.

Συγκεκριμένα, η Ελλάδα δεν πρέπει να επιτρέψει να κυριαρχήσει το τουρκικό αφήγημα και να εγκλωβιστεί σε μια συζήτηση για την αμυντική της πολιτική με το πλαίσιο που θέτει η Τουρκία.

Οφείλει να αναδείξει τις πραγματικές διαστάσεις των επιλογών της και να απαντήσει με επιχειρήματα στους βασικούς ισχυρισμούς που επιχειρεί να επιβάλει η τουρκική πλευρά.

Υπό το πρίσμα αυτό, σε σχέση με τον τουρκικό ισχυρισμό ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί ένα επιθετικό σχέδιο που στοχεύει την Τουρκία θα πρέπει να επισημανθεί, ότι πρόκειται για  ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας και όχι για ένα επιθετικό σύστημα σχεδιασμένο για την προβολή στρατιωτικής ισχύος εναντίον τρίτων χωρών.

Σε καμία περίπτωση, η αμυντική ενίσχυση μιας χώρας δεν μετατρέπεται σε επιθετική ενέργεια, επειδή προκαλεί ανησυχία στην απέναντι πλευρά.

Αν ίσχυε αυτή η λογική, τότε κάθε αμυντική επένδυση ενός κράτους θα μπορούσε να χαρακτηρίζεται «επιθετική» από οποιονδήποτε τρίτο αισθάνεται, ότι περιορίζεται η σχετική του στρατιωτική υπεροχή.

Το γεγονός ότι ένα αμυντικό σύστημα μπορεί να επηρεάζει τους στρατιωτικούς υπολογισμούς της Τουρκίας, δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα του.

Αντιθέτως, ακριβώς αυτή η μεταβολή των υπολογισμών, αποτελεί βασικό στοιχείο της αποτρεπτικής λειτουργίας του.

Η ουσία της αποτροπής είναι να καταστήσει σαφές στον δυνητικό αντίπαλο, ότι οποιαδήποτε απόπειρα χρήσης στρατιωτικής ισχύος θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικές δυνατότητες άμυνας και συνεπώς, θα συνεπάγεται υψηλότερο κόστος.

Υπό αυτή την έννοια, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν αποτελεί μηχανισμό επιθετικής προβολής ισχύος, αλλά μηχανισμό ενίσχυσης της αποτρεπτικής ικανότητας της Ελλάδας απέναντι σε μια πιθανή επίθεση.

Δεν δημιουργεί από μόνη της μια νέα επιθετική δυνατότητα της Ελλάδας, αλλά ενισχύει την ικανότητά της να προστατεύει τον εναέριο χώρο, τις Ένοπλες Δυνάμεις, τις κρίσιμες υποδομές και τον πληθυσμό της.

Επομένως, ο τουρκικός ισχυρισμός επιχειρεί να συγχέει δύο διαφορετικές έννοιες: την αμυντική ικανότητα και την επιθετική πρόθεση.

Το ότι η Τουρκία αντιλαμβάνεται την ενίσχυση της ελληνικής αεράμυνας ως παράγοντα που επηρεάζει τους δικούς της στρατιωτικούς σχεδιασμούς, δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκτά επιθετικές προθέσεις.

Σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκτά μεγαλύτερη ικανότητα να αποτρέπει ή να αντιμετωπίζει μια πιθανή επίθεση.

Και εδώ βρίσκεται η πραγματική ουσία της «Ασπίδας του Αχιλλέα».

Δεν είναι μια ασπίδα εναντίον της Τουρκίας, αλλά μια ασπίδα υπέρ της Ελλάδας.

Η διαφορά δεν είναι επικοινωνιακή, αλλά στρατηγική.

Γιατί ένα κράτος που ενισχύει την αμυντική του ικανότητα δεν δημιουργεί κατ’ ανάγκη αστάθεια.

Μπορεί αντίθετα, να συμβάλλει στη σταθερότητα, όταν η ενίσχυση αυτή καθιστά λιγότερο ελκυστική την επιλογή της στρατιωτικής πίεσης ή απειλής του αντιπάλου και αυξάνει την πιθανότητα μιας κρίσης να παραμείνει υπό έλεγχο.

Επομένως, η Ελλάδα δεν χρειάζεται να απολογηθεί για το γεγονός, ότι ενισχύει την άμυνά της.

Χρειάζεται να εξηγήσει με σαφήνεια γιατί το κάνει και ποιον σκοπό υπηρετεί.

Ο σκοπός είναι η προστασία, η λογική είναι η αποτροπή και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι η ειρήνη μέσω μιας αξιόπιστης αποτρεπτικής ισχύος.

Όσον αφορά τον τουρκικό ισχυρισμό, ότι η ελληνοϊσραηλινή αμυντική συνεργασία δημιουργεί έναν «εχθρικό άξονα» εναντίον της Τουρκίας, θα πρέπει να τονιστεί ότι η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ δεν δημιουργήθηκε για να περικυκλώσει την Τουρκία.

Αντιθέτως, έχει αναπτυχθεί σταδιακά εδώ και μια δεκαετία και περιλαμβάνει την άμυνα, την ενέργεια, την τεχνολογία, την πολιτική προστασία, την οικονομία και ευρύτερα ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας.

Η Ελλάδα δεν συμμετέχει και δεν χρειάζεται να συμμετάσχει σε κανένα «αντιτουρκικό άξονα».

Χρειάζεται και οικοδομεί δίκτυα στρατηγικών συνεργασιών που ενισχύουν την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τη στρατηγική της αυτονομία.

Η διαφορά είναι ουσιώδης. Ένας άξονας συγκροτείται εναντίον κάποιου, ενώ ένα δίκτυο συνεργασιών συγκροτείται για την επίτευξη κοινών συμφερόντων.

Η προσπάθεια της Άγκυρας να αντιστρέψει την πραγματικότητα και να παρουσιάσει κάθε ελληνική στρατηγική συνεργασία ως μέρος ενός σχεδίου «περικύκλωσης της Τουρκίας» αποκαλύπτει περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο η ίδια αντιλαμβάνεται το περιφερειακό περιβάλλον, παρά τον πραγματικό χαρακτήρα των ελληνικών επιλογών.

Τέλος, σε σχέση με τον τουρκικό ισχυρισμό ότι η  Ελλάδα, μέσω της συνεργασίας της με το Ισραήλ και της ενίσχυσης της αμυντικής της ικανότητας, μετατρέπεται σε μέρος μιας ευρύτερης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης με την Τουρκία και κατ’ επέκταση, επιλέγει μια στρατηγική έντασης απέναντί της, η ελληνική απάντηση θα πρέπει να είναι εξίσου σαφής.

Η Ελλάδα δεν έχει επιλέξει και δεν επιθυμεί να επιλέξει τη στρατηγική της έντασης.

Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφώσει ένα μοντέλο διαχείρισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων που συνδυάζει τον ενεργό διάλογο, τους ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας, την ανάληψη διπλωματικών πρωτοβουλιών και τη συνεχή ενίσχυση  της αποτρεπτικής της ικανότητας.

Πρόκειται για μια -όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο μου- «Στρατηγική Ευθύνης» σύμφωνα με την οποία ο διάλογος δεν αντιμετωπίζεται ως ένδειξη αδυναμίας ή υποχώρησης, αλλά ως εργαλείο διαχείρισης κρίσεων, περιορισμού της έντασης και δημιουργίας συνθηκών σταθερότητας, χωρίς να εγκαταλείπεται η ανάγκη διατήρησης ισχυρής και αξιόπιστης αποτροπής.

Ειδικότερα, μέσω αυτής της «Στρατηγικής Ευθύνης» η Ελλάδα επιδιώκει τη σταθερότητα μέσα από τον συνδυασμό διαλόγου και αποτρεπτικής ισχύος, αποφεύγοντας μια «Στρατηγική Έντασης», η οποία επενδύει στη ρητορική της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης και μπορεί να εγκλωβίσει τις δύο χώρες σε ένα φαύλο κύκλο κλιμάκωσης και αστάθειας.

Η Ελλάδα επενδύει στο διάλογο, αλλά ταυτόχρονα ενισχύει την αποτρεπτική ισχύ της.

Συνομιλεί με την Τουρκία και ταυτόχρονα, αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής επιλογής εναντίον της.

Διατηρεί ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας, χωρίς να αποδέχεται τετελεσμένα και να εγκαταλείπει τις κόκκινες γραμμές και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Αυτό δεν είναι «Πολιτική Κατευνασμού», αλλά «Στρατηγική Ευθύνης».

Όταν μια χώρα προμηθεύεται αεροπλάνα Rafale, εκσυγχρονίζει τα F16 σε επίπεδο Viper, προετοιμάζεται για την ένταξη των F-35 στον αμυντικό της σχεδιασμό, ενισχύει το Πολεμικό της Ναυτικό με νέες φρεγάτες Belharra και Bergamini και προχωρά στην ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», δεν ακολουθεί πολιτική Κατευνασμού.

Οικοδομεί ισχυρή εθνική αποτροπή μέσα από μια συνεκτική «Στρατηγική Ευθύνης».

Εν κατακλείδι, η έντονη τουρκική αντίδραση στη συμφωνία για την απόκτηση της «Ασπίδας του Αχιλλέα» αποτελεί ένα στοιχείο που πρέπει να αξιολογηθεί με στρατηγική ψυχραιμία.

Υποδηλώνει, ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται από την Τουρκία ως μια ανίσχυρη και απομονωμένη χώρα, όπως συχνά επιχειρείται να παρουσιαστεί στον ελληνικό δημόσιο διάλογο, αλλά ως μια υπολογίσιμη δύναμη, η οποία ενισχύει τις αμυντικές της δυνατότητες, διευρύνει τις στρατηγικές της συνεργασίες και αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής ή αναθεωρητικής επιλογής εναντίον της.

Ταυτόχρονα, η προσπάθεια της Άγκυρας να παρουσιάσει την ελληνική αμυντική ενίσχυση ως επιθετική ενέργεια, επιβεβαιώνει την ανάγκη η Ελλάδα, να μην αφήνει τρίτους να καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αξιολογούνται οι εθνικές της επιλογές.

Στο πλαίσιο αυτό, η Αθήνα οφείλει να συνεχίσει να διαμορφώνει και να προβάλλει με πειστικό τρόπο το δικό της στρατηγικό αφήγημα, ότι η ενίσχυση της εθνικής της άμυνας δηλαδή, δεν αποτελεί απειλή για κανέναν, αλλά προϋπόθεση ασφάλειας, σταθερότητας και αξιόπιστης αποτροπής.

Τέλος, η έντονη αντίδραση της Τουρκίας στις εθνικές και αμυντικές στρατηγικές επιλογές της Ελλάδας καταδεικνύει με ιδιαίτερα σαφή τρόπο, ότι η  εθνική ισχύς δεν κρίνεται από το ποιος εμφανίζεται πιο «πατριώτης» στο εσωτερικό της χώρας.

Κρίνεται και αξιολογείται από τις πραγματικές δυνατότητες που διαθέτει η χώρα, από τις στρατηγικές συμμαχίες που οικοδομεί και κυρίως, από τον τρόπο με τον οποίο οι δυνατότητες αυτές γίνονται αντιληπτές από εκείνους που ενδέχεται να τις αμφισβητήσουν.

Γιατί η πραγματική αποτροπή χτίζεται με έργα και όχι με εθνικιστικές κορώνες.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

  Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

 E-mail: konmpalo@gmail.com

WhatsApp Channel: https://whatsapp.com/channel/0029Vb87C9m2Jl8HfqccYV1y

«Άνθρακες ο θησαυρός» ή «πολλή φασαρία για το τίποτα», θα μπορούσε να πει κάποιος πολιτικός ή οικονομικός παρατηρητής για τις αναμενόμενες εξαγγελίες Τσίπρα για την Οικονομία.

Ο πρώην πρωθυπουργός, ανέβηκε στο βήμα και μ’ εκείνον τον θεατρικό στόμφο που χαρακτηρίζει τους λόγους του και τελικά κατέληξε πάλι σε υποσχέσεις για νέες …φρεναπάτες! Ταξίματα σε ορίζοντα τετραετίας, φενάκες σε ορίζοντα δεκαετίας και λοιπές …κοινωνικές συμφωνίες και εγγυήσεις.

Νέο πελώριο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, κάτι ως …άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς…   Με απίστευτες αντιφάσεις, τέτοιες που μόνο κάποιος που δεν έχει σχέση με την Οικονομία και τις διαδικασίες της μπορεί να προτείνει. Δηλαδή, από τη μια η στήριξη της παραγωγικής αναγέννησης της χώρας (καινοτομία, βιομηχανία κλπ) και από την άλλη με… εφαρμογή άλλων κανόνων στο τραπεζικό σύστημα, έξω από τα ειωθότα παγκοσμίως!

Με ακρογωνιαίο λίθο την …επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ! Την οποία ο ίδιος είχε…διαλύσει! Κι είναι απορίας άξιο που δεν ζήτησε (ακόμη) την επανακρατικοποίηση του ΟΤΕ και της Ολυμπιακής…

Είπε κι έταξε κι άλλα. 500 ευρώ σε γιατρούς και νοσηλευτές, 300 ευρώ στους εκπαιδευτικούς, ενώ υποσχέθηκε εθνικό ταμείο σύγκλισης που θα γεμίσει με 12 δις!! Κι ένα άλλο, επενδυτικό με 10 δις σε δέκα χρόνια…

Μίλησε για μείωση του ΦΠΑ στο 6% για βασικά τρόφιμα και είδη υγιεινής, αλλά δεν είπε ότι αυτό κοστίζει περίπου 2 δις ετησίως. Ποιος θα τα πληρώσει;

Μίλησε για διπλασιασμό της έκπτωσης φόρου για τις οικογένειες με παιδιά, μέτρο που κοστίζει 1 δις! Ποιος θα το πληρώσει; Μίλησε για την κατάργηση της προκαταβολής φόρου στις ατομικές επιχειρήσεις. Μα δεν είπε ότι αυτό αποτιμάται στα 800 εκ. ευρώ! Ενώ για τη μείωση της προκαταβολής φόρου στα νομικά πρόσωπα από το 80% στο 50%, το ποσό ανεβαίνει στα 2,1 δισ. ευρώ. Πώς θα καλυφτούν όλα αυτά στον προϋπολογισμό;

Ως αντιστάθμισμα, πρότεινε έναν μηχανισμό «δίκαιης φορολόγησης», όπως είπε, που αφορά «το 1% των οικονομικά ισχυρότερων Ελλήνων, την αύξηση του φόρου στα μερίσματα και την φορολόγηση των τραπεζικών κερδών.

Πάντως, κατά Τσίπρα, στις … νέες ημέρες του, όλοι θα κάνουν διακοπές, η ακρίβεια θα εξαφανιστεί, οι ανέντιμοι θα μεταναστεύσουν και στη θέση τους θα επιστρέψουν οι νέοι του brain drain….

Αυτά και πολλά άλλα, θα έχουν οδηγό την εντιμότητα, αφού ο ίδιος θα μπει μπροστά και θα επιβάλλει την ηθική ανωτερότητα της Αριστεράς. Επίσης, λησμόνησε ν’ αναφερθεί στο γεγονός ότι όσα παρουσίασε κοστίζουν 13 δις και παραβιάζουν κάθε ευρωπαϊκό κανόνα για τα όρια των δημοσιονομικών δαπανών.

Είπε και το άλλο: Ότι οι ανισότητες ξεκινάνε από την Παιδεία και το σχολείο. Προφανώς, την ώρα που το έλεγε,  είχε λησμονήσει ότι στέλνει σε ιδιωτικό σχολείο τα παιδιά του, από το νηπιαγωγείο ακόμη!

Έταξε κι ετήσιο φόρουμ ειρήνης στην Αρχαία Ολυμπία. Προφανώς για κάνουν weekend οι freepalestine κι οι συνοδοιπόροι τους…

Η Θεσσαλονίκη, λοιπόν, άκουσε ξανά το ίδιο τραγούδι: περισσότερα, καλύτερα, δικαιότερα!  Χωρίς να υπάρχει αφήγημα, χωρίς να εξηγείται πειστικά το πώς. Η πολιτική, όμως, δεν κρίνεται από το ύψος των υποσχέσεων αλλά από το κόστος και την εφαρμογή τους. Κι εκεί ακριβώς αρχίζει η πραγματικότητα.

Γιατί, τα τραγούδια μπορεί να είναι πολλά, τα στάχυα, όμως, μετριούνται στο χωράφι…

Κι ας μη ξεχνάμε, ότι από …τραγούδια, νταούλια, λόγια, αυταπάτες και … μουσαμάδες, έχουμε χορτάσει…

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 4/9/2026

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΣΕ ΠΑΡΑΖΑΛΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» «Αδειάζουν» τώρα τη Ζαχαράκη για το βιβλίο με τα ομόφυλα ζευγάρια «ΜΑΪΜΟΥ» ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ από τον Γεωργιάδη για την ηγεσία της ΝΔ»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Επιστρέφει στο 2015 ο Τσίπρας θέλει να ψάξει τις θυρίδες! – Κακούργημα θα γίνουν οι τηλεφωνικές απάτες – Νέο ράλι τιμών για το σιτάρι»

ΤΑ ΝΕΑ: «ΓΙΑΤΙ ΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΚΑΤΑΠΑΤΗΜΕΝΑ – ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ – ΣΙΣΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΕΛ ΑΛΑΜΕΪΝ Σε ειδική αποστολή στην Αίγυπτο – Ο ΟΗΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΛ ΝΙΝΙΟ»

ΕΣΤΙΑ: ««Χέρι» στις θυρίδες από τον Τσίπρα Τι ομολόγησε για το περιουσιολόγιο ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛΑΣ»

Espresso: «Ο ΝΕΟΣ ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΣΠΑΛΙΑΡΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΖΗΤΑ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ Η SHOWBIZ ΜΠΑΜ & ΚΑΤΩ Ο «Mr 4.000»»

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΑΣ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΠΟΙΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: ««Σκούριασε» μετά 10 μήνες στη θάλασσα – ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Παγίδες στις μεταβολές των ακινήτων – Αυξήθηκαν κατά 64% οι τουρίστες στην Αττική»

KONTRA NEWS: «Η πρωτοφανής επίθεση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποκαλύπτει τον πανικό ΑΓΓΙΞΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ – ΕΔΩ ΚΑΙ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΘΡΙΛΕΡ ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΓΙΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗ ΠΟΥ Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΘΑΨΕ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ»

Star press: «Αυτό είναι το ζευγάρι που ο καβγάς του εξελίχθηκε σε απόπειρα ανθρωποκτονίας ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «Μοιράζονται τον ίδιο αντίλαϊκό δρόμο της εκμετάλλευσης και της πολεμικής εμπλοκής»

Ο ΛΟΓΟΣ: «Στα ύψη τα ενοίκια άφαντα τα σπίτια – ΝΙΚΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ Έρχονται 522 έργα σε όλη τη χώρα έως το 2030 – Διάβημα της Αθήνας στην Άγκυρα για τα θαλάσσια πάρκα»

POLITICAL: «Η Ελλάδα χτίζει «στρατό» drones»

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: «Ο ΤΣΙΠΡΑΣ «ΜΟΙΡΑΣΕ» 13 PLUS ΔΙΣ. ΑΠΟ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Το déjà vu του… Μεσσία – ΣΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Οι παλιοί φίλοι έγιναν εχθροί»

VOICE: «ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΑΝΙΚΟΣ σε εχθρούς και φίλους»

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ: «Δικαστής αναστέλλει το νέο διάταγμα Τραμπ για την ιθαγένεια παιδιών που γεννιούνται στις ΗΠΑ – Μειώνεται η διαφορά υπέρ του Πάππας στις προκριματικές»

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ««ΡΙΦΙΦΙ» ΣΤΙΣ ΘΥΡΙΔΕΣ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ Κοροϊδία άνευ… φόρων από Τσίπρα – Παραγωγή 15.000 (!) drones τον χρόνο από τις Ένοπλες Δυνάμεις»

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΠΟ 1ης. 1. 2027 ΟΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ 10% ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΑΤΩΤΑΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ Ποιους ευνοεί η ωρίμανση των 3ετιών – ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ «TEAM JAPAN» Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ»

DEAL: «1,3 δισ. € αποζημιώσεις-μαμούθ στους εργολάβους Το Δημόσιο δημοπρατεί ανέτοιμα έργα και βάζει τους φορολογούμενους να πληρώνουν καθυστερήσεις, ελλιπείς μελέτες και παραλείψεις, που εγείρουν εύλογα ερωτήματα»

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

Το 1682 ο Βρετανός αστρονόμος Εντμουντ Χάλεϊ παρατηρεί για πρώτη φορά τον κομήτη, ο οποίος πήρε το όνομά του.

Το 1833 προσλαμβάνεται ο πρώτος εφημεριδοπώλης, ένα 10χρονο αγόρι, για τη διακίνηση της πρώτης εφημερίδας της Νέας Υόρκης “New York Sun”.

Το 1886 μετά από μάχες τριάντα χρόνων, ο ηγέτης των ινδιάνων Απάτσι, Τζερόνιμο παραδίδεται με τους τελευταίους πολεμιστές της φυλής του στον Αμερικανό στρατηγό Νέλσον Μάιλς, στο Σκέλετον Κάνιον της Αριζόνα.

Το 1888 ο Τζόρτζ Ιστμαν πατεντάρει το πρώτο φωτογραφικό φιλμ και το κατοχυρώνει με το όνομα “Kodak”.

Το 1897 ο Αμερικανός εφευρέτης Τόμας Εντισον λαμβάνει το πιστοποιητικό ευρεσιτεχνίας για το “κινητοσκόπιο” την πρώτη κινηματογραφική κάμερα, εν μέσω αντιρρήσεων και ενστάσεων από άλλους εφευρέτες που υποστήριζαν ότι είχαν δημιουργήσει παρόμοιες μηχανές.

Το 1923 οι Ιταλοί καταλαμβάνουν, μετά την Κέρκυρα, τους Παξούς και τους Αντίπαξους.

Το 1933 απογειώνεται το πρώτο αεροπλάνο, που ξεπερνά τα 483 χλμ/ώρα με πιλότο τον J.R. Γουέντελ στο Γκλένβιου του Ιλινόις.

Το 1940 κι ενώ η Αμερική διατηρεί την ουδετερότητα της, γερμανικό υποβρύχιο βάλλει κατά λάθος εναντίον του αμερικανικού πολεμικού πλοίου USS Greer, που βρισκόταν στα νερά του βόρειου Ατλαντικού, πυροδοτώντας μεγάλη ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών.

Το 1943 στη Γερμανία, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η βρετανική πολεμική αεροπορία ΡΑΦ τινάζει στον αέρα το Βερολίνο, χρησιμοποιώντας 50 τόνους εκρηκτικά το λεπτό.

Το 1949 ο Πάντσο Γκονζάλες και ο Τεντ Σρέντερ παίζουν 67 παιχνίδια σε 5 σετ στον μεγαλύτερο σε διάρκεια επαγγελματικό αγώνα τένις.

Το 1958 στην Ελλάδα, η αστυνομία ανακοινώνει ότι οι τέντι μπόις θα κουρεύονται με την “ψιλή”.

Το 1967 απονέμεται στη Δώρα Στράτου το βραβείο του Παγκόσμιου Θεάτρου.

Το 1970 στη Χιλή, ο Σαλβαδόρ Αλιέντε γίνεται ο πρώτος σοσιαλιστής Πρόεδρος στο δυτικό κόσμο.

Το 1979 βαθιά τομή σημειώνεται στις ελληνικές συντάξεις, καθώς με νόμο καθορίζονται στο 80% του μισθού.

Το 1980 η πολωνική Κυβέρνηση έρχεται σε συμφωνία με τους απεργούς στα ναυπηγεία Γκντάνσκ γεγονός που θα οδηγήσει στην αναγνώριση της “Aλληλεγγύης” ως το πρώτο νόμιμο εργατικό σωματείο της κομμουνιστικής Πολωνίας. Ηγέτης του σωματείου είναι ένας ηλεκτρολόγος ονόματι Λεχ Βαλέσα.

Το 1989 κουβανικό αεροπλάνο συντρίβεται στην Αβάνα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και 126 επιβαίνοντες.

Το 1991 στις Φιλιππίνες, 125 χιλιάδες κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν από την έκρηξη του ηφαιστείου Πινατούμπο παραμένουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς.

Το 1992 στην Κύπρο, αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ότι μεγάλο μέρος της Λεμεσού βρίσκεται πάνω σε αρχαίο συνοικισμό της περιόδου 2500-1700 π.Χ.

Το 1994 στην Ουκρανία 24 είναι οι νεκροί από έκρηξη σε ορυχείο.

Γεννήσεις

το 1870 γεννήθηκε στην Ιταλία η παιδαγωγός Μαρία Μοντεσόρι, η οποία ανέπτυξε την ομώνυμη μέθοδος με σκοπό να ελευθερώσει το παιδί από τον καταναγκασμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας, για να αναπτύξει καλύτερα τις ικανότητές του.

Το 1945 γεννήθηκε ο Ιρλανδός τραγουδιστής και στιχουργός Βαν Μόρισο.

 το 1955 ο Αμερικανός δρομέας του στίβου Έντουιν Μόουζες.

το 1981 η Αμερικανίδα τραγουδίστρια της R&B Μπιγιονσέ.

Θάνατοι

Το 1867 πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 46 ετών, χτυπημένος από παραλυσία, ο Γάλλος ποιητής και ιδρυτής της σχολής του Συμβολισμού Σαρλ Μποντλέρ.

το 2003 ο δημοφιλής πολιτικός Ευάγγελος Γιαννόπουλος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τη χρηματοδότηση του έργου κατασκευής της νέας γέφυρας του ποταμού Αράπιτσα, στην περιοχή του Νοσοκομείου Νάουσας, ανακοίνωσε επίσημα ο Υφυπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κ. Βασίλης – Πέτρος Σπανάκης, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Νάουσα, το μεσημέρι της Πέμπτης 3 Σεπτεμβρίου 2026, στο πλαίσιο της περιοδείας του στην Ημαθία.

Τον Υφυπουργό υποδέχθηκε στο Δημαρχείο Νάουσας ο Δήμαρχος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας κ. Νίκος Κουτσογιάννης, παρουσία των Βουλευτών Ημαθίας κ.κ. Στέλλας Αραμπατζή και Τάσου Μπαρτζώκα, καθώς και των Αντιδημάρχων Νάουσας κ.κ. Θεόδωρου Δολδούρη, Ταμάρας Λογγινίδου, Αντώνη Μπέζου, Μάκη Ορδουλίδη, Χριστίνας Ράλλη και Άγγελου Σαββίδη.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης εργασίας, ο Δήμαρχος Νάουσας παρουσίασε στον κ. Σπανάκη τον συνολικό αναπτυξιακό σχεδιασμό της Δημοτικής Αρχής και τον ενημέρωσε αναλυτικά για τα σημαντικότερα έργα, τις επενδύσεις και τις παρεμβάσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη ή σχεδιάζονται για το επόμενο διάστημα.

Στο επίκεντρο της ενημέρωσης βρέθηκε το ολιστικό σχέδιο «ΝΗΜΑ», ένα ολοκληρωμένο εγχείρημα αποκατάστασης και επανάχρησης του πρώην βιομηχανικού συγκροτήματος «Βαρβαρέσος», το οποίο φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την αναπτυξιακή επανεκκίνηση του Δήμου Νάουσας.

Ο κ. Κουτσογιάννης ανέλυσε στον Υφυπουργό τον σχεδιασμό της Δημοτικής Αρχής για τη δημιουργία μιας «πρότυπης γειτονιάς» μέσα στον αστικό ιστό της Νάουσας. Το σχέδιο προβλέπει τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου οικοσυστήματος κατοικίας, εργασίας, εκπαίδευσης, έρευνας, επιχειρηματικότητας, κοινωνικής φροντίδας και καινοτομίας.

Στο πλαίσιο του «ΝΗΜΑΤΟΣ» προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η δημιουργία συνεργατικών σχηματισμών επιχειρήσεων και φορέων –clusters– καθώς και κατοικιών για ψηφιακούς νομάδες, νέους εργαζομένους και νέα ζευγάρια από τα μεγάλα αστικά κέντρα, τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα να εγκατασταθούν μόνιμα στον Δήμο Νάουσας και να εργάζονται εξ αποστάσεως, αξιοποιώντας τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών.

Βασικός στόχος του σχεδίου είναι η προσέλκυση και η παραμονή νέων ανθρώπων στην περιοχή, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η διαμόρφωση των προϋποθέσεων για έναν Δήμο περισσότερο ελκυστικό, βιώσιμο, παραγωγικό και ανοιχτό στις νέες ιδέες.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε επίσης στην εγκατάσταση του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης – ΕΚΕΤΑ στο διατηρητέο συγκρότημα του πρώην εργοστασίου «Λόγγου – Τουρπάλη». Πρόκειται για το πρώτο ολοκληρωμένο περιφερειακό παράρτημα του ΕΚΕΤΑ, με τη συμμετοχή πέντε Ινστιτούτων και με προοπτική απασχόλησης 60 έως 80 νέων ερευνητών σε βάθος πενταετίας.

Για την ενεργειακή αναβάθμιση του κτιριακού συγκροτήματος προβλέπεται χρηματοδότηση ύψους 2,1 εκατ. ευρώ, με στόχο τη δημιουργία ενός σχεδόν ενεργειακά αυτόνομου κτιρίου. Η παρουσία του ΕΚΕΤΑ αποτελεί καθοριστικό βήμα στην προσπάθεια να εξελιχθεί ο Δήμος Νάουσας σε έναν σύγχρονο περιφερειακό κόμβο έρευνας, τεχνολογίας και καινοτομίας.

Ο Δήμαρχος ενημέρωσε ακόμη τον Υφυπουργό για την ανασκαφική δραστηριότητα που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Βασιλικό Γυμνάσιο της αρχαίας Μίεζας, όπου έχουν έρθει στο φως εξαιρετικά σημαντικά νέα ευρήματα, μεταξύ των οποίων και ψηφιδωτά.

Ο κ. Κουτσογιάννης υπογράμμισε τη σημασία της συνέχισης και της ενίσχυσης των ανασκαφών, καθώς και της δημιουργίας των απαραίτητων αρχαιολογικών υποδομών για την προστασία, την ανάδειξη και την προβολή του μνημείου. Παράλληλα, αναφέρθηκε στον μακροπρόθεσμο στόχο της αναστήλωσης του Βασιλικού Γυμνασίου, ενός μνημείου με ξεχωριστή ιστορική και πολιτιστική σημασία.

Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος παρουσίασε την πρώτη μεγάλη παραγωγική επένδυση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στον Δήμο Νάουσας μετά την περίοδο της αποβιομηχάνισης και αφορά τη δημιουργία Μονάδας Εμφιάλωσης Νερού. Πρόκειται για μια επένδυση με ιδιαίτερα σημαντικά οφέλη για την τοπική οικονομία και τον Δήμο Νάουσας, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να εξασφαλίσει σταθερά ετήσια έσοδα ύψους έως και 1,5 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, ο κ. Κουτσογιάννης ενημέρωσε τον Υφυπουργό για την πορεία της διαδικασίας επίσημης αναγνώρισης των ιαματικών νερών στον Άγιο Νικόλαο Κοπανού Νάουσας, με τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης σε ΦΕΚ να αναμένεται, καθώς και για τον συνολικό σχεδιασμό αξιοποίησης των υδατικών πόρων του Βερμίου.

Αναφορά έγινε ακόμη στην αξιοποίηση του ξενοδοχείου «Βέρμιον», για το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη ο έλεγχος της τεχνικής προσφοράς στο πλαίσιο της διαδικασίας παραχώρησής του σε ιδιώτες επενδυτές. Η επαναλειτουργία και αναβάθμισή του αναμένεται να συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος της περιοχής, με προοπτική να αποτελέσει την πρώτη πεντάστερη ξενοδοχειακή μονάδα στην Ημαθία.

Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης στο Δημαρχείο, ο Υφυπουργός Εσωτερικών μετέβη στην περιοχή του Νοσοκομείου Νάουσας, όπου ενημερώθηκε επί τόπου από τον Δήμαρχο για το έργο κατασκευής της νέας γέφυρας του ποταμού Αράπιτσα.

Ο κ. Κουτσογιάννης παρουσίασε τον σχεδιασμό του έργου και ανέλυσε τη σημασία του για την ασφαλή και απρόσκοπτη πρόσβαση στο Νοσοκομείο, τη βελτίωση της κυκλοφορίας και την αναβάθμιση των υποδομών σε ένα ιδιαίτερα κομβικό σημείο της πόλης.

Από την πλευρά του, ο κ. Σπανάκης ανακοίνωσε επίσημα τη χρηματοδότηση του έργου από το Υπουργείο Εσωτερικών, ανοίγοντας τον δρόμο για την υλοποίηση μιας σημαντικής παρέμβασης για τον Δήμο Νάουσας και το σύνολο των πολιτών.

Η χρηματοδότηση της νέας γέφυρας αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη, καθώς αφορά την κατασκευή μιας σύγχρονης και ασφαλούς υποδομής, η οποία θα βελτιώσει ουσιαστικά την πρόσβαση στη νοσηλευτική μονάδα και τη λειτουργική σύνδεσή της με την πόλη.

Η επίσκεψη του Υφυπουργού Εσωτερικών και η αναλυτική ενημέρωσή του για τις αναπτυξιακές προτεραιότητες του Δήμου επιβεβαίωσαν τη σημασία της συστηματικής συνεργασίας μεταξύ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Πολιτείας για την προώθηση έργων και παρεμβάσεων που δημιουργούν νέες προοπτικές ανάπτυξης και βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών.