Αρχική Blog Σελίδα 2

8ο Σεμινάριο Παραδοσιακών Χορών

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ “ΗΛΙΟΕΙΔΕΙΑ”

ΦΟΡΕΑΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ
8o ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026 η Λ.Ε.Ε.Δ.Ε.Π. “ΗΛΙΟΕΙΔΕΙΑ” πραγματοποιεί σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Βέροιας, το 8ο Πανελλήνιο Σεμινάριο Παραδοσιακών Χορών στο κλειστό γυμναστήριο του 6ου Γυμνασίου Βέροιας, με συμμετοχή χοροδιδασκάλων και χορευτών από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Οι περιοχές που θα παρουσιαστούν στο φετινό σεμινάριο είναι:
«Η Χορευτική παράδοση της Μυροβόλου Χίου», με εισηγητή τον κ. Κώστα Σιταρά.
«Χοροί και Τραγούδια από τη Σαρακίνα Βεντζίων Γρεβενών», με εισηγητή τoν κ. Δημήτρη Μπουκάλη.
«Χοροί και τραγούδια των Ακριτικών Οινουσσών», με εισηγητή τον κ. Κώστα Σιταρά.
Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου θα τιμηθούν οι φετινοί εισηγητές για τη συμβολή τους στη διατήρηση και διάδοση της ελληνικής παράδοσης.

Δηλώσεις συμμετοχής γίνονται στο κιν.: 6976969767
Με τιμή Το Δ.Σ.

Afisa 8o Seminario Xorigoi

Η γνώση στο χωράφι: Το σχέδιο για μια νέα εποχή αγροτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Η χαμηλή συμμετοχή των Ελλήνων αγροτών σε προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης επανέρχεται στο επίκεντρο της αγροτικής πολιτικής, καθώς σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες το ποσοστό αγροτικής εκπαίδευσης στη χώρα παραμένει ιδιαίτερα χαμηλό σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για την περίοδο 2024-2025, η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την αγροτική εκπαίδευση των παραγωγών. Μόλις το 0,7% των Ελλήνων αγροτών διαθέτει πλήρη επαγγελματική αγροτική εκπαίδευση, ποσοστό περίπου 14 φορές χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που ανέρχεται σε περίπου 10,2%. Η χώρα κατατάσσεται στην προτελευταία θέση μεταξύ των κρατών-μελών, ενώ σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ολλανδία το ποσοστό αγροτικής εκπαίδευσης ξεπερνά το 30%.

Η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων παραγωγών βασίζεται κυρίως στην πρακτική εμπειρία που μεταδίδεται μέσω της οικογενειακής παράδοσης και όχι σε οργανωμένη εκπαίδευση ή κατάρτιση. Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι η χαμηλή συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα συνδέεται με τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, καθώς οι νέοι αγρότες είναι λίγοι και η κατάρτιση σε μεγαλύτερες ηλικίες περιορισμένη.

H έλλειψη εκπαίδευσης συνδέεται και με τη χαμηλότερη παραγωγικότητα της εργασίας στον αγροτικό τομέα, η οποία το 2025 μειώθηκε στην Ελλάδα κατά 8,8%, όταν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξήθηκε κατά 9,2%.

Η διαπίστωση αυτή αποτέλεσε τη βάση για την εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης, το οποίο προετοιμάζουν οι φορείς της Εθνικής Επιτροπής για τη Γνώση και την Καινοτομία στον πρωτογενή τομέα (AKIS).

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να διαμορφωθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο προτάσεων προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υπό τον υπουργό Κώστα Τσιάρα, αλλά και προς τους συναρμόδιους φορείς, ώστε η χώρα να μπορέσει σταδιακά να προσεγγίσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στην αγροτική εκπαίδευση. Η ενίσχυση των δεξιοτήτων των παραγωγών θεωρείται βασικός παράγοντας για τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα και την προσαρμογή του στις σύγχρονες προκλήσεις.

“Η συζήτηση για την αγροτική εκπαίδευση δεν είναι καινούργια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αποκτά μεγαλύτερη σημασία, καθώς η γεωργία καλείται να ανταποκριθεί σε νέες απαιτήσεις: ψηφιακή μετάβαση, κλιματική αλλαγή, αυστηρότερους κανόνες βιωσιμότητας και αυξανόμενο διεθνή ανταγωνισμό. Σε αυτό το περιβάλλον, η έλλειψη κατάρτισης περιορίζει την υιοθέτηση καινοτόμων πρακτικών και την αποτελεσματική αξιοποίηση νέων τεχνολογιών” επισήμανε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γενικός Γραμματέας Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων, Αντώνης Φιλιππής.

Η πρωτοβουλία της Επιτροπής AKIS επιχειρεί να αντιμετωπίσει αυτό το έλλειμμα μέσα από ένα εθνικό σχέδιο που θα βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και στις ανάγκες των παραγωγών. Ως πρώτο βήμα, οι εμπλεκόμενοι φορείς θα προχωρήσουν στη χαρτογράφηση της υφιστάμενης κατάστασης, ώστε να αποτυπωθεί με σαφήνεια το επίπεδο εκπαίδευσης, οι υπάρχουσες δομές και τα κενά που πρέπει να καλυφθούν.

Ρεαλιστικοί στόχοι και ολοκληρωμένες δράσεις

Οι προτάσεις που θα παρουσιαστούν θα είναι προσανατολισμένες σε τρεις βασικές κατευθύνσεις. Πρώτον, στη διαμόρφωση συγκεκριμένης και ρεαλιστικής στοχοθεσίας, που θα ανταποκρίνεται τόσο στις φιλοδοξίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ενίσχυση της αγροτικής εκπαίδευσης όσο και στις πραγματικές δυνατότητες της χώρας. Η ύπαρξη σαφών στόχων θεωρείται απαραίτητη για την αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου.

Δεύτερον, θα κατατεθούν προτάσεις για ολοκληρωμένες δράσεις εκπαίδευσης και κατάρτισης που θα καλύπτουν τις ανάγκες όλων των κλάδων της πρωτογενούς παραγωγής. Στόχος είναι να δημιουργηθούν προγράμματα που θα συνδυάζουν θεωρητική γνώση και πρακτική εφαρμογή, αξιοποιώντας τόσο τις υπάρχουσες εκπαιδευτικές δομές όσο και τις νέες δυνατότητες που προσφέρει η ψηφιακή τεχνολογία.

Τρίτον, ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη σύνδεση των δράσεων με επαρκή κίνητρα για τους αγρότες που θα συμμετέχουν, με έμφαση στους νέους και τις γυναίκες. Η ενίσχυση της συμμετοχής αυτών των ομάδων θεωρείται κρίσιμη για την ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού και την ισόρροπη ανάπτυξη της υπαίθρου.

“Η ενίσχυση της αγροτικής εκπαίδευσης δεν αφορά μόνο την απόκτηση τεχνικών γνώσεων. Συνδέεται με τη συνολική αναβάθμιση του πρωτογενούς τομέα και με τη δημιουργία ενός πιο ανθεκτικού παραγωγικού μοντέλου. Αγρότες με καλύτερη κατάρτιση μπορούν να υιοθετήσουν καινοτόμες πρακτικές, να μειώσουν το κόστος παραγωγής, να αξιοποιήσουν ψηφιακά εργαλεία και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της αγοράς” είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Φιλιππής.

Τόνισε επιπλέον ότι “η εκπαίδευση αποτελεί εργαλείο για την αντιμετώπιση της δημογραφικής πρόκλησης στον αγροτικό χώρο. Η προσέλκυση νέων ανθρώπων και η ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στον πρωτογενή τομέα προϋποθέτει σύγχρονες δομές γνώσης και ευκαιρίες ανάπτυξης δεξιοτήτων”.

Συνεργασία φορέων και κοινή στρατηγική

Η πρωτοβουλία της Επιτροπής AKIS βασίζεται στη συνεργασία δημόσιων φορέων, πανεπιστημίων, επαγγελματικών οργανώσεων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ενιαίο και λειτουργικό σύστημα αγροτικής κατάρτισης που θα συνδέει την έρευνα με την πράξη και θα προσφέρει στους παραγωγούς πρόσβαση σε αξιόπιστη γνώση.

Η εκπόνηση της εθνικής στρατηγικής αποτελεί το πρώτο βήμα μιας μακρόπνοης προσπάθειας. Η επιτυχία της θα εξαρτηθεί από τη συνέπεια στην εφαρμογή, τη συμμετοχή των παραγωγών και τη διαρκή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

Για την ελληνική ύπαιθρο, η επένδυση στη γνώση αναδεικνύεται ως βασικός μοχλός ανάπτυξης. Η αγροτική εκπαίδευση μπορεί να γίνει το θεμέλιο για έναν πιο σύγχρονο, ανταγωνιστικό και βιώσιμο πρωτογενή τομέα, που θα στηρίζεται όχι μόνο στη γη και στην παράδοση, αλλά και στην καινοτομία και στις δεξιότητες των ανθρώπων του.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιστήμη – Υγεία: Η εγγύτητα σε πυρηνικούς σταθμούς συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα από καρκίνο. Έρευνα του Χάρβαρντ με επικεφαλής Έλληνα καθηγητή

Οι κάτοικοι στις κομητείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που ζουν κοντά σε πυρηνικούς σταθμούς έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο σε σχέση με όσους βρίσκονται πιο μακριά. Τα παραπάνω αποκαλύπτει μελέτη της Σχολής Δημόσιας Υγείας T.H. Chan του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Communications». «Η πυρηνική ενέργεια αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία», υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Περιβαλλοντικής Υγείας και Ανθρώπινης Κατοίκησης στην έδρα Akira Yamaguchi του Χάρβαρντ, Πέτρος Κουτράκης.

Το έναυσμα για τη μελέτη δόθηκε λίγα χρόνια πριν, όταν μια ομάδα γιατρών παρατήρησε αυξημένο αριθμό καρκίνων στην κομητεία της Μασαχουσέτης, όπου λειτουργεί ένα πυρηνικό θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο. Οι γιατροί ήρθαν σε επαφή με τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ για να διερευνηθεί αυτή η αύξηση.

Ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Πέτρο Κουτράκη, αποφάσισε να μελετήσει όλους τους πυρηνικούς σταθμούς των ΗΠΑ για να εξάγει συμπεράσματα. Η μελέτη τους είναι η πρώτη του 21ου αιώνα που αναλύει τη σχέση ανάμεσα στην εγγύτητα σε όλους τους πυρηνικούς σταθμούς στις ΗΠΑ και τη θνησιμότητα από καρκίνο, καθώς μέχρι τώρα οι μελέτες εστίαζαν το ενδιαφέρον τους σε έναν μόνο πυρηνικό σταθμό και τη γύρω κοινότητα.

«Μεγάλο μέρος της κατανόησής μας σχετικά με τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας προέρχεται από διερεύνηση επαγγελματικού περιβάλλοντος και σημαντικών ραδιολογικών συμβάντων, όπως τα ατυχήματα σε πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, μεταξύ των οποίων στο Τσέρνομπιλ και τη Φουκουσίμα. Ωστόσο, η έκθεση σε ραδιενέργεια στα σενάρια αυτά δεν είναι αντιπροσωπευτική των όσων βιώνει στην καθημερινότητά του ο γενικός πληθυσμός», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κουτράκης.

Οι ερευνητές αναζήτησαν στοιχεία για τους πυρηνικούς σταθμούς σε όλες τις ΗΠΑ και τη θνησιμότητα από καρκίνο, κατά την περίοδο 2000-2018. Χρησιμοποίησαν προηγμένη στατιστική μοντελοποίηση που υπολόγισε τη σωρευτική επίδραση όλων των κοντινών πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας. Τα στοιχεία για τις τοποθεσίες και τις περιόδους λειτουργίας των πυρηνικών σταθμών στις ΗΠΑ, καθώς και ορισμένων στον Καναδά, προήλθαν από την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ, ενώ τα δεδομένα θνησιμότητας από καρκίνο σε επίπεδο κομητείας αντλήθηκαν από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Στα στατιστικά μοντέλα ελήφθησαν υπόψη πιθανοί παράγοντες που θα επηρέαζαν τα αποτελέσματα, όπως το μορφωτικό επίπεδο, το μέσο οικογενειακό εισόδημα, η φυλετική σύνθεση, η μέση θερμοκρασία και υγρασία, το ποσοστό καπνίσματος, ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) και η απόσταση από το πλησιέστερο νοσοκομείο.

nuclearmap
Σ.Σ. Επισυνάπτεται φωτογραφία του καθηγητή του Χάρβαρντ, Πέτρου Κουτράκη, την οποία παραχώρησε ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για χρήση. Επίσης, επισυνάπτεται χάρτης που δείχνει την χωρική κατανομή της αθροιστικής εγγύτητας σε εν λειτουργία πυρηνικούς σταθμούς το 2000 για κάθε κομητεία των ΗΠΑ. Οι πιο σκούρες μωβ αποχρώσεις υποδηλώνουν μεγαλύτερη εγγύτητα σε πολλαπλούς σταθμούς σε ακτίνα 200 χιλιομέτρων, ενώ οι πιο ανοιχτές κίτρινες αποχρώσεις υποδηλώνουν μικρότερη εγγύτητα. – Credit: Alwadi et al., Nature Communications

Όπως προέκυψε από την ανάλυση, οι κομητείες των ΗΠΑ που βρίσκονται πλησιέστερα σε πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής εμφάνιζαν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο, ακόμη και μετά τον έλεγχο των κοινωνικοοικονομικών, περιβαλλοντικών και υγειονομικών παραγόντων. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, περίπου 115.000 θάνατοι από καρκίνο στις ΗΠΑ (ή περίπου 6.400 ετησίως) οφείλονταν στην εγγύτητα σε πυρηνικούς σταθμούς. Η συσχέτιση ήταν ισχυρότερη στους ηλικιωμένους. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα αποτελέσματα συνάδουν με προηγούμενη μελέτη τους στη Μασαχουσέτη, η οποία είχε εντοπίσει αυξημένη επίπτωση καρκίνου σε πληθυσμούς που ζούσαν πλησιέστερα σε πυρηνικούς σταθμούς.

Η συγκεκριμένη δημοσίευση αναφέρεται σε όλους τους καρκίνους συνολικά. Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει ο κ. Κουτράκης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, μια δεύτερη έρευνα της ίδιας ομάδας, που θα δημοσιευθεί σύντομα στο περιοδικό «Journal of Exposure Science and Environmental Epidemiology» του ομίλου «Springer Nature» εντοπίζει αύξηση σε τρεις μορφές καρκίνου που έχουν και το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας: τον καρκίνο του πνεύμονα και του παχέος εντέρου σε άνδρες και γυναίκες και τον καρκίνο του μαστού στις γυναίκες. Επιπτώσεις έχουν εντοπιστεί και σε άλλους τύπους καρκίνου, που θα παρουσιαστούν σε μελλοντικές εργασίες. Τέλος, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η επίδραση των πυρηνικών σταθμών δεν αφορά μόνο στον καρκίνο. «Σε μελλοντικές ανακοινώσεις θα δείξουμε και επιπτώσεις στο κεντρικό και περιφερειακό νευρικό σύστημα και τις χρόνιες νεφρικές παθήσεις», προσθέτει ο ίδιος.

Αντίστοιχες μελέτες με παρόμοια αποτελέσματα έχει κάνει η ίδια ερευνητική ομάδα και στην Αγγλία και τη Νότια Κορέα, οι οποίες έχουν υποβληθεί για δημοσίευση.

Ο Πέτρος Κουτράκης έχει διεξάγει την τελευταία δεκαετία μια σειρά από μεγάλες μελέτες πληθυσμού για να διερευνήσει τις επιπτώσεις στην υγεία από την έκθεση σε ακτινοβολία σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, την ύπαρξη ουρανίου στο έδαφος και τη γειτνίαση κατοικιών με πυρηνικούς σταθμούς και μάλιστα, είχε δώσει τον προηγούμενο μήνα διάλεξη στην Ακαδημία Αθηνών για το ίδιο θέμα.

Όπως τονίζει, «σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνών μας, η πυρηνική ενέργεια αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία». «Η χρήση πυρηνικής ενέργειας εμπεριέχει πολλούς κινδύνους, από την εξόρυξη και τον εμπλουτισμό ουρανίου, τη λειτουργία των πυρηνικών σταθμών και τα ατυχήματα σε αυτούς, αλλά και την αποθήκευση αποβλήτων», εξηγεί. Επιπλέον, συμπληρώνει, «σε χώρες, όπως η Ελλάδα, που είναι σεισμογενείς, τα ατυχήματα είναι πιο πιθανά, με αποτέλεσμα τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και τον τουρισμό. Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες για ηλιακή και αιολική ενέργεια. Νομίζω ότι θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτές τις μορφές ενέργειας».

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα ευρήματα της έρευνας δεν τεκμηριώνουν αιτιώδη σχέση, ωστόσο αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των πιθανών επιπτώσεων που έχουν οι πυρηνικοί σταθμοί στην υγεία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου η πυρηνική ενέργεια προβάλλεται ως λύση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Τέλος, επισημαίνουν ορισμένους περιορισμούς της μελέτης, όπως το ότι δεν περιλάμβανε άμεσες μετρήσεις ακτινοβολίας και βασίστηκε στην παραδοχή ότι όλοι οι πυρηνικοί σταθμοί είχαν ισοδύναμη επίδραση.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δασμοί Τραμπ: Το παζλ μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ – Ποια σενάρια θέλει να αποφύγει η ΕΕ

Έξι μόλις μήνες από την εμπορική συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ, η οποία χρειάστηκε δύσκολες διαπραγματεύσεις για να επιτευχθεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με μία νέα αβεβαιότητα σχετικά με τους αμερικανικούς δασμούς Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ να ακυρώσει όλους τους ανταποδοτικούς δασμούς που επέβαλε με διατάγματα ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, επικαλούμενος τον νόμο του 1977 για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (International Emergency Economic Powers Act, IEEPA), άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου.

Η αμερικανική κυβέρνηση έσπευσε να ανακοινώσει αμέσως μετά την απόφαση ότι θα χρησιμοποιήσει άλλες νομικές οδούς για να εφαρμόσει τη δασμολογική πολιτική της. Σε ανάρτησή της στην ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου τόνισε επίσης ότι θα συνεχίσουν να ισχύουν οι εμπορικές συμφωνίες που έχει συνάψει με την ΕΕ και με άλλες χώρες – όπως τη Βρετανία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα – ζητώντας και από τις αντισυμβαλλόμενες χώρες να τις σεβαστούν. Ωστόσο, με δεδομένη την αλλαγή του νομικού πλαισίου, οι συμφωνίες αυτές «είναι στον αέρα» και για τον λόγο αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε την αναστολή της διαδικασίας επικύρωσης της συμφωνίας μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Οι εναλλακτικές δυνατότητες για επιβολή δασμών που έχει στη διάθεσή της η αμερικανική κυβέρνηση αποτελούν ένα παζλ για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία θέλει να εξασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει μία αλλαγή επί το δυσμενέστερο των όρων της συμφωνίας του περασμένου Αυγούστου (γνωστής και ως συμφωνίας του Τέρνμπερι), στην οποία έχουν προσαρμοστεί οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις,

Ήδη από την περασμένη Τρίτη, στις ευρωπαϊκές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ δεν ισχύουν οι δασμοί 15%, που προβλέπονταν για τα περισσότερα προϊόντα με βάση τη συμφωνία του Τέρνμπερι. Εφαρμόζεται πλέον ένας νέος οριζόντιος δασμός 10%, με βάση τον νόμο για το εμπόριο των ΗΠΑ του 1974 που δίνει (άρθρο 122) τη δυνατότητα εφαρμογής για 150 ημέρες ενός τέτοιου μέτρου, εφόσον υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στο ισοζύγιο πληρωμών. Μία παράταση πέραν του πενταμήνου θα είναι δυνατή μόνο με την έγκριση του Κογκρέσου.

Στον συντελεστή 10% προστίθενται, όμως και οι δασμοί που τυχόν υπήρχαν πριν την εμπορική συμφωνία, οι οποίοι διαφέρουν ανάλογα με το προϊόν και ανέρχονται κατά μέσο όρο σε 3%-4%. Αυτό σημαίνει ότι για κάποια προϊόντα η συνολική επιβάρυνση θα είναι λίγο χαμηλότερη σε σχέση με το τελευταίο εξάμηνο και για κάποια άλλα λίγο υψηλότερη. Μία αβεβαιότητα που υπάρχει είναι αν η πρόθεση του Τραμπ να αυξήσει τον ενιαίο συντελεστή στο 15% – το ανώτατο επιτρεπόμενο ποσοστό με βάση το άρθρο 122 – ισχύσει και για τα ευρωπαϊκά προϊόντα καθώς σε μία τέτοια περίπτωση, η συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων θα αντιμετώπιζε μία δυσμενέστερη κατάσταση Ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ για το εμπόριο, Τζέιμσον Γκριρ, δήλωσε πάντως την Τετάρτη ότι ο συντελεστής 15% θα αφορά μόνο ορισμένες χώρες, υπονοώντας ότι δεν θα εφαρμοστεί για τις χώρες με τις οποίες υπάρχει εμπορική συμφωνία.

Ωστόσο, παραδέχθηκε και ο ίδιος ότι υπάρχουν νομικές δυσκολίες στη διατύπωση του σχετικού διατάγματος, το οποίο, όπως είπε, θα πρέπει να διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην προσβληθεί νομικά, Συνεπώς, μένει να φανεί αν θα υπάρξει μία τέτοια φόρμουλα, η οποία θα επανάφερε ως έναν βαθμό και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων έναντι των επιχειρήσεων άλλων χωρών που δεν έχουν εμπορικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ.

Η αβεβαιότητα, όμως, δεν τελειώνει εδώ καθώς το καθεστώς που ισχύει από την περασμένη Τρίτη αναμένεται να είναι προσωρινό. Θεωρείται απίθανο το Κογκρέσο να συμφωνήσει στην παράτασή του, με δεδομένη την αρνητική στάση όχι μόνο Δημοκρατικών αλλά και πολλών Ρεπουμπλικάνων στελεχών στους δασμούς. Γι’ αυτό και ο Τραμπ είπε στην ομιλία του στο Κογκρέσο ότι δεν θα ζητήσει μία τέτοια έγκριση. Αυτό που θα κάνει είναι να χρησιμοποιήσει άλλες διατάξεις νόμων για την επιβολή σε πιο μακροχρόνια βάση δασμών, οι οποίοι θα έχουν πάντως διαφορετική αιτιολογική βάση.

Οι δυνατότητες που έχει είναι κατά βάση δύο: Πρώτον, να επιδιώξει την επιβολή και άλλων κλαδικών δασμών – όπως έχει κάνει με τον χάλυβα, το αλουμίνιο και τα αυτοκίνητα – με βάση το άρθρο 232 του Νόμου για την Επέκταση του Εμπορίου από το 1962 που αφορά σε λόγους εθνικής ασφάλειας. Στην κατηγορία αυτή πιθανόν να περιληφθούν σημαντικά για την ΕΕ προϊόντα, όπως είναι τα μηχανήματα. Οι Βρυξέλλες, συνεπώς, πρέπει να διασφαλίσουν ότι θα τηρηθεί το πνεύμα της διμερούς συμφωνίας για μη επιβολή πρόσθετων δασμών αλλά και την επιδίωξη μείωσης ή κατάργησης των υφιστάμενων σήμερα κλαδικών δασμών. Αναφορικά με τους δασμούς 50% που ισχύουν για τις εξαγωγές χάλυβα και αλουμινίου, πρέπει να σημειωθεί ότι δημοσιεύματα έφεραν την αμερικανική κυβέρνηση να σκοπεύει να προχωρήσει σε μείωσή τους, επειδή έχουν οδηγήσει σε αύξηση του κόστους στη χώρα.

Δεύτερον, η αμερικανική κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει σε έρευνες, με βάση το άρθρο 301 του νόμου του 1974 για το εμπόριο, που θα οδηγούσαν σε επιβολή δασμών ή άλλων εμπορικών περιορισμών σε περιπτώσεις «αδικαιολόγητων, διακριτικών και επιβαρυντικών πολιτικών ή πρακτικών» από εμπορικούς εταίρους. Τέτοιους δασμούς έχουν επιβάλει τα τελευταία χρόνια οι ΗΠΑ στην Κίνα. Ο Γκριρ δήλωσε ότι αυτό το άρθρο θα εφαρμοστεί για τους περισσότερους μεγάλους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ και ειδικότερα για τομείς, όπως της τιμολόγησης φαρμάκων ή της διακριτικής μεταχείρισης εις βάρος αμερικανικών τεχνολογικών εταιρειών και της φορολογίας ψηφιακών υπηρεσιών. Η Κομισιόν είναι σε ετοιμότητα για να αποκρούσει και ενδεχόμενους τέτοιους δασμούς.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επαναπατρισμός: Η διαδρομή ενός Έλληνα ιατρού από το Brain Drain στο Brain Regain

Η ιστορία του Πέτρου Πατού δεν είναι απλώς μια επαγγελματική αφήγηση. Είναι η διαδρομή μιας ολόκληρης γενιάς επιστημόνων, γιατρών που εκπαιδεύτηκαν με κόπο στην Ελλάδα και το εξωτερικό, δοκιμάστηκαν στα χρόνια της κρίσης και τελικά βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα να παραμείνουν στη χώρα, να μεταναστεύσουν ή να επιστρέψουν.

Όπως επισημαίνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πέτρος Πατός, «η πορεία μέχρι να γίνω ειδικός γαστρεντερολόγος διήρκεσε σχεδόν είκοσι χρόνια. Σπουδές στην Ιταλία, αναμονές, αγροτικό, ειδικότητα, στρατιωτική θητεία. Ήμουν νέος και γέρασα μέχρι να πάρω τον τίτλο. Όμως εκείνη την εποχή πιστεύαμε ότι η επένδυση αυτή θα ανταμειφθεί».

Από τις σπουδές στην Ιταλία στη δύσκολη ελληνική πραγματικότητα

Η ακαδημαϊκή του διαδρομή ξεκίνησε στο Sapienza Università di Roma και συνεχίστηκε με ειδίκευση στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Μεταξά». Όταν το 2012 απέκτησε τον τίτλο της Γαστρεντερολογίας, η Ελλάδα βρισκόταν στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης. Ο ίδιος περιγράφει εκείνη την περίοδο ως καθοριστική και, όπως λέει, «ξεκίνησα το ελεύθερο επάγγελμα μέσα στη χειρότερη οικονομική συγκυρία, με δύο μικρά παιδιά και στεγαστικό δάνειο από το 2006, οι απολαβές δεν επαρκούσαν για να δημιουργήσουν αίσθημα ασφάλειας, η ιατρική ήταν λειτούργημα, αλλά η πραγματικότητα ήταν αμείλικτη».

Η μετάβαση στη φαρμακοβιομηχανία και η διεθνής εμπειρία

Έπειτα από δύο χρόνια έντονης οικονομικής πίεσης, πήρε μια απόφαση που για πολλούς γιατρούς θεωρείται ριζική, εγκατέλειψε το ιδιωτικό ιατρείο και μετακινήθηκε στη φαρμακευτική βιομηχανία. Η πρώτη του θέση ήταν στη Bristol Myers Squibb, ενώ το 2017 ανέλαβε ιατρικός διευθυντής στη Genesis Pharma με ευθύνη για πολλές χώρες της περιοχής.

Η επαγγελματική του εξέλιξη τον έφερε σε επαφή με το διεθνές περιβάλλον και τελικά, με την Ελβετία. Το 2020 αποδέχθηκε πρόταση της Incyte για τον ρόλο του ιατρικού διευθυντή Ευρώπης με έδρα τη Λωζάνη.

«Η Ελβετία αποτελεί τη Μέκκα της φαρμακοβιομηχανίας στην Ευρώπη. Οι επαγγελματικές προοπτικές, οι απολαβές και το οργανωμένο περιβάλλον εργασίας ήταν εξαιρετικά. Η φορολογία ήταν σαφώς χαμηλότερη σε σχέση με την Ελλάδα και υπήρχε αίσθηση ανταποδοτικότητας», σημειώνει.

Όπως διευκρινίζει, «κατά τη διάρκεια της εργασίας μου στην Ελλάδα, η σύγκριση μικτών και καθαρών απολαβών προκαλούσε έντονο προβληματισμό και απογοήτευση. Φορολογικά ποσοστά της τάξης του 45% στον μισθό και άνω του 60% στο ετήσιο bonus ήταν εξαιρετικά επιβαρυντικά, ιδίως όταν τα ανταποδοτικά οφέλη προς τον φορολογούμενο δεν ήταν εμφανή».

Ωστόσο, η οικογένειά του παρέμεινε στην Ελλάδα. Οι συχνές μετακινήσεις και η φυσική απόσταση άρχισαν σταδιακά να βαραίνουν. «Καμία επαγγελματική επιτυχία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την καθημερινή παρουσία στην οικογένεια. Τα χρόνια περνούσαν και ένιωθα ότι χάνω στιγμές που δεν επιστρέφουν».

Πέτρος Πατού 2

Η απόφαση του επαναπατρισμού

Έπειτα από πέντε χρόνια στην Ελβετία, άρχισε να εξετάζει σοβαρά την επιστροφή. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η φορολογική ρύθμιση του άρθρου 5Γ του Ν. 4172/2013 για επαναπατριζόμενους επαγγελματίες. Η ευκαιρία προέκυψε εκ νέου από την Bristol Myers Squibb, αυτή τη φορά για νεοσύστατη θέση ιατρικού διευθυντή στην Ελλάδα.

«Όταν αξιολόγησα τα δεδομένα, οικονομική πρόταση, ειδικό φορολογικό καθεστώς, κόστος ζωής και ποιότητα καθημερινότητας, διαπίστωσα ότι η επιστροφή δεν ήταν απλώς συναισθηματική επιλογή. Ήταν μια βιώσιμη, ώριμη απόφαση», σημειώνει.

Η τελική επιλογή είχε σαφές κριτήριο, «το σημαντικότερο ήταν η επανένωση με την οικογένεια, χωρίς να θυσιάζεται η επαγγελματική αξιοπρέπεια και η οικονομική σταθερότητα. Δεν ήθελα να επιστρέψω με όρους υποχώρησης, αλλά με όρους ισορροπίας».

Από το Brain Drain στο Brain Regain

Έξι μήνες μετά την επιστροφή του, δηλώνει δικαιωμένος, καθώς «σήμερα αισθάνομαι ότι πέτυχα μια ισορροπία που για χρόνια αναζητούσα, επαγγελματική ικανοποίηση, ανταγωνιστικές απολαβές, θετικό περιβάλλον και κυρίως καθημερινή παρουσία στο σπίτι. Αυτό δεν αποτιμάται μόνο οικονομικά».

 Η ιστορία του Πέτρου Πατού, αποτελεί παράδειγμα μιας σταδιακής μετάβασης από το Brain Drain στο Brain Regain.

Όπως υπογραμμίζει, «η Ελλάδα δεν μπορεί να μιλά για ανάπτυξη χωρίς να επενδύει στο ανθρώπινο κεφάλαιό της. Τα κίνητρα επαναπατρισμού είναι ένα ουσιαστικό βήμα. Αν συνδυαστούν με σταθερότητα και αξιοκρατία, πολλοί Έλληνες του εξωτερικού θα εξετάσουν σοβαρά την επιστροφή».

«Οι περισσότεροι που έφυγαν, δεν έφυγαν από επιλογή πολυτέλειας. Έφυγαν από ανάγκη. Αν οι συνθήκες γίνουν πραγματικά ανταγωνιστικές, η επιστροφή δεν είναι απλώς πιθανή, είναι φυσική εξέλιξη», καταλήγει.

Η περίπτωση του Πέτρου Πατού είναι ένα «ζωντανό παράδειγμα» ότι το Brain Regain δεν αποτελεί θεωρητικό στόχο, αλλά ρεαλιστική προοπτική όταν συντρέχουν οι κατάλληλες συνθήκες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«H ομορφιά της φύσης μπορεί να μας οδηγήσει σε δράση κατά της κλιματικής αλλαγής» τονίζουν οι Pepe Andreu και Rafa Molés, δημιουργοί του ντοκιμαντέρ «La Pietà»

Επτά αδέλφια, τα αδέλφια Björnsson, απομονώθηκαν στις αρχές του περασμένου αιώνα στο άκρο του μεγαλύτερου παγετώνα της Ευρώπης, στην Ισλανδία. Αφιέρωσαν τις ζωές τους στη μελέτη του Vatnajökull, τον εξερεύνησαν και κατέγραψαν το περιβάλλον γύρω του πολύ πριν αρχίσει να γίνεται λόγος για λιώσιμο των πάγων.

Οι πόρτες του αγροκτήματός τους, που έμεινε ξεχασμένο για χρόνια ανοίγουν και οι φωνές τους ακούγονται ξανά ως προειδοποίηση για την κατάσταση του πλανήτη στο νέο ντοκιμαντέρ των Pepe Andreu και Rafa Molés «La Pietà» που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

«Αν οι επιστημονικές πληροφορίες για την κλιματική αλλαγή δεν έχουν καταφέρει να μας κινητοποιήσουν, η ομορφιά της φύσης μπορεί να μας οδηγήσει σε δράση» τόνισαν σε συνέντευξή τους στο ΑΠΕ – ΜΠΕ οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, Ισπανοί σκηνοθέτες και παραγωγοί Pepe Andreu και Rafa Molés, οι οποίοι ταξίδεψαν στην Ισλανδία ως τουρίστες πριν από 20 χρόνια και ανακάλυψαν «τη μυστικιστική γοητεία των παγετώνων».

«Η προσωπική μας σχέση με την Ισλανδία χρονολογείται πάνω από 20 χρόνια — πρώτα την επισκεφθήκαμε ως τουρίστες, στη συνέχεια ως νέοι που γοητεύτηκαν από την άγρια φύση της και από μια γη σε συνεχή μεταμόρφωση και αργότερα ως κινηματογραφιστές. Το 2020, γυρίσαμε ένα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ στην Ισλανδία, με τίτλο «Lobster Soup», το οποίο προβλήθηκε επίσης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αυτή η ταινία μας συνέδεσε ακόμη πιο βαθιά με τη χώρα και τους ανθρώπους της. Σήμερα, έχουμε φίλους εκεί και μια στενή σχέση με τη χώρα» υπογράμμισε ο Pepe Andreu.

«Από τη στιγμή που φτάσαμε, οι παγετώνες άσκησαν σε εμάς μια σχεδόν μυστικιστική γοητεία, που προκαλεί δέος. Αυτός ο δεσμός με την Ισλανδία μάς βοήθησε να βρούμε έναν τρόπο να μιλήσουμε για τους παγετώνες και να τους μετατρέψουμε σε σύμβολο — μια μεταφορά για την κλιματική αλλαγή» εξήγησε.

Για τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ το ίδιο το όνομα της Ισλανδίας (Iceland) είναι παραστατικό και μάλιστα ένας από τους χαρακτήρες της ταινίας λέει ότι «σε λίγα χρόνια η Ισλανδία μπορεί να μην μπορεί πλέον να αυτοαποκαλείται η Γη των Πάγων».

Γνωρίζουμε τις λύσεις για να μετριάσουμε την κλιματική αλλαγή, αλλά είμαστε σε παράλυση

Απαντώντας στην ερώτηση «πόσο έχει αλλάξει ο κόσμος από την εποχή που τα αδέλφια Björnsson ζούσαν απομονωμένα στους πρόποδες του παγετώνα και τι αποκαλύπτει αυτή η αντίθεση για την τρέχουσα σχέση μας με τη φύση» ο Rafa Molés τόνισε ότι «τα σημάδια στους παγετώνες είναι εμφανή».

«Έχουν υποχωρήσει εκατοντάδες μέτρα όχι μόνο από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι Björnsson ζούσαν στο αγρόκτημα στο Kvísker, αλλά και τις τελευταίες δύο δεκαετίες, κατά τις οποίες μερικοί από εμάς γνωρίζουμε τον παγετώνα» διευκρίνισε.

«Αλλά η πιο σημαντική αλλαγή είναι ότι τώρα έχουμε όλες τις πληροφορίες: γνωρίζουμε τις αιτίες και γνωρίζουμε τις λύσεις για να σταματήσουμε την τήξη και να μετριάσουμε την κλιματική αλλαγή. Έχουμε πολύ περισσότερες πληροφορίες από όσες είχαν ο Flosi Björnsson και τα αδέλφια του, αγόρια και κορίτσια. Κι όμως, διαπιστώνουμε μια απόλυτη παράλυση στους περισσότερους από εμάς, σαν να μην μπορεί να γίνει τίποτα… Ο Flosi μας δείχνει ότι οι μικρές πράξεις μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που οι άλλοι αντιλαμβάνονται τα πράγματα. Θέλαμε να ακολουθήσουμε τα βήματά του» τόνισε ο σκηνοθέτης.

Σημείωσε ακόμη ότι στις αρχές του περασμένου αιώνα δεν υπήρχε καν δρόμος που να οδηγεί στο αγρόκτημά των αδερφών Björnsson. «Σήμερα, ο δρόμος που περιβάλλει το νησί της Ισλανδίας είναι γεμάτος με χιλιάδες τουρίστες —όπως εμείς— που ζουν γοητευμένοι από αυτή τη φύση, από την ομορφιά του παγετώνα, και οι οποίοι, παρ’ όλα αυτά, συμβάλλουν στην εξαφάνισή του» παρατήρησε.

Ο παγετώνας κινείται και μιλάει με απίστευτους ήχους

Το μαρμάρινο γλυπτό της Αναγέννησης «La Pieta» γνωστό και ως «Αποκαθήλωση», που φιλοτεχνήθηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο και απεικονίζει την Παναγία να κρατά το νεκρό σώμα του Ιησού με το σάβανο ενέπνευσε τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ να δώσουν στο έργο τους τον ίδιο τίτλο και να παραλληλίσουν την εικόνα με στιγμιότυπα που ο παγετώνας καλύπτεται με υφάσματα για να προστατευθεί και να επιβραθυνθεί το λιώσιμο των πάγων.

«Από τότε που βρεθήκαμε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν παγετώνα πριν από δεκαετίες, πάντα νιώθαμε ότι αυτή η τεράστια μάζα πάγου δεν ήταν κάτι αδρανές. Κινείται· μιλάει με απίστευτους ήχους… Όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε στην ταινία, ανακαλύψαμε ότι οι Ισλανδοί επιστήμονες μιλούσαν για τους παγετώνες ως κάτι ζωντανό και χρησιμοποιούσαν τη φράση “νεκρός πάγος” όταν είχαν χάσει την ιδιότητά τους να προχωρούν, να κινούνται» ανέφεραν.

«Η γλώσσα του παγετώνα, (το κατώτερο, στενότερο άκρο) οι σχισμές που μοιάζουν με τις πτυχές του σάβανου στις αμέτρητες απεικονίσεις της La Pietà σε όλη την ιστορία της τέχνης, μου ήρθαν αμέσως στο μυαλό. Τελικά αυτό μας έκανε να καταλάβουμε ότι αυτή η εικόνα ενός ετοιμοθάνατου γιου στην αγκαλιά της μητέρας του αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από την ανθρώπινη ανοησία: την επίγνωση ότι έχουμε κάνει λάθος, αλλά μόνο όταν είναι ήδη πολύ αργά για να το διορθώσουμε» είπε ο Pepe Andreu.

Συνταρακτική η αποδοχή και η κατανόηση της απεραντοσύνης του πάγου

Αναφερόμενοι στις προκλήσεις που αντιμετώπισαν γυρίζοντας το ντοκιμαντέρ σε έναν παγετώνα, οι σκηνοθέτες τόνισαν ότι ήταν «ένα ακραίο σκηνικό, σχεδόν απειλητικό».

«Στο κινηματογραφικό συνεργείο οι μισοί ήταν Ισλανδοί και οι άλλοι Βαλενθιανοί. Για εμάς τους Μεσογειακούς, ένας παγετώνας ήταν ένα ακραίο σκηνικό – σχεδόν απειλητικό. Όταν βρίσκεσαι σε έναν παγετώνα, το μυαλό σου μερικές φορές αδυνατεί να συλλάβει την κλίμακα αυτού που έχεις κάτω από τα πόδια σου ή πάνω από το κεφάλι σου. Η πρόκληση δεν ήταν τόσο το ακραίο κρύο, αλλά η μεταφορά του εξοπλισμού κινηματογράφησης και η κίνηση με τα κραμπόν στα παπούτσια και η λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας, αλλά μάλλον το πιο συνταρακτικό πράγμα ήταν η αποδοχή και η κατανόηση της απεραντοσύνης του πάγου – της συντριπτικής ομορφιάς του και της πιο άγριας, πιο θανατηφόρας πλευράς του» υπογράμμισαν.

Μικρές ατομικές ενέργειες μπορούν να είναι καθοριστικές

Ο παγετώνας και το άδειο αγρόκτημα προκαλούν συναισθήματα και διαμορφώνουν την αφήγηση στο ντοκιμαντέρ.

«Έχουμε αντιληφθεί την ίδια την ταινία ως Ρέκβιεμ, αλλά οπτικά θέλαμε να προσεγγίσουμε τον “παγετώνα και το άδειο αγρόκτημα” μέσα από την ομορφιά, και μέσα από τα καθολικά, διασταυρούμενα συναισθήματα που η Τέχνη προκαλεί μέσα μας σε κάθε πολιτισμό και κάθε στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας» ανέφεραν και πρόσθεσαν:

«Όλα παρουσιάζονται σαν νεκρή φύση: αυτή την κλασική μορφή στην οποία προσπαθούμε να απεικονίσουμε τη ζωή – τη φύση την ίδια – αλλά σε μια κρίσιμη στιγμή που η ψυχή των αντικειμένων ή των ζωντανών όντων αρχίζει να γλιστράει μακριά… Μας συγκινεί βαθιά, και πιστεύουμε ότι αυτό το καθολικό συναίσθημα μπορεί να συγκινήσει τον θεατή και ότι, αν οι επιστημονικές πληροφορίες για την κλιματική αλλαγή δεν έχουν καταφέρει να μας κινητοποιήσουν, η ομορφιά μπορεί να μας οδηγήσει σε δράση».

«Για εμάς, στο ντοκιμαντέρ “La Pietà” – και, ασυναίσθητα, σε όλες τις ταινίες μας – η πιο σημαντική ιδέα είναι ότι οι μικρές ατομικές ενέργειες μπορούν να είναι καθοριστικές. Ίσως όταν ένα πρόβλημα φαίνεται ανεξέλεγκτο, πάντα βρίσκουμε κάποιον, όπως είναι οι χαρακτήρες στην ταινία μας, που έχει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του… και ο καθένας από αυτούς, από τη μοναδική του θέση, έχει εμπνεύσει άλλους να ακολουθήσουν» ανέφεραν.

«Κάνουμε κινηματογράφο και νιώθουμε ότι είμαστε διάδοχοι όσων φρόντισαν —και εξακολουθούν να φροντίζουν— τον παγετώνα. Ίσως η ταινία μας να ενθαρρύνει έναν ή δύο ή λίγους ανθρώπους να κάνουν κάτι: να αντιδράσουν, να συγκινηθούν από τη ζωή και να μην την αφήσουν να χαθεί» υπογράμμισαν.

Το ντοκιμαντέρ “La Pietà” των Rafa Molés και Pepe Andreu (διάρκειας 80′) συμπαραγωγή των SUICAfilms (Ισπανία), AXfilms (Ισλανδία) and Studio Nominum (Λιθουανία) συμμετέχει στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στις 13/3 στο Ολύμπιον στις 19.30. Την επόμενη μέρα, στις 14/3 θα προβληθεί στην αίθουσα Τόνια Μαρκετάκη.

*Τις συν. φωτογραφίες παραχώρησαν οι σκηνοθέτες.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αντίστροφη μέτρηση για αυξήσεις σε κατώτατο, επιδόματα και κλαδικούς μισθούς

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για την αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου 2026 με την οποία θα ανοίξει ο κύκλος των νέων θετικών παρεμβάσεων της κυβέρνησης για την ενίσχυση των εισοδημάτων των νοικοκυριών εφέτος και το 2027.

Εντός του Μαρτίου η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως θα εισηγηθεί στο υπουργικό συμβούλιο τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού, αφού ολοκληρωθεί ο διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους με βάση τις προτάσεις τους για το ύψος των αυξήσεων. Η νέα αύξηση του κατώτατου θα συμπαρασύρει προς τα πάνω μια σειρά από επιδόματα που συνδέονται μ’ αυτόν, μεταξύ των οποίων το επίδομα ανεργίας, επιδόματα μητρότητας, γονικών αδειών, εποχιακά βοηθήματα για τις συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες και άλλες κοινωνικές παροχές και ευάλωτους.

Η δέσμευση της κυβέρνησης είναι ο κατώτατος μισθός να ανέλθει στα 950 ευρώ στο τέλος της τετραετίας το 2027.

Οι αυξήσεις για τον κατώτατο που προτείνουν οι κοινωνικοί  φορείς είναι οι εξής:

-Η Τράπεζα της Ελλάδος προτείνει να αυξηθεί έως 4% λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση του πληθωρισμού και της παραγωγικότητας. Σύμφωνα με την ΤτΕ η αύξηση αυτή είναι συμβατή με την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων χωρίς να πληγεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

– Το ΙΟΒΕ προτείνει η αύξηση να κυμανθεί από 2,5% έως 3,5%

-Η πρόταση του ΚΕΠΕ προβλέπει αύξηση απο 3,5% έως 5%

-Το ΙΝΣΕΤΕ προτείνει αύξηση 4%

– Ο ΣΕΒ προτείνει η αύξηση να κυμανθεί από 3% έως 3,5% και να συνδυαστεί με μείωση των εισφορών και επιδότηση της ενέργειας

– Η ΓΣΕΒΕΕ προτείνει αυξήσεις από 3,5% έως 4%

– Η ΕΣΕΕ εισηγείται αύξηση 3,6%

– Η ΓΣΕΕ ζητά ο κατώτατος μισθός να αυξηθεί στα 1.052 ευρώ

Η νέα αύξηση του κατώτατου θα έχει θετική επίδραση στον μέσο μισθό για τον οποίο ο στόχος της κυβέρνησης για 1.500 ευρώ έως το τέλος της τετραετίας έχει ήδη επιτευχθεί από εφέτος, όπως επιβεβαίωσε με δηλώσεις αυτήν την εβδομάδα η Ν. Κεραμέως.

Στο μεταξύ, ισχυρές προσδοκίες για περαιτέρω αυξήσεις μισθών από εφέτος σε όλο το εύρος της οικονομίας δημιουργεί ο νέος νόμος για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που ψηφίστηκε στη Βουλή.

Στον νόμο  προβλέπονται:

-Η επαναφορά της μετενέργειας για την ισχύ των συμβάσεων μετά τη λήξη τους μέχρι να υπογραφεί νέα συμφωνία.

– Η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στη διαιτησία για την υπογραφή σύμβασης.

– Η μείωση  στο 40% από 50% του ποσοστού συμμετοχής των εργοδοτών για την επέκταση των συμβάσεων σε όλο τον κλάδο

-Η υποχρεωτική εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης σε όλο τον κλάδο όταν συνυπογράφεται από τους εθνικούς κοινωνικούς εταίρους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το Ιράν επιβεβαιώνει τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Χαμενεΐ στην επιχείρηση του Ισραήλ και των ΗΠΑ

Η Τεχεράνη επιβεβαίωσε σήμερα τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Αλί Χαμενεΐ στη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που ανταπέδωσε στοχοποιώντας το Ισραήλ και διάφορες αραβικές χώρες.

Ο θάνατος του Αλί Χαμενεΐ, που ανακοινώθηκε από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ χθες Σάββατο, επιβεβαιώθηκε από την ιρανική κρατική τηλεόραση, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να υπόσχονται «σκληρή τιμωρία» στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ.

«Με τον θάνατό του, η Ισλαμική Δημοκρατία ουσιαστικά έφτασε στο τέλος της και σύντομα θα καταλήξει στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας», έκρινε μέσω X ο Ρεζά Παχλαβί, ο γιος του τελευταίου σάχη του Ιράν.

Τη μετάβαση θα εγγυηθεί τριανδρία που θα συνθέσουν ο ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν, ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας Γολαμχουσέιν Μοχσενί Εζεΐ και μέλος του συμβουλίου των Φρουρών του Συντάγματος, σύμφωνα με δηλώσεις συμβούλου του ανώτατου ηγέτη στην κρατική τηλεόραση.

Νωρίς το πρωί, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Τεχεράνη, κάποιοι με δάκρυα στα μάτια, ανεμίζοντας σημαίες του Ιράν και κραυγάζοντας «θάνατος στην Αμερική», «θάνατος στο Ισραήλ», διαπίστωσε δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου επιτόπου.

Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε πλάνα στα οποία εικονίζεται μαύρο λάβαρο στον θόλο ιερού στην πόλη Μασχάντ, στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, η είδηση του θανάτου αυτού που κυβέρνησε το Ιράν με σιδηρά πυγμή για 37 χρόνια, διαδεχόμενος τον αγιατολά Χομεϊνί, προκάλεσε επιδοκιμασίες, πανηγυρισμούς και ακούστηκε μουσική από κάποια παράθυρα, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες.

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στον θάνατό του μέσω Truth Social. Ο αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται στη Φλόριντα, από όπου επιβλέπει αυτή τη στρατιωτική επιχείρηση, ου αλλάζει την όψη της Μέσης Ανατολής και προκαλεί ανησυχίες για τον εφοδιασμό των αγορών με πετρέλαιο.

«Ο Χαμενεΐ, μια από τις πιο σατανικές προσωπικότητες στην ιστορία, είναι νεκρός», ανέφερε ο αμερικανός πρόεδρος. «Ήταν ανίκανος να ξεφύγει από τις υπηρεσίες πληροφοριών μας και τα πολύ εξελιγμένα συστήματά παρακολούθησής μας και, (δεδομένου ότι) συνεργαστήκαμε στενά με το Ισραήλ, δεν υπήρχε τίποτα που μπορούσε να κάνει», καυχήθηκε.

Ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν επίσης ότι σκοτώθηκαν η κόρη, ο γαμπρός και η εγγονή του ανώτατου ηγέτη.

Οι βομβαρδισμοί θα συνεχιστούν «όλη την εβδομάδα» ή «για όσο χρειαστεί», ανέφερε ακόμη ο Ντόναλντ Τραμπ, που θεωρεί ότι ο «ιρανικός λαός» έχει πλέον τη «μεγαλύτερη ευκαιρία» που του έχει παρουσιαστεί για να «ανακτήσει» τον έλεγχο της χώρας.

Ο στρατός του Ισραήλ ανακοίνωση κατά τη διάρκεια της νύχτας ότι εξαπέλυσε νέο κύμα αεροπορικών επιδρομών, βάζοντας στο στόχαστρο «εκτοξευτήρες πυραύλων και εγκαταστάσεις της αντιαεροπορικής άμυνας του ιρανικού τρομοκρατικού καθεστώτος».

Το πτώμα του ανώτατου ηγέτη «ανασύρθηκε από τα συντρίμμια» του κτιριακού συγκροτήματός του, ανέφερε το ισραηλινό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο KAN, ενώ, σύμφωνα με το Κανάλι 12, «φωτογραφία του πτώματος επιδείχθηκε» στον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και στον Ντόναλντ Τραμπ.

Ο ισραηλινός στρατός έδωσε στη δημοσιότητα ανακοίνωση στην οποία υποστήριξε ότι επτά ανώτατοι ιρανοί πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι «εξαλείφθηκαν» κατά τη διάρκεια των πληγμάτων του: ανάμεσά τους, κατ’ αυτόν, ήταν ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης, ο Μοχαμάντ Πακπούρ, και ο γραμματέας του ιρανικού συμβουλίου εθνικής ασφαλείας και σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη Χαμενεΐ, ο Αλί Σαμχανί.

Οι θάνατοι των δυο τελευταίων επιβεβαιώθηκαν επίσης από την Τεχεράνη.

Εκρήξεις στο Ισραήλ

Όπως είχε προειδοποιήσει, το Ιράν ανταπέδωσε προς όλα τα αζιμούθια.

Οι Φρουροί της Επανάστασης υποσχέθηκαν «την πιο άγρια επιθετική επιχείρηση στην ιστορία». Η κρατική τηλεόραση ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες ότι εξαπολύθηκαν νέες επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ και αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων.

Σύμφωνα με τις υπηρεσίες άμεσης βοήθειας, 21 άνθρωποι τραυματίστηκαν στο Τελ Αβίβ έπειτα από ομοβροντία ιρανικών πυραύλων. Σειρά εκρήξεων ακούστηκε χθες βράδυ στο κεντρικό Ισραήλ, όπως και στην Ιερουσαλήμ και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, μετέδωσαν ανταποκριτές του AFP. Σήμερα το πρωί ήχησαν σειρήνες της αεράμυνας σε διάφορους τομείς της επικράτειας, με τον στρατό να κάνει λόγο για νέες εκτοξεύσεις πυραύλων από το Ιράν.

Εκρήξεις ακούστηκαν στο Ριάντ, στο Αμπού Ντάμπι, στο Ντουμπάι, στη Ντόχα, στο Κουβέιτ και στη Μανάμα. Στο Μπαχρέιν, υψώθηκε στήλη καπνού στην περιοχή Τζουφάιρ, όπου βρίσκεται μεγάλη αμερικανική ναυτική βάση.

Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα ΗΑΕ ανακοίνωσαν ότι αναχαίτισαν πυραύλους και drones του Ιράν και ότι επιφυλάσσονται του δικαιώματος να ανταποδώσουν πυρ.

Στο Αμπού Ντάμπι, ένας άνθρωπος, «υπήκοος ασιατικής χώρας» σκοτώθηκε όταν κατέπεσαν «συντρίμμια πυραύλου που αναχαιτίστηκε», σύμφωνα με τις αρχές. Άνθρωποι τραυματίστηκαν στο Κατάρ, στο Ντουμπάι και στο Κουβέιτ.

Στον ΟΗΕ, ο Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες εξέφρασε ανησυχία για «τον κίνδυνο να προκληθεί σειρά εξελίξεων που δεν μπορεί να ελέγξει κανένας στην πιο ευμετάβλητη περιοχή του κόσμου».

Ήδη στο διάγγελμα με το οποίο ανακοίνωσε την έναρξη της επιχείρησης εναντίον του Ιράν, ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ παρότρυνε τον ιρανικό λαό να «καταλάβει την εξουσία».

Ο πρώτος απολογισμός των πληγμάτων των ΗΠΑ και του Ισραήλ δημοσιοποιήθηκε χθες στις 19:30 (ώρα Ελλάδας). Σύμφωνα με την ιρανική Ερυθρά Ημισέληνο, καταμετρήθηκαν πάνω από 200 νεκροί, τα δυο τρίτα σε επαρχίες «που επλήγησαν από τις επιθέσεις». Η ιρανική δικαστική εξουσία έκανε λόγο για 108 θανάτους εξαιτίας πλήγματος σε σχολείο θηλέων. Το Γαλλικό Πρακτορείο σημείωσε ότι δεν μπόρεσε να αποκτήσει πρόσβαση στο σχολείο και δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει τον απολογισμό αυτόν. Ο πρεσβευτής της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη, ο Αμίρ Σαΐντ Ιραβανί, κατήγγειλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας τη διάπραξη «εγκλημάτων πολέμου», τονίζοντας ότι «ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ των αμάχων συνεχίζει να αυξάνεται».

Σύμφωνα με το Ισραήλ, χτυπήθηκαν «εκατοντάδες στρατιωτικοί στόχοι» στο Ιράν.

Είκοσι και πλέον από τις 31 επαρχίες του Ιράν στοχοθετήθηκαν στους βομβαρδισμούς, σύμφωνα με την ιρανική Ερυθρά Ημισέληνο.

Πολλές χώρες στην περιοχή έκλεισαν τους εναέριους χώρους τους, πυροδοτώντας σειρά ανακοινώσεων για ακυρώσεις πτήσεων και εντυπωσιακή συγκέντρωση κίνησης σε στενό διάδρομο πάνω από τον Καύκασο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΗΠΑ: Ο Τραμπ ανακοινώνει ότι ο Χαμενεΐ “είναι νεκρός”, δεν υπάρχει ακόμη επιβεβαίωση από το Ιράν

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε το Σάββατο ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, “είναι νεκρός” μετά τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, παρότι δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία επιβεβαίωση από το Ιράν.

“Ο Χαμενεΐ, ένα από τα πιο διαβολικά πρόσωπα στην Ιστορία, είναι νεκρός”, έγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος στην πλατφόρμα του Truth Social.

Οι αμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν θα συνεχιστούν “χωρίς διακοπή καθ’όλη τη διάρκεια της εβδομάδας ή επίσης για όσο χρειαστεί για να επιτύχουμε τον στόχο μας για ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ, ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”, δήλωσε επίσης ο Τραμπ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πώς να αναγνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε την εξάρτηση των παιδιών από τους γονείς – Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φροντίδα και την υπερπροστασία

Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Υπάρχουν γονείς που αγαπούν τόσο πολύ τα παιδιά τους, που συχνά δεν συνειδητοποιούν πότε η φροντίδα τους μετατρέπεται σε υπερπροστασία. Θέλουμε να τα προφυλάξουμε από κάθε απογοήτευση, κάθε λάθος, κάθε μικρό πόνο. Όμως, η αγάπη δεν μετριέται μόνο με το πόσο τα προστατεύουμε, αλλά και με το πόσο τα αφήνουμε να ζήσουν, να κάνουν λάθη και να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους. Η εξάρτηση, σε αυτή την περίπτωση, αναπτύσσεται αθόρυβα: το παιδί συνηθίζει να στηρίζεται αποκλειστικά στον γονέα για αποφάσεις, συναισθηματική στήριξη ή ακόμα και για την καθημερινή του αυτονομία.

Όταν η φροντίδα γίνεται υπερβολική, τα παιδιά μαθαίνουν ότι ο κόσμος είναι επικίνδυνος και ότι δεν μπορούν να εμπιστευτούν τον εαυτό τους. Οι γονείς μπορεί να μην το συνειδητοποιούν, αλλά κάθε μικρή παρέμβαση για να «μην υποφέρουν» ενισχύει την ιδέα ότι δεν είναι ικανά να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις μόνοι τους. Και έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: όσο περισσότερο προστατεύουμε, τόσο πιο εξαρτημένα γίνονται, και τόσο πιο πολύ αισθανόμαστε την ανάγκη να τα προστατεύουμε.

Αναγνωρίζοντας τα σημάδια της εξάρτησης

Η εξάρτηση δεν εμφανίζεται μόνο μέσα από ξεκάθαρες συμπεριφορές, όπως η αδυναμία ενός παιδιού να πάρει αποφάσεις. Μπορεί να εκδηλωθεί και μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές: το παιδί που ζητά επιβεβαίωση πριν μιλήσει, που φοβάται να δοκιμάσει κάτι νέο χωρίς την παρουσία σας, που αποφεύγει να εκφράσει διαφορετική γνώμη ή συναίσθημα για να μη σας στενοχωρήσει.

Η παρατήρηση είναι το πρώτο βήμα. Όταν αρχίσουμε να βλέπουμε ότι η «εξάρτηση» δεν είναι απλώς μια φάση, αλλά ένα μοτίβο συμπεριφοράς που περιορίζει την ανάπτυξη του παιδιού, τότε μπορούμε να σκεφτούμε στρατηγικές για να το στηρίξουμε να γίνει πιο αυτόνομο. Η συνειδητοποίηση αυτή δεν χρειάζεται να μας γεμίζει ενοχές. Κανένας γονιός δεν θέλει να δημιουργήσει εξάρτηση, και το σημαντικότερο είναι ότι μπορούμε να παρέμβουμε με τρόπο αγάπης και σαφήνειας.

Στρατηγικές για την ενίσχυση της αυτονομίας

Η αλλαγή δεν χρειάζεται να γίνει απότομα. Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο και καθοδήγηση για να δοκιμάσουν τα όρια τους με ασφάλεια. Ένας τρόπος είναι η σταδιακή ανάθεση ευθυνών ανάλογα με την ηλικία και τις δυνατότητές τους. Μικρές αποφάσεις, όπως η επιλογή των ρούχων τους ή η προετοιμασία ενός σνακ, τους δίνουν την αίσθηση ότι μπορούν να ελέγξουν τον κόσμο γύρω τους. Με την πάροδο του χρόνου, οι ευθύνες μπορούν να αυξάνονται, πάντα με την υποστήριξη αλλά χωρίς να παρεμβαίνουμε συνεχώς.

Επιπλέον, η συναισθηματική επάρκεια των γονιών είναι καθοριστική. Όταν αντιμετωπίζουμε τις ανησυχίες μας και τις ανασφάλειες μας, μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά ένα μοντέλο υγιούς αυτονομίας. Το να μιλάμε ανοιχτά για τα συναισθήματά μας, να δείχνουμε ότι και εμείς κάνουμε λάθη και τα διορθώνουμε, διδάσκει στα παιδιά ότι η αποτυχία δεν είναι καταστροφή, αλλά μια ευκαιρία μάθησης.

Η δύναμη της ενσυνείδητης παρουσίας

Η φροντίδα χωρίς υπερπροστασία δεν σημαίνει να απομακρυνθούμε ή να γίνουμε αδιάφοροι. Αντίθετα, σημαίνει να είμαστε παρόντες με ενσυνειδητότητα, να παρατηρούμε, να ακούμε και να παρέχουμε υποστήριξη όταν χρειάζεται, χωρίς να αφαιρούμε από τα παιδιά την ευθύνη για τις επιλογές τους. Η συναισθηματική διαθεσιμότητα των γονιών είναι εδώ καθοριστική: όταν το παιδί νιώθει ότι μπορεί να μιλήσει, να ζητήσει βοήθεια ή να εκφράσει τον φόβο του χωρίς κριτική, αναπτύσσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στη σχέση με τους γονείς.

Μια πρακτική στρατηγική είναι η ενεργητική ακρόαση. Όταν το παιδί μιλά, δίνουμε όλη μας την προσοχή, χωρίς να διακόπτουμε ή να δίνουμε άμεσες λύσεις. Αφήνουμε χώρο για να επεξεργαστεί τις σκέψεις του και δείχνουμε εμπιστοσύνη στις ικανότητές του. Αυτή η στάση χτίζει αυτοπεποίθηση και μειώνει την ανάγκη για εξάρτηση.

Μακροπρόθεσμα οφέλη της ισορροπημένης σχέσης

Η προσπάθεια να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που ενισχύει την αυτονομία δεν έχει μόνο βραχυπρόθεσμα οφέλη. Μακροπρόθεσμα, τα παιδιά μεγαλώνουν με την ικανότητα να λαμβάνουν αποφάσεις, να διαχειρίζονται συναισθήματα, να αντιμετωπίζουν δυσκολίες και να δημιουργούν υγιείς σχέσεις με τους άλλους. Η εξάρτηση μειώνεται και αντικαθίσταται από μια σχέση εμπιστοσύνης, όπου το παιδί γνωρίζει ότι οι γονείς είναι δίπλα του όταν χρειάζεται, αλλά δεν αναλαμβάνουν τη ζωή του.

Η ισορροπία αυτή δεν είναι εύκολη, αλλά είναι εφικτή και απαραίτητη. Κάθε μικρό βήμα προς την αυτονομία είναι μια νίκη, όχι μόνο για το παιδί αλλά και για τον γονιό, που βλέπει τη φροντίδα του να μεταμορφώνεται σε αγάπη που δίνει ελευθερία και δύναμη.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας