Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον REAL FM και τον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου
Για τη συνάντηση των ΥΠΕΞ Ελλάδας και ΗΠΑ, Γ. Γεραπετρίτη και Μ. Ρούμπιο
Η δεύτερη, σε κάτι λιγότερο από έναν χρόνο, συνάντηση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, του Γιώργου Γεραπετρίτη, με τον Αμερικανό ομόλογό του, μόνο ανησυχία δεν πρέπει να προκαλεί. Σίγουρα, η ευρύτερη κατάσταση στον κόσμο που ζούμε με τόσες κρίσεις, τόσους πολέμους και τέτοια αβεβαιότητα, δείχνει μια μεγάλη κρισιμότητα γενικότερα, όμως η Ελλάδα έχει καταφέρει και σε επίπεδο διμερές, με τον στρατηγικό μας σύμμαχο, τις Η.Π.Α., και σε ευρύτερο γεωστρατηγικό επίπεδο, να είναι πιο ισχυρή από ποτέ. Είναι μία συνάντηση η οποία είναι στο πλαίσιο μιας οικοδόμησης, μιας ακόμη πιο βαθιάς σχέσης με τις Η.Π.Α. για όλα τα ζητήματα ευρωατλαντικών σχέσεων, το σύνολο των εξελίξεων και, προφανώς και τα βασικά της συνάντησης και όσα, τέλος πάντων, θα ειπωθούν, θα αναλυθούν από τον Υπουργό.
Σχετικά με δημοσιεύματα που υπαινίσσονται εμπλοκή της Ελλάδας στο Ιράν
Δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα, για να μην δημιουργούμε και εντυπώσεις εμπλοκής της χώρας μας, ούτε έχει τεθεί ποτέ τέτοιο θέμα -πρώτον. Δεύτερον, έχω «βαρεθεί» εκ του ρόλου μου «να μετράω» και εγώ και ο Υπουργός Εξωτερικών και οι αρμόδιοι Υφυπουργοί, διαψεύσεις για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Κάθε φορά που είναι να γίνει μια κορυφαία συνάντηση, είτε σε επίπεδο ηγετών, είτε σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών, «προαναγγέλλεται» είτε από το πιο δεξιό φάσμα της Βουλής, είτε από το άλλο φάσμα της Βουλής, «προαναγγέλλονται αποτυχίες εθνικές».
Θα είναι άλλη μια εποικοδομητική συνάντηση, η οποία, προφανώς, θα έχει στην ατζέντα όλα τα κρίσιμα ζητήματα της εποχής και, κυρίως, διμερή ζητήματα. Θυμίζω ότι η συνάντηση αυτή γίνεται σε μια περίοδο όπου και σε ενεργειακό, αλλά και σε ευρύτερο επίπεδο, προχωράνε και υλοποιούνται οι μεγαλύτερες συμφωνίες μεταξύ της χώρας μας – κολοσσών και των ΗΠΑ.. Είναι μια πολύ σημαντική περίοδος και για τις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Η.Π.Α.. Όλα όσα, τέλος πάντων, όμως, κυκλοφορούν ως «κίνδυνοι» και ως, τέλος πάντων, ζητήματα ανησυχίας για τους πολίτες, ειδικά από εφημερίδες οι οποίες έχουν παράδοση σε κάτι τέτοιο, καλώ τον κόσμο να μην τα υιοθετεί και να μην, εντός εισαγωγικών, «τα αγοράζει».
Σχετικά με τα διαφορετικά πορίσματα της εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Καταρχάς, να πω ότι, σε αντίθεση με το τι είδαμε σε πολλές άλλες, σχεδόν σε όλες τις προγενέστερες, εξεταστικές επιτροπές, που πραγματικά, δικαιολογημένα και οι πολίτες θεωρούσαν ότι δεν ανταποκρίθηκαν στο ρόλο τους, σε αυτήν την εξεταστική επιτροπή είδαμε να καλούνται 76 μάρτυρες, οι 55 εκ των οποίων αφορούσαν την περίοδο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, είχαμε συνολικά 50 συνεδριάσεις, 350 ώρες. Αλλά αυτά έχουν μια αξία, μεγαλύτερη αξία έχει η ουσία. Στην εξεταστική είδαμε και το πολύ κακό πρόσωπο της Ελλάδας, εικόνες ανθρώπων, μαρτύρων, που όλοι έχουν το τεκμήριο της αθωότητας, να βλέπει ο κόσμος μια πολύ κακή εικόνα, μια πολύ άσχημη νοοτροπία, η οποία δυστυχώς κυριάρχησε, για πολλά χρόνια και στο ζήτημα των αγροτικών επιδοτήσεων. Και, εν πάση περιπτώσει, στο δια ταύτα, θεωρώ ότι το πόρισμα της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, της κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι ένα εμπεριστατωμένο πότισμα, που πριν κάποιος βγάλει άποψη και κρίση- και αναφέρομαι και στην αντιπολίτευση αυτή τη στιγμή- καλό είναι να το διαβάζει, όπως και εμείς θα κάνουμε με τα πορίσματα των άλλων κομμάτων.
Σχετικά με την κριτική των κομμάτων της αντιπολίτευσης
Πάμε εν προκειμένω, λοιπόν, για να μην αποφύγω την ουσία. Αποδείχθηκε, θεωρούμε, ότι ο κύριος Βορίδης ουδέποτε παρενέβη στη διεξαγωγή ελέγχων. Ούτε επεδίωξε να αναμιχθεί με ελέγχους, αποδεσμεύσεις συγκεκριμένων ΑΦΜ, ούτε έκανε κάτι, τέλος πάντων, το οποίο να συνιστά, έστω έναν «προάγγελο», ποινικής ευθύνης. Η εφαρμογή για παράδειγμα της τεχνικής λύσης, με δεδομένη και την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί μέχρι και το 2019, κάτι το οποίο κληρονόμησε κι ο κύριος Βορίδης, αποτελούσε τότε μονόδρομο. Και για την οποιαδήποτε επόμενη κυβέρνηση και για οποιοδήποτε επόμενο υπουργό. Και αντιστοίχως, και για τον κύριο Αυγενάκη, όλα τα δεδομένα, τα αποδεικτικά στοιχεία, το υλικό της προανακριτικής -προέκυψε, δηλαδή, από μαρτυρικές καταθέσεις- αλλά και της υπάρχουσας δικογραφίας, δεν υπήρξε ένα στοιχείο που να στοιχειοθετεί ειδική υπόσταση του αδικήματος της συνέργειας, για παράδειγμα, ή της ηθικής αυτουργίας σε απιστία.
Εγώ θα το αντιστρέψω, κύριε Χατζηνικολάου, γιατί, οκ, έχουμε «χορτάσει» σε αυτή τη χώρα από καταδίκες, από πομπώδεις τίτλους, από μεγαλοστομίες της εκάστοτε αντιπολίτευσης, για να μην το συγκεκριμενοποιήσω σε ένα κόμμα. Μπορεί να μας πει το Α ή το Β κόμμα της αντιπολίτευσης, ποιο ή ποια είναι αυτά τα στοιχεία που συγκαλύψαμε, αποκρύψαμε, δεν υπάρχουν στο πόρισμα, αυτά τα «φοβερά και τρομερά» στοιχεία, που μπορεί να προέκυψαν από κάποια μαρτυρική κατάσταση που να συνιστούν, το τονίζω, ποινική ευθύνη για έναν εκ των δύο διατελεσάντων υπουργών.
Να μιλάμε συγκεκριμένα στον κόσμο. Να έρθει να μας πει η αντιπολίτευση ότι η κυβερνητική πλειοψηφία, το συγκεκριμένο στοιχείο, να το ονοματίσει, η κυβέρνηση το απέκρυψε, το αποσιώπησε, το «έθαψε», το συγκάλυψε. Το να βγάζουμε έναν τίτλο και να λέμε «συγκάλυψη», που δυστυχώς είναι μια κακή μόδα για την αντιπολίτευση, σε πολλά κρίσιμα θέματα, δεν έχει καμία αξία. Δεν υπάρχει αμφιβολία, για να μην ωραιοποιούμε καταστάσεις, ότι το ζήτημα των αγροτικών επιδοτήσεων – ΟΠΕΚΕΠΕ, έχει πληγώσει πολύ τη χώρα. Και σίγουρα έχει πληγώσει και την κυβέρνηση.
Σχετικά με την επισήμανση του Πρωθυπουργού ότι πρόκειται για «σκανδαλώδη υπόθεση»
Μα, δεν το συζητάμε κύριε Χατζηνικολάου. Όταν έρθει η ώρα των εκλογών, ο κόσμος ζυγίζει τα θετικά με τα αρνητικά κάθε κόμματος και εν προκειμένω τα δικά μας, της κυβέρνησης. Μπορεί να κάναμε πολύ σημαντικές κινήσεις, στο τέλος της ημέρας, ολοκληρώσαμε γρήγορα τις επιδοτήσεις με ένα νέο σύγχρονο σύστημα. Η μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είναι, για μένα και νομίζω αντικειμενικά, μια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές αγροτών και τα επόμενα έτη επιδοτήσεων. Όμως, σίγουρα η ολιγωρία, το γεγονός ότι μπορεί να μην τολμήσαμε όσο έπρεπε, δεν πιστώνει στα θετικά όλη τη διαχείριση αυτή, αλλά σίγουρα μας το χρεώνει ο κόσμος στα αρνητικά.
Όμως ήμασταν η μόνη κυβέρνηση, η οποία και διαπιστωτικούς ελέγχους έκανε και έστειλε ανθρώπους στη δικαιοσύνη πριν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και, έστω και στο «και πέντε», καταφέραμε και προχωρήσαμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση. Να σας πω όμως κάτι; Εάν είχε βάση η κριτική της αντιπολίτευσης, πρώτον θα είχαν προσκομίσει κάποιο στοιχείο για να μας «ξεγυμνώσουν» πολιτικά, να πουν ορίστε, αυτό το στοιχείο είναι που δεν το εμφάνισαν και δεύτερον, θα είχαν καταλήξει σε ένα κοινό πόρισμα. Το γεγονός ότι σχεδόν έχουμε πάλι κάθε κόμμα και ένα πόρισμα, σημαίνει ότι αυτό το αφήγημα της «κακιάς» δήθεν, κυβέρνησης και της καλής αντιπολίτευσης που θέλει την κάθαρση, δεν έχει καμία βάση.
Για το περιστατικό στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας
Κύριε Χατζηνικολάου, δεν θα μας τρελάνουν, θα μου επιτρέψετε αυτή την έκφραση. Αυτό το οποίο συνέβη στη Νίκαια, ήταν η επανάληψη μιας νοσηρής λογικής της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, με τα πολλά καλά που έχει και συνεχίζει να έχει, όπου κάποιοι θεωρούν ότι είναι πάνω από το νόμο. Στη Νίκαια δεν προκάλεσε κανείς κανέναν, δεν προκάλεσε κανείς κάποιον συνδικαλιστή. Στη Νίκαια κάποιοι έκαναν κατάχρηση του αυτονόητου δικαιώματός τους να διαμαρτυρηθούν και να διαδηλώσουν και μετέτρεψαν τη διαμαρτυρία και τη διαδήλωση σε παρεμπόδιση εισόδου με βίαιες ενέργειες. Τώρα, το αν συνετελέσθη το ένα ή το άλλο ποινικό αδίκημα, δηλαδή είτε η βία, η παράνομη βία, είτε η απειλή, είτε η εξύβριση, είτε η πρόκληση σωματικής βλάβης, αυτό είναι αρμοδιότητα της δικαιοσύνης να την αξιολογήσει.
Αν ψάχνει να βρει η αντιπολίτευση έναν από τους βασικούς λόγους που παραπαίει δημοσκοπικά και εκλογικά, μπορεί να τον βρει στη διαχείριση αυτονόητων ζητημάτων, όπως αυτό του νοσοκομείου της Νίκαιας. Το πρώτο και κυριότερο συμπέρασμα που προκύπτει από τη συγκεκριμένη υπόθεση είναι ότι δεν έχει κανείς το δικαίωμα να παρεμποδίζει τον Υπουργό Υγείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, όποιος κι αν είναι αυτός, είτε τους αρέσει είτε δεν τους αρέσει, δεν είναι κάποιος «δυνάστης» που «επεβλήθη», είναι ο Υπουργός Υγείας μιας κυβέρνησης που έχει ψήφο εμπιστοσύνης από την Ελληνική Βουλή, όπου οι συσχετισμοί της έχουν προκύψει από βουλευτικές εκλογές.
Δυστυχώς, πρέπει να τους λέμε τα βασικά. Έχουμε, λοιπόν, μια εδραιωμένη Δημοκρατία. Όποιος παρεμποδίζει τον νόμιμο εκπρόσωπο της Πολιτείας να εισέλθει, και μάλιστα καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό, σε ένα νοσοκομείο, η συμπεριφορά του αυτή είναι φασίζουσα, δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία και, αν θέλει το όποιο κόμμα της αντιπολίτευσης να το πάρει ο κόσμος στα σοβαρά, πρέπει να καταδικάζει αυτές τις ενέργειες χωρίς αστερίσκους. Αυτή είναι η μόνη εικόνα.
Κύριε Χατζηνικολάου, ο συγκεκριμένος γιατρός έχει, όπως και κάθε πολίτης, όπως και κάθε συνδικαλιστής, κάθε δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί, να διαδηλώσει, να εναντιωθεί στην κυβερνητική πολιτική, ακόμα και να τη μηδενίσει, και θεωρώ ότι έχει δικαίωμα να το κάνει αυτό. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι και ο συγκεκριμένος και κάποιοι άλλοι διέπραξαν την, σίγουρα, εκτός οποιουδήποτε δημοκρατικού πλαισίου και πιθανότατα και παράνομη πράξη, της παρεμπόδισης εισόδου ενός ανθρώπου, που είναι και καθ’ ύλην αρμόδιος, στο Νοσοκομείο. Να συμφωνήσουμε επιτέλους σε αυτή τη χώρα, κάναμε 45 χρόνια για να έχουμε μια Κυβέρνηση που εφαρμόζει το αυτονόητο στα Πανεπιστήμια, -τώρα πάμε να «δημιουργήσουμε» και «άβατα» στα Νοσοκομεία και δεν θα τους περάσει-, ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να παρεμποδίσει κάποιον να εισέλθει σε ένα δημόσιο χώρο και πολλώ δε μάλλον τον Υπουργό Υγείας, σε ένα δημόσιο Νοσοκομείο.
Δεν πήγε αυτός ο άνθρωπος εκεί να διαδηλώσει ειρηνικά και ξαφνικά σ’ αυτόν τον αθώο άνθρωπο, δήθεν, κάποιοι του επιτέθηκαν. Ο άνθρωπος αυτός πήγε να προβοκάρει, πήγε εκεί να προκαλέσει, πήγε εκεί να παρανομήσει. Είτε έβρισε, είτε έφτυσε, είτε χτύπησε, εγώ δεν είμαι εισαγγελέας για να τον αξιολογήσω, ούτε να του αποδώσω ευθύνες και να του επιβάλω ποινές. Ο άνθρωπος αυτός δεν πήγε να διαδηλώσει ειρηνικά. Το ότι «παίζουμε» με τις λέξεις, είτε άθελα μας, είτε ηθελημένα και ο πληθυντικός είναι πληθυντικός ευγενείας και αναφέρομαι στην αντιπολίτευση, ρίχνουμε «νερό στον μύλο» αυτής της ακραίας για εμένα και εκτός δημοκρατικού πλαισίου, συμπεριφοράς.
Είναι ένα το θέμα και μοναδικό -κατά τη γνώμη μου και νομίζω ότι κατά τη γνώμη κάθε δημοκρατικού πολίτη- ότι πρέπει όλο το πολιτικό σύστημα αν θέλει πράγματι να θεωρεί ότι μπορούμε να προχωρήσουμε παρακάτω, με σφοδρές διαφωνίες στις πολιτικές μας θέσεις, να συμφωνήσει, να ομονοήσει, στο ότι δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για άβατα είτε στην παιδεία, είτε στην υγεία. Όπως πλέον σε ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο, όποιος πάει να το καταλάβει, όποιος πάει να παρεμποδίσει έναν φοιτητή να πάει να κάνει το μάθημα του, έναν καθηγητή, ή οποιονδήποτε έχει δικαίωμα εισόδου, κατευθείαν επεμβαίνει η αστυνομία και έχουμε συλλήψεις και προσαγωγές – δυστυχώς αργήσαμε 45 χρόνια αλλά επιτέλους γίνεται, από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη – έτσι πρέπει να ξέρει ο οποιοσδήποτε, όχι να διαμαρτυρηθεί, προσέξτε, άλλο η διαμαρτυρία, πάει να παρεμποδίσει έναν που έχει δικαίωμα και εγώ θα πω και υποχρέωση εισόδου, -αλίμονο αν δεν μπαίνει σε ένα Νοσοκομείο ο Υπουργός Υγείας-, τότε θα έχει τις συνέπειες του νόμου. Δεν ξύπνησε ένα πρωί η αστυνομία και είπε «τι να κάνω να πάω να αντιμετωπίσω κάποιους οι οποίοι συμπεριφέρονται ως «μπαχαλάκηδες» στα Νοσοκομεία.
Σχετικά με την υπόθεση εκταφής των θυμάτων στα Τέμπη
Εμείς δεν πρόκειται να μπούμε σε καμία περίπτωση στη διαδικασία αντιδικίας με συγγενείς θυμάτων μιας τραγωδίας. Η τραγωδία τον Τεμπών, που μάλιστα σε λίγες μέρες είναι και η θλιβερή επέτειος των τριών ετών, έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης. 36 άνθρωποι θα δικαστούν, εκ των οποίων οι 33 για κακούργημα και δύο Υπουργοί θα λογοδοτήσουν στο φυσικό τους δικαστή, στο Δικαστικό Συμβούλιο. Η συγκεκριμένη πτυχή της υπόθεσης για τις εκταφές και αυτή, είναι μία υπόθεση καθαρά της Δικαιοσύνης. Η Δικαιοσύνη όπως κάνει σε όλες τις αντίστοιχες άλλες υποθέσεις, λαμβάνει υπόψη όλα τα δεδομένα και παίρνει τις δικές της αποφάσεις, έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και καλώ το σύνολο του πολιτικού συστήματος και θεωρώ και το σύνολο των δημοσιολογούντων, να αφήσουν τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της.
Ακολουθείται μία καθ’ όλα νόμιμη διαδικασία. Υπάρχει μία τακτική κάποιων ανθρώπων και δεν αναφέρομαι στους συγγενείς, αναφέρομαι σε ανθρώπους που πάνε να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, να καθυστερήσουν τις διαδικασίες, να καθυστερήσουν τη δίκη, να ξανανοίξει η ανάκριση – τα είπε πολύ αναλυτικά ο Υπουργός Δικαιοσύνης και θα απαντήσει και στη Βουλή. Πέντε συγγενείς πλέον επιθυμούν εκταφή, από τις συνολικά 9 οικογένειες που είχανε ζητήσει. Ήδη η Εισαγγελία διέταξε πλήρεις εξετάσεις, βιοχημικές, τοξικολογικές. Ορίζονται όπως προβλέπει ο νόμος σε όλες τις υποθέσεις, για όλους τους πολίτες που προσφεύγουν στη δικαιοσύνη, ιατροδικαστές-πραγματογνώμονες.
Οι οικογένειες ορίζουν τεχνικούς συμβούλους που παρακολουθούν διαρκώς τη διαδικασία και ο ιατροδικαστής, όχι η Κυβέρνηση, δεν έχει καμία δουλειά η εκτελεστική ή η νομοθετική εξουσία, ο ιατροδικαστής ορίζει τα εργαστήρια. Τι είπε ο Υπουργός Δικαιοσύνης; Αν τα εργαστήρια δηλώσουν ότι μπορούν να κάνουν κάποιες μόνο, αναζητούνται πιστοποιημένα εργαστήρια στον κόσμο που μπορούν να κάνουν τις υπόλοιπες. Εκτός Ελλάδος, δηλαδή. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της, με απόλυτο σεβασμό στην ανάγκη της κοινωνίας για δικαιοσύνη, στο αίτημα της κοινωνίας για δικαιοσύνη και, βέβαια, να σεβαστούμε και τους συγγενείς, οι οποίοι διεκδικούν για τους δικούς τους ανθρώπους τη δικαίωση.
Σχετικά με τις δημοσκοπήσεις και για ενδεχόμενες πολιτικές συνεργασίες μετά τις εκλογές
Τελικός κριτής είναι ο ελληνικός λαός. Οι Έλληνες πολίτες θα λύσουν όλες αυτές τις πολύ λογικές απορίες που έχετε και έχουν όλοι οι συνάδελφοί σας και η κοινωνία συνολικά. Εγώ είμαι αισιόδοξος, όμως, θεωρώ ότι η αυτοδυναμία, που, κατά τη δική μας άποψη, είναι συνώνυμο της σταθερότητας και της αληθινής προόδου, όχι για λόγους αλαζονικούς, αλλά γιατί δεν βλέπω μια εναλλακτική κοστολογημένη που να πηγαίνει μπροστά τη χώρα. Ναι και εμείς έχουμε κάνει λάθη, ναι πρέπει να τα διορθώσουμε, αλλά έχουμε να παρουσιάσουμε και πολλά θετικά. Η αυτοδυναμία, λοιπόν, του 2027 περνάει μέσα από την αποτελεσματικότητα, την ταπεινότητα και τα παραδοτέα της Κυβέρνησης.
Άρα, το μόνο που έχουμε να κάνουμε τον επόμενο χρόνο, περίπου έναν χρόνο και κάτι, που μεσολαβεί μέχρι τις εκλογές, είναι κάθε μέρα, αν είναι δυνατόν, να δείχνουμε έργο στον κόσμο, στην υγεία, στην παιδεία, στην οικονομία, να αντιμετωπίζουμε τα λάθη μας, τις κρίσεις οι οποίες ανακύπτουν, τις έκτακτες ανάγκες. Και τον ίδιο ακριβώς τον δρόμο μας τον δείχνει το 2023. Το 2023 όταν μπήκαμε σε φάση προεκλογικής περιόδου, όχι έναν χρόνο πριν όπως είμαστε τώρα, η Νέα Δημοκρατία ήταν σε επίπεδο εκτίμησης ψήφου περίπου στα τωρινά της ποσοστά, λίγο πάνω από το 30, το 31%.
Δεν προεξοφλώ ότι αυτό που συνέβη το 2023, θα γίνει και το 2027. Αλλά η συνταγή είναι μία: Αποτελεσματικότητα, ταπεινότητα και συνέπεια. Και να πω και κάτι που έχουν πει μεγάλοι πολιτικοί πολύ πριν από εμάς. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Εμείς επιδιώκουμε αυτοδυναμία, θεωρούμε, όμως, ότι, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, μετά τις εκλογές, οι οποίες είναι μία διαδικασία, δεν είναι πολλές εκλογές, ο τόπος πρέπει να έχει κυβέρνηση. Εμείς, λοιπόν, θα πάμε με αυτό τον στόχο και, από εκεί και πέρα, τα διλήμματα αυτά και τις απαντήσεις θα τις δώσει ο ελληνικός λαός.
