Η αρμόδια Αντιδήμαρχος του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής και Προστασίας της Υγείας της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας, Παιδείας & Πολιτισμού και τα στελέχη του Κοινωνικού Φαρμακείου του Δήμου Αλεξάνδρειας, ευχαριστούν θερμά το ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ για την ευγενική προσφορά σε είδη προσωπικής υγιεινής στο Κοινωνικό Φαρμακείο.

Η υπεύθυνη νοσηλευτικής υπηρεσίας του τμήματος Αλεξάνδρειας, κα. Γραμματικοπούλου Ελένη, προσέφερε είδη προσωπικής υγιεινής, ώστε να διανεμηθούν στους ωφελούμενους δημότες του Κοινωνικού Φαρμακείου.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ιδρύθηκε στις 10 Ιουνίου του 1877 με πρωτοβουλία της βασίλισσας Όλγας και πρώτο πρόεδρο τον Μάρκο Ρενιέρη. Αποτελεί μέρος του Διεθνούς Κινήματος Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου.

Θεωρείται ο μεγαλύτερος μη κυβερνητικός οργανισμός στον ελλαδικό χώρο.

Το Περιφερειακό Τμήμα Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Αλεξάνδρειας πραγματοποιεί σε τακτά διαστήματα μαθήματα πρώτων βοηθειών, στα οποία μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι πολίτες του Δήμου, υγειονομικές καλύψεις αθλητικών σωματείων, διανομή τροφίμων σε ευπαθείς ομάδες ανθρώπων.

Ευχαριστούμε θερμά το Περιφερειακό Τμήμα Ερυθρού Σταυρού Αλεξάνδρειας για την συνεχή στήριξη του Κοινωνικού Φαρμακείου του Δήμου.

Η
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΕΛΕΝΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ

Η αγάπη για τις μέλισσες και τη φύση, τους ένωσε. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας (20 Μαΐου), ο Χρήστος Κιούσης και η Σάντυ Νταμαδάκη, δύο νέοι μελισσοκόμοι, μιλούν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την απόφασή τους να εγκαταλείψουν την πολύβουη Αθήνα. Ζουν μόνιμα στον Άγιο Λουκά Αλιβερίου, όπου δημιούργησαν την οικογένειά τους και φροντίζουν με τον παραδοσιακό τρόπο τις μέλισσές τους.

«Στα 27 μου, παρακολούθησα σεμινάρια μελισσοκομίας, όπου γνώρισα τη Σάντυ», εξηγεί ο κ. Κιούσης και με λάμψη στα μάτια μιλώντας για τη σύζυγό του λέει: «Ήταν γεμάτη πάθος για τις μέλισσες και γρήγορα καταλάβαμε πως μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για τη φύση και τη ζωή κοντά στις κυψέλες. Αυτή η κοινή αγάπη, μάς ώθησε να αφήσουμε την Αθήνα και να εγκατασταθούμε στο χωριό μου στην Εύβοια, συνεχίζοντας την οικογενειακή μας κληρονομιά. Μαζί, δημιουργήσαμε μια οικογένεια με τα παιδιά μας, τον Νικόλα και τον Κωνσταντίνο, που μεγαλώνουν κοντά στις μέλισσες, μαθαίνοντας να αγαπούν και να σέβονται τη φύση».

«Αν και γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, όταν γνώρισα τον Χρήστο ήταν μονόδρομος για εμάς να ζήσουμε στην επαρχία και συγκεκριμένα στον Άγιο Λουκά Αλιβερίου, όπου ουσιαστικά αναλάβαμε και εξελίξαμε τη μελισσοκομία. Δεν ήταν εύκολο εγχείρημα, ωστόσο η αγάπη και η αφοσίωσή μας στις μέλισσες, δημιούργησαν ένα ιδανικό περιβάλλον για την οικογένεια μας», εκμυστηρεύεται η κ. Νταμαδάκη.

Όπως λένε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι μέλισσες τους ένωσαν και αυτοί έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σ´ αυτές. «Η μελισσοκομία για εμάς δεν είναι απλά μια δουλειά. Είναι τρόπος ζωής, γεμάτος αφοσίωση και σεβασμό στη φύση. Δεν αρκεί να συλλέγεις το μέλι, πρέπει να φροντίζεις τις μέλισσες, να τις προστατεύεις από ασθένειες και να τις αγαπάς. Στόχος μας είναι να διατηρήσουμε την αυθεντική, παραδοσιακή γεύση του ελληνικού μελιού, κάτι που σήμερα απειλείται από το νοθευμένο μέλι, το οποίο υποβαθμίζει την πραγματική μελισσοκομία», εξηγεί ο κ. Κιούσης.

Για τον κ. Κιούση η μελισσοκομία αποτελούσε οικογενειακή παράδοση, η οποία ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, λίγο μετά τον πόλεμο του 1940, όταν ο προπάππους του Χρήστου, ο Δημήτρης, άρχισε να ασχολείται με τη μελισσοκομία. Χρησιμοποιούσε κορμούς δέντρων ως κυψέλες και αργότερα τα μετέφερε σε κουβέλια. Τότε, οι μεταφορές γίνονταν με ζώα – μουλάρια, γαϊδούρια ή άλογα – και κάθε ταξίδι ήταν μια περιπέτεια. Με τον καιρό, ο παππούς του, ο Γιώργος, ανέλαβε τα μελίσσια και τα μετέφερε από τα κουβέλια σε κυψέλες, συνεχίζοντας την παράδοση με αφοσίωση.

«Η αγάπη για τις μέλισσες και τη μελισσοκομία πέρασε από γενιά σε γενιά, από τον πατέρα μου, τον Νικόλα, και τον θείο μου, τον Βασίλη», επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο νεαρός μελισσοκόμος και εξηγεί πως, «ο θείος μου ήταν πάντα ο μέντοράς μου, ο άνθρωπος στον οποίο στρέφομαι όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Ως παιδί, ακολουθούσα τον πατέρα μου στα μελίσσια, μαγεμένος από τη ζωή των μελισσών και τις ώρες δουλειάς γύρω από τις κυψέλες. Παρά τα τσιμπήματα, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη, ειδικά όταν μετακινούσαμε τα μελίσσια στα βουνά τις νυχτερινές ώρες».

Οι δύο νέοι έχουν δημιουργήσει πιστό κοινό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως σημειώνουν, «μοιραζόμαστε στιγμές από τη ζωή μας με τις μέλισσες στο TikTok, δείχνοντας τον καθημερινό μας κόπο και την αφοσίωση που χρειάζεται η μελισσοκομία. Είναι όμορφο να βλέπουμε τον κόσμο να αγκαλιάζει τα βίντεό μας και να αναγνωρίζει τη γνησιότητα και την παράδοση που κρύβονται πίσω από κάθε βάζο μελιού».

«Σήμερα, δεν περιοριζόμαστε μόνο στην παραγωγή πατροπαράδοτου μελιού, αλλά έχουμε ξεκινήσει και μια πρωτοποριακή δράση, “Οι Μελισσούλες στα Θρανία”», υπογραμμίζει η κ. Νταμαδάκη και τονίζει πως «θέλουμε να μεταφέρουμε στις νέες γενιές τις αυθεντικές μελισσοκομικές γνώσεις που κληρονομήσαμε. Επισκεπτόμαστε σχολεία και προσφέρουμε στα παιδιά μια βιωματική εμπειρία γύρω από τη μέλισσα και τις κυψέλες. Είναι συγκινητικό να βλέπουμε τα πρόσωπα των παιδιών να φωτίζονται από ενθουσιασμό, μαθαίνοντας για την αξία της μέλισσας στο οικοσύστημα. Τα “μελισσάκια στα θρανία” είναι ένα βιωματικό πρόγραμμα εκπαίδευσης για τη μελισσοκομία και πρόκειται για μια ιδέα, ένα όραμα που είχα και καταφέραμε να το υλοποιήσουμε. Είναι μαγικό να βλέπεις τα παιδιά να ενδιαφέρονται να μάθουν τα πάντα για τις μέλισσες».

«Για εμάς, το μέλι δεν είναι απλώς ένα προϊόν. Είναι η γεύση της παράδοσης, της αγάπης για τη γη μας και της αφοσίωσης στις μέλισσες. Είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας, της φροντίδας και της επιμονής. Η αυθεντική γεύση του ελληνικού μελιού, είναι για εμάς ιερή και η προστασία της παράδοσης αποτελεί χρέος προς τους προγόνους μας», σημειώνει ο κ. Κιούσης.

* Φωτογραφίες στο κείμενο - Προέλευση: Χρήστος Κιούσης
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας είναι αντιμέτωπες με ασυνήθιστη ζέστη αυτή την άνοιξη, με πολλά ρεκόρ θερμοκρασιών να έχουν καταρριφθεί στην περιοχή η οποία επηρεάζεται ιδιαίτερα από την υπερθέρμανση του πλανήτη όπου η έλλειψη νερού είναι ήδη αισθητή.

Το Μπισκέκ, πρωτεύουσα του Κιργιστάν, κατέγραψε το Σάββατο ρεκόρ ζέστης για τον Μάιο, με 37,1° Κελσίου, σύμφωνα με τη μετεωρολογική υπηρεσία της χώρας.

Η Κεντρική Ασία, μια περιοχή με μέγεθος ίσο με αυτό της ΕΕ, είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή: τα τελευταία 30 χρόνια, η θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 1,5° Κελσίου, δύο φορές περισσότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Στην περιοχή αυτή, που είναι μακριά από τη θάλασσα, ζουν περίπου 80 εκατ. άνθρωποι και είναι κυρίως καλυμμένη με στέπες και ερήμους, ενώ είναι ήδη αντιμέτωπη με έλλειψη νερού.

Στο Ουζμπεκιστάν σε πολλές πόλεις ξεπεράστηκε τον Απρίλιο το ρεκόρ ζέστης, ενώ σε κάποιες περιοχές η μέση θερμοκρασία ξεπέρασε κατά 5 βαθμούς τον κανονικό μέσο όρο, ανακοίνωσαν στα μέσα του μήνα οι αρμόδιες υπηρεσίες. Η πρωτεύουσα Τασκένδη πλησίαζε την Παρασκευή νέο ρεκόρ για τον μήνα Μάιο.

Η μετεωρολογική υπηρεσία του Τουρκμενιστάν επίσης ανέφερε στα μέσα Μαΐου ότι στην πρωτεύουσα Ασκαμπάντ καταρρίφθηκε το απόλυτο ρεκόρ για τον μήνα Απρίλιο από τότε που διατηρούνται αρχεία, το 1891, με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 40° Κελσίου.

Στο Καζακστάν, όπου ο χειμώνας ήταν ιδιαίτερα ζεστός με τη μέση θερμοκρασία να είναι κατά 2,7° Κελσίου μεγαλύτερη από το κανονικό, οι αρχές προειδοποίησαν για το ενδεχόμενο μεγάλης ξηρασίας σε 11 επαρχίες.

Στο Τατζικιστάν οι αρχές έκαναν απλώς λόγο για ασυνήθιστες για την εποχή θερμοκρασίες, χωρίς να δώσουν άλλες διευκρινίσεις.

Στην Κεντρική Ασία οι θερμοκρασίες τον Μάρτιο ήταν έως και κατά 10° Κελσίου υψηλότερες σε σχέση την προβιομηχανική εποχή, σύμφωνα με το World Weather Attribution (WWA).

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πρόσφατος ισραηλινός βομβαρδισμός της Παλαιστίνης, κατέστρεψε την εύθραυστη εκεχειρία που τηρούσε το Ισραήλ με τη Χαμάς από τις αρχές του 2025.

Το τέλος της εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή είναι μια κλήση αφύπνισης για τις διαπραγματεύσεις που προσπαθεί να επιβάλει ο Τραμπ στην Ουκρανία, όπου μια αποτυχία δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ασυνήθιστη σε αυτό το είδος συμφωνίας. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, στην πραγματικότητα, μόνο τέσσερις στις δέκα εκεχειρίες που υπογράφηκαν παγκοσμίως μπορούν να θεωρηθούν επιτυχείς, είτε επειδή έχουν εκπληρώσει τους αρχικούς τους στόχους, είτε επειδή έχουν επεκταθεί.

Τα δεδομένα προέρχονται από το The Ceasefire Project, μια ερευνητική ομάδα που έχει αναλύσει 2.203 συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός από το 1989 έως το 2020. Η βάση δεδομένων παρέχει πληροφορίες για τους τύπους των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί, πώς σχετίζονται με την ειρήνη και το αποτέλεσμα των εκεχειριών, μεταξύ άλλων. Το έργο βασίζεται σε μια συνεργασία μεταξύ ερευνητών από το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (CSS) στο ETH Ζυρίχης, το Ινστιτούτο Ερευνών Ειρήνης του Όσλο (PRIO), το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και επαγγελματίες διαμεσολάβησης και τεχνικούς εμπειρογνώμονες για την κατάπαυση του πυρός.

Με βάση τα στοιχεία αυτά, το 67,8% των εκεχειριών αφορούν διαδικασίες ειρήνευσης, το 20,9% ανθρωπιστικούς λόγους, το 9% γιορτές, το 1,9% εκλογές και το 8,2% άλλους λόγους.

Η διαδικασία μιας εκεχειρίας δεν είναι τόσο απλή: το 22% των εκεχειριών από τη δεκαετία του 1990 απέτυχαν ή δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, ενώ ένα άλλο 35% είχε ασαφή κατάληξη, λόγω έλλειψης παρακολούθησης των εχθροπραξιών.

Στο άλλο άκρο, μεταξύ των επιτυχημένων συμφωνιών, οι 429 ‒19% του συνόλου‒ εκπληρώθηκαν σύμφωνα με τους όρους που είχαν υπογραφεί, σχεδόν 90 παρατάθηκαν πέραν της συμφωνηθείσας ημερομηνίας και σχεδόν 443 αντικαταστάθηκαν από μεταγενέστερη συμφωνία.

Εντωμεταξύ, ο δρόμος προς τη διαρκή ειρήνη είναι ακόμη πιο περίπλοκος. Η συντριπτική πλειονότητα των εκεχειριών τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ‒ επιτυχείς ή όχι‒ επεδίωκε μόνο μια προσωρινή παύση της βίας, ενώ μόνο το 7% ήταν μέρος μιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Η τελευταία κατηγορία αναφέρεται σε οριστικές εκεχειρίες, οι οποίες περιλαμβάνουν ρήτρες αφοπλισμού και αποστράτευσης για τα μέρη, για να τερματίσουν τη σύγκρουση, όχι μόνο τις εχθροπραξίες, επιδιώκοντας έτσι έναν στόχο ειρήνης.

Για παράδειγμα, η εκεχειρία που διατηρήθηκε μέχρι τώρα μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ, ήταν μόνο μία από τις περισσότερες από εκατό που έλαβαν χώρα μεταξύ του εβραϊκού κράτους και ορισμένων παλαιστινιακών οργανώσεων μεταξύ 1990 και 2020. Το αποτέλεσμα αυτής της μακράς λίστας συμφωνιών δεν ήταν ενθαρρυντικό: μόνο περίπου το ένα τέταρτο των συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός που υπογράφηκαν στο πλαίσιο της ισραηλινής σύγκρουσης λειτούργησε, ή αντικαταστάθηκε από μια άλλη συμφωνία.

Οι υπόλοιπες έχουν παραβιαστεί, εγκαταλειφθεί σε άγνωστη ημερομηνία ‒αλλά διαφορετική από τη συμφωνηθείσα ημερομηνία‒ ή δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Επιπλέον, όχι μόνο καμία από τις συμφωνίες δεν ήταν οριστική, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους συνίστατο σε μια απλή παύση των εχθροπραξιών χωρίς καμία συνέχεια ή παρακολούθηση, ένα πρότυπο που υπάρχει στο 75% των συμφωνιών παγκοσμίως.

Αυτού του είδους οι συμφωνίες ‒μια παύση των εχθροπραξιών χωρίς μηχανισμούς επιβολής‒ καθιστούν δύσκολο τον εντοπισμό πότε παραβιάζονται. Μια εκεχειρία θεωρείται γενικά ότι παραβιάζεται όταν έχουν σημειωθεί περισσότεροι από 25 θάνατοι λόγω μαχών από την έναρξη της συμφωνίας.

Επιπλέον, οι συμφωνίες που αποτυγχάνουν πιο γρήγορα είναι αυτές που αποσκοπούν να επιτρέψουν την ανθρωπιστική βοήθεια, η οποία υπήρξε η ραχοκοκαλιά της ανάσχεσης της βίας κατά του λαού της Γάζας.

Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία εκεχειρίας στην Ουκρανία δεν θα είναι τόσο απλή, όσο θεωρούσε μέχρι τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ. Ούτε στη διαμόρφωση της συμφωνίας, ούτε στην παρακολούθησή της. Με τα δεδομένα αυτά, ο πόλεμος στην Ουκρανία θα παραταθεί, ασχέτως αν θα γίνεται προσπάθεια να προφυλαχθούν κάποιοι οικονομικοί πόροι που έχουν σημασία για την Ουάσιγκτον, στη μεταπολεμική περίοδο.

Προέλευση: https://geoeurope.org/2025/04/02/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%ce%b5%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82/

Αυτός ο ιστότοπος geoeurope.org δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς, με επικεφαλής τον Βαγγέλη Χωραφά, που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.