Το Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας, οι Εθελοντές του Δήμου Αλεξάνδρειας και οι Πρόσκοποι Αλεξάνδρειας, στα πλαίσια της συγκέντρωσης τροφίμων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου μας, ενόψει των εορτών του Πάσχα, συνδιοργανώνουν δράση αλληλεγγύης με τίτλο:
“Να βοηθώ κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση”
και σας προσκαλούν να ενισχύσετε την προσπάθεια αυτή, γεμίζοντας τα καλάθια με τρόφιμα την Τετάρτη 27/04/2016 και από τις 11 το πρωί έως 15 το μεσημέρι.
Λαζαρίνις έρχουντι, στρώστι τα τραπέζια σας, στρώστι ψάθις, βιλιντσιά κι χρυσά προυσκέφαλα, στρώστι τα τραπέζια σας, βάλτι τα κουτάλια σας. Λαζαρίνιες έρχουντι, για να γιουματίσουνι.
Ήρθ’ ου Λάζαρους, ήρθαν τα βάγια Ήρθ’ η Κυριακή που τρών’ τα ψάρια.
Σήκου Λάζαρι μ’ κι μην κοιμάσι ήρθ’ η μάνα σου απού την Πόλη, σούφιρι χαρτί κι καλαμάρι, γράφτει Θόδουρι, γράφτει Δημήτρη, γράφτει Λιμουνιά κι Κυπαρίσση. Τώρα λάλησιν πουλί κι αηδόνι, Τώρα λάλησιν κι χιλιδόνι. Κι απ’ τ΄χρόν’.
Αναβίωσε και φέτος το έθιμο των Λαζαρίνων στην Μελίκη.
Αφού έλαβαν την ευχή του Πάτερ Γεώργιου , το προαύλιο της Ενορίας μας γέμισε για μια ακόμη χρονιά με νεαρές κοπέλες όπου τραγούδησαν χορεύοντας τα Λαζαριάτικα τραγούδια. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν και φέτος όλα τα σπίτια της Μελίκης.
Συγχαρητήρια σε όλα τα κορίτσια που συμμετείχαν στην αναβίωση του εθίμου.
Πεθαίνει κάποιος και περιμένει στον προθάλαμο επιλογής για παράδεισο ή για κόλαση κάθεται και περιμένει την σειρά του.
Στον προθάλαμο υπάρχουν πολλά μεγάλα ρολόγια τοίχου που καθένα γύριζε με διαφορετική ταχύτητα.
Απορεί ο μακαρίτης και μετά από πολύ σκέψη αποφασίζει να ρωτήσει τον Άγιο Πέτρο.
-Άγιε Πέτρο γιατί κάθε ρολόι γυρνάει με διαφορετική ταχύτητα;
Του απαντάει ο Άγιος:
-Κάθε ρολόι αντιστοιχεί σε μια χώρα της γης και αντιστοιχεί με την συχνότητα των απεργιών στην χώρα. Πχ. αυτό που γυρνάει σιγά – σιγά είναι της Αγγλίας.
Εκείνο που γυρνάει πολύ γρήγορα είναι της Ιταλίας. Το ακίνητο στο βάθος είναι της Γερμανίας.
Τελευταία αγωνιστική για τον 3ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής Μπάσκετ και στο ΔΑΚ Μελίκης έγινε ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι, όπου ο τοπικός ΓΑΣ υποδέχτηκε τη Σιάτιστα.
Οι γηπεδούχοι έχοντας εξασφαλίσει την παραμονή εδώ και καιρό και οι φιλοξενούμενοι που υποβιβάστηκαν οριστικά από την κατηγορία, απέδωσαν ελεύθερο μπάσκετ, πλούσιο σε φάσεις και θέαμα.
Συνεχείς εναλλαγές στην πρωτοπορία του σκορ, το οποίο πήρε την τελική του μορφή στο ιδιαίτερα υψηλό, 100-96.
Κορυφαίος των νικητών ο αρχηγός Βασίλης Μαυρίδης, σκοράροντας 30 πόντους με 1 τρίποντο.
Δείτε στιγμιότυπα του αγώνα και δηλώσεις στο Βίντεο:
Το έθιμο των Λαζαρίνων αναβιώθηκε σήμερα Κυριακή των Βαΐων στην πόλη της Αλεξάνδρειας από το Λαογραφικό Όμιλο Ντόπιων Αλεξάνδρειας και Περιχώρων «Το Ρουμλούκι».
Νέα κορίτσια – Λαζαρίνες του Ομίλου με τη συνοδεία του Προέδρου και των χοροδιδασκάλων τους εκκλησιάστηκαν και έλαβαν τη Θεία Κοινωνία, στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Κατόπιν, στο προαύλιο του ναού φωτογραφήθηκαν και χόρεψαν τραγουδώντας, το τραγούδι του Λαζάρου.
Το σκηνικό της παρουσίας τους τελικά μεταφέρθηκε στην εξαιρετικά όμορφη παραδοσιακή κατοικία του κ. Κωνσταντίνου Μέκκα, παλαιού Προέδρου του Ομίλου, ο οποίος υποδέχτηκε τις Λαζαρίνες με χαμόγελα, ευχές και καλαθάκια με αυγά, όπως ορίζει το έθιμο, της ημέρας.
Στο κλειστό του 2ου Γυμνασίου σήμερα, Κυριακή των Βαΐων 24 Απριλίου, το τμήμα ΜΙΝΙ 1 της μπασκετικής ακαδημίας του Άθλου Αλεξάνδρειας, υποδέχτηκε την ομάδα του Αρχέλαου Πιερικού Κατερίνης.
Λόγω όμως απροσδόκητου διαδικαστικού γεγονότος (η φιλοξενούμενοι δεν έφεραν θεωρημένη ονομαστική κατάσταση της ΕΚΑΣΚΕΜ) το παιχνίδι κατακυρώθηκε με σκορ 20-0 υπέρ του Άθλου.
Η φιλοξενία όμως του Αλεξανδρινού Συλλόγου προς τον αντίστοιχο της Κατερίνης συνεχίστηκε, αφού οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν σε φιλικό αγώνα μεταξύ τους. Για την ιστορία, το τελικό σκορ βρήκε νικήτρια την ομάδα του Άθλου με 56-52.
Επόμενη δραστηριότητα για τον Άθλο Αλεξάνδρειας αποτελεί το αυριανό ταξίδι για τα Ιωάννινα αλλά και τη Δυτική Μακεδονία, με την αποστολή της ομάδας να αναχωρεί αύριο, Μ. Δευτέρα το πρωί, με λεωφορεία.
Για το θέμα αυτό, λεπτομέρειες μας έδωσε με δηλώσεις του, ο προπονητής του ΑΣ. Άθλου, κ. Βασίλης Αγγέλης.
Δείτε στιγμιότυπα του αγώνα και δηλώσεις στο βίντεο:
Την Κυριακή των Βαΐων επέλεξε η ενορία Γεννήσεως της Θεοτόκου Πλατέος να απονείμει τιμητική πλακέτα στον μουσικολογιώτατο ιεροψάλτη κο Αντώνη Κιοσέογλου για τα 50 χρόνια προσφοράς στο αναλόγιο της ενορίας.
‘Οπως τόνισε ο πατήρ κος Χρήστος Μιχαηλίδης ο Αντώνης Κιοσέογλου ξεχώρισε όχι μόνο σαν ιεροψάλτης αλλά και σαν άνθρωπος, καθώς σχεδόν όλο το μέρος των χρημάτων που ελάμβανε για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην ενορία τα διέθετε για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Δείτε το βίντεο από την Βράβευση:
Σημείωση του διαχειριστή του Έμβολος Πέτρου Κεφαλά
Συγχαρητήρια στον εφημέριο του Ιερού Ναού Γεννήσεως της Θεοτόκου Πλατέος πατέρα Χρήστο Μιχαηλίδη για την βράβευση του Ιεροψάλτη Αντωνίου Κιοσέογλου.
Ο επί 50 χρόνια ιεροψάλτης Αντώνιος Κιοσέογλου είναι ένας άνθρωπος που τίμησε στο έπακρο την εκκλησία και το εκκλησίασμα. Ακέραιος, με ήθος και με προσήλωση στο καθήκον του υπηρέτησε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και συνεχίζει να τον υπηρετεί. Όταν βρισκόμουν πριν πολλά χρόνια στο αριστερό αναλόγιο δίπλα στον αείμνηστο και άξιο ιεροψάλτη Μιχαήλ Ζουρνατζή, θαύμαζα την καλλιφωνία του κ. Αντώνη Κιοσέογλου και την σοβαρότητά του. Ο κ. Αντώνης έψαλλε στο δεξιό αναλόγιο.
Σήμερα μου δίνεται η ευκαιρία να θυμίσω στους νεότερους τους ιεροψάλτες που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον Θεό και στην ενορία Πλατέος. Ξεκινάω με τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Κιτσίδη από τα Άδανα της Μ. Ασίας, τον αείμνηστο Ιερεμία Κιοσέογλου από την Κίσκα της Μ. Ασίας πατέρα του βραβευθέντος σήμερα Αντωνίου Κιοσέογλου, τον αείμνηστο Σάββα Αναστασιάδη γιο του αείμνηστου ιερέα Απόστολου Παπαποστόλου, ο αείμνηστος Αναστάσιος Σαρίδης από το Κάρσαντι της Μ. Ασίας ο οποίος ήταν επίτροπος και ψάλτης.
Όταν στο Πλατύ ήταν ιερέας ο αείμνηστος Ιωαννίκειος κατά το 1950, προσλήφθηκε ως ιεροψάλτης ο αείμνηστος Αργύριος Βασιλόπουλος από τον Πλάτανο. Αυτός ήταν και ο πρώτος δάσκαλος του αείμνηστου ιεροψάλτη Μιχαήλ Ζουρνατζή και του άξια βραβευθέντος σήμερα ιεροψάλτη Αντωνίου Κιοσέογλου.
Σήμερα πήγα με τους μαθητές μου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, όπου ανέβαινε η παράσταση των μαθητών του 1ου Γυμνασίου Αλεξάνδρειας « Οδυσσέα γύρισε σπίτι» του Ιάκωβου Καμπανέλη.
Γράφει η εκπαιδευτικός κα Βασιλική Μηρτσέκη
Είναι η δεύτερη μαθητική παράσταση που είδα τη φετινή χρονιά και σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν θα σταθώ πολύ στα δύο αυτά έργα ούτε στον «Οδυσσεβάχ», ούτε σε αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα, ούτε στις ερμηνείες των παιδιών και των δύο θεατρικών ομάδων που αποδείχτηκαν υπεράνω των προσδοκιών μου, καθώς πραγματικά δεν ένιωσα στιγμή πως έχαναν σε υποκριτική τα παιδιά.
Θα περιοριστώ σε μερικές γραμμές για όλα αυτά, γιατί θέλω να αναφερθώ σε κάτι που πραγματικά στενοχώρησε και τους μαθητές μου και εμένα. Και δεν ήταν οι μοναδικές παραστάσεις στη Στέγη.. Παραστάσεις ανέβασαν και άλλες μαθητικές ομάδες με δύσκολα έργα και καταπληκτικά κουστούμια, που ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν μπόρεσα και εγώ να τις παρακολουθήσω όλες.
Όλες οι παραστάσεις ήταν δύσκολες για μαθητές και μέσα σε αυτές και οι δύο που παρακολούθησα, με τις προσωπικές πινελιές των παιδιών και των καθηγητών που τις στήριξαν τόσο σκηνοθετικά, όσο και στην κατασκευή των σκηνικών και του θεατρικού σεναρίου ..Η σημερινή μάλιστα επισημάνθηκε από τους καθηγητές πως θα ήταν δυσκολονόητη για τα παιδιά μου, καθώς πάνε Ε τάξη, αλλά τολμώ να πω πως, όχι μόνο -κυριολεκτικά -καθηλώθηκαν στην καρέκλα τους και δεν ακουγόταν τίποτα, αλλά και επιστρέφοντας στο σχολείο συζητούσαμε το νόημα του έργου που έγραψε ο Καμπανέλης..Δυσκολονόητο μπορεί να ήταν εξαιτίας του λεξιλογίου πού ήταν πραγματικά ανώτερο της ηλικίας τους, αλλά τελικά τα παιδιά σε εκπλήσσουν πολλές φορές και καταλαβαίνουν τα πράγματα και τα νοήματα μέσα από τις κινήσεις ή τα συμφραζόμενα. Ακόμα και από τις έννοιες που παρουσιάζονται.
Αυτά όμως για τα δύο έργα..Ναι, λίγα λόγια, γιατί θέλω να πω όχι ένα αλλά πολλά ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά. Σε όλα τα παιδιά όλων των θεατρικών ομάδων που παρουσίασαν τα έργα τους στην Στέγη και που δεν είχα ΔΥΣΤΥΧΩΣ την ευκαιρία να τα δω όλα.
Ένα μεγάλο μπράβο που ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους σε ένα άδειο θέατρο…
Ένα μεγάλο μπράβο που δεν τα έχασαν από τη μη προσέλευση του κόσμου…
Ένα μεγάλο μπράβο που δεν έκαναν πίσω και δεν αρνήθηκαν να παίξουν, που δεν στενοχωρήθηκαν για τα ελάχιστα άτομα που ήταν στις παραστάσεις τους και αν στενοχωρήθηκαν δεν το έδειξαν. Το αντιμετώπισαν όμως σαν επαγγελματίες, ανεβαίνοντας και δείχνοντας τον καλύτερό τους εαυτό στη σκηνή…
Ένα μεγάλο μπράβο που στο τέλος χαμογελούσαν ευτυχισμένα σε όλους μας…
Ένα μεγάλο μπράβο που στάθηκαν στο ύψος τους ενώ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ήταν εκεί για να χειροκροτήσουν την προσπάθειά τους…
Αλήθεια γιατί; Γιατί τόσο μικρή έως καθόλου η προσέλευση; Αν ήταν με χρηματικό κόστος θα πηγαίναμε πολλά σχολεία και πολλά τμήματα..Γιατί; Μέχρι και οι μαθητές μου στενοχωρήθηκαν πολύ για αυτό που είδαν και η στενοχώρια έγινε λύπη, γιατί κατά την αποχώρησή μας και αμέσως μετά το τέλος της πρωινής παράστασης ακολουθούσε άλλη μία και είδαν πως δεν είναι κανένας εκεί για να χειροκροτήσει τα παιδιά που θα έπαιζαν μετά. Μάλιστα μου ζήτησαν να μείνουμε να δούμε και εκείνη την παράσταση, για να μην παίξουν για τον.. «κανένα» τα παιδιά την παράστασή τους..
ΓΙΑΤΙ δεν είμαστε εκεί δίπλα από τα παιδιά μας που κάνουν προσπάθειες να φέρουν μοναδικές και δύσκολες παραστάσεις εις πέρας προάγοντας πραγματικά πολιτισμό, καθώς το θέατρο είναι κομμάτι του πολιτισμικού μας είναι; Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει να μην έχουν θεατές οι μαθητικές παραστάσεις..Και αυτό είναι λυπηρό πραγματικά. Είναι όλες ανοιχτές παραστάσεις, χωρίς αντίτιμο, για όλους τους δημότες των πόλεων όπου παίχτηκαν και παίζονται και είναι μια προσφορά ψυχής και καρδιάς από αυτούς τους μικρούς μαθητές «ηθοποιούς». Προσπάθεια και αγώνας είναι για αυτά τα παιδιά που περιμένουν να ανταμοιφθούν μόνο με ένα χειροκρότημα. Μαθητές που κάνουν τα μαθήματά τους και μετά δίνουν χρόνο από το χρόνο τους για να μάθουν ένα ρόλο, να ενταχθούν και να συνεργαστούν σε μια ομάδα για να προσφέρουν σε όλους μας μερικές ώρες θεάτρου και πάντα με πληρωμή λίγο από το δικό μας χρόνο και το χαμόγελό μας..
Σήμερα παρακολούθησα ,ναι, μια υπέροχη παράσταση για άλλη μια φορά με τους μαθητές μου, καθώς προσπαθώ να τους φέρνω όταν έχω την ευκαιρία κοντά στο θέατρο και σήμερα χειροκρότησα για άλλη μια φορά μαθητές και μαθήτριες για ό,τι χάρισαν σε εμάς, όμως πραγματικά σήμερα έφυγα πιο προβληματισμένη από ποτέ. Πού είμαστε όλοι μας όταν τα παιδιά μας έχουν ανάγκη ;
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
![bas-mirts2[1]](http://emvolos.gr/petros/wp-content/uploads/2015/04/bas-mirts21.jpg)
