Έχουν το χάρισμα και το ταλέντο να συνδυάζουν την παράδοση με σύγχρονες μουσικές εμπειρίες, έχοντας ως βάση τις σπουδές στην εθνομουσικολογία στο Λονδίνο (όπου έχουν εκπονήσει τις διδακτορικές τους διατριβές) και ενώνοντας – με συνδετικό κρίκο την ποντιακή λύρα – μουσικές του κόσμου.

Ο Ματθαίος και ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης, τα δύο αδέλφια από την Βέροια που κατάφεραν με την ποντιακή λύρα και το “ανατρεπτικό” τους ρεπερτόριο να κάνουν τον πρίγκιπα Κάρολο να “σκύψει” πάνω απ’ αυτό το είδος της μουσικής και να τούς βραβεύσει, και να γίνουν γνωστοί από την Αμερική μέχρι την Τεχεράνη, μίλησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη νέα δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο «Τσικάρι’μ» αλλά και για τα μελλοντικά σχέδιά τους.

Κουβαλώντας στο “συναισθηματικό DNA” τους τον ιστορικό Πόντο, ο Ματθαίος και ο Κωνσταντίνος κατάφεραν, από τα παιδικά τους χρόνια, να προσδώσουν οικουμενικό χαρακτήρα σε ένα παραδοσιακό μουσικό όργανο, την ποντιακή λύρα, η οποία “συνομιλεί” με την εξέλιξη, συγκινεί, δημιουργεί μελωδίες που αγγίζουν ψυχές, επουλώνουν πληγές, ταξιδεύουν…

Το μουσικό σχήμα των δύο αδελφών με τίτλο «Ψυχή και Σώμα» έχει καταφέρει να κερδίσει το ενδιαφέρον του κόσμου με το μοναδικό μουσικό ρεπερτόριο που αγκαλιάζει την παράδοση και το μοντερνισμό από την Ανατολή έως και τη Δύση.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης που παραχώρησαν οι αδελφοί Τσαχουρίδη στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και την Ευρύκλεια Σοφιανού

Ποιες οι μουσικές αναμνήσεις από τα παιδικά σας χρόνια;

Πολλές και ξεχωριστές!!! Είναι η Καβαφική «Πόλις» που πάντα μας ακολουθεί. Στη δική μας περίπτωση νιώθουμε τυχεροί που έχουμε τόσα σοκάκια να σεργιανίσουμε και ακόμα τα ανακαλύπτουμε ένα-ένα. Ανακαλύπτουμε την ποντιακή διάλεκτο από τη γιαγιά (εντόπια στην καταγωγή αλλά με τον Σανταίο παππού μπέρδευε στο τέλος της ζωής της τα μοντέρνα ελληνικά με τα ποντιακά…), το ραδιόφωνο και τις κασέτες του παππού που μας μύησε στην ποντιακή μουσική, τα καλοκαίρια στην Μικρή Σάντα Ημαθίας και βέβαια την «τρέλα» των γονιών μας για τη μουσική!

Πώς καταφέρατε να βρεθείτε από τη Βέροια στο Λονδίνο για σπουδές;

Αφορμή στάθηκε το πρώτο πανελλήνιο βραβείο στους μουσικούς μαθητικούς διαγωνισμούς (Μέγαρο Αθηνών) και ένας φωτισμένος άνθρωπος στον δρόμο μας: ο Σεβασμιώτατος Μητρoπολίτης Βεροίας, ο οποίος διείδε στα μάτια μας την αγάπη και το πάθος μας για τη μουσική και με υποτροφία της Μητρόπολης βρεθήκαμε στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου να κάνουμε επιστήμη τη μουσική που μάς μεγάλωσε.

Εκεί που σταματούν οι λέξεις, ξεκινάει η μουσική. Πότε ξεκίνησε το δικό σας ταξίδι στον “ωκεανό” των μελωδιών;

Ξεκίνησε από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας, από τότε που η πρώτη αίσθηση ταυτότητας άρχισε να μας διακατέχει, πριν ακόμα μιλήσουμε και αρθρώσουμε σωστά τη γλώσσα μας και αυτό είναι πραγματική μάθηση, όπως διδάσκει και ο Suzuki, ένας μεγάλος μουσικοπαιδαγωγός του 3ου αιώνα.

Πότε κάνατε την πρώτη σας δισκογραφική δουλειά;

Σε ηλικία 12 ετών είχαμε, ήδη, στα χέρια μας τα πρώτα μας ηχογραφήματα, ο Κωνσταντίνος τα ποντιακά Χριστουγεννιάτικα κάλαντα και ο Ματθαίος την πρώτη επίσημη δισκογραφία του με τον Στάθη Νικολαϊδη (με τίτλο «Ο Πόντος ζει κι επιβιώνει»).

Ποιες δυσκολίες συναντήσατε στο δρόμο προς την επιτυχία;

Καταρχήν, να πούμε ότι ο δρόμος είναι ανηφόρα και έχουμε βουνό μπροστά μας… Τίποτα δεν ήταν ούτε είναι εύκολο, ακόμα δεν μπορέσαμε να γευτούμε έστω αυτό το «όνειρο» του τεμπέλη, που κάθεται εφησυχασμένος στην καρέκλα του… Ουτοπιστικό για εμάς! Η αναζήτηση και το άγχος του «καινούριου» είναι μέσα μας, κάθε πρωί που ξυπνάμε! Και βέβαια οι πρακτικές δυσκολίες τεράστιες, ειδικά όταν έχεις αποκτήσει «αγγλικές» συνήθειες στην τυπικότητα, τάξη, σχολαστικότητα και άλλα… και ξαφνικά βρίσκεσαι σε μια χώρα λατρεμένη, μεν, αλλά ακατάστατη σε όλες τις παραπάνω αρετές…

Πότε “συστηθήκατε” στο ευρύ κοινό ως «Ψυχή και Σώμα»;

Ματθαίος: Η πρώτη ουσιαστική εμφάνιση με αυτόν τον τίτλο ήταν στο Λονδίνο στις 28 Ιουνίου του 2008, όταν ο Κωνσταντίνος υπερασπιζόταν τη διδακτορική του διατριβή στο τελικό και κρίσιμο στάδιο των τελικών εξετάσεων. Εκεί έπρεπε να αποδειχθεί στην πράξη πλέον ότι είχε ειπωθεί στη διατριβή για τα διάφορα φωνητικά στυλ και τον τρόπο χειρισμού της ανθρώπινης φωνής, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα να εναλλάσσεται μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Κωνσταντίνος: Ξαφνικά ένιωσα μέσα μου τη γέννηση ενός project όπου μέσα από μια ομάδα μουσικών η ποντιακή λύρα και η ανθρώπινη φωνή θα μπορούσε να εκτελέσει ένα παγκόσμιο ρεπερτόριο μακριά από κλισέ, κατηγορίες και λεζάντες.

Στις μουσικές σας συνθέσεις που μπορούν να χαρακτηριστούν ως μοναδικό μουσικό αμάλγαμα, που συνδυάζει αρχέγονους και μοντέρνους ήχους, κυριαρχεί το άκουσμα της λύρας, αλλά με μια σύγχρονη “νότα”. Γιατί;

Γιατί η λύρα του Μακούλη έχει το μοναδικό χάρισμα να συνομιλεί με άψογη δεξιότητα σε όλες τις ξένες μουσικές γλώσσες…Συνάμα η φωνή του Κωνσταντίνου έχει τη μοναδική δυνατότητα να παράγει τόσο λόγια, όσο και ήχους της Ανατολής και της Δύσης. Όταν αυτές οι ικανότητες ανταμώνουν με μια σύγχρονη ενορχηστρωτική ματιά, τότε έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα πάντα σύμφωνα με την προσωπική μας άποψη.

Έχετε συμπράξει στο παρελθόν με τις μεγαλύτερες συμφωνικές ορχήστρες, “γοητεύσατε” με τον ήχο του μουσικού οργάνου τον πρίγκιπα Κάρολο, εμφανιστήκατε στα μεγαλύτερα θέατρα της Αυστραλίας πρόσφατα και στο Κρεμλίνο… Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας στοιχεία για τις διακρίσεις και τις βραβεύσεις αυτές;

Η αγάπη του κόσμου και η ανταπόκριση σε αυτό που κάνουμε είναι συγκινητική και πιστέψτε μας είναι ένας από τους κύριους λόγους που συνεχίζουμε αυτό που κάνουμε. Στην αρχή είχαμε έντονα ερωτηματικά, αν αυτή η πειραματική (τότε) μουσική θα μπορούσε να αφυπνίσει το κοινό σε μια άλλη μουσική ιδέα, σε ένα άλλο άκουσμα… τώρα είμαστε πεπεισμένοι και συνεχίζουμε ακάθεκτοι σε αυτό που αρχικά πιστέψαμε και που αγγίζει τη ψυχή μας. Οι μουσικές συμπράξεις με ορχήστρες και οι διακρίσεις εντός και εκτός συνόρων είναι αλήθεια μια αναγνώριση της δουλειάς μας και μια επιβράβευση φυσική και όχι τεχνητή… ποτέ δεν επιδιώξαμε καμία διάκριση, προτιμούμε το έργο μας να μιλάει για εμάς και όχι εμείς για το έργο μας.

Τσικάρι μ’ στην ποντιακή διάλεκτο σημαίνει «σπλάχνο μου». Επιπλέον, η ίδια η φράση περικλείει συναισθηματικές διαστάσεις και αξίες του ποντιακού πολιτισμού. Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο για την τελευταία σας δισκογραφική δουλειά;

Το Τσικάρι μ’ είναι ένα απόσταγμα μουσικών σκέψεων του Μιχάλη Κουμπιού, κάτι το οποίο πιστέψαμε από το πρώτο άκουσμα των τραγουδιών αυτού του δίσκου. Ο τίτλος πέραν της ζεστασιάς που προσφέρει, ως έννοια αποτελεί και μια εύηχη λέξη κατάλληλη για τραγούδι, μιας και διαθέτει και προδιαθέτει τον τραγουδιστή για σωστά και ξεκάθαρα εστιακά σημεία της ελληνικής τραγουδιστικής φωνής, με ηχηρά φωνήεντα αλλά και σύμφωνα που αποτελούν τα κρουστά για έναν τραγουδιστή, επομένως η επιλογή του τίτλου είναι πολυδιάστατη.

Θα ακολουθούσατε τον ίδιο δρόμο αν ξεκινούσατε και πάλι από την αρχή ή θα αλλάζατε κάτι; Κι αν ναι, τι;

Σίγουρα δεν μετανιώνουμε, ακόμα και για τα λάθη μας, μιας και μέσα από αυτά μαθαίνουμε και δημιουργούμε τη δική μας ροή πραγμάτων. Επομένως, το μέλλον και το παρελθόν είναι κάτι σαν την παράδοσή μας… το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο και μόνο έτσι υπάρχει πραγματική συνέχεια και όχι επαναληπτική αντιγραφή!

Εάν σας ζητούσαν να μιλήσετε ο ένας για τον άλλον, τι θα λέγατε; Πώς περιγράφετε ο ένας τον άλλον;

Ο Ματθαίος μιλά για τον Κωνσταντίνο: Μεθοδικός, οργανωτικός, επικοινωνιακός, τολμηρός και αυστηρός με τον εαυτό του ως εκεί που δεν πάει… διαθέτει μια παράξενη «Ωνάσεια» θα έλεγα λογική στη μουσική του σκέψη που κάποιες φορές με εκπλήσσει αλλά είναι και αυτός που δημιουργεί τις πρώτες σκέψεις μέχρι να με «πείσει»… Ο λόγιος τρόπος στις εκτελέσεις του και η τεχνική που μοναδικά έχει αναπτύξει σε αυτό που κάνει τον διαφοροποιεί αισθητά, αυτός είναι ο αδερφός μου το καμάρι μου.

Ο Κωνσταντίνος μιλά για τον Ματθαίο:  Αυθόρμητος, παρορμητικός και ειλικρινής με τα συναισθήματά του, ο Μάκος μπορεί και παραμένει ένα πηγαίο ταλέντο με σπάνια μουσικά χαρίσματα. Μόνιμα ερωτευμένος με τη μουσική του και τα μουσικά του όργανα, πορεύεται στην ουσία σε έναν ασκητικά έρημο δρόμο, όπου ελάχιστοι μπορούν να διακρίνουν, αυτός είναι ο αδερφός μου, η ψυχή μου.

*Τις φωτογραφίες παραχώρησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι αδελφοί Τσαχουρίδη

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο υπουργείο Υγείας του θλιβερού Πολάκη θ’ ασχοληθούμε σήμερα. Μια επίσκεψη που επισημοποίησε την ταύτισή του με τα πιο ακραία πολιτικά κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ που έχει στην κυβέρνησή του. Μετά τη στήριξη που παρείχε στον Καμμένο για τις συνομιλίες του με τον ισοβίτη, ο πρωθυπουργός επέλεξε να ταυτιστεί και με τον χυδαίο και ακραίο υβριστή των πάντων, αναπληρωτή υπουργό Υγείας.

Ο Αλέξης Τσίπρας έταξε και πάλι τα πάντα στους πάντες.

Είπε ότι μέχρι το τέλος του 2017 θα έχουν τεθεί σε λειτουργία 239 (!!!) τοπικές μονάδες Υγείας σε 80 αστικές περιοχές, ότι θα προσληφθούν 3 χιλιάδες γιατροί κι άλλες 9,5 χιλιάδες υγειονομικοί (εν των μεταξύ έχει τάξει διορισμό και σε 6 χιλιάδες εργάτες καθαριότητας).

Είπε ότι θα προσλάβει 790 μόνιμους γιατρούς στο ΕΣΥ σ’ όλη τη χώρα, ότι θα δοθεί παράταση της θητείας 1.500 επικουρικών γιατρών για ένα χρόνο, ότι θα (ξανα)παταχτούν φαινόμενα λεηλασίας του δημοσίου συμφέροντος κι άλλα παρόμοια βερμπαλιστικά αφηγήματα.

Τόνισε, επίσης, ότι η κυβέρνησή του έχει σε εξέλιξη στη Βουλή τη διαδικασία διερεύνησης μεγάλων σκανδάλων στο χώρο της Υγείας που αφορούν τις υποθέσεις του ΚΕΕΛΠΝΟ, τις δωροδοκίες γιατρών από τη Novartis και τη χρεοκοπία του «Ερρίκος Ντυνάν» (για τα οποία από τη μέχρι τώρα διαδικασία δεν έχει προκύψει το παραμικρό).

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα (που καθημερινά γίνονται είτε τα μαθαίνουμε αμέσως είτε μετά λίγο καιρό), ο Αλέξης Τσίπρας επιβεβαίωσε ότι δεν έχει καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Ο βιότοπός του είναι μια συνεχής ουτοπία ή αυταπάτη, σ’ ένα δικό του παράλληλο σύμπαν απ’ όπου βλέπει τα πάντα καλώς καμωμένα.

Δεν βλέπει, επί παραδείγματι, ότι το δημόσιο σύστημα Υγείας βρίσκεται υπό κατάρρευση.

Δεν βλέπει ή δεν του λένε ότι καθημερινά αναβάλλονται δεκάδες χειρουργεία από ελλείψεις υλικών!

Δεν μαθαίνει ότι άνθρωποι χάνονται επειδή δεν υπάρχουν ασθενοφόρα για διακομιδές.

Δεν ξέρει ή δεν θέλει να ξέρει ότι τακτικά ραντεβού στα νοσοκομεία κλείνονται με αναμονή 7-10 μηνών έλλειψης γιατρών.

Δεν είπε, ότι για κάθε 40 ασθενείς αντιστοιχεί μια (1) νοσηλεύτρια!

Δεν είπε ότι έχουν κλείσει 150 θέσεις στις εντατικές θεραπείες.

Δεν ανέφερε λέξη για το γεγονός ότι οι ελλείψεις ανταλλακτικών είναι τόσες, ώστε μηχανήματα αξονικών και μαγνητικών τομογραφιών να είναι σε αχρηστία! Ούτε ότι, πλέον, στα περισσότερα νοσοκομεία δεν γίνονται καν οι βασικές εξετάσεις αίματος!

Δεν ξέρει και δεν έχει πάει ποτέ σε εφημερίες νοσοκομείων για ν’ αντιληφθεί τι σημαίνει ανθρώπινος εξευτελισμός. Και τι σημαίνει «εμπόλεμη ζώνη»!

Δεν ξέρει ή δεν του λέει ο Πολάκης κι οι συν αυτώ, ότι τα ράντζα που είχαμε χρόνια να δούμε στα δημόσια νοσοκομεία, έχουν κάνει πάλι την εμφάνισή τους, ενώ τα φακελάκια δίνουν και παίρνουν και μάλιστα με πιο χυδαίο τρόπο απ’ ότι στο παρελθόν.

Δυο χρόνια μετά τη νίκη του στις τελευταίες εκλογές, πήγε στο υπουργείο Υγείας για να δώσει πάλι ψεύτικες υποσχέσεις για διορισμούς! Μίλησε για … μεταρρυθμίσεις και… τομές, ως να ιδρύει ο ίδιος το ΕΣΥ!

Ψέματα, ψέματα, ψέματα και μεγάλα λόγια.

Πανηγυρίζοντας, ανέφερε ότι οι ανασφάλιστοι έχουν υγειονομική κάλυψη, αλλά δεν είπε ότι ο ίδιος κι η κυβέρνησή του δεν δίνουν ούτε ευρώ γι αυτό, απλά φορτώνουν τις συγκεκριμένες δαπάνες στον ΕΟΠΥΥ κι επιπλέον οι συγκεκριμένοι ασθενείς πληρώνουν κανονικά αυξημένες συμμετοχές για φάρμακα και εξετάσεις!

Εν κατακλείδι, τα γράφουμε αυτά, όχι για κανέναν άλλο λόγο αφού δεν πρόκειται να τον απασχολήσουν, αλλά για να μη  «μας πούνε και μαλάκες» κατά πως λέει το άσμα του Μηλιώκα…

Πρωτοσέλιδα:

(κλικ για μεγέθυνση)

Έρωτας με δασκάλα…

– Μπαμπά, εσύ είχες ερωτευθεί ποτέ καμιά δασκάλα στο σχολείο;

– Τι μου θύμησες τώρα γιέ μου! Φυσικά!

– Και τι έγινε;

– Τίποτα….. Το έμαθε η μάνα σου και σου αλλάξαμε σχολείο…!!!

Γρήγορη θεραπεία νεύρων…

Κουβεντιάζουν δύο φίλοι:

– Βρήκα έναν ψυχίατρο που έκανε καλά εντελώς τη γυναίκα μου από τα νεύρα της.

– Ναι; πώς τα κατάφερε;

– Της είπε ότι τα νεύρα είναι ένδειξη γηρατειών!

Μια μητέρα πολύτεκνη…

Μια γυναίκα πάει στην κοινωνική πρόνοια να πάρει επίδομα πολύτεκνης κι ο υπάλληλος τη ρώτησε:

– Πόσα παιδιά έχετε

– Δέκα! απάντησε αυτή. (Μεσάνυχτα θα είχε από μεθόδους αντισύλληψης!)

– Και τα ονόματά τους;

– Μανώλης, Μανώλης, Μανώλης,  Μανώλης, Μανώλης, Μανώλης, Μανώλης, Μανώλης, Μανώλης, Μανώλης, απάντησε η γυναίκα

– Όλων τα ονόματα είναι Μανώλης; απόρησε ο υπάλληλος. Και πώς τα

 φωνάζετε να μαζευτούν στο σπίτι;

– Εύκολο! Απλά φωνάζω «Μανώλη» και μαζεύονται όλα.

– Κι όταν θέλετε να τα βάλετε να φάνε;

– Τότε λέω: «Μανώλη, έλα να φας».

– Κι όταν θέλετε να πείτε σε ένα μόνο από τα παιδιά να κάνει κάτι;

– Ε, τότε χρησιμοποιώ το επώνυμο!

ΓΝΩΜΙΚΟ

Ο γάμος είναι το τίμημα που πληρώνουν οι άντρες για το σεξ και το σεξ το τίμημα που πληρώνουν οι γυναίκες για το γάμο.

Allan Pease, 1952-, Αυστραλός συγγραφέας

« ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ »

Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ.ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ, την άδεια του Πανελληνίου Ιερού Προσκυνήματος «Παναγίας Σουμελά» και του Σωματείου «Παναγίας Σουμελά», αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας Σουμελά ενθρονίζεται στην Χαρίεσσα.

Η υποδοχή της Εικόνας θα γίνει την Κυριακή 2 Ιουλίου 2017, ώρα 18:30 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαρίεσσας Νάουσας.

Σας παρακαλούμε να παρευρεθείτε για να αποδώσουμε την οφειλόμενη τιμή στο Θρησκευτικό Σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού.

    Με εκτίμηση

                                           Ο Πρόεδρος                                               

              Μωυσιάδης Γιώργος        

Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος. Και αυτό μπορεί κάλλιστα να ισχύει για τους «σπασίκλες» που γίνονταν στόχος πειραγμάτων στο σχολείο τους, λόγω της εξυπνάδας και της επιμέλειάς τους.

Τα παιδιά με υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (IQ) είναι πιθανότερο να ζήσουν περισσότερα χρόνια, καθώς έχουν μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν από καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό, καρκίνο λόγω καπνίσματος, πνευμονοπάθειες και άνοια, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη που κατέγραψε τις αιτίες του θανάτου στη διάρκεια της ζωής και των δύο φύλων, βρήκε ότι η εξυπνάδα παίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο της ζωής ενός ανθρώπου (π.χ. αν θα καπνίζει ή όχι), πράγμα που επηρεάζει στη συνέχεια την πιθανότητα εκδήλωσης νόσων και πρόωρου θανάτου.

Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει προηγούμενα ευρήματα ότι τα άτομα με αυξημένο IQ τείνουν να ζουν λίγο παραπάνω από τα άτομα με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης.

Οι ερευνητές του  Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον καθηγητή ψυχολογίας Ίαν Ντίρι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό “British Medical Journal”, ανέλυσαν στοιχεία για 33.536 άνδρες και 32.229 γυναίκες που είχαν γεννηθεί την ίδια χρονιά (1936) και είχαν κάνει τεστ νοημοσύνης στην ηλικία των 11 ετών.

Διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο δείκτης νοημοσύνης που είχε προκύψει από το τεστ στην παιδική ηλικία, τόσο μικρότερος ήταν ο κίνδυνος θανάτου πριν την ηλικία των 79 ετών. Για κάθε 15 μονάδες μεγαλύτερου IQ, υπήρχε μια μείωση κατά 28% του κινδύνου θανάτου από νόσο των πνευμόνων, κατά 25% από στεφανιαία νόσο και κατά 24% από εγκεφαλικό.

Πρακτικά αυτό π.χ. σημαίνει ότι ένας άνθρωπος με δείκτη IQ 115 είναι 28% λιγότερο πιθανό να πεθάνει έως τα 80 του από ασθένεια των πνευμόνων, σε σχέση με κάποιον που έχει δείκτη 100 (αυτός είναι περίπου και ο μέσος όρος για το γενικό πληθυσμό).

Οι εξυπνότεροι άνθρωποι είναι επίσης λιγότερο πιθανό να πεθάνουν πρόωρα από τραυματισμούς, άνοια και γαστρεντερικές παθήσεις. Δεν προέκυψε όμως συσχέτιση ανάμεσα στη νοημοσύνη και στον θάνατο από καρκίνους πλην αυτών που σχετίζονται με το κάπνισμα.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι συμπεριφέρονται και πιο έξυπνα: εν ολίγοις, τρώνε πιο υγιεινά, ασκούνται περισσότερο, δεν καπνίζουν, είναι προβλεπτικοί (π.χ. φοράνε τη ζώνη τους στο αυτοκίνητο ή στο αεροπλάνο) και πάνε σε γιατρό πιο γρήγορα, αν έχουν κάποιο ύποπτο σύμπτωμα.

  Από την άλλη, οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι κάποιο ρόλο παίζουν και τα γονίδια στο να ευνοούν όσους έχουν μεγαλύτερη νοημοσύνη, καθώς το υψηλό IQ έχει συσχετισθεί με καλό γενετικό υπόβαθρο. Γι’ αυτό, άλλωστε, ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο δείκτης νοημοσύνης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μαζί με άλλους παράγοντες όπως το οικογενειακό ιστορικό, όταν αξιολογείται η κατάσταση της υγείας ενός ανθρώπου.

Είναι αξιοσημείωτο ότι, όπως έχουν δείξει άλλες μελέτες, ο δείκτης IQ εμφανίζει κατά μέσο όρο αύξηση διαχρονικά τις τελευταίες δεκαετίες (περίπου 20 μονάδες από το 1950, σύμφωνα με μια εκτίμηση), ενώ παράλληλα αυξάνεται και το προσδόκιμο ζωής του μέσου ανθρώπου.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://www.bmj.com/content/357/bmj.j2708

ΑΠΕ-ΜΠΕ