Όσοι στήριξαν τον Κώστα Καραμανλή, τον Μάρτιο του 1997, στην εσωκομματική διαδικασία εκλογής προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, το έπραξαν για πολλούς λόγους.

Το όνομά του, πιο βαρύ κι από την ίδια στην ιστορία.

Την νεότητα και την πολιτική φρεσκάδα του, αφού μόλις είχε διαβεί το κατώφλι της πέμπτης δεκαετίας της ζωής του.

Την αναγκαιότητα ανανέωσης της Νέας Δημοκρατίας κι εκσυγχρονισμού της.

Και, φυσικά, τις ιδέες και τα ιδανικά του.

Απέναντί του, είχε τον Κώστα Σημίτη και το ΠαΣοΚ, των μεγάλων δημοσίων έργων που θεωρούνταν από πολλούς διαβλητά ως προς τις κοστολογήσεις, του χρηματιστηρίου που ακολούθησε διαλύοντας κόσμο και κοσμάκη, του κρατισμού και του πελατειακού κράτους.

Στις εκλογές του 2000, ο Καραμανλής κι η Νέα Δημοκρατία έχασαν.

Σ’ ένα βράδυ που το αποτέλεσμα άλλαζε κάθε μισή ώρα.

Μα δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ο κρυστάλλινος πολιτικός του λόγος είχε δρομολογήσει την άνοδό του στην εξουσία.

Όπως κι έγινε με την επέλασή του στις εκλογές του 2004, όπου ουσιαστικά δεν είχε αντίπαλο, αφού το ΠαΣοΚ του Σημίτη είχε καταρρεύσει στις συνειδήσεις της κοινωνίας και ο Γιώργος Παπανδρέου που έλαβε εν μια νυκτί το δακτυλίδι της ηγεσίας του, δεν ήταν υπολογίσιμη και ισχυρή υποψηφιότητα, πέραν των στενών ορίων του κόμματός του.

Ο Καραμανλής, λοιπόν, με κεντρικό σύνθημα «υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε», εξήγγειλε την επανίδρυση του κράτους, τον εξοβελισμό των νταβατζήδων από την πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου και δημιούργησε μέγιστες προσδοκίες.

Ο ίδιος και το κόμμα του, δεν θεώρησαν μουσαφίρη κανέναν εξ όσων συνέδραμαν στην προσπάθειά του και πρωθυπουργός μα και υπουργός Πολιτισμού, άρχισε να φλερτάρει με την Αριστερά που τη θεωρούσε πολιτικό κι ιδεολογικό αντίπαλο κι όχι εχθρό του.

Εξ ου και το περίφημο ιδεολόγημα του Μεσαίου χώρου.

Τότε, λοιπόν, ξεκίνησαν αμέσως οι πολιτικές κι οικονομικές πρωτοβουλίες που προβάλλονταν ως ρηξικέλευθες. Πολύ περισσότερο αφού η Ελλάδα ζούσε τον μύθο της με τους Ολυμπιακούς αγώνες.

Τότε, ακόμη, άρχισαν να γίνονται, ορατά σε λίγους, σοβαρά μειονεκτήματα.

Όπως, για παράδειγμα, η μη συμμετοχή των αρίστων στις κυβερνήσεις του.

Ο Καραμανλής, δημιούργησε πέριξ του μια ομάδα συνεργατών –υπουργών του, που μεγάλο μέρος της κοινωνίας γνώριζε ότι δεν διαθέτουν τα εχέγγυα για να ακολουθήσουν τις σκέψεις ή τις επιθυμίες του ή το πολιτικό του όραμα.

Όλοι ήξεραν , επί παραδείγματι, ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος, ουδόλως μπορούσε ως υπουργός Εσωτερικών – Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης,  να υπηρετήσει το όραμα της ανασύστασης του κράτους (άρα του αναγκαίου περιορισμού του), λόγω της βαθειάς κρατικίστικης πολιτικής του αντίληψης. Κι όμως ανέλαβε αυτόν τον τομέα!

Όλοι ήξεραν ότι ο Δημ. Σιούφας, ουδόλως μπορούσε να στηρίξει την ανάπτυξη της χώρας. Κι όμως ανέλαβε αυτόν το τομέα. Με αποτέλεσμα αντί ανασύστασης του κράτους, τις χιλιάδες χιλιάδων διορισμούς και την ακόμη μεγαλύτερη μεγέθυνση του κράτους, με ότι αυτό συνεπάγεται στα δημοσιονομικά.

Ο δε καθηγητής Γιώργος Αλογοσκούφης, ανέλαβε την ευθύνη του Οικονομικού επιτελείου.

Τις δε κρίσιμες θέσεις των υφυπουργών, ανέλαβαν άνθρωποι με κριτήριο πιο πολύ την γεωγραφική ισορροπία της κυβέρνησης παρά την ανάδειξη έργου. Κάποιοι εξ αυτών, ιδιαιτέρως μέτριου πολιτικού βεληνεκούς. Μια ματιά στην σύνθεση εκείνης της κυβέρνησης, πείθει περί τούτου και τον πλέον δύσπιστο.

Τότε, μεταξύ άλλων, γίνεται το πρώτο σοβαρότατο πολιτικό σφάλμα.

Ο Αλογοσκούφης με μια κίνηση άκρως επιπόλαιη, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.

Εξαγγέλλει την περίφημη απογραφή, με στόχο να καταδειχθεί ότι ο Σημίτης δεν χειρίστηκε καλά τα οικονομικά. Κι αρχίζει μια συνεχής συζήτηση σχετικά με το είχε «μαγειρευτεί» για να μπει η χώρα στην ΟΝΕ, λες κι η Ελλάδα δεν έκανε ότι όλες οι άλλες χώρες.

Κι αυτή η απογραφή, δημιουργεί μια τεράστια σπίλωση της χώρας στο εξωτερικό, αφού γίνεται γνωστό «φωναχτά» ότι είμαστε κράτος κουτοπόνηρων ή μπαγαπόντηδων ή λαός που κοροϊδεύουμε εκείνους που όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες εκείνοι έκαναν παρέα στις μαϊμούδες στα δέντρα…

Αμέσως μετά, προχωρά η άλλη εξαγγελία του Καραμανλή, για τους νταβατζήδες, με τον νόμο περί βασικού μετόχου.

Μα μπορούσε να φτιάξει τέτοιο νόμο ο Προκόπης Παυλόπουλος; Που ούτως ή άλλως είχε επαγγελματικές – συμβουλευτικές σχέσεις με δαύτους;

Εξ ου και η θλιβερή αποτυχία του νόμου, που κατέπεσε στις Βρυξέλλες, αφού ήταν αντίθετος με την ευρωπαϊκή νομοθεσία!

Ουσιαστικά, αυτό ήταν το πρώτο σοβαρότατο πλήγμα εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλή, η οποία ωστόσο δεν είχε χάσει την δημοφιλία της.

Πολύ περισσότερο, αφού ο Καραμανλής έκανε σημαντικά ανοίγματα στην εξωτερική πολιτική,  στην οποία ήταν ολοφάνερο ότι είχε ρίξει μεγάλο προσωπικό βάρος.

Όμως, ότι ξεκίνησε, ότι συμφώνησε, έμεινε στα σχέδια.

Όπως ο περίφημος αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης, ο οποίος καθιστούσε την Ελλάδα πιο ανεξάρτητη σε σχέση με το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν» του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Κι αυτό δημιούργησε την έντονη αντίδραση, αν όχι την οργή, των ΗΠΑ προς τον Κώστα Καραμανλή.

Πολλά έχουν γραφεί για εκείνη την περίοδο και περισσότερα έγιναν στα πολιτικά παρασκήνια.

Το καλοκαίρι του 2007, κάηκε η μισή Πελοπόννησος. Εξ αιτίας του …στρατηγού άνεμου, κατά την αστεία ρήση του αρμόδιου υπουργού δημόσιας τάξης, του Βύρωνα Πολύδωρα (ναι κι εκείνος ήταν υπουργός!!)…

Παρά ταύτα, στις εκλογές που προκηρύχτηκαν, ο Καραμανλής ήταν και πάλι θριαμβευτής.

Με εξακολουθούμενη την λαϊκή εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του.

Ο Καραμανλής ρίχνει και πάλι το προσωπικό του βάρος στα εξωτερικά.

Με κορύφωση το βέτο στο Βουκουρέστι, στην «επιχείρηση» των ΗΠΑ να εισέλθουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, παρά την άρνησή τους να εγκαταλείψουν την αλυτρωτική τους «γλώσσα» και παρά την απόφαση της κυβέρνησης Καραμανλή και των κομμάτων της Βουλής (πλην ΛΑΟΣ) να αποδεχθούν σύνθετη ονομασία τους.

Η προσβολή απέναντι στον πρόεδρο Μπους θεωρήθηκε από τις ΗΠΑ κορυφαία ενέργεια του Έλληνα πρωθυπουργού. Κι άρχισαν να εμφανίζονται «σκάνδαλα» (Βατοπέδι) που έπλητταν θανάσιμα την κυβέρνησή του, αφού εμφανίζονταν ως αυτουργοί στενοί συνεργάτες του, όπως ο Θεόδωρος Ρουσσόπουλος ή κι ο Γιάννης Αγγέλου.

Ταυτοχρόνως, καίγεται και καταστρέφεται η Αθήνα, με την ευγενή διακριτική παρακολούθηση του αρμόδιου υπουργού, Προκόπη Παυλόπουλου.

Κι έρχεται, ως κερασάκι στην τούρτα, η παγκόσμια οικονομική κρίση.

Όσοι ασχολούνταν στενά με την Οικονομία, έβλεπαν ότι η συσσώρευση χρέους κι ελλειμμάτων αυξάνονταν ανησυχητικά.  Ο δε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Παπαθανασίου, καθησύχαζε την κοινωνία ότι η διεθνής κρίση δεν θα θίξει την Ελλάδα.

Ο Καραμανλής επενέβη.

Ζήτησε εθνική ομοψυχία, συναίνεση κι αντιμετώπιση του προβλήματος με σθεναρές περικοπές κι οικονομίες.

Αλλά, ήταν ολοφάνερο ότι η χώρα πλησίαζε στο τέλος εποχής Καραμανλή.

Πολύ περισσότερο αφού ο Γιώργος Παπανδρέου στήριζε την πολιτική του στο «όχι» και στο «λεφτά υπάρχουν».

Η πτώση της κυβέρνησής του δεν άργησε.

Κι από τότε, αρχές Οκτωβρίου 2009, ο Κώστας Καραμανλής διάγει πολιτικό λήθαργο.

Μ’ ένα μικρό διάλλειμα τις κρίσιμες ώρες πριν το γελοίο δημοψήφισμα του Τσίπρα, στο οποίο παρενέβη υπέρ του «ναι», αλλά δεν επηρέασε, καθώς αποδείχθηκε, την βούληση σημαντικής μερίδας ψηφοφόρων.

Όμως, είναι πάντα χρυσός η σιωπή;

Πώς γίνεται ο άνθρωπος που συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τόσες μεγάλες προσδοκίες, να παραμένει βουβός και να μιλούν εξ ονόματός του οι… Αντώναροι κι οι Βλάχοι;

Πώς γίνεται στενοί του συνεργάτες να συμπορεύονται και να επωφελούνται της εξουσίας για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ;

Πώς γίνεται να επικαλείται το όνομά του ακόμη κι ο Καμμένος κι εκείνος να το ανέχεται;

Πώς γίνεται να κατηγορείται ότι επί ημερών του η χώρα ξέφυγε δημοσιονομικά κι εκείνος τα έχει κάνει πλακάκια με τον Τσίπρα, με ένα σχέδιο μη επίθεσης; Και να μη μιλά;

Πώς γίνεται να διασύρεται η παράταξη και το κόμμα του κι εκείνος να σιωπά;

Πώς γίνεται να αμφισβητούνται συστηματικά οι μετά από αυτόν πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας από «τζουμπέδες» του και να ισχυρίζονται ότι «όποτε γουστάρει» παίρνει το κόμμα στα χέρια του, χωρίς εκείνος να τους βάζει στη θέση τους;

Θα του άρεσε όταν αποφασίσει να λύσει τη σιωπή του, να μην υπάρχει ακροατήριο να τον ακούσει;

Εξ ου και η παραίνεση στο χθεσινό άρθρο (τίτλος «Η Δεξιά συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ κι ο Καραμανλής») για άμεση τοποθέτησή του στη Βουλή!

Σε λειτουργία έχει τεθεί ο ηλεκτρονικός κόμβος μέσω του οποίοι οι πολίτες μπορούν να εκδίδουν ηλεκτρονικά μια σειρά από παράβολα των δήμων.

Όπως τόνισε ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), Γιώργος Πατούλης, στην  επέκταση της χρήσης ηλεκτρονικών παραβόλων σε όλους τους δήμους της χώρας «ήταν καθοριστική η συμβολή του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκου Παππά» και “εξασφαλίστηκε μετά από τη συστηματική συνεργασία της ΚΕΔΕ, των Υπουργείων Ψηφιακής Πολιτικής, Οικονομικών, Εσωτερικών, της Γ.Γ.Π.Σ. και της ΑΑΔΕ».

Αυστηρό και σαφές μήνυμα στην Τουρκία, έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, στέλνει ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ.

Σε ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, ο κ. Τουσκ καλεί την Τουρκία να αποφύγει απειλές ή ενέργειες εναντίον οποιουδήποτε μέλους της ΕΕ και αντ ‘αυτού να δεσμευτεί για καλές σχέσεις γειτονίας, για ειρηνική επίλυση διαφορών και για σεβασμό της εδαφικής κυριαρχίας.

Νωρίτερα, όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής του ΑΠΕ-ΜΠΕ στην Κύπρο, ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοσδουλίδης δήλωσε πως τουρκικά πολεμικά πλοία εξακολουθούν να παρεμποδίζουν την πορεία του πλωτού γεωτρύπανου της ΕΝΙ, επικαλούμενα λόγους ασφάλειας εξαιτίας των συνεχιζόμενων στρατιωτικών ασκήσεων από τουρκικά σκάφη στην περιοχή της προγραμματισμένης στο τεμάχιο 3 της κυπριακής ΑΟΖ γεώτρησης.

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είπε ακόμη, ότι τα τουρκικά πολεμικά πλοία απαγόρευσαν τη διέλευση από το σημείο και σε εμπορικά πλοία, επίσης για λόγους ασφαλείας, όπως ισχυρίστηκαν.

Η τουρκική NAVTEX, την οποία ο εκπρόσωπος χαρακτήρισε παράνομη, λήγει στις 22 Φεβρουαρίου για τις ασκήσεις. Ο κ. Χριστοδουλίδης είπε ότι «με ψυχραιμία και συγκεκριμένο σχεδιασμό, γίνονται σε διπλωματικό επίπεδο οι ενέργειες της Λευκωσίας, με στόχο το γεωτρύπανο να συνεχίσει την πορεία του και να φθάσει στο τεμάχιο 3».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιέρ Μοσκοβισί ζητάει να επιβληθούν κυρώσεις σε βάρος των εννέα χωρών που περιλαμβάνονται στη μαύρη λίστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους φορολογικούς παραδείσους και απαιτεί διαφάνεια όσον αφορά τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι 55 χώρες της γκρίζας λίστας.

«Ζητώ να υπάρξουν κυρώσεις σε βάρος των χωρών της μαύρης λίστας», δήλωσε σήμερα στο τηλεοπτικό δίκτυο France 2, εκφράζοντας την επιθυμία «τα κεφάλαια του προϋπολογισμού της ΕΕ ή των δημόσιων ευρωπαϊκών τραπεζών (…) να μην διακινούνται μέσω των χρηματοπιστωτικών κυκλωμάτων χωρών που θεωρούνται φορολογικοί παράδεισοι».

Οι δημόσιες ευρωπαϊκές τράπεζες, τις οποίες αφορά το αίτημα, είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, διευκρίνισε.

«Θα το προτείνουμε εντός των προσεχών εβδομάδων», δήλωσε.

Στις 23 Ιανουαρίου, η ΕΕ αφαίρεσε 8 από τις 17 χώρες της μαύρης λίστας των φορολογικών παραδείσων, λιγότερο από δύο μήνες αφότου αυτή καταρτίσθηκε, προς μεγάλη απογοήτευση των μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Οι χώρες αυτές πέρασαν στην γκρίζα λίστα των χωρών οι οποίες ανέλαβαν δεσμεύσεις να επιδείξουν καλή διαγωγή στα φορολογικά ζητήματα.

«Ζητώ από τους υπουργούς Οικονομικών (της ΕΕ) να δημοσιοποιήσουν και να κάνουν διάφανες όλες τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν», επανέλαβε ο Μοσκοβισί, για τον οποίο «η διαφάνεια είναι η μητέρα όλων των αγώνων κατά της φορολογικής απάτης και της φοροδιαφυγής».

Η μαύρη λίστα της ΕΕ, που υιοθετήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017 –για πρώτη φορά στην ιστορία της Ένωσης–, δεν περιλαμβάνει πλέον παρά εννέα χώρες: το Μπαχρέιν, το Γκουάμ, τα νησιά Μάρσαλ, τη Ναμίμπια, τα Παλάου, τη Σαμόα, την Αμερικανική Σαμόα, την Αγία Λουκία και το Τρινιδάδ και Τομπάγκο.

Οι οκτώ χώρες που αφαιρέθηκαν από τη μαύρη λίστα και πέρασαν στην γκρίζα λίστα είναι ο Παναμάς, η Νότια Κορέα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Τυνησία, η Μογγολία, το Μακάο, η Γρενάδα και τα Μπαρμπάντος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Tη δυνατότητα να ενταχθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες στις 120 δόσεις ζητάει η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας.

Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Βασίλης Κορκίδης δήλωσε με αφορμή ενημερωτική εγκύκλιο που έστειλε η συνομοσπονδία στα μέλη της:  «Πολλοί θέλουν, αλλά λίγοι μπορούν να ενταχθούν στη ρύθμιση των 120 δόσεων για οφειλές έως 50.000 ευρώ στο δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Η ανάλυση μας δείχνει ότι η ρύθμιση ενδιαφέρει περισσότερους από 1 εκ. οφειλέτες, αλλά δυστυχώς εκτιμάται ότι από τη πλατφόρμα θα αποκλειστούν τα 2/3 των μικρομεσαίων. Η ΕΣΕΕ θα συνεχίσει να διεκδικεί την άρση των περιορισμών και να ζητά την ένταξη όλων όσων επιθυμούν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους, χωρίς υπερβολές και αποκλεισμούς».

Με την ευκαιρία του ανοίγματος της πλατφόρμας του εξωδικαστικού μηχανισμού για τις ρυθμίσεις οφειλών σε 120 δόσεις, η ΕΣΕΕ απέστειλε προς τους εμπορικούς συλλόγους και τις ομοσπονδίες ενημερωτική εγκύκλιο, με επικαιροποιημένα στοιχεία για τις επιχειρηματικές οφειλές προς την ΑΑΔΕ και τον ΕΦΚΑ.

Η ηλεκτρονική αίτηση είναι διαθέσιμη στον διαδικτυακό τόπο της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους και είναι η ακόλουθη: http://www.keyd.gov.gr/np_ocw_aithsh-link

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΕΕ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς ασφαλιστικά ταμεία και εφορία είναι οι εξής:

Στοιχεία τριμηνιαίας έρευνας Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών (ΚΕΑΟ) – Οκτώβριος/Δεκέμβριος 2017

–   Υπάρχει συγκέντρωση πλήθους οφειλετών στις χαμηλότερες κλίμακες οφειλών με 834.282 υπόχρεους (69,3% των οφειλετών) να έχουν οφειλή έως 15.000 ευρώ ο καθένας.

–   Έως 50.000 ευρώ οφείλει το 89,2% του συνόλου των οφειλετών (1.074.498), με τις αντίστοιχα οφειλόμενα ποσά να αποτελούν το 33,2% επί του συνόλου των ληξιπρόθεσμων οφειλών (10,39 δις ευρώ).

–  Μεγάλο μέρος του υπολοίπου οφειλών αφορά 89.546 οφειλέτες που έχουν οφειλή από 50.000 – 100.000 ευρώ (περίπου 19,5% του τρέχοντος υπολοίπου).

– Το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών αφορά λίγους μεγαλοοφειλέτες με οφειλές άνω του 1 εκ. ευρώ (1.698 οφειλέτες συγκεντρώνουν το 21,7% του υπόλοιπου οφειλών).

–   Οι οφειλέτες του π. ΟΑΕΕ αποτελούν το 42,5% επί του συνόλου των οφειλετών (511.678 σε σύνολο 1.204.606), ενώ τα οφειλόμενα ποσά ανέρχονται στο 42,7% επί των συνολικών ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών (13,37 δις ευρώ σε τρέχον υπόλοιπο 31,29 δισ ευρώ).

–   Στο τέλος του Δεκεμβρίου 2017 οι ενεργές ρυθμίσεις ανέρχονταν συνολικά στις 71.048 και το ρυθμισμένο ποσό στα 1,92 δις ευρώ.

Στοιχεία για ληξιπρόθεσμες οφειλές στην Εφορία  – Στοιχεία ΑΑΔΕ Δεκέμβριος 2017

–  Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο εκτινάχθηκαν μέχρι και το Δεκέμβριο του 2017 στα 101,86 δις Euro, ενώ σε όλη τη διάρκεια του παρελθόντος έτους  τα «νέα» ληξιπρόθεσμα ανήλθαν στα 12,93 δισ.  ευρώ, με τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων στο διάστημα Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2017, κυρίως προς τις επιχειρήσεις, να εξακολουθούν να κυμαίνονται σε υψηλά επίπεδα, καθώς κινούνται σε 1,13 δισ. ευρώ.Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από τον Δεκέμβριο, οπότε και τα ληξιπρόθεσμα ανήλθαν σε 1,3 δισ. ευρώ, το Νοέμβριο 2017 οι οφειλές κινήθηκαν σε παρεμφερή επίπεδα (1,19 δισ. ευρώ).

– Οι «παλαιές» ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων, δηλαδή τα χρέη που είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμα μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2016, ανέρχονταν σε 88,92 δις ευρώ μέχρι και το Δεκέμβριο του 2017.

– Με βάση τα επίσημα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων συνολικά έχουν ασκηθεί αναγκαστικά μέτρα κατά 1.050.077 φορολογουμένων, ενώ ήδη απειλούνται 1.744.115 με κατασχέσεις των κινητών και ακίνητων περιουσιακών τους στοιχείων, την ώρα που συνολικά με χρέη στην εφορία εμφανίζονται 4.068.857 φορολογούμενοι.

–  Σε κάθε περίπτωση, εισπράξιμες θεωρούνται μόνο οι οφειλές ύψους περίπου 15 – 20 δις ευρώ (15% – 18% επί του συνόλου των οφειλών), με το υπόλοιπο ποσό να χαρακτηρίζεται ως ανεπίδεκτο είσπραξης.

–  Κατά 573 εκ. ευρώ μειώθηκαν οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα τον Δεκέμβριο του 2017 και διαμορφώθηκαν στα 2,57 δις από 3,14 δις το Νοέμβριο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Κυβέρνησης που δόθηκαν στη δημοσιότητα, οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων μειώθηκαν τον Δεκέμβριο στα 765 εκ. ευρώ έναντι 776 εκ. ευρώ το Νοέμβριο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυτόνομα λεωφορειάκια χωρίς οδηγό, που κινούνται σε ξεχωριστή λεωφορειολωρίδα, άρχισε να δοκιμάζει το Ντουμπάι με την ευκαιρία της Συνόδου για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση (World Government Summit) που πραγματοποιείται στην πόλη αυτές τις μέρες.

    Τα ηλεκτροκίνητα οχήματα, που έχουν σχεδιασθεί για μικρές και μέσες αποστάσεις, έχουν μήκος 2,87 μέτρων, πλάτος 2,24 και ύψος 2,82, ενώ το βάρος τους είναι περίπου ενάμιση τόνος. Μπορούν να εξυπηρετήσουν το καθένα μέχρι δέκα επιβάτες (έξι καθιστούς και τέσσερις όρθιους) αναπτύσσοντας μέση ταχύτητα 20 χιλιομέτρων την ώρα.

     Κάθε λεωφορειάκι είναι εφοδιασμένο με μια μπαταρία που του δίνει αυτονομία κίνησης για τρεις ώρες, ενώ επαναφορτίζεται σε έξι ώρες. Δύο ή παραπάνω από τα λεωφορειάκια μπορούν να συνδεθούν μεταξύ τους και να αποτελέσουν συρμό μέσα σε 20 δευτερόλεπτα το πολύ και να αποσυνδεθούν μέσα σε μόνο πέντε δευτερόλεπτα (όλα αυτά μόνα τους, χάρη στις κάμερες και στις ηλεκτρομηχανολογικές τεχνολογίες που διαθέτουν).

     Η πρωτοβουλία της αρμόδιας Αρχής Μεταφορών του Ντουμπάι (Roads and Transport Authority-RTA) εντάσσεται στο πλαίσιο του φιλόδοξου στόχου της αραβικής πόλης να γίνει η πιο «έξυπνη» στον κόσμο. Στόχος, μεταξύ άλλων, είναι έως το 2030 το 25% των μετακινήσεων να γίνεται με αυτόνομα οχήματα.

    Τα λεωφορειάκια κατασκευάζονται στην Ιταλία για λογαριασμό της αμερικανικής Next Future Transportation, με την οποία έχει υπογράψει τη σχετική σύμβαση προμήθειας η RTA του Ντουμπάι.

   Σχετικό βίντεο υπάρχει στο YouTube στη διεύθυνση:https://www.youtube.com/watch?v=IDgh29SqZzE

ΑΠΕ-ΜΠΕ

     Σε ψήφισμά της, η Ένωση Διοικητικών Δικαστών ζητεί την ανάκτηση δικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών και την άρση εμποδίων πρόσβασης στη Διοικητική Δικαιοσύνη, ενώ εκφράζει την πλήρη αντίθεσή της στη συγχώνευση-κατάργηση υφισταμένων διοικητικών δικαστηρίων.

     Συγκεκριμένα, χθες πραγματοποιήθηκε, στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, η τακτική Γενική Συνέλευση των μελών της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών και μετά το πέρας των εργασιών της εκδόθηκε ψήφισμα, στο οποίο αναφέρεται ότι «τον τελευταίο χρόνο όχι μόνο έμεινε άθικτο το πλαίσιο δικονομικών εμποδίων που είχε θεσπιστεί τα προηγούμενα χρόνια με τη θεσμοθέτηση υπέρμετρων παραβόλων, διαφόρων δικονομικών βαρών και  άλλων περιορισμών, αλλά τέθηκαν και νέα δικονομικά εμπόδια που υποβαθμίζουν ακόμη περισσότερο τα δικονομικά δικαιώματα των πολιτών, ενώ διατυπώνονται προτάσεις για συγχώνευση/κατάργηση υφισταμένων Διοικητικών Δικαστηρίων («Δικαστικός Καλλικράτης»), με τις οποίες διαφωνούμε απόλυτα».

     Επίσης, οι διοικητικοί δικαστές ζητούν «την κάλυψη των ελλείψεων σε προσωπικό και υποδομές και την επίλυση του κτιριακού προβλήματος πολλών Διοικητικών Δικαστηρίων», ενώ εκφράζουν τη συμπαράστασή τους στους απόμαχους συναδέλφους τους για τις μειώσεις που δέχθηκαν στις συντάξεις τους.

         Το ψήφισμα  έχει ως εξής:

     «Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της στους συνταξιούχους δικαστικούς λειτουργούς, η συνολική μείωση (σωρευτικά από της εφαρμογής των μνημονίων) των συντάξεων των οποίων ανέρχεται σε ποσοστό 74% περίπου. Επισημαίνει ότι η μείωση αυτή είναι αντισυνταγματική γιατί θίγει προδήλως τον πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, αφού δεν επιτρέπει στον συνταξιούχο δικαστικό λειτουργό να διαβιώνει με αξιοπρέπεια.

     Περαιτέρω, εκφράζει την αποφασιστικότητά της να μην αποδεχθεί καμία παρέμβαση στο συνταγματικό μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών, η οποία θα τελεί σε αντίθεση με τις αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας μας, σύμφωνα με τις οποίες οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών δεν μπορούν να υποστούν νέες μειώσεις πέραν αυτών που ήδη έχουν επέλθει.

     Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών, εξάλλου, διαπιστώνει ότι εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρά προβλήματα ελλείψεων προσωπικού και υποδομών συνεπεία της διαχρονικής υποχρηματοδότησης της Δικαιοσύνης. Το κτηριακό πρόβλημα πολλών δικαστηρίων παραμένει άλυτο. Δικαστήρια στεγάζονται σε απολύτως ακατάλληλα και επικίνδυνα κτίρια με εμβληματικό παράδειγμα το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά.

     Παράλληλα, τον τελευταίο χρόνο όχι μόνο έμεινε άθικτο το πλαίσιο δικονομικών εμποδίων που είχε θεσπιστεί τα προηγούμενα χρόνια με τη θεσμοθέτηση υπέρμετρων παραβόλων, διαφόρων δικονομικών βαρών και άλλων περιορισμών, αλλά τέθηκαν και νέα δικονομικά εμπόδια που υποβαθμίζουν ακόμη περισσότερο τα δικονομικά δικαιώματα των πολιτών, ενώ διατυπώνονται προτάσεις για συγχώνευση/κατάργηση υφισταμένων διοικητικών δικαστηρίων («Δικαστικός Καλλικράτης») με τις οποίες διαφωνούμε απόλυτα.

     Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών απαιτεί:

     Α. Tην ανάκτηση βασικών ασφαλιστικών δικαιωμάτων που χάθηκαν ή υποτιμήθηκαν την περίοδο της κρίσης, την ενίσχυση της κρατικής χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων και της δημόσιας υγείας και τη διαμόρφωση ενός νέου συνολικού συνταξιοδοτικού πλαισίου, που να παρέχει σε όλους τους συνταξιούχους δικαστικούς λειτουργούς τη δυνατότητα να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

     Β. Την κάλυψη των ελλείψεων σε προσωπικό και υποδομές και την επίλυση του κτιριακού προβλήματος πολλών διοικητικών δικαστηρίων.

     Γ. Την ανάκτηση δικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών και την άρση εμποδίων πρόσβασης στη Διοικητική Δικαιοσύνη».

ΑΠΕ-ΜΠΕ