Με αφετηρία την Καππαδοκία, η μπουγάτσα που ξεκίνησε ως “φαγητό των φτωχών” έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο δημοφιλή εδέσματα όχι μόνο για τους Θεσσαλονικείς, αλλά και για τους τουρίστες. Η “μπουγάτσα Θεσσαλονίκης” αποτελεί πλέον brand για την πόλη, το οποίο ενισχύεται με διάφορες δράσεις, όπως αναφέρει ο μπουγατσοποιός Φίλιππος Μπαντής. Μία από αυτές είναι και το φεστιβάλ πίτας (pie festival) που διοργανώνεται στο πλαίσιο του Thessaloniki Food Festival.

Στο φεστιβάλ έχουν τη δυνατότητα να πάρουν μέρος όσοι θέλουν, αρκεί να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι τις 28 Μαΐου στην ιστοσελίδα του δήμου Θεσσαλονίκης και να φτιάξουν μια πίτα την οποία θα παραδώσουν σε μια από τις έξι δημοτικές κοινότητες, όπου θα γίνουν οι επιμέρους διαγωνισμοί. Ο τελικός θα πραγματοποιηθεί στις 6 Ιουνίου, στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης, όπως ανέφερε ο κ.Μπαντής, που θα είναι ένας εκ των κριτών, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων “ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 104,9 FM”.

“Είναι η πρώτη φορά που γίνεται ένα φεστιβάλ το οποίο απευθύνεται σε όλους τους δημότες και όχι μόνο σε επαγγελματίες. Αυτό που θέλουμε να αναδείξουμε είναι η ιστορία και η παράδοση της πόλης”, είπε ο κ.Μπαντής.

Οι 6 νικητές, θα προκύψουν από την κριτική επιτροπή, που θα απαρτίζεται από τον, ή την πρόεδρο, της κάθε Κοινότητας και  επαγγελματίες (αρτοποιούς, ζαχαροπλάστες και άλλους) με εξειδίκευση στο φύλλο, τους οποίους θα επιλέξει η κάθε Δημοτική Κοινότητα.

Ο κ.Μπαντής, επεσήμανε, ότι αυτό που έχει σημασία είναι η ιστορία πίσω από κάθε συνταγή. Εκείνο που θα συμβουλεύει στους συμμετέχοντες είναι “να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Μια πίτα που ξέρουν από τη γιαγιά τους, για παράδειγμα. Μια πίτα που κουβαλά τη δική της ιστορία”.

Η μπουγάτσα με τυρί δεν είναι τυρόπιτα

Η μπουγάτσα, όπως εξήγησε ο κ.Μπαντής, είναι το φύλλο. Το φύλλο που ανοίγουμε στον αέρα και φτιάχνεται με ιδιαίτερη τεχνική. Η τυρόπιτα είναι άλλο πράγμα, έχει εντελώς διαφορετικό φύλλο. “Η μπουγάτσα πρωτοεμφανίστηκε στην περιοχή της Καππαδοκίας, στην Καισάρεια και σε όλα εκείνα τα μέρη. Ήταν σκέτο φύλλο και αποτελούσε το “φαγητό των φτωχών”, καθώς το έπαιρναν όλοι όσοι δούλευαν πολλές ώρες έξω από το σπίτι, διότι δεν χαλούσε και μπορούσαν να τρώνε συνεχώς”, αναφέρει και συνεχίζει: “Αργότερα η μπουγάτσα πήγε στη Σμύρνη, την περίοδο της ακμής και του πλούτου και μπήκε στα σπίτια των ευκατάστατων, όπου άρχισαν να βάζουν και γέμιση. Τυρί και κρέμα, με κυρίαρχο το τυρί. Σέρβιραν επίσης και το σκέτο φύλλο με το απογευματινό τσάι”.

Η μπουγάτσα έγινε γνωστή και στην Πόλη, όπως περιγράφει ο κ.Μπαντής, όπου μπήκε μέχρι και στα ανάκτορα. “Με τη Μικρασιατική καταστροφή, οι περισσότεροι πρόσφυγες και τεχνίτες πήγαν στη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες, φέρνοντας μαζί και την τεχνική τους”.

Η μπουγάτσα έγινε αγαπημένο έδεσμα όλων αλλά, πλέον, και των τουριστών, όπως αναφέρει ο κ. Μπαντής. “Οι τουρίστες δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτές τις γεύσεις αλλά όταν δοκιμάζουν εκπλήσσονται ευχάριστα. Οι Ρώσοι, οι Βαλκάνιοι, οι Τούρκοι και όσοι έρχονται από Ισραήλ, ενθουσιάζονται με την μπουγάτσα με κιμά, την οποία συνδυάζουν με γιαούρτι. Οι τουρίστες που προέρχονται από δυτικές χώρες, από την άλλη, προτιμούν τις πιο γλυκιές γεύσεις”, προσθέτει.

Σημειώνεται, ότι στην τελική εκδήλωση, θα μιλήσουν για την πίτα οι τρεις chef ambassadors της πόλης, Δημήτρης Τασιούλας, Αντώνης Μουστάκης και Λάμπρος Ρώσσιος, η Πρόεδρος της Ένωσης Αρτοποιών, Έλσα Κουκουμέρια, ο pastry chef, Φίλιππος Μπαντής, ενώ την παρουσίαση θα κάνει η δημοσιογράφος γαστρονομίας, Ελένη Ψυχούλη. Όλοι οι προαναφερθέντες είναι αυτοί οι οποίοι θα αναδείξουν  την καλύτερη πίτα από τις έξι του ημιτελικού. Θα ακολουθήσει μουσική εκδήλωση, με τη χορωδία και την Ορχήστρα του Πνευματικού Κέντρου Βαφοπουλείου του Δήμου Θεσσαλονίκης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μετά τον προπηλακισμό του Μπουτάρη από ακροδεξιούς στη Θεσσαλονίκη,   ο ΣΥΡΙΖΑ εγκάλεσε τον Μητσοτάκη αναφέροντας ότι «οφείλει να ξεχωρίζει τις λέξεις της πολιτικής από το μαρσάρισμα του τρίκυκλου».

Σαφής η πρόθεση να κατατάξει τον Μητσοτάκη στην… ακροδεξιά και να δημιουργήσει παρωχημένους συνειρμούς του βαθέως παρελθόντος. Μα οι Αριστεροί κυβερνώντες πρέπει ν’ αποφασίσουν. Τελικά τι είναι ο Μητσοτάκης; Νεοφιλελεύθερος (όπως νομίζουν ότι τον κατηγορούν) ή ακροδεξιός; Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά αυτά δεν συμβαδίζουν.

Κι από την άλλη πλευρά, γιατί πρέπει ν’ απολογηθεί ο Μητσοτάκης για τη βία του παρακράτους κι όχι ο Τσίπρας που ελέγχει την ΕΥΠ, αλλά κρατά στην κυβέρνησή του τον αποτυχημένο υπουργό Τόσκα;

Αυτή η απόπειρα στρεψοδικίας είναι, φυσικά, για γέλια.

Όλη η Ελλάδα γνωρίζει ποιος τροφοδότησε τη βία με τον διχαστικό του λόγο και τις έκνομες πράξεις.

Όμως, όλα αυτά μας δίνουν μια πρόγευση αναφορικά με τον τρόπο που θα πορευτεί ο Τσίπρας προς τις εκλογές. Επειδή δεν θα έχει κανένα έργο για το οποίο θα μπορεί να υπερηφανευτεί, θα βγάλει από το χρονοντούλαπο τα συνθήματα του Ανδρέα Παπανδρέου από τη δεκαετία του ’70 του περασμένου αιώνα.

Έτσι, δεν θα είναι έκπληξη αν ακούσουμε από μπαλκόνια και τηλεοράσεις το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά»!

Προσέξτε κάτι ακόμη.

Ο Τσίπρας, ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη για να συμπαρασταθεί στον Μπουτάρη (στον Παπαδήμο ενάμιση μήνα στην εντατική από την απόπειρα δολοφονίας του δεν πήγε ούτε έξω από το νοσοκομείο) και… τσουπ πετάγεται στο μνημείο του Λαμπράκη. Κι αμέσως μετά, στην εφημερίδα που εκφράζει τον ΣΥΡΙΖΑ πιο πολύ κι απ’ την «Αυγή», το «Documento», νάσου κι ένα αφιέρωμα στη δολοφονία του βουλευτή πριν σχεδόν 50 χρόνια! Η δε «Αυγή» αποφαίνεται ότι η… «ακροδεξιά σηκώνει πάλι κεφάλι».

Δηλαδή, την ίδια ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά με την ακροδεξιά, προσπαθεί να μας πείσει ότι ο Μητσοτάκης είναι…. ακροδεξιός και …μαρσάρει τις εξατμίσεις της βίας!!

Φυσικά, η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από ατελέσφορη.

Δύσκολο να ταυτιστεί ο Μητσοτάκης με το προδικτατορικό παρακράτος του παλατιού και του στρατού. Δύσκολο, επιπλέον, να ταυτιστεί με απομεινάρια της πολιτικής ζωής όπως ο Ψωμιάδης ή άλλοι γραφικοί και πολιτικά φαιδροί.

Αντιθέτως, είναι πολύ εύκολο να ταυτιστεί ο Τσίπρας με τους… Ρουβίκωνες, τους ασύδοτους αναρχικούς που σπάνε, καίνε και καταστρέφουν. Πολύ περισσότερο όταν στις τάξεις του κόμματός του υπάρχουν ακόμη κι υπερασπιστές των δολοφόνων της 17^ης Ν.

Συνεπώς, όλα αυτά τα καμώματα δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο από τον επιθανάτιο ρόγχο του πολιτικού τέλους της Αριστεράς που επιμένει να διχάζει την ελληνική κοινωνία με εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα που δεν έχουν θέση στην τρίτη δεκαετία της πρώτης εκατονταετηρίδας του 21^ου αιώνα.

Στις ακτές της Εσθονίας τις τελευταίες ημέρες, πραγματοποιήθηκε μια επιχείρηση εκκαθάρισης παλαιών πυρομαχικών με την κωδική ονομασία  “Open Spirit 2018”. Μετείχαν  850 στρατιώτες από έντεκα χώρες, 19 πλοία και μια ομάδας δυτών. Στόχος; Να καταστραφούν πυρομαχικά που παραμένουν βυθισμένα στη θάλασσα και απειλούν το οικοσύστημα.

Για περισσότερα από 70 χρόνια εκατομμύρια τόνοι πυρομαχικών πολέμου σκουριάζουν εδώ, ειδικά από τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Μόνο στη Βόρεια Θάλασσα και στη Βαλτική Θάλασσα υπολογίζονται ότι 1,6 εκατομμύρια τόνοι πυρομαχικών παραμένουν βυθισμενα. Με εντολή των συμμάχων, ολόκληρα φορτία πυρομαχικών πετάχτηκαν στη θάλασσα μετά τον πόλεμο. Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές τι ακριβώς προβληματα μπορεί να προκαλέσουν, όταν προχωρήσει η διάβρωση. Ο χημικός  Άαρον Μπεκ από το Κέντρο «Geomar Helmholtz»για την έρευνα του ωκεανού στο Κίελο μιλησε στο περιοδικό «Frontiers in Marine Science».

«Η αβεβαιότητα είναι ανησυχητική», λέει ο Μπεκ. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ανησυχίες ήταν κυρίως για τα βυθισμένα χημικά όπλα, παράγοντες όπως ενώσεις αρσενικού ή αέρια μουστάρδας. «Αλλά ακόμη και τα συμβατικά εκρηκτικά περιέχουν επιβλαβείς ουσίες». Θέτουν σε κίνδυνο τη θαλάσσια κυκλοφορία, τους αλιείς και τους τουρίστες, εμποδίζουν την κατασκευή αιολικών πάρκων, τις γραμμές καλωδίων και αγωγών φυσικού αερίου. Και είναι ένας κίνδυνος για το περιβάλλον. Οι πυροκροτητές περιέχουν μόλυβδο ή υδράργυρο και το κοινό εκρηκτικό TNT (τρινιτροτολουόλιο) είναι τοξικό και καρκινογόνο.

Είναι μόνο θέμα χρόνου πριν τα προστατευτικά χαλύβδινα καλύμματα καταστραφούν. «Σε 10 ή 20 χρόνια, τα περισσότερα εκρηκτικά θα μπορούσαν να απελευθερωθούν και να διαλυθούν στο θαλασσινό νερό», προειδοποιεί ο Μπεκ. Μόνο πρόσφατα, σε ένα έργο που χρηματοδοτήθηκε από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας και Έρευνας, η ομάδα του ανίχνευσε για πρώτη φορά ίχνη TNT σε νερό και ιζήματα. «Βρήκαμε TNT σχεδόν παντού, αν και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις λίγων νανογραμμαρίων ή μικρογραμμάρια ανά λίτρο», λέει ο χημικός.

Τα ψάρια πάσχουν απροσδόκητα συχνά με καρκίνο του ήπατος. Συνέπεια της περιεκτικότητας σε TNT στο νερό;

Στην πραγματικότητα, εκρηκτικά όπως το TNT διαλύονται στο νερό. Αλλά αν είναι καλά νέα, δεν είναι ακόμα σαφές. «Μια κακή διαλυτότητα σημαίνει επίσης ότι το δηλητήριο παραμένει», λέει ο Τομας Λανγκ από το Ινστιτούτο Αλιευτικής  Οικολογίας Τιούνεν στο Μπρέμερχαβεν. Οι ερευνητές βρήκαν σε ψάρια ένα εντυπωσιακά υψηλό ποσοστό καρκίνου του ήπατος. «Περίπου το 18% των ψαριών  επηρεάστηκαν», λέει.

Ο τοξικολόγος Εντμουντ Μαζερ από το πανεπιστημιακό ιατρικό κέντρο Σλέσβιχ-Χολστάιν στο Κίελο βλέπει λόγο ανησυχίας. Η ομάδα του είχε βυθισει πρόσφατα καλάθια με μύδια σε δύο σημεία στη Βαλτική Θάλασσα και έβαλαν κοντά τους εκρηκτικά από ορυχεία. Μετά από τρεις μήνες, οι επιστήμονες μελέτησαν τα κελύφη για ίχνη εκρηκτικών. Βρήκαν TNT σε όλα τα κελύφη, ειδικά σε εκείνα που βρίσκονταν δίπλα στα εκτεθειμένα εκρηκτικά. «Τα μύδια περιέχουν μέχρι και 50 φορές περισσότερο TNT και κατά συνέπεια τόσο πολύ που πιθανόν να μην είναι κατάλληλα για κατανάλωση», λέει ο Mαζερ.

«Με την πρώτη ματιά, βέβαια, η καλύτερη λύση είναι να αφαιρέσουμε τα παλιά πυρομαχικά από τη θάλασσα», λέει ο Λανγκ Αν ένα περιβλημα που έχει διαβρωθεί με σκουριά ενδέχεται  να σπάσει ή να εκραγεί κατά την ανάκτηση, η περιβαλλοντική ζημιά μπορεί να είναι μεγαλύτερη από πριν.

θαλάσσιος βιολόγος ο Λανγκ θεωρεί παντως και τις εκρήξεις επιβλαβείς, ακόμα και αν είναι συχνά ειναι μέσο επιλογής για λόγους ασφαλείας. «Τα εκρηκτικά μπορούν να εξαπλωθούν πάνω στον ωκεάνιο βυθό σε  μια μεγάλη περιοχή και να μολύνουν το περιβάλλον», λέει ο ερευνητής. Επιπλέον, τα ωστικό κύματα είναι επιβλαβή, ειδικά για τα θαλάσσια θηλαστικά.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εχθές το βράδυ μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Βέροιας τρεις φιλοξενούμενοι πρόσφυγες Συριακής καταγωγής της Ανοιχτής δομής φιλοξενίας προσφύγων της Αλεξάνδρειας έπειτα από συμπλοκή διαφόρων ατόμων εντός της δομής.

Ο ένας εκ των τριών τραυματιών έφερε τραύμα από αιχμηρό αντικείμενο στην οσφυϊκή περιοχή και χρειάστηκε οι γιατροί να το ράψουν. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Τι άλλαξε στην ήρεμη αυτή δομή φιλοξενίας προσφύγων ώστε καθημερινά να δημιουργούνται διάφορα επεισόδια; Σύμφωνα με πληροφορίες κατά την διαδικασία αποσυμφόρησης των νησιών μας, μεταφέρθηκαν πρόσφυγες διαφόρων εθνοτήτων και στη δομή φιλοξενίας της Αλεξάνδρειας, στην οποία μέχρι πριν από λίγο κυριαρχούσε το Συριακό στοιχείο. Για μερικούς  από τους νεοφερθέντες, απ΄ ότι φαίνεται,  ο αλτρουισμός είναι μια παντελώς άγνωστη έννοια.

Εχθές λοιπόν το βράδυ και λίγο πριν από τα μεσάνυχτα έγινε συμπλοκή μεταξύ εκατό ατόμων περίπου,  με αποτέλεσμα να τραυματιστούν τρεις πρόσφυγες Συριακής υπηκοότητας δύο 21χρονοι και ένας 18χρονος. Στη δομή αμέσως κατέφθασαν αστυνομικές δυνάμεις όπου και διαπίστωσαν ότι το επεισόδιο είχε λήξει. Απολογισμός της συμπλοκής τρείς τραυματίες ο ένας με τραύμα από αιχμηρό αντικείμενο και οι άλλοι δύο με μώλωπες. Ο πρώτος τραυματίας παρέμεινε στο νοσοκομείο της Βέροιας για προληπτικούς λόγους, ενώ οι άλλοι δύο αφού έλαβαν τις πρώτες βοήθειες στο Κ.Υ. Αλεξάνδρειας  επέστρεψαν στην δομή φιλοξενίας.

Βρετανοί γεωεπιστήμονες ανακάλυψαν κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής τρία τεράστια και βαθιά φαράγγια, καθένα από τα οποία έχει μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων και ελίσσεται ανάμεσα σε ψηλά βουνά, χωρίς να είναι ορατά πάνω από την καλυμμένη με χιόνια και πάγους επιφάνεια.

Οι ερευνητές του πολικού ερευνητικού προγράμματος PolarGAP, με επικεφαλής τη δρα Κέιτ Γουίντερ του Τμήματος Γεωγραφίας και Περιβαλλοντικών Επιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου Νορθάμπρια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωφυσικής «Geophysical Research Letters», πραγματοποίηαν την ανακάλυψη με τη βοήθεια ιπτάμενου ραντάρ, σύμφωνα με το BBC.

Όπως ανέφεραν, αν οι πάγοι της Ανταρκτικής λιώσουν κι άλλο λόγω της κλιματικής αλλαγής, τότε τα υπόγεια φαράγγια θα επιταχύνουν την μετακίνηση των λιωμένων πάγων προς τη θάλασσα, με συνέπεια την άνοδο της στάθμης των υδάτων.

«Τα φαράγγια αυτά λειτουργούν ως κανάλια του πάγου από το κέντρο της ηπείρου προς την ακτή. Συνεπώς, αν οι κλιματικές συνθήκες αλλάξουν στην Ανταρκτική, θα πρέπει να περιμένουμε τον πάγο να κυλήσει πολύ πιο γρήγορα προς τη θάλασσα. Αυτό τα κάνει πραγματικά σημαντικά και, παρόλα αυτά, δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους έως τώρα» δήλωσε η Γουίντερ.

     Το μεγαλύτερο από τα φαράγγια (Foundation Trough) έχει μήκος άνω των 350 χιλιομέτρων και πλάτος 35 χιλιομέτρων. Το δεύτερο (Patuxent Trough) έχει μήκος πάνω από 300 χιλιόμετρα και πλάτος πάνω από 15 χιλιόμετρα, ενώ το τρίτο φαράγγι (Offset Rift Basin) έχει μήκος άνω των 150 χιλιομέτρων και πλάτος περίπου 30 χιλιομέτρων.

      Τα φαράγγια είναι θαμμένα κάτω από πολλές εκατοντάδες μέτρα πάγου. Έτσι, για να φθάσει κανείς στον πάτο του μεγαλύτερου φαραγγιού, θα πρέπει να κάνει γεώτρηση βάθους άνω των δύο χιλιομέτρων.

      Το πρόγραμμα PolarGAP χρηματοδοτείται κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), που θέλει να συλλέξει στοιχεία για μια περιοχή του πλανήτη, την οποία οι δορυφόροι δεν μπορούν να δουν. Έτσι, ο μόνος τρόπος για να μην μείνει «τυφλή» αυτή η περιοχή, είναι να γίνει συλλογή στοιχείων από αεροπλάνα.

Αυτό έκανε η ομάδα της Γουίντερ, που χρησιμοποίησε αερομεταφερόμενο ραντάρ ικανό να δει κάτω από τον πάγο. Είναι πιθανό ότι αυτά τα γιγάντια φαράγγια κοντά στο Νότιο Πόλο δημιουργήθηκαν στη διάρκεια μιας προηγούμενης εποχής παγετώνων.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://agupubs.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1029/2018GL077504

ΑΠΕ-ΜΠΕ