Όσο και να κοιμηθείτε το Σαββατοκύριακο ο ύπνος που χάσατε μέσα στην εβδομάδα δεν αναπληρώνεται, δείχνει έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Current Biology.

Οι ερευνητές πήραν δύο ομάδες υγιών ανθρώπων και περιόρισαν τον ύπνο τους σε όχι περισσότερες από 5 ώρες κάθε βράδυ.

Η μία ομάδα κοιμόταν μόνον αυτές τις ώρες καθ’όλη τη διάρκεια της έρευνας, ενώ η άλλη μπορούσε να αναπληρώσει τον ύπνο της το Σαββατοκύριακο.

Και οι δύο ομάδες τσιμπολογούσαν περισσότερο το βράδυ, πήραν βάρος και παρουσίασαν ενδείξεις επιβράδυνσης του μεταβολισμού τους, σε σύγκριση με την περίοδο που άρχισαν την έρευνα.

Αν και η ομάδα που μπορούσε να κοιμηθεί το Σαββατοκύριακο περισσότερο για να αναπληρώσει τον ύπνο που είχε χάσει την εβδομάδα παρουσίαζε κάποιες ήπιες βελτιώσεις κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, (μεταξύ των οποίων λιγότερο τσιμπολόγημα το βράδυ), τα οφέλη αυτά χάνονταν όταν ξανάρχιζε η εργασιακή εβδομάδα με τις περιορισμένες ώρες ύπνου.

“Στο τέλος, δεν είδαμε κάποιο όφελος στον μεταβολισμό των ανθρώπων που κατάφερναν να κοιμηθούν για να αναπληρώσουν τον ύπνο τους το Σαββατοκύριακο”, δήλωσε ο επικεφαλής των συντακτών της σχετικής έκθεσης Κρις Ντέπνερ, καθηγητής Φυσιολογίας και επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι ο πολύ λίγος ύπνος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για μια σειρά προβλημάτων υγείας, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης τύπου 2, εν μέρει γιατί αυξάνει την τάση για τσιμπολόγημα το βράδυ και μειώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη ή την ικανότητα του οργανισμού να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Στην έρευνα αυτή διάρκειας δύο εβδομάδων για το πώς ο περιορισμένος ύπνος και η προσπάθεια αναπλήρωσής του το Σαββατοκύριακο επηρεάζει τον μεταβολισμό μετείχαν 36 άνθρωποι ηλικίας 18 με 39 ετών. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μπορεί ο αριθμός αυτός να δείχνει μικρός, αλλά αποτελεί έναν αρκετά μεγάλο σύνολο συμμετεχόντων σε μια έρευνα για τον ύπνο και ενισχύει το μήνυμα για καλή “υγιεινή ύπνου”, όπως για παράδειγμα η αποφυγή της χρήσης υπολογιστή πριν από τον ύπνο.

Επίσης επισημαίνουν ότι τα πορίσματα της έρευνας ενισχύουν την συμβουλή ότι είναι σημαντικό να κοιμάται κανείς αρκετά κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και ιδανικά να έχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα ύπνου. Άλλοι σημειώνουν ωστόσο, ότι αν κάποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτό το ωράριο ύπνου, δεν σημαίνει ότι προσπαθώντας να αναπληρώσει μέσα στο Σαββατοκύριακο είναι απαραίτητα κάτι κακό.

“Αν και πιστεύω ότι θα πρέπει να παροτρύνουμε όλους να έχουν ένα τακτικό πρόγραμμα αν μπορούν, δεν πιστεύω ότι θα πρέπει να λέμε στους ανθρώπους που δεν έχουν αυτήν την πολυτέλεια ότι δεν θα πρέπει να κοιμούνται το Σαββατοκύριακο”, σχολίασε ο Μάλκομ φον Σαντς, καθηγητής Χρονοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σάρεϊ.

(Προέλευση: BBC) -- ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να πάθουν πλάγια (ή πλευρική) αμυοτροφική σκλήρυνση ή νόσο του κινητικού νευρώνα, την ανίατη νευρολογική πάθηση από την οποία έπασχε και ο διάσημος Βρετανός κοσμολόγος Στίβεν Χόκινγκ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Έτορε Μπέγκι του Ινστιτούτου Φαρμακευτικών Ερευνών Μάριο Νέγκρι του Μιλάνο, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας στη Φιλαδέλφεια (δεν έχουν ακόμη κάνει επιστημονική δημοσίευση), βρήκαν επίσης ότι οι ποδοσφαιριστές εκδηλώνουν την πάθηση έως 21 χρόνια νωρίτερα από ό,τι ο γενικός πληθυσμός.

Η σπάνια πάθηση πλήττει τα νευρικά κύτταρα που ευθύνονται για τον έλεγχο των μυικών κινήσεων και επιτρέπουν το βάδισμα, την ομιλία κ.α. Η πορεία του ασθενούς ακολουθεί μια σταδιακή επιδείνωση και συχνά οδηγεί σε θάνατο από αναπνευστική ανεπάρκεια.

   «Έχουν υπάρξει αρκετοί θάνατοι Ιταλών επαγγελματιών ποδοσφαιριστών από την πάθηση και οι προηγούμενες έρευνες έχουν βρει ότι οι επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί στο κεφάλι μπορεί να αποτελούν παράγοντα κινδύνου», δήλωσε ο Μπέγκι.

Οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία για περίπου 25.000 άνδρες ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έπαιξαν στην Ιταλία μετά το 1959, και βρήκαν 33 που εμφάνισαν πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση ή κατά μέσο όρο 3,2 περιστατικά ανά 100.000 ανθρώπους ετησίως, έναντι 18 περιστατικών ή 1,7 ανά 100.000 άτομα στο γενικό ιταλικό πληθυσμό.

Η διαφορά αυτή «μεταφράζεται» στο ότι ένας ποδοσφαιριστής έχει σχεδόν διπλάσια πιθανότητα να πάσχει από τη νόσο. Η μέση ηλικία εκδήλωσης της πάθησης στους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές ήταν τα 43 έτη έναντι των 63 ετών στο γενικό πληθυσμό.

«Οι επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί, η σωματική καταπόνηση και η κατάχρηση ουσιών μπορούν επίσης να αποτελέσουν παράγοντες αυξημένου κινδύνου για την πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση μεταξύ των ποδοσφαιριστών. Επιπροσθέτως, η γενετική μπορεί να παίξει ρόλο», ανέφερε ο Μπέγκι.

Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι τα ευρήματά τους αφορούν μόνο επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και δεν μπορούν να επεκταθούν και στους περιστασιακούς ή ερασιτέχνες παίκτες. Ακόμη, τόνισαν ότι με δεδομένο πως η πάθηση είναι πολύ σπάνια, η νέα μελέτη δεν πρέπει να θεωρηθεί ως αιτία για να σταματήσει κάποιος να παίζει ποδόσφαιρο ή να μην το ξεκινήσει ποτέ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ