Η μόνη μέχρι σήμερα  λύση ,για την κατεστραμμένη άρθρωση του αγκώνα,  είναι  η ολική αρθροπλαστική που  αποτελεί εξέλιξη αυτής στο ισχίο και το γόνατο!

Σε αυτό συνηγορούν τα επιτυχή αποτελέσματα των δεκάδων χιλιάδων επεμβάσεων που γίνονται κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η συγκεκριμένη αρθροπλαστική αξιολογήθηκε ως η μόνη μέχρι σήμερα επιτυχής λύση στον κατεστραμμένο αγκώνα  από διακεκριμένους ορθοπεδικούς, που συμμετείχαν στο  ετήσιο συνέδριο AAOS2019 της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΩΝ,  (12 με 16 Μαρτίου στη ΝΕΒΑΔΑ –LASVEGAS).

«Η μέθοδος εφαρμόζεται και στην Ελλάδα και  είναι πράγματι η   μόνη λύση που υπάρχει σήμερα, για την κατεστραμμένη άρθρωση του αγκώνα» τονίζει  ο διαπρεπής Χειρουργός  Ορθοπεδικός- Μικροχειρουργός Χεριού,Δρ. Ιωάννης Α. Ιγνατιάδης, Διευθυντής Κλινικής Μικροχειρουργικής Άκρων στο Ιατρικό Ψυχικού.

 Α. ΜΕΡΙΚΗ ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΑΓΚΩΝΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε δημοσιεύσεις και συνέδρια στις ΗΠΑ, κάθε χρόνο πραγματοποιούνται πάνω από 100.000 ολικές αρθροπλαστικές αγκώνα..

Οι περισσότερες αρθροπλαστικές που γίνονται σε νέους αφορά εργαζόμενους που έχουν τραυματισθεί ανεπανόρθωτα ή  έχουν αναπτύξει μετατραυματικές αρθρίτιδες αγκώνα!

Οι ασθενείς αυτοί είναι συνήθως χειριστές κομπρεσέρ ή παρομοίων εργαλείων με πρόκληση κραδασμών ή παίκτες χάντμπολ ή κρίκετ ή μποξέρ κ,λ,π.  Σε μεσήλικες και μεγαλύτερες ηληκίες οι αρθροπλαστικές εφαρμόζονται σε ρευματοπάθειες και βαρειές οστεοαρθρίτιδες.

Η διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης διαρκεί 1,5-2 ώρες και γίνεται με περιοχική αναισθησία μαζί με ελαφρά ύπνωση, η διάρκεια νοσηλείας είναι συνηθως δυο διανυκτερεύσεις.

Στό 90% των περιπτώσεων δεν χρειάζεται ιδιαίτερη παραγγελία για το υλικό(custommade), δεδομένου του ότι στο σετ υπάρχουν όλα τα μεγέθη και το υλικό είναι σχεδόν έτοιμο(modular). Σε νέα άτομα η ενσφήνωση γίνεται χωρίς ειδικό τσιμέντο, ενώ σε μεγάλες ηλικίες χρησιμοποιείται κατά την τοποθέτηση ιατρικο τσιμέντο(δίκην πορσελάνης).

Κατά την διάρκεια της αποθεραπείας ο ασθενής πρέπει να ακολουθήσει πιστά τις οδηγίες του γιατρού.

«Ο κυριότερος μετεγχειρητικός περιορισμός, καταλήγει ο κ Ιγνατιάδης, είναι η αποφυγή ανύψωσης βάρους με το επίμαχο χέρι μεγαλύτερου των πέντε κιλών. Η φυσικοθεραπεία αφορά την τελική απόκτηση πλήρους εύρους κίνησης, και ενδυνάμωσης».

Όλοι οι ασθενείς που έχουν χειρουργηθεί από την ομάδα του κ Ιγνατιάδη  απέκτησαν  πλήρες εύρος κίνησης (fullrange of motion)  και επανήλθαν απόλυτα ικανοποιημένοι έχοντας ένα πλήρες followup για  5-9 χρόνια χωρίς άλλα προβλήματα.

ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΑΓΚΩΝΑ

Πολλοί είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν στην καταστροφή της άρθρωσης του αγκώνα. Οι κυριότεροι απ αυτούς  που ενοχοποιούνται είναι:

• Πρωτοπαθείς Ρευματοειδείς η Εκφυλιστικές Αρθρίτιδες,
• Βαρείς τραυματισμοί από τροχαία, εργατικά η αθλητικά ατυχήματα (Το 16% των τροχαίων ατυχημάτων στις ΗΠΑ περιλαμβάνουν τραυματισμένους αγκώνες και το 5-7% αυτών έχουν κατεστραμμένη άρθρωση),
• Τα κατάγματα (Είναι η πρώτη  σε συχνότητα εντόπιση εξάρθρωσης στα παιδιά(15%) και στους ενήλικες το 8% όλων των καταγμάτων),
• Τα εξαρθρήματα ( Στους ενήλικες είναι η δεύτερη συχνότερη εντόπιση εξαρθρήματος στο ανθρωπινό σώμα και η πρώτη στα παιδιά).

www.ignatiadismicrohand.eu, www.microhand-ortho-spine.gr, τηλ. 210 6974280,  κιν. 6944251529.

Οι άντρες και οι γυναίκες φαίνεται να διαφέρουν, όσον αφορά τον κίνδυνο για την εμφάνιση μετεγχειρητικών λοιμώξεων στην περιοχή της επέμβασης, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα.

Από το είδος της επέμβασης εξαρτάται ποιό από τα δύο φύλα είναι πιο ευάλωτο στην κάθε περίπτωση. Οι γυναίκες είναι π.χ. πιο τρωτές σε εγχειρήσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (μπάι-πας) ή κήλης, ενώ οι άντρες σε ορθοπεδικού τύπου εγχειρήσεις και μετά από τραυματισμούς.

Η παρουσίαση της νέας έρευνας, με επικεφαλής τον δρα Σέβεν Αγκντάσι του Ιατρικού Πανεπιστημίου Charite του Βερολίνου, έγινε στο φετινό Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νόσων, που διεξήχθη στο ‘Αμστερνταμ της Ολλανδίας.

Οι μετεγχειρητικές λοιμώξεις είναι από τις συχνότερες διεθνώς στα νοσοκομεία και σχεδόν οι μισές θεωρείται ότι θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Σύμφωνα με τα δεδομένα που υπήρχαν μέχρι σήμερα, οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι γενικά συχνότερες στους άντρες από ό,τι στις γυναίκες. Αν όμως ληφθούν υπόψη συγκεκριμένες χειρουργικές επεμβάσεις, όπως έκανε η νέα έρευνα, αυτό δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται.

Στη νέα έρευνα, στην οποία συμπεριλήφθηκαν 16 τύποι εγχειρήσεων, με 1.266.782 περιπτώσεις ατομικών εγχειρήσεων και 18.824 περιπτώσεις μετεγχειρητικών λοιμώξεων, οι ερευνητές συνέλεξαν και ανέλυσαν δεδομένα από το γερμανικό εθνικό σύστημα παρακολούθησης των νοσοκομειακών λοιμώξεων, στοχεύοντας να εξετάσουν σε ποιές εγχειρήσεις παρατηρούνται διαφορές στις μολύνσεις μεταξύ των δύο φύλων και ποιοί ενδέχεται να είναι οι αιτιολογικοί παράγοντες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι άνδρες που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ορθοπεδικές (π.χ. αρθροπλαστική ισχίου, αρθροσκόπηση γόνατος) και κοιλίας (π.χ. εντέρου), είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν κάποια λοίμωξη σε σχέση με τις γυναίκες. Αντίθετα, τέτοιες λοιμώξεις είναι πολύ πιο πιθανό (σχεδόν διπλάσιος κίνδυνος) να παρατηρηθούν σε γυναίκες μετά από εγχειρήσεις bypass ή γενικού τύπου εγχειρήσεις, π.χ. για κήλη ή θυρεοειδή.

Η σημασία της νέας μελέτης, σύμφωνα με τους ερευνητές, έγκειται στο ότι φαίνεται να υπάρχουν διαφορετικού τύπου υποβόσκουσες βιολογικές απαντήσεις μεταξύ των φύλων μετά από κάθε επέμβαση, οι οποίες αξίζει να μελετηθούν, ώστε να ελαχιστοποιηθούν  οι επίπονες, δαπανηρές και δυνητικά θανατηφόρες μετεγχειρητικές λοιμώξεις.

O δρ. Αντγκάσι, αν και πιθανολόγησε πως τα αίτια της διαφοράς ενδέχεται να βρίσκονται στα ιδιαίτερα συνοδά νοσήματα, στη σύσταση του σώματος και των μικροβίων στο κάθε φύλο, τόνισε πως είναι σημαντικό να ερευνηθούν περαιτέρω οι παράγοντες που πυροδοτούν αυτές τις διαφορές, ώστε να βελτιωθούν τα μέτρα πρόληψης και ελέγχου των μετεγχειρητικών λοιμώξεων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ