Ως ο καλύτερος γενικός οικογενειακός γιατρός της Ευρώπης για το 2019 αναδείχτηκε ο Δρ Ανάργυρος Μαριόλης, διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης της Μάνης, στον οποίο απονέμεται τον Ιούνιο μια κορυφαία διάκριση, το WONCA Europe Excellence in Health Care, επιβραβεύοντας τις προσπάθειες του ιδίου και του προσωπικού του Κέντρου.

«Ουσιαστικά δεν έχω βραβευτεί εγώ, έχει βραβευτεί μια προσπάθεια μέσα από αυτό που ζητούσαν οι ασθενείς, είναι ο ασθενής που βραβεύεται και κατά δεύτερο λόγο εγώ» τόνισε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Πρακτορείο 104,9FM» o κ. Μαριόλης, που ανακηρύχθηκε καλύτερος Οικογενειακός Γιατρός για το 2019 (The 5-Star Doctor 2019) από τον έγκριτο οργανισμό, ενώ ταυτόχρονα αναφέρθηκε στη σημασία της προληπτικής ιατρικής τόσο στον αστικό ιστό, όσο και σε σημεία της Ελλάδας όπου οι ανάγκες είναι σημαντικές και οι αποστάσεις μεγαλύτερες.

«Βραβεύεται ουσιαστικά το ότι δεν κοροϊδέψαμε ποτέ τον άνθρωπο. Όλα όσα έχουμε κάνει είναι αυτά που ήθελαν οι πολίτες, δεν είναι αυτό που θέλαμε εμείς» τόνισε ο Έλληνας ιατρός και μίλησε για μια προσπάθεια που γίνεται «εδώ και είκοσι χρόνια». «Ιδρύσαμε, όταν δεν υπήρχε τίποτε σε αστικό ιστό, στον τομέα που λέγεται “εξωνοσοκομειακή φροντίδα”, το Κέντρο Υγείας Αστικού τύπου στον Βύρωνα Αττικής (…), ουσιαστικά κάναμε αυτή την πορεία στο συγκεκριμένο Κέντρο Υγείας σε όλο το φάσμα, βλέποντας και παρακολουθώντας τους ασθενείς στο σπίτι» εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μαριόλης, που όταν αναφέρεται στο βραβείο του Γενικού Οικογενειακού Ιατρού της Χρονιάς για την Ευρώπη που θα παραλάβει στο συνέδριο WONCA Europe στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, στις 26-29 Ιουνίου 2019 και στην προσωπική του διάκριση προτιμά να περιγράφει τις δράσεις του προσωπικού συνολικότερα στη γωνιά αυτή της Μάνης τα τελευταία χρόνια.

«Εδώ δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση για τη ζωή τη δική μας. Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι (να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο) και μάλιστα σε μια απομονωμένη και απομακρυσμένη περιοχή. Νομίζω όμως ότι δεν έχουμε κάνει τίποτε ακόμη. Μπορεί να φαίνονται όλα αυτά σαν ένα μικρό παραμύθι, αλλά αυτή είναι η προσωπική αντιμετώπιση» εξηγεί, ενώ περιγράφει πως ο συγκεκριμένος απομονωμένος οικισμός, «με δύσκολο συγκοινωνιακό δίκτυο, διάσπαρτους οικισμούς, ηλικιωμένους, αλλά και τα λιγοστά παιδιά, που ακούγεται ο αντίλαλός τους καθημερινά» ήταν και μια ευκαιρία να περάσει η έννοια της «κατ’ οίκον νοσηλείας» σε ένα άλλο επίπεδο, έστω και αν κατά τον ίδιο υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. «Έχουμε ακόμη κάνει λίγα (…). Σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει να είσαι λίγο αιρετικός και “παράνομος”. Αλλιώς δεν μπορείς να βοηθήσεις τον άνθρωπο…» καταλήγει ο βραβευμένος Έλληνας Ιατρός.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης που παραχώρησε ο Δρ Ανάργυρος Μαριόλης στο «Πρακτορείο 104,9FM» του ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Σωτήρη Κυριακίδη

Ερ. Τι σημαίνει μια βράβευση όπως η συγκεκριμένη για εσάς προσωπικά;

Απ. Ουσιαστικά δεν έχω βραβευτεί εγώ, έχει βραβευτεί μια προσπάθεια, μέσα από αυτό που ζητούσαν οι ασθενείς, είναι ο ασθενής που βραβεύεται και κατά δεύτερο λόγο εγώ. Είναι μια προσπάθεια που γίνεται εδώ και είκοσι χρόνια, ιδρύσαμε, όταν δεν υπήρχε τίποτε στον αστικό ιστό, στον τομέα που λέγεται “εξωνοσοκομειακή φροντίδα”, το Κέντρο Υγείας Αστικού τύπου στο Βύρωνα Αττικής. Το μήνυμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ξέρετε, λέει ότι χωρίς ισχυρή πρωτοβάθμια φροντίδα και χωρίς καθολική κάλυψη του πληθυσμού, τα αποτελέσματα υγείας που θέλουμε δε θα υπάρχουν. Ουσιαστικά κάναμε αυτή την πορεία στο συγκεκριμένο  Κέντρο Υγείας σε όλο το φάσμα, βλέποντας και παρακολουθώντας τους ασθενείς στο σπίτι. Αν δε, κάνει κανείς μια αναδρομή πίσω, είχαμε παρεξηγηθεί… Ναι μεν έχω πάρει μια βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών για αυτήν την προσφορά, αλλά ήταν σε επίπεδο ελληνικό. Η ευρωπαϊκή κοινότητα αποφασίζει να μου δώσει αυτόν τον τίτλο για αυτήν την προσφορά, πέρα από το καθιερωμένο που μπορείς να κάνεις.

ΕΡ. Κάποια στιγμή λοιπόν βρεθήκατε σε μια γωνιά της χώρας, που απέχει από αυτό που ονομάζουμε αστικό ιστό. Πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα έτσι;

Απ: Βρέθηκα για λίγους μήνες -έτσι πίστευα- εδώ στην εσχατιά, θα έλεγε κανείς, της ηπειρωτικής Ευρώπης, στη Μάνη, με δύσκολο συγκοινωνιακό δίκτυο, με διάσπαρτους οικισμούς, ηλικιωμένους, αλλά και τα λιγοστά παιδιά που ακούγεται ο αντίλαλός τους καθημερινά, που υπάρχουν σε κάθε απομονωμένο οικισμό. Εδώ υπήρχε ένας υγειονομικός σχηματισμός που ήταν σχεδόν έτοιμος να κλείσει και διαμορφώσαμε κάποιες άλλες συνθήκες. Ανεβάσαμε λίγο και το προσδόκιμο επιβίωσης, αλλά και την κατ’ οίκον νοσηλεία στο σπίτι.

Όλα αυτά δεν θεσμοθετήθηκαν ούτε από μένα, ούτε από την πολιτεία. Η πολιτεία και το Εθνικό Σύστημα Υγείας λέει να κάνεις άλλα πράγματα. Αυτό που έχουμε συνηθίσει. Εγώ και οι συνεργάτες μου δεν θέσαμε κανένα στόχο και κανένα σκοπό. Δεν έχω στόχους, ούτε σκοπούς. Έτσι προχωράω καθημερινά. Στόχος μου θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι μια οραματική διάσταση για αυτό που λέγεται ανθρώπινη επιβίωση.

Προσπαθώ να κοιτάζω τον άνθρωπο και θα προσπαθήσω να μείνει σε αυτήν την πλευρά για όσο αντέξω. Και μέχρι σήμερα, νομίζω ότι αυτό που έθεσαν οι πολίτες, οι ασθενείς και οι άνθρωποι, αγκάλιασαν όλη αυτήν την προσπάθεια. Αυτή η προσπάθεια εκτιμήθηκε. Εγώ δεν μπορώ να το διαχειριστώ.

Ερ. Τι σημαίνει “επαφή με τον κόσμο” όταν μιλάμε για φροντίδα και νοσηλευτικές υπηρεσίες;

Απ: Είναι ένας τρόπος ζωής. Όπου πήγα, βρίσκομαι μέσα εκεί που δουλεύω. Δεν έχω πάρει άδεια, δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό το πλάνο, μπορεί να είναι και λάθος αυτή η στάση ζωής, αλλά αυτό έκανα μέχρι και σήμερα. Δεν ξέρω τι είναι η άδεια, τι είναι να πάρεις ρεπό, τι είναι όλα αυτά τα οποία τα έχω κατακρίνει. Είναι διαφορετικά και είναι δύσκολο (…)να πάρεις αποφάσεις για τις ζωές των άλλων. Πολύ δύσκολο. Εδώ δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση για τη ζωή τη δική μας. Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι και σε μια απομονωμένη και απομακρυσμένη περιοχή. Νομίζω όμως ότι δεν έχουμε κάνει τίποτε ακόμη. Μπορεί να φαίνονται όλα αυτά σαν ένα μικρό παραμύθι, αλλά αυτή είναι η προσωπική αντιμετώπιση. Βραβεύεται ουσιαστικά ότι δεν κοροϊδέψαμε ποτέ τον άνθρωπο. Όλα όσα έχουμε κάνει είναι αυτά που ήθελαν οι πολίτες, δεν είναι αυτό που θέλαμε εμείς.

Ερ. Μπορείτε να μας περιγράψετε την καθημερινότητά σας;

Απ: Κάθε μέρα είναι και διαφορετική. Όταν έρχονται 20-30 γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων, και τους ευχαριστώ πολύ, και μεταμορφώνουμε το κέντρο υγείας για λίγες μέρες σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο νοσοκομείο, καταλαβαίνετε… Πρέπει να μειώσουμε το κόστος στα νοικοκυριά. Το κόστος στα νοικοκυριά, όταν πρέπει να πάει κάποιος να δει μια ειδικότητα ή να κάνει μια εξειδικευμένη εξέταση.

Πριν δύο μήνες κάναμε 200 μαστογραφίες. Ξέρετε το κόστος πόσο είναι στα νοικοκυριά για να γίνει αυτή η πολύ σημαντική εξέταση; Αυτό το κάνουμε κάθε 2-5 μήνες. Κι αναλόγως, όλο το φάσμα, είτε αφορά παιδί είτε γυναίκα είτε τον ηλικιωμένο είτε τη διαχείριση των νοσημάτων. Το κάνουμε γιατί αυτό πραγματικά χρειάζεται. Έχουμε κάνει λίγα. Σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει να είσαι λίγο αιρετικός και “παράνομος”. Αλλιώς δεν μπορείς να βοηθήσεις τον άνθρωπο…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην Ι.Ακολουθία, που τελέστηκε στον κατάμεστο από προσκυνητές Ι.Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, της Βουλγαρικής Κοινότητας, χοροστάτησε ο επιχώριος Μητροπολίτης Αμφιλόχιος

 «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγκαλιάζει όλα τα έθνη και όλους τους λαούς εις τους οποίους μετέδωσε, δια της ιεραποστολικής του δράσεως, την Αγίαν Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον βάπτισμα», επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά την Ι.Ακολουθία της Δ’ Στάσεως των Χαιρετισμών, που τελέστηκε την Παρασκευή, 5 Απριλίου, το πρωί, στον κατάμεστο από προσκυνητές Ι.Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, της Βουλγαρικής Κοινότητας Αδριανουπόλεως, όπου παρέστη συμπροσευχόμενος, από του Ιερού Βήματος. Κατά την Ι.Ακολουθία χοροστάτησε ο οικείος ποιμενάρχης, ο οποίος υποδέχθηκε με θερμούς λόγους τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ευχαριστώντάς τον, μεταξύ άλλων, για το αμείωτο πατρικό ενδιαφέρον και την στήριξή του προς το ποίμνιο της Επαρχίας του.

Εκκλησιάστηκαν o Μητροπολίτης Στάρας-Ζαγοράς Κυπριανός, εκ του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ο οποίος απηύθυνε θερμούς λόγους προς τον Παναγιώτατο, ο Επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος, ο Γενικός Πρόξενος της Βουλγαρίας στην Αδριανούπολη Vassil Valchev, η Πρόξενος  της Ελλάδος στην ίδια πόλη Σωτηρία Θεοχαρίδη, ο Πρόεδρος της Βουλγαρικής Κοινότητας της Πόλεως Βασίλειος Λιάζε, Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, οι δήμαρχοι Διδυμοτείχου Παρασκευάς Πατσουρίδης και Νέας Ορεστιάδος Βασίλειος Μαυρίδης, ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και υποψήφιος Ευρωβουλευτής Κωνσταντίνος Δέρβος, μαθητές του ομογενειακού Γυμνασίου της Ίμβρου, μαζί με τους καθηγητές τους, πιστοί από την Αδριανούπολη και προσκυνητές από την Πόλη αλλά και από την Ελλάδα και την Βουλγαρία.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, στην αντιφώνισή του, εξέφρασε τον ενθουσιασμό του που βρέθηκε στην Αδριανούπολη, κατόπιν προσκλήσεως του Μητροπολίτου Αδριανουπόλεως Αμφιλοχίου.  Αναφερόμενος δε στην βουλγαρική Κοινότητα της πόλης, η οποία υπάγεται πνευματικώς και κανονικώς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, επεσήμανε:

«Πράγματι, όπως ελέχθη, Έλληνες και Βούλγαροι είμεθα ενωμένοι εις την Ορθόδοξον πίστιν. Αυτή είναι υπεράνω οιασδήποτε άλλης διακρίσεως, γλώσσης, γένους, φυλής. Μας ενώνει η κοινή κολυμβήθρα, το βάπτισμα εντός της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Μας ενώνει η πίστις μας εις τον άγιον Τριαδικόν Θεόν, τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα. Μας ενώνει η γλυκεία προσμονή της Αναστάσεως του Κυρίου, μας ενώνει η χαρά της Ανοίξεως. Μας ενώνουν κοινά ιδανικά, κοινές αξίες, αξίες πανανθρώπινες και ιδεώδη, τα οποία φυλάγει η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία απαρασάλευτα δια μέσου των αιώνων. Και χάρις εις αυτά τα ιδανικά και τις αξίες το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγκαλιάζει όλα τα έθνη και όλους τους λαούς εις τους οποίους μετέδωσε, δια της ιεραποστολικής του δράσεως, την Αγίαν Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον βάπτισμα. Και μεταξύ αυτών των εθνών και των λαών που εκχριστιανίστηκαν και εκπολιτίστηκαν χάρις εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως, πρώτη είναι η Εκκλησία της Βουλγαρίας. Η πρωτότοκος θυγατέρα της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως είναι η Αγιωτάτη Ορθόδοξος Εκκλησία της Βουλγαρίας, δια την οποίαν η Μητέρα της Εκκλησία, η Κωνσταντινούπολις, σεμνύνεται. Και επωφελούμαι της ευκαιρίας της παρουσίας του φιλτάτου αδελφού Αγίου Στάρας Ζαγοράς κυρίου Κυπριανού για να στείλω από εδώ, από την Αδριανούπολη, τον αδελφικόν ασπασμόν εις τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Βουλγαρίας κύριον Νεόφυτον και εις όλην την σεβασμίαν Ιεραρχίαν της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Βουλγαρίας και να ευχηθώ εις τον λαόν της, ολόκληρον τον ευσεβή βουλγαρικόν λαόν, όπως και εις τους παρόντας αδελφούς από την Ελλάδα, ένα ευφρόσυνον Άγιον Πάσχα».

Στη συνέχεια ευχαρίστησε τον Πρόεδρο της Βουλγαρικής Κοινότητας κ.Βασίλειο Λιάζε, για τη θερμή υποδοχή που του επεφύλαξε, «και για τα ευλαβικά αισθήματά του προς την Μητέρα Εκκλησία», και πρόσθεσε:

«Εξομολογούμαι σε όλους σας ότι αισθάνομαι πανευτυχής για το προσκύνημά μου αυτό εις την Αδριανούπολη, στην οποία δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι. Έκανα δοξολογία την άλλη φορά εις τον Άγιον Γεώργιον, τον άλλο Ναόν, και ομίλησα προς τους εδώ αδελφούς μας Βουλγάρους και τους μετέφερα την ευλογίαν της Μητρός των Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, από το Φανάρι. Και σήμερα τους εύχομαι όλα τα καλά του Θεού και τους συγχαίρω διότι απέκτησαν ένα άξιο Ποιμενάρχη εν τω προσώπω του αδελφού Αγίου Αδριανουπόλεως κυρίου Αμφιλοχίου, ο οποίος τους αγκάλιασε όλους στοργικά και τους διαποιμαίνει χωρίς καμίαν διάκριση, χωρίς καμίαν υστεροβουλίαν, με αγάπη ανεξαιρέτως προς όλους. Άγιε Αδριανουπόλεως, είστε ένας πολύτιμος Ιεράρχης της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας. Εδώ και πέντε χρόνια που προήχθητε εις τον Αρχιερατικόν βαθμόν και ταυτοχρόνως ανελάβατε την εκπροσώπηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου εις τας Αθήνας επιτελείτε ένα σπουδαίον έργον, πολλές φορές αφανώς και αθορύβως, αλλά πάντοτε ουσιαστικώς και αποτελεσματικώς, με την σοφίαν σας, με την εμπειρίαν σας, με τις γνώσεις σας, ιδιαιτέρως εις το Κανονικόν Δίκαιον, αλλά υπεράνω όλων με την αγάπην σας και την αφοσίωσίν σας εις το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον. Είναι μια αγάπη δεδομένη, πασίδηλος, αναφαίρετος, αμείωτος, όχι τώρα μόνον που είσθε Ιεράρχης του Πατριαρχείου μας αλλά και προηγουμένως ως μοναχός, ως μέλος της Αδελφότητος Αγίας Παρασκευής Μαζίου, πάντοτε υπήρξατε εις το πλευρόν του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου. Σας ευχαριστούμε και σας συγχαίρουμε δι’ αυτό. Εις ανάμνησιν της σημερινής επισκέψεώς μου εις την θεόσωστον Επαρχίαν σας θα σας δώσω το εγκόλπιον το οποίον φέρω, το οποίον έχει επάνω την παράστασιν της Αναστάσεως του Κυρίου, και εύχομαι η πορεία σας και η ποιμαντορία σας εδώ να είναι πάντοτε αναστάσιμος».

Ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε και στην παρουσία των μαθητών από την Ίμβρο.

«Η χαρά μου διπλασιάζεται και πολλαπλασιάζεται με την παρουσία και την συμπροσευχήν των αγαπητών παιδιών μας από την γενέτειραν Ίμβρον, την προσφιλή και πολυπόθητον. Τα παιδιά, τα οποία έφεραν καινούργια ζωή στο νησί μας μετά την επαναλειτουργία των σχολείων μας εκεί, μετά από σιωπή και παύση μισού αιώνος. Ευχαριστούμε τον Θεό των Πατέρων μας που μας έδωσε αυτή την μεγάλη ευλογία να έχουμε και πάλι ελληνικά Γράμματα, ελληνικήν Παιδείαν εις την μητρικήν μας γλώσσα εις την γενέτειραν Ίμβρον μετά τον κατατρεγμόν τον οποίον υπέστημεν εμείς οι Ίμβριοι κατα τη δεκαετία του ’60 και επέκεινα. Δοξάζουμε τον Θεό και ευχαριστούμε όλους τους ανθρώπους οι οποίοι συνετέλεσαν ώστε να έχουμε και πάλι τα Ρωμέηκα μειονοτικά μας σχολεία εκεί. Και μεταξύ άλλων ευχαριστώ διά πολλοστήν φορά τον εντιμολογιώτατον και αγαπητόν Άρχοντα κύριον Λάκη Βίγκα για τους πολλούς κόπους του, ώστε να έχουμε και πάλι ανοικτά σχολεία και πολλά παιδιά εις την γενέτειρα. Επιφυλάσσομαι να ξανασυναντήσω τα αγαπητά μας παιδιά, τον άλλο μήνα εις την Ίμβρο, και να αναγεννηθώ και εις αυτό το προσκύνημά μου εκεί, όπως αναγεννώμαι κάθε φορά που πατώ τον πάτριον έδαφος».

Το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης παρέστη συμπροσευχόμενος, κατά την τέλεση της Δ’ Στάσης των Χαιρετισμών στον Πατριαρχικό Ναό, στο Φανάρι, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Άρτης Καλλινίκου. Υποδεχόμενος τους προσκυνητές από διάφορες περιοχές της Ελλάδος αναφέρθηκε στη διαχρονική μέριμνα της Μητρός Εκκλησίας για τα ανά τον κόσμο τέκνα της, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην πρόσφατη απονομή Αυτοκεφάλου στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

Ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αθανάσιος

στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Την ευχή και την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου ζήτησε και έλαβε ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αθανάσιος, πριν από την ενθρόνισή του.

Ο νέος Ποιμενάρχης της ιστορικής Μητροπόλεως της Μακεδονίας, μίας από τις εν Ελλάδι Εκκλησιαστικές Επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου των «Νέων Χωρών», επισκέφθηκε την Πέμπτη, 4 Απριλίου, το Ιερό Κέντρο της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, συνοδευόμενος από τον γέροντά του, Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ, του οποίου ήταν Πρωτοσύγκελλός μέχρι και την εκλογή του.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τον συνεχάρη για την επάξια εκλογή του και του ευχήθηκε καλλίκαρπη Ποιμαντορία και του έδωσε αρχιερατικά δώρα.

Όλη τη νύχτα αναχωρούσαν λεωφορεία, για διάφορους προορισμούς, με πρόσφυγες οι οποίοι εγκατέλειπαν τον άτυπο καταυλισμό δίπλα στο Κέντρο Φιλοξενίας Διαβατών που είχε στηθεί από την περασμένη Πέμπτη μετά από ένα ψευδές κάλεσμα, σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι θα άνοιγαν τα σύνορα.

Μέχρι νωρίς το πρωί, είχαν αναχωρήσει 874 άτομα, τα οποία μεταφέρονταν με ναυλωμένα λεωφορεία στις δομές όπου φιλοξενούνταν, ενώ στον καταυλισμό έχουν μείνει πλέον ελάχιστες σκηνές με περίπου 50 πρόσφυγες και μετανάστες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εξάρχεια και Διαβατά

Εξάρχεια

Διάβασα και ξαναδιάβασα την ανακοίνωση του Λιμενικού Σώματος, μετά όσα συνέβησαν στο ανεξάρτητο κράτος των Εξαρχείων, στην καρδιά της Αθήνας.

Όπου, κάποιες δεκάδες κουκουλοφόροι,  με καλάσνικοφ, πιστόλια και μαχαίρια , κατέλυσαν για μια ακόμη φορά το κράτος.

Τι αναφέρει η ανακοίνωση του Λιμενικού Σώματος; «Κατά την απρόκλητη επίθεση τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος επέδειξαν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση, χωρίς να χρησιμοποιήσουν τον φέροντα οπλισμό τους και να αποφευχθεί γενικευμένη σύρραξη με απρόβλεπτα αποτελέσματα».

Ομολογώ ότι νιώθω ντροπή! Είναι δυνατόν να λένε τέτοια πράγματα, την ώρα που οι λιμενικοί «έφαγαν» άγριο ξύλο; Που, ένας εξ αυτών μαχαιρώθηκε; Που απελευθερώθηκε από τους κουκουλοφόρους μια από τις δυο γυναίκες που είχαν συλλάβει με μεγάλη ποσότητα ηρωίνης; Δεν κατάλαβε κάποιος από τους λιμενικούς ότι το Κράτος υπέστη μια συντριπτική ήττα στα Εξάρχεια; Δεν κατάλαβε πως οι δυνάμεις της τάξης, οι δικές του δυνάμεις,  ετράπησαν σε φυγή, και μάλιστα ατάκτως;

Κι από την άλλη πλευρά, πόσο πια μπορεί να ξευτιλίζεται το κράτος από τις ομάδες της ανομίας, του περιθωρίου και των ναρκεμπόρων; Των …. Αναρχοναρκεμπόρων;

Ξέρετε κάτι;

Μέχρι τώρα οι αντιεξουσιαστές παρουσιάζονταν ως πολέμιοι των πρεζέμπορων. Το σύνθημα «οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη» αποτελούσε επί δεκαετίες «μότο» των αντιεξουσιαστών και πολλές φορές υιοθετήθηκε από Αριστερές συνιστώσες. Όσα αποδείχθηκαν στα Εξάρχεια σε υπό κατάληψη κτίριο με το 1,5 κιλό ηρωίνης, τις ζυγαριές ακριβείας και τα λοιπά παρελκόμενα, καταδεικνύουν τη βρόμικη σχέση. Το άβατο δεν αφορά μόνον την αναρχική κοσμοαντίληψη για την σχέση των αναρχικών με την εξουσία. Αποτελεί  τον φερετζέ, το προκάλυμμα για την διάπραξη και άλλων ποινικώς κολάσιμων πράξεων, καθώς οι δυνάμεις της τάξεως, για καθαρά πολιτικούς λόγους, δεν μπορούν να επέμβουν.

 Άλλος ένας μύθος της Αριστεράς, καταρρέει με γδούπο… Κι όλοι μας βιώνουμε την απόλυτη ξεφτίλα του ελληνικού κράτους

Διαβατά

Άλλη μια ιστορία τρέλας αυτού του γελοίου κι ανίκανου κράτους. Που άνοιξε τις πόρτες σε ένα εκατομμύριο πρόσφυγες, λαθρομετανάστες και λοιπούς παραβατικούς. Για να λιαστούν, όπως μας έλεγαν κυβερνητικά στελέχη! Ή, επειδή τα σύνορα είναι ανοικτά για όλους, όπως έλεγαν άλλα κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ας ήξεραν όλοι ότι το ένα εκατομμύριο που πέρασαν από τη χώρα δεν ήταν η φυσική συνέπεια του πολέμου στη Συρία. Άλλωστε, κατά τον Μουζάλα, από τις ορδές που βρήκαν το ξέφραγο αμπέλι και μπήκαν, μόνο το 20% ήταν πρόσφυγες πολέμου. Κι αυτό πλέον δεν υφίσταται, αφού η κατάσταση στην Συρία ομαλοποιείται και δεν δημιουργεί πρόσφυγες.

Σκέφτομαι ότι η κατάληψη στον σταθμό Λαρίσης, οι συγκρούσεις, τα χημικά, οι φωτιές στα Διαβατά, είναι εικόνα του μέλλοντος.

Εδώ να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Οι μετανάστες, όντως ζουν μια κόλαση. Βιώνουν τελείως διαφορετικές καταστάσεις από εκείνες που είχαν πλάσει στο μυαλό τους όταν ξεκίνησαν το ταξίδι τους. Αυτή η ανίκανη και καταστροφική κυβέρνηση που τους «κάλεσε» δια της αδράνειάς της, τους έχει στριμώξει σε θλιβερά και φρικιαστικά Νταχάου.

Όμως, υπάρχει κι η άλλη πλευρά. Αυτή που είδαμε στον Σταθμό Λαρίσης και βλέπουμε στα Διαβατά. Κάποια ΜΚΟ από τις πολλές που έχουν καταστήσει χρυσοφόρες μπίζνες τη «βοήθεια» των μεταναστών κι η κυβέρνηση/κράτος τους επιτρέπει να δρουν ασύδοτες, έγραψε στο διαδίκτυο ότι ανοίγουν τα σύνορα!

Αποτέλεσμα; Χιλιάδες εξαθλιωμένοι άνθρωποι μετακινήθηκαν προς τα εκεί. Άλλοι κατέλαβαν τον σταθμό Λαρίσης στην Αθήνα, για να φύγουν κι εκείνοι. Κι ύστερα; Ένταση, χημικά, φωτιές! Άνθρωποι να βάζουν ασπίδες τα παιδιά τους απέναντι στις δυνάμεις της Αστυνομίας! Το κράτος απόν. Η κυβέρνηση απούσα. Προφανώς ο ανθρωπισμός της Αριστεράς (άλλος μύθος που καταρρέει με πάταγο) βρίσκεται σε διακοπές…

Σκέφτομαι ότι αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερα από πρόδρομα φαινόμενα. Σκέφτομαι ότι θ’ ακολουθήσουν εφιαλτικές καταστάσεις. Η απόγνωση των μεταναστών μεγεθύνεται κι η οργή τους κορυφώνεται.

Ερώτηση: Αλήθεια, τι θα συμβεί μόλις τελειώσει η περίοδος εγκατάστασης προσφύγων σε σπίτια που πληρώθηκαν (τα ενοίκιά τους) από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω ΟΗΕ; Κι όταν αρχίσουν εξώσεις σε όσους έχουν στεγαστεί, τι θα συμβεί;

Ερώτηση: Κατανοούν τώρα ότι όσα έλεγε η Αριστερά περί ενσωμάτωσης αποτελούσαν απλώς κουταμάρες και φληναφήματα; Αφού ουσιαστικά οι ίδιοι αρνούνται να το κάνουν, έχοντας στο μυαλό τους ΜΟΝΟ πως θα φύγουν από την Ελλάδα;  Και πώς, άραγε, θα μπορούσαν να ενσωματωθούν αφού έχουν άλλες αρχές κι αξίες; Άλλες θρησκευτικές δοξασίες που εν πολλοίς θεωρούν εχθρούς τους … αλλόπιστους; Κι έχουν κι άλλες πολιτισμικές παραστάσεις;

Να πούμε κάτι ακόμη: Ξέρουμε όλοι ότι οι μεταναστευτικές ροές δεν θα σταματήσουν. Όμως, μπορούν ν’ αποτραπούν σημαντικά με πολιτικές αποτροπής. Το έκανε η κυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου. Κι έβρισκε απέναντί της όλον τον ΣΥΡΙΖΑ…

Άκουγα προσφάτως τον «ατσαλάκωτο» Αβραμόπουλο να απεύχεται  να γίνει η Ευρώπη φρούριο.

Πού ζει ο άνθρωπος; Δεν καταλαβαίνει ότι ήδη αυτό έχει συμβεί με τα κλειστά σύνορα; Δεν καταλαβαίνει ότι στην Ελλάδα εγκλωβίστηκαν χιλιάδες-χιλιάδων άνθρωποι, επειδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ συγκατάνευσε;

Πρέπει να τονίσουμε και κάτι άλλο: Το μεταναστατευτικό, πλην πολλών άλλων- αποτελεί πεδίο δόξας και για πολιτικές δυνάμεις που υπόσχονται στις κοινωνίες ότι δεν θα δεχθούν κύματα προσφύγων στα εδάφη τους. Το είδαμε στην Ιταλία, στην Ουγγαρία, στην Πολωνία, στην Αυστρία, ακόμη και στη Γερμανία από τους λανθασμένους χειρισμούς της Μέρκελ.

Κι αν αυτό επιβεβαιωθεί και στις ευρωεκλογές, αν αυξηθούν αυτές οι δυνάμεις, θα ακούμε τον κάθε Τσίπρα, την κάθε Χριστοδουλπούλου, τον κάθε Μουζάλα και τον κάθε Αβραμόπουλο,  να μιλάνε για τις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες και την ανεκτικότητα και θα μας μοιάζουν με τις εκθέσεις ιδεών που μας αναπτύσσει συχνά πυκνά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας μας, περί παντός επιστητού…

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 07/04/2019

Real News: «4,4 δισ. ευρώ «βαλτώνουν» στη Δικαιοσύνη»

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: «Ο υπουργός, το «Delivery boy» και ο δικηγόρος «Βενεζουέλα-Κύπρος. Καίει το τρίγωνο»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ««Μπίζνες» Πετσίτη στο τρίγωνο Αθήνα – Λευκωσία – Καράκας

ΕΘΝΟΣ: «Τραμπ κατά Ερντογάν»

ΤΟ ΒΗΜΑ: «Υποχωρεί σε όλα τα μέτωπα η κυβερνητική παράταξη. Που κερδίζει η ΝΔ, που χάνει ο ΣΥΡΙΖΑ»

Η ΑΥΓΗ: «Προοδευτικό προσκλητήριο»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Το κράτος παρέμεινε θεατής στο παρακράτος των Εξαρχείων»

Ο ΛΟΓΟΣ: «Μικρές αλλαγές που θα αφήσουν θετικό αποτύπωμα στην καθημερινότητα των πολιτών υπόσχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι δεσμεύσεις της επόμενης μέρας»

ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ: «Η Ελλάδα ηγέτιδα στα Βαλκάνια. Τα μεγάλα δώρα της Συμφωνίας των Πρεσπών»

KONTRA NEWS: «Novartis. Άμεσα στη βουλή η δικογραφία. Για ξέπλυσμα και δωροδοκία πρώην υπουργός»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «Αντεπίθεση Τσίπρα με Novartis για να κλείσει η ψαλίδα. Σωσίβιο τα σκάνδαλα»

Documento: «Novartis… τικ τακ, τικ τακ. Νέος μάρτυρας καίει Λοβέρδο και Άδωνη»