Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Μοσχόπουλου  που έγινε στο Εθνογραφικό κέντρο «Γιώργη Μελίκη» στη Μελίκη.

Ρεπορτάζ: Σίσσυ Νίκα

Διακεκριμένοι επιστήμονες έκαναν την παρουσίαση πολύ ενδιαφέρουσα αφού είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν για τον τόπο και τα δρώμενα που αναλύονται στο βιβλίο. Ο Βασίλης Νιτσιάκος, καθηγητής Κοινωνικής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο Ηλίας Χρυσοστομίδης, διδάκτορας Φιλολογίας Α.Π.Θ και βέβαια ο Γιώργης Μελίκης ιδρυτής του Εθνογραφικού Κέντρου και δημοσιογράφος. Τον συντονισμό της παρουσίασης είχε ο Διονύσης Διαμαντόπουλος, Διευθυντής Αβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας.

Τίτλος του νέου βιβλίου του Γιάννη Μοσχόπουλου είναι «Το Ρουμλούκι  [Καμπανία ] κατά την ύστερη οθωμανοκρατία 1830-1900».

Πρόκειται για το Δ μέρος μιας σειράς εκδόσεων του γνωστού νομικού.  Το βιβλίο αναφέρεται στην ιστορία του Ρουμλουκιού την περίοδο 1830-1900 και στη τεράστια προσφορά χρέους των κατοίκων του τόπου. Ειδικότερα αναφέρεται στη μεγάλη αυτοθυσία των γυναικών στο Γαλακτό, στη τεράστια ανδρεία και την ανυπέρβλητη αξιοπρέπεια του επαναστάτη Δεσπότη  Νικολάου Λούση που αποκαθίστανται πλέον χάρη στην αγάπη και τη συγγραφή του Γιάννη Μοσχόπουλου.

Άλλωστε η “επίσημη” ελληνική ιστορία στάθηκε άδικη με την Ιστορία της Μακεδονίας και ειδικότερα με την επανάσταση του 1878.

Λίγες αράδες και στα σχολικά βιβλία σχεδόν τίποτα!

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου έγινε στη Μελίκη, όπως είπε ο συγγραφέας, «αφού η εβδομηκονταετία που περιγράφεται στο βιβλίο η περιοχή της Μελίκης, πραγματικά πρωτοστατεί σε όλες αυτές τις φάσεις της ιστορίας αφού το κίνημα της επανάστασης των Μελικοχωρίων από εδώ ξεκίνησε».

Η επιλογή του Εθνογραφικού Κέντρο για την παρουσίαση, μας έκανε όπως είπε ο συγγραφέας, «να αισθανθούμε τον ψίθυρο από όλες τις ψυχές που δημιούργησαν όλα αυτά τα κειμήλια, που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας στην καθημερινότητά τους αλλά και στις λατρευτικές τους δραστηριότητες.

Η παρουσίαση του βιβλίου είναι μια ακόμα πολυσήμαντη δράση του Συλλόγου των Φίλων του Εθνογραφικού Κέντρου.

Δείτε το βίντεο:

Φωτο:

Έντονα ξεχείλισαν και φέτος τα συναισθήματα συγκίνησης στον 4ο Δρόμο προς τιμή των 21 αδικοχαμένων μαθητών του Μακροχωρίου, από την τραγωδία του δυστυχήματος των Τεμπών της 13ης Απριλίου 2003.

Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος

Οι αγώνες δρόμου έγιναν το πρωινό της Κυριακής 7 Απριλίου 2019 με αφετηρία και τερματισμό την ομώνυμη πλατεία 21 μαθητών στο Μακροχώρι. Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν ο Λαογραφικός Σύλλογος Ντόπιων Μακροχωρίου και το Κ.Α.Π.Α. του Δήμου Βέροιας. Ανάλογη ήταν η συμβολή του Συλλόγου Δρομέων Βέροιας και του νεοσύστατου Συλλόγου “Ψηφιδωτό”. Τα αγωνίσματα περιλάμβαναν:

1. 10.000 μέτρα ηλικίας από 16 ετών και άνω
2. 3.000 μέτρα περιπατητικός λαϊκός αγώνας υγείας, από 16 ετών και άνω. 3. 2.000 μέτρα αγώνας Γυμνασίων.
3. 1.000 μέτρα αγώνας Δημοτικών.
4. 250 μέτρα αγώνας ΑΜΕΑ. Ομολογουμένως οι συμμετοχές τη φετινή χρονιά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, ενώ αρκετοί ήταν και όσοι παρακολούθησαν τα αγωνίσματα από κοντά ως θεατές. Οι αγώνες ολοκληρώθηκαν με τις καθιερωμένες βραβεύσεις των διακριθέντων αθλητών όλων των κατηγοριών, στην Πλατεία 21 Μαθητών.

Δείτε το βίντεο:

Φωτο:

Έχετε παρατηρήσει πως όταν αλλάζετε την πλευρά της χωρίστρας, αλλάζει όλο σας το πρόσωπο; Οι περισσότερες γυναίκες έχουμε συνηθίσει τη χωρίστρα των μαλλιών σε ένα συγκεκριμένο σημείο, όμως πιθανόν να μην είναι το σωστό!

Διαβάστε τη συνέχεια στο άρθρο της Μαρίας Καλοπούλου.

Πηγή: www.womanidol.com

Οι κατοικίδιες γάτες μπορούν να αναγνωρίσουν το όνομα τους και να το διακρίνουν από τα ονόματα άλλων γατών και από άλλες λέξεις, σύμφωνα με μια νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα, η οποία επιβεβαιώνει αυτό που ήδη γνωρίζουν αρκετοί άνθρωποι που έχουν γάτα στο σπίτι τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Ατσούκο Σαΐτο του Πανεπιστημίου Σοφία του Τόκιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Scientific Reports, μελέτησαν 78 γάτες. Τα πειράματα έδειξαν ότι κάθε γάτα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στο δικό της όνομα (κουνώντας τα αυτιά, το κεφάλι, την ουρά ή βγάζοντας ήχους) περισσότερο από ό,τι σε άλλες λέξεις. Αυτό συνέβαινε ακόμη και όταν ένας άγνωστος στις γάτες τις φώναζε με το όνομα τους.

Παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι οι σκύλοι ανταποκρίνονται στην ομιλία των ανθρώπων και ειδικότερα στο όνομά τους, ενώ για τις γάτες υπήρχε μια αμφιβολία, η οποία όμως διαλύθηκε με τη νέα μελέτη. Όμως οι επιστήμονες διατύπωσαν αμφιβολία κατά πόσο οι γάτες αντιλαμβάνονται πως το όνομα τους είναι ένα όνομα γι’ αυτές τις ίδιες, αφού δεν φαίνεται να έχουν συνείδηση του εαυτού τους. Μάλλον, σύμφωνα με τη δρα Σαΐτο, μαθαίνουν να συσχετίζουν το όνομα τους με κάποια ανταμοιβή ή τιμωρία.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41598-019-40616-4

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συχνά στη ζωή μας έχουμε να πάρουμε αποφάσεις είτε για απλά, καθημερινά θέματα είτε για πιο σοβαρά. Πολλές φορές έχουμε σκεφτεί πως θα θέλαμε κάποιος άλλος να αποφασίσει για εμάς, κάποιος άλλος να πάρει το βάρος της απόφασης, για να νιώσουμε πιο «ελαφροί».

Μας δημιουργούνται αισθήματα πίεσης και άγχους , όταν έχουμε να πάρουμε μία απόφαση λόγω του αποτελέσματός και των συνεπειών της, το οποίο μπορεί να αρέσει είτε σε εμάς είτε στους άλλους. Εκείνες τις στιγμές είναι που οι περισσότεροι, θέλουμε όσο τίποτα άλλο να μεταφέρουμε το βάρος της απόφασής μας σε κάποιον άλλον!

Θα έχετε προσέξει πως όταν είναι να πάρουμε μία απόφαση, «τρώμε» αρκετό από τον πολύτιμο μας χρόνο. Λέτε να υπάρχει κάποια λύση ώστε να μας διευκολύνει από το βάρος της απόφασης…;

Από την άλλη πλευρά, όταν έχουμε αποφασίσει να κινηθούμε με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο, αμφιβάλλουμε για την εγκυρότητα της απόφαση μας. «Έπραξα σωστά;», «Τι αντίκτυπο θα έχει μελλοντικά σε εμένα ή και τους γύρω μου;». Αγωνιούμε και νιώθουμε αβοήθητοι μπροστά σε τέτοιες στιγμές. Τέτοιες αποφάσεις συνήθως έχουν να κάνουν με την υγεία μας, τη σχέση μας, τη δουλειά μας, την οικογένεια μας, ή τις σχέσεις με τον περίγυρο μας .

Συνήθως το πρώτο άτομο που σκεφτόμαστε όταν παίρνουμε μία απόφαση είναι το δικό μας όφελος. Ταυτόχρονα όμως, την ίδια στιγμή σκεφτόμαστε, τι αντίκτυπο θα έχει για τους άλλους αυτές οι αποφάσεις; Θα τους στενοχωρήσουμε, θα τους δυσκολέψουμε, εντέλει μήπως θα τους πληγώσουμε;

Άλλη μία σκέψη είναι αν αυτή η απόφαση, θα μας κάνει καλό; Θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι; Ή είναι ένας τρόπος που θα δημιουργηθεί κάποιο κακό στον εαυτό μας. Για παράδειγμα, αποφασίζουμε να σταματήσουμε μία σχέση που ενώ είχαμε αισθήματα, δεν περνάγαμε καλά. Ή αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε γυμναστήριο που δεν μας αρέσει, αλλά θα μας βοηθήσει στην προσπάθεια της απώλειας των περιττών κιλών μας.

Επίσης, βοηθά αυτή η απόφαση στο να επιτύχουμε και να εφαρμόζουμε εκείνες τις αρχές που διέπουν και μας κάνουν πιο ολοκληρωμένους, ελεύθερους από τους περιορισμούς των νοητικών μας αναταραχών; Αυτή η απόφαση μας κάνει να νιώθουμε πιο ήρεμοι;

Όλα αυτά θα μπορούσαμε να πούμε πως στηρίζονται σε μια ώριμη από τις εμπειρίες κοινή λογική. Ωστόσο… γυρνώντας στο παρελθόν, θα παρατηρήσουμε πως μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε με την κοινή λογική. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ίσως χρειάζεται να αφεθούμε στα χέρια της ίδιας της ζωής, που έχει κι εκείνη τους δικούς της κανόνες και αρχές. Έχοντας κι αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας, μπορούμε να έχουμε μια σταθερότητα και ηρεμία στην καθημερινότητά μας.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».