Η αντικατάσταση του κόκκινου κρέατος από κοτόπουλο μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Τα ευρήματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Ιnternational Journal of Cancer», έδειξαν ότι οι γυναίκες που στη διάρκεια της μελέτης κατανάλωναν τις μεγαλύτερες ποσότητες κόκκινου κρέατος  είχαν 23% υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Από την άλλη, η αυξημένη κατανάλωση πουλερικών φάνηκε να μειώνει αυτή την πιθανότητα κατά 15%. Μάλιστα, ο κίνδυνος ανάπτυξης της νόσου μειώθηκε ακόμα περισσότερο και στις περιπτώσεις που τα πουλερικά χρησιμοποιήθηκαν ως υποκατάστατα του κόκκινου κρέατος.

Οι ερευνητές δεν παρατήρησαν διαφοροποιήσεις στα ευρήματα αυτά ακόμη και όταν έλαβαν υπόψη άλλους παράγοντες κινδύνου της νόσου (φυλή, κοινωνικοοικονομική κατάσταση, παχυσαρκία, σωματική δραστηριότητα, κατανάλωση αλκοόλ και άλλοι διατροφικοί παράγοντες). Δεν διαπιστώθηκαν, πάντως, ούτε συσχετίσεις  της νόσου με χημικά που αναπτύσσονται όταν μαγειρεύουμε σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η επικεφαλής ερευνήτρια Ντέιλ Σάντλερ, από το Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημών για την Υγεία του Περιβάλλοντος στη Βόρεια Καρολίνα, υπογραμμίζει ότι αν και ο μηχανισμός, μέσω του οποίου το κόκκινο κρέας αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού ενώ τα πουλερικά των μειώνουν, παραμένει άγνωστος, η σημασία της παρούσας έρευνας έγκειται στο ότι η υποκατάσταση του κόκκινου κρέατος από κρέας πουλερικών συνιστά έναν τρόπο μείωσης του κινδύνου ανάπτυξης αυτής της μορφής καρκίνου, που είναι η συχνότερη στις γυναίκες.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα σχετικά με την κατανάλωση τροφών και τους τρόπους μαγειρέματος από 42.012 γυναίκες, οι οποίες συμμετείχαν στη συγκεκριμένη μελέτη παρακολούθησης (follow-up) που διήρκεσε 7,5 χρόνια.

Η Σαμάνθα Χέλερ, κλινική διατροφολόγος στο Ιατρικό Κέντρο Λαγκόν του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που εξέτασε τα νέα αυτά δεδομένα, υποστηρίζει ότι η μέχρι τώρα έρευνα έχει ήδη δείξει ότι η μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος ελαχιστοποιεί την πιθανότητα εμφάνισης σοβαρών ασθενειών, όπως καρκίνου του εντέρου, καρδιαγγειακών νόσων, διαβήτη τύπου 2 και γενικά της θνησιμότητας. Σύμφωνα με την ίδια, είναι λογικό να μπαίνει σε αυτή τη λίστα και ο καρκίνος του μαστού.

«Αν η διατροφή μας βασίζεται περισσότερο σε φυτικές τροφές, αν ασκούμαστε τακτικά, δεν καπνίζουμε και κοιμόμαστε αρκετά, εξοπλίζουμε το σώμα μας με θρεπτικά στοιχεία τα οποία έχει ανάγκη για να διατηρήσει άριστη την υγεία τον κυττάρων του, να τα προστατεύσει και να καταπολεμήσει τις ασθένειες», καταλήγει η ίδια.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις συνδέονται με μικρή έκπτωση στη γνωστική λειτουργία στις μεγαλύτερες ηλικίες που ισοδυναμεί με γήρανση του εγκεφάλου κατά σχεδόν πέντε μήνες, σύμφωνα με νέα αμερικάνικη έρευνα.

Τα δεδομένα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «The BMJ», ανέδειξαν ότι αν και οι σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις σχετίζονταν με σχεδόν πεντάμηνη γήρανση του εγκεφάλου, ο εγκέφαλος εκείνων που δεν είχαν χειρουργηθεί αλλά είχαν κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο φάνηκε να γερνάει κατά 1,4 χρόνια, ενώ εκείνων που είχαν υποστεί εγκεφαλικό κατά 13 χρόνια.

Ο δρ. Ρόμπερτ Σάντερς, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα αναισθησιολογίας του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον και βασικός συντάκτης της μελέτης, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας εξηγεί ότι το ‘χτύπημα’ από τις χειρουργικές επεμβάσεις φαίνεται να είναι πολύ μικρό. Τονίζει επίσης ότι αν και ο κίνδυνος σοβαρής γνωστικής έκπτωσης ήταν διπλάσιος, φάνηκε να πλήττει ελάχιστους συμμετέχοντες. «Παρ’όλα αυτά ακόμα και αυτή η μικρή δυνητική βλάβη θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στα οφέλη που μπορεί να έχει ένα χειρουργείο για την υγεία», λέει ο ίδιος.

Οι ερευνητές, προκειμένου να διερευνήσουν την έκταση της βλάβης που ενδέχεται να προκαλείται, χρησιμοποίησαν δεδομένα από μια προηγούμενη μελέτη, την Whitehall II, κατά την οποία παρατηρήθηκαν 10.000 βρετανοί εργαζόμενοι σε δημόσιες υπηρεσίες το 1980 μεταξύ 35 και 55 ετών. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τεστ γνωστικής αξιολόγησης, τα οποία επαναλήφθηκαν 4 φορές μέσα στα επόμενα 10 με 20 χρόνια.

Οι μελετητές επικεντρώθηκαν σε 7.532 συμμετέχοντες οι οποίοι είχαν υποβληθεί τουλάχιστον σε μια εξέταση γνωστικής αξιολόγησης. Από αυτούς οι 1.250 εισήχθησαν στο νοσοκομείο για μια σοβαρή χειρουργική επέμβαση (σοβαρή θεωρείτο όποια επέμβαση απαιτούσε παραμονή δυο νυχτών στο νοσοκομείο), Επίσης, οι 715 είχαν παραμείνει το ανάλογο διάστημα στο νοσοκομείο για ασθένειες οι οποίες δεν απατούσαν χειρουργείο.

Το 5,5% των συμμετεχόντων που είχαν υποβληθεί σε σοβαρή χειρουργική επέμβαση και το 12,7% εκείνων που είχαν κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο αλλά όχι χειρουργείο, παρουσίασαν πιο σοβαρή γνωστική έκπτωση. Το αντίστοιχο ποσοστό αυτών που δεν έκαναν εισαγωγή ήταν 2,5%.

Ο Σάντερς τονίζει ότι τα αίτια αυτής της σχέσης παραμένουν άγνωστα και παρότι πολλοί έχουν κατηγορήσει την αναισθησία, οι σύγχρονες μελέτες δεν επιβεβαιώνουν αυτή την υπόθεση.

Η Σάντρα Γουάιντράουμπ, κλινική καθηγήτρια και διευθύντρια του Κέντρο Μεσούλαμ για τη Γνωστική Νευρολογία και τη Νόσο Αλτσχάιμερ στη Σχολή Φέινμπεργκ του Βορειοδυτικού Πανεπιστημίου στο Σικάγο, θεωρεί ότι είναι τουλάχιστον θετικό ότι πρόκειται για μικρή γνωστική έκπτωση.

Η ίδια όμως υποστηρίζει ότι οι επιστήμονες θα πρέπει να ενημερώνουν πληρέστερα τους ασθενείς για τις πιθανές νοητικές βλάβες που μπορεί να έχει μια εγχείρηση, ώστε να μπορούν να επιλέξουν εάν τελικά θα ακολουθήσουν αυτή τη μέθοδο θεραπείας και τονίζει την ανάγκη οι πάσχοντες να υποβάλλονται σε τεστ γνωστικής αξιολόγησης και πριν από το  χειρουργείο για να γνωρίζουν οι ασθενείς κατά πόσο κινδυνεύουν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ