Τα μάθατε φαντάζομαι. Τα μάζεψε κι έφυγε από την ευρωπαϊκή εισαγγελία η Λάουρα Κοβέσι, που επιχείρησε πολλές φορές να κάνει την Ελλάδα … Βιετνάμ! Τέλειωσε η θητεία της κι επέστρεψε στην πατρίδα της χωρίς να στενοχωρηθεί κανένας, αφού είχε δημιουργήσει παντού αντιπάθειες.
Η Κοβέσι ασχολήθηκε με όσα της έπεφτε λόγος μα και για όσα δεν της έπεφτε. Μέχρι και με τον βιολογικό της …Ακράτας ασχολήθηκε, νομίζοντας ίσως, ότι έτσι θα πέσει ο Μητσοτάκης. Μέχρι και με το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων ευρωπαίων εισαγγελέων, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα σε ζητήματα που αρμοδιότητα είχε η ελληνική πολιτεία που τους είχε διορίσει κι αργότερα ανανέωσε τη θητεία τους. Μόνο που η ελληνική Δικαιοσύνη την ανανέωσε για δυο χρόνια, αντί πέντε που είχε …αποφασίσει η Κοβέσι κι οι ίδιοι…
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στο ζήτημα αυτό, προβοκάρισε τα πράγματα …ανακαλύπτοντας… «απροκάλυπτη απόπειρα εκβίασής της από την Ελλάδα»!!!
Η Κοβέσι, νόμιζε ότι η Ελλάδα είναι… Ρουμανία των ημερών Τσαουσέσκου. Και προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, κατά της απόφασης της Πολιτείας. Εκεί, με ψήφους 72-10, έφαγε το μαύρο της ζωής της. Κι ύστερα για να εκδικηθεί την Ελλάδα και τους θεσμούς της, προσέφυγε στην Κομισιόν. Με την απαίτηση να κοπούν τα ευρωπαϊκά κονδύλια από την Ελλάδα!!!
Προσέξτε, σημαντική λεπτομέρεια: Η Κομισιόν, ούτε που της απάντησε…
Ξέρετε κάτι; Η Κοβέσι είχε αναπτύξει φιλικές σχέσεις με κόσμο και κοσμάκη στη χώρα μας. Από τον …Πειραιά μέχρι τη …Θεσσαλονίκη και την …πλατεία Κουμουνδούρου. Είχε καταλάβει ότι η Ελλάδα διαθέτει ακροατήριο που τη λαμβάνει σοβαρά. Ή μάλλον ακροατήριο που μέσω εκείνης «έσκαβε» την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μόνο εδώ συνέβη αυτό, οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη, την αγνοούσαν…
Η Κοβέσι, ασκούσε προσωπική (;;) πολιτική, υπονόμευε τη χώρα μέσω των επιθέσεών της στην κυβέρνηση. Με τη συμπαράσταση της αντιπολίτευσης… Μάλιστα, είτε η ίδια, είτε κάποιοι «άγνωστοι», διέρρεαν μελλοντικές κινήσεις της… Ή και προθέσεις της…
Ανακατεύτηκε, λοιπόν, παντού. Όπου μπορούσε να προκληθεί ζημιά στον Μητσοτάκη. Προχώρησε σε ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή της χώρας , ενώ δεν είχε καμιά αρμοδιότητα. Επιχείρησε επανειλημμένως να χειραγωγήσει τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης σε μία σειρά ανοιχτές υποθέσεις. Κι είχε ασυλία από την αντιπολίτευση μα και μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ των ολιγαρχών. Την εμφάνιζαν μάλιστα ως…ηρωίδα που τολμά να αποκαλύπτει σκάνδαλα.
Την εγκατέλειψαν όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν τους ήταν πια χρήσιμη, κυρίως επειδή ξέφευγε απροκάλυπτα από τον ρόλο της, που ήταν ΜΟΝΟ η διερεύνηση διαφόρων υποθέσεων που σχετίζονται με τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
Και τώρα που έφυγε, θα είχε ενδιαφέρον να συζητήσουμε πάλι, τον τρόπο με τον οποίο αντιλήφθηκε τον ρόλο της. Γιατί, άλλο η αποφασιστικότητα ενός εισαγγελέα και άλλο η εντύπωση ότι έχει αναλάβει προσωπική αποστολή να αναμορφώσει μια χώρα συμφώνως με τα δικά του μέτρα και σταθμά ή συμφώνως με θελήσεις άλλων…
Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι ιερή. Αλλά ιερή είναι και η θεσμική νομιμότητα. Δεν μπορεί να επικαλείται κανείς την πρώτη για να παραγνωρίζει τη δεύτερη.
Μόνο που η Δικαιοσύνη δεν είναι μηχανισμός πολιτικής ανατροπής. Και κανένας εισαγγελέας, όσο ισχυρός κι αν είναι, δεν μπορεί να γίνει υποκατάστατο της πολιτικής αντιπολίτευσης. Οι κυβερνήσεις κρίνονται από τους πολίτες και οι υποθέσεις από τα δικαστήρια. Όχι από τις προσδοκίες εκείνων που περιμένουν να πέσει μια κυβέρνηση από την … επόμενη εισαγγελική ανακοίνωση.
Η Κοβέσι, λοιπόν, φεύγει, έφυγε ήδη, μα δεν θα κλάψει κανένας. Ίσως ούτε οι στενοί της φίλοι…
Ήταν άλλη μια σταυροφόρος της κάθαρσης, που έφυγε χωρίς ν’ αφήσει τίποτα πίσω της, πλην των εμμονών της.
Το ευτύχημα είναι ότι η Ελλάδα κι η Δικαιοσύνη της, απέδειξαν ότι αποτελούν οντότητες με θεσμούς και δικαστές. Με τις αδυναμίες, τις παθογένειές και τα προβλήματά τους. Αλλά, δεν είναι αποικία κανενός.
Καλή συνέχεια, λοιπόν, στην Κοβέσι.
Η σκηνή άδειασε, τα φώτα έσβησαν κι η αυλαία έπεσε. Στην επόμενη
πράξη, όχι μόνο δεν θα πρωταγωνιστεί, μα δεν θα είναι ούτε καν κομπάρσος…
