Η Ευρώπη τα λεφτά κι εμείς – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το λεγόμενο «νέο σχέδιο Μάρσαλ» για την οικονομική στήριξη κι ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας δεν το περίμεναν οι ευρωσκεπτικιστές κι οι πολέμιοι της Ευρώπης. Εξ ου και ξαφνιάστηκαν αφού υπό προϋποθέσεις μπορεί αυτό να αποτελέσει ένα νέο ξεκίνημα για την περισσότερη Ευρώπη μέσα στην Ευρώπη. Ας μη ξεχνάμε ότι η γηραιά ήπειρος έφτασε στην πόρτα της καταστροφής  -πληττόμενη από κορωνοϊό και δικές της παθογένειες- αλλά την τελευταία στιγμή πολλά σώζονται και πολλά μπορεί να ξεκινήσουν.

Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Προσέξτε: Και μόνο το γεγονός ότι μετά από αλλεπάλληλα ναυάγια  παρακάμφθηκε η δυστοκία της ΕΕ να εκδώσει ομόλογα, καταδεικνύει ότι προτίθεται να αλλάξει σελίδα. Επιπλέον, η υποχώρηση της Γερμανίας και των Βορείων μπροστά στην καταστροφή του ενωμένου ευρωπαϊκού οικοδομήματος  αλλά και η γαλλογερμανική συμμαχία, μόνο θετικά γεγονότα μπορούν να χαρακτηριστούν.

Θα αναρωτηθεί κάποιος: Το «νέο σχέδιο Μάρσαλ» αποτελεί θεραπεία για πάσα νόσο και μαλακία; Μπορεί να γίνει ο θεμέλιος λίθος για τη συγκρότηση των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης»;

Ουδείς μπορεί να απαντήσει θετικά. Κι όποιος το πράξει ίσως να είναι αφελής αφού ανάμεσα στα 27 κράτη υπάρχουν χάσματα σε επίπεδα και πολιτικής και οικονομίας.  Αλλά, το βέβαιο είναι ότι μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά που ουδείς γνωρίζει που θα μας οδηγήσουν.

Να δούμε και τα καθ’ ημάς. Όπου αναλογικά βρεθήκαμε ανάμεσα στα πλέον ευνοούμενα κράτη σε σχέση με τα χρήματα που θα λάβουμε. Φαίνεται εκ του αποτελέσματος ότι Μητσοτάκης και Σχοινάς έκαναν εξαιρετική δουλειά.

Προσέξτε: Όσα χρήματα λάβουμε αντιστοιχούν σχεδόν στο 15% του ΑΕΠ. Με την Ευρώπη να μη μας κουνάει το δάκτυλο προφανώς ως αναγνώριση δυο πραγμάτων:

  1. Του κύρους της Ελληνικής κυβέρνησης και της αξιοπιστίας της, εξ αιτίας των χειρισμών της σε οικονομικό επίπεδο αλλά και στην αντιμετώπιση της πανδημίας.
  2. Της αναγνώρισης του μεγέθους της ζημιάς που υπέστη η χώρα μας -κυρίως στον τομέα του τουρισμού- .

Πρέπει να πούμε κάτι ακόμη: Τα χρήματα που μας αναλογούν από το «νέο σχέδιο Μάρσαλ» δεν είναι 32 αλλά 22 δις ευρώ που θα είναι η επιχορήγηση, το «τζάμπα» χρήμα. Τα άλλα δέκα είναι δάνειο και δεν κατανοώ για ποιον λόγο πρέπει να το λάβουμε αν δεν το χρειαζόμαστε. Αφήστε που δάνειο μπορούμε πλέον να λάβουμε και μόνοι μας και δη με χαμηλό επιτόκιο εξ αιτίας της αξιοπιστίας της ελληνικής κυβέρνησης.

Άρα, λοιπόν,  πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με τα 22 δις που είναι «τζάμπα».  Πρέπει να δούμε πού θα τα χρησιμοποιήσουμε και πόσο αυτά τα χρήματα θα λειτουργήσουν ως ατμομηχανή μεταρρυθμίσεων. Γιατί αν είναι να στηρίξουμε πάλι τη μιζέρια και την εσωστρέφεια να λείπει…

Ακούστε: Δεν είναι διόλου εύκολο να απορροφηθούν 22 δις. Εδώ δεν μπορέσαμε να απορροφήσουμε παρά μόνο το 45% του τρέχοντος ΕΣΠΑ (2014-2020) και θα απορροφήσουμε αυτά και μάλιστα τόσο γρήγορα;

Η διαφορά είναι ότι το ΕΣΠΑ δεν απορροφήθηκε από τις αβελτηρίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Κι ότι τώρα μάλλον είναι αλλιώς τα πράγματα.

Προσέξτε κι αυτό: Εκτός από την επιχορήγηση των 22 δις στη χώρα μας, έρχονται κι άλλα χρήματα αφού ανοίγει το νέο ΕΣΠΑ (2021- 2027) αξίας 20 δις ευρώ!!

Δηλαδή θα έχουμε 42 δις ευρώ τα επόμενα 6-7 χρόνια για να αλλάξουμε την Ελλάδα.  Κι αν δεν φτάσουν θα έχουμε κι άλλα 10 ως δάνειο από το «νέο σχέδιο Μάρσαλ»!

Ξαναλέω ότι δεν είναι λεφτά που μπορούν να πεταχτούν σε πηγάδια τύπου Λάρκο που μας βάζει μέσα κάποια εκατομμύρια μηνιαίως. Ούτε είναι λεφτά για να μην αλλάξει τίποτα.

Προφανώς, σκεπτόμενος με αυτόν τον τρόπο ο Μητσοτάκης ενεργοποίησε τον σπουδαίο Νομπελίστα Χριστόφορο Πισσαρίδη επικεφαλής μιας επιτροπής «σοφών» που θα εκπονήσει σχέδια και δράσεις. Έναν Τσιόδρα δηλαδή στο πεδίο της Οικονομίας.  Για να πάμε παρακάτω…

Κάτι τελευταίο: Είναι έντονη και ορατή δια γυμνού οφθαλμού η διαφορά νοοτροπίας και πολιτικής κουλτούρας τούτης της κυβέρνησης με την προηγούμενη. Από τη μια ο Μητσοτάκης σώζει την παρτίδα της πανδημίας και διαθέτει τεράστια αξιοπιστία στα διεθνή φόρα που την εξαργυρώνει σε διεθνή συντονισμό με την Ε.Ε. και από την άλλη ο Τσίπρας βουτηγμένος στην μιζέρια, στην κακομοιριά και εσωστρέφεια ενός ακόμη αστείου… «Ζαππείου»…