Φώφη – Τσίπρας και Γιωργάκης – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στη συζήτηση προχθές στη Βουλή για τις διαδηλώσεις, η γενική εντύπωση που εξήχθη ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάλι εκτός τόπου και χρόνου κι ότι τα δυο κατ’ εξοχή αστικά κόμματα έσωσαν πάλι την παρτίδα του πολιτικού ορθολογισμού και της σοβαρότητας.

Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Πάντως, αν κάτι έμεινε από αυτή τη συζήτηση στη Βουλή είναι πόσο έξυπνα κινήθηκε η Γεννηματά, που «στα ίσια» έβαλε τον Τσίπρα στη θέση του κι έδειξε στην ελληνική κοινωνία ότι αν δεν χάνεται σε ιδεολογήματα και πολιτικές ανασφάλειες, μπορεί να ασκεί εποικοδομητική αντιπολίτευση την ώρα που εκείνος λαϊκίζει ασυστόλως με φραστικά πυροτεχνήματα.

Προσέξτε: Στη Βουλή αποδείχθηκε ότι ναι μεν ο Τσίπρας αποτελεί τον ισχυρό αριθμητικά πόλο της αντιπολίτευσης αλλά δεν είναι ο σοβαρός πόλος, όση επικοινωνιακή διαπερατότητα κι αν διαθέτει.

Προσέξτε κι αυτό: Είναι σαφές πια ότι ο μοναδικός δρόμος που έχει το ΚΙΝΑΛ για την ενίσχυση των δυνάμεων και του ρόλου του είναι η ευθεία αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ.  Κι όσο η Γεννηματά έχει εκλάμψεις που την οδηγούν στο συμπέρασμα ότι

δεν είναι εχθρός της ο Μητσοτάκης ούτε ο …. νεοφιλελευθερισμός  αλλά ο Τσίπρας, τότε πολλά πράγματα θα είναι καλύτερα και για τον τόπο και για την ίδια.

Όσο πιο γρήγορα κατανοήσουν στο ΚΙΝΑΛ ότι δεν είναι εχθρός τους ο Μητσοτάκης, τόσο το καλύτερο. Όσοι από αυτό ήταν να τον στηρίξουν τον στήριξαν. Όσοι παρέμειναν στο ΚΙΝΑΛ θα παραμείνουν εκεί εσαεί ακόμη κι αν υπουργοποιηθούν κάποιες προσωπικότητες του. Αντιθέτως η επιχείρηση διείσδυσης του Τσίπρα στη σοσιαλδημοκρατία και στα χωράφια της Γεννηματά είναι ο κίνδυνος κι ο εχθρός. Έστω κι αν επιχειρείται με φθαρμένα υλικά.

Ακούστε: Η συζήτηση στη Βουλή προχθές έδειξε τι σημαίνει σοβαρή αντιπολίτευση και πόσο αυτή είναι αναγκαία για τη χώρα. Το ΚΙΝΑΛ αντί να προβαίνει σε φραστικούς βερμπαλισμούς ή ανούσιες κι εξωπραγματικές καταγγελίες, «μπήκε» στον πυρήνα του νομοσχεδίου, πρότεινε και κέρδισε βελτιώσεις του. Έτσι, μεγέθυνε το κύρος του όσο κι αν δυο κορυφαία στελέχη του επιχείρησαν να τορπιλίσουν τις αποφάσεις της Γεννηματά και της Κ.Ο.  Ο  Γιώργος Παπανδρέου κι ο Καστανίδης.

Ο πρώτος παρ’ ότι  πλησιάζει πια τα 70 χρόνια του βίου του, απέδειξε ότι παραμένει Γιωργάκης! Έκλεισε πάλι το μάτι στον λαϊκισμό κι ουσιαστικά μας είπε ότι προτιμά να συνομιλεί με τον Τσίπρα παρά με τη Γεννηματά και την πολιτική κανονικότητα.

Ο δεύτερος παρ’ ότι στη συνεδρίαση των οργάνων του ΚΙΝΑΛ υποσχέθηκε ότι θα ακολουθήσει την πλειοψηφούσα άποψη του κόμματος, πήγε στη Βουλή διαφοροποιήθηκε και … καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ!!

Η αλήθεια είναι ότι στο ΚΙΝΑΛ ασκούνται στην ισορροπία τρόμου. Κι είναι ορατή σήμερα η καταστροφική απόφαση της Γεννηματά με τον εξοβελισμό του Βενιζέλου προς χάρη του Καμίνη, του Γιώργου Παπανδρέου ή και άλλων κύκλων.

Όμως, όσο κι αν λείπει από το πολιτικό σκηνικό –όχι μόνο από το ΚΙΝΑΛ- ο Βενιζέλος, το Κίνημα Αλλαγής βαδίζει στην περπατησιά του όταν η Γεννηματά έχει αναλαμπές ορθολογισμού.

Παπανδρέου και Καστανίδης λοιπόν, μπορεί να βγήκαν από τη ναφθαλίνη μέσω Γεννηματά, λειτουργούν ευθέως πια ως εμπρηστές της πορείας του ή και της ενότητάς του ΚΙΝΑΛ.

Πρέπει να πούμε και να υπενθυμίσουμε κι αυτό: Όταν ήταν πρωθυπουργός ο  Γιώργος Παπανδρέου (εξίσου μοιραίος όσο κι ο Τσίπρας) είχε πάει στο υπουργικό συμβούλιο (Μάιο 2011) κι είχε εισηγηθεί κυβερνητική ρύθμιση  προκειμένου να αντιμετωπισθεί το χάος που υπήρχε στο κέντρο της Αθήνας, λόγω των διαδηλώσεων.  Ρύθμιση που ήταν πιο σκληρή από αυτή που έφερε η Νέα Δημοκρατία.

Μαζί του είχαν συνταχθεί κι ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης (ο οποίος τον Απρίλη του 2012 παρουσίασε πρόταση νόμου για τις διαδηλώσεις που είχαν συντάξει οι κ. Μανιτάκης, Αλιβιζάτος, Κτιστάκης, κ.α.) αλλά κι ο Γιάννης Ραγκούσης που θ’ αναλάμβανε την προώθηση του σκληρού νόμου για τον έλεγχο των διαδηλώσεων! Ναι, ο ίδιος Ραγκούσης που σήμερα είναι στον ΣΥΡΙΖΑ και χαρακτήρισε… χουντικό το νόμο που ψηφίστηκε…

Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Όλοι αυτοί, ή δεν θυμόντουσαν ή απλώς επιβεβαιώνουν πόσο υποκριτές είναι.

Κι αν ο Καστανίδης είναι απλώς ένας πολιτικός κολαούζος, ο Γιώργος Παπανδρέου είναι μια γραφική πολιτική φιγούρα τύπου Δελαπατρίδη.  Καταστροφικός παντού και πάντα, το μόνο που τον ένοιαζε είναι να άρχει  και να τα θέλει όλα δικά του! Υποτιθέμενος κοσμοπολίτης, τάχθηκε με την κουλτούρα των μπαχαλάκηδων και του Αλέξη Τσίπρα που –δεν έχει περάσει πολύς χρόνος- τον αποκαλούσαν …προδότη, Νενέκο, γερμανοτσολιά! Αφού πρώτα έστειλε στον ΣΥΡΙΖΑ τους εκλεκτούς του Ραγκούση και Μαριλίζα για να γίνουν γενίτσαροι του Αλέξη…

Απολωλώς! Κι όπως λέει ο Σοπενχάουερ «εκείνο που κάποιοι άνθρωποι αποκαλούν μοίρα, στην ουσία είναι ένα σύνολο ανοησιών που διέπραξαν»…