Κλειστές πόρτες για να βρουν δουλειά στο δημόσιο τομέα, να πάρουν δάνειο από την τράπεζα ή να λάβουν άδεια για να ανοίξουν δική τους επιχείρηση, θα αντιμετωπίζουν οι Κινέζοι ερευνητές και επιστήμονες που παραβαίνουν τους κανόνες δεοντολογίας και ορθής συμπεριφοράς.

  Οι ασυνήθιστες αυτές κοινωνικές τιμωρίες, που ξεφεύγουν τελείως από τις καθαρά ακαδημαϊκές ποινές που εφαρμόζονται στον υπόλοιπο κόσμο (απώλεια ακαδημαϊκής θέσης εργασίας, αφαίρεση ερευνητικής χρηματοδότησης κ.α.), αποτελούν προέκταση του φιλόδοξου «συστήματος κοινωνικής πίστωσης», που έχει αρχίσει να εφαρμόζει η κινεζική κυβέρνηση και το οποίο διαρκώς επεκτείνεται σε νέους τομείς. Κάτι σαν τον ελληνικό «Τειρεσία», αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.

 Με βάση τη νέα πολιτική, που ανακοινώθηκε πρόσφατα, δεκάδες κρατικοί οργανισμοί θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να τιμωρούν όσους κάνουν επιστημονικές «παρασπονδίες» (παραποίηση ερευνητικών αποτελεσμάτων, βιογραφικού κ.α.), κάτι που έως τώρα μπορούσε να κάνει μόνο το υπουργείο επιστήμης και τα πανεπιστήμια.

  «Σχεδόν όλες οι πτυχές της καθημερινής ζωής των ένοχων επιστημόνων θα μπορούν πια να επηρεασθούν», δήλωσε ο Τσεν Μπικούν του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Νανκίνγκ, σύμφωνα με το “Nature”. «Είναι ένα σαφές μήνυμα ότι ο περιορισμός των παραπτωμάτων πρέπει να πηγαίνει πέρα από την ακαδημαϊκή κοινότητα ή την ατομική ηθική», συμπλήρωσε ο Λι Τανγκ του Πανεπιστημίου Φουντάν της Σαγκάης.

 «Δεν έχω δει ποτέ ένα τόσο εκτεταμένο κατάλογο τιμωριών ερευνητών για αντιεπαγγελματική συμπεριφορά οπουδήποτε αλλού στον κόσμο», σχολίασε ο Τσιεν Τσου του Πανεπιστημίου Τσιάο Τουνγκ της Ταϊβάν, ο οποίος δήλωσε βέβαιος ότι «χωρίς αμφιβολία η νέα πολιτική θα είναι αποτελεσματική».

Σύστημα «πόιντ-σίστεμ» για όλη την κοινωνία

Το «σύστημα κοινωνικής πίστωσης», που άρχισε να εφαρμόζεται σταδιακά από το 2014, ήδη έχει μεγάλο αντίκτυπο στην Κίνα. Για την κινεζική κυβέρνηση είναι ένας κοινωνικά δίκαιος τρόπος, ώστε η κινεζική κοινωνία να γίνει πιο δίκαιη και πιο σταθερή, απομονώνοντας τους απατεώνες, τους λουφαδόρους και εν γένει τα αντικοινωνικά στοιχεία. Για τους επικριτές του συστήματος, η Κίνα έχει μπει για τα καλά στον αυταρχικό και ολοκληρωτικό δρόμο του οργουελιανού κράτους «Μεγάλου Αδελφού».

Κάθε Κινέζος πολίτης βαθμολογείται πια ολοένα συχνότερα αν είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στην κοινωνία, π.χ. πληρώνει έγκαιρα τους λογαριασμούς του, δεν ρυπαίνει, εξοικονομεί ενέργεια, κάνει εθελοντικό και φιλανθρωπικό έργο, δεν πουλάει σάπια προϊόντα, οδηγεί προσεκτικά στο δρόμο και βέβαια ψηφίζει το Κομμουνιστικό κόμμα. Αν τα κάνει όλα αυτά, κερδίζει «πόντους» (πίστωση) και το «σκορ» του ανεβαίνει. Αν όχι, τότε χάνει «πόντους» και μαύρο φίδι που τον έφαγε…

   Αν, για παράδειγμα, κάποιος δεν πληρώσει τα δάνειά του στην τράπεζα, στην εφορία ή όπου αλλού, ή αν δεν πληρώσει την κλήση της τροχαίας ή όποιο άλλο πρόστιμο του έχει επιβληθεί για κάποια παράβαση, τότε το όνομά του αναρτάται σε μια ειδική ιστοσελίδα όπου όλοι μπορούν να το δουν (κάτι σαν κοινωνικό «ξεφωνητό», που παραπέμπει σε σχετικά συμβάντα στην Πολιτιστική επανάσταση κατά των «εχθρών του λαού»).

      Το ακόμη χειρότερο όμως είναι ότι θα έχει πολύ πρακτικές και οδυνηρές επιπτώσεις στη ζωή του, καθώς είναι δυνατό να του αρνηθούν πλέον όχι μόνο την έκδοση πιστωτικής κάρτας (κάτι που μπορεί να συμβεί και στη Δύση), αλλά επίσης του εισιτηρίου για το αεροπλάνο ή το τρένο υψηλής ταχύτητας. Πάνω από 11 εκατομμύρια είναι οι περιπτώσεις άρνησης έκδοσης αεροπορικού εισιτηρίου και 4,2 εκατομμύρια οι περιπτώσεις άρνησης για εισιτήριο τρένου σε Κινέζους που έχουν κακή βαθμολογία στο σύστημα κοινωνικής πίστωσης.

 Αν έχασες την εμπιστοσύνη (της κυβέρνησης), χάθηκες…

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος Σι σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος, «αν χάσεις την εμπιστοσύνη σε μια περιοχή, θα αντιμετωπίσεις περιορισμούς παντού». Και οι περιορισμοί μπορούν να κάνουν δύσκολη τη ζωή ενός πολίτη.

Το σύστημα «πιάνει» ασφαλώς. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια πολίτες, ευρισκόμενοι αντιμέτωποι με τέτοιους περιορισμούς,  έσπευσαν να πληρώσουν τα χρέη ή τα πρόστιμα τους. Τα χωριά και οι πόλεις όπου έχει εφαρμοστεί το σύστημα κοινωνικής πίστωσης/τιμωρίας, είναι πια πολύ πιο καθαρά και πολιτισμένα (αλλά επίσης με λιγότερους αντιφρονούντες…).

Άλλες χώρες, ιδίως της Ασίας, έχουν αρχίσει να παίρνουν ιδέες και φαίνονται πρόθυμες να δοκιμάσουν και αυτές συστήματα κοινωνικών τιμωριών, ώστε να ενισχύσουν την υπευθυνότητα μεταξύ των επιστημόνων και γενικότερα των πολιτών.

Έχοντας ήδη κάνει δοκιμές σε χωριά, πόλεις και επαγγελματικούς τομείς, η Κίνα φιλοδοξεί να διασυνδέσει τις έως τώρα επιμέρους προσπάθειες και να θέσει σε ισχύ ένα ενοποιημένο εθνικό σύστημα κοινωνικής πίστωσης/τιμωρίας έως το 2020, συλλέγοντας και αξιοποιώντας δεδομένα -με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης και των περίπου 176 εκατομμυρίων καμερών- για όλο τον πληθυσμό των 1,4 δισεκατομμυρίων, καθώς επίσης για τις περίπου 30 εκατομμύρια επιχειρήσεις και τους κάθε είδους κοινωνικούς φορείς και ομάδες (ιδίως των αντιφρονούντων), σύμφωνα με τους «Τάιμς του Λονδίνου».

Ο δηλωμένος -ασφαλώς θεμιτός- στόχος της κινεζικής κυβέρνησης είναι μια πιο ηθική, σταθερή, παραγωγική και λειτουργική κοινωνία. Αλλά είναι γνωστό από την ιστορία ότι συχνά ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η χώρα μας, η οποία από το 1974 μαστίζεται από τρομοκρατικές ενέργειες κάθε λογής, την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία βιώνει και μια άλλη μορφή τρομοκρατίας την «εκκλησιαστική ή θρησκευτική». Μια τρομοκρατία που στοχεύει άμεσα στην πίστη και στα θρησκευτικά ιδεώδη των Ελλήνων. Σκοπός της είναι να πλήξει την ορθόδοξη εκκλησία και θρησκεία σκορπίζοντας τον φόβο μεταξύ των πιστών και μεταβάλλοντας την Ελλάδα αρχικά σε μια ουδέτερη θρησκευτικά χώρα και αργότερα στην σταδιακή μετατροπή της σε μουσουλμανική.

   Το πρόσφατο τυφλό κτύπημα στον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, στο κέντρο της Αθήνας, ήταν απλώς μια ενέργεια που έλαβε δημοσιότητα γιατί είχε δύο τραυματίες. Δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένα από τα εκατοντάδες περιστατικά βίας και τρομοκρατίας κατά της ορθοδόξου εκκλησίας εντός του 2018. Σε όλη την ελληνική επικράτεια αδιαλείπτως σημειώνονται παρόμοια συμβάντα. Στόχοι εκτός από τις εκκλησίες, είναι κτίρια Μητροπόλεων, ιερές μονές, παρεκκλήσια, εκκλησιαστικά καταστήματα, μεμονωμένοι σταυροί, ακόμα και κοιμητήρια. Η δράση των βανδάλων ή καλύτερα «τσιχαντιστών» είναι ποικίλη. Από εκρηκτικούς μηχανισμούς μέχρι ξήλωμα τέμπλων, κλοπή εικόνων, κάψιμο σημαιών ελληνικών και βυζαντινών, σύληση αγίων εικόνων με ιδιαίτερη προτίμηση στην εικόνα της Παναγίας και αναγραφή συνθημάτων μίσους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε εκκλησία στο Πωγωνί Ιωαννίνων εκλάπησαν λάβαρα της οικογένειας του Μάρκου Μπότσαρη, ενώ σε πολλές εκκλησίες βεβηλώθηκαν χριστιανικές φάτνες και σε άλλους ναούς βρέθηκαν εικόνες στο πάτωμα που είχαν ποδοπατηθεί. Δεν συζητάμε βέβαια για τις κατά συρροή κλοπές παγκαριών και εξαπτέρυγων, καθώς και τους εμπρησμούς.

   Όλα αυτά βέβαια αποσιωπούνται από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης γιατί η γνωστοποίησή τους δεν βοηθάει στην μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε ένα πολυπολιτισμικό, πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό «αλαλούμ». Ποιους σκοπούς και ποια κέντρα εξουσίας εξυπηρετεί αυτή η κατάσταση ο καθένας μας μπορεί να τα φανταστεί, το σίγουρο είναι ότι δεν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Η οργανωμένη και μεθοδευμένη διάλυση της πατρίδος μας συνεχίζεται με την ανοχή εάν όχι και την συμπαράσταση της επίσημης πολιτείας.

    Πριν από λίγο καιρό δόθηκε στη δημοσιότητα η Έκθεση της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων για τα επίπεδο της θρησκευτικής ελευθερίας στην πατρίδα μας, καθώς και για τα περιστατικά βίας σε θρησκευτικούς χώρους λατρείας το 2017. Η Έκθεση την οποία υπογράφει ὁ Γενικός Γραμματεύς Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής περιέχει συγκλονιστικά στατιστικά στοιχεία για τις επιθέσεις πού εδέχθησαν οι ιεροί ναοί το 2017 από ομάδες αντιεξουσιαστών, κουκουλοφόρων αναρχικών,  από αλλοδαπούς υπηκόους (Βουλγαρίας – Γεωργίας – Πακιστάν – Αφγανιστάν – Αλβανίας κλπ), από «μετανάστες» πού φιλοξενούνται σε καταυλισμούς σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (περιπτώσεις γκρεμίσματος Σταυρών που βρισκόντουσαν σε χαρακτηριστικά σημεία), αλλά και από διαρρήκτες του κοινού ποινικού δικαίου. Κατά την έκθεση η αύξηση των επιθέσεων με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, βαριοπούλες, λοστούς, σιδηρόβεργες, διανοίξεις τούνελ και αναγραφή υβριστικών συνθημάτων με το αρχικό «Α» εντός ιερών ναών, ξεπέρασε κάθε όριο εντός του 2017. Συγκεκριμένα οι επιθέσεις κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας σημείωσε αύξηση 157% σε σύγκριση με το 2016 φτάνοντας τον εκπληκτικό αριθμό των 537. Φυσικά για το 2018 αναμένεται περεταίρω αύξηση.  Σύμφωνα με την έκθεση οι βάνδαλοι δραστηριοποιούνται σε όλη τη χώρα, αλλά το «ρεκόρ» το κατέχουν οι λατρευτικοί χώροι εντός της Αττικής, στην Ήπειρο και στη Μακεδονία.

     Η Ορθόδοξη Θρησκεία και η Εκκλησία αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του Ελληνικού Έθνους. Χωρίς την ύπαρξή της δεν θα υπάρχει ελληνισμός και ελληνικό κράτος όπως το νοούμε σήμερα. Και αυτή είναι και η επιδίωξη των τρομοκρατών – τσιχαντιστών που δρουν στην χώρα μας. Να πάψει να υφίσταται το ελληνικό έθνος και κράτος όπως ήταν και είναι σήμερα. Τα κρούσματα βίας θα συνεχίσουν να αυξάνονται όσο ο αριθμός των μουσουλμάνων μεταναστών θα αυξάνεται ανεξέλεγκτα στην πατρίδα μας. Άλλωστε, η επιλογή της παρούσης κυβέρνησης να υπογράψει στις αρχές Δεκεμβρίου το άκρως επικίνδυνο για τον ελληνισμό Σύμφωνο Μετανάστευσης του ΟΗΕ στο Μαρακές αποτελεί την ταφόπλακα του ελληνισμού και την οριστική απώλεια της ταυτότητάς μας. Εάν υπολογίσουμε ότι το παραπάνω σύμφωνο δεν το υπέγραψε η Βουλγαρία καταλαβαίνουμε ότι η χώρα μας θα γίνει ο πόλος έλξης όλων των μουσουλμάνων μεταναστών ανά τον κόσμο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία θα μετατραπεί με ταχείς ρυθμούς σε θρησκεία κάποιων παρηκμασμένων και γερασμένων Ελλήνων, που θα είναι μειονότητα μέσα σε μια νεανική και πολυπληθή μουσουλμανική κοινότητα. Ελπίζουμε να μην δούμε να μετατρέπονται και ορθόδοξοι ναοί σε τζαμιά, όπως συνέβαινε κατά κόρον κατά την Τουρκοκρατία ή να μην καίγονται όπως οι ναοί των Κοπτών στην Αίγυπτο. Δυστυχώς οι μελλοντικές εκτιμήσεις είναι απογοητευτικές κυρίως διότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν λαμβάνουν ουσιαστικά μέτρα για την προστασία του ελληνισμού και της εκκλησίας.

Χώρες της ΕΕ επιδεικνύουν «σκανδαλώδη υποκρισία» στις συζητήσεις για τη διεύρυνση της υπηρεσίας ασφάλειας των συνόρων Frontex, δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.

«Για περισσότερο από δύο χρόνια, όλοι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ ζητούν καλύτερη προστασία κατά μήκος των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης», δήλωσε ο Γιούνκερ στη γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag σε σχόλιά του που δημοσιεύονται σήμερα.

«Και τώρα ξαφνικά υπάρχουν ανησυχίες απ’ όλες τις πλευρές. Θίγεται τάχα η εθνική κυριαρχία, όλα προχωρούν υπερβολικά γρήγορα και οι αριθμοί αυξήθηκαν υπερβολικά. Πρόκειται για σκανδαλώδη υποκρισία».

Τον Σεπτέμβριο η Κομισιόν πρότεινε να αυξηθεί ο αριθμός των συνοριοφυλάκων του μόνιμου σώματος που είναι στη διάθεση της Frontex από 1.500 σε 10.000 έως το 2020.

Η πρόταση διατυπώθηκε αφού ηγέτες της ΕΕ δήλωσαν στη σύνοδο κορυφής που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Ιουνίου πως η ενίσχυση των συνόρων της ΕΕ κατά της παράνομης μετανάστευσης αποτελεί προτεραιότητα.

 Όμως πολλά κράτη επέκριναν τα σχέδια, με αποτέλεσμα η αυστριακή προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ να προτείνει να καθυστερήσει η αύξηση μέχρι το 2027.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζεεχόφερ δήλωσε πως το 2025 θα μπορούσε να είναι «μια εφικτή χρονική προθεσμία».

Ο Γιούνκερ κατηγόρησε τις χώρες εκείνες, που είχαν διαμαρτυρηθεί πιο ηχηρά για τη συνοριακή ασφάλεια, πως είναι αυτές που δεσμεύονται τώρα λιγότερο.

«Η Ευρώπη δεν μπορεί να δουλέψει έτσι», δήλωσε. «Πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι και ώστε τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ να είναι πραγματικά υπό έλεγχο».

ΑΠΕ-ΜΠΕ