Άγρια φράουλα, η μυστηριώδης πριγκίπισσα της Κέρκυρας

Έχει χρώμα ολοκόκκινο, νοστιμιά που συγκινεί, είναι ντελικάτη, αδάμαστη και τυλιγμένη σε πέπλο μυστηρίου.

Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γεύσης και Πολιτισμού

Είναι ο αγαπημένος μου καρπός, λατρεύω τις αγριοφράουλες περισσότερο από τα άλλα άγρια φρούτα του δάσους, τα βατόμουρα, τα σμέουρα… είναι βόμβες βιταμινών και ιχνοστοιχείων. Στα ταξίδια μου τις αναζητώ από το Πάσχα και μετά. Συνήθως τις συναντώ στην Ημαθία, στην Λίμνη Βόλβη, στα Ζαγοροχώρια. Την ακριβή περιοχή δεν την αποκαλύπτω γιατί είναι μυστικό επτασφράγιστο…Πριν τρυγήσω τους καρπούς της προσεκτικά, για να μην την πληγώσω, μου αρέσει να τους αιχμαλωτίζω στον φωτογραφικό μου φακό…Τα ανθάκια της είναι πιο σκερτσόζικα, ακτινοβολούν και η φωτογραφία δεν βγαίνει ευδιάκριτη.

Μόλις πρόσφατα έμαθα ότι η αγριοφράουλα, fragaria vesca, που είναι φυτό αυτοφυές καλλιεργείται στο νησί των Φαιάκων, στην Κέρκυρα. ..Επειδή το νησί λόγω Πάσχα, είναι στην σκέψη μου σας κάνω και την γνωριμία με την ολοκόκκινη αγριοφραουλίτσα…

Η Κατερίνα Τσαγκαροπούλου, που τις καλλιεργεί, μας είπε «Στο νησί οι αγριοφράουλες καλλιεργούνται πάνω από 100 χρόνια… στην περιοχή της Χρυσηίδας, από κλειστό κύκλο καλλιεργητών..» …Εμείς υποψιαζόμαστε ότι τις έφερε μαζί της η Πριγκίπισσα Σίσσυ, που πέρασε από το νησί, αφού η λατρεία της για τις αγριοφράουλες είναι γνωστή. Στην Βιέννη μου είπαν ότι συνήθως τις απολάμβανε στην Πάβλοβα ή τις τύλιγαν μέσα σε κρέπες με σαντιγί, δίπλα σε ένα βάζο μπλε τριαντάφυλλα, που πήραν το όνομά της. Για εκείνη ήταν το απόλυτο φρούτο της άνοιξης και των αρχών του καλοκαιριού ενώ τον χειμώνα απολάμβανε τα μήλα…στο applestrudel, που σας έχουμε δώσει και την αυθεντική της συνταγή.

«Πουθενά αλλού στον κόσμο δεν καλλιεργήθηκε…και  σήμερα έχουν απομείνει μόνο δύο καλλιεργητές στην Κέρκυρα και δύο νεώτεροι που τολμούν το εγχείρημα, άλλωστε η παραγωγή είναι μικρή.

Η καλλιέργεια είναι πολύ δύσκολη, αφού οι αγριοφράουλες δεν δαμάζονται… η συντήρηση εξίσου δύσκολη και βέβαια η συλλογή του καρπού πρέπει να γίνει με τις άκρες των δακτύλων γιατί είναι πολύ ευαίσθητες… και μικρούλες. Σε δύσκολες  καιρικές συνθήκες δεν έχουν αντοχές. Στα δάση τις βρίσκω μονίμως προστατευμένες δίπλα σε βραχάκια ή συστάδες φυτών, πολλές φορές φωλιάζουν και στην καρδιά τους.

Οι αγριοφράουλες της Κέρκυρας είναι περιζήτητες αλλά δεν μεταφέρονται και εύκολα στην Αθήνα.

Το άρωμα και η γεύση τους καμία σχέση με τις γνωστές μας φράουλες. .. Ο χυμός λεμονιού και η ελάχιστη καστανή ζάχαρη ή κάποιο λικέρ δένουν αρμονικά μαζί τους.

Σαν γρανίτα ή μαρμελάδα θα την βρείτε σε γνωστό παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο «Παπαγιώργης»  στην Παλιά Πόλη της Κέρκυρας..

Μπορείτε να τις αναζητήσετε όλη την περίοδο της καρποφορία τους από μέσα Απριλίου μέχρι αρχές Ιουνίου, στο μανάβικο τοου ΄Αγγελου Σπιτιέρη στην Παλιά Πόλη, η γεύση της εμπειρία γαστρονομική…

Τι λέτε πάμε για ένα σαφάρι αγριοφράουλας…

Ευχαριστούμε την Κατερίνα Τσαγκαροπούλου για τις φωτογραφίες.
Προηγούμενο άρθροΜε την δική μου ματιά – Γράφει η Πηγή Περσιάδου
Επόμενο άρθροΝησέλι: Φωτιά σε Ι.Χ όχημα στη γέφυρα του Αλιάκμονα – βίντεο – φωτο